Volgens mij moeten we echt wat rustiger aan doen met zijn allen tegen elkaar (ik zeker ook, al zou ik nooit iemand aanraken, maar soms scheld ik wel eens). Want hier schrik ik wel echt van:

Oud-minister Dekker zwaargewond na val van racefiets, wandelaarster opgepakt | NOS

Fietsen in Amsterdam in een notendop:

Fietsen in vernieuwde Spuistraat geen succes: "Het is een kutstraat"

"Fietsers zijn net als water, het stroomt altijd waar het kan".

Ben blij dat ik daar niet woon.

Je probeert wel gewoon mee te denken, te anticiperen en een beetje de goede vrede te bewaren, maar mijn stad is het ook niet. In de periferie van de stad is het fijn fietsen, maar binnen de grachtengordel is het wel lastig. Maar ik heb mezelf voorgenomen mijn goede humeur te bewaren.

Dit is precies bij mij voor de deur.https://www.destentor.nl/hengelo/automobilist-slaat-op-de-vlucht-na-aanrijding-met-fietser-in-hengelo~a7b6344a/200224000/

Dat is ook naar, maar hopelijk een incident en geen structureel iets.

Dat het de derde keer is dat Dekker na een racefietsakkefietje in de kreukels ligt, geeft toch ook wel een beetje te denken.

Hengelo; blij dat ik daar niet woon

Structureel. 100 meter verderop.
DPG Media Privacy Gate - tubantia.nl

Op een vrolijker noot: net terug van twaalf dagen fietsvakantie met mevrouw Casartelli tussen Dresden en Praag. Of nouja... de Casartelli van een aantal jaar geleden zou er wat schamper om lachen, maar goed, het was twaalf dagen vakantie waarin de fiets en de benenwagen het vervoermiddel waren. De Elbe-fietsroute (en voor het laatste stuk: de Moldau-fietsroute) zijn goed verzorgd en mede daarom terecht populair. Ook qua kwaliteit van de wandelroutes maakte het mij onbekende Tsjechië een prima indruk. Overwegend goed weer. Geëindigd met drie volle dagen in Praag - op stedentrip ben ik een beetje een kat in een vreemd pakhuis, mais soit. Was fijn.

Dat klinkt echt fantastisch Casartelli, maar waar zou jouw jongere versie hierom lachen?
Het klinkt als een ontzettend mooie en ook best lange vakantie. Om te wandelen lijkt het me ook geweldig. e hebben er heel veel bergen.

Ik was vroeger verliefd op Tsjechië en ging zelfs een taal-cursus doen. Maar dat bleek moeilijker dan ik dacht. Praag als stad is ook erg mooi. Ik ben hier een keer geweest als 19-jarige met een vriend. Maar dat was zo lang geleden, dat ik graag ook weer eens terug ga.

Je bent geen liefhebber van stedentrips? Ik normaal ook niet, maar sommige steden zijn zo fijn, dat het toch wel weer heel fijn is.

Ik ben jaren overwegend alleen op fietsvakantie geweest. En dat was exact dat: een vakantie waarin gefietst werd, een kilometer of 80 per dag, dat een dag of tien lang en collen rijgen was geen sport op zich, maar een hoogtemeter of 3000, 4000 in het totaal was toch ook wel fijn. Maar goed... hoewel het soms nog wel wat kriebelt, raakte ik daar dus wat op uitgekeken.

Het grensgebergte tussen Duitsland en Tsjechië (dat in Duitsland Saksisch Zwitserland heet en in Tsjechië Boheems Zwitserland) verdient de term 'gebergte' op hoogtemeters niet of nauwelijks, maar een overdaad aan rotspartijen, tafelbergen (met name aan de Duitse kant) en oude vulkanen (met name aan de Tsjechische kant) maken het zeer de moeite waard... waarbij qua toeristisch gehalte en prijspeil de Tsjechische kant wel de voorkeur heeft.Ja terecht, er is geen touw aan vast te knopen. Hooguit herken je als vakantieganger wat woorden als je al wat meer Oost-Europese talen gezien hebt.Tja, dat is een beetje een complex. Ik heb altijd het gevoel dat andere mensen iets in een stad zien, wat ik er niet uit haal. Uit het gewoon rondlopen en na een paar dagen ook de patronen in de stad herkennen, haal ik wel voldoening. Mijn eega is wel van de kerken, maar die lijken in mijn ogen eigenlijk erg op elkaar allemaal. Met wisselend succes ook een paar musea bezocht en allicht de Praagse burcht. Dat het op zich een erg mooie stad is, is inderdaad boven elke discussie verheven.

