Gisteren weer een klassieke sprintetappe. Eigenlijk tot aan de massasprint niks noemenswaardig gebeurd. Nja, in de kopgroep maakte ze zich druk om een Belg, maar dat boeide voor de rest niemand. En er gingen wat renners die er totaal niet toe doen op hun smoel. In de laatste kilometers nam Team Jumbo-Visma het heft in handen en deden Wout van Aert en Amund "Richard" Grøndahl Jansen meerdere beurten op kop. Dat was misschien iets te optimistisch, want even later liet Grøndahl Jansen zich wegdrukken door Michael "Svanen fra Banen" Mørkøv, waardoor de sprinttrein verstoort raakte en Groenewegen te snel in het tweede wiel kwam. Gelukkig lag het tempo zo hoog dat er een gaatje ontstond en het zo eigenlijk alleen tussen de Amsterdammer en Caleb Ewan ging. Maar profiteren van iemand anders op kop is de specialiteit van de Pocket Rocket en dus won de Australiër op typische wijze: zo lang mogelijk in het wiel van Groeneweg, om er in de laatste meters langs te gaan.

Niet mijn favoriete sprinter, maar ach, ik gun het hem wel na vier eerdere podiumplekken deze Tour. Het is overigens pas zijn allereerste Tour de France, want vorig jaar werd hij gepest door zijn voormalige team, Mitchelton-Scott. De vier snelste sprinters van deze Tour vormden ook eindelijk eens de top-4, dus ik ben een tevreden man. Daarachter was het comedy capers met UAE-Team Emirates (lead-out Philipsen die weer eens zijn kopman voorbij sprintte), Team Arkéa Samsic (Barguil die 10e werd, omdat hun sprinter Greipel niet verder kwam dan plek 37) en Team Sunweb (de wissel Cees Bol pakte niet echt goed uit). Oh ja, Niccolò "Il Veloce" Bonifazio kopte nog even een telefoon van één van de vele debielen in het publiek.

In de pool was het vandaag net zo spannend. Bijna iedereen had de top-4 in zijn team. Alleen Poles Apart en Paap_Floyd mistte de boot. gigage sloeg wel een kleine slag met zijn uitstekende keuze voor Sonny Colbrelli.

Uitslag etappe 11:

1. gigage (382)
2. Nicolage Rico (345)
2. yeahyeahyeah (345)
4. DjFrankie (343)
4. zaaf (343)
6. johannesA (342)
6. Justus18 (342)
8. Poek (340)
9. Mb. (337)
10. Edgar18 (325)
11. jeroentjuhh (324)
11. Joshua68 (324)
11. L_T_B (324)
14. El Ninjo (323)
15. johan de witt (322)
15. Teunnis (322)
17. Paap_Floyd (239)
18. Poles Apart (174)


In het klassement gebeurt er erg weinig.

Klassement na etappe 11:

1. johan de witt (2700)
2. Justus18 (2675)
3. gigage (2633)
4. zaaf (2535)
5. El Ninjo (2527)
6. johannesA (2499)
7. jeroentjuhh (2486)
8. Nicolage Rico (2475)
8. yeahyeahyeah (2475)
10. DjFrankie (2417)
11. Mb. (2369)
12. Teunnis (2317)
13. Poek (2269)
14. Joshua68 (2262)
15. L_T_B (2246)
16. Paap_Floyd (2213)
17. Edgar18 (2063)
18. Poles Apart (1608)

Abandon Rohan Dennis....de kansen van Wout van Aert voor het winnen van de tijdrit groeien.

Een wandeletappe in de Pyreneëen. Wie had dat kunnen denken? Werkelijk iedereen die het profiel van vandaag én de komende dagen van tevoren had gezien. Goed, in de openingsfase ging het wel snoeihard, want niet iedereen had een rustdag op het programma staan. Team INEOS had vooraf in alle media geroepen dat ze een grote vluchtersgroep wilden laten gaan, dus dan wil iedereen die niet voor een klassment(sman) rijdt / tijdrijder is meezitten. En Rohan "Busje Komt Zo" Dennis. Maar dat wilde zijn teambaas niet. Gevolg: dikke ruzie, Dennis die rechtsomkeert maakt richting de bus en einde Tour. Geluk bij een ongeluk is dat hij morgen niet voor schut hoeft te staan.

Goed, de helft van het peloton wilde dus in de aanval, waardoor het heel lang duurde voordat er een kopgroep ontstond waar iedereen tevreden mee was. Uiteindelijk was de oplossing simpel: gewoon iedereen die maar wilt mee in de kopgroep. Alleen The Jesus miste de boot. Echt onvoorstelbaar wat een prutser die man is in WT-koersen. Je zou maar zo stupide zijn geweest om hem op te nemen in je pooltje. De etappe werd uiteindelijk aanvangen met een kopgroep van vijfhonderd man, waaronder zelfs lui als Dylan Groenewegen. Daarna gebeurde er uren niks, zelfs niet op de mythische Peyresourde. Er gingen wat niet-klimmers een voorsprong nemen om zo nog een klein kansje te hebben, en er gingen wat sprinters en mannen uit vorm af.

Simon "Simo" Clarke en Matteo Trentin waren de mannen die met voorsprong aan de Hourquette d'Ancizan begonnen en het leek even alsof Trentin een motortje had gemonteerd. Hij haalde Clarke met gemak in en bleef ook de klimmers voor. Maar zodra die even bijschakelden werd het al gauw duidelijk dat de rit geen totale flop zou worden. Simon "De Echte" Yates en Gregor "Mullie" Mühlberger leken op het eerste gezicht de sterkste renners en reden na een aantal halfslachtige pogingen met zijn tweëen vooraan. De Bask met de mooie naam Pello Bilbao López de Armentia, a.k.a. Bilbo voor het gemak, vond in het tweede deel van de beklimming zijn adem terug en sloot aan bij de twee. Drie mooie mannen vooraan en ook duidelijk de sterkste van de vluchtgroep. Ook drie mannen die een massaspurts niet kunnen winnen, maar wel rap genoeg zijn om in een select groepje te winnen. Ze vertrouwden daarom alle drie op hun eindschot en gebeurde er tot aan de finish niks meer.

Niet geheel toevallig had Yates het voor mekaar om in het laatste wiel te zitten. De andere twee probeerden daar nog verandering in te brengen - een bijna-surplace tot gevolg - maar Yates stond dat laatste wiel niet meer af. En ook in de laatste driehonderd meter was Yates de slimste van de drie door net voor de laatste scherpe bocht aan te gaan. Vooral Mühlberger zat te slapen en raakte ingesloten. Bilbo kwam er ook niet meer aan en dus won Yates een Tourrit. Hij heeft nu in alle grote rondes een rit te pakken.

In de pool gebeurde er weer weinig. johan de witt en Joshua68 scoren nog enigszins dankzij Trentin. Eerstgenoemde voegt daar De Schach aan toe en wint zo deze etappe.

