Vroeger was een toer promotie voor het album, tegenwoordig is dat inderdaad meestal omgekeerd.

Je draait de zaken een beetje om. Waarom zou ik een 3D-print van CD's wel goedkeuren als ik al eerder zeg dat ik dat in het geval auto's een kwalijke zaak zou vinden?

Sta verder ook wel een beetje te kijken van het idee dat sommige mensen hebben over muziek. Alsof alle muzikanten mensen zijn die eens in het half jaar een goed idee krijgen, daarvoor een dagje mee gaan zitten knutselen en vervolgens een jaar op de royalties teren. Muzikanten leveren gewoon een dienst, net als een autodealer of bakker dat doet, en daar mag best voor betaald worden. Dat het toevallig technisch mogelijk is je muziek overal bij elkaar te graaien doet daar niets aan af.

Amen.

Kan me ook perfect vinden in het bericht van Herman.

You have got no fucking clue...
Ik ben zelf muzikant en werk voor mijn eigen label met muzikanten en kan je toch vertellen dat het echt niet zo'n goedkope grap is.
Al helemaal niet als je als band aan de slag gaat en oefenruimtes moet betalen, een opname studio moet betalen, allemaal eigen instrumenten moet betalen...etc etc.
En dan hebben we het nog niet eens over de productie kosten van releases.

Serieus, als het zo goedkoop was had ik momenteel bij de vleet albums uitgebracht op mijn label.

Creatief zijn doet wonderen? Dat kan al een hoop kosten schelen als ik bandjes om me heen zie die met de ene toffe EP na de andere komen. Ik ben zelf ook muzikant en in vergelijking met vroeger (lees de zin goed) is het een stuk minder gaan kosten om tot een goed opgenomen nummer te komen.
Ik heb het niet over artwork, kosten van releases, maar puur alleen over het opnemen van muziek, dat is gewoon makkelijker en goedkoper geworden, en dat valt gewoon niet te ontkennen.

Wellicht is het voor de artiest goedkoper geworden om op te nemen, als je enkel zou kijken naar de kosten, maar vroegah kocht het publiek nog zijn muziek, waardoor er inkomsten tegenoverstonden. Het is ook moeilijk te ontkennen dat het tegenwoordig een stuk minder rendabel is om muziek op te nemen. Veel artiesten die horen bij de beste van hun genre moeten van een hongerloontje rondkomen.

Volgens mij einde discussie.

Fake_world had best een interessante maar moeilijke nieuwe vraag:

Ik zou gewoon graag van iedereen horen wanneer die persoonlijk vindt dat muziek van kunst naar een consumptieproduct verandert.

Het is inderdaad wel iets goedkoper geworden, maar ik ken nogal veel muzikanten die professioneel bezig zijn en die er naast toch gewoon moeten werken om rond te kunnen komen. En dat is niet alleen binnen de vage muziek die ik tof vind. Ik heb het dan bijv. ook over bands zoals The Kik die een leuke kerst hit hebben gemaakt, in DWDD hebben gespeeld, de muziek voor een commercial van de MediaMarkt hebben gemaakt en wat meer...
Toch hebben de drummer en de bassist (beide twee oude vrienden van mij) er een gewone baan naast. Want ook zij moeten rekeningen betalen, hebben kinderen thuis zitten (allebei 1) enz.

Goedkoper wil nog niet zeggen betaalbaar.
Goedkoper is nog geen vrijbrief om illegaal te downloaden en artiesten niet te (willen) steunen.

