Zeg, haal de Velvets eens uit dat lijstje.

'Nee, het wordt vaak aangezien als proto-punk/wegverbreder voor de punk en is ook een vis in het zelfde vijvertje.

Steely dan (waar is Graf) is dus juist gedaan door een stagiar met progbril toen de cultuurkenner even op vakantie was

Mjuman slaat de nagel (weer eens) op de kop. Als The Police er in moet, dan Abba ook, zover mee eens. Maar hoe beperk je de lijst in godsnaam zo tot 52? (of 50 voor de Belgie-neukers). Dan kies ik toch voor de lijst zonder Abba, idem dito The Police. Want wat houd anders bv. de hier steeds zo verguisde Dire Streets uit de lijst? Of we gaan we nu ook al hun songwriter-schap in twijfel trekken? Het moet niet gekker worden...

Er is niks progressief aan dat steely dan, behoorlijk saaie jazzy rock, voor rolatordragers. Had dan liever Bitches brew van Miles Davis op deze lijst gezet.

Vrind, ook voor jou geldt gebrek aan kennis weerhoudt je er niet van te blaten. Wat je hierboven onder één vlag durft samen te vatten, punk, maakt een dergelijk label volstrekt inhouds- en betekenisloos. Dat euvel vertoon je wel vaker door ook jouw zo geliefde Progrock meer dan kamerbreed uit te rollen.

Over een meer eenduidige (sub)genretypering heb ik mijn eigen gedachten (die heb ik elders al uiteengezet - dus dat doe ik niet meer hier).

Een dergelijk annexeren maakt nl alle genretyperingen volstrekt inhoudsloos. Afgezien van het feit dat alle bands gitaargetoonde muziek hanteren (en in een zeker rockstramien blijven) zijn de verschillen zo groot dat ik zeker 3 subsets zou willen onderscheiden en die variëren van rock getoonzette, punkachtige muziek (Stooges) tot punk beïnvloede eclectische rock-muziek (Clash). Weing blanke bands zijn er zou goed ingeslaagd om zo SUCCESVOL het reggae-idioom te hanteren als The Clash; zie The Clash - Black Market Clash (1980) - geen enkele van de andere genoemde bands heeft een poging in die richting gemaakt. Max zou je Pistolsoff-shoot PIL kunnen noemen, maar dat was veeleer dub.

Zegt de voorvechter van bejaardentehuisprogrock

:Z Kom op zeg, het is niet moeilijk om te zien dat deze lijst behoorlijk met een punkbril op gemaakt is. Het valt me nog mee dat ze geen gang of four of the damned hebben opgenomen. Wat ik nog wel het meeste hypocriete aan dit bericht vind, is, als we het zouden hebben over de invloed van punk, deze bands met hetzelfde gemak in het punkvijvertje gegooid worden. Begrijp me niet verkeerd, natuurlijk hebben deze bands een eigen identiteit, maar ze zwemmen wel allemaal in het zelfde vijvertje rond. Nogmaals Waarom geen who(tommy) of moody blues(days of the future past).



Ja, maar dat zijn bejaarden die geen rollator nodig hebben. Die spelen nog met het grootste gemak virtuoze solo's op hun hammondorgeltjes, met een hand in de lucht.

Verder weer de bekende patsstellingen van de proggers en de mensen die ook nog van andere muziek houden.. Volgens mij staat Pink Floyd met hun debuut en nog een plaat in de lijst, dat lijkt me al behoorlijk veel van het goeie
Prog is natuurlijk gewoon een marginaal genre geworden inmiddels en ook in 1999, zoals zoveel andere stromingen, al willen de blindgestaarde fans dat in alle toonaarden niet toegeven. Beetje jammer dat ze ook niet luisteren naar andere muziek, zodat ze misschien het belang van al die andere invloeden zouden inzien en terughoren.

En ik zie dat The Who er niet eens tussen staan, had ik me vergist.. nouja, terecht dus.