Ik ben (nog) geen bergen tegengekomen in mijn leven die hoger zijn dan 500 meter (Eiffel en Taunus).

Laatst bij Darmstadt enkele (nou ja) heuvels beklommen die dan weer niet boven de 300 meter uitkwamen. Ik ben nog steeds onder de indruk van de Vaalserberg en alles wat hoger is vind ik dan helemaal indrukwekkend. Misschien kom ik de echte bergen nog wel eens tegen. Ik zou wel een de Harz in midden-duitsland willen beklimmen.

Ik snap je gevoel wat betreft door steden dwalen wel hoor. Ik houd van verdwalen en verborgen straatjes, sculpturen, architectuur, lusthoven, oude stadsmuren, grachten, noem maar op te ontdekken. Sommige steden lenen zich daar meer voor dan andere.

Wel indrukwekkend om te lezen dat je boven de 3000 meter en dan 80 km per dag gewend was.

80 km haal ik ook wel in een dag, maar dat is dan in Nederland. Rondje Westland of Gouda fietste ik dan.
Met mijn nieuwe fiets die toch wel snel is, wil ik weleens een grote ronde doen door Waterland of de Vechtstreek, maar ik doe nu niet meer zo vaak iets alleen. (zoals vroeger).

Wat is collen rijgen?

Grappig wij zijn in 2017 van Maagdenburg naar Bad Schandau gefietst en niet doorgegaan naar Praag, omdat we Dresden (en omgeving; prachtige musea en kastelen) wilden verkennen. Vind het prijspeil in dat deel van Duitsland echt wel meevallen (3,50 voor een halve liter witbier, op een terrasje bij het veer - kom daar maar eens om op de Oude Gracht ).

Dit jaar wilden we de Malerweg lopen - van Pirna bij Dresden, bovenlangs de Elbe via de Bastei, naar de Tsjechische grens, de Elbe oversteken en onderlangs weer terug. Na aanschaf van het gidsje besloten om daar van af te zien: m.n. stuk bij de Bastei is erg toeristisch en - wat vervelend is - er zijn stukken waar je over soms meer dan 200 traptreden afdaalt/stijgt door een smalle kloof.

Nu wandelen we de Saksische Weinwanderweg, eveneens vanaf Pirna, maar dan in westelijke richting. De fietsen laten we thuis

De Brocken (1142 m, hoogste top van de Harz, met dank aan het barre klimaat ook royaal boven de boomgrens) is wel een iconische beklimming inderdaad en dat op vrij schappelijke afstand van Nederland. Het aantal Duitse fans is, met name op weekend- en feestdagen, ook wel bijzonder groot.Die hoogtemeters, dat ging wel over het totaal... volgens mijn eigen administratie heb ik het in 2013 in de Franse Alpen nog eens tot iets boven de 10000 hm geschopt, maar daar heb ik toen wel 11 dagen over gedaan.Een bergpas heet in het Frans een col Daar hoef je in Utrecht of Amsterdam zeker niet om te komen inderdaad, maar afgelopen weken rond Dresden/Pirna hebben wij ze zo ook niet gevonden. Bij de overnachtingen tikten de verschillen nog wat harder aan, maar we zijn dan ook wel in het Hemelvaartweekend begonnen. En wellicht zat er een post-coronapremie in.Malerweg hebben we wel gezien. Ik zie mezelf nog wel eens terugkeren voor die of een vergelijkbare route. Maar een beetje traplopen hoort er af en toe wel bij inderdaad. Bastei kan nu van de bucketlist af; hij stond er terecht op, maar wel erg toeristisch inderdaad. Zijn Tsjechische toeristische tegenhanger, de Pravčická Brána, deed er niet voor onder.En zo is het toch wel een voor de hand liggende bestemming kennelijk. In het hotel bij voornoemde Pravčická Brána liep ik ook nog twee bekenden tegen het lijf. Toevallig dat je in dezelfde tijd in dezelfde regio op vakantie bent; iets minder toevallig dat je, met dat gegeven, hetzelfde hotel op Booking.com gevonden hebt en rond dezelfde tijd in de ontbijtzaal verkeert.

