En dan hebben we nog de lui die alleen maar lopen schreeuwen zonder zelfs de discussie te volgen, een beetje analoog aan wat de PVV en dat soort politici doen

Als je enigzins de discussie zou hebben gevolgd zou je snappen dat het ging over het belang van Nirvana voor de muziek in het algemeen en dat ze met name hebben gezorgd dat alternatieve muziek meer mainstream is geworden, althans volgens sommigen (ik heb dat nergens stellig beweerd). Het is nergens gegaan over de superioriteit van de ene smaak boven de andere, dat haal je er volstrekt vanuit het niets bij en lijkt me eerder een persoonlijke frustratie bij jezelf of zoiets. Zie verder het commentaar van Kronos hierboven, waar ik me bij aansluit.

Volgens mij is iedereen er wel overeens dat in de wat alternatievere scenes al soortgelijke muziek gemaakt werd(killing joke en sonic youth to name a few), maar de vraag is nu of nirvana de eerste was die dit "grunge"geluid populair maakte en zo ja of dit voldoende is om Nevermind als klassieker te zien.

Het antwoord is twee keer ja.

Dat ben ik ook van mening, maar Orbit lijkt in deze discussie op beide vragen nee te willen antwoorden. Tot zo ver ben ik nog niet echt van zijn gelijk overtuigd.

Even vanuit thuis - ik ben weer terug:

Orbit heeft wel degelijk een punt, zeker met betrekking tot Sonic Youth; eea wordt ondersteund door de alom gekoesterde wiki's:

Grunge - Wikipedia - nl.wikipedia.org
Grunge - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Goed zo, want je bent nog steeds in de war. Sonic Youth werd verschillende keren genoemd als belangrijk, maar niet door Orbit.

Ik vind wel dat Orbit (e.a.) eerder een beetje te gemakkelijk voorbij ging aan het laatste punt van herman:



Als je ouder dan 25 was in 1991 en al platen van Sonic Youth of The Pixies in huis had, kan ik me voorstellen dat je niet compleet overdonderd was door Nirvana, maar ik was pas 13 toen Cobain zichzelf door zijn hoofd schoot: je kunt je voorstellen dat mijn perspectief daarom wat anders is, net als van miljoenen andere luisteraars die in die tijd bezig waren hun smaak te ontwikkelen. In alle terugblikken over de popmuziek van de laatste decennia valt op hoezeer Nirvana een icoon is voor mensen van mijn generatie.

Dát is eigenlijk wat 'essentiële invloed' betekent. In vergelijking daarmee vind ik de vraag wat Nirvana blijvend aan de popmuziek heeft toegevoegd niet zo interessant. De persoon die voor het eerst de bluesakkoorden achter elkaar zette, of de uitvinder (m/v) van de synthesizer, die hebben de popmuziek blijvend veranderd. Waar staan die in de lijst?

Ik dus ook nog niet helemaal van jullie gelijk, maar laten we daar dan maar mee ophouden.. Nirvana heeft beslist meegeholpen om de alternatieve muziek tijdelijk even geaccepteerd te maken onder de Henks en Ingrids, m.i. is het daarna wel weer redelijk underground gegaan en vervangen door gladde klonen als Creed en Nickelback dus, zoals ik al reeds eerder zei. Als dat de bijdrage van Nirvana en consorten is mogen ze het houden

Hier dan: Over the Edge en Potential Suicide. Respectievelijk 1983 en 1979. Dit zegt trouwens al genoeg: Nirvana heeft goed naar deze band geluisterd. Natuurlijk geen doorbraak, dus de prestatie van Nirvana is inderdaad dat ze deze muziek naar MTV en de grote radio-stations wisten te brengen.

Natuurlijk was de weg hiervoor onder andere door Sonic Youth al een beetje geplaveid, die Goo bij een major uit hadden mogen brengen. Zonder dat contract bij DGC hadden ze dat enorme succes natuurlijk nooit bereikt, het pitchen door een grote platenmaatschappij was in die tijd nog onontbeerlijk.

Dat wil ik wel aannemen.. zo was van 1975 tot 1982 KISS ook erg belangrijk voor de popularisering van de hardrock. Ik vraag me toch af of dat nou wel genoeg is om als essentieel te worden gezien. Maar voor mensen van jouw generatie en die van herman zal dit buiten kijf staan, absoluut.