(Voor alle duidelijkheid: Met mijn reactie hieronder wil ik geen uitspraak doen over illegale dwnlds)
Ik ben het hier niet helemaal mee eens, of toch niet in alle gevallen. Een autodealer of bakker maakt geen kunst. Sommige muzikanten daarentegen zouden dat wel willen. Dat een kunstenaar iets betaald moet krijgen voor zijn werk, vanzelfsprekend. Kunst is een bouwsteen van de beschaving. Maar moet een kunstenaar uitsluitend vergoed worden op basis van commercieel succes, volgens de principes van de markteconomie? Zou in principe niet iedereen het recht moeten hebben, onafhankelijk van zijn inkomen, van kunst te kunnen genieten. Het is dat veel artiesten tegenwoordig zelf hun werk als een "product" zien, en het dan ook met dat idee maken of bijschaven om een zo groot mogelijk publiek te bereiken. Met artistieke expressie heeft het dikwijls nog weinig te zien.
Daarom kan ik de digitalisering, en verspreiding van muziek via het internet als muziekliefhebber alleen maar toejuichen. Commerciele belangen gaan minder een rol spelen, en artistieke vrijheid en expressie gaan terug aan belang winnen. Ook de overheid speelt hier een belangrijke rol. Ik weet dat woorden als "subsidies" tegenwoordig erg uit de mode zijn, maar wil men naast commerciele muzikale dienstverlening ook muziek als artistieke expressie behouden, en toegankelijk maken voor eender wie, moet er toch iets verder gekeken worden dan verloning naargelang verkoop. Gelukkig is muziek maken niet zo duur als films, anders kregen we nu naast enkele kleine gesubsidieerde bandjes alleen nog maar Hollywood muziek aangeboden....

De vraag van Fake World:

Ik zou gewoon graag van iedereen horen wanneer die persoonlijk vindt dat muziek van kunst naar een consumptieproduct verandert.

- Sietse: hier is voor mij geen eenduidig antwoord op, maar over het algemeen als het een massa product wordt waar de manager dan wel platenindustrie te veel inspraak heeft houdt het voor mij op.

...waarbij ik tergelijk ook een aanzet gaf aan de vraag van Fake_world, die inderdaad best moeilijk is.

De vraag van Fake World:

Ik zou gewoon graag van iedereen horen wanneer die persoonlijk vindt dat muziek van kunst naar een consumptieproduct verandert.

- Sietse: hier is voor mij geen eenduidig antwoord op, maar over het algemeen als het een massa product wordt waar de manager dan wel platenindustrie te veel inspraak heeft houdt het voor mij op.
- deric raven: Als de albums in de winkel liggen. Hetzelfde als bij schilderijen. Bijna niemand heeft een Vincent van Goch aan de muur hangen, maar wel vaak een replica van een bestaand stuk. Kunst wordt toegankelijk gemaakt als consumptie- ofwel massaproduct.

Daar ben ik het helemaal met je eens.

En Cabeza Borradora:

Je hebt het nu over het kopen van een CD van een artiest als Joss Stone bij de Media Markt. Ik denk eerlijk gezegd niet dat iemand zich daar nog illusies over maakt.

Er zijn andere manieren om cd's te kopen waarbij je artiesten wel directer of meer steunt. Mjuman gaf er een aantal pagina's terug een voorbeeld van.


Daarbij zijn er een hele serie kleine labels (veel meer dan er grote labels zijn) die veel directer bij de artiesten betrokken zijn en waarbij de steun aan een artiest door te kopen ook directer is. Ik noem bijvoorbeeld een Adluna Records, Libra Records of een Jazzland Records waar ik zelf regelmatig koop.

Edit: hiermee bedoel ik overigens geenszins te impliceren dat ik nu een grotere muziekliefhebber ben dan iemand die wel bij de Media Markt koopt. Om misverstanden te voorkomen aye

De vraag van Fake World:

Ik zou gewoon graag van iedereen horen wanneer die persoonlijk vindt dat muziek van kunst naar een consumptieproduct verandert.

- Sietse: hier is voor mij geen eenduidig antwoord op, maar over het algemeen als het een massa product wordt waar de manager dan wel platenindustrie te veel inspraak heeft houdt het voor mij op.
- deric raven: Als de albums in de winkel liggen. Hetzelfde als bij schilderijen. Bijna niemand heeft een Vincent van Goch aan de muur hangen, maar wel vaak een replica van een bestaand stuk. Kunst wordt toegankelijk gemaakt als consumptie- ofwel massaproduct
- C.B. Van zodra er ergens in het creatie- en productie proces een beinvloeding is voortkomende uit markt-economische overwegingen. (Het is bij deze duidelijk dat er in de popindustrie naar mijn mening weinig echte kunst wordt gemaakt, maar eerder entertainment.)

