Anders (een ander, eenvoudiger systeem alsook een andere nadruk) en moeilijker (qua leerstof).
Bij ons maakt iedere leerkracht bv. ook zijn eigen examens. Alleen de doelstellingen voor ieder jaar en iedere richting worden overal gelijkgelegd (en gecontroleerd). En bij ons moet je echt wel slagen op je examens voor je door mag naar een volgend jaar
De punten die je door het jaar behaalt (op kleinere toetsen) zijn van minder belang.

Ok, ja ik vind de manier waarop ze het in Nederland doen opzich wel goed. Ze willen de eindexamens wel belangrijker maken (dus dat het niet de helft van je cijfer is maar een groter deel denk ik), maar ik weet niet of dat wel zo'n goed idee is. Als je dan een keer je dag niet hebt (blackout, ziek enz.) zou het dus kunnen dat je niet slaagt terwijl je voor je schoolexamens wel gewoon voldoendes hebt gehaald.

Maar als ik het goed begrijp worden de eindexamens bij jullie gemaakt door de docenten? Zorgt dat niet voor problemen? Het lijkt me dat je dan per school toch best wel verschillen krijgt in de vragen die worden gesteld.

Oh wat raar, bij ons slaag je sowieso, ongeacht je cijfers.

Als je ziek bent doe je je examens gewoon een andere keer (met briefje van de dokter). Blackout telt m.i. niet. En als het echt maar om één vak gaat, en je resultaten door het jaar waren wel goed, kom je er meestal wel vanaf met een vakantietaak ofzo.

Andere vragen wel, ja. Maar de moeilijkheidsgraad is vaak wel gelijkaardig. Sommige scholen hebben natuurlijk wel een reputatie, maar je bent niet verplicht om naar die school te gaan. Als je een beetje ambitie hebt kies je gewoon voor één van de betere scholen.

Ik neem aan dat je sarcastisch bent?
Maar ik heb toch al meermaals gehoord dat studenten in Nederland eigenlijk al geslaagd waren nog voor de examens begonnen.. Dat is in België dus absoluut nooit het geval (tenminste niet op het hoogste niveau van secundair onderwijs, ASO heet dat bij ons).

Nee tuurlijk is er nog niemand geslaagd vóór de eindexamens. Je hebt het gemiddelde van je schoolexamen's (of tentamens, iedereen noemt het anders) en dit is 50% van je cijfer. De andere 50% zijn de eindexamens waar we nu mee bezig zijn. Dit moet samen gemiddeld boven de 5.5 = 6 zitten. Je mag wel nog twee vakken hebben die een 5 gemiddeld zijn, maar dan moet je wel compensatiepunten hebben. Hier kom je aan door bij een ander vak gemiddeld een 7 of hoger staat.

Dat sommige mensen zeggen dat ze eigenlijk al geslaagd zijn bekend waarschijnlijk gewoon dat ze bijvoorbeeld rond de 7 staan gemiddeld en er daarom van uit gaan dat ze voor hun eindexamen echt niet onder de 4 gaan halen, wat normaal gesproken natuurlijk een redelijk logische gedachte is.

Maar wat bedoel je dan met:

Omdat hij (en ik overigens ook, ik zei het ook) al dusdanig hoge cijfers heeft voor andere vakken, dat hij al genoeg compensatie punten heeft om een eventuele 4 of 5 te compenseren.

Dat is in België dus echt niet mogelijk. Alleen al zulke hoge cijfers halen is quasi onmogelijk (dan hebben we het toch over meer dan 90% op de vakken in kwestie?) in de laatste jaren van het secundair onderwijs.

En dus trek jij maar de conclusie dat het Nederlands onderwijs makkelijker is?

Ik heb die conclusie getrokken uit eigen ervaring. En op de getuigenissen van die personen, die zelf beweerden dat ze qua kennis mijlenver achterliepen ten opzichte van hun Belgische medestudenten.
Je moet je trouwens niet zo aangevallen voelen, of zit je zelf in de Nederlandse politiek ofzo

Het Vlaamse onderwijs is kwalitatief beter dan het Nederlandse, als je kijkt naar de scores van de PISA-onderzoeken door de jaren heen.

Dat lijkt me dan ook niet al te moeilijk. Hier light het niveau van het onderwijs op de middelbare school vrij laag.

Dan wil ik niet weten hoe erg het in Wallonië eraan toegaat.

