Hebben jullie dat nou ook?

Dat je er soms over twijfelt om MusicMeter dan maar als je startpagina in te stellen?

Absoluut niet!

Is zeer vervelend als je smorgens even een snelle surf naar ergens ander wil plegen. Zodoende verlies je al je updates

Precies, mijn startpagina blijft mooi blanco.

about: blank blijft de ultieme startpagina.:P

Dat je denkt dat muziek eigenlijk een soort van uiting van de wil, die inherent is aan de natuur (niet enkel de menselijke).

Dat als je verder wandelt op die glibberige denkpiste, tot de slotsom komt dat de muziek van Beethoven bijvoorbeeld een geslaagd huwelijk is van muzikale vorm en idee (of manifestatie van een wil ).

Dat jazz aanvoelt alsof het onmiddellijk tot mijn lijfelijke "ik" spreekt. Dat jazz aanvoelt alsof het een soort ode is aan de perfecte ordening van ons lichaam. Dat jazz dieper gaat dan woorden kunnen uitdrukken - meer zelfs, dat jazz zich zelfs onttrekt aan het soms benauwende karakter van taal.

Dat elektronische muziek aanvoelt alsof het een soort poging is van de mens om een relatie aan te gaan met machines. Dat dat niet kan resulteren in "koude" muziek, omdat je net door electronische muziek een soort hulde brengt aan de absurditeit van dit bestaan

Dat pop/rock aanvoelt alsof het te maken heeft met een "geblokkeerde wil" - zo voelt het aan: beetje hoekig, stuntelig, enorme botsingen tussen idee & de eigenlijke uitwerking in muziek. Dat het dus nooit iets meer kan zijn dan "honest trash" (zoals Nic Cohn zei )

Zo denk ik er ook over . Hetzelfde geldt voor Moviemeter natuurlijk.

Dat schrijven over popmuziek, verdacht veel wegheeft van proberen zwemmen in een ligbad?

Bedoel je dan "ligbadzwemmen" met borstcrawl of schoolslag ?

Bij nader inzien vind ik het eerder wat weghebben van sportduiken op verschillende dieptes.

Sportduiken????? Wil je me dood of zo?

Liever een snelle dood door verplettering op grote diepte dan een lange lijdensweg in jouw ligbadje

Ik bedoelde eigenlijk te zeggen dat stukjes tikken meer een zoektocht is in de dieptes van je eigenste ik. Wat voel je bij de plaat ? En hoe kun je die emotie in een leesbaar en interessant stukje gieten ?

De inspiratie die je in dat denkproces opdoet is je zuurstoffles: hoe meer lucht/inspiratie je hebt, des te creatiever en langer je recensie wordt.

, vooral die laatste alinea is prachtig (de andere twee trouwens ook, daar niet van ).

Ik vergelijk het ook graag met zwemmen aan de kust. In het begin van het luisterproces blijf je mooi aan het strand, maar hoe meer je luistert - hoe verder je de zee intrekt.

Fascinerend, je komt dan op plaatsjes terecht - waarbij ik (misschien hebben andere het makkelijker) mijn uiterste best moet doen om adequaat te verwoorden wat er nu eigenlijk aan het gebeuren is

Hebben jullie dat nou ook?

Dat je maar niet kunt begrijpen dat er mensen zijn die een plaat twee, drie, VIER keer achter elkaar opzetten?

Nee, dat doe ik ook wel 's, zij het niet meer zo vaak als vroeger. De laatste nieuwe plaat die ik helemaal stuk heb gedraaid was Homogenic van Bjork, maar dan ook wel meteen een keer of 20 in een week.

In zo'n geval zou ik niet graag naast je willen wonen als buur of huisgenoot. Als ik in zo'n week vaak thuis zou zitten, zou ik zo'n langdurige draaisessie niet zo kunnen waarderen.

Dat is vroeger wel eens gebeurd met een jongen die elke keer als-ie thuiskwam zo nodig "Homework" van Daft Punk moest opzetten. Het trauma dat ik heb opgelopen van het tientallen keren gedwongen beluisteren van dit album is tot de dag van vandaag nog niet geheel weggeëbt, getuige de uitermate lage waardering van mijn kant voor dit album op deze site.

Zelf draai ik een album wel eens meer dan 1 keer per dag maar ik zorg er wel voor dat tussen die draaibeurten wel wat andere plaatjes zitten. In zoverre kan ik wel enigszins sympathie opbrengen voor het standpunt van Yak.

Moraal van mijn verhaal: verandering van spijs/muziek doet de mens(en vooral je buurman/vrouw) veel goeds

Ik kan dat echt niet, dezelfde plaat weer van voren af aan. Zelfs niet mijn allerfavorietste plaat. 'Maar je heb 'm nét nog gehoord!', denk ik dan. Misschien denk ik dat ik de muziek anders verpest of zo.

Helemaal mee eens. Ik draai een plaat ook nooit 2x achter elkaar. En als ik het dan wel doe(laatst nog bij The Futureheads), dan zet ik hem toch halverwege af. Verandering!

Mja, als ik echt enthousiast ben, draai ik een plaat wel 's 2 keer, maar zo erg als met Homogenic is het daarna niet meer geweest hoor. Wat ik nu vaak doe als ik een plaat gehoord heb is sommige losse nummers nog eens beluisteren.

... dat je een maand vakantie zou willen nemen, je playlist volstampen met alle muziek die je hebt, beginnen bij nummer 1 en dan sequentieel, niet random, je hele playlist doorlopen tot de aller allerlaatste track. En voor de makkelijkheid even aannemen dat je geen slaap nodighebt

Heh, eerlijk gezegd niet. Ik wil dingen toch altijd wel vaker dan 1 keer per maand kunnen horen.

...dat je een kaartje koopt voor een concert in Paradiso en er vervolgens 500 mensen op de gastenlijst blijken te staan? En dat jij daar net zo goed één van had kunnen zijn?

...dat je een hoofdtelefoon voor in de bus met nekbeugel nodig hebt, benieuwd bent naar het blad OOR, je vervolgens naar hun website gaat en de volgende advertentie ziet?

Meteen maar lid geworden natuurlijk

Bedankt voor de tip, ben ook meteen lid geworden

... dat je een google trivia vraag ziet die je al eerder opgezocht hebt, en dan luidkeels het antwoord roept naar je PC ?

... dat je dankzij de google trivia razendbenieuwd bent naar iets en het niet vindt via google trivia, zodat je een half uur verliest om het ergens anders op te zoeken?

Nog niets vergeleken met wat een toenmalige vriendin van mij deed.
Die sloeg keihard tegen de zijkant van de monitor aan toen bij een PC-flipperspel de bal vast zat.

Haha, doet me denken aan vrienden van me die met hun hele lichaam videospelletjes speelden: "Naar rechts, Kutsonic, NAAR RECHTS!!!" En paf, daar viel de Sega weer van de tafel af .

Dat is ook meerdere malen gebeurd met mijn nintendo, met name als Mario moest springen

Een tijd terug speelde ik behoorlijk vaak online games, en dan zat ik echt te scheeuwen en te schelden als er weer een of andere backfragger me te pakken had. Soms kwam m'n moeder zelfs vragen wat er allemaal aan de hand was

En om on topic te blijven: ja dat heb ik ook! Nu speel ik veel HL2 DM en ik kan me soms ook niet inhouden als ik voor de zoveelste keer door een camper bij een spawnspot voor mn kloten ben geschoten. Of als ik alweer geplet ben door een tafel of toilet. Vooral als iedereen al op bed ligt moet ik me nog goed inhouden .

Met joint operations is dit een herkenbaar probleem