Uitslag etappe 12:

1. johan de witt (45)
2. Joshua68 (40)
3. Justus18 (15)
3. Paap_Floyd (15)
3. Teunnis (15)
6. El Ninjo (10)
6. gigage (10)
8. DjFrankie (0)
8. Edgar18 (0)
8. jeroentjuhh (0)
8. johannesA (0)
8. L_T_B (0)
8. Mb. (0)
8. Nicolage Rico (0)
8. Poek (0)
8. Poles Apart (0)
8. yeahyeahyeah (0)
8. zaaf (0)


In het klassement gebeurt er niks noemenswaardig. De gele trui van johan de witt zit alleen wat strakker.

Klassement na etappe 12:

1. johan de witt (2745)
2. Justus18 (2690)
3. gigage (2643)
4. El Ninjo (2537)
5. zaaf (2535)
6. johannesA (2499)
7. jeroentjuhh (2486)
8. Nicolage Rico (2475)
8. yeahyeahyeah (2475)
10. DjFrankie (2417)
11. Mb. (2369)
12. Teunnis (2332)
13. Joshua68 (2302)
14. Poek (2269)
15. L_T_B (2246)
16. Paap_Floyd (2228)
17. Edgar18 (2063)
18. Poles Apart (1608)

Morgen een tijdrit. In Pau. Je verzint het niet. De organisatie van de Vuelta is al net zo origineel. Ook naar Pau. Ook een tijdrit. Die stad moet wel stinkend rijk zijn. Al hoop ik eigenlijk dat ze nu failliet gaan en we Pau de komende twintig jaar eens gaan overslaan. Morgen is het ook de dag van de hoop. De hoop op de wonderfietsen van Bianchi en Cannondale. Maar ik denk dat morgen vooral het einde van heel veel hoop wordt, vooral die van de Fransen. En, God verhoede, misschien ook voor Bernal, want het schijnt dat hij bij een minuut achterstand moet gaan knechten.

Het advies voor degene die graag naar een tijdrit kijken: de eerste paar startende renners - zo rond 14:00 uur - zijn meteen klasbakken en daarna is het wel even wachten tot ongeveer 15:30 uur voor het volgende clustertje toppers (met o.a. God van Aert). Vervolgens is het tijd voor een klein middagdutje of ga je desnoods toch maar aan het werk en tot slot is het iets voor 17:00 uur de beurt aan de klassementsmannen.

Al gaat Alaphilippe natuurlijk wel een fantastische tijdrit rijden en kunnen ze daar nog even aan vastklampen.

Blijkbaar ging de onenigheid over de materialen in de tijdrit. Wat een kleuter, die Dennis...

WAT. EEN. TOUR.

Het was genieten geblazen het afgelopen weekend. En dan moet het - op papier - mooiste weekend nog komen. Maar daarover morgen meer.

Nu eerst in (hopelijk enigszins) vlugge vaart het spektakel van de afgelopen drie dagen langs. Te beginnen met de tijdrit. Een tijdrit leent zich niet echt voor een episch verslag achteraf, dus ik ga chronlogisch de meest opvallende prestaties langs.

Tony "Der Pantzerwagen" Martin kwam als één van de eerste kanshebber van het schavot, maar de voormalig wereldkampioen tijdrijden eindigde 163e, net achter de enige andere deelnemer die ooit een WK-medaille op deze discipline won, Jonathan Castroviejo (156e).

Kasper Asgreen ging er wel voor en toonde zijn potentie. Hij zette de eerste richttijd neer en eindigde uiteindelijk op een achtste plek.

Daarna was het de beurt aan het nieuwe wereldwonder. Maar Wout van Aert ging helemaal niet zo lekker. Op het eerste meetpunt was hij nog wel sneller dan Asgreen, maar die was heel voorzichtig gestart. Van Aert ging alleen maar trager en klokte gelijke tijden met figuren als Joey Rosskopf. Wout ging forceren, met als gevolg dat hij een scherpe bocht naar rechts te scherp instuurde. Normaal wordt zoiets maximaal een flinke glijpartij en minimaal een flinke stuurcorrectie, maar de Tourorganisatie was vergeten na te denken op welke manier je de dranghekken het best in elkaar kon steken. Goed, ik denk dat we allemaal de beelden hebben gezien. Akelig was het zeker. En ook een sneu einde van de Tour. Maar ik denk dat Van Aert ook gewoon op was. Hij had nog nooit zoveel dagen gefietst en überhaupt nog nooit op dit niveau. Laten we hopen op een goed herstel. De focus mag alvast op het veldritseizoen, waar we een laatste keer het duel Van Aert vs. Van der Poel krijgen.

Gelukkig voor de Belgen kwam er direct ook een reden om blij te zijn, want terwijl Van Aert liters bloed aan het verliezen was sjeesde Thomas de Gendt langs. Hij had weer eens zo'n dag. Alle specialisten werden te kijk gezet en naar mijn idee was het bovenal de bekroning op zijn etappezegge in Saint-Étienne. Zijn tijd was een stuk sneller dan die van Asgreen en ook genoeg voor een prachtige derde plek.

Net bekomen van de schrik, kreeg ik alweer de volgende hartverzakking. Maximilian Schachmann zat welhaast horizontaal op zijn fiets. Iets was niet goed met zijn linkerarm. Het bleek achteraf om meerdere middenhandsbeenbreuken te gaan. In een paar minuten twee strepen door mij team. En ook nog eens die vervelende De Gendt aan de leiding. Ging het dan zo'n weekend worden?

Na een piepklein middagdutje werd ik niet veel vrolijker wakker. Mikel Landa had weer eens een vreselijke tijdrit gereden en de achterstand in het algemeen klassement kwam tot zes minuten.

Daarna leek Richie "Tasmanian Devil Fish" Porte een gooi te doen naar de etappezege, maar viel uiteindelijk een beetje stil. Toch zeker een indrukwekkende tijdrit van een weinig indrukwekkend rondfietsende Australiër.

Waar Jakub Fuglsang en Alejandro Valverde de schade beperkt hielden, lukte dat Romain Bardet allerminst. Er kon een streep door. Naast die vier eerdere strepen die ik door zijn naam had gezet.

Ondertussen was Rigoberto "Mick Jagger" Urán op weg om Michel Wuyts een depressie in te rijden, toen het even leek alsof hij HUN De Gendt ging flikken, maar hij kwam enkele tienden te kort.

Ook Thibaut Pinot ging heel erg lekker. Het wachten was op het moment dat hij ging instorten - immers kan hij alleen tijdrijden in kleinere rondes of eerste weken - maar dat gebeurde wonder boven wonder niet.

Daarna was het weer wegstreeptijd. Daniel "Panda" Martin reed zijn onvermijdelijke beroerde tijdrit, maar ook Nairo "Nairoman" Quintana en Adam "De Neppe" Yates kwamen niet vooruit. Vooral van Yates had ik absoluut geen slechte tijdrit verwacht. Hij was zelfs het langzaamst van alle (serieus te nemen) klassementsmannen.