The Programme for International Student Assessment, coordinated by the OECD, ranks the education in the Netherlands as the 9th best in the world as of 2008, being significantly higher than the OECD average.
(Bron: Wikipedia)

Hier een rapport uit 2006.

Of deze. Uit 2009.

Op wereldschaal doen we het natuurlijk nog wel goed, maar afgespiegeld aan onze welvaart en dergelijken horen wij in de top drie te zitten.

Het is toch vooral het onderwijs op de universiteit en HBO enzo waar ze niet zo tevreden mee zijn. Er zouden daar te veel mensen voortijdig afhaken.

Volgens mij is het middelbaar onderwijs in Nederland niet zo heel slecht. Het is alleen wel zo dat er vrij weinig uitdaging is voor mensen die makkelijk voldoendes halen. Echt een uitdaging om hoger te halen is er niet, en daar willen ze ook iets aan veranderen als ik me niet vergis.

Nogmaals: ik oordeel vanuit mijn eigen ervaring. Of ken jij dan zoveel Belgische studenten of Nederlandse studenten die in België verder studeren dat jij zelf ook een waardeoordeel kan vellen?
Ik ken namelijk in beide richtingen wel enkele (ook niet echt veel ofzo, maar toch een paar) mensen en die vertellen me allemaal hetzelfde. In Nederland ligt de nadruk meer op het ontwikkelen van vaardigheden, zonder de theorie erachter te doorgronden. In België (Vlaanderen) is dat net omgekeerd: theorie is het belangrijkste, de vaardigheden volgen daar vanzelf uit.

Ik heb Natuur-, Schei- en Wiskunde B gemaakt, en vond Natuurkunde daarvan de makkelijkste eigenlijk... vooral Scheikunde vond ik nog best pittig.

Nee, maar oordelen op een paar gevallen vind ik veel te kort door de bocht. Er wordt zelf PISA aangehaald. En vanuit die redenatie plaatste ik die rapporten.

Dat vind ik absoluut niet waar. Theorie kennen is absoluut niet voldoende. Sterker nog, ik durf te wedden dat praktijkervaring een stuk beter is dan de theorie kennen.

Daar ben ik zeker een voorstander van. Het enige uitdagende voor mij zou Latijn/Grieks zijn. En dat is zo saaaaai..

Wiskunde B vond ik juist weer makkelijk. Scheikunde ging ook prima. Vraagje: Wat voor studie doe je (of heb je gedaan?). Misschien ligt natuurkunde jou gewoon.

The Scientist heeft gewoon de VMBO-BB examens zitten doen.

Ik doe Applied Physics ja, maar ik heb meer met wiskunde eigenlijk, en ook scheikunde heb ik meer dan genoeg gehad om het examen zonder noemenswaardige problemen door te moeten komen... vanaf dat punt is er niet zo veel onderscheid meer tussen die afzonderlijke vakgebieden... ik doe meer dan genoeg chemische dingen bijvoorbeeld..

De enige vragen waar ik moeite mee had zijn de vragen waarbij je technieken nodig hebt die je nooit meer gebruikt erna... zoals een aantal van die meetkunde-dingen uit het wiskunde-examen en die met die lichtconstructie van natuurkunde... dat zou ik nooit van zijn leven zo doen

Dat mag jij vinden. Ik ben van mening dat het belangrijker is te weten hoe iets tot stand is gekomen eer je er iets zinnigs over kan vertellen. Met name in de wetenschap (als het gaat om talen zijn vaardigheden absoluut belangrijker dan zinsontledingen bv)
Zeer concreet (en voor mij recent) voorbeeld: het numeriek oplossen van de Navier-Stokes vergelijking is een vrij courante bezigheid geworden bij het modelleren van stromingsvelden.
In de praktijk zeer nuttig en (dankzij de software) eenvoudig, maar het zegt je helemaal 0,0 over waarom het stromingsveld er zo en zo uitziet, en welke parameters van invloed zijn.
Daar heb je dus de achterliggende theorie voor nodig. Leren hoe je die modelleringssoftware kan gebruiken is misschien wel een nuttige vaardigheid, maar als je de theorie kent volgt die vaardigheid vanzelf. Vice versa is het veel moeilijker.
edit: nou ja, ik zie net dat je 17 bent en dus onmogelijk iets kan weten van de Navier-Stokes vergelijking. Maar neem maar van mij aan dat het ontzettend belangrijk is om de theorie te kennen en te doorgronden eer je uiteenlopende concrete oefeningen of problemen kan oplossen. Praktijkervaring is zeker niet onbelangrijk (en kan voor een groot deel een gebrek aan theoretische kennis compenseren) maar het is onmogelijk om (tijdens je opleiding) praktijkervaring op te doen voor alle uiteenlopende domeinen waarin je terecht kan komen. Dan is het belangrijk dat je ervaring hebt met het snel doorgronden van grote hoeveelheden theorie, een brede algemene basis hebt en zelf tot inzichten kan komen.

