Eindelijk weer eens een album waar ik wat mee kan. R.E.M. kan ik altijd wel waarderen, slecht zijn ze (voor zover ik weet) nooit en op elk album staan minstens 2 goede nummers. Echter krijgt Document net zoals elk ander R.E.M.-album de 3,5*, omdat het toch ontbreekt aan... aan wat eigenlijk? Het is over de hele lijn simpelweg niet meer dan erg vermakelijke muziek.

Dat misschien niet (in '92 was ik daar helemaal nog niet mee bezig, toen volgde ik dat niet), maar de eerste zin op Automatic for the People, hun bekendste album, is wel meteen een sneer naar Bush.

Ben ik even blij met het Don't stop-thema en Fleetwood mac tijdens de inhuldiging van president Clinton in 1993. Enig vreemd gaan en echtelijke twisten, het bleek Bill Clinton op het lijf geschreven! Hoezo, Fleetwood mac niet geëngageerd? De President nam het motto met liefde van ze over!

[img][/img]

Bill Clinton met Stevie Nicks. Democraten in hart en nieren...

Even context: de pismikvlieg (een woord uit mijn koker) is een NL vinding - een kunststofvlieg die in urinoirs is aangebracht om de heren aan te sporen erop te mikken. Schijnt echt ernaast piesen terug te brengen. Het gebruik van dat woord was dus een NLgeoriënteerd grapje. Wellicht ga ik nooit nog eens een boek schrijven NL humor uitgelicht voor Belgen, nadat ik empirisch geverifieerd heb dat ze daar - modaal gezien - de facto de zelfde schoenmaat hebben als hier.

R.E.M. en democrats: indien gevraagd (en dat werd niet altijd gedaan in interviews in die dagen) gaf Stipe aan waar zijn politieke sympathieën lagen; als je de mens/band Stipe/R.E.M. je aansprak, wist je dat echt wel (hij maakte er nooit een geheim van).

Toen op tv bekend was geworden dat Clinton/Gore gewonnen hadden maakte Clinton dat nog eens haarfijn duidelijk door te stellen dat "Bush/Cheney now definitely are Out of Time" en "with Clinton/Gore it's now Automatic for the People" - zoiets zou hij nooit doen zonder instemming van de band.

Om je boek te voltooien, "Wij Nederlandse Amateur Voetballers" hebben in de pisbakken van de kantines menigmaal een doeltje met een bal daarin. Met als doel dat je de bal raakt om voor je idee te scoren, uiteraard.

Aanvankelijk lijkt dat leuk maar na iets teveel meters bier in de derde helft wordt het nog een hele klus om goed te raken.

Hoe dan ook, ik wilde je niet ondermijnen, vond alleen het Don't stop verhaal even een grappig intermezzo

De pismikvlieg. Voordat deze gecommercialiseerd werd was ze in Vlaanderen al gedurende decennia een vertrouwd gegeven in onze niet al te frisse pis-gelegenheden van de lokale café- en voetbalkantines, al ging het nog wel om het organische, overleden- of minder overleden exemplaar. Vooral de minder overleden exemplaren misten soms wel het effect/doeltreffendheid van de plastieken NL gecommercialiseerde versies, maar de uitdaging en amusementswaarde om ze trachten te raken was wel onovertroffen.

De onzinpisvlieg (een woord én vinding uit mijn koker), is een kunstofvlieg waar Nederlanders over kunnen zeiken als ze niks anders meer hebben om over te zeiken. (Ik ga me niet uitlaten over het niveau en/of eventuele nationaliteitsgerelateerde duidingen betreffende dit type humor, maar het is gewoon een feit dat een overgroot deel van Belgische moppen over Nederlanders handelen.)



Aardig verhaal, had ik uit je eerdere indirecte omschrijving nooit kunnen opmaken. De polemiek waardig?




