Ik ging er een paar jaar geleden nog wel eens trouw naartoe, maar die tijd ligt kennelijk toch echt achter me, alhoewel ik het nog steeds betere muziek vind dan 99% waar de massa om me heen naar luistert.

Dat heeft ook deels met toevalligheden en het samenkomen van dingen en mensen te maken. Dat geldt zeker voor Factory/Warhol. Zo is de electronica/house/dance begin jaren 90 toch in populariteit wel schatplichtig aan de film Trainspotting (en andersom natuurlijk). Alles kwam bij elkaar en Underworld werd ineens salonfähig en vond een stijl. Prodigy had ook al dingen gemaakt toen ineens alles samen kwam en ze muziek maakten die toen breder werd omarmt.

Ik leerde Front 242 pas veel later kennen, niet in 1982 (Coil trouwens ook niet toen het uitkwam, dat kwam allemaal in retrospect. Toch kom ik Front 242 zelf niet vaak tegen als begin van. Omdat de bijbehorende beweging lang 'marginaal' is gebleven. Electronica was tot in de Jaren 90 nog behoorlijk underground. Dat in tegenstelling tot de Sex Pistols die eind jaren 70 natuurlijk ook het moment mee hadden. Anders was dat net als Velvet Underground een voetnoot geworden/geblven.

Ik hou het op 'momentum'.
(ik lees momenteel de essays van Joost Zwagerman over beeldende kunst. Hij schijft zo mooi over die rare toevalligheden en dwarsverbanden. Die niet opvallen, maar wel overal zijn. Meest ook onbekende verhalen, die net zo onbekend zijn gebleven als pakweg Front 242, omdat die toevalligeheden nou niet eens samenvielen met studentenrevoltes, punkgewegingen of een hippe film).

Dat samenvallen met is inderdaad wel van belang.. en dat hadden veel vernieuwende acts niet mee. Maar electronic/dance had wel veel momentum mee in de jaren 90, helaas is dat vooral blijvend blijven plakken aan gladde en glibberige strandmuziek en de echte pioniers zijn daardoor nooit komen bovendrijven. Dit is helaas nog steeds zichtbaar, techno, minimal techno en dat soort rommel houdt den Hollander nog steeds bezig, al is dat al minstens 10/15 jaar verjaarde muziek. Electronic als een breder genre met meer ingangen dan die eeuwige 120 bpm of zoveel kwartsmaat wordt simpelweg niet gesnopen in dit Tiestolandje. Helaas. En om die reden is een act als Front 242 natuurlijk al een verfrissing van ons zielige polderbeeldje van electronic. Namelijk iets anders.

het probleem wat in Nederland in die jaren is geweest is denk dat de scene hier veel minder toegankelijk was dan de dansbare muziek van een Front242 en de daaruit ontstane scene. Nederland was in de jaren 80 (vooral het begin) op electronisch vlak vooral bezig met noise en improvisatie. Er zijn acts die nu nog steeds veel aanzien hebben binnen bepaalde stromingen maar die gewoon niet mee kunnen voor de mainstream, wat te denken van bijvoorbeeld Kapotte Muziek (waar zelfs een Thurston Moore nog een release mee heeft gedaan) en De Fabriek.

Ook denk ik dat in Nederland de invloed van Duitsland veel groter is geweest in die vroege jaren 80 waardoor er meer industrial en gothic was...maar dat is maar speculatie.

Zoals gezegd ben ik belange niet in diepte bekend met de elektronische muziek scene. Maar zoals jij het laat overkomen lijkt Front 242 wel een new-beat bandje... toegankelijke dansbare muziek ... de vroege 80er jaren scene in Nederland meer industrial en gothic ??? Okee, Front 242 maakt misschien gebaldere nummers dan andere tijdsgenoten, maar er zit dan ook wel zoveel in dan wat velen van die anderen in 15 minuten tracks stopten. Ondertussen heb ik Geography ook een paar keer beluisterd, en deze knipoogt misschien een ietsje meer naar de toegankelijkere dance (new-beat, techno, house ..) dan op latere albums, maar als ik hier een etiket op moet plakken met alleen de keuzeopties dance of industrial, ga ik toch onmiddelijk zonder aarzelen voor industrial. Bij dance denk ik toch spontaan aan heel andere muziek. Programatiefoutje? Zo niet ben ik toch wel erg benieuwd geworden naar die Fabriek met Kapotte Muziek. (btw, ik heb altijd gedacht dat "kapot" een vlaams woord was...?)