@Yann: In de door jouw (en Mjuman) aangehaalde voorbeelden gaat de uitdrukking "romantische gedachte" natuurlijk minder op.

De vraag van Fake World:

Ik zou gewoon graag van iedereen horen wanneer die persoonlijk vindt dat muziek van kunst naar een consumptieproduct verandert.

- Sietse: hier is voor mij geen eenduidig antwoord op, maar over het algemeen als het een massa product wordt waar de manager dan wel platenindustrie te veel inspraak heeft houdt het voor mij op.
- deric raven: Als de albums in de winkel liggen. Hetzelfde als bij schilderijen. Bijna niemand heeft een Vincent van Goch aan de muur hangen, maar wel vaak een replica van een bestaand stuk. Kunst wordt toegankelijk gemaakt als consumptie- ofwel massaproduct
- C.B. Van zodra er ergens in het creatie- en productie proces een beinvloeding is voortkomende uit markt-economische overwegingen. (Het is bij deze duidelijk dat er in de popindustrie naar mijn mening weinig echte kunst wordt gemaakt, maar eerder entertainment.
- mjuman: zou bijna willen vragen: waarom stel je die vraag achterstevoren? Het begrip aesthetischer Distanz is essentieel; afstand in tijd is een reëel gegeven om de 'kunst'heid van iets te beoordelen. Iemand die mij dierbaar was zei ooit veel van wat doorgaat voor kunst is "kunst zonder spoorwegen" (die van ons heten "NS"). Sietse en CB doen beiden een goede gooi. Laat ik daaraan toevoegen dat autonomie en eigenzinnigheid van de creatieve uiting heel belangrijk is - en ons idee over schepping stamt goeddeels uit de Romantiek ( de zgn "creatio ex nihilo"). Bij kleine labels (ook eigen beheer) zul je dus eerder parels kunnen vinden, bij grote is het commerciële/financiële belang veelal te groot.

Ik zou gewoon graag van iedereen horen wanneer die persoonlijk vindt dat muziek van kunst naar een consumptieproduct verandert.

- Sietse: hier is voor mij geen eenduidig antwoord op, maar over het algemeen als het een massa product wordt waar de manager dan wel platenindustrie te veel inspraak heeft houdt het voor mij op.
- deric raven: Als de albums in de winkel liggen. Hetzelfde als bij schilderijen. Bijna niemand heeft een Vincent van Goch aan de muur hangen, maar wel vaak een replica van een bestaand stuk. Kunst wordt toegankelijk gemaakt als consumptie- ofwel massaproduct
- C.B. Van zodra er ergens in het creatie- en productie proces een beinvloeding is voortkomende uit markt-economische overwegingen. (Het is bij deze duidelijk dat er in de popindustrie naar mijn mening weinig echte kunst wordt gemaakt, maar eerder entertainment.
- mjuman: zou bijna willen vragen: waarom stel je die vraag achterstevoren? Het begrip aesthetischer Distanz is essentieel; afstand in tijd is een reëel gegeven om de 'kunst'heid van iets te beoordelen. Iemand die mij dierbaar was zei ooit veel van wat doorgaat voor kunst is "kunst zonder spoorwegen" (die van ons heten "NS"). Sietse en CB doen beiden een goede gooi. Laat ik daaraan toevoegen dat autonomie en eigenzinnigheid van de creatieve uiting heel belangrijk is - en ons idee over schepping stamt goeddeels uit de Romantiek ( de zgn "creatio ex nihilo"). Bij kleine labels (ook eigen beheer) zul je dus eerder parels kunnen vinden, bij grote is het commerciële/financiële belang veelal te groot.
- Don Cappuccino: Muziek wordt wat mij betreft een consumptieproduct als de mensen die er achter zitten alleen maar aan verkoopcijfers en geld denken en hun muziek niet maken met gevoel.

