nlkink, ook zo een naar verhaal.

Ik ben nu 44 en ben zo een 30 jaar niet naar een huiarts of iets dergelijks geweest. Ik liet alles maar op zijn beloop.

Mijn voorbije carrière als drummer heeft mij wel wat rugklachten opgeleverd, maar niet zo erg waar ik nu 1,5 jaar dagelijks mee loop. Ik kan 's-ochtends mijn sokken niet aantrekken en soms kan ik niet eens uit een stoel opstaan.

Al deze verhalen maken mij wel ongerust. De huiarts vroeg zich ook af, waarom ik er zo lang mee liep. Tja, dat is nu éénmaal wat ik doe. Niet zeuren en doorgaan.

Heb even gecheckt: in mijn gemeente is loslopen buiten de bebouwde kom toegestaan voor hondjes. In aanvullende richtlijn staat ‘mits onder appel’. Daar ging het hier mis, want ik was in mijn gedachten in ieder geval niet actief met de honden bezig.

Overigens heeft mijn gemeente onlangs besloten dat er geen specifieke losloopgebieden nodig zijn. Ter info, ik woon in Noord-Groningen tussen de suikerbieten- en aardappelvelden.

Ook daar wandelen mensen. Daar start zelfs het Pieterpad. En het Kustpad loopt daar ook.

Maar soit. Onder appèl inderdaad. In bossen zelfs verplicht aangelijnd, in verband met verstoren van dieren en doodbijten van dieren.

Maar alhoewel ook wij erg schrikken soms, zal ik een hond niet schoppen.

Mssr Renard,
Je zou een noordeling kunnen zijn. Ik leerde mijn nieuwe huisarts pas kennen in 1998 toen ik met mijn tweede zoontje naar het consultatiebureau kwam. Dat bezoek was dus niet eens voor mezelf.
En nog steeds heb ik bij pijnklachten de neiging om het 'even aan te kijken'. Dat loopt meestal goed af maar ik ben door mijn vrouw in 2018 een keer midden in de nacht naar het ziekenhuis afgevoerd met afgrijselijke pijnklachten. Ik dacht dat het mijn rug was maar het bleek een niersteenaanval te zijn. De dienstdoende arts was verbijsterd dat ik nog rechtop stond, dat mijn bloeddruk en hartslag normaal waren. Daarop vroeg ik hem wat hij doorgaans meemaakte bij mensen met een niersteenaanval. Hij vertelde dat hij grote kerels van pijn had zien overgeven of flauwvallen. Pas na een plastest geloofde hij het onomstotelijke bewijs dat zich openbaarde op het strookje. En één week later plastte ik het steentje uit. Verbazingwekkend hoeveel pijn zo'n klein dingetje kan veroorzaken.
Naast pijnstillers in die week kilometers gemaakt met hardlopen en wandelen. Alles om dat steentje naar de blaas te dirigeren.

Ben één keer zo geschrokken van een op mij af komende, grommende hond zonder eigenaar in de buurt, dat ik een schijnbeweging maakte alsof ik in de aanval zou gaan, dat was wel het ergste. Bleek het achteraf een schat van een beest uit de buurt dat ik niet herkend had... Een één keer gebeten (stelde weinig voor, maar wel tetanusprik) door een angstige, gewonde hond toen ik nog vrijwilliger was bij de dierenambu.

Ik heb bij de dierenambu ook nog wel een trucje geleerd voor een agressieve hond: zorg dat je het beest bij zijn kop te pakken krijgt (achter de oren ahw), zijn (eigenlijk enige) wapen is zijn bek - kaken plus tanden. Maar da's wel in een extreem geval, en juist dan zijn trucjes moeilijk(er) toe te passen.


En sterkte allemaal met die rotklachten. Heb het heel soms een beetje in m'n onderrug, maar dat trekt gelukkig altijd snel weer weg.

Vooruit dan. Nu een ander verhaal op precies dezelfde plek.

Vlak nadat ik uit de auto stapte en met mijn aangelijnde hondjes het pad op wilde gaan kwam een dame mij tegemoet met 4 loslopende honden. Drie daarvan reageerden op haar roep. De vierde grote zwarte niet. Deze liep recht op mij en m’n hondjes af. Met de linkerhand hield ik mijn 2 hondjes kort achter m’n rug. Met de rechterhand hield ik -met zware stem- de grommende hond op afstand. Daarbij tweemaal een tik op z’n neus gegeven om hem af te houden. En dan is mijn stelling: als je de hond kunt raken is het te dichtbij.
Het was geen lieve hond.

Dus of die andere man mijn hond wel of niet geraakt heeft, maakt niet uit. Als hij mijn hond wel geraakt heeft was de afstand te kort.

