Mount Moriah: 6
Elliott Murphy: 7
Great Lake Swimmers: 7. Goed liedje, stem moet ik aan wennen.

Dat is wel heel toevallig. Ik sta onderaan, dus mijn fout dat ik niet naar boven heb gekeken dan. Mount Moriah mag ik ook wel en dit is één van m'n favorieten van dat album. 8

The Great Lake Swimmers: Ik hoor het gewono echt niet bij deze band, maar superslecht is het ook niet. 5.6
Mount Mroah: Heb ik al eerder gehoord, is als los nummer nog wel ok zo, maar als plaat echt vervelend. Nu 6
Elliot Murphy: Het is wel leuk, maar overtuigd niet heel erg, de live versie is ietsje beter.

Great Lake Swimmers: Lastig om een oordeel te vellen. Het is zo ongeveer de ideale achtergrondmuziek: mooi, nooit storend, maar oh-zo-gezapig. Hun album 'New Wild Everywhere' is afwisselender, en kon mij aldus beter bekoren. Dit nummer minder, uitgedrukt in een cijfer betekent dat een 5.8.

Mount Moriah: Mwah, doet het ook niet echt voor mij. Wel een fijne stem, wel een aardig nummer, maar te vlak om echt te scoren, dus een 6.

Elliot Murphy: Dit bevalt mij beter. Niet heel bijzonder, maar goede stem. Fijn verhalend nummer. Het krijgt van mij een 6.8.

Great Lake Swimmers.. ooit 2x live gezien, rond de tijd van Ongiara, maar dat album vond ik een beetje een omslagpunt, daar werd het me wat te slapjes, nog niet slecht, maar vind de oudere dingen nog net wat fijner.. Hier ook weer een beetje slap nummertje: 6,3

Mount Moriah.. inderdaad een beetje achtergrondmuziek, vrij opgewekt voor dit topic (voor mijn gevoel dan toch).. Niet snel iets wat ik uit mezelf op zou zetten, maar kan zeker niet zeggen dat het tegenvalt: 7,1

Elliott Murphy.. ik kan echt heel slecht tegen die slidegitaar hier, her en der een stukje is wel fijn, maar hier wordt het een beetje overdreven naar mijn mening: 5

Wat mij hier opvalt is dat The Be Good Tanyas nog niet langs zijn gekomen, beetje een lo-fi geluid, waar je tegen moet kunnen (a la Jolie Holland, die er ook ooit bij zat).. deze cover van Young's For the Turnstiles bevalt me bijvoorbeeld erg goed, een eigen geluid, een beetje van het origineel, goeie mix (het origineel is ook geweldig natuurlijk)

Dat klopt gelukkig niet. Al weer een tijdje gelden postte ik dit nummer van hun album Chinatown uit 2003.

Een klassieker die we natuurlijk vooral van iemand anders kennen, maar dat is al weer een tijdje geleden. Dus ik kan me voorstellen dat je dat niet zo snel hebt kunnen vinden. En het is natuurlijk nooit verkeerd om de dames ook nog eens met eigen werk voorbij te zien komen.

Daarom van mij een 7.

Waiting around to die ken ik uiteraard van Townes, maar ik ken deze versie ook en daardoor zijn de The Be Good Tanyas niet geheel onbekend. Maar ik moet zeggen dat met het filmpje van Scientist niet direct een lampje ging branden. Ik vind het een prima nummer,maar dit is dus ook een cover. Wel heel goed en stijlvol gebracht 7,5. Maar maken de dames ook eigen nummers? Anders ga ik er niet aan beginnen.

Heb je een link naar dat bericht? Ik heb hier namelijk expliciet nog het topic doorzocht op de band (zowel Good als Tanyas geven geen enkele hit) en ook als ik op jouw berichten zoek kom ik niks tegen.. ben wel benieuwd of ik nou zo scheef kijk, of dat de zoekfunctie niet zo werkt...

of heb je hier eerder onder een andere username gepost?

Jazeker... heb er zelf een paar jaar terug al wel het een en ander van gehoord, maar ben er echt in gerold met de verzamelaar van vorig jaar, de oudere ken ik nog niet zo goed, dus kan je niet direct iets aanraden, wellicht kan Vento Vivimus dat

Genres >> Overigen >> Maak kennis met folk, americana, roots en beoordeel
d.d. 7 april 2012, 22:25 uur


Ja, de dames maken ook eigen nummers, maar danken hun naam met name aan een aantal verdienstelijke covers (Townes van Zandt, Joni Mitchell en zelfs Prince). Toen Jolie Holland in 2003 de band verliet, verloor de band haar creatiefste lid. Daarna leiden de dames een wat 'kwijnend' bestaan.

Ah ja.. de naam van de band wordt daar inderdaad nergens genoemd, wat het er niet vindbaarder op maakt

YouTube - Chris Whitley - Indian Summer

Chris Whitley: Ken hem niet, maar lekker hoor. Ter beoordeling draag je Phone Call aan? Jammer hoor. Dat krijgt een dikverdiende 7.7. Indian Summer scoort veel hoger. Ik zal dus Dirty Floor opzoeken en niet de debuutplaat.

Van Chris Whitley is wat mij betreft de samenwerking Dislocation Blues met Jeff Lang aan te raden. Van het solowerk is vooral dit nummer bekend (wat dus op hetzelfde album staat): Big Sky Country.