Ik zou gewoon graag van iedereen horen wanneer die persoonlijk vindt dat muziek van kunst naar een consumptieproduct verandert.

- Sietse: hier is voor mij geen eenduidig antwoord op, maar over het algemeen als het een massa product wordt waar de manager dan wel platenindustrie te veel inspraak heeft houdt het voor mij op.
- deric raven: Als de albums in de winkel liggen. Hetzelfde als bij schilderijen. Bijna niemand heeft een Vincent van Goch aan de muur hangen, maar wel vaak een replica van een bestaand stuk. Kunst wordt toegankelijk gemaakt als consumptie- ofwel massaproduct
- C.B. Van zodra er ergens in het creatie- en productie proces een beinvloeding is voortkomende uit markt-economische overwegingen. (Het is bij deze duidelijk dat er in de popindustrie naar mijn mening weinig echte kunst wordt gemaakt, maar eerder entertainment.
- mjuman: zou bijna willen vragen: waarom stel je die vraag achterstevoren? Het begrip aesthetischer Distanz is essentieel; afstand in tijd is een reëel gegeven om de 'kunst'heid van iets te beoordelen. Iemand die mij dierbaar was zei ooit veel van wat doorgaat voor kunst is "kunst zonder spoorwegen" (die van ons heten "NS"). Sietse en CB doen beiden een goede gooi. Laat ik daaraan toevoegen dat autonomie en eigenzinnigheid van de creatieve uiting heel belangrijk is - en ons idee over schepping stamt goeddeels uit de Romantiek ( de zgn "creatio ex nihilo"). Bij kleine labels (ook eigen beheer) zul je dus eerder parels kunnen vinden, bij grote is het commerciële/financiële belang veelal te groot.
- Don Cappuccino: Muziek wordt wat mij betreft een consumptieproduct als de mensen die er achter zitten alleen maar aan verkoopcijfers en geld denken en hun muziek niet maken met gevoel.
- AOVV: Ik deel de mening van Don.

Ik zou gewoon graag van iedereen horen wanneer die persoonlijk vindt dat muziek van kunst naar een consumptieproduct verandert.

- Sietse: hier is voor mij geen eenduidig antwoord op, maar over het algemeen als het een massa product wordt waar de manager dan wel platenindustrie te veel inspraak heeft houdt het voor mij op.
- deric raven: Als de albums in de winkel liggen. Hetzelfde als bij schilderijen. Bijna niemand heeft een Vincent van Goch aan de muur hangen, maar wel vaak een replica van een bestaand stuk. Kunst wordt toegankelijk gemaakt als consumptie- ofwel massaproduct
- C.B. Van zodra er ergens in het creatie- en productie proces een beinvloeding is voortkomende uit markt-economische overwegingen. (Het is bij deze duidelijk dat er in de popindustrie naar mijn mening weinig echte kunst wordt gemaakt, maar eerder entertainment.
- mjuman: zou bijna willen vragen: waarom stel je die vraag achterstevoren? Het begrip aesthetischer Distanz is essentieel; afstand in tijd is een reëel gegeven om de 'kunst'heid van iets te beoordelen. Iemand die mij dierbaar was zei ooit veel van wat doorgaat voor kunst is "kunst zonder spoorwegen" (die van ons heten "NS"). Sietse en CB doen beiden een goede gooi. Laat ik daaraan toevoegen dat autonomie en eigenzinnigheid van de creatieve uiting heel belangrijk is - en ons idee over schepping stamt goeddeels uit de Romantiek ( de zgn "creatio ex nihilo"). Bij kleine labels (ook eigen beheer) zul je dus eerder parels kunnen vinden, bij grote is het commerciële/financiële belang veelal te groot.
- Don Cappuccino: Muziek wordt wat mij betreft een consumptieproduct als de mensen die er achter zitten alleen maar aan verkoopcijfers en geld denken en hun muziek niet maken met gevoel.
- AOVV: Ik deel de mening van Don.
-Glenn: zie Don.

Ik zou gewoon graag van iedereen horen wanneer die persoonlijk vindt dat muziek van kunst naar een consumptieproduct verandert.