Enric Mas en Emanuel "Emu" Buchmann deden niks schokkends en toen was het alweer aan ONZE Steven Kruijswijk. De Kleerhanger begon fenomenaal. Sneller dan alle concurrenten op het eerste meetpunt. Maar beetje bij beetje kwam er meer verval en het oogde ook niet altijd even soepel. Toch wist hij er een hele behoorlijke tijd uit te krijgen: de zesde tijd op een paar tienden van Porte.

Het duel der INEOS-mannen én het duel om de gele trui werden voor het laatst bewaard. Eerst was het de taak aan Egan Bernal om zo min mogelijk te verliezen op zijn ploeggenoot Geraint Thomas. Immers, bij een te groot verlies zou het wel eens kunnen gebeuren dat Bernal van medekopman tot werkpaard zou worden gedegradeerd. De nachtmerrie werd werkelijkheid. Bezweken onder de druk. Heel Colombia in rouw.

Niet alleen vanwege de teleurstellende tijdrit van Bernal, maar ook vanwege het schroeien van Geraint Thomas. Hij leek weer helemaal de Thomas van vorig jaar en in prachtige tijdritstijl maakte Thomas gehakt van de snelste tijd - tot dan nog steeds op naam van De Gendt.

Wie rekenen kan - of wie gewoon de koers gevolgd heeft - weet dan dat ook Julian Alaphilippe onder die tijd dook. En niet zo'n beetje ook. Alaphilippe reed op gele wolken, voortgeduwd door de hartstocht van zijn landgenoten. Het was een magische tijdrit. Eentje om over twintig jaar nog eens terug te zien en dan weer vol bewondering te kijken hoe alles als vanzelf ging bij de Franse lieveling.

Het geel is dus nog steviger in handen van Loulou, zoals de echte kenners al hadden voorspeld. Maar wat gebeurt er in onze Tourpool? De klassementsleider had in ieder geval geen beste dag en zag bovendien, net als ondergetekende, twee man letterlijk en figuurlijk wegvallen. Bovendien twee man die vandaag zeker punten zouden hebben gepakt. En de wonderdagen van Schachmann stonden voor de deur. Zo, heb ik me alvast ingedekt voor de komende dagen.

Joshua68 had wél de juiste renners in zijn team voor deze etappe. Een flinke score, zeker als je het vergelijkt met die sukkels zonder Thomas in hun team.

Uitslag etappe 13:

1. Joshua68 (320)
2. Edgar18 (309)
3. L_T_B (289)
4. Justus18 (279)
5. johannesA (276)
6. El Ninjo (270)
7. Paap_Floyd (266)
8. Nicolage Rico (259)
8. Poek (259)
8. yeahyeahyeah (259)
11. Poles Apart (256)
12. jeroentjuhh (239)
13. Mb. (230)
14. gigage (210)
15. zaaf (180)
16. DjFrankie (146)
17. johan de witt (145)
18. Teunnis (139)


Het was een hele zwarte dag voor johan de witt, want hij verloor ook nog eens de koppositie aan Justus18. En zie ik ook een breukje in het peloton? Het is nog net geen 100 punten, dus ze kunnen zeker nog terugkomen.

Klassement na etappe 13:

1. Justus18 (2969)
2. johan de witt (2890)
3. gigage (2853)
4. El Ninjo (2807)
5. johannesA (2775)
6. Nicolage Rico (2734)
6. yeahyeahyeah (2734)
8. jeroentjuhh (2725)
9. zaaf (2715)
10. Joshua68 (2622)
11. Mb. (2599)
12. DjFrankie (2563)
13. L_T_B (2535)
14. Poek (2528)
15. Paap_Floyd (2494)
16. Teunnis (2471)
17. Edgar18 (2372)
18. Poles Apart (1864)

Morgen een verslag van twee schitterende Pyreneeënritten. En een vooruitblik op de laatste week.

Schachmann en Van Aert die beiden vallen, je verzint het inderdaad niet.

Schijnt ook nog eens in dezelfde bocht te zijn gebeurd, maar ik heb geen beelden gezien van de val van De Schach.

Bizar! Moet Buchmann de meubelen maar redden voor mijn ploeg. Maar meer dan het podium zal er niet inzitten.
Fuglsang en Yates stellen ernstig teleur. Verkeerde Yates dan.

Afgelopen zaterdag stond er een juniorenrit op het programma. De hype van de laatste jaren is om hele korte ritten in te plannen. Niet altijd even geslaagd, maar als het peloton er zin in heeft is het smullen. Tsja, hetzelfde geldt natuurlijk ook voor de lange ritten. Het parkoers van zaterdag was 111 kilometer lang, maar dankzij de altijd protesterende Franse boeren werd de officiële start zelfs nog wat uitgesteld.

Zodra Christian "Directeurtje" Prudhomme het startsein gaf vlogen Vincenzo Nibali en Peter Sagan weg. Even leek het erop dat ze met zijn tweeën zouden wegrijden, maar met frisse tegenzin sloten er toch wat extra mannen aan en werd het een kopgroep van zeventien man.

Deze kopgroep kreeg nooit veel ruimte, want Groupama - FDJ hield het tempo hoog in het peloton; Thibaut Pinot had er blijkbaar wel zin in. De voorsprong kwam nooit boven de drie minuten en op de eerste klim van de dag, de Col du Soulor, werd het snel duidelijk dat dit een dag voor de klassementsmannen zou worden.

Op die eerste klim sneuvelden al gauw de namen die in de tijdrit het zwakst voor de dag kwamen: Romain Bardet en Adam Yates moesten al heel snel lossen. Halverwege de klim nam Movistar Team het initiatief over en het tempo bleef er redelijk in zitten. In de vallei konden we een aantal lui terugkeren in het peloton, maar die waren bij de eerste meters bergop direct weer kansloos. Ook in de kopgroep gebeurde er het één en ander, maar het was niet alsof dat er echt toe deed.

Dan was het alweer tijd voor de Tourmalet. Toch jammer van die korte ritten dat het al zo snel al in de slotfase zit. Alsof je alleen de laatste helft van een boek leest. Op de Tourmalet was het weer Movistar Team dat het kopwerk deed. Daniel Martin moest dit keer ook snel lossen en niet lang daarna zagen we Nairo Quintana met het kopje naar beneden. Hij durfde niks tegen zijn ploeggenoten te vertellen, dus die waren gewoon nog aan kop aan het beuken voor hem. Lekker bezig, Nairo!

Toen het langzaam tot de Spaanse armada door begon te dringen dat die hufter ze in de steek gelaten had, lieten ze het tempo zakken en daarop ging WaWa Barguil in de attack. Hij kreeg een aardige voorsprong, maar plots stonden de knechten van INEOS op uit de dood en gingen ze tempo maken. Gelukkig rijden er tegenwoordig meer ploegen met extra ronde wielen, waaronder Groupama - FDJ. David Gaudu en Pinot deden een soort dubbelaanval, waardoor het tempo ineens flink in de hoogte ging. Gaudu bleef maar doorbeuken. Richie Porte en Enric Mas zakten er hierdoor doorheen, Valverdes licht ging uit op 2000 meter hoogte en de wonderknechten van INEOS waren eigenlijk helemaal niet zo wonderlijk.

