Goede plaat.

Meer kan ik er nog niet echt over zeggen, ken 'm nog niet zo heel goed. Ik heb er ook nog niet op gestemd.

Ach ik ben een pannekoek met een te grote mond.

Maar je poetst goed.
Scheren houdt niet over.

De band Television dacht ik enkel van naam te kennen, maar enkele nummers van het album Marqee Moon klinken me wel bekend in de oren.

Goed idee, ik ga er eens aan zitten, het vergt natuurlijk enige voorbereiding!

Die neiging is mij vreemd. Met muziek weet je volgens mij vooraf nooit precies waar je aan toe bent.

The proof of the pudding is in the eating.

Hoe het er vandaag met OOR voor staat weet ik niet, maar uit hun pop-encyclopedie (jaargangen 1994 en 2002) heb ik toch veel interessante informatie gehaald en vele 'klassieke' albums die het hier nu op MusicMeter ook erg goed doen. Maar muzikaal hokjesdenken kom ik hier helaas ook tegen.

Ah, Marquee Moon, het zat er wel in dat die nog zou komen. Ik had hem ook genoemd bij de voorspellingen. Briljant album natuurlijk. Volgens mij heb ik hem een jaar of 10 geleden ontdekt via het titelnummer. Ik heb de band ook een keer live gezien, op Dour in 2005. Maar dat was dermate futloos dat ik het album lange tijd niet meer heb gedraaid, totdat ik hem via MusicMeter weer in het vizier krijgt. Nu staat ie op een terechte 5*.

Waanzinnig album, was al bang dat hij niet meer zou komen.

Ik vind het album wat tegenvallen. Het 10 minuten durende titelnummer is geweldig, maar de rest van de nummers weet mij maar niet te grijpen.

Ik vind het een geweldig album. Venus en Friction blijk ik reeds te kennen. Wellicht ooit wel eens op de radio gehoord.

Vind deze plaat ook maar zozo.. vind de gitaar erg lijken op die van Thin Lizzy (maar dan één stuk). Het titelnummer heeft wel iets, maar ook wel te lang en wat oubollig inmiddels. De rest is redelijk nikserig, geef mij de Talking Heads maar als het om arty punkrock gaat, deze vertoont daar ook veel gelijkenissen mee trouwens.

Ik vind dit een erg genietbaar album op zijn tijd. Het titelnummer is natuurlijk geweldig, maar See No Evil, Venus en Torn Curtain zijn minstens even sterk.

Nummer 128 in deze 500 greatest albums of all time.

(Remain in Light van Talking Heads, die hier volgens mij ook nog wel zal passeren, staat op 126)

Allemachtig: die lijst heeft 3 Beatle albums in de top 5 . . . . .
Ze zijn goed, dat ben ik met ze eens, maar dat is toch iets te veel van het goede.

Misschien ook een leuk idee om elke week een plaat uit die top 500 onder de loep te nemen. Dan zijn we natuurlijk wel zo'n 10 jaar bezig eer we nummer 1 bereiken...

Dat die lijst zo conservatief is als de Amerikanen die hem maakten, verhindert niet dat er een groot aantal héél mooie werkjes tussenstaan.

3 platen van The Beatles in de top 5, dat is inderdaad teveel van het goede. Nu heb ik zelf ook drie platen van Bob Dylan in m'n persoonlijke top 10, maar dat is toch een andere zaak..

Over 'Marquee Moon': geweldige plaat, alleen is het jammer dat ik 'm de laatste tijd niet al te veel beluisterd heb, en ik dus geen score heb uitgedeeld (vroeger stond ie op 4,5*, meen ik mij te herinneren). Deze komt dus op mijn "beluisteren"-lijst, maar van wat ik me ervan kan herinneren, is deze notering als klassieker geheel terecht!

Niet

Waarom niet, Ataloona?

3 platen van 1 artiest in een top 10, tja je moet het zelf weten natuurlijk, maar ik vul m'n top 10 in op basis van ''bui'' die ik heb en dan wil ik gewoon zoveel mogelijk artiesten in mijn top 10 krijgen, dus geen dubbele artiesten.

Zo kan je het ook zien, inderdaad. Die manier van invullen is zeker niet slechter dan de manier waarop ik het doe, misschien zelfs beter, omdat het meer beantwoordt aan de bui waarin men zich bevindt.

En wat vind je van 'Marquee Moon'?

Altijd een erg leuke plaat gevonden, maar laatst na herbeluistering viel hij wat tegen, maar ik had ook niet het gevoel dat mijn hoofd ernaar stond. Trouwens, het gitaarriffje aan het begin van Marquee Moon moet wel als inspiratie zijn gebruikt door Interpol voor Obstacle 1, het lijkt er erg op iig.

Maar Television staat (nog) wel op 4,5*. Ik heb maar niet mijn stem verlaagt en ik ga weer eens luisteren als ik er wel wat meer zin in heb.

Inderdaad, aartsconservatief.. die schijten bijna hun broek vol als ze iets buiten de gebaande dorre bluesrock paden moeten nemen of iets gewaagd Europees. Maar in iedere top100 (laat staan 500) staan natuurlijk ook wel prima platen.

Er heeft zich zowaar een heel panel gewaagd aan het opstellen van deze Top 500 lees ik, dus het moet wel representatief zijn....

Aartsconservatief weet ik niet maar het is wel een overzicht vanuit Amerikaans perspectief.

Het lijkt alsof het de afgelopen 25 jaar zo moeilijk is geweest om een essentiële plaat te maken die zich dezelfde status kan aanmeten als het overbekende werk dat in die Top 500 is terug te vinden. Met wat uitzonderingen uiteraard, die bevestigen de regel.

Maar het idee van Arthur is natuurlijk prima; tegen de tijd dat we klaar zijn is de Top 500 van Billboard misschien 3 x vervangen. De volgorde verandert dan wellicht iets, niet de deelnemende platen...

USA is een heel groot land (letterlijk en soms ook overdrachtelijk, zoals in atletiek). Er wonen ruim 300 miljoen mensen; dat betekent - niet om op iemands tenen te gaan staan - dat er heel veel MOR of AOR (zoals het daar wordt genoemd) in lijstjes staat.

Zeker Billboard zou voor mij geen focus hoeven te hebben; elders op de site zou wel andere suggesties gedaan, Rolling Stones (die ook minder) of de 100 - 250 best album lijstjes van Pitchfork, NME (UK) oid - dat lijkt mijn interessanter. De meeste van die lijsten zijn nl zo ontzettend belegen. Laten we gewoon eens kijken welke acts wij echt vernieuwend vinden en dat kan je onmogelijk langer dan een xx aantal jaren achtereen volhouden hoogstens bij vlagen.

Volgens mij moet dat wel een van de vaakst "geleende" gitaarriffs ooit zijn.

Ja, ik ben het wel vaker tegengekomen, maar deze is wel ''tenenkrommend'' duidelijk.

Ik denk dat ik wel weet welke a.s. vrijdag aan de beurt is

Mozart ?

Rebecca Black?