Gisteren nog uit de ramsch meegenomen:

Gisteren uitgelezen, maar uitgekeken is meer van toepassing want er komt geen letter tekst in.




Deze strip is het equivalent van een boswandeling op paddo's. Geflipt, bij momenten onbegrijpelijk maar als de trip erop zit heb je direct goesting om nogmaals te herbeginnen.

Weinig stripliefhebbers onder de MuMe gebruikers blijkbaar ....
Enfin, deze week de onderstaande klassieker eindelijk eens gelezen, en het is heel terecht dat dit een classic wordt genoemd. Revolutionair in zowel de grafische benadering, als in de introductie van een echte anti-held. Top!

Liefhebber is misschien wat overdreven gezien ik niet echt een lezer ben, maar als ik iets lees zijn het stripboeken.
Ik ben momenteel halverwege Bone (Jeff Smith) en ga in de vakantie ook beginnen aan Jimmy Corrigan, the Smartest Kid on Earth (Chris Ware).
Verder heb ik enorm genoten van Watchmen en The League of Extraordinary Gentlemen van Alan Moore en The Dark Knight Returns van Frank Miller. Ook vind ik de Transmetropolitan reeks van Warren Ellis geweldig, maar die heb ik nog niet helemaal uit.

Jimmy Corrigan heb ik hier in de kast staan. Zeker de moeite.
Watchmen is een echte aanrader, niet echt makkelijk maar keigoed scenario.
De rest die je opnoemt heb ik nog niet gelezen, maar zal ik eens opsnorren, aan je andere keuzes te zien lijkt het me interessant.

Enige wat ik van strips/manga lees zijn de werken van Tsutomu Nihei. De man was eerst architect en dat is goed te zien in zijn werk, erg mooi allemaal.

impressive!

Die laatste tekening doet me trouwens heel erg aan het werk van Bilal denken.

Het is bespottelijk hoe er nu met de oude Suske & Wiske-strips omgesprongen wordt...

It's a fucking shame!

Ik lees de drie-delige strip Headshot. Voor de rest vond ik de eerste 'reeks' van XIII zeer goed. De 2de viel ook nog zeer goed mee, alleen sinds de 3de begint het wat vervelend te worden. Kuifje vind ik ook nog vermakelijk maar voor de rest lees ik niet al te veel strips. Al vind ik Watchmen ook nog zeer goed.

@ kaztor

Al eens een nieuw Suske&Wiske album gelezen? Het is om bij te huilen!

Ze proberen de albums in een nieuw jasje te steken, maar maken de ziel kapot. Er zit geen inhoud meer in, en geen moraal (die Vandersteen zo belangrijk vond!) en het zijn kutverhaallijnen! Enkel twee vervelende kinderen in een skatebroek met een grote bek. De zo typerende kenmerken van de andere personages zijn ook ver te zoeken. En zo kan ik nog een tijdje doorgaan...

Ooit eens een mail gezonden naar de redactie, geen respons gekregen...

Ik weet het. Het domme is dat ik ze nog steeds trouw koop.
Soms zit er nog wel een aardig verhaal bij, maar de woordgrappen zijn te flauw voor woorden en missen het scherpe van een Vandersteen of Geerts. Vooral Sidonia staat zeer ver af van haar originele personage.
Wat een chagrijnig sloofje is dat geworden.

ik weet het. tot episode 200 is suske en wiske geweldig, daarna overwegend vervelend. Vroeger gebruikte ik plaatjes van suske en wiske altijd voor werkstukken.

Het kwailteitsverlies bij Studio Vandersteen dateert al van veel langer; vroeger werden series als Bessy en Rode Ridder getrokken door getalenteerde mensen als Karel Biddeloo die aan Willy Vandersteen zelf verantwoording aflegden; Willy coachte hen ook.

Dit blijft toch wel een van de grappigste stripjes waar ik het hardst om heb lopen lachen.

