Zeiden de mensen om je heen ook dat je geen leven hebt.

Neem maar van mij aan dat ie daar niet De Ontdekking van de Hemel voor nodig heeft gehad om zulke reacties te krijgen.

Overigens heb ik gisteren We Can Build You van Philip K. Dick uitgelezen. Na het wat moeizame begin ontrolde zich er een boeiend plot over o.a. schizofrenie, het aanpassingsvermogen aan de samenleving, het verschil tussen mens en machine en nog een aantal filosofische kwesties. Vond alleen het einde wel weer wat zwakker, dat had beter gekund.

Nee, maar ik schijn tussen de bedrijven door onsterfelijk te zijn geworden.
Dat sommige mensen dit opvatten als het hebben van geen leven,
Tsja,

De Aanslag van Mulisch omdat ik er voor school een structuuranalyse van moest maken ( ). Ik moet zeggen dat ik zonder die structuuranalyse de genialiteit van de indeling niet had gezien, erg goed. Waar het uiteindelijk om draait, het verhaal: ik denk dat ik deze wat ga laten liggen, ik kan 'm niet echt beoordelen. Het was ok, maar ik viel er niet van achterover.

Dat klinkt als een hele exercitie; maar goed als ik de heren - koekeperen - hierboven lees die De ontdekking van de hemel postioneren als poch- dan wel imponeerpraat-item, denk ik dat je met een ware structuuranalyse beter uit bent dan met hun Verfahren. Al maak je mij wel nieuwsgierig waar zulks uit bestond.

Was het het tijdsverloop in het boek, afgezet tegen het aantal bladzijden dat eraan werd besteed (een bekende truuk) - of was het wellicht het verloop van de handeling in chronologische vorm (de zgn fabula) afgezet tegen de wijze waarop deze in het boek werd gepresenteerd (i.e sjuzet) zie ook de wiki daarover.

Of was het iets heel anders? Just curious

De Trousse van ene Leo Pleysier. Voor Nederlands, we moesten een Vlaams boekje kiezen en dit was een dunne Het ging nergens over. Geen verhaallijn, alleen een zooi gebeurtenissen van een Belgische non die in India woont, einde. Niet bijzonder maar ik had hem gelukkig zo uit.

Daarvoor een iets dikker boek gelezen (1280 bladzijden), gewoon in mijn vrije tijd. Moesasji, een Japanse volksheld, een samoerai die vroeger echt geleefd heeft en die in Japan schijnbaar iedereen kent. Erg mooi, informatief en interessant boek. Een vertaling van Japanse schrijver Josjikawa Eiji (heb het even opgezocht). Geen literatuur maar wel een erg mooi boek en erg leuk om te lezen.

Ik lees dus best graag, alleen geen 'echte literatuur', dat vind ik eerlijk gezegd zelden echt leuk (ik heb ook Nederlands). Hou zelf vooral van historische boeken of fantasy boeken, vooral dat laatste vinden veel leesliefhebbers geloof ik niks, maar die hebben dan pech gehad

Ben nu hiermee bezig,

Ik ben nu bezig in deel 4 van De Donkere Toren, ik zit nu echt helemaal in het verhaal! Het boek over de protestsongs komt pas over 2 weken, ik ben er echt heel benieuwd naar.

En ik heb gisteren Life (de biografie van Keith Richards) uitgelezen. Geweldige en uitgebreide biografie.

Ik lees ook graag en ik moet volgend jaar voor school alleen maar Nederlandse literatuur lezen bij Nederlands. Hebben jullie misschien tips? Dan kan ik die ergens noteren.

Als Belg weet ik natuurlijk meer af van Belgische schrijvers, maar Mulisch is uiteraard een aanrader, maar die ken je ongetwijfeld al. Ik heb enkele jaren geleden wel 'Max Havelaar' van Multatuli moeten lezen voor school.

Van Harry Mulisch heb ik veel gehoord maar nog niks gelezen. Ik hoor veel dat zijn beste boeken De Aanslag en De Ontdekking van de Hemel zijn.

Het laatste boek van een Nederlandse schrijver wat ik heb gelezen is Kruistocht in Spijkerbroek van Thea Beckman en dat is al een jaar of 2 jaar geleden.

'De Aanslag' heb ik al gelezen, inderdaad een goeie. Ik ken nog wel Nederlandse schrijvers bij naam, maar eigenlijk maar bitter weinig van gelezen. Nu ben ik een thriller aan het lezen, van Jeffery Deaver, een helemaal-niet-Nederlandse Amerikaan.