- Sietse: hier is voor mij geen eenduidig antwoord op, maar over het algemeen als het een massa product wordt waar de manager dan wel platenindustrie te veel inspraak heeft houdt het voor mij op.
- deric raven: Als de albums in de winkel liggen. Hetzelfde als bij schilderijen. Bijna niemand heeft een Vincent van Goch aan de muur hangen, maar wel vaak een replica van een bestaand stuk. Kunst wordt toegankelijk gemaakt als consumptie- ofwel massaproduct
- C.B. Van zodra er ergens in het creatie- en productie proces een beinvloeding is voortkomende uit markt-economische overwegingen. (Het is bij deze duidelijk dat er in de popindustrie naar mijn mening weinig echte kunst wordt gemaakt, maar eerder entertainment.
- mjuman: zou bijna willen vragen: waarom stel je die vraag achterstevoren? Het begrip aesthetischer Distanz is essentieel; afstand in tijd is een reëel gegeven om de 'kunst'heid van iets te beoordelen. Iemand die mij dierbaar was zei ooit veel van wat doorgaat voor kunst is "kunst zonder spoorwegen" (die van ons heten "NS"). Sietse en CB doen beiden een goede gooi. Laat ik daaraan toevoegen dat autonomie en eigenzinnigheid van de creatieve uiting heel belangrijk is - en ons idee over schepping stamt goeddeels uit de Romantiek ( de zgn "creatio ex nihilo"). Bij kleine labels (ook eigen beheer) zul je dus eerder parels kunnen vinden, bij grote is het commerciële/financiële belang veelal te groot.
- Don Cappuccino: Muziek wordt wat mij betreft een consumptieproduct als de mensen die er achter zitten alleen maar aan verkoopcijfers en geld denken en hun muziek niet maken met gevoel.
- AOVV: Ik deel de mening van Don.
-Glenn: zie Don.
- Svendra: Kunst wordt voor mij geen consumptieproduct op het moment dat het -om wat voor reden dan ook- door de grote massa wordt omarmd. Ik zie het meer in de (al dan niet) zeer commerciële intentie waarmee muziek wordt gecreëerd en geproduceerd. Voorgangers hebben dat al prima verwoord. Cabeza Borradora is het meest streng in zijn antwoord. Zo ver zou ik niet durven gaan, want artiesten en labels mogen wel geld verdienen met hun product. Het wordt pas echt een probleem als geld de voornaamste drijfveer is.

Ik zou gewoon graag van iedereen horen wanneer die persoonlijk vindt dat muziek van kunst naar een consumptieproduct verandert.

- Sietse: hier is voor mij geen eenduidig antwoord op, maar over het algemeen als het een massa product wordt waar de manager dan wel platenindustrie te veel inspraak heeft houdt het voor mij op.
- deric raven: Als de albums in de winkel liggen. Hetzelfde als bij schilderijen. Bijna niemand heeft een Vincent van Goch aan de muur hangen, maar wel vaak een replica van een bestaand stuk. Kunst wordt toegankelijk gemaakt als consumptie- ofwel massaproduct
- C.B. Van zodra er ergens in het creatie- en productie proces een beinvloeding is voortkomende uit markt-economische overwegingen. (Het is bij deze duidelijk dat er in de popindustrie naar mijn mening weinig echte kunst wordt gemaakt, maar eerder entertainment.
- mjuman: zou bijna willen vragen: waarom stel je die vraag achterstevoren? Het begrip aesthetischer Distanz is essentieel; afstand in tijd is een reëel gegeven om de 'kunst'heid van iets te beoordelen. Iemand die mij dierbaar was zei ooit veel van wat doorgaat voor kunst is "kunst zonder spoorwegen" (die van ons heten "NS"). Sietse en CB doen beiden een goede gooi. Laat ik daaraan toevoegen dat autonomie en eigenzinnigheid van de creatieve uiting heel belangrijk is - en ons idee over schepping stamt goeddeels uit de Romantiek ( de zgn "creatio ex nihilo"). Bij kleine labels (ook eigen beheer) zul je dus eerder parels kunnen vinden, bij grote is het commerciële/financiële belang veelal te groot.
- Don Cappuccino: Muziek wordt wat mij betreft een consumptieproduct als de mensen die er achter zitten alleen maar aan verkoopcijfers en geld denken en hun muziek niet maken met gevoel.
- AOVV: Ik deel de mening van Don.
-Glenn: zie Don.
- Svendra: Kunst wordt voor mij geen consumptieproduct op het moment dat het -om wat voor reden dan ook- door de grote massa wordt omarmd. Ik zie het meer in de (al dan niet) zeer commerciële intentie waarmee muziek wordt gecreëerd en geproduceerd. Voorgangers hebben dat al prima verwoord. Cabeza Borradora is het meest streng in zijn antwoord. Zo ver zou ik niet durven gaan, want artiesten en labels mogen wel geld verdienen met hun product. Het wordt pas echt een probleem als geld de voornaamste drijfveer is.
- uffing: Wat Don zegt.

