Tja, negen jaar geleden was ik mijn huis aan het schilderen, stond op een steigertje, waarvan het anker losschoot en ik van zo'n 4 meter hoogte ruggelings de tuin in pleurde: L1 en L2 (wervels) gebroken)

Drie dagen ziekenhuis, aansluitend herstel mbv een een zgn Hewitt-brace, aansluitend fysio en vervolgens aardig wat oefeningen meegekregen om regelmatig uit te voeren. Buikspieren (ook de schuine - de 'obliques') zijn belangrijk om die bij houden voor een goede, stevige rug; rotatie-oefeningen, soepel uitgevoerd, kunnen daaraan bijdragen, hyperextensie (achterover buigen) kan ook goed werken - verder rug trainen mbv een zgn foamroller (of een plastic gigapinda- Lidl). Juiste houding bij zitten, maar ook staan is heel belangrijk: rug en schouders recht.

Nog steeds ben ik geen fan van lange autoritten (400 km en meer) zonder onderbreking; dat zorgt voor last in de onderrug. Wandelen: alleen met een lichte (dag)rugzak. Door knieproblemen ben ik ook niet meer zo'n liefhebber van wandelingen waar hele steile (over rotsen) afdalingen in zitten; dalen is belastender voor gewrichten. Ok, ik heb iets overgewicht, maar door gericht te trainen probeer ik klachten te voorkomen.

nlkink, ik Rijkswaterstaat. BZK is voor mij alweer twintig jaar geleden (DG openbare orde en veiligheid).

Mijn stoel is niet van de baas, maar moest ik zelf koken. Hij is erg goed. Maar door verbouwingen aan huis thuis heb ik twee weken lang beneden aan de keukentafel gewerkt. En dat voel ik....

Rug (en knieëen) blijft het heikelste punt bij mensen. Hadden we maar nooit moeten gaan rechtopstaan. Hoe dan ook, bewegen is natuurlijker dan niet bewegen, dus bewegen blijft het best voor elk.

Mssr Renard, eigenlijk werk ik voor een klein onderdeel van BZK, het Rijksvastgoedbedrijf. De organisatie heette voorheen Rijksgebouwendienst maar als ik tegenwoordig de nieuwe naam vermeld moet ik er vaak bij vermelden hoe de organisatie voorheen heette. Voor het gemak zeg ik dan ook wel eens BiZa of Binnenlandse Zaken. RWS heeft met enige regelmaat met het RVB te maken gehad, je moet van de organisatie afweten.

Absoluut. Mijn vorige werkgever was het COA, die onderhandelde ook veel met het RVB.

Ik zit bij een project voor het isoleren van gevels. Dus veel burgers en gemeenten (en aannemers natuurlijk). Maar ik ben slechts archivaris, dus ik zit in het secundaire proces, zeg maar.

Wat rugproblemen betreft: ik heb last (gehad) van ischias. Op het dieptepunt kon ik helemaal niet meer lopen, maar goede pijnstilling verbetert de situatie gelukkig erg snel. Maar als ik merk dat het weer eens opspeelt helpt wandelen voor mij juist erg goed, ik loop mijn rug dan als het ware weer soepel. Lijkt me vervelend als wandelen juist klachten oproept, geeft de fysio geen oefeningen om de boel weer te versterken?

Wat wandelen betreft: vandaag een 'bomenroute' met augmented reality gedaan die was uitgezet in het kader van 'de Maand van de Ondergrond' in Rotterdam. Wel grappig om eens met een ander perspectief door bekend terrein te lopen, al hebben we op een gegeven moment de vastgelegde wandeling wel losgelaten, omdat de hele tijd naar een app kijken voor informatie eigenlijk juist niet is wat je wilt tijdens het wandelen. Ironisch genoeg mis je dan juist dingen om je heen.

Ik was ook in de veronderstelling dat wandelen wel genoeg zou zijn. Maar toen ik wat " squats" en " lunges" ( beide simpele beenoefeningen) had gedaan kon ik een paar dagen niet lopen van de spierpijn. Om af te vallen kun je dus beter wat krachtoefeningen doen ( went snel) omdat het lichaam dan energie verbruikt na de training om te herstellen. Wandelen doe ik nog wel maar niet zoveel als van de zomer.

Ja, squats zijn magisch. Die vergat ik gewoon.
Ik kreeg ook squats voorgeschreven. Goede tip van gigage

Oh, hij geeft ze niet als tips.
Maar ze werken wel heel goed tegen rugpijn (mits goed uitgevoerd).
En planking ook trouwens.

herman, wat is augmented reality? Iets met een 3D bril?

Vandaag een korte wandeling gemaakt over De Bretten.
Dat is een wandeling over dijkjes, door rietlanden en puinheuvels tussen station Halfweg en station Sloterdijk. Slechts 10 km.

Bekijk De Bretten Wandeling op Relive! Relive 'De Bretten Wandeling'

Wel eens met een wandelstok geprobeerd?

Ik loop ook standaard met stokken. Soms hebben we er vier en soms twee bij ons (in Nederland lukt het makkelijk om er één pp te hebben). Ook om ons te beschermen tegen honden.