Zodra Gaudu zijn werk erop zat, bleef er een elitegroepje van de beste klassementsmannen over. Helemaal geen knechten meer? Jawel, ONS Team Jumbo-Visma reed gewoon nog met drie man mee. Steven Kruijswijk had nog steun in de vorm van George "Waterdrager" Bennett en Laurens "Beugelbekkie" De Plus. Ze hielden het tempo zo hoog dat niemand kon aanvallen en Rigoberto Urán en Jakub Fuglsang zelfs moesten lossen. En ook Geraint Thomas leek het heel zwaar te hebben. Ondertussen danste geletruidrager Julian Alaphilippe nog gewoon vrolijk op zijn pedalen. Zelfs ONZE Stevie had het niet gemakkelijk en vroeg Bennett om een beetje normaal te blijven doen.

Zodra Bennett leeg was- we zaten inmiddels bijna in de laatste kilometer - was het aan de grote mannen en dat wil nog wel eens tot een hoop geloer en weinig gefiets leiden. Maar tot mijn stomme verbazing ging de voorheen altijd onzichtbare Emanuel Buchmann. Emu ging zelfs zo rap dat G. Thomas moest passen. Egan Bernal ging wel makkelijk mee en dacht nog altijd G. in zijn wiel te hebben. Hij keek achterom en snapte er niks van. Kortsluiting in zijn hoofd en de laatste kilometer reed hij een beetje versuft mee met de rest. De rest was op dat moment Alaphilippe, Kruijswijk, Buchmann, Pinot en Landa.

Op het steilste stuk van de laatste kilometer gaf Thibaut Pinot er nog een ultieme snok aan. Alaphilippe keek vooral naar de rest, maar die konden niet echt reageren. Bernal was nog steeds in de war, Buchmann en Kruijswijk hebben niet echt een eindschot en Landa zat er redelijk doorheen. De twee Franse lievelingen waren dus het sterkst in de koers en Alaphilippe werd op het gemak tweede achter de gevierde man, Pino.

De altijd oprechte Emmanuel "Monsieur Le Président" Macron ging spontaan een praatje houden met de twee gevierde Franse wielrenners, geheel toevallig op het moment dat de wereldpers de renners aan het interviewen was. Tsja, het blijven Fransen...

Wie pakt het fotomoment in onze Tourpool? Na weken achteraan het peloton te hebben gebungeld is het dit keer Poles Apart die de bloemen in ontvangst mag nemen. Of moet ik zeggen Poles "Macron" Apart? Misschien wat te kort door de bocht, want 397 is een heel indrukwekkende score.

Uitslag etappe 14:

1. Poles Apart (397)
2. jeroentjuhh (385)
3. Paap_Floyd (373)
4. Poek (360)
5. Edgar18 (347)
6. johan de witt (345)
7. Nicolage Rico (340)
7. yeahyeahyeah (340)
9. Joshua68 (337)
10. Mb. (320)
11. Justus18 (300)
12. johannesA (290)
13. El Ninjo (289)
14. Teunnis (285)
15. L_T_B (276)
16. DjFrankie (258)
17. gigage (255)
18. zaaf (195)


In het algemeen klassement maakt vooral jeroentjuhh een indrukwekkende sprong: van plek 8 naar 3. En de strijd om De Rode Lantaarn zou ook zomaar eens heel spannend kunnen worden, Met nog veel bergetappe voor de boeg moet Poles Apart in ieder geval in de buurt van de (omvangrijke) bus kunnen komen.

Klassement na etappe 14:

1. Justus18 (3269)
2. johan de witt (3235)
3. jeroentjuhh (3110)
4. gigage (3108)
5. El Ninjo (3096)
6. Nicolage Rico (3074)
6. yeahyeahyeah (3074)
8. johannesA (3065)
9. Joshua68 (2959)
10. Mb. (2919)
11. zaaf (2910)
12. Poek (2888)
13. Paap_Floyd (2867)
14. DjFrankie (2821)
15. L_T_B (2811)
16. Teunnis (2756)
17. Edgar18 (2719)
18. Poles Apart (2261)

Na een korte explosieve rit, kwam er een wat langere net zo explosieve rit. Vooral het tweede deel zag er heerlijk uit, met drie steile beklimmingen van de eerste categorie. Geen HC.-categorie, dus extreem lang en hoog werden de bergen niet. Een kolfje naar de hand van de eerder al zo succesvolle Fransen. En ook wel iets voor Geraint Thomas.

Qua hoogtemeters was dit de zwaarste etappe tot dusver en dat werd het ook. Het leek een etappe met kansen voor de vluchters, dus was het weer dringen geblazen. Poging na poging mislukte en geen moment viel het echt stil. Ze liepen al gauw haast een half uur voor op het allersnelste tijdschema. Na 55 kilometers kwamen ze bij het eerste klimmetje en er was nog steeds niemand weggereden.

Op die klim, de Col de Montsegur, konden eindelijk renners wegrijden. Doordat de kopgroep bergop ontstond was het ook een kopgroep vol sterke klimmers. Daartussen ook een aantal man die er nog redelijk voor staan in het klassement, zoals Nairo Quintana en Bauke "Bau" Mollema. Dat leidde ertoe dat met name Nairoman de hele dag verrot werd gescholden - hebben zij even mazzel dat ze niet op MusicMeter zitten - ondanks dat het peloton het wel prima leek te vinden. Neemt iemand de Colombiaan nog serieus? Ook in de kopgroep waren te vinden Romain Bardet en De Echte Yates

Deceuninck - Quick Step reed vooraan in het peloton en ik begreep eigenlijk niet zo goed wat hier het idee achter was. Ze reden niet heel hard, maar hielden het gat controleerbaar. Misschien waren zij de enige die Quintana wél serieus namen.

Op 75 kilometer voor de streep begon de finale al met de Port de Lers. In de kopgroep gebeurde er wel het één en ander, maar toch ook niet zo heel veel. Wel was het eigenlijk meteen duidelijk dat Simon Yates bergop veruit de sterkste was en dat Romain Bardet zich redelijk herpakt heeft, nadat hij gisteren op een half uur werd gereden. In het peloton was het nota bene Elia Viviani die het tempo bepaalde, dus erg hard ging dat niet bergop. Maar toch te hard voor zijn eigen kopman, Enric Mas. Mas verloor gisteren al veel tijd, maar dit was wel heel treurig. Eraf worden gereden in de bergen door de sprinter van je team.

Op de volgende klim, de Col de Péguère, ging het wel helemaal los. In het peloton zakten alle ploeggenoten van Alaphilippe er massaal doorheen, mede vanwege het strakke tempo van Movistar Team. In de kopgroep reed Simon "Baardmans" Geschke er vandoor en lieten de Astana-troepen zich terugzakken. De reden daarvoor was dat Jakub Fuglsang en Mikel Landa niet veel later in de aanval gingen. Landa is een gevaarlijke klant, iemand die zomaar eens minuten kan pakken als je even niet oplet. Fuglsang is weer eens enorm middelmatig in de Tour en moest Landa snel laten gaan. Om Landa niet teveel tijd te geven gingen de sterke mannen van Team Jumbo-Visma in de achtervolging. Nuttig werk, maar helaas waren ze deze dag wat minder sterk dan zaterdag.

