Ja, het ziet er momenteel niet goed uit voor de vakantiegangers.

Zelf ben ik recent nog wel even de grens over geweest toen ik aan het wandelen was in Zuid-Limburg. De bovenste foto is genomen in Valkenburg, de onderste in heel Zuid-Limburg met uitzicht op België (omgeving Sippenaeken).

https://ibb.co/LknrtS0
https://ibb.co/dtVzZcW
what is a png picture

Even wat gebezemd. Er zijn genoeg websites voor Corona discussies. Hou het ontopic alsjeblieft.

Vooruit! Komend weekend ga ik met vrienden wandelen rondom Gulpen. Da’s ruim 400 kilometer naar het zuiden voor mij. Zal wel een zwaar weekend worden.

Vanwege het vele lokale bier dat er genuttigd gaat worden?

Mij is altijd geleerd dat een grap of dubbelzinnigheid niet beter wordt als je het uitlegt.

Daarnaast: allicht leest mevrouw Etta mee.

Ik had niet verwacht dat het een grap was, sorry.

Bekend plaatje, al is-ie wat zonniger dan hoe ik hem vorige week donderdag zag (rondje Epen - Teuven - Sippenaeken - Camerig - Epen, inclusief een biertje op het panoramaterras van Buitenlust). Blijft mooi.

Weet je wat? Ik zal wel een verslagje doen van de wandeling, de biertjes de sigaren en de mannenverhalen, want wandelen en fijnproeven aldaar zal ik.

Gisteren fijn langs de Geul gewandeld. Daarna veul regen op de camping in kleine tentjes. Top! Wellicht straks nog een klein stukje.

Tsjonge, een paar dagen geleden nog maar. Ondertussen is dit rampgebied....

Hoe groot kunnen de verschillen in Nederland zijn. Ik zit al 10 dagen in een tentje op een camping in Drenthe. Waar het overigens ook schitterend wandelen is. Vandaag Nationaal Park Dwingelderveld gedaan, afgelopen dagen in de bossen bij Exloo en Borger de nodige hunebedden gespot. Wel wat regen gehad, maar in verhouding tot...een paar druppels.

Gisteren in Amsterdam gewandeld. Van Olympisch Stadion naar Beurs van Berlage en terug.

Nooit geweten dat Paradiso en De Melkweg zo dicht naast elkaar staan. Mooie gebouwen hoor in daglicht. Zo en snel weer naar Noord Groningen.

Dit weekend een rondje Borkum gepland. Duinen, strand en zeehondjes op de wenslijst.

Eén stap naar buiten achter het ouderlijk huis (is toch ook wandelen...?) en voilà:

https://i.ibb.co/hR8mnCC/DSC05780.jpg

Slechte zomers leveren vaak mooie luchten op.

Ik maak ook wel eens foto's vooral omwille van de lucht of het licht. Het voordeel van een smartphone is dat je altijd een camera bijhebt. De kwaliteit van die op mijn Galaxy A20e vind ik wel wat ondermaats, maar de tijd dat ik altijd met een zware reflexcamera rondliep is al lang voorbij.

https://i.ibb.co/XkNsxpZ/b54ed98d-f292-41e7-bd96-1c3e0547dc3a.jpg

https://i.ibb.co/588LfrH/f06c0886-a711-49e9-847e-6d65a7e5427c.jpg

Dat gaat alleen op als je altijd je smartphone bij je hebt... en ik heb geeneens een smartphone...

Ik heb er pas ene sinds een klein jaar. Eigenlijk onnodig lang gewacht want ik heb er nog geen seconde spijt van gehad. Aan internet ben ik toch al verslaafd dus een smartphone geeft me alleen maar meer bewegingsvrijheid.

Vandaag door/langs Haarlem gelopen.

Toch wel druk tijdens toerismeseizoen. Er is in Haarlem ook geen Covid. Dat is dan wel weer fijn voor ze.

Ik werk overigens in Haarlem, maar ben er al anderhalf jaar niet meer geweest (door Covid). Fijn dat terrassen volproppen dan wel gewoon mag. Ik gun dat gewoon.

Vluchten voor mensenmassa's is ook wel leuk en je ontdekt leuke straatjes en stille hofjes.

Dit weekend een overnachting in Soesterberg geboekt. We liepen (om) van Hollandsche Rading naar Soesterberg, sliepen daar en de volgende dag van Soesterberg naar Maarn. Een mooie wandeling dwars door het noordelijke deel van de Utrechtse Heuvelrug. Uiteindelijk toch ons favoriete stuk Nederland. Totaal een rustige 32 kilometer in twee dagen. Ik moet wel, want ik heb al een paar jaar (schijnbaar) een rughernia. Als je wilt weten wat pijn is, nou dat!

