Het is inderdaad een hiaat in het deelnemersveld, denk ik. Het lijkt me sterk dat er in 1994 of 1995 net zoveel klassiekers zijn verschenen dan in de periode 1999 - 2005. Als we dit over 20 jaar nog 'ns overdoen zullen de verhoudingen wel wat verschoven zijn. Met meer deelnemers van onder de 25 zouden de accenten nu al anders hebben gelegen, vermoedelijk.

Massive Attack is al geweest, dus die komt niet meer terug denk ik? Ik gok op OKC, TotBL en F.

De eerste en de laatste zullen hier zeker nog voorbijkomen. Maar Massive Attack? Die hadden we in het eerste deel toch al. Alzheimer?

Nee, brain freeze

Too much snow, too much snow...



Ik denk dat dit ook wel het belangrijkste punt is. Ik vind het ook lastig een plaat te bedenken uit de laatste tien jaar die nu al hetzelfde gevoel van 'klassieker' bij me oproept als de platen uit de tijd daarvoor. Dan nog hebben we hele stukken overgeslagen, er is bijvoorbeeld geen enkele belangrijke britpopplaat aan bod gekomen (of je dat jammer moet vinden is aan de lezer).

'Sackcloth...' lijkt me toch wel een redelijk essentiële en invloedrijke plaat hoor. Was dit echt alleen in Nederland zo populair? Ik betwijfel dat wel een beetje.

Uit een eerdere "discussie" over welke britpopplaat goed in deze lijst zou passen viel op te maken dat er nauwelijks sprake is van enige consensus. En aangezien het in deze versie van de Cultuurkenner gaat om "meeste stemmen gelden" hebben we er dus geen eentje in de lijst.

Bij Oor hanteert de redactie de combinatie een soort prequalifeid list (albums uit de moordlijst van een bepaald) jaar, met enkele aanvullingen. Dat voorkomt dat lijstjes divergeren als een scattergram; op die manier voorkom je dat een band bijv 20 keer wordt genoemd, maar geen enkel album in de lijst belandt.

Ik was zelf nogal verdrietig over het feit dat noch Ride, noch MBV, noch Slowdive - ik weet het veelal witte mannen met gitaren - de lijst hebben gehaald. Krijg nu idd een beetje het gevoel van de Grootste Gemene Deler; geen echt grote verrassingen.

Zeker van Ride en Slowdive verbaast dat me niks, wel mooi maar veel te beperkt geliefd... inderdaad het grootste-gemene-deler "probleem"..

Zeg ik verder (gezien de 'redactie') iets heel raars als ik Illinois zeg? Sigur Ros zou me ook niks verbazen ... Ook White Stripes (White Blood Cells) zouden er van mij in mogen, maar dat zie ik toch niet direct gebeuren... Eels idem

Funeral en OK Computer zullen oor vrij zeker zijn ja..

Sigur Rós lijkt me inderdaad een serieuze kanshebber.

Maar The Soft Bulletin van The Flaming Lips zou ook wel leuk zijn.

Na lange tijd voor de gelegenheid Sackcloth 'n' Ashes nog eens opgezet, maar ik blijf ongeveer bij mijn oorspronkelijke oordeel. De stijl en sfeer spreken mij wel aan, maar verder voel ik mij er emotioneel weinig bij betrokken.

Het meer ingetogen Songs: Ohia doet het wat dat laatste betreft voor mij veel beter. Dat is nog wat minder bekend maar toch zeer geliefd bij een select publiek. Zouden hier niet misstaan: The Lioness of Didn't it Rain.

Om eerlijk te zijn heb ik geen idee (en dus ook niet laten meespelen bij de keuze/samenstelling) van de leeftijd van de panelleden. Ik had me o.a. laten leiden door de indruk die ik van bepaalde users had betreffende muzikale voorkeuren en commentaren bij de originele lijst, om zo een zo breed mogelijk pallet aan kennis, smaken en invloeden vertegenwoordigd te hebben. Ik heb wel het vemoeden dat de gemiddelde leeftijd over de 35 zal liggen. Misschien heb ik de impact van die leeftijdsfactor onderschat, aan de andere kant denk ik dat het toch ook niet onbelangrijk is de betreffende periode bewust meegemaakt te hebben. (Wat bij de eerste lijst toch ook voor het grootste deel het geval was vermoed ik afgaande op sommige keuzes.)