Verdwalen in Amsterdam.
Maar ik weet precies waar ik ben, hoor.

https://i.ibb.co/XCmbtwG/IMG-20220610-135724.jpg

Vandaag even naar een fietshandelaar twee dorpen verder gereden. Testrit gedaan met Batavus. Beviel goed. Maar bij een andere dealer kreeg ik 10% korting in aankoopbonnen. Dus toch maar helemaal naar daar gefietst, met een actieradius die zienderogen de 0 km naderde. Dat overtuigde me nog meer om een nieuwe fiets te kopen. Maar een beetje twijfel had ik nog over de Batavus. Dus daar ook maar eens naar Cannondale geïnformeerd. Wat kwaliteit en rijeigenschappen betreft nog een stapje hoger en door te kiezen voor een batterij onder de bagagedrager in plaats van in de kader en een derailleur in plaats van versnellingen in het wiel en een riemaandrijving, hield dat een betere en fijnere want lichtere fiets in, voor minder geld. Vraagt wel iets meer onderhoud. Morgen kan ik 'm al gaan halen.

https://daisypstrg.blob.core.windows.net/vehicles-media/8ee19f7b-3871-40c8-a4fb-b864757c59aa/media.0001-1024w.jpg

Ah, je fietst electrisch? Ik probeer voor de sport en uitdaging vaak e-bikes in te halen. Hoe hard gaat zoiets? 16 km per uur?

Je komt wel echt een stuk verder nu. 100 km op een dag is dan pinda's.

Riemaandrijvjng is te gek, geen onderhoud etc.

Bedoel je dan dat je ze al rennend probeert in te halen? Want met de fiets aan 16 km/u kan je moeilijk sport noemen.

Een gewone e-bike gaat 25 km/u. Geen verzekering nodig, geen helmplicht. Met een koersfiets zit je zo aan 25 km/u en sneller als de wind niet tegen zit. De geschiedenis van mijn overstap naar elektrisch staat hier te lezen van enkele dagen terug.


Ik weet niet waar de 'etc.' voor staat. Geen onderhoud is inderdaad een voordeel maar daar heb je het bij mijn weten mee gehad. Het is duurder en je bent gedwongen tot naafversnelling. Dat heeft ook weer als voordeel minder onderhoud, maar is ook weer duurder. Ook nog zwaarder én je hebt minder versnellingen. En het geeft iets meer weerstand dan een ketting die goed onderhouden is.

Zoals ik al in mijn vorige bericht schreef dus; met een derailleur kan je voor minder geld een beter rijdende fiets kopen. Precies wat ik heb gedaan. Het verschil in rijplezier tussen deze Batavus (met naafversnelling, met riemaandrijving, met de batterij in de kader) en de Cannondale, merkte ik onmiddellijk. De Batavus is goed, degelijk, rijdt leuk, weegt 7 kilo meer en kost 400 euro meer, terwijl die Cannondale echt geweldig is en nog een resem superlatieven. Dan neem ik dat beetje extra onderhoud er met plezier bij.

Ik weet niet waar de 'etc.' voor staat. Geen onderhoud is inderdaad een voordeel maar daar heb je het bij mijn weten mee gehad. Het is duurder en je bent gedwongen tot naafversnelling. Dat heeft ook weer als voordeel minder onderhoud, maar is ook weer duurder. Ook nog zwaarder én je hebt minder versnellingen. En het geeft iets meer weerstand dan een ketting die goed onderhouden is.

Zoals ik al in mijn vorige bericht schreef dus; met een derailleur kan je voor minder geld een beter rijdende fiets kopen. Precies wat ik heb gedaan. Het verschil in rijplezier tussen deze Batavus (met naafversnelling, met riemaandrijving, met de batterij in de kader) en de Cannondale, merkte ik onmiddellijk. De Batavus is goed, degelijk, rijdt leuk, weegt 7 kilo meer en kost 400 euro meer, terwijl die Cannondale echt geweldig is en nog een resem superlatieven. Dan neem ik dat beetje extra onderhoud er met plezier bij. [/quote]

Een naafversnelling heeft als voordeel dat de ketting/aandrijfriem recht ligt op het voorblad tov van het achtertandwiel. Hierdoor verminderd de transmissieweerstand van de aandrijving. Ook de ketting is anders geconstrueerd. Er zit minder speling tussen de schakels omdat hij niet scheefgetrokken hoeft te worden. Dit verminderd ook slijtage.