Van 25 tot 29 augustus zijn wij in Münster geweest. Niet eens zozeer om te wandelen, maar het bleek dat deze stad zich daar uitstekend voor leent. De eerste dag stond deels in teken van de heenreis. Eenmaal ingecheckt in het hotel, op loopafstand van 'die Altstadt', liepen we zonder problemen zo het centrum in. De volgende dag kregen we van het hotel een 'Gutschein' voor elk een huurfiets, gratis op te halen van het centraal station aldaar, schuin tegenover het hotel!
Münster heeft rondom het centrum de promenade, een fiets-, wandel- en hardlooppad van ca. 5,5 kilometer. Als je dat pad volgt kom je altijd langs toeristische trekpleisters, maar ook de universiteit en bijbehorende botanische tuin.
De dag met de fietsen hebben we de verder weg gelegen objecten bezocht. De dagen erna het centrum en de dichterbij te bezoeken attracties.
Mijn lief heeft een speciaal horloge, een zgn. fitbit, die al haar bewegingen en inspanningen volgt. Ook worden de stappen en kilometers bijgehouden.
Zo kwamen we erachter dat we drie dagen achtereen meer dan 10 kilometer per dag hebben gewandeld. Zelfs op de fietsdag, vanwege het bezoek aan de botanische tuin kwamen we net boven de 10 kilometer uit.
Los van de vrouw heb ik ook nog een paar kilometer door het centrum gewandeld om er een platen- en CD-zaak te bezoeken, alwaar het me lukte om voor € 3,- On A Wing And A Prayer van Gerry Rafferty en voor € 5,- Orange Blossom Special van Johnny Cash te scoren.

Voor een positieve twist: zojuist een korte lunchwandeling gedaan op weer dezelfde plek. Vandaag zag ik bij de afgelegen sluis ( Gemaal Usquert) een ijsvogeltje op een paaltje in het water. Het vloog net weg voordat ik een foto kon maken. Voor het eerst dat ik zo’n vogel goed heb kunnen zien. Vorig jaar slechts een glimp waarbij ik niet zeker wist of het echt een ijsvogel was.

Toevallig de fraaie en bekende wandeling vanuit Zutphen langs de Berkel? Er zit daar een boer in de buurt van Huize de Voorst die weigert om zijn nogal agressieve hond aan te lijnen. Voor de mensen die deze wandeling willen volgen is er een simpele en kleine omleiding mogelijk.

Incidenten op het Kerkpad Zutphen - incidenten.meldpuntkerkpad.nl

Nee, tegen de Duitse grens bij IJzerlo en Aalten ergens. Op Routeyou heb ik ergens die route wel. Maar dus niet bij Zutphen.

Edit: wat een vreselijke zaak daar. Dat die man gewoon 4 jaar lang mensen mag bedreigen en intimideren.

Lastige situatie inderdaad. maar deze boer heeft zijn zin gekregen en volgens mij is het pad kort geleden afgesloten las ik zojuist. Ik woonde tot voor kort in de buurt daar en deze meneer is wel een gevalletje apart om het maar vriendelijk te zeggen.

Vele wandelingen en landbouwwegen in het oosten gaan half over boerenerven (landbouwwegen liepen van oudsher van erf naar erf) een beetje ondernemende boer slaat er een commercieel slaatje uit met een stalletje etc. Hartstikke leuk juist en een beetje rekening houden met elkaar levert dan een win-win situatie op.

Ideale manier om een Rustpunt te creëren, streekproducten te kopen/verkopen etc.
We hebben menig bakje thee al dan wel of niet met gevulde koek langs een route genoten.

Achterhoek staat juist bekend om de gastvrijheid, dus deze man voelt inderdaad als geval apart.

Ook hier in Waterland gaan de routes langs/over boerenerven. En daar wordt ook niet over gezeurd. Met een beetje geluk heb je goedkope eitjes, jam, een pompoen of boerenijs.

Dat verhaal van die boer in Zutphen is zo extreem dat ik het eerst niet geloofde. Een nare geschiedenis. En het slot is dat zo iemand ook nog zijn zin krijgt.

Ik ben net terug van rondje zonder hond; ik laat mij 3 keer daags uit. En da's geen grap.
Vanwege chronische kwaal lukt 3 x 10 a 15 minuten nog wel. Drie kwartier of een uur toffelen behoort niet meer tot mijn mogelijkheden.
De tijd dat ik per week 4 a 5 keer 10km hollend kon afleggen is ruim 25 jaar geleden. Ik mis het niet hoor. Heb mij aangepast aan mijn huidige staat van zijn.