Dat is in België ook zo, hoor.

Ik ga niet beweren dat het Nederlandse onderwijs gemakkelijker/slechter is dan het Vlaamse, maar het lijkt mij voor de student enigszins "makkelijker" om te slagen, met die Nederlandse wijze van beoordeling.

Het nuttigste wat je kunt leren is een kritische houding ten opzichte van die dingen die je doet...

95% van de theorie die je op school leert gebruik je bijna nergens voor!... De Navier-Stokes vergelijkingen zijn geweldige dingen... op het moment dat je ze nodig hebt, maar ik heb ze nooit hoeven gebruiken naast het vak vloeistoffysica... en ze gaat het eigenlijk met al mijn geleerde theorie...

Eigenlijk leer je voornamelijk een manier van denken die het je mogelijk maakt theorie op te kunnen nemen op het moment dat je het nodig hebt en gaat het niet om de theorie zelf.

Het is veel nuttiger te leren hoe je het inzicht krijgt hoe zo'n formule is opgebouwd, zodat je weet welk deel ervan wat verklaart... dit is in mijn ogen een vaardigheid en niet direct theorie... het leren zien van de werkelijkheid achter de formules..

Ook kun je de vergeijkingen prima kennen en er een model mee bouwen, maar het belangrijkste is dat je kritisch naar je eigen resultaten kijkt.. Wat betreft het op kunnen stellen van formules, het uitrekenen van dingen etc. ben ik weinig beter dan een 2e jaars student hier, maar ze maken soms de domste fouten zonder erbij stil te staan wat ze eigenlijk doen, omdat ze niet kritisch naar hun resultaten kijken... om het nog maar niet eens over 4VWO leerlingen te hebben..

Ik heb geen idee hoe dat in Belgie zit, maar hier zou dat iig veel beter kunnen.

Daar wordt bij ons ook aardig op gehamerd (al valt het vaak in dovemans oren).

Dat kan ik me gemakkelijk voorstellen.

Het gaat hier wel om een vaardigheid die je onmogelijk kan aanleren zonder de theorie te leren en te doorgronden. Volgens mij gebeurt dit in Vlaanderen dus beter dan in Nederland

Je kan moeilijk kritisch naar je resultaten kijken als je niet weet hoe die resultaten tot stand zijn gekomen. Daar heb je dus theorie voor nodig. Bijvoorbeeld om op voorhand inschattingen te kunnen maken.

Klopt inderdaad, Scientist. Al merk ik wel dat veel mensen slagen door gewoon te blokken tot ze erbij neervallen.

Nee, jij zei dat de praktijk vanzelf volgt uit de theorie. Oftewel: praktijkervaring is onbelangrijk, zolang je de theorie maar kent. Praktijkervaring mag zeker niet onderschat worden en heb je imo veel meer aan dan theorie. Hiermee zeg ik ook absoluut niet dat de theorie niet belangrijk is (want zonder theorie, kun amper in de praktijk werken).

Ik heb gezegd dat praktijkervaring belangrijker is dan de theorie. Dat beiden in een goede verhouding moeten zijn, ben ik het absoluut mee eens. Jij noemt, inderdaad, een vergelijking waar ik nog nooit van gehoord heb. Maar een wat simpeler voorbeeld: Voetbal. Waar heb je meer aan? Praktijk of theorie?

Praktijk>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> theorie.

Alleen mensen die enkel studeren en nog nooit stage o.i.d. hebben gelopen zullen dit ontkennen.

Ik ga voor de middenweg.

Theorie is wat er binnenkomt en dat moet er in de praktijk uitkomen. Het meest ideale is dat dit mechanisme volledig in evenwicht is mijns inziens.

Tot je in een hoogtechnologische werkomgeving komt.