Bij prent2 kon ik +/- prent3 al voorspellen. Onorigineel.

Grappig, dat heb ik ook nog gedaan. Bv. de hoes van Sagarmatha (220) voor de voorkant van een aardrijkskunde-werkstuk over Nepal.

Verder ben ik het wel eens dat Suske en Wiske een stuk minder is geworden. Ik ben ergens rond 230 gestopt met ze te kopen. Volgens Wikipedia (even sorteren op vierkleurenreeks) was dat in 1991. Daarna heb ik alleen nog maar oudere delen gekocht, blijkbaar vond ik die op mijn 12e al leuker dan de nieuwere...

U bent nieuw met Dirkjan?

Neen, integendeel. Vind het gewoon een mindere, mag dat niet? Die 'onorigineel' slaat dan ook enkel op dat voorbeeld, en zeker niet op Dirkjan (soms echt hilarisch!)

Mag wel, maar ik bedoel meer dat het merendeel zo voorspelbaar is van DJ.

Dat had ik dan verkeerd verstaan. Dacht dat je mijn opmerking ONterecht vond. Nuja, DJ is misschien niet echt origineel inderdaad. Maar het blijft wel grappig

Mijn nieuwste deel is volgens mij iets van 224 ofzo. Sindsdien alleen nog maar de oudere delen gekocht, altijd tweedehands. Om exact dezelfde reden.

Ik ben laatst ook eens begonnen aan een nieuwere Suske en Wiske. De Breinbrekers geloof ik. Ik ben er na 10 bladzijdes weer mee opgehouden. Maar goed... beter dan De Dolle Musketiers (89) wordt Suske en Wiske sowieso nooit meer!

Een favoriet heb ik niet (er zijn zoveel mooie...) maar één die er voor mij uitspringt is De Geverniste Zeerovers. Verder moet ik toegeven dat er één redelijke recente (nuja... 'recent') strip is die ik wel enorm goed vind, genaamd De Krimson Crisis : sterk verhaallijn, moraal, ... Opeens was het weer aanwezig.

Prachtige comic inderdaad, deel 2, 3 en 4 zijn ook zeer de moeite waard!

daarnaast hou ik erg van one piece:






en vooral Bleach:

Paul Geerts moet zeker niet onderschat worden. Hij kende een wat zwakkere periode (vanaf +- De Sputterende Spuiter, #165 geloof ik), maar vanaf De Belhamel-bende werkte hij toe naar een grootse vorm die hij tot zo'n beetje #225 aanhield. Ik denk dat hij wat meer tijd ging nemen voor een andere insteek, anders verschenen volgens mij al die albums met oude, korte verhalen niet toendertijd. Albums als De Krachtige Krans, De Tamme Tumi en Angst Op De 'Amsterdam' doen zeker niet onder voor Vandersteen's werk (om maar te zwijgen over De Raap Van Rubens, maar die is dan van z'n beginperiode).

Geerts tekende al een hele tijd onder opdracht van Vandersteen. Geerts' stijl is aantoonbaar waar Suske & Wiske gelijk een stuk groeien (vanaf De Charmante Koffiepot). De Gekke Gokker was z'n eerste eigen verhaal.

Dit had deels ook te maken met de erectieproblemen die hij toen had.

Met alle respect voor Geerts, maar...

Emmanuel Guibert // De Oorl...




Goede strip die het relaas vertelt van een Amerikaanse soldaat in opleiding ten tijde van WOII. Dit is sowieso een thema die me boeit, en hier is het knap in beeld gebracht. Spaarzame lijnen in een sobere maar heel esthetische grijze inkleuring.
Het verhaal is uit eerste hand, want Guibert heeft het van een vriend, Alan Cope, die alles letterlijk heeft beleefd, meegemaakt.
Het is natuurlijk een grafische roman, en dat is niet voor iedereen weggelegd.
Er zouden nog 2 delen hierop volgen. En die wil ik zeker ook te pakken krijgen.