Ik zou gewoon graag van iedereen horen wanneer die persoonlijk vindt dat muziek van kunst naar een consumptieproduct verandert.

- Sietse: hier is voor mij geen eenduidig antwoord op, maar over het algemeen als het een massa product wordt waar de manager dan wel platenindustrie te veel inspraak heeft houdt het voor mij op.
- deric raven: Als de albums in de winkel liggen. Hetzelfde als bij schilderijen. Bijna niemand heeft een Vincent van Goch aan de muur hangen, maar wel vaak een replica van een bestaand stuk. Kunst wordt toegankelijk gemaakt als consumptie- ofwel massaproduct
- C.B. Van zodra er ergens in het creatie- en productie proces een beinvloeding is voortkomende uit markt-economische overwegingen. (Het is bij deze duidelijk dat er in de popindustrie naar mijn mening weinig echte kunst wordt gemaakt, maar eerder entertainment.
- mjuman: zou bijna willen vragen: waarom stel je die vraag achterstevoren? Het begrip aesthetischer Distanz is essentieel; afstand in tijd is een reëel gegeven om de 'kunst'heid van iets te beoordelen. Iemand die mij dierbaar was zei ooit veel van wat doorgaat voor kunst is "kunst zonder spoorwegen" (die van ons heten "NS"). Sietse en CB doen beiden een goede gooi. Laat ik daaraan toevoegen dat autonomie en eigenzinnigheid van de creatieve uiting heel belangrijk is - en ons idee over schepping stamt goeddeels uit de Romantiek ( de zgn "creatio ex nihilo"). Bij kleine labels (ook eigen beheer) zul je dus eerder parels kunnen vinden, bij grote is het commerciële/financiële belang veelal te groot.
- Don Cappuccino: Muziek wordt wat mij betreft een consumptieproduct als de mensen die er achter zitten alleen maar aan verkoopcijfers en geld denken en hun muziek niet maken met gevoel.
- AOVV: Ik deel de mening van Don.
-Glenn: zie Don.
- Svendra: Kunst wordt voor mij geen consumptieproduct op het moment dat het -om wat voor reden dan ook- door de grote massa wordt omarmd. Ik zie het meer in de (al dan niet) zeer commerciële intentie waarmee muziek wordt gecreëerd en geproduceerd. Voorgangers hebben dat al prima verwoord. Cabeza Borradora is het meest streng in zijn antwoord. Zo ver zou ik niet durven gaan, want artiesten en labels mogen wel geld verdienen met hun product. Het wordt pas echt een probleem als geld de voornaamste drijfveer is.
- uffing: Wat Don zegt.
- Mb.: Wat mij betreft sluit het ene het andere niet per definitie uit. Sowieso is kunst wat mij betreft een nietszeggende classificatie. Wat voor de een kunst is, is voor de ander kitsch.

Oh irony, thou art a heartless bitch. Kom aan herman, die was toch subtiel genoeg.

En precies om deze reden is het al helemaal belachelijk dat men wel download en dat goedpraat door te zeggen "maar ik koop wel de CD's die ik goed vind". Bij de groenteboer alle groenten opeten en daarna alleen maar betalen voor de groenten die je lekker vond.