Nooit Meer Slapen van W.F. Hermans ging er bij mij ook goed in.

De Bijbel

@Mjuman: bibliografische steekkaart, vertelperspectief, indeling (hoofdstukken enz.), het moto (terugkerend symbool - in dit geval de dobbelsteen), ruimte beschrijven die belangrijk was in het boek, en de tijd. Tijd was het leukste, er staan onrechtstreekse dingen in als de film waar Anton naar gaat kijken of natuurlijk (dit is MuMe), de liedjesteksten . Verder nog het verteltempo (versnelling - vertraging - isochronie).

Het was een heel werk, ik bespaar je de details Het was wel nuttig, ik bekeek het na de analyse helemaal anders.

In een werkelijk erbarmelijke Nederlandse vertaling uit 1982 waarin 30.000 keer de zinsnede "zoals te doen gebruikelijk" langskomt.

Wederom bezig in Paul Theroux' "The Kingdom By The Sea" (1983).

Aantal jaren terug meegenomen op vakantie naar Bristol, en laten liggen bij een bushalte bij de luchthaven aldaar. Ik was precies gevorderd tot het hoofdstuk over Bristol. Lang gezocht naar een "nieuw" tweedehands exemplaar maar nooit kunnen vinden, toen ik hem niet meer zocht kwam ik hem vervolgens tegen in de ramsj

Gister begonnen in:

Bezig in Lelieblank, scharlakenrood (Faber).

Fraai boek, gesitueerd in Vicoriaans Londen, met de sfeer van gaslights, Jack the Ripper om de hoek, Sherlock Holmes aan de toog - en mooi in stijl, Dickensiaans - beetje Harry Potter maar dan een stapje verder. Wel een fikse leesbeurt.

Vorige week De Grote Zaal van Jacoba van Velde, het Nederland Leestboek van 2010. Mijn ouders hadden het boek hiernaar toe meegenomen. Ik denk niet dat ik het zelf snel zou kopen, maar uiteindelijk bleek het een prima boek.

Het duurde even voordat ik in het verhaal kwam. Je valt meteen binnen, daar niet van, maar aanvankelijk moest ik wennen aan de schrijfstijl: veel korte zinnen. De eerste paar bladzijden leek het alsof ik in een kinderboek was beland. Eenmaal gewend kon ik me redelijk goed in het verhaal verplaatsen. De alledaagse beslommeringen in het verpleeghuis werden mooi beschreven (blij dat ik nog even te gaan heb voordat ik in zo'n huis beland), maar met name de herinneringen die de hoofdpersoon aan haar dochter ophaalt, maken het verhaal de moeite waard.

Nu begonnen in On Chesil Beach van Ian McEwan.

Recent gelezen:
John Berryman - 77 Dream Songs. Deze dichter zou de helft van de MuMe'ers al moeten kennen omdat ome Cave er naar verwijst, en de andere helft dankzij The Hold Steady en Okkervil River. Interessante gedichtenbundel waarin een bijzondere, bruisende smeltkroes van negro spirituals-slang, opzettelijke taalfouten en discongruentie, semi-verhalende stukken, het afwisselen van eerste en derde persoon, vrij hermetische passages, een toon van dronkenschap en wat al niet meer wordt gepresenteerd. Een soort burlesque poëzie maar dan anders, Focquenbroch als een Amerikaanse modernist. Aparte, maar zeer boeiende bundel.

Kader Abdollah - De Kraai


Hee da's sterk. Momenteel is het mijn 'achterbuurman'

Begonnen met Der Zauberberg. Moest ik toch ooit 'es aanbelanden.

Succes.

Nu bezig in Woody Allen - Side Effects.

Het derde boek van Haruki Murakami's trilogie 1q84. Delen 1 en 2 vond ik erg goed, maar dit laatste deel stelde mij eigenlijk teleur. Iets wat ik (bijna) nooit meemaak bij Murakami...

Ik heb The Subterraneanes ook al weer een tijdje uit, en ben ondertussen begonnen in de verzamelbundel 'Verhalen' van Edgar Allen Poe. Mooi hoor

Poe, Poe, poe-poe. Tja, de beste man heeft een aantal sterke verhalen geschreven, proza-gedichten qua sfeer soms ook, maar ook een hoop matige dingen en wat rotzooi.