je kan dat in 2 betekenissen gebruiken:

- "de lekkere taartjes bijten in je gat hé". Als je bijvoorbeeld je kleine broertje ziet geilen/kwijlen op die taartjes die we s'avonds gaan opeten.

- "em is in zijn gat gebeten": door een uitspraak van iemand ofzo.

ik woon nu een kleine 9 jaar in het nooden van Nederland: nu kan ik de meeste oorspronkelijke bewoners , bijna, altijd verstaan.
Ga ik vijf kilometer verder, dan gebruiken ze af en toe woorden die ik :
a. niet versta
en
b. geen idee van heb wat er mee wordt bedoeld

BIj ons is alles proper, bij jullie is alles schoon.
Een schoon meiske is dan niet bepaald een meiske dat zich gewassen heeft, maar dat er leuk uitziet. Het belet echter niet dat ze zich toch gewassen heeft, dan is ze tegelijk schoon en proper!

Leuk is oorspronkelijk puur Nederlands, maar het is nu al zéér goed ingeburgerde taal in Vlaanderen.

"Goe bezig" is een véélgebruikte maar te verwerpen uitdrukking die tegenwoordig helaas te pas en te onpas gebruikt wordt.... net als die andere vreselijke uitdrukking "... ik heb zo iets van..."

Nog zo'n vreemde uitdrukking die ik weiger over te nemen is 'tegoei bezig zijn'.

In Noord-Brabant is een schon meske ook een mooi meisje.

Ik wilde het net zeggen maar wist de juiste spelling van het woord schoon in het brabants niet. Het klinkt als: skon . Verder ben ik niet zo op de hoogte van de zuiderburen of is dat typisch Nederlands?

das dan weer West-Vlaams

Skon hoor je ook heel vaak inderdaad en skool, skitterend enz. Ik weet alleen niet of die sk klank voor sch ook typisch Brabants is.

Nee, dat doen ze bij Zaai ook (...dúúúhhs... skrikkelijk...)

Het zou me erg verwonderen dat wij, Vlamingen, zo liever en vriendelijker zouden zijn. Hét grote verschil is evenwel dat Nederlanders meer dan Vlamingen gaan zeggen of duidelijk maken (door lichaamstaal bijvoorbeeld) wat ze voelen, wat op hun lever ligt of wat ze van een situatie daadwerkelijk vinden. Vlamingen vinden misschien hetzelfde maar zijn iets minder in-your-face en wat meer timide over het algemeen en gaan dan niet laten blijken wat ze eigenlijk écht vinden of voelen. Daarom LIJKEN Vlamingen misschien vriendelijker en minder "bot" in de omgang, maar volgens mij is dat vaak een vertekend beeld en een protocolaire stellingname.

Ik ben intussen al vaak in contact gekomen met Nederlanders, dus nu kan ik dat iets beter inschatten, maar ik herinner me wel de eerste keren dat ik praatte of omging met Nederlanders dat ik soms "gechoqueerd" was omdat ze zonder er de spreekwoordelijke artificiële Vlaamse doekjes om te winden gewoon heel eerlijk en soms confronterend waren in de communicatie.

Het mes snijdt voor mij aan twee kanten: enerzijds komt die houding en attitude van mijn noorderburen soms nogal arrogant en zelfingenomen over bij mij of bij Vlamingen in het algemeen; anderzijds zijn Vlamingen te vaak hypocriet door het ophouden van een valse obligaat beleefde waarheid en zouden we soms wat oprechter en daardoor ook wat confronterender moeten zijn in onze omgang met mensen, in plaats van het achterste van onze tong niet te laten zien.

Kunnen andere mensen zich hier enigszins in vinden?

Hier kan ik mij helemaal in vinden P Jay. Uitstekend beschreven! Opvallend ook dat je niet zegt dat Nederlanders wat meer van jullie zouden moeten overnemen.

Zeker wel, maar ik snap Herman ook wel. Ik verwonder me elke keer weer als Vlaamse vrienden elkaar aanspreken met U.

Verder vind ik dat er veel meer overeenkomsten tussen Nederlander en Vlamingen zijn dan verschillen.

Dat is wel geen bewust gekozen beleefdheidsvorm, hoor. De verbinding "met u" bekt voor ons gewoon veel vlotter in onze alledaagse omgangstaal dan het naar ons aanvoelen nogal stroeve "met jou"...

, mooi omschreven. Maar een protocolaire stellingname is ook een beetje wat ik bedoel met vriendelijk.

Inderdaad, dat is JUIST het verschil.

Aan de andere kant kun je de Vlamingen/Belgen dan verwijten dat ze het één zeggen (om vriendelijk te zijn) en het andere denken/doen. Maar dat geldt wel voor meer landen.

Nog wat woorden/gezegdenverschillen:

- hesp / ham
- dat trekt op niets / dat gaat nergens over
- dat is hoe de steel in de vork zit / dat is hoe de vork in de steel zit
- chance hebben / geluk hebben
- laat ons zeggen / laten we zeggen

Hm, kan even niet op meer komen. Een aantal zullen ongetwijfeld ook in Noord-Brabant worden gebruikt.

dat is toch wezenlijk anders dan 'sjans hebben' .
Want daar hoef je niet altijd gelukkig mee te zijn.

Sjans hebben is dan ook weer Maastrichts.

Sjans wordt ook gewoon in de rest van Limburg gebruikt hoor

Verder eens met P Jay. Nederlanders zijn een stuk extraverter, hebben het hart wat meer op de tong dan Vlamingen denk ik.

En sowieso in Brabant ook.

Volgens mij overal wel, ik kom uit de regio rotterdam en daar heb ik het ook regelmatig voorbij horen komen

Is er een verschil tussen Limburgs en Maastrichts dan? (kan het beide niet)

Mstrg

lijkt veel op Vlaams Limburgs!

Maar oorspronkelijk ging Maasttricht ook naar de Zuiderlijke Nederlanden gaan in 1830. De Maas gingen ze als grens aanzien

Maar een oude belangrijke generaalkerel die nogal goed stond bij Willem van Oranje kon er voor zorgen dat ie zijn oude dag kon slijten in Nederland, ipv in België. Daarom werd Maastricht toch Nederlands, ipv Vlaams

Met 'chance hebben' bedoel ik niet sjans hebben (als in versiersucces), voor zover niet duidelijk.

http://www.youtube.com/watch?v=HAYkbXwkuH0

Jup. Ieder gat of streek heeft zowat zijn eigen dialect

limburgse les:

Vlaams klinkt heerlijk (veel dialecten dan toch), N-Limburgs daarentegen klinkt foeilelijk!

Nog een verschil:

Nederlanders zijn het zat
Vlamingen zijn het beu

"Ik zie u graag" is in Nederland ook niet gebruikelijk om te zeggen dat je iemand liefhebt.