Hoera, The Chariot!
Ik zag dat ik nog niet gestemd had op hun laatste twee albums, dus hoog tijd om die weer eens te beluisteren.

Ik had trouwens hun debuutplaat op mijn lijstje staan om voor te dragen. Nu ben ik aan het twijfelen tussen een hardcoreplaatje of een vrolijke poppunkplaat vol met meezingers. Leuk voor in de lente

Ik ken ook enkel One Wing en die vond ik goed.
Dus benieuwd naar deze.

Ik denk dat bij AT in elk geval wel alleen 'politiek correcte' bands zitten, ongeacht welke muziekstijl ze spelen.
En: JB wou met z'n crossover-line ongetwijfeld niet alles en iedereen veroordelen. Wel was (en is ?) het zo dat op in grote lijnen (o.a. op politiek vlak) het punkmilieu helemaal botst met de metalscene. Ik wil er niet te ver over uitwijden - geen politiek op de site - maar ik heb een aantal t-shirts met slogans in m'n kast liggen waarmee een bezoek aan een metalconcert in de zaal achter de hoek gelijk staat aan een euthanasieaanvraag...

In elk geval, voor wie 't interesseert: zeker eens lezen; ik kan hem daar helemaal in volgen:
DEAD KENNEDYS LYRICS - Chickenshit Conformist - azlyrics.com

Interessante lyrics. Onderstaande viel mij wel op:


Is dat een diss naar Agnostic Front, de Lower East Side Crew en eventueel de gehele NYHC-scene?

Op het botsen tussen punk- en metalmilieu wil ik niet ingaan, aangezien die discussie dan inderdaad te politiek wordt.

Sommige punkmilieus botsen met alles. Je hebt ze van extreem links tot extreem rechts.

De grootste hoop metalliefhebbers is in de eerste plaats muziekliefhebber en houdt er geen uitgesproken extreme politieke visie op na, laat staan een gemeenschappelijke.

Veel meer dan een onverschillig schouderophalen zal je met een slogan op een T-shirt dus niet veroorzaken. Tenzij van een groepje ruziemakers. Maar dat heeft geen link met metal.

Kronos, in 2 plaatselijke hardrock-cafés (B - Hamme, een gemeente met 23000 inwoners) hangen al jaren de Vlaamse leeuwenvlaggen uit, met de bijpassende affiches wanneer verkiezingen zijn. En no need to say dat dat niet alleen hier is...

Ergens in m'n verre geheugen zitten een paar namen, 'k zal er eens achter zoeken. AF allicht niet - met 'Fascist Attitudes' in het achterhoofd...

Je zal vast gelijk hebben. Overal ter wereld hangen in hardrock-cafés Vlaamse leeuwenvlaggen uit.

Maar om even serieus te zijn, hoewel in cafés voor andere muziekgenres de Vlaamse vlag evengoed kan uithangen heb ik dat nog niet in metal of hardrock-cafés gezien. Dat lijkt me dus vooral een plaatselijk fenomeen. Niet echt een overtuigend tegenargument van je. Het weerlegt ook niet wat ik in mijn vorige bericht schreef; de grootste hoop metal liefhebbers is in de eerste plaats muziekliefhebber en houdt er geen uitgesproken extreme politieke visie op na, laat staan een gemeenschappelijke.

Damn, morgen al aan de beurt, en nog steeds geen keuze gemaakt. Misschien nomineer ik wel iets heel geks.

Wat betreft Long Live: vanmiddag eerste keer geluisterd, maar lijkt niet echt iets voor mij te zijn. The Fiancée heb ik toen in 2007 enkele keren gedraaid, maar dat vond ik toen al niet zoveel, al weet ik niet in hoeverre die 2* die er van mij staan mijn mening goed representeren. In ieder geval heb ik destijds besloten nooit meer naar bands als The Chariot, Norma Jean, Underoath en andere gristelijk getinte hardcore/metal te luisteren. Wat dat betreft valt Long Live reuze mee, alleen de vocalen en lyrics klinken vervelend in de oren.

Antwoord via privéberichten, want ik denk dat we hier niet over dit onderwerp kunnen blijven doordrammen...

bennerd: More Than Life - Love Let Me Go

Op zijn best een interessante plaat. Maar ze blijft mij niet boeien.
Donker en agressief mét vette songs, maar juist niet dat beetje extra.
Juist niet sterk genoeg om mij te overtuigen.
Ik heb het iets uitgebreider bij de plaat zelf geschreven.

Op naar The Chariot.

The Chariot vind ik tot nu toe het minste wat hier voorbij is gekomen.
Veel geschreeuw maar weinig wol, dat schreeuwen is op zich niet erg maar doe dat dan met wat meer afwisselende zang, op mij komt dit nu over als een vreselijke aansteller. Beetje geforceerd gedoe.

Benieuwd waar McSavah mee komt, hopelijk wel wat meer punk.

Na intensief iPod gebruik heb ik een hele mooie titel voor jullie kunnen uitkiezen. Mijn iPod scrobbelt de laatste weken niet meer, dus mijn last.fm zal niks weggeven. Hij staat nog niet op de site, dus ik zal 'm snel proberen toe te voegen, eventueel dat met hulp van een moderator (bennerd) hij sneller toegevoegd kan worden. Wat wel ideaal is, is dat alles gratis en legaal via bandcamp te downloaden is. Het is meer punk dan The Chariot, maar het is geen pure punk. En er speelt een neger in de band, dus ik neem aan extra punten hier voor.

