Heb nu het eerste nummer van deze schijf uit de speakers knallen.
Als het hele album zo is gaat me dit zeer goed bevallen.

Maar wat wil je HIER dan. Misschien eens op zoek gaan naar de Spaanse variant van MusicMeter. Daar zal vast een grotere voorkeur bestaan voor zonniger muziekjes.

músicametros.es ?

músicametros.es? ¡No gracias! Daar zit ik echt niet op te wachten. Ik vind Spanje een uitstekend film-land, maar er word maar weinig muziek gemaakt wat me kan bekoren. De Zweden daarentegen... Mavericks van Johnossi heeft wat meer gekost dan Kent om me te overtuigen, maar uiteindelijk ben ik er toch voor gevallen. Mijn grootste struikelblok in het begin blijkt nu 1 van hun troeven te zijn. De karakteristieke stem van John Engelbert, die me eerst teveel aan Michael Stipe deed denken, blijkt eens gewend, verslavend te werken. (In tegenstelling tot die van de R.E.M. zanger, waar ik altijd meteen genoeg/teveel van heb.)
De songs zijn van een meer dan aanvaardbare kwaliteit tot erg goed. De muzikale invulling echter, met dikwijls zeer fantasierijke effecten en versierinkjes, lift het niveau van de songs steeds een trapje hoger. Een paatje dat hier regelmatig met veel plezier de player opgaat.

edit: Aan Editors moet ik soms ook wel spontaan denken bij die stem van John Engelbert.

Warroir Soul heb ik binnen. Ook al een keer geluisterd.
Prima rock cd. Zal nog een paar keer luisteren voor een goed oordeel.
Nu opzoek naar Brant Bjork.

@CB Leuk om te lezen dat Johnossi je zo goed bevalt.
Ik zal van de week nog eens wat Zweedse rockalbums opzoeken en je een pm sturen.

Wederom weer vergeten?

Riel niet meer gezien sinds 29 januari...
Them niet meer sinds 14 maart.

Heb gisteren het plaatje van Brant Bjork in zijn geheel beluisterd. Zoals elke plaat die ik ken van Brant Bjork is dit ook weer een heerlijk relaxte zomerse plaat. waarin ik mezelf in een cabrio langs de westkust van den USA zie cruisen .
Toch vind ik dit niet de beste plaat van hem, dan zet ik toch nog liever Gods & Goddesses op van vorig jaar

Riel kunnen we dus vergeten denk ik.

Cabeza Borradora dan maar met zijn album?

Vandaag is sowieso de beurt aan de volgende.

Voor het geval Them niet komt opdagen heb ik al wel iets klaar liggen zodat we er geen dubbele rustweek van hoeven te maken.

Ik heb Them een pb gestuurd net. Hij is nu online.

Wat mij betreft gaat Cabeza gewoon. Als Them toch een album wilt plaatsen, doet hij dat volgende week gewoon.

@Papartis: Goed, want ik heb toch maar de moeite genomen de plaat die ik het liefst wilde voorstellen toe te voegen. (Aaarch, wat een rotklus toch altijd) Hopelijk komt ie er op tijd op, anders word het die andere keuze, iets richting punk-rock. Zitten weinig volgers van dit topic op te wachten vrees ik...

@Chevy: De plaat die ik moest toevoegen om hier te kunnen voorstellen heeft meer gitaar-solo's

Volgens mij moeten we niet gaan zitten wachten tot die toevoeging goedgekeurd is.

Je kunt toch gewoon alvast zeggen welk album het is?

Zal voor morgen vroeg zijn dan, ik zit nu op de trein... Heb de files hier niet. Moet toch op zijn minst een hoes fotootje bij.

Doe geen moeite, natuurlijk heb ik een album paraat.




Gov't Mule - By A Thread (2009)


Gov't Mule is voor mij de meest onderschatte en meest onbekende band die er is, of in ieder geval van wie ik het niet verdiend vind. Deze mannen maken progressieve bluesrock, met een rauwe tint. Geen muziek die je met je ogen dicht kan beluisteren, maar muziek waar je van wakker wordt, die je ogen opent en waar je handen de ritmes meetikken.

Op het eerste ogenblik zou je kunnen denken dat dit een standaardje is, maar ik kan je verzekeren dat dit niet het geval is. Deze plaat moet groeien en wanneer hij is uitgegroeid kun je echt met volmaaktheid naar deze plaat luisteren.

Gov't Mule is creatief, pakkend, progressief en weet mij op momenten in vervoering te brengen. Voor mij dé topper van 2009, en hopelijk voor enkelen een plaat die toch nog hoog kan scoren.

prog. Bluesrock met rauwe... Moet spek naar mijn bek zijn...B-)

Hmm... een plaat van ruim een uur die eerst moet groeien. Niet echt een goede start.

Ben al bekend met deze plat, maar heb hem al een tijdje niet meer gedraaid. Zal het dus snel weer eens doen

Na het eerste gehoor vind ik hem een beetje wisselvallig, niet alles is even boeiend. Inderdaad stevige bluesrock, met toch iets meer nadruk op blues. Progressief? Lichtjes. Rauw? Inderdaad, slechts een tintje. Zal er ook wel aan liggen wat je gewend bent. Al bij al een album dat zich niet lang op een herbeluistering zal laten wachten.

Alsof ik in het verkeerde topic zit. Dit klinkt meer als een bluesplaat.

Ik ken dit album ook al, ik heb hem in mijn bezit.
Deze band heeft een zeer goede live reputatie.
Ik heb ze 2 keer live in Paradiso gezien. Echt super.
Rum 2,5 uur lang sompige blues rock. Prima band.
Als je de mogelijk hebt, ga ze zien. Is echt de moeite waard.
Warren Haynes, de zanger/solo gitarist speelt ook bij de Allman Brothers Band.

Een ander goed album is Deja Voodoo (vind ik persoonlijk iets beter dan dit album).

Daar wil ik af en toe ngo wel eens naar luisteren. Ben dus benieuwd om welke artiest het gaat.

Gov't Mule zo maar eens opzoeken.

@ Guinness: stuur eerst maar eens een paar van die beloofde leuke zweedse rockers door, dan vertel ik je daarna misschien wel wie het net niet is geworden voor volgende week.

Dan kijk maar eens in je inbox

Mag ik ook in mijn inbox kijken?

Tot nu toe heb ik gevonden:
Carptree - Nymf (2010)
Dozer - Beyond Colossal (2008)
Immanu El - They'll Come, They Come (2007)
Opeth - Damnation (2003) Nog niet beluisterd
Anekdoten - Gravity (2003) Nog niet beluisterd