Dat is allemaal bekend, ik weet dat ze de Wipers een toffe band vonden. Ook waren ze fan van de Melvins en ga zo maar door. Tuurlijk haalt elke band ergens inspiratie vandaan, toch vind ik ze heel anders klinken en niet echt vergelijkbaar. Nirvana is toch echt essentieler dan de Wipers, punk was er al een tijdje en Nirvana was wel de doorbraak van grunge.

Natuurlijk hoor je bij Nirvana elementen die al eerder te horen waren. Maar alleen door hun unieke geluid en bijzonder goeie nummers waren zij bijzonder waar anderen dat minder waren. De reactie van Flea (in de link van Cabeza) spreekt boekdelen.

Ach toch, meneer Nag Nag Nag meldt zich ook weer eens. Bovenstaande tekst is een sprekend voorbeeld van zowel selective retention als selective distorsion; het woord in boerentaal ben ik even kwijt; dat weet een ander wellicht:

Want op 21 oktober 2011, 23:42 uur schrijft Orbit - dat ie het eens is met Slowgaze (die Sonic Youth wel degelijk noemt):








Doe die plaat eens weg en volg bijv deze cursus Taalpilots | Conferenties | taalconf 19 mei 2009 over Begrijpend Lezen eens!

Hele reeks flauwe berichten/plaatjes verwijderd. Er mag nu wel weer een normale toon worden aangeslagen.

edit: en ook nog wat Koude Oorlog-posts die wel erg ver van het oorspronkelijke onderwerp verwijderd waren.

Hopelijk lach je om de domme schrijffout, want die is inderdaad hilarisch. Dat Faith No More, na Nevermind, een tijdlang tot de mainstream behoorde (wat niks af doet aan de kwaliteit van hun muziek) is echter helemaal geen grap. Hangt natuurlijk af wat je onder "mainstream" verstaat.
Voor mij ligt dat heel simpel: In grote lijnen kan ik de pop/rock muziek als volgt onderverdelen:

1)Mainstream: onder te verdelen in twee grote groepen:
a) Commerciele muziek.
b) (mainstream) Auteur muziek.

2)Alternatief: onder te verdelen in o.a.:
a) muziek behorend tot verscheidene sub-culturen,
b) experimentele en/of uiterst vernieuwende en/of extreme muziek.
c) onafhankelijke artiesten in eender welk muziekgerne, die al dan niet uit vrije keuze buiten de gevestigde muziekindustrie opereren.

De onderverdeling van groep 1, mainstream, even toelichten:

a) Commerciele muziek. Heeft niet veel verduideling nodig lijkt me: Wordt gemaakt met als hoofdoel een zo'n groot mogelijk commercieel succes te beoogsten. Toendertijd vooral op de singles markt gericht. Enkele veel voorkomende (niet noodzakelijke) kenmerken: Muziek wordt gecomponeerd door derden, hetzelfde met de teksten, "looks" en "imago" zijn minstens even belangrijk als de muziek, heel de omkadering wordt in elk facet verzorgd door professionele specialisten ter zake, marktonderzoek en marketing zijn nooit ver weg. Erg modegevoelig.

b) (Mainstream) Auteur muziek: Kenmerkt zich hoofdzakelijk in het feit dat de betreffende muzikanten niet alleen de uivoerende artiesten zijn, maar ook voor het grootste deel voor het creatieve aspect tekenen. Dikwijls niet alleen qua componeren, maar ook op zijn minst een stevige zeggingschap houden wat betreft shows, imago (of non-imago), enz...
Meer op albums en concerten gefocust als op singles.
Commercieel succesvol (verkoopcijfers die sommige commerciele muziek evenaren of zelfs overtreffen)
Getekend en opererend onder de grote platenlabels.
Aandacht genietend (gewild of ongewild) van de massa-media (prime-time radio, celebrity magazines, roddelpers enz.)

Duidelijk lijkt me. In 't kort samengevat zou je kunnen stellen dat je mainstreet artiest kunt worden, als je over genoeg artistieke kwaliteiten bezit die dan (al of niet gewenst) ook nog eens een groot publiek aanspreken.