Vlak voor de top van de Péguère ontsnapte Simon Yates uit de vluchtgroep en zette de achtervolging in op zijn naamgenoot. Er volgde na de beklimming een lange afdaling en een stukje vallei. In de afdaling kwam Simon al snel bij Simon en Landa kreeg wat ploeggenoten bij zich die oorspronkelijk in de vluchtgroep zaten. In het peloton moesten ONZE mannen alles oplossen. U hoort het al, strijd op meerdere plekken en totale chaos bij de renners én de kijkers.

Terwijl Quintana nog steeds om de minuut werd uitgescholden in het eerste achtervolgende groepje, liepen de Simons meer en meer uit, voornamelijk omdat Simon Yates een formidabele daler is. Ook Landa en zijn makkers zijn goed in deze discipline, dus liepen zij uit op het peloton en in op de groep Quintana. In het peloton kreeg Jumbo-Visma ondertussen voorzichtige steun van Astana Pro Team, BORA - hansgrohe en Groupama - FDJ.

Met nog 10,8 kilometer te gaan, was het tijd voor de slotklim, de vrij onbekende Prat d'Albis. Vanaf de eerste meters omhoog was de situatie bij de vluchters al snel duidelijk. Simon Yates reed - haast komisch - als een raket weg bij Simon Geschke en Mikel Landa liet allereerst snel zijn ploeggenoten achter zich en ging er vervolgens op en over bij de groep Quintana. Verrassend genoeg kon ene Lennard "Lennie" Kämna enige tijd blijven aanhaken bij de ontketende Landa. Een interessante jongen, maar laat ik niet teveel uitweiden.

In het peloton waren de knechten al snel op, ze hadden zich ook al de hele dag de pleuris gewerkt. En dus was het al snel aan de grote jongens. Thibaut Pinot wachtte niet al te lang en ging op 5,9 kilometer van de finish al in de aanval. Een verwoestende aanval, want alleen Bernal, Buchmann en Alaphilippe konden volgen. Pinot hield het tempo ontzettend hoog, waardoor de andere drie één voor één kraakten. Eerst Alaphilippe, daarna Buchmann en tot slot moest ook Bernal passen. Pinot leek even op weg naar de overwinning, maar waar Pinot aan het einde toch lichtjes stilviel, bleef Simon Yates vliegen. Het betekende de tweede ritzege voor de Brit. Landa kon uiteindelijk bij Pinot in het wiel blijven en Bernal en Buchmann eindigden op een seconde of twintig van Pinot.

De twee belangrijkste mannen die al bij de eerste aanval van Pinot moesten lossen, Kruijswijk en Thomas, hielden het tempo vlak en de schade nog enigszins beperkt. Sterker nog, ze haalde de stilvallende Alaphilippe in en na twee extra tempoversnelling lieten ze de geletruidrager zelfs achter zich. Nadat Kämna onopvallend, maar uiterst knap als zesde finishte, bolden de twee over de finish met Alejandro Valverde stilletjes in hun wiel. Ze verloren net iets minder dan een minuut op Pinot. De achterstand van Flip was nog eens 27 seconden meer.

De conclusie van dit weekend is dat alles nog open ligt. Julian Alaphilippe staat nog gewoon in het geel, met nog steeds een voorsprong van meer dan anderhalve minuut, maar lijkt voorbij zijn limiet te zitten. Daarachter is het helemaal in elkaar geschoven. Geraint Thomas (2e) heeft slechts 39 seconden voorsprong op Emanuel Buchmann (6e). En houd ook die dekselse Mikel Landa in de gaten!

Welke conclusies kunnen we op dit moment in de pool trekken? In ieder geval dat johan de witt erg goed in vorm is deze Tour. Hij won de eerste etappe en nu ook deze etappe. Goed op dag 1 én goed op dag 15, dan ben je erg lekker bezig. Ook in etappe 5, 10 en 12 mocht hij de bloemen in ontvangst nemen.

Uitslag etappe 15:

1. johan de witt (277)
2. Mb. (248)
3. jeroentjuhh (246)
4. Paap_Floyd (232)
5. Poles Apart (229)
6. Edgar18 (220)
7. Teunnis (217)
8. johannesA (214)
9. Joshua68 (213)
9. Poek (213)
11. Nicolage Rico (205)
11. yeahyeahyeah (205)
13. Justus18 (181)
14. El Ninjo (176)
15. gigage (173)
16. DjFrankie (172)
17. zaaf (163)
18. L_T_B (125)


Als we naar het algemeen klassement kijken zien we uiteraard opnieuw johan de witt aan de leiding. Maar let ook op jeroentjuhh, de man met misschien wel de beste klimbenen.

Klassement na etappe 15:

1. johan de witt (3512)
2. Justus18 (3450)
3. jeroentjuhh (3356)
4. gigage (3281)
5. johannesA (3279)
5. Nicolage Rico (3279)
5. yeahyeahyeah (3279)
8. El Ninjo (3272)
9. Joshua68 (3172)
10. Mb. (3167)
11. Poek (3101)
12. Paap_Floyd (3099)
13. zaaf (3073)
14. DjFrankie (2993)
15. Teunnis (2973)
16. Edgar18 (2939)
17. L_T_B (2936)
18. Poles Apart (2490)

Wat staat ons in de laatste week te wachten? Mogelijk nog het allermooiste. Vooraf was ik sceptisch over de Pyreneeën in deze Tour. De eerste rit bevestigde dat, maar daarna was het van begin tot eind genieten. Gijpie zou zeggen dat ie geen broekje meer overhield. En dan nu de Alpenritten. Vooraf was ik uiterst optimistisch over de Alpen in deze Tour. Dus zal het wel gaan tegenvallen... Nee, nee, niks ervan. De Alpenritten zijn zulke schitterende ritten en het klassement ligt zo open dat dit op geen enkele manier saai kan gaan worden. Op zijn slechts wordt het net wat minder spectaculair dan afgelopen weekend.

Goed, wat is nu daadwerkelijk het programma voor deze week?

Op dit moment zijn ze al bezig met de 16e etappe. Een enorm saaie sprintetappe. Misschien heb je de afgelopen dagen wat lui horen orakelen over waaiers enzo. Trap er niet in! De kans op waaiers is het beste te berekenen met de verhoudingsformule parcoursmogelijkheden / hype. De parcoursmogelijkheden liggen er op zich wel, maar staan totaal niet in verhouding met hoeveel er gehoopt wordt op waaiers. Waaiers blijken er alleen maar te komen wanneer men het niet verwacht. Of, zoals in de etappe naar Albi, wanneer iedereen het verwacht, maar niemand het er over durft te hebben. Bovendien hebben ze het laatste stuk van de etappe tegenwind. We gaan dus sprinten. Pak de vlaggetje en oranjeschmink maar alvast.