Een goede stok hoort er gewoon ook een beetje bij.
In de Eiffel liepen we allebei met twee stokken soms. Wel zo veilig soms, want uitglijden is niks op rotsgrond.

Ik ben er zelf nog even te eigenwijs voor, maar heb ik er achttien jaar geleden mijn vader de aardigheid in het bergwandelen wel weer wat mee terug zien krijgen. Met van die (toen best moderne) lichtgewichtstokken uit de buitensportwinkel.

Mijn vriendin daarentegen zoekt meestal aan het begin van de wandeling een stok in de natuur en gebruikt die die dag. Ieder dier zijn plezier...

Met een bovengemiddelde lengte en enig overgewicht hoor ik ook wel tot de risicogroep voor rugklachten. Nu had ik daar tot een paar jaar geleden zelden last van, maar toen herinnerde een verkeerde beweging in het volleybalveld mij eraan dat ik ook geen twintig meer was. Toen moest ik er wel een aantal weken voorzichtig mee doen. Het is sindsdien nog wel eens teruggekomen, maar het blijft gelukkig nog bij een uitzondering. Laatste keer met pijnstillers en "blijven bewegen" er maar gewoon doorheen geworsteld.

A propos: vanmiddag een rondje Amsterdamse Bos - we zijn tussen de roeibaan en De Nieuwe Meer gebleven. Omdat het onverwacht mooi weer was, waren we niet de enigen...

Het slechtste ooit voor mijn rug was overigens drummen. En ook dat deed ik met stokken.

Zonder grappen en grollen: lopen met een stok al dan niet uit de natuur (ik heb zelfs een heel gave herdersstaf, maar die hangt nu aan de muur, voor de sier) is echt wel aan te bevelen.
Goed schoeisel en goed de rugzak inpakken is ook een must.

En zoveel mogelijk toch proberen onverhard te lopen. Tientallen kilometers over asfalt sloopt niet alleen je schoenen maar ook je knieeen en rug.

Bedankt voor alle verhalen omtrent rugklachten en wandelactiviteit.
Kennelijk vrij algemeen voorkomend, maar nauwelijks ten gevolge van het wandelen. Een 'causaal verband' is nog niet aangetoond.

Waar ik dus op moet letten:
- Goede stoel op het werk (ergonomie)
- Korte autoritten maken
- Proberen niet te vaak van een steiger te vallen
- Een stok gebruiken
- Zachte ondergrond kiezen, dus de (bos)paden op
- Schoenen die goede ondersteuning bieden
- Squats !
- Planken !
- Stoppen met drummen
- Doorgaan met wandelen
- Zo af en toe een pijnstiller en fysio als het niet anders kan ...

Ja, bv., al ging dit via de telefoon. In beeld verscheen dan een hologram van iemand die wat over de omgeving vertelde (in dit geval een bomen- en ondergronddeskundige). Maar nadeel hiervan is dat je vooral op je telefoon let, dus dat hebben we maar snel opgegeven.

Begrijpelijk. Ik vind navigeren vaak al afbreuk doen aan (natuur-)beleving

Dank voor deze handige tip, noteer ik ook gelijk even voor mezelf!

Uit ervaring weet ik dat éénmaal volstaat

Binnen Nederland loop ik overigens nooit met stokken, maar als de hoogteverschillen groter worden, het terrein ruiger, en de rugzak zwaarder loop ik altijd en eeuwig met twee stokken. In mijn geval niet zozeer vanwege rugklachten, maar vanwege brakke enkels en knieën. In zulke omstandigheden geldt overigens dat geen stokken zowaar beter is dan 1 stok, want daar ga je alleen maar krom van lopen met allerhande klachten als resultaat. Het is ook niet voor niks dat vrijwel alle stokken in sets van 2 worden verkocht.

Misschien is je ene been wel iets langer dan de andere

Dat is bij iedereen zo. (Wist je dat?).

Tsja....wandelen ....vandaag dus niet , want het waait een storm en daar is geen ruk(wind) aan....

Sommigen vinden dat wel lekker , maar die harde wind strijkt mij tegen de haren in en heb ik gewoon een vogelnest op mijn hoofd. Het is toch winter? Het hoort dan niet herfst te zijn .....anno 2020 is niks meer normaal en loeit de wind oerend hard , leek het gisteravond wel oudjaarsdag vanwege afschietend vuurwerk en zijn de vooruitzichten voor de komende maanden treurig.....geen perspectief , geen iets (=niets).

Ik heb ook nergens zin in ....mijn broer Frank zegt dan : Doe iets !....maakt niet uit wat , maar ik ben ook nergens goed voor. Mijn broer Benny zegt tegen de andere familieleden als die vragen dat ik nergens aan begin deze tijden en het waarom ....Hij (ik) weet niet hoe....

Ik heb geen zin om op te staan , maar daar wordt je ook niet beter van. Wat een nare wereld momenteel en vraag me wel eens af : waar is hier de nooduitgang ? Ik heb getwijfeld over België....misschien is het daar beter vertoeven , maar ik toch maar beter zwijgen .....