Ja, ja orbit. Prog is tegenwoordig absoluut geen marginaal genre. Goed, het is ook niet mainstream, maar wel een van de grotere alternatievere stromingen. Bovendien laten sommige bekendere bands als Elbow en Muse zien ,erg goed naar de oude proggers geluisterd te hebben.

Maar Muse laat ook zien erg goed naar glamrock, punk en hardrock te hebben geluisterd. Sowieso putten bands van tegenwoordig uit veel meer vaatjes dan ééntje.. Jij ziet het echt veel eng vanuit alléén maar die progbril. Nogmaals, ga de andere invloeden nou maar eens uitpluizen en dan zul je zien dat pure prog gewoon een marginaal genre is, met bandjes als Porcupine Tree of Dream Theater (wat beiden net zozeer metalbands zijn), waar een beperkt publiek voor is.

Mocht die studie mislukken kan je altijd nog aanmelden bij de kustwacht, afdeling Mistwaarschuwing en -signalering. Lees eerst nou eens die serieuze commentaren op je brulboeierij. Je overroept jezelf en levert daardoor een nauwelijks nog serieus te nemen bijdragen. Je verhaal is ondertussen genoegzaam bekend: Progrock is top! Toon nu eens gewoon je flexibliteit en leervermogen door op inhoud te discussiëren ipv o.b.v. populistische kretologie.

Tsja, het is inderdaad weer de padstelling punkers Vs Proggers(godzijdank dat we allemaal ook nog andere muziek beluisteren ). In de rechtercorner hebben we de gecombineerde kracht van orbit en Mjuman en in de linkercorner hebben we Misterfool. De wedstrijd duurt een eeuwigheid en niemand heeft een K,O kunnen slaan. Mjuman ziet er een beetje moe uit, orbit nog even strijdbaar als altijd. Misterfool hangt een beetje in zijn prog is top netten en weet het niet meer.

The Kinks waren inderdaad een grote inspiratiebron voor The Who. Count Five kwamen, volgens MuMe, na The Who en zoals ik het op Wikipedia lees, zijn het tijdgenoten. Het eerste album van The Sonics kwam ook uit 1965, maar hebben die ooit echt hun muziek aan het grote publiek gebracht?
De eerste synthesizer stamt uit de 19e eeuw. Het gaat om de manier waarop hij hem gebruikt heeft. Ik weet niet beter dan dat Won't Get Fooled Again één van de eerste nummers was waarbij de synthesizer gebruikt wordt als ritme-instrument. Maar dit topic gaat er niet om wie het eerste was, maar wie er de meeste mensen mee beïnvloed heeft. Wat mij ook brengt op het noemen van The Pretty Things door Mjuman. Is zeker waar dat ze niet de meest rebelse waren, maar was Joy Division de duisterste band? Was Pink Floyd de meest psychedelische band? Ik denk het niet. Feit blijft wel dat zij degene zijn die het aan de man brachten. En dat lijkt mee een essentieel onderdeel voor dit topic.
Dan zijn we er toch?

Ik heb ze nooit ter discussie gesteld. Ik vraag me alleen af wie zij dan precies beïnvloed zouden moeten hebben.

Is dit niet de crux van het verhaal?

Op 52 platen vind ik 6 'punk'-platen trouwens helemaal niet zo'n verkeerde score, gezien het belang van deze stroming (alhoewel ik de genoemde platen ueberhaupt niet over één kam wil scheren).

IMO verlegde punk (en dan bedoel ik niet Smith of Television) de focus weer terug naar de basis, naar het Liedje, naar het oergevoel van de rock 'n' roll, nadat in de jaren '70 het experiment steeds belangrijker was geworden. Die golfbeweging (liedje, experiment, liedje) is wat mij betreft wel goed vertegenwoordigd in deze lijst.

Voor 1991 hoop ik trouwens op Massive Attack en wel hierom:



Lees de rest van het stuk hier:
Alias :: Fever Dream - goddeau.com :: magazine over muziek en andere

Dubstep.