Zou kunnen. (Ik zal het eens nakijken) Maar mijn eerste gedacht hieromtrent is dat het toch om een klein panel (het redactie idee) gaat (om het typische grootste gemene deler effect beperkt te houden), als er geen Britpop is uitgekomen kan toch ook een aanwijzing zijn dat het misschien als golf belangrijk is geweest, maar dat er achteraf gezien geen echt belangrijke uitschieter tussen zat.




Dit heb ik vermeden om niet alleen de albums als stemmen te tellen, maar de artiesten. Daaruit komt dan het album met de meeste stemmen (of bij gelijkstand zie eerder gemaakte opmerking over PJ Harvey en Nick Cave.) Voor gevallen zoals betreffende de Britpop in't algemeen kan dit zoals Graf al opmerkte natuurlijk wel gebeurd zijn.




Dat niet alles erin staat wat je erin acht zal wel voor iedereen hier gelden natuurlijk. Maar dat er geen verrassingen in staan vind ik wel een verrassende opmerking. Afgaande op de commentaren bij de keuzes hier in het topic denk ik dat toch wel ongeveer de helft als "onverwacht" werd ontvangen. Ik denk dat er toch bepaalde albums zijn uitgekomen waaruit blijkt dat er toch een "persoonlijke" invloed heeft meegespeeld op het Grootste Gemene Deler effect.

Je kan hier beter kiezen voor de mediaan, want het gemiddelde ligt uiteraard ontzettend hoog met Mjuman erbij.

Denk dat er hier op MuMe meer OR-leden (ouwe rockers) rondlopen; dan OW'ers (ouwe wavers); dus voor het democratisch evenredigheidsbeginsel (vertegenwoordiging van de stromen) was het wel fijn dat er iig één bij was.

Dat denk ik ook. Ben zelf vaak over mijn eigen smaak heen gestapt (heb ook mijn nummer 1 niet genomineerd, terwijl dat album hier volgens sommige anderen wel thuis hoort), omdat ik vond dat die albums niet essentieel waren.

Dat er geen britpop tussen staat vind ik toch wel opmerkelijk: mijns inziens is dat na grunge toch wel de populairste gitaarmuziek van de jaren '90. Maar goed, wat rockmuziek betreft is de voorkeur hier toch erg Amerikaans, als je kijkt naar wat er allemaal langs is gekomen.

De ultieme test wordt straks aan het einde: het hanteren van de OOR-norm - van OOR lijsten had ik altijd zo'n 40% (een enkel album stond nog wel eens op de te kopen lijst); benieuwd of ik die hier haal - ik vrees het niet.

En de afwezigheid van Britpop - ook al is het niet mijn fave - is wel opvallend.

Natuurlijk is deze lijst (deel 2) eerder toevallig ontstaan en is dat ook een oorzaak dat het eindresultaat niet zo evenwichtig is. Naar mijn mening had britpop erin gemoeten en hardrock had erin gemogen.

Heb hier al eerder aangehaald n.a.v. de roep om MBV dat Loveless is gepasseerd door de oorspronkelijke Cultuurkenner. Het MuMe Cultuurkenner-panel kiest uit albums vanaf 1992 waardoor het debuut van Ride eveneens buiten de boot valt (tweede album had gekund maar aangezien het debuut superieur is zou dat een beetje een zwaktebod zijn). Maar Souvlaki van Slowdive had inderdaad in de lijst kunnen (moeten? ) staan.

Dat laatste had ik kunnen/willen accepteren als er ook bijv ook D&B in had gezeten. Het is - no offence - at the end of the day een nogal safe white honky lijstje. En eerlijk gezegd had ik ik meer ik kunnen leven met bijv de presence van bijv bepaalde Metallica albums (of anders) dan deze introverte, honky kampvuurmuziek van 16HP.

Sorry Mjuman maar wat bedoel je met honky?

Drum & Bass is misschien wel de laatste echte vernieuwing in de popmuziek geweest en in die zin essentieel, maar nadeel ervan (en sowieso van dance-stromingen) is wel dat het album nooit een leidend format is geweest.