Helaas onderweg toch weer heel veel loslopende honden-mensen en dit maal minder irritatie richting de ATB'ers. Op de Utrechtse Heuvelrug zijn de ATB-paden en wandelpaden toch beter gescheiden. Helaas toch een paar kneuzen die niet weten wat een wandel- en wat een fietspad is. Je zal toch maar eens iemand (een kind of oudje) aanrijden met je stoere fiets. Voel je je dan ook lekker rebels? Er zijn potdorie speciaal van die paden aangelegd.

Dan heb je, hoogstwaarschijnlijk, een deel van het Trekvogelpad gelopen. Ook de etappe ervoor - van Hilversum via Groeneveld (kasteel) naar Pijnenburg is de moeite waard, net als de latere, van Amerongen naar Rhenen - loop je ahw langs de rand van de stuwwal (ijstijd) en heb je mooi uitzicht over de uiterwaarden en over de zandafgraving Kwintelooyen. Op die laatste plek kan het 's zondags wel druk zijn - net als bij Lage Vuursche waar je doorheen bent gekomen.

Mssr Renard, ik duim dat het meevalt met je rug want zelf heb ik jaren geleden een operatie gehad aan de L4-L3 met een gunstig verloop (er was een ernstig risico op verlamming dus ik had geen keuze), jammer genoeg heb ik er nog twee zitten in mijn rug en mijn nek is op vier plaatsen ook al "geraakt". Als er zodanig veel pijn is, zou ik toch eens onder de scanner gaan.

In jouw voordeel spreekt dan wel dat je nog dergelijke afstanden kunt afleggen, maar dat is soms een vals goed gevoel. Ik ging totaal door mijn rug toen ik 's morgens naar mijn auto ging (werkdag), een luide knak hoorde en gewoon door mijn benen ging, gelukkig kon ik mij nog vasthouden aan mijn auto. Ik ben niet snel bang, maar toen zat ik met de daver op het lijf.

Ik ben toen naar de spoedafdeling gereden. Foto's lieten later een ravage zien aan die L4-L3: zware discushernia die zelfs mijn latere en doorwinterde neurochirurg nog nooit had gezien. Die begreep zelfs totaal niet hoe ik nog op mijn benen kon staan, want ter hoogte van die L4-L3 waren de rugzenuwen zelfs niet te zien op de foto's en ik nam ook geen pijnstillers, nog nooit zo afgezien..

Het heeft ook zijn voordeel gehad, want tijdens mijn revalidatie heb ik de muziek van Frank Zappa kunnen verkennen: Frank Zappa. Carpe diem!

We zagen rood-witte markeringen, en dachten aan Marskramerspad. Maar sommige LAW's kruisen elkaar. Het Trekvogpad loopt overigens ook bijna door onze straat. Bij Pijnenburg is het zeker erg fraai. Ook erg verstild. Utrecht kent zoveel mooie en verborgen plekjes. Ik denk omdat er zoveel landgoederen zijn. Daardoor zijn er veel bossen en ook veel behoud ervan.

We zijn eens eerder van Rhenen naar Maarn gelopen in één dag (30 km). Maar we krijgen geen genoeg van de Utrechtse Heuvelrug. Mooier dan de Sallandse en rustiger dan de Veluwe.

Sir Spamalot, gatver wat een naar verhaal.

Niet meer kunnen opstaan, bang van de pijn. Ik ken het. Helaas spraken de fysiotherapeuten elkaar tegen, en kreeg ik zelfs krachtoefeninfen, die volgens mij alles erger hebben gemaakt.

Ik hoop echt niet op uitval/revalidatie, met mijn nieuwe baan.

Ik hoop dat alles voor jou nu achter de rug is (pun intended).

Ai, hier zit ik aan de verkeerde kant. Ook ik heb 2 honden die vaak loslopen. Laatst dacht ik helemaal alleen te zijn. Mijn hond kwam achter een bosje vandaan en schrok van een wandelaar, die uit een bocht kwam. Dus keihard blaffen. Te dicht bij de man. Die man schrikt ook en scheldt mij de tyfus uit terwijl ik mijn hond ophaal. De man is wel zo boos dat ik de lederen hondenriem losjes - maar zichtbaar - in mijn hand houd, op weg naar m’n losse hond. Met een schopbeweging naar m’n andere hond liep hij door. Kreeg nog een paar laatste verwensingen naar m’n hoofd geslingerd.

Ja, dat was een vervelende ontmoeting.

Mssr Renard, die krachtoefeningen helpen de rugspieren versterken, bij ons in Vlaanderen noemen wij dat de "rugschool", maar met een echte hernia moet je voorzichtig blijven. Ook ik had te maken met medisch personeel die elkaar tegenspraak, de dokter die mijn cortisone spuiten toediende zei: "Je nooit laten opereren." Ja, zeg, ieder mens is anders.

Zelf heb ik leren leven met goede en slechte dagen qua beweeglijkheid, een paar maanden geleden voelde ik mijn benen niet meer bij het opstaan en - geloof het of niet - krijg ik nog koude rillingen als ik jonge of niet zo jonge mensen zie in een rolstoel (natuurlijk niet wetende wat de oorzaak is). Verder laat ik "dat" mijn leven niet verder bepalen, had ik vorig maar een SUV moeten kopen in plaats van die Focus ST Line (verlaagd).

