Was the ganja not strong enough mi man?

Tja, hoe kan je Unfinished Sympathy niet kennen...

Prachtig nummer. Het clipje wel honderd keer gezien op MTV. Het begin van de jaren negentig was een leuke tijd. Eindelijk eens wat goeie muziek in de hitparade en dus op de radio. Het gaf mij als metal-liefhebber de stimulans eens verder te luisteren dan heavy, black, speed, thrash en death. Electronische muziek als deze is niet het genre waarin ik het best thuis ben want vaak draai ik het niet, maar het blijft mijn onvoltooide sympathie hebben.

Het klinkt zeker goed en veelbelovend (dank), maar er gaan bij mij geen bellen rinkelen, ik zou er om liegen als ik zou zeggen dat het zo was. En ik jok hier zelden.

Achtung baby, Innuendo, Ragged glory, dat waren favoriete cd's van mij in die tijd. Vooruit, We can't dance van Genesis, met het waarheidsserum in de aanslag. Maar geen Massive attack omdat ik er gewoon niet naar op zoek was. En MTV vond ik heel vreselijk.

Voor de gelegenheid weer eens uit de kast gehaald, maar ik blijf het album nogal wisselvallig vinden. Sommige nummers zijn eerder . Maar als eerste triphop album verdient het hier wel zijn plaats.

Voor 4 euro nieuw gekocht, dan wil ik hem hebben ook, natuurlijk. Om aan te sluiten bij een ander topic: de prijzen van cd's zijn momenteel zo laag, geen enkele reden om te downloaden of anderszins de echte cd niet te kopen...

Ik weet dat iig Rhapsody (hifistudio) in Hilversum erg over de productie van dit album te spreken was en ook hun cd/lp-leverancier had dit album als een audiofiel item in zijn aanbod. Nou zegt dat niet alles, want ook The Silver Tree (Lisa Gerrard) zat in dat assortiment en dat album vind ik (ondanks de uitstekende productie) muzikaal boring.

Ja, als ik iets koop wil ik het ook hebben.

Dat jij je als muziekliefhebber nou niet verplicht ziet om albums van bands als Led Zeppelin te beluisteren, betekent nog niet dat je die visie door moet trekken op anderen.. Ik vind gewoon dat je bepaalde dingen moet proberen.

kommaneuker... Was gewoon benieuwd op hoeveel albums we zaten. Hoef je verder niks achter te zoeken, hoor.

Ken 'Unfinished Sympathy' en vast een handvol andere nummers wel. Ik heb er geen hekel aan, maar het is niet echt mijn ding. Percussie en zang doen me niet zo veel en hadden van mij wat gevarieerder gemogen. De lagen eronder vind ik op zich best sfeervol.

Er stond oorspronkelijk: voor 4 euro nieuw gekocht, als ik geïnteresseerd raak, dan wil ik hem hebben ook.
Maar met snel schrijven en toch veel knippen en plakken in je tekst wil er wel eens wat verdwijnen, enkelvoud worden waar het meervoud moet zijn enz.

Verplicht zelfs?

Leestekencopuleerder!

Weet ook niet waar die opmerking van Chevy opslaat, ik heb Led Zeppelin nota bene origineel in de kast staan. Draai het niet veel meer, maar er zijn een paar nummers die ik echt geniaal vind.

De cultuurkenner kon het destijds nog niet bevroeden, maar de invloed van Blue Lines reikt wel verder dan dat. Zonder Massive Attack had de dubstep, nu de populairste electronische stroming, er ook wel anders uit gezien. Toevallig hebben ze deze maand nog een 12" uitgebracht met Burial, een van de vaandeldragers waarin ook duidelijk MA doorklinkt.

Serieusch? Ik weet nog wel dat toen ik Inertia Creeps voor het eerst hoorde, ik was er vrij laat mee geloof ik, al was ik op tijd met dubstep, ik vond dat het qua geluid wel dubstep leek.

Ik geloof dat hier nog wel ruimte ligt voor enige zelfstudie; welaan laat ik nog een naam noemen: Tricky - Maxinquaye uitermate broeierig en hitsig album.

Stukje zelfstudie voor jou: als je direct reageert op het bericht dat vóór het geplande jouwe staat, dan hoef je geen quote te gebruiken.

Misschien een tip voor youngsters Chevy en Misterfool:

Billy Cobham - Spectrum (1973)

Een album dat ik zelf heb beluisterd via de Blue Lines-connectie (Stratus wordt gesampled in Safe From Harm), maar ik vond er niet veel aan. Het is echter onder de 40 minuten en het is redelijk academische muziek, dus ik denk dat beide heren er wel iets mee kunnen.

Met Four Walls en Paradise Circus; één woord, prachtig: YouTube - Massive Attack vs Burial - Paradise Circus - tiny.cc Helaas limited edition en al uitverkocht.

Ja, verplicht, ja.

Verkeerd onthouden. Dacht dat je destijds bij IV had gezegd dat je nog nooit een album van hun had beluisterd. En dat je daar ook geen trek in had.

Ik heb nu zo'n beetje mijn eerste luisterbeurt afgerond en ik moet zeggen dit best wel sterk te vinden. Niet zo goed als het werk dat ik van Miles Davis ken, maar zeker wel voldoende voor een 3.5 of 4* Ik ben de laatste tijd sowieso wel aan het luisteren naar meer jazz-geörienteerde muziek.

Wat een bizarre houding jegens muziek. Ik luister soms ook weleens muziek/albums waar ik iets minder mee heb, maar dit is puur uit nieuwsgierigheid en interesse. Het lijkt me heel raar om jezelf verplicht te voelen om iets te luisteren.

Ik vind het juist raar dat je je als muziekliefhebber niet verplicht voelt tot het op z'n minst proberen van bepaalde genres/albums. Uiteraard volgt deze "verplichting" uit de nieuwsgierigheid en interesse in de muziek.

Ik voel er (momenteel) absoluut niks voor om het album van Wu-Tang Clan te beluisteren, maar ik vind dat ik het op z'n minst moet proberen. Al is het alleen maar om de bevestiging te krijgen dat iets ook echt niks voor mij is.

Met Cobham (power/variatiedurmmer) zit je wel in de jazzrock. En dat geval zou ik zeker ook het debuut van deze bassist (een van mijn fretless-helden) Stanley Clarke - Stanley Clarke (1974) - met het onovertroffen Vulcan Princess ook eens proberen.

Zijn we inmiddels uitgeluld of zullen we het nog even over Massive Attack hebben?

Ik heb vandaag nog twee albums van Massive Attack aangeschaft. Protection had ik ooit al maar 100th Window nog niet. Die bevalt me ook erg goed. Het debuut vind ik misschien wel hun minste.

De kans dat je zo'n album met een dergelijke houding goed gaat vinden lijkt me nihil. Je hebt al zoiets van: "lijkt me kutmuziek, maarja, ik moet het luisteren...". Zo'n negatieve houding, en gevoel van verplichting lijkt me bijna altijd voor een negatief resultaat leiden.

Inderdaad. De bevestiging zal op deze manier al snel een self-fulfilling prophecy zijn.

Sowieso, de combinatie Chevy en Wu-Tang Clan lijkt me behoorlijk fataal.

Hoeft natuurlijk niet. Hij beluistert nu het album zonder positieve verwachtingen, dus kan het alleen maar meevallen