Hoorde van de week Reprazent's Heroes weer eens op de radio en dat was toch echt wel een unieke sound toen dat uitkwam.

Bleekscheet!

Het is een ontstellend blanke lijst! Geen wereld, geen R&B, soul, reggae, hiphop what have you. Voor mijn gevoel had zelfs OOR nog meer kleur - we zijn gewoon een Europese versie van WASP's (White Anglo Saxon Protestant) alhier and that hurts.

Geen D'Angelo, geen Badu; geen Transglobal Underworld (bijv). Heart is where the home is!

En Massive Attack - Mezzanine is een monument van een plaat; daarover is geen discussie mogelijk. Imo is wellicht de veelbepiste OORlijst nog de correctere and such a thougtht fills me with sadness.

Grooverider - Mysteries of Funk laatst weer herontdekt, ze zijn er wel de drum n bass albums.
Helaas is het geen populair genre op Musicmeter.

16 Horsepower zou ik niet essentieel willen noemen, wel mooi.

Je bedoelt waarschijnlijk Transglobal Underground.

Ja - da's vast de leeftijd die me parten speelt, of de Merlot. Anyway - vocale landgenote van je geweldige stem en presence on stage.

Probeer jezelf eens beter uit te drukken of stop met die toegevoegde chemicaliën in je brein.. kennelijk ben ik niet de enige die je een luchtluller eerste klas vind.

Kom, een lesje Mjumaniaans en je kunt alles vlekkeloos volgen. Vraag hem in een pm anders even om een klein woordenboekje voor beginners.

Ah, doctor Bor, a gentleman in every inch; altijd 'helder' in zijn nachtelijke obervaties. Doe jij nog gerust een Dilinger, Cokane in My Brain

Tsja, nu lijkt het voor mij toch ook of het is Orbit hier die een portie (erg slecht bevallen) toegevoegde chemicaliën in zijn brein heeft. Bad acid, zure reactie...?

Zoals dikwijls bij genieën balanceert Mjuman dikwijls op de rand, en soms slaat hij mijn inziens inderdaad de plank volledig mis, maar op andere momenten produceert hij leesvoer om de vingers bij af te likken, van een niveau dat een aangename zeldzaamheid is op forums zoals deze. Okee, je moet al eens wat aandachtiger lezen, of een keertje meer nadenken, een beetje culturele bagage kan ook helpen, wat misschien allemaal niet tot het gangbare behoord bij deze media.
Bij deze post snap ik de kritiek echter helemaal niet. Of je het nu in deze zin over een Merlot hebt, of over toegevoegde brein-chemicaliën, dat is toch hetzelfde? Alleen is Merlot gespecificeerder. En voor de rest, kan (mag) dat dan echt alleen maar zo: Die zangeres van hun (Transglobal Underground), jouw landgenote Natacha Atlas, heeft een geweldige stem en heeft een uitstekende podium uitstraling. Neen, geef mij dan toch maar de Mjumaniaanse versie.

Als je dan toch aan de Acid gaat kan je best bij mijn landgenoten terecht.

Terug on-topic maar weer. De eerder aangehaalde belangrijkste gebreken in deze lijst (britpop, drum'n'bass, world en hiphop hadden wel in een klap met een album uit 1995 opgevuld kunnen worden. Toen Facts and Fiction uitkwam vond ik dat alvast erg revolutionair vernieuwend klinken. De link met Britpop is wel erg vaag moet ik toegeven: ze zijn ook brits.

(Wie herinnert zich trouwens deze single nog?)

Zeg maar bijna altijd.. Zo geniaal vind ik zijn posts niet, eerder geforceerd slim of kunstzinnig overkomen. Maar gister zat ik gewoon even door deze pagina's te bladeren om te zien wat ik gemist had, vandaar.. ging inderdaad niet specifiek over zijn laatste post, die is nog relatief duidelijk (beetje pretentieus, maar ach).

16 Horsepower is overigens een plaatje wat geheel langs me heen is gegaan.. die duisterheid bevalt me wel in de beschrijving, maar de toevoeging "roots" weerhoudt me dan weer enigzins