Iets wat van tevoren bekend is. Waarom nog voor muzikant als beroep kiezen als je weet dat het toch op de straat komt te liggen?

Ik zou gewoon graag van iedereen horen wanneer die persoonlijk vindt dat muziek van kunst naar een consumptieproduct verandert.

- Sietse: hier is voor mij geen eenduidig antwoord op, maar over het algemeen als het een massa product wordt waar de manager dan wel platenindustrie te veel inspraak heeft houdt het voor mij op.
- deric raven: Als de albums in de winkel liggen. Hetzelfde als bij schilderijen. Bijna niemand heeft een Vincent van Goch aan de muur hangen, maar wel vaak een replica van een bestaand stuk. Kunst wordt toegankelijk gemaakt als consumptie- ofwel massaproduct
- C.B. Van zodra er ergens in het creatie- en productie proces een beinvloeding is voortkomende uit markt-economische overwegingen. (Het is bij deze duidelijk dat er in de popindustrie naar mijn mening weinig echte kunst wordt gemaakt, maar eerder entertainment.
- mjuman: zou bijna willen vragen: waarom stel je die vraag achterstevoren? Het begrip aesthetischer Distanz is essentieel; afstand in tijd is een reëel gegeven om de 'kunst'heid van iets te beoordelen. Iemand die mij dierbaar was zei ooit veel van wat doorgaat voor kunst is "kunst zonder spoorwegen" (die van ons heten "NS"). Sietse en CB doen beiden een goede gooi. Laat ik daaraan toevoegen dat autonomie en eigenzinnigheid van de creatieve uiting heel belangrijk is - en ons idee over schepping stamt goeddeels uit de Romantiek ( de zgn "creatio ex nihilo"). Bij kleine labels (ook eigen beheer) zul je dus eerder parels kunnen vinden, bij grote is het commerciële/financiële belang veelal te groot.
- Don Cappuccino: Muziek wordt wat mij betreft een consumptieproduct als de mensen die er achter zitten alleen maar aan verkoopcijfers en geld denken en hun muziek niet maken met gevoel.
- AOVV: Ik deel de mening van Don.
-Glenn: zie Don.
- Svendra: Kunst wordt voor mij geen consumptieproduct op het moment dat het -om wat voor reden dan ook- door de grote massa wordt omarmd. Ik zie het meer in de (al dan niet) zeer commerciële intentie waarmee muziek wordt gecreëerd en geproduceerd. Voorgangers hebben dat al prima verwoord. Cabeza Borradora is het meest streng in zijn antwoord. Zo ver zou ik niet durven gaan, want artiesten en labels mogen wel geld verdienen met hun product. Het wordt pas echt een probleem als geld de voornaamste drijfveer is.
- uffing: Wat Don zegt.
- Mb.: Wat mij betreft sluit het ene het andere niet per definitie uit. Sowieso is kunst wat mij betreft een nietszeggende classificatie. Wat voor de een kunst is, is voor de ander kitsch.
- Chevy: Muziek wordt een consumptieproduct zodra je het (grotendeels) alleen maar maakt om er geld mee te verdienen. Maar zelfs dan zou het alsnog kunst kunnen worden.

Goh, zo'n beetje elke muziek? Zolang er geen auteursrecht op zit, is het van niemand eigendom. Was het niet iedereen vrij om de muziek van Mozart te spelen in grote zalen en daar geld voor te vangen? Maar naar zo'n concert zou je uit moreel oogpunt uiteraard niet heen gaan. Is dat niet nog steeds zo? Best inconsequent. Muziek van The Beatles mag je niet draaien op de radio zonder dat geld voor te geven. Maar Mozart? Ja, aan wie moet je dat geld dan betalen?

Dit moet voor TomTom in deze barre tijden (winstdaling en ontslag van ca 450 p, waarvan de helft in NL) een gouden idee zijn voor productontwikkeling: een TomTom voor de mind - zelden een post gelezen waarin iemand zo duidelijk liet blijken spiritueel totaal de weg kwijt te zijn.