Het is wat het is en iedere dag is een dag om er het beste van te maken. Op een positieve noot afsluitend: ik lees hier graag die wandelverhalen. Lekker ontspannend meestal. Ik heb het wandelen het laatste anderhalf jaar verwaarloosd, geen jaarlijkse vakanties naar mijn geliefde Alpen en op mijn hoede voor die C-tijden, maar ik heb nu al een paar maanden geleden mijn J&J shot gehad.

Wij schrikken wel en vinden dat mensen zich gewoon aan de regels moeten houden. Maar we schelden niemand uit en schoppen al helemaal niet naar dieren. Zeker een vervelende ontmoeting.

Racefietsers (peletons) zijn de enige die ik wel heb uitgescholden. Niets ontziende massa-aso's.

Ja, het was op een verlaten plek waar loslopen niet verboden is. Ik begreep die man ook goed. Zijn agressie minder. Hij was echt geschrokken en wellicht bang. En het was op een bewijzerde wandelroute. Alleen wandelt er bijna niemand, behalve mensen die de honden uitlaten. Of vissers.

In feite niks mis met brave lieden die brave honden los laten lopen. Er zijn zat losloopgebieden. Die mijden wij op onze beurt dan weer. Nederland is gewoon veel te vol en wordt alleen maar voller. En ik zeg dit als softe links-socialist.

Toen wij in de Achtethoek liepen sprong er een veel te grote aso-hond over een heg op mijn vrouw af, luid blaffend. Behalve dat dat onwenselijk is, lijkt mij dat ook erg verboden. Ook houdt een mens aan zo'n voorval toch een licht honden-wantrouwen over.

En verder moeten we in dit veel te volle land elkaar gewoon de ruimte geven, maar ook vooral niet de ruimte van een ander innemen.

Mssr Renard, Sir Spamalot,
Ook ik heb een heftige hernia gehad, lang geleden, in mei 1987. De hernia kondigde zich al aan in het voorjaar van 1986 maar ik was jong en onwetend. Bovendien zat ik dat jaar in militaire dienst (lichting '86-1) en werden mijn klachten niet serieus genomen, de conclusie was: simulant.
Helaas begaf mijn rug het pas 3 maanden na mijn afzwaaien, want als het tijdens diensttijd was gebeurt hadden ze echt een probleem gehad. Ik kon niet meer lopen, mijn Ischias-zenuw was bekneld wat helse pijnen gaf. Na twee weken aanklooien was er geen verbetering en stuurde mijn huisarts mij naar het RK Ziekenhuis te Groningen, waar dr. Deutman bezig was met een nieuwe methode om hernia's te verhelpen, chemonucleolysis. Het komt er op neer dat er een naald in de beschadigde wervel wordt gestoken waarna er een vloeistof wordt losgelaten die beoogd de zachte binnenkant van het kraakbeen, die naar buiten stulpt, op te lossen. Op 9 juni 1987 ging ik de operatiekamer in en toen ik die dag wakker werd kon ik weer recht liggen en was de pijn weg. De volgende dag tussen twee co-assistenten in weer leren lopen en tegen de avond liggend op de achterbank van mijn ouders' auto naar huis.
De operatie was in mijn geval een groot succes. Na drie maanden kon ik mijn oude leven weer opakken. Ben sindsdien altijd in beweging geweest, deels omdat zowel Deutman, de fysiotherapeut als de huisarts dat adviseerden, maar ook omdat ik het gevoel had dat mijn geluk zo weer voorbij kon zijn en de hernia in volle hevigheid terug kon keren.
Ik heb sindsdien wel eens rugpijn gehad, zelfs één keer spit. Ik ga er dan maar vanuit dat dit iedereen wel eens overkomt. Maar nooit meer de pijn die ik had eind mei/begin juni 1987.
Overigens, als bij een enkeling de naam Deutman een belletje doet rinkelen: hij was in deze periode ook de man die gespecialiseerd was in meniscus operaties. Eén van zijn beroemdste patiënten was John de Wolf, toen voetballer bij FC Groningen.

Moeten honden tegenwoordig niet altijd en overal aangelijnd zijn, behalve in die speciaal daarvoor aangemerkte gebieden?
Maar het zal idd angst zijn geweest, waar vrij makkelijk agressie uit voort kan komen. Ik heb een neefje die op zeer jonge leeftijd in de kinderwagen door al te enthousiaste honden de stuipen op het lijf is gejaagd (eigenaar: "Maar ze doen niks hoor!") - hij is er nog als de dood voor. Ik kan me voorstellen dat wanneer je dan zo'n beest vlakbij je krijgt, je uit een instinctief idee van zelfverdediging van je af gaat zwaaien (schoppen en slaan is het pas, als het raak is...).

On-topic: straks weer op huis aan wandelen...