Okay, het wordt nu allemaal te technisch voor mij. Ik ken een heleboel woorden die jullie noemen niet.

Ik weet ook niet hoe snel een fiets eigenlijk gaat. Ik fiets naar mijn werk (13 km), in tussen 30 minuten en 45 minuten. Als een e-bike 25 km per uur gaat, dan doe ik dat soms dus ook. Dat is wel stoer, dan.

Praat gerust door over al die technische zaken, want dan lerr ik meer. Ik heb volgens mij ook zo'n versnelling en remmen waar jullie het over hebben. De verkoper verzekerde mij geen tot bijna geen onderhoud. Ik heb denk ik ook een lichte fiets, want ik til hem gemakkeljjk op en hij is ietsjes instabiel bij harde stormen.

Dat deel van de riem klopt niet. Natuurlijk ligt een tandriem mooi in lijn maar door de constructie van een riem heb je toch meer weerstand dan bij een ketting, ook als die ketting over een derailleur loopt. Als je eens achteruit trapt dan merkt dat dit stroever gaat dan bij eender welke ketting-aangedreven fiets. filmpje (wel in het Duits).

De kenners zeggen hier wel enkele verstandige dingen.
Bij aankoop e-bike ligt de onwetendheid op de loer als je er geen ervaring mee hebt.
Je weet eigenlijk niet wat je precies nodig hebt en mist praktische ervaring.
Koop geen e-bike als je het niet nodig hebt, alleen maar om ook te hebben,
Laat je niets wijsmaken door een dealer, er zijn zelfs dealers/verkopers die niet veel verstand/ervaring hebben met e-bikes of zich niet in jouw vraag kunnen verplaatsen.
Koop nooit een fiets uit de folder en zonder eerst een uitgebreide proefrit te maken en te vergelijken, maak het de dealer niet te gemakkelijk.
De maat en zithouding op letten, er wordt nogal rondgereden met hoge sturen dit geeft vermoeide armen.
Elke fiets heeft plus en minpunten, testen op internet lezen geven niet altijd juiste informatie.
Goedkoop is duurkoop, aanbiedingen zijn geen echte korting maar een prikkel om bepaalde fietsen te kopen.
Ik heb zelf een e-bike (toerfiets) gekocht, met een middenmotor, batterij in het frame en bredere banden, 11 versnellingen. De wegligging/stabiliteit is formidabel. Hier in Zuid-Limburg en omstreken komt deze wel van pas.
Toch prefereer ik een fiets zonder motor, gewoon lekker inspannen, maar ivm met zwakke enkel is het voor mij een uitkomst.

Ik ben zeker geen kenner maar heb in vrij korte tijd heel wat bijgeleerd.

Mssr Renard, mooie fiets hoor. Hoeveel versnellingen zitten er op?

Deze voormiddag de nieuwe fiets gaan halen en natuurlijk meteen wat foto's gemaakt.

https://i.postimg.cc/mkh38RM9/20220611-114649.jpg

https://i.postimg.cc/8CDhxLMN/20220611-120954.jpg

Ik heb 7 versnellingen, en dan voel je het wel in de bovenbenen hoor. Maar die 'pijn' is fijn.

Jouw ros ziet er ook fancy uit. Daar kun je zelfs mee op fietsvakantie. We leren allemaal steeds meer bij. Zo is Disraeli Gears van Cream ook een fiets-onderdeel, maar door iemand uitgesproken die het (nog) niet snapte.

Ik spaar voor/denk nog na over een bagagedrager.

7 versnellingen is al aardig. Al hangt het er ook van af hoe bruikbaar ze zijn, hoeveel verschil tussen twee versnellingen zit. Als het verschil wat te groot is voel je dat bijvoorbeeld 5 bij een bepaalde snelheid en weerstand (wind of helling) te klein is en 6 te groot. Vaak heb je dan de kleinste en grootste versnellingen ook nooit nodig.