edit: De Fabriek heeft een album uitgebracht met Klinik zie ik net. Die ken ik dan weer wel

Dit is het begin van de EBM, de dansbare variant van Industrial in tegenstelling to de mensen die op metalen platen staan te meppen of met electronica echt harde herrie maken. Het rimitsche karakter maakt het een stuk toegankelijker al is het natuurlijk nog een techno of new-beat (wat hier volgens mij wel inspiratie uit heeft gehaald).
Maar net zoals EBM heeft New Beat in Nederland ook minder aandacht gehad en populariteit gekend dan in België.

Driemaal op rij 1982, morgen dus weer een volgend jaar.

Gokjes 1983:

New Order - Power, Corruption & Lies
R.E.M. - Murmur (debuutplaten schijnen het goed te doen bij de Cultuurkenner)
The The - Soul Mining

Gokjes 1984:

Cocteau Twins - Treasure
U2 - The Unforgettable Fire (net iets minder voorspelbaar dan Joshua of Achtung)
Prince and The Revolution - Purple Rain
The Smiths - The Smiths (wederom een debuutplaat)

Ik heb zo'n Swordfishtrombones gevoel .
R.E.M zou inderdaad dat jaar ook nog kunnen.

Ach, die is er bij me doorheen geglipt blijkbaar. Ja, Waits heeft wellicht de grootste kans hier.

1983 was een bijzonder goed jaar. Keuze genoeg. Maar als het morgen niet een van onderstaande albums is dan verdenk ik de lijstjesmaker van Wavism of Technoïsm en dan doe ik niet meer mee.

























Maar Swordfishtrombones van Tom Waits mag natuurlijk ook. Vorige week nog bij aangeschaft op vinyl.

Waarom is dit opeens getransformeerd tot het "lelijke hoezen topic"?

Om de wave- en discomietjes af te schrikken.

De titels van de albums hadden volstaan, als iedereen op deze manier te werk gaat levert het een onleesbaar topic op. En het doet pijn aan de ogen.

Maar het was echt een heel goed jaar. Nog meer fraais.

Born Again

Ian Gillan:

OLM-mietje

1983 beschouwde ik altijd al als het jaar van de Grote Debuten met de Grote Drie Script for a Jester's Tear, The Crossing en The Hurting. Hoe ik in dat lijstje R.E.M. over het hoofd kon zien... Grote Vier dan maar.

Ik ben bang dat het geen metal album zal zijn.

O jij bent het lokale rapmietje - zo heten boyz from da hood volgens rockrakker Kronos.

Deze kan ook nog hoor.

Moderne Flinstones

Manowar - Into Glory Ride (1983)

even oefenen en we kunnen zo meedoen.

Volgens mij komen onder metalmuzikanten en -liefhebbers toch echt de meeste mietjes voor, gezien die leren broeken. En wie een leren broek heeft...

Foto om Slowgaze zijn theorie te ondersteunen teruggetrokken.

Deze ook nog : The The - Soul Mining

Maak er dus maar De Grote Vijf van !

Heeft bijpassende leren schoenen?

Die laatste doet me hier aan denken:

Hairmetal is voor mietjes, inderdaad.

Voor mietjes, misschien. Zeker niet door mietjes. Die lieden hebben vaak met meer dames het bed of iets anders gedeeld dan dat jij en ik nu aan meisjesnamen kunnen verzinnen.

Hoe weet jij dat zo zeker, Edwynn? Was je er bij of zo? Regel één: Vertrouw nooit iemand met lang haar en een leren broek, op zijn woord.

Daar bestaat legio footage van.

Maar ja, daarvoor moet je wel naar hetero georiënteerde sites.