Henk twijfelt helegaar niet over België. Die krijg je de stad niet uit. Volgens Huub was er niemand, maar ja, met dit weer heeft zelfs corry niks om over te zingen.

Haha.....

Meer zwerfafval in natuurgebieden door wandelaars met snacks en koffie | NOS
Daar hebben mtbers geen tijd voor

Het is gewoon druk in de bossen. Met wandelaars en met mtb'ers. Maar goed, ondanks dat ik graag alleen loop (met vrouw en hond), vind ik het wel prima dat heel NL beweegt.

Wandelen.. Mijn enige mogelijkheid nog om te werken aan het voorheen goddelijk lijf. Maar wanneer ? Ik heb het zo druk op mijn werk waar ik nog veel lessen geef aan eindexamenklassen. Dat vraagt aandacht, secuur zijn, voorbereid en vooral positieve stimulatie omdat mijn leerlingen niet weten of ze nog eindexamens zullen mogen doen. En hoe maak ik mijn hoofd leeg ?

Dus zo’n 3 x per week gaat mijn wekker, sinds de eerste lesdag na de kerstvakantie, om 5.45. De avond daarvoor heb ik mijn tas al ingepakt. Een lekkere bak koffie met een prima ontbijt wacht al op mij en om 6.30 vertrek ik voor een wandeling van zo’n 6 km over de donkere Walcherse b-wegen tussen de akkers en landerijen. Compleet alleen in het donker.

Ik hoor in de verte de eerste auto’s, zie de vuurtorens van Westkapelle, Burgh-Haamstede en (als ik geluk heb) die van Ouddorp. Geen muziek op want daarvoor is het te donker en ik wil alles wel in de gaten houden. Ik weet dat ik bij een paar boerderijen rekening moet houden met de hond die het erf beschermt. Inmiddels grommen ze niet meer, ze zijn mij, ws, al gewend. Soms hoost het van de regen. Dat is erg mooi want het geeft een verbinding met de natuur. Soms waait het hard over het Zeeuwse land. Dan zie en hoor ik de zwart afgetekende bomen voluit de winter beleven. En als ik langzaam de lichtjes van het wakker wordende Middelburg nader vind ik het ergens jammer dat ik de stilte achter mij laat. De stilte, het donker, de natuur, de wakende vuurtorens en de lichten van de dorpen in de verte. Ergens was ik in een soort onbewoonde stille wereld. Met mezelf.

En ik geef een dag les. Mijn leeggeraakt hoofd wordt weer gevuld met geografie, normale lessen, on-line lessen in een toch wat onwerkelijk stillere school.

Aan het eind van de lesdag trek ik mijn jas aan, pet op, doe mijn ‘oortjes’ in, rugzak aan en zet weer de eerste stappen voor dezelfde reis maar nu terug in het daglicht. En toch stap en wandel ik, op diezelfde paden, in een stil landschap. Veel, heel veel klassieke muziek van Fauré, Mozart, Esti Dal en mijn eigen klassieke spotify afspeellijst dragen mijn stappen terwijl mijn gedachten weer tot rust komen. Ik hou van mijn Walcheren. Daar waar ik woon. En, als zachtjes de steeds later invallende schemer komt, ik mijn straat inloop, mijn huis zie en de achterdeur open word ik met een warme glimlach begroet door mijn vrouw. Ik voel mij goed hoe vreemd de wereld van vandaag ook is.

De lente lijkt nog ver weg maar de dagen lengen en ik verlang naar de eerste knoppen die bloesem en bladeren zullen brengen aan de nu nog zo kale wegen waar ik over wandel.

Volgens mij ga je gewoon te voet op en neer naar je werk meneer Maar je weet het mooi te brengen, dat wel

Mooi! En ik heb hier de eerste bloesem al gespot eerder deze week.

Als ik naar het werk zou willen wandelen, zou ik gewoon 's ochtends vroeg een rondje door de buurt moeten lopen om bij mijn thuiskantoor te arriveren.

Wel gisteren met een vriend een rondje door het noordelijke deel van Het Gooi gelopen. Met de ietwat gevreesde kou viel het, vooral in het bos, alleszins mee. En het was weer eens wat anders dan de bekendere rondjes over de heidevelden rond Hilversum. Op een dag waarop op sommige plekken elders in het land weer maatregelen tegen de drukte in natuurgebieden moest worden genomen, was het niet overvol, maar wel gewoon Goois druk. Mocht iemand het na willen lopen: Wandelroute - 7 november 2020 - wandelnet.routemaker.nl

De Wandelclub is een initiatief van zanger/componist Tim Knol. Gisteravond vertelde hij in Met het Oog op Morgen (NPO Radio 1) dat hij, met de enorme toeloop van wandelaars nu naar 'mooie plekjes', adviseert vooral in de eigen woonomgeving te wandelen en ontdekken wat er vlakbij te zien is. Goeie tip m.i. We zitten niet te wachten op files naar de 'natuur' en overvolle parkeerterreinen. Die paar postzegelstukjes natuurlijk landschap in Nederland hebben rust en respect nodig. Vooral in de winter.