Hier nog een met een historie van rugproblemen, al gaat het nu alweer een paar jaar vrij goed. In 2006 schoot het er ineens in in de supermarkt en ben ik maanden zoet geweest. Ischias. Op de dieptepunten kon ik nauwelijks nog lopen, zitten, etc., al hielpen ontstekingsremmers wel snel. Paar keer bij fysio's geweest, wat meestal wel hielp, maar niet structureel. Maar een Haagse fysio heeft me enorm geholpen, sindsdien heb ik veel minder last en als ik eens last heb, loop ik het er weer uit voor het erg wordt. Ik had je de man willen tippen, maar zie helaas dat hij met pensioen is inmiddels...

Net als zijn naamgenoot houdt André van Duijn van een lolletje: ‘Het enige wat we schelen is een j’ - ad.nl

Iemand nog tips voor mooie wandeling in de buurt van Otterlo/Kröllermüller? Ik ben daar nooit geweest, maar waarschijnlijk gaan we een paar dagen in het najaar.

Ik kende iemand waarvan de vader ook Andre van Duin heettte. maar dat zal wel toeval zijn geweest. Ik woon inmiddels al 3+ jaren niet meer in Den Haag.

In de buurt van Otterlo/Kröller Muller zijn prachtige wandeleingen (je mag zelfs een gratis fiets pakken). Houdt wel rekening met de toegangsprijs van de Hoge Veluwe. Voor niets mag je er niet komen.

Wij zijn eens van Arnhem naar Otterlo gelopen (via Hoge Veluwe), wat nog best een flinke wandeling was.

Hoge Veluwe is (door de toegangsprijs) nog best rustig te noemen. Soms kom je kilometerslang niemand tegen.

herman: Arnhem - Otterlo - Hikingroute | RouteYou

Thanks, ziet er goed uit. Denk wel net iets te lang voor mijn vriendin die niet echt een wandelaar is, al is Arnhem waarschijnlijk wel de volgende bestemming na Otterlo.

Vandaag een flink stuk gewandeld (in m'n eentje) in North Yorkshire, in de buurt van Malton (niet ver van York, waar ik jarenlang gewoond heb), waar we met de familie op vakantie zijn voor een weekje. O.a. langs Castle Howard gelopen, dat vaak voor TV/film opnames gebruikt wordt. Heerlijk rustig en vol historie de vele dorpjes met stokoude kerkjes en begraafplaatsen. Later in de week nog eens op pad, zal dan meer de kust en/of de Yorkshire Dales op gaan zoeken.

Inmiddels weer thuis in West Yorkshire, de afgelopen dagen aan de Oostkust gewandeld.

https://ibb.co/KG9Kt5H

O.a. Flamborough Head aangedaan, waar de Vikingen voor het eerst voet aan Britse grond zetten, en wat verder naar het Noorden, naar Whitby, met de oude abdij (bekend van Bram Stoker's Dracula), die er op een donkere, mistige dag spookachtig uit kan zien, en de steile 199 treden naar de abdij. Thornton-le-Dale, Pickering, Sheriff Hutton - mocht je ooit de UK aandoen, trek dan zeker naar Yorkshire, waar het voor wandelaars goed toeven is. Zelf zeer bekend met de regio, woon er al een tijdje, maar de afgelopen week allerlei plaatsjes aangedaan die ik nog niet kende/bezocht had. Het fijne is dat je altijd wel ergens een pub aantreft om even uit te rusten en wat te smikkelen en drinken. Op het programma voor de komende week: Otley Chevin en omstreken (Ilkley, Burley-in-Wharfedale), want nog een weekje vrijaf, maar de rest van de familie weer aan het werk/terug naar school.

Wij zijn gisteren van Scheveningen naar Wassenaar via Meijendel, Kijfhoek en Bierlap gewandeld. Kort maar krachtig: 15 km. Het deel door Kijfhoek en Bierlap was zwaar, door alle zandpaden en het vele stijgen en dalen. Met mijn zeer pijnlijk rug gaat het wel, want ik slik veel paracetamol en ibuprofen.

Vrijdag van Arnhem naar Heelsum gewandeld, ca 17 km een zgn OV-stapper (zie wandelnet), bovenlangs de Rijn; aanvankelijk door de polder en dan een slinger door Heveadorp en langs Westerbouwing - weidse uitzichten over de Rijn - erg fraai.

Vandaag vanuit Castricum richting en door de duingebieden van PWN. Rond Castricum was het nog verbazingwekkend rustig, bosrijk (oude duinen) en wel mooi.

Bij Johanna's Hof, zo'n gevalletje informatiecentrum/vreetschuur was het erg druk dus snel het duingebied in geschoten.