Die gespeelde naiviteit Is dat ook een onderwerp voor je toekomstige bestseller NL humor uitgelicht voor Belgen

Naast de toestemming van de C.I.A., het Pentagon enzovoort, gaat Mister President of the United States of America ook eerst zijn fiat vragen aan een paar rockmuzikanten voor woorden die ook gebruikt zijn in hun albumtitels... Get real!!

Discussies in dit topic nemen soms echt een bizarre wending. Wie had me kunnen voorspellen, aan het begin van deze dag, dat ik vandaag intieme kennis zou verkrijgen over de ervaringen van twee Nederlanders en één Vlaming met al dan niet kunstmatige vliegen in pisbakken?

Enfin, we hadden het over Document toch?

Gee man, nice stone you live under.

En dan mij durven zeggen "naïviteit" en "Get real" - blijkbaar heb je nooit gelezen over hoe liability enz. in de US werkt - wie is hier nou F***g naïef? De hele manier waarop eea werd uitgesproken sprak boekdelen; er was consent over "word usage". Denk eraan: dit was ver ver voor Bill zijn sigaar in een doos deed.

In welk land worden veel rechtzaken aangespannen en gewonnen mbt smaad en onjuist geciteerd worden? Hint: het begint met een U.

Polemiek: ok, maar stay on track man, wherever you go!

Uruguay blijft een moeilijk land in de omgang.

Als je stottert, wordt 't al snel R U Gay?

Speciaal voor mijn Barcelonese muziekvriend, een clip uit the MTV-endorsed show (1993) for Bill Clinton. Lijkt me wel duidelijk hoe de politieke symptahieën liggen.

Er zijn er die denken dat NL staat voor naïeve lullo en B voor beta (als in beta-versie)




En een citaat uit de New York times (met het bewuste citaat van Bil Clinton) - na het citaat de link naar de bron.

THE 1992 CAMPAIGN: The Youth Vote; DEMOCRATS COURT YOUNGEST VOTERS
By ROBERTO SURO - Published: October 30, 1992

Al Gore did not do much to draw wild applause. All he said was: "George Bush is out of time. Bill Clinton and Al Gore will be automatic for the people."

THE 1992 CAMPAIGN: The Youth Vote; DEMOCRATS COURT YOUNGEST VOTERS - New York Times - nytimes.com

Dit dreigt een echte non-discussie te worden. Wie, of waar is er hier ergens beweerd dat R.E.M. een geheim maakt van hun politieke sympathieën? Zelfs in het door jouw aangevallen stukje van De Cultuurkenner word het al duidelijk gesteld dat ze de Republikeinen niet lusten (Ik moet jouw als belezen Amerika-kenner toch niet vertellen dat "Reagan, nationalisme en patriottisme" in verband met het betreffende land niet meteen gelinkt worden met "Democraten".)



Wat is er nu eigenlijk "apert feitelijk onjuist" aan die openingszin? Ik dacht dat de issue de eventuele tegenspraak van de auteur was. Maar zelfs daar ben ik het niet meer zo overtuigend mee eens. Want "onderhuids ongenoegen" verwerken in je teksten, en of uitvallen naar "oprukkend politiek rechts" kunnen onder het uitten van "politieke symptahieën" gecatalogeerd worden, maar dat staat voor mij toch nog altijd niet gelijk aan politiek geëngageerd zijn. Daar is toch wel wat meer voor nodig. Ook "ge-quote" worden door een vice-president draagt daar nog niet voldoende tot bij. Waarschijnlijk vanwege mijn F***g naïviteit, maar dat interpreteer ik eerder als een blijk van waardering van Gore t.o.v. zijn helden R.E.M. dan vice versa. (En dit alleen wanneer ik, zoals nu, in een positieve bui ben, want anders zou ik het eerder zien als de opportunistische Gore, die zijn populariteit nog wat extra wil opkrikken bij de jeugd door te dwepen met hun muzikale helden). Maar zoals gezegd, dat zal wel erg naïef en vergezocht zijn van mij. Zo simpel zijn de dingen in de USofA volgens de literatuur niet....

Maar om aan Sandokan-veld gehoor te geven. Laten we het over de muziek hebben.