Ik zou gewoon graag van iedereen horen wanneer die persoonlijk vindt dat muziek van kunst naar een consumptieproduct verandert.

- Sietse: hier is voor mij geen eenduidig antwoord op, maar over het algemeen als het een massa product wordt waar de manager dan wel platenindustrie te veel inspraak heeft houdt het voor mij op.
- deric raven: Als de albums in de winkel liggen. Hetzelfde als bij schilderijen. Bijna niemand heeft een Vincent van Goch aan de muur hangen, maar wel vaak een replica van een bestaand stuk. Kunst wordt toegankelijk gemaakt als consumptie- ofwel massaproduct
- C.B. Van zodra er ergens in het creatie- en productie proces een beinvloeding is voortkomende uit markt-economische overwegingen. (Het is bij deze duidelijk dat er in de popindustrie naar mijn mening weinig echte kunst wordt gemaakt, maar eerder entertainment.
- mjuman: zou bijna willen vragen: waarom stel je die vraag achterstevoren? Het begrip aesthetischer Distanz is essentieel; afstand in tijd is een reëel gegeven om de 'kunst'heid van iets te beoordelen. Iemand die mij dierbaar was zei ooit veel van wat doorgaat voor kunst is "kunst zonder spoorwegen" (die van ons heten "NS"). Sietse en CB doen beiden een goede gooi. Laat ik daaraan toevoegen dat autonomie en eigenzinnigheid van de creatieve uiting heel belangrijk is - en ons idee over schepping stamt goeddeels uit de Romantiek ( de zgn "creatio ex nihilo"). Bij kleine labels (ook eigen beheer) zul je dus eerder parels kunnen vinden, bij grote is het commerciële/financiële belang veelal te groot.
- Don Cappuccino: Muziek wordt wat mij betreft een consumptieproduct als de mensen die er achter zitten alleen maar aan verkoopcijfers en geld denken en hun muziek niet maken met gevoel.
- AOVV: Ik deel de mening van Don.
-Glenn: zie Don.
- Svendra: Kunst wordt voor mij geen consumptieproduct op het moment dat het -om wat voor reden dan ook- door de grote massa wordt omarmd. Ik zie het meer in de (al dan niet) zeer commerciële intentie waarmee muziek wordt gecreëerd en geproduceerd. Voorgangers hebben dat al prima verwoord. Cabeza Borradora is het meest streng in zijn antwoord. Zo ver zou ik niet durven gaan, want artiesten en labels mogen wel geld verdienen met hun product. Het wordt pas echt een probleem als geld de voornaamste drijfveer is.
- uffing: Wat Don zegt.
- Mb.: Wat mij betreft sluit het ene het andere niet per definitie uit. Sowieso is kunst wat mij betreft een nietszeggende classificatie. Wat voor de een kunst is, is voor de ander kitsch.
- Chevy: Muziek wordt een consumptieproduct zodra je het (grotendeels) alleen maar maakt om er geld mee te verdienen. Maar zelfs dan zou het alsnog kunst kunnen worden.
- bennerd: Ik ga dingen niet opdelen in de categorieën 'kunst' en het pejoratieve 'consumptieproduct'. Als het iets muzikaal is en ik kan ervan genieten, is het ok. Nu ga ik weer even bomen knuffelen.

Blijkbaar heb jij vroeger ook nooit cassettes opgenomen van de radio. Of LP's van je vrienden geleend en die dan gekopieerd, zodat je ze zelf op je walkman kon beluisteren. Het betalen van 100 broden rechtvaardigt het stelen van 3, blijkbaar. Hypocrisie van de bovenste plank. Aan de andere kant, ik ben de weg kwijt, dus wat weet ik nou?

Ik ga denk ik maar op mijn geld zitten. Heerlijk al dat geld dat je bespaard door te downloaden.

Ondertussen zou ik men de tip willen geven eens te zoeken op de posts van Onderhond in het topic op MovieMeter: Centraal download-discussietopic (GEEN downloadtips!) - MovieMeter.nl