Ik vind duingebieden de mooiste gebieden van Nederland, maar of het nu door de hitte kwam of de toch wel drukte, maar ik vond het niet erg mooi daar. Heel plat en weinig echte duinen. Meer een gezellig wandel- en fietspark. De Schoorlse duinen, Meijendel en de Kennemerduinen vind ik veel mooier en ook rustiger. Ik denk dat het gebied ook te dicht bij de stedelijke gebieden van Egmond, Bakkum en Castricum ligt.

Verder hebben we ons wel vermaakt, we hebben gespot: kikker, salamander, pad, kiekendief, buizerd, graafwesp, krekel en kronkelige gedrongen eikjes.

Jammer dat halverwege de batterij van mijn smartwatch leeg was en ik dus de route niet heb kunnen vastleggen. Ik gok 18 a 19 km.

tip
https://www.texel.net/nl/zien-en-doen/sportief/wandelen/
Routes in het Vechtdal - staatsbosbeheer.nl

Ik wil niet meer in Nederland 'wandelen'. We kiezen een paar gebieden (Kennemerduinen, Schoorlse Duinen, delen vd Utrechtse Heuvelrug) om te trainen, maar zullen ons meer focussen op wat rustigere (buur-)landen.

We gaan alleen nog maar lopen in Duitsland, Moresnet, België, Luxemburg en waar de trein ons nog meer kan brengen. Je kan gewoon naar Denemarken en Schotland met de trein.

Nederland kan me wat met z'n wielrenners, atb'ers, hondenuitlaatplekken, recreanten, bloembollenvelden, megastallen, aspergevelden, kilometerslange maisvelden, electrische fietsen en parkeerplaatsen om de 100 meter.

Nederland is lelijk, sommige 'natuurgebieden' zijn amper 20 jaar oud, en overal zit, loopt, staat, fietst iedereen over elkaar heen, en Nederlanders zijn zo brutaal, zo enorm brutaal. Hier in mijn eigen buurt wordt ik door wielrenners gesommeerd om opzij te gaan. Flikker toch op met je kuthobby's, denk ik dan. Ik ben Nederland helemaal zat.

En die natuurbeheerders moeten al hun geld spenderen aan drugsafval ruimen en net uitgezette bevers doodschieten. Sommige provincies hebben minder dan 7% natuur. Wat de fuck? En er komen alleen nog maar meer woningen bij. Niet door migratie, maar omdat het verwende Nederlandse volk zo exorbitant groot woont. Maar daar hoor je niemand over.

En dan nog te zwijgen over die smerige vliegtuigen die geen moment rust geven. Overal zijn snelwegen en N-wegen. Nederland is een smerig, vervuild, lawaaiig en lelijk land met een paar kleine plekjes die wel mooi zijn. Maar door het massatoerisme en de bucketlijsten en what not worden zelfs de stilste plekjes verpest.

Sinds de komst van de mountainbikepaden en de komst van de electrische fiets is het plezier om ergens te wandelen danig afgenomen. En nu komen de fokking toeristen en recreanten op hun gehuurde electrische scooters en brommers.

Dit moest ik kwijt. Ik ben zo teleurgesteld in Nederland.

Bovenstaande is niet waarom ik dit topic op zondagochtend open.

Hoop dat deze ontboezeming je oplucht. Geen nood: straks is het weer winter en zit iedereen weer binnen, want één druppel water en het is stil in het bos.

Ik woon zelf bij de waterleidingduinen en fiets en wandel toch nog wel graag in dit gebied, al herken ik de ergernissen. Vooral de E-bikers. Hele groepen bejaarden die met 30 km per uur de bocht door vliegen en nog boos kijken ook als jij daar loopt.

Johanna's Hof is een redelijke gelegenheid, niet echt culinair genieten en te duur door hun monopolie op die locatie. Bezoekerscentrum de Hoep, daartegenover gelegen, is bijzonder aardig.

Als ik op het voetpad loop en fietsers die achterop komen en eventueel ook hun bel luiden, dan "heb ik toevallig ineens een gehoorapparaat nodig",... en die heb ik toevallig niet in...

Waarom zou je dat doen? De fietser belt netjes zoals het hoort en jij negeert dat? Ontzettend gevaarlijk en bovendien bloedirritant kutgedrag.

Het is heel simpel: voetpad/trottoir is geen fietspad, andersom is fietspad ook geen voetpad/trottoir...
Als iedereen zich gewoon houdt aan regels, die er niet voor niets zijn, is er geen ophef.
Maar ja, fietsbel laten rinkelen op een voetpad? De omgekeerde wereld dus.

Je bent zelf waarschijnlijk een fietser, en niet zozeer een wandelaar.