Op mijn oude Sparta met drie versnellingen is de kleinste versnelling meestal te klein (behalve bij het vertrekken of veel tegenwind), de middelste meestal wat te zwaar, en de hoogste versnelling compleet overbodig. Een fiets met twee niet heel bruikbare versnellingen dus. Intussen meer dan 20 jaar oud en prima om buiten te laten staan als boodschappenfiets.

Voor de Cannondale heb ik er meteen fietstassen bijgenomen. En voor de toevallige muziekliefhebber die hier leest, ik kan er zo mee naar de platenwinkel rijden want in zo'n tas passen perfect meerdere lp's.

Zou je je passie voor muziek graag voor je willen houden, dank je.

De 1 en 2 gebruik ik voor hoge bruggen en dijken (Amsterdam), de 6 en 7 voor naar beneden. Meestal dus de 3,4,5. Tegenwind/storm is de 1 en 2 ook perfect.

In mijn fiets-universum bevindt zich geen e-bike. Misschien ooit, al is de prijs wel een serieuze belemmering. Heb wel ervaring met naaf-fietsen (Kalkhoff, Giant en Pegasus) en met derailleur-fietsen (Koga Miyata). Heb destijds die Kalkhoff gekocht, omdat het mij een boeiende concept leek (een gesloten naaf heeft immers weinig onderhoud nodig) en een enkel schakelgreep sprak mij wel aan.

Ik heb toen nuttige info hier Mijn eigen ervaring met Rohloff en riem - Jan Brinkman - janbrinkman.nl vandaan gehaald - met name uit de vergelijking van de verschillende naafsystemen (Alfine, Rohloff) vs derailleur. Daar is veel nuttige info te vinden.

Reed met een zgn Alfine-11 naaf en op sommige stukken, bijv in de Eifel, was dat niet afdoende - ook het rendement viel me wat tegen - uitlopen/rouleren is wat minder dan bij een derailleur-fiets; m.n. op een Koga Lightspeed kan je veel beter rouleren, lichter, langere uitloop.
Voor een stadsfiets voldoet een naafsysteem (7 of 8 ) prima; maat van me is op een fiets met Rohloff-naaf (14 versnellingen) naar Santiago de Compostela gefietst en hem bevalt dat systeem uitstekend. En dan die geringere onderhoudskosten: dat valt nog wel mee - als je een fiets een beurt moet geven en de olie moet worden vervangen (ik meen eens in de 3000 - 5000 km, afhankelijk van het aantal km's p.j) ben je ook een aardige som geld kwijt.

Als toerfiets zou ik toch eerder gaan voor een derailleursysteem - en idd bij een 3 * 10 systeem verlies je eigenlijk 2* 2 versnellingen: het kleinste blad voor kan je niet combineren met de kleinste 2 achter en andersom (groot voor, groot achter); dan loopt de ketting te scheef en dat leidt - bij onverhoopt zo schakelen - tot grote misere: een vastloper.

Twee jaar geleden heb ik een tweedehands Gazelle gekocht met 8 versnellingen. Fiets is ook beetje op toeren gericht maar dat valt vies tegen. Zo'n naafversnelling weegt echt veel. Met wind in de rug rijdt de fiets vlot maar met tegenwind is het zwoegen om wat tempo te maken.

Maar goed, dat is wel bij elke fiets een beetje het geval. En eigenlijk is het dat wat een e-bike perfect opvangt. Je wil niet moeten sporten als je een ontspannen toeristische rit wil maken. Voordat ik er enige ervaring mee had eigenlijk nooit gedacht een elektrische fiets te kopen omdat ik me daar te jong en sportief voor voelde. Maar de purist in mij heeft moeten toegeven. Een e-bike voegt echt een nieuwe dimensie toe aan het fietsen. Je krijgt andere mogelijkheden en daarmee gepaard, andere ervaringen.

Met deze fiets kan je overigens ook prima rijden zonder ondersteuning. Je haalt er zo 20 km/u mee. En bij wat tegenwind maar vlakke weg, volstaat de laagste stand (eco) helemaal om vlot te rijden. Het is nog even afwachten hoe groot de actieradius dan is, maar zoals Mssr Renard al opmerkte, 100 kilometer is zeker haalbaar. Dan zit je toch al minstens vier uur in het zadel. Meer dan voldoende voor mij.

Leuk weetje. En volgens Rolling Stone had het album ook “Elephant Gerald” (Ella Fitzgerald) kunnen heten.