Nevermind is in grote mate mede verantwoordelijk voor het feit dat vele alternatieve artiesten (uit groep 2) bijna van de ene op de andere dag in groep 1(b) terechtkwamen.

Even tussendoor: In Belgie was dit ook duidelijk te merken op de grote festivals. Artiesten die voor 91 op Pukkelpop (alternatieve muziek) stonden, speelden na 92 als hoofdacts op Torhout/Werchter (een festival met een traditie van hoofdacts uit de mainstream muziek (uit groep 1b)

Ook Faith No More heeft in 1993 nog op het hoofdpodium van T/W gestaan. Voor vele luisteraars van groep 1, vooral groep 1a, misschien niet bij iedereen in de smaak gevallen, maar voor mensen zoals ik toen, die vooral naar muziek uit groep 2 luisterde, toch wel een erg goede mainstream band in die tijd.

Als iemand als vigil (of orbit) dat anders ziet, vermoed ik toch dat hij vooral naar mainstream muziek luistert (a en/of b), of (en in het geval van orbit) heb ik sterke vermoedens dat hij bij dat groepje behoort waar Slowgaze naar verwees, maar vervang "Nirvana" door "alternatief":


Ik ben het wel eens met orbit, dat van wat Nevermind direct veroorzaakte, rechtstreeks niet veel meer overblijft. Maar ik ben het dan weer niet eens met het feit dat daarom Nirvana niet in dit lijstje hoort. Want dan kan je Elvis en de Sex Pistols ook wel schrappen. Bij Nirvana, gaat het er net als bij Elvis of de Sex Pisols niet om hoeveel grunge, respectiefelijk rock&roll en punk heden ten dage nog tot de mainstream behoort. Maar het gaat om die paar steentjes, die ze door hun explosie binnen die massief conservatieve rots, genaamd muziekindustrie, blijvend hebben verplaatst.

En verder is en blijft het een fantastisch album natuurlijk

Vanwaar de aanhalingstekens in mijn quote, terwijl ik die daar nooit gezet heb?

omdat ik zo vrij ben geweest je quote te "samplen". Ik hoop dat je me nu niet gaat vervolgen voor copyright infringement ....



Omdat ik dat groepje wel herken, maar in uitgebreidere versie (niet uitsluitend tot Nirvana beperkt). De aanhalingstekens als een reminder voor de lezer dus, om Nirvana in mijn sample van jouw quote te vervangen door alternatief

No hard feelings, hoop ik.

Zoolang je die sample maar niet loopt; men zou dat niet aankunnen. Prima uitleg. Geen harde gevoelens. Voel me niet in mijn integriteit beperkt of zo.

tnx!

Zouden wij dan morgen dat duitse album van U2 mogen zien a.u.b.

Voor Rudi:



Zoals eerder al vermeldt, geen U2 in de lijst. Prutsers...

Ik gok op MBV - Loveless of de eerste Portishead.

10 * liever Portishead debuut dan die Trabi-meuk; ook Blue Lines liever. MBV: denk ik niet. Wellicht Definitely Maybe? Alhoewel What's the Story Morning Glory is beter imo.

eh Loveless is lieveling van critici = zelf verklaarde cultuurkenners.

Waardering van MBV dateert van veel later in de 90's; waren eerst een cultband en hadden niet meteen die impact van andere Creation bands zoals Oasis of Primal Scream. Cultuurkenner is in zijn keuze een relatieve mixed bag van inside bands (Last Poets), opvallende cross-overs (Sly & Family Stone) safe bets (Elvis, Nirvana), (vermoedelijke) eigen voorkeur (Steely Dan) en nog een enkel ding.

En juist vanwege die mixed bag kan er zo iets heel anders uit rollen

Geen U2, compenseert bijna het Nirvana schand'lijk overschatten.

Hoeveel moeten we nog?

Dat zou dan weer een volkomen verdiende en terechte keuze zijn Helaas dus kennelijk niet.. zal wel weer een Amerikaans bandje worden

De kritieken op de plaat waren anders behoorlijk juichend en extatisch.. voor de verandering eens terecht, maar dat terzijde