De dag erna is er de onvermijdelijke rit naar Gap. Pau, Tourmalet, Gap; ze mogen me ondertussen gestolen worden. Weer een etappe die veel te veel opgehemeld wordt. Hier gaat niks gebeuren. Er gaan wat minderwaardige vluchters strijden om de zege.

Waar blijft het spektakel dan? Nou, zet je schrap. Pas op, deze beelden zijn NSFW:

https://keyassets.timeincuk.net/inspirewp/live/wp-content/uploads/sites/2/2019/03/TDF19_Profil18-Copy-920x650.jpg

https://keyassets.timeincuk.net/inspirewp/live/wp-content/uploads/sites/2/2019/03/TDF19_Profil19-920x650.jpg

https://keyassets.timeincuk.net/inspirewp/live/wp-content/uploads/sites/2/2019/03/TDF19_Profil20-920x650.jpg

De etappe van donderdag is naar mijn idee meteen de allervetste van de hele Tour. De Col d'Izoard is een monsterlijke klim - en de eerder aan bod komende Col de Vars idem dito - en als je iemand een stunt à la Froome in de Giro 2018 wilt uithalen, dan is dit het moment. Ik zie het Landa wel proberen. De rest zal waarschijnlijk wachten tot de Galibier. De (makkelijke kant van de) Galibier is een klim van 23 kilometer, waarbij de stijgingspercentages nog wel meevallen. Maar de lengte en de hoogte (2642 meter) gaan hier de mannen van de jongens onderscheiden. Daarna een razendsnelle afdaling. Hier gaat veel gehuild en gelachen worden. De hoogtemeters, de mythische bergen, de afdaling, de lengte van het parkoers (208 kilometer); allemaal ingrediënten voor een complete veldslag.

En de dag erna gebruikt de Tour het concept van een korte etappe wel handig. Want nadat de hele, hele lange donderdag (in stikhete temperaturen) volgt een etappe van 126,5 kilometer die zich kenmerkt als trage, sadistische moordenaar. We gaan de Col de l'Iseran. Daar kom je niet zomaar, daarvoor moet je eerst tientallen kilometers lang beetje bij beetje hoger de bergen in. De laatste 100 kilometer blijft het altijd boven de 1000 meter wat betreft de hoogtemeters. En op de Iseran bereiken we het plafond van deze Tour op 2770 meter. Dit is enorme test. Jongens als Groenewegen moeten heel ver boven zichzelf uitstijgen om in deze Tour Parijs te halen. Ik zou zelfs zeggen dat Groenewegen en Ewan hier totaal kansloos zijn om de tijdslimiet te halen. Tenzij er laf gekoerst wordt, wat in deze etappe nog wel een gevaar is.

De slotetappe - Parijs nemen we niet serieus - is weer een hele korte etappe, maar wat explosiever en wat minder een stille sluipmoordenaar. We gaan op en af en op en af en op. En dat binnen 130 kilometer. Als je je goed voelt kun je op de laatste dag nog tien minuten pakken op klimmers met net wat mindere benen. De laatste klim, de Val Thorens, is maar liefst 33,4 kilometer lang. En op wat plateautjes na, liggen de stijgingspercentages vrij stabiel rond de 7%.

Pinot zal moeten toeslaan op donderdag. Kruijswijk moet die dag juist hopen bij te kunnen blijven en dan lijkt hij op weg naar een podiumplek. Thomas zul je donderdag moeten slopen, anders vrees ik het ergste. En Bernal, mijn mooie jongen Egan Bernal, die moet hopen dat hij zijn eigen ding mag doen van de ploeg. Zo ja, dan zie ik niet wie hem gaat stoppen in de Alpen. Wellicht Pinot, maar het lijkt me sterk dat hij dit door gaat zetten in de voor hem veel minder geschikte Alpen. En ik zeg het nog maar eens, houd die dekselse Mikel Landa in de gaten!

Ik raad aan om donderdag t/m zaterdag de hele dag voor de buis te zitten, het weer is toch veel te warm. Wil je toch iets later inschakelen, dan zeg ik donderdag 14:30 uur of 16:00 uur, vrijdag 16:00 uur en zaterdag, tsja, dat kan echt niet later dan 14:00 uur, maar als je echt iets beters te doen hebt, dan 15:30 uur.

Geniet ervan!

Wat is dat nu weer ! Mijn ploeg heeft opdracht om vandaag of morgen het geel te heroveren en in die saaie bergetappes zo min mogelijk punten te verliezen. Mogelijk stuur ik wat renners mee in een kopgroep. En op de Champs moeten ze echt vlammen.

Fuglsang ook al naar huis.

Dat is ook voor mijn ploeg slecht nieuws.

6 deelnemers binnen 10 punten verschil? Het lijkt de tour wel! Net nu ik achterstevoren op de fiets zit.

Vijf.

Ach ja, leesfoutje.

Gisteren was gelukkig weer eens een etappe die je gerust kon missen. Een kopgroep waar het peloton geen moeite mee had. Als je Alexis "Gougou" Gougeard vier/vijf jaar geleden had verteld dat dit zijn hoogtepunt van de Tour 2019 zou zijn, dan had hij je recht in je gezicht uitgelachen.

Het meest opmerkelijke van deze dag was dat de renners massaal op hun plaat gingen. Niemand minder dan Geraint Thomas was de trendsetter aan het begin van de etappe. Wat schaafwonden, meer niet. Een tijd later gingen ook Jakub Fuglsang en Cees Bol op hun plaat. Ook hier geen breuken of ernstige blessures, maar wel een DNF voor Fuglsang en de volgende dag een DNS voor Bol. Op iets meer dan drie kilometer voor de finish wilde Roman "Křižák" Kreuziger ook bij de club. Daardoor verloor de Tsjech een minuut en een plekje in het klassement. Och jeetje.

De sprint was net zo voorspelbaar als de rit. Team Jumbo-Visma begon weer eens veel te vroeg en Deceuninck - Quick Step deed het weer eens perfect. Maximiliano "El Atomico" Richeze en Michael Mørkøv zijn misschien wel degenen die het best presteren in het peloton, alleen doet Viviani er bar weinig mee. Caleb Ewan was de snelste van de drie topsprinters en daarmee ook de eerste sprinter met twee etappezeges.

Voor Justus18 was het zelfs alweer de vierde etappezege. En die andere veelvraat eindigde er kort achter. Het zou toch wel gek zijn als niet één van de 2J's deze Tour wint.

Uitslag etappe 16:

1. Justus18 (396)
2. johan de witt (381)
3. zaaf (380)
4. DjFrankie (371)
4. johannesA (371)
4. Nicolage Rico (371)
4. yeahyeahyeah (371)
8. Mb. (363)
9. El Ninjo (353)
10. jeroentjuhh (351)
10. L_T_B (351)
12. gigage (341)
12. Joshua68 (341)
14. Poek (314)
15. Teunnis (313)
16. Edgar18 (311)
17. Paap_Floyd (279)
18. Poles Apart (151)


Maar het kan ook zomaar een andere J zijn. Jaja, je ziet het goed, vergeet de 3JS, in de MusicMeter Tourpool domineren de 4JS. Poles Apart lijkt trouwens definitief beslag op De Rode Lantaarn te hebben gelegd. Nu alleen nog Parijs halen!