Maar denk dat de invloed van Massive Attack pas later echt immens werd. Ik denk toch dat Nevermind destijds als een stuk invloedrijker beschouwd werd.

Hey moet jij niet Hermans tape doen

Ben ik mee bezig.

Allereerst bedankt dat je dit boeiende Wikipedia weetje opgezocht hebt, en dit zo wijs weet te brengen. Verder kan ik kort zijn. Je gaat gewoon voorbij aan de indirecte effecten en kijkt alleen naar de directe effecten. Dat rijmt zich weer met wat Mjuman terecht een gebrek aan muzikale kennis noemt.

Dubstep is wel breed hoor. Niet alles de kermismuziek die tegenwoordig zo populair is, maar ook de dingen die je niet op de radio hoort. Het is niet voor niets dat Massive Attack en Burial nu samen hebben gewerkt.

Maar inderdaad, de invloed in '95 was nog te overzien, dus het kan best zijn dat ze voor Dummy hebben gekozen. Dat was een plaat die direct werd ontvangen als baanbrekend en klassieker, in mijn herinnering was dat met Blue Lines en Protection minder.

Het zou ook kunnen dat ze nog een crossover-plaat kiezen, dat was in die tijd ook wel populair. Misschien RHCP of Rage Against the Machine.

Nogmaals deze lijst stamt uit '99, dit was een foutje van mij.

Ok, bedankt voor deze wijze les. Verder nog wat onzinnige one-liners? Als je het niet interessant vindt om met mij te discussiëren, houd je toch lekker je mond dicht? Of niet soms? Ik heb het al vaker gezegd, wat voor nut heeft het een discussie aan te gaan met iemand die je toch niet serieus neemt?

Het feit dat je over 'onzinnig' spreekt is precies de reden dat ik je niet serieus neem. Je plaatst dingen gewoon niet in hun context en je legt geen verbanden. Maar je ziet dat zelf niet in, getuige het woord 'onzinnig'. Het sta mij geheel vrij om je daar op te wijzen. Als ik iets lees dat te kort door de bocht gaat mag ik daar op reageren.

Synthesizers, tip: OHM: The Early Gurus of Electronic Music: 1948-1980 (2000)

Onderdeel van Pierre Henry & Michel Colombier - Messe Pour le Temps Présent (1967) en clubhit in de late sixties:

Interessant, die OHM ga ik eens beluisteren.

Ik ga me niet in die wedstrijd mengen... maar laat de waarheid ergens in het midden liggen. Dan nog is een stroming die tussen 1969 en 1976 wel degelijk van behoorlijke betekenis was voor pers én publiek behoorlijk karig vertegenwoordigd met één Pink Floyd (uit hun psychedelische tijd) en één Can, op zijn best twee randgevallen derhalve. Of nouja, ik zie nu dat PA Steely D n ook meerekent... wat mij betreft nog meer randgeval dan een psychedelische Floyd en een oerkrautplaat.

Overigens hadden The Police wat mij betreft niet misstaan in deze lijst; dat dan weer niet.

Geen idee of en welke instrumenten jij machtig bent, maar probeer maar eens een willekeurig Steely Dan moppie (mee) te spelen...

Toegegeven, The Dan klinken bij tijd en wijle als behoorlijk gladde liftmuziek, maar wel van een lift waar ik graag in sta

Kun je nagaan hoe virtuoos ze bezig hadden kunnen zijn als ze die andere hand ook op het toetsenbord zouden leggen.

Nee, inderdaad. Sorry dat ik geen wandelende muziekencyclopedie ben en dus dingen opzoek (blijkbaar telt alleen parate kennis). Maar toe, vertel eens meer over "geen verbanden aanleggen". Afkrakende kritiek is makkelijk. Doe die eens opbouwen in plaats van die chargrijnige houding steeds. Wat had je graag willen weten?