1. Die clip hier: Afschuwelijk nummer, afschuwlijke uitvoering.

2. Het album. Nu driemaal beluisterd, maar net als de rest van het mij bekende R.E.M oeuvre nergens spannender dan een kunstmatige pisbakvlieg.
Nu is muziekbeleving natuurlijk een erg persoonlijke zaak, dus laten we het er maar op houden dat het mijn smaak niet is. Stipe gaat me met zijn zeurderige neusstem al gauw vervelen, het veelvuldig herhalen van te melodieuze refreintjes draagt daar nog tot bij. Dus wat dit betreft heb ik weinig zinnigs over het album te vertellen.
Nu valt er wel iets te vertellen over albums of muziek, zelfs al raken ze je persoonlijk niet, in historische en/of muzikale context. Maar ook in dit opzicht vind ik het maar een grijze muis. Dus buiten intieme onthullingen over pisbak-ervaringen moet je alvast van mij hier niet veel meer verwachten deze week.


Tot de volgende.

Ach Cabeza, ik begrijp je zorgen. Maar dit topic leent zich bij uitstek voor de meest uiteenlopende zijpaden, kritieken, benaderingen, gezichts- en uitgangspunten, mede door de opzet er van.

En wat is daar echt op tegen? Er wordt maar bij weinig topics zo veel gediscussieerd, zelfs soms erg aardig, als hier. Alle elementen voor een uitgebreide uitwisseling van standpunten zijn aanwezig. Niet in de laatste plaats doordat er veel tijd zit tussen het ene album en een volgende maar ook vanwege de toelichting van de Cultuurkenner.

Maar nogmaals, het leidt af en toe tot boeiende teksten die inderdaad weinig meer met het album te maken hoeven te hebben. Maar is dat erg is de vraag. Ik vind van niet. Het alternatief zou zijn geweest dat je elke dag met een volgend album op de proppen zou zijn gekomen. Dan had die snelheid uitgebreid uitweiden voorkomen. Maar ach. Nu heb je één van de meest smaakvolle topics van deze site!

De pisbakvliegen buiten beschouwing gelaten dan...

Hij heeft last van het

Ik wist niet dat je schrijfsels hier zo goed worden gelezen dat zelfs de woorden die je gebruikt worden geturfd.

Dus wat ik zeg: één van de meest smaakvolle topics van het jaar....

Zeker een van de 52 meest essentiële topics van dit jaar

Mwah, wel erg post-punk en new-wave georienteerd. Waar zijn bijvoorbeeld dingen als, Days of the future past,in the court of the crimson king, tubular bells, A night at the opera, rumours of thriller en de list goes on. Bovendien maakt deze lijst ook enkele zeer rare keuzes(bijvoorbeeld het debuut van sonic youth en dat album van John Cale) en zet het schaamteloos een tweetal Belgische albums ertussen waar ik de klassiekerstatus van in twijfel trek.

Nee joh, geen Thriller. Die lijst was geloof ik al opgesteld voor Michael doodging, dus toen iedereen hem nog een idioot vond.

Ben zelf niet enorm lyrisch over thriller(3.5*), maar het is moeilijk te ontkennen dat het als klassieker te boeken staat.

Het gaat er natuurlijk om, dat deze lijst is samengesteld door iemand van de Cultuurkenner. Die heeft in zijn mening natuurlijk altijd gelijk.

Als ik een lijst maak van de afgelopen 40 jaar en die 'mijn klassiekers' ga noemen, kan iedereen hoog en laag springen, de kreet 'klassieker' is in dat geval niet te bestrijden. Vervolgens wordt het gezellig keuvelen over wat iedereen van die lijst vind.

Het wordt wel discutabel als ik de arrogantie zou hebben om met een lijst te komen en dat 'de klassiekers van de afgelopen 40 jaar' ga noemen.

Dus het gaat er om wat je per jaar vindt van de keuze van de Cultuurkenner.