Klassement na etappe 16:

1. johan de witt (3893)
2. Justus18 (3846)
3. jeroentjuhh (3707)
4. johannesA (3650)
4. Nicolage Rico (3650)
4. yeahyeahyeah (3650)
7. El Ninjo (3625)
8. gigage (3622)
9. Mb. (3530)
10. Joshua68 (3513)
11. zaaf (3453)
12. Poek (3415)
13. Paap_Floyd (3378)
14. DjFrankie (3364)
15. L_T_B (3287)
16. Teunnis (3286)
17. Edgar18 (3250)
18. Poles Apart (2641)

Vandaag nog een overgangsetappe die we vermoedelijk over een jaar alweer vergeten zijn. Vanaf morgen gaat het dan echt beginnen.

De onvermijdelijke etappe naar Gap was onvermijdelijk saai. Een enorme kopgroep mocht er vandoor. Een kopgroep met wel heel erg weinig mannen in goede vorm. Met Thomas de Gendt is het elke dag weer de vraag hoe de benen hangen. Vandaag hingen ze op 5'49" van de winnaar Jasper Stuyven wordt minder en minder deze Tour, dus was ook van weinig betekenis in deze vluchtgroep. Jesús Herrada zette zijn strafste prestatie van deze Tour neer, maar dat zegt weinig. Hij werd kansloos tiende. Houdt je over Dylan Teuns, Bauke Mollema, Greg van Avermaet, Kasper Asgreen en Matteo Trentin. Waarbij eigenlijk alleen die laatste twee nog echt goede benen hebben laten zien de laatste dagen. Dat werd dan ook de top-2, nadat eerst Trentin vlak voor het laatste klimmetje wegreed en Asgreen op het eind van datzelfde klimmetje.

Een vluchtgroep, dus veel gemiste punten. Wel een cruciale etappe, omdat er nog redelijk wat gekozen renners flink in de punten zaten. Weer twee J's bovenaan, dit keer werd johan de witt vergezeld door Joshua68. Beiden hebben Matteo Trentin in hun team. Dat was al een uitstekende keuze, maar blijkt het nog meer.

1. johan de witt (100)
1. Joshua68 (100)
3. Teunnis (85)
4. El Ninjo (70)
4. gigage (70)
6. Mb. (23)
7. Edgar18 (15)
8. zaaf (8)
9. Justus18 (3)
9. Paap_Floyd (3)
11. DjFrankie (0)
11. jeroentjuhh (0)
11. johannesA (0)
11. L_T_B (0)
11. Nicolage Rico (0)
11. Poek (0)
11. Poles Apart (0)
11. yeahyeahyeah (0)

Deze etappe slechts drie puntjes voor Justus18. Was vandaag de beslissende slag van johan de witt? Het achtervolgende zevental staat binnen 100 punten van elkaar. Ook wij gaan de cruciale fase in.

Klassement na etappe 17:

1. johan de witt (3993)
2. Justus18 (3849)
3. jeroentjuhh (3707)
4. El Ninjo (3695)
5. gigage (3692)
6. johannesA (3650)
6. Nicolage Rico (3650)
6. yeahyeahyeah (3650)
9. Joshua68 (3613)
10. Mb. (3553)
11. zaaf (3461)
12. Poek (3415)
13. Paap_Floyd (3381)
14. Teunnis (3371)
15. DjFrankie (3364)
16. L_T_B (3287)
17. Edgar18 (3265)
18. Poles Apart (2641)

Morgen moet men er al vroeg bij zijn. Om 11:25 uur klinkt het officiële startschot. Ik zou alles afzeggen en gewoon al om 11:25 uur klaar zitten. Zorg dat je van tevoren genoeg eten en drinken klaar hebt staan. Tijdens de etappe is er weinig tijd voor dat soort randzaken. Wel genoeg drinken, het wordt een zware dag!

Voor de werkende lui onder ons, kijk even of je rond 13:00 uur een streampje aan kunt zetten. Rond 14:30 uur is dat eigenlijk wel een verplichting en vanaf 16:00 uur moet je alles uit je handen laten vallen en iedereen die nog iets van je wilt keihard negeren.

Wat een drama . Dat ga ik op de Champs niet meer goed maken. Vechten voor een podiumplek dan maar, maar ik vrees dat ook dat niet zal lukken

Je zou kunnen stellen dat de achttiende rit een muis heeft gebaard, maar ik het merendeel van de etappe op het puntje van de bank en er waren toch wel een hoop interessante ontwikkelingen.

De openingsfase was weer eens hectisch. Dit is op papier de Alpenetappe met de meeste kans voor een vluchtgroep, dus iedereen wilde mee. Alexey Lutsenko overdreef dat een beetje door 95% van de etappe op kop te rijden. Ook Mitchelton-Scott was erg actief, maar Simon Yates hield zich opvallend gedeisd. Ik schrijf zijn naam alvast met potlood op als winnaar van de volgende etappe. Zijn broer wilde wel mee en maakte samen met ploeggenoot en etappewinnaar Daryl Impey, Lennard Kämna en Lutsenko de beslissende move. Vlak voor de tussensprint - we waren ondertussen al ongeveer veertig kilometer onderweg - sloot een enorme groep zich aan bij het viertal. In die groep onder meer Nairo Quintana, Romain Bardet, Michael Woods en Damiano Caruso. Het peloton vond het prima en er was dus eindelijk tijd om even een drankje en een hapje te halen.

Want er stond ons nog behoorlijk wat te wachten: de Vars, de Izoard en de Galibier. Helaas was de Vars een complete flop. De kopgroep ging er in een bejaardentempo omhoog, waardoor Tim Wellens gratis en voor niets tien bergpunten mocht ophalen. Ook het peloton hield zich koest, pas in de afdaling schrok ik plots wakker van een valpartij. George Bennett en Nicholas Roche gingen hard op hun plaat. Bennett ging vervolgens als een kamikaze weer naar beneden #samenwinnen.

Op de Izoard zou het dan moeten gebeuren. De Col d'Izoard is een hele nare klim: 14,2 kilometer lang met een gemiddeld stijgingspercentage van 7,1%. In de kopgroep waren er wel wat schermutselingen, maar niks dat echt beslissend was. De mindere goden gingen eraf en richting de top werd zowel duidelijk wie er goede benen hadden alsmede wie er voor de bergtrui wilden strijden. Wellens lag er natuurlijk al lang al af, dus kansen voor de echte klimmers om een slag te slaan voor de bergtrui. Caruso en Bardet pakten de meeste punten en lijken de komende dagen te gaan strijden voor die felbegeerde bollentrui.