Oh, trebremmit, qua geschreeuw wordt dit nog erger (maar wel beter)

Ik had nog wel een meer pure punk plaat in gedachten met 'normalere' zang, maar die bewaar ik voor een andere keer dan maar.

Het album zit in de toevoeging, maar ik plaats 'm gewoon alvast.


Gone with the Pain - La ideología del vacio



(klikbaar)


Deze week Spaanse furie, uit Málaga. Voor de mensen die de Spaanse taal niet goed onder de knie hebben: geen zorgen, het is toch onverstaanbaar. Wat kunnen we dan verwachten? Screamo, het snelle soort. Mensen die bekend zijn met bijvoorbeeld Orchid zullen niet verrast worden. Verschil is echter dat Gone with the Pain minder riff georiënteerd is, en daardoor een pak rommeliger. Elk nummer begint verder bijna identiek, hierdoor zal het in het begin waarschijnlijk lastig zijn nummers te onderscheiden. Voor een meer Orchid-like band raad ik overigens een stel landgenoten van Gone with the Pain aan: Enoch Ardon. Hun LP is stiekem nog beter dan La ideología del vacio, maar aangezien leander? deze band al kent, en de gratis download van LIdV, heb ik deze niet genomineerd. De mensen die mijn nominatie leuk vinden zouden ook zeker de EP van Gone with the Pain kunnen luisteren. Deze is overigens ook op een split met de Russische band Optimus Prime (die hebben ook een toffe LP trouwens ) te vinden.

Ik verwacht helaas een boel teleurgestelde mensen, maar als één iemand het al tof vindt ben ik tevree. Dankzij het internet heb ik nog veel meer obscure tips die ik in de toekomst kan geven. Volgende keer misschien wat bremen hardcore, een nog onbekende stroming op MusicMeter.

Jammer dat die zanger het weer moet verpesten.

Muzikaal is het wel gaaf hoor, lekker chaotisch met een goeie drummer.

Ik vind het geschreeuw er wel bijpassen, het gaat mij echter snel vervelen. Maar voor een paar nummertjes vind ik Gone With the Pain dus wel te genieten.

Dat valt mee

Het album is inmiddels toegevoegd (bedankt Dexter!): Gone with the Pain - La Ideología del Vacio (2008)

Fijn plaatje hoor Orchid is inderdaad een goede referentie, en ik hoor Zuid-Europa-genoten La Quiete in de aggressievere stukken ook wel terug - en laat ik met die twee bands precies mijn lievelingshoekje screamo noemen. Fijne screams, redelijk chaotisch (hoewel de productie van mij nog wel wat voller/rommeliger zou mogen klinken, dat komt de chaos en warmte vaak wel ten goede imo - dat gaat in die afsluiter even helemaal goed trouwens ), ergo prettig. Minpuntje: drums zijn wel heel standaard en klinken wat vlak, en de plingstukjes vind ik niet altijd even interessant (GEWOON DOORRAMMEN ZULLE). Maar goed, da's mierenneuken hoor, gewoon een puik screamoplaatje dat door liefhebbers toch zonder twijfel gewaardeerd zal worden.

Dadelijk ga ik The Chariot en Gone With The Pain beluisteren. De impressies komen bij de albumpagina te staan.

Dit gaat langskomen. Ik ga overigens zeker nog wat andere albums checken, hoor

Gone With The Pain heb ik na 5 nummers uitgezet. Ik werd er echt chagrijnig van. Dat is toch geen schreeuwen te noemen, dat klinkt helemaal nergens naar! Ik hoor een chaotisch soepzooitje met af en toe wat leuke melodielijnen. Maar dat denk ik zo'n beetje over alle screamo.

Van The Chariot ken ik enkel One Wing, wat ik een erg leuk album vond.
Net 2 keer naar Gone With The Pain geluisterd, inderdaad erg chaotisch maar er is veel moois in te ontdekken!

Kan me wel vinden in je beschrijving, Sven Het heeft inderdaad best veel weg van La Quiete en Raein. Neem dat tweede instrumentale deel van El habla dormida, echt zo'n Italiaanse outro Verder ben ik dol op plingstukjes, dus die mening deel ik dan weer niet Productie en drums hadden waarschijnlijk wel wat beter gekund ja, maar vind het ook weer niet een minpunt.

Wat betreft de chaos: die verdwijnt vanzelf wel. Al kan ik me voorstellen dat als het je niet ligt, je het ook niet vaker zal opzetten, doe ik ook niet De zanger vind ik wel een van de betere in het genre, komt vooral natuurlijk over zover je daar met screams over kan spreken.

Helemaal, maar dan ook he-le-maal mee akkoord.

Gone With The Pain - Fijn hoor. Standaard chaotische screamo (Orchid, Ampere, La Quiete), maar wel erg goed uitgevoerd. Meer zeggen hoeft niet.

Straks de twee laatste albums eens beluisteren ben benieuwd;

Zit momenteel in het buitenland, dus ik loop nog een plaat achter. Donderdag zal ik de nieuwe inzending beluisteren, ben er erg benieuwd naar.

zit momenteel thuis en loop al enkele platen achter, de tijd...

Mijn mening over: Long Live van The Chariot is te vinden op de albumpagina.