Ik weet ook dat Rumours van Fleetwood mac album van het jaar is in 1977, om de meest denkbare en uiteenlopende redenen. Klassieker geworden. Wat er ook over dat album wordt gezegd en hoe men (uit welke hoek dan ook) er om heen draait. Al trekt een ieder zich de haren uit het hoofd, er is geen discussie over mogelijk, met welk alternatief men ook komt aanzetten uit 1977.

Dat neemt niet weg dat de mening van anderen over specifiek dat jaar best interessant kan zijn en er leuk over is te discussiëren.
En zo moet je het maar een beetje zien

Als een lijst zoals deze maar juist die albums opneemt die 'als klassieker te boek staan', dan kunnen we natuurlijk beter gewoon dat boek raadplegen.

Maar aangezien het woord klassieker toch een beetje relatief is kan een lijst gelukkig een eigen karakter hebben. Niet schrikken als dat in een Belgische krant een beetje Belgisch is.

Zo trek ik ook de (Nederlandse) classic albums status van Niemand In De Stad van De Dijk sterk in twijfel. Maar relatief dus.

@musician.
Op zich een leuk betoog, maar je vergeet een ding. Er worden meerdere klassiekers uit een jaar in de lijst opgenomen en sommige jaren worden overgeslagen. Er is geen excuus om de lijst wat diverser op te zetten. Niet dat veel van de door de lijst genoemde albums geen klassiekers zijn, maar het had wat evenwichtiger gemogen. Er is bijvoorbeeld geen reden waarom ze voor 1977 niet zowel rumours, als de sex pistols op de lijst hadden kunnen zetten.

In een lijst met 52 albums zullen altijd albums ontbreken.

Eens, maar desondanks vind ik dat de lijst zich teveel richt op new-wave/post-punk/singer-songwriters en dat er andere keuzes gemaakt hadden moeten worden. Dit is qua rock een te eenzijdige lijst en van een medium dat zich de cultuurkenner noemt, valt het voor mij wat tegen. Desondanks moet ik ook complimenten geven aan deze lijst. Ze laten zien dat ze zwarte muziek(funk,soul,hiphop en regea) niet overslaan en ook folk is in de lijst te vinden. Maar een Horses van patti smith had van mij wel vervangen mogen worden, ook hoeven john cale en lou reed van mij niet twee keer( 1 solo en een keer met VU) in de lijst te staan en Big star is hier ook een beetje een zwart schaap . Had deze 4 albums vervangen voor rumours, thriller, days of the future past en tubular bells en je had een nog mooiere lijst gehad.

Ze kiezen nu eenmaal niet voor de middle of the road AOR achtige kost, dat lijkt me nu toch wel duidelijk. Daarom vond ik juist de keuze voor Zeppelin zo vreemd.. lag niet helemaal in de lijn van de rest.

Maar dat is de achtergrond van de Cultuurkenner. Zij opereren vanuit die invalshoek. Dat ze zichzelf "cultuurkenner" noemen is natuurlijk alleen maar een naam maar zegt natuurlijk helemaal niets over feitelijke kennis over cultuur.


Ja, en doet de Cultuurkenner dus niet omdat ze daarmee volledig hun eigen uitgangspunten en vooringenomen mening teniet doen.

Maar daarom blijft het er leuk over discussiëren. Het probleem met een lijst waarbij iedereen erkent dat het om klassiekers gaat levert weinig gesprekstof meer op en is voor iedereen eigenlijk ook inderdaad uit echte naslagwerken met klassiekers te halen.

De keuze voor Zeppelin lijkt me totaal niet vreemd. Zo MOR waren ze destijds niet. De keuze voor IV is daarentegen wel vreemd. Misschien dat je dat ook bedoelt.

Led Zeppelin is één van de zeven wereldwonderen.

Op albums als Thriller en Rumours zit ik niet te wachten. Ik denk dat ik m'n zegje daar vaak genoeg over gedaan heb. Ze zijn verder wel aardig hoor, maar ik zie liever een album in die lijst dat ik nog niet ken of niet verwacht had.