Anyway:
The Great Lake Swimmers: kabbelt iets te vlak voort wmb 6
Mount Moriah: Pff, volle bak country. Ik denk line-dance, drie keer niks.
Elliot Murphy: 7. Fijne stem, fijne sfeer
The Be Good Tanyas: totaal niet mijn ding. 4
Chris Whitley: 7.5

Chris Whitley: Ik wist zeker dat ik daar wel eens van gehoord had. Ik las op Wiki over de samenwerking met Lanois en dat deed me een lampje branden. Toen Eightynine met de link naar Big Sky Country kwam wist ik het weer. Ik weet niet of het een hit is geweest, maar hij was wel vaak op de radio dat nummer. Living with the law draait nu en klinkt prachtig. Voor het filmpje van Ducoz een 7,5.

Het is al wat dagen stil en daarom neem ik het recht maar in eigen hand om nog een liedje te plaatsen.
Niets onbekends, niet eens het beste nummer van de man.
Ook niet van zijn beste plaat.
Het maakt me wel immens droevig.. zo als het gebracht wordt. Precies twee(en een beetje bedacht ik me later) weken voor kerst..




Wat mijn favoriet van Rodriguez is, dat is dit nummer. Misschien wel een van mijn favoriete aller tijden.. dat laatste verse..
YouTube - Sixto Rodriguez - Jane S Piddy

"I saw my reflection, in my fathers final tears.
The wind was slowly melting, San Francisco disappears.
Acid Heads, unmade beds, and you Woodward world queers

I know you're lonely"

Dit is een bekend nummer voor mij. Maar daarom niet minder mooi. Dikke 8.

Be Good Tanyas: 7
Chris Whitley: 7,5
Rodriguez: 8

Menig nummer van Rodriguez zou > 8 gescoord hebben hier, maar hier heb ik niks mee. Ik vind sowieso het tweede album een stuk minder pakkend dan Cold Fact.
Chris Whitley: 6.
Be Good Tanyas: 6.

The Be Good Tanyas: 6,7
Chris Whitley: 6
Rodriguez: 7

Als de dagen kouder worden luister ik graag naar de warme liedjes van Vashti Bunyan. Een volledige cd is soms een beetje te veel van het goede, maar nummers als deze zing ik graag uit volle borst mee. Lekker lo-fi en een heerlijk ouderwets Engels sfeertje. Ik zou willen dat ik een cottage met rozenstruiken had, met een haardvuur, schommelstoel en dikke kat.

Totaal niet mijn smaak dit.

Deze staat in mijn top100 die ik binnenkort op mume mag presenteren (in het "mijn top100" topic)...helemaal mijn ding dus! 9.8

(Is ook een mooie cover van trouwens, door Feist en Ben Gibbard, maar het origineel blijft fijner)

Ik geef een 9

Nee, Vashti Bunyan kan mij ook niet bekoren: 4.
The Be Good Tanyas: Mwah, 6,5.
Chris Whitley: Mwah, 6,5.
Rodriguez: Tja, Rodriguez, wie kent hem inmiddels niet? Niet zijn beste nummer, maar toch nog steeds ruim voldoende, 7 dus.

Vashti Bunyan: Een ontzettend dikke 9. Wat een sfeer. In de huidige tijd met synths zou ik er niets aan hebben gevonden denk ik. Maar in de oertijd werd er nog puur natuur gespeeld en dat komt dit nummer zeer ten goede. Ik heb ook het idee dat een heel album Vashti me tegen gaat staan, maar dat wil ik wel zelf eerst ervaren.

Ik ben er nog niet uit of ik het hele album wel zo goed vind, maar dit nummer vind ik zeer wel te pruimen. Niet te moeilijk, wel aanstekelijk.

Zeker aanstekelijk, zal het album eens proberen. 7,3

De laatste weken vooral bezig geweest met het terugblikken op 2013 met de vraag welke americana/roots albums ik mee wil nemen naar 2014. Het resultaat van al dat navelstaren - shoe gazing - post ik in de vorm van een Top 25 tot 31 december elders op deze site.. Belangstellenden zijn van harte welkom.

Maar voor Vashti Bunyan ben ik altijd wel te porren. De hype rond de freak folk van de zusjes Sierra & Bianca Casady, die we beter kennen als Coco Rosie , een jaar of wat geleden leidde in 2005 zelfs tot haar comeback met 'Lookaftering'. een album dat ik de liefhebbers nog steeds van harte kan aanraden en dat integraal te vinden is op Spotify.
http://static2.volkskrant.nl/static/photo/2013/1/3/1/20131130132723/media_xl_1974196.jpg

Vanwege de oorverdovende stilte hier de laatste dagen aandacht voor een andere pensionado
die ik vorige week zag optreden tijdens Le GuessWho in Utrecht.



De kunstschilder Ed Askew debuteerde in 1968 met 'Ask the Unicorn' voor het vooral in freejazz gespecialiseerde ESP Records. De opvolger 'Little Eyes' verscheen pas in 2005 en op 71 jarige leeftijd verschijnt nu zijn derde album 'For the World' met hulp van onder meer Sharon van Etten.

Ed mag dan al een tijdje pensioengerechtigd zijn, maar ook zijn album vind je op Spotify & ik krijg er vooral goeie zin van ! "Gefundenes fressen" für liebhaber von Bill Fay & The Muppet Show!

Devil makes three: Inderdaad aanstekelijk, grappig gedaan. 6,8.
Ed Askew bevalt me een tikkeltje beter. De muzikale begeleiding heeft wel wat eentonigs in zich waarbij ik net als Devil Makes Three twijfel of een heel album wel in de smaak gaat vallen. Voor dit filmpje een 7.