In het peloton ging Movistar Team helemaal los op de Izoard. Ze hadden massaal weer de benen gevonden en vooral Marc "Geen Familie Van" Soler lostte de ene na de andere renner, wel voornamelijk knechten en mindere klassementsrenners als Martin en Martin. Heel begrijpelijk was de tactiek van Movistar niet, want tot de Izoard was de voorsprong van de kopgroep zo hard aan het groeien dat Nairo Quintana richting een tweede plek in het virtuele klassement ging. Waarschijnlijk was er weer radiostilte vanaf de kant van de Colombiaan en had de rest van het team geen zin om weer hun hele koers te laten verpesten door het kleine oude mannetje.

Pas toen ze doorhadden dat Quintana best lekker mee kon in de kopgroep - en de voorsprong al met drie minuten was geslonken - besloot Movistar Team de benen toch maar stil te houden. De andere ploegen waren al helemaal aan gort gereden, dus viel het eerst helemaal stil en zodra er weer genoeg knechten terug waren gekeerd, mochten zij het tempo bepalen. Dat werd dus helemaal niks, want ze waren al kapot. Team INEOS raakte er heel erg van in de war en besloot maar terug te vallen in hun oude patroon. Gezapig op kop rijden om het geel te beschermen. Flauw dat niemand ze even kwam vertellen dat de geletruidrager niet in hun ploeg zit.

In de kopgroep had de Izoard net niet voor genoeg opschudding gezorgd, waardoor er allerlei plukjes renner terugkwamen, wegreden, terugvielen, weer wegreden, etc. Het was vermakelijk om te zien, maar het ging nergens over. Gelukkig bracht de Galibier weer wat structuur in de wedstrijd. De betere klimmers kwamen weer neer voren en mannen als Wellens en Van Avermaet waren gelukkig snel kansloos. Vijf man maakten zich los: Lutsenko, Kämna, Woods, Bardet en Quintana. Nadat Lutsenko weer zijn best deed om zoveel mogelijk energie te verspillen, volgde een splijtende demarrage van Quintana. Dit keer niet na vijf seconde twijfelachtig achterom kijken, maar een echte ouderwetse demarrage. De rest kon niet volgen en de vogel was gevlogen. Bardet kwam nog wel als tweede de Galibier over en nam daarmee de bollentrui over van Tim Wellens. De voorsprong van Quintana werd wel alleen maar groter en won met zeer overtuigende voorsprong de etappe. Een belangrijke vraag is nu: is Quintana terug in schroeivorm en hebben we daarmee nóg een kandidaat voor het geel erbij of kostte deze etappe hem veel te veel energie en gaat hij morgen weer minuten verliezen?

In het peloton gebeurde er een flinke tijd niks op de Galibier. De hitte was naar ieders hoofd gestegen en niemand wist wat te doen. Het beeld leek op de afgelopen jaren - een knecht van de Britse ploeg op kop - alleen lag het tempo zo laag dat niemand moest lossen. Toen bedacht Geraint Thomas een stout plan: hij zou Egan Bernal vooruit sturen zodat zijn grootste concurrent én ploeggenoot veel energie zou verspillen en dan ging Thomas erop en erover. Djie zag zichzelf al weer schitteren op het podium in Parijs. Waar Thomas vergeten was rekening mee te houden is dat Bernal een veel betere wielrenner is. En dus liep zijn plannetje behoorlijk spaak: Bernal schoot ervandoor en zag hij nooit meer terug, zijn eigen aanval was een farce en verspilde moeite. Helaas is Thomas nog steeds de baas in de ploeg, dus zal hij Bernal vast nog een paar keer proberen te flikken. Maak je niet gek Egan!

Goed, Bernal was er dus vandoor en pakte al snel een flinke voorsprong. Vanwege de aanval van Thomas even later, werden de anderen ook eindelijk wakker en gingen zij een versnelling zwaarder trappen. Dat bleek Julian Alaphilippe niet aan te kunnen en dus moest de geletruidrager lossen. Dit gebeurde allemaal pas vlak voor de top en Mooie Julian vond het daarom helemaal niet erg. Hij zou de rest met gemak in de afdaling weer bij kunnen halen en dat gebeurde uiteraard ook.

De favorietengroep bleef dus bij elkaar en al met al was er toch niet zo heel veel gebeurd. Bernal pakte wel een halve minuut op de rest en Quintana staat nu zevende in het algemeen klassement. Met ook nog Landa op nog niet helemaal kansloze achterstand gaat Movistar uiteraard weer wat proberen morgen. Je kunt veel over ze zeggen, maar ze nemen in ieder geval wel initiatief.

In de pool gebeurde er hele nare dingen. Quintana en Bardet scoorden tezamen maar liefst 180 punten, terwijl ze er allebei relatief weinig van kunnen. Slechte teamkeuzes worden hier enorm beloond. Dat ik laatste ben geëindigd heeft hier verder niks mee te maken.

Uitslag etappe 18:

1. El Ninjo (235)
2. DjFrankie (223)
3. Poles Apart (222)
4. Joshua68 (218)
5. Paap_Floyd (169)
6. L_T_B (161)
7. johannesA (155)
8. Edgar18 (148)
9. jeroentjuhh (147)
9. Poek (147)
11. Nicolage Rico (144)
11. yeahyeahyeah (144)
13. Justus18 (135)
14. gigage (129)
15. zaaf (125)
16. Mb. (57)
17. johan de witt (56)
18. Teunnis (46)


El Ninjo wint deze etappe en klimt daarmee op het podium. Sterker nog, vanuit geslagen positie doet de Laddermeister ineens weer helemaal mee voor de eindoverwinning. Zeker omdat Justus18 en vooral johan de witt veel punten laten liggen. Het is er alleen maar spannender op geworden!

Klassement na etappe 18:

1. johan de witt (4049)
2. Justus18 (3984)
3. El Ninjo (3930)
4. jeroentjuhh (3854)
5. Joshua68 (3831)
6. gigage (3821)
7. johannesA (3805)
8. Nicolage Rico (3794)
8. yeahyeahyeah (3794)
10. Mb. (3610)
11. DjFrankie (3587)
12. zaaf (3586)
13. Poek (3562)
14. Paap_Floyd (3550)
15. L_T_B (3448)
16. Teunnis (3417)
17. Edgar18 (3413)
18. Poles Apart (2863)

Over enkele minuten start de negentiende etappe. Weer een juniorenafstand, maar we gaan wel naar het dak van de Tour. Met de huidige situatie in het klassement moet dit wel een explosieve etappe worden. Of...? Als ze niet voluit durven, zal Alaphilippe er lang aan kunnen blijven hangen en met de enorme afdaling na de Iseran in het vooruitzicht zullen de klassementsmannen misschien wel wachten tot de slotklim. Dat zou eigenlijk alleen maar goed nieuws zijn voor de Ewan en Groenewegen, die veel schrik hebben voor de tijdslimiet van vandaag. En voor Alaphilippe natuurlijk, maar dat zal dan alleen maar uitstel van executie betekenen.

Oh ja, Jesus is vandaag jarig. Gaat het dan eindelijk zijn dag worden?

Officieel is er vandaag geen rituitslag. Ik stel voor braaf naar de ASO te luisteren en dus ook geen rituitslag in de Tourpool. Kan iedereen daar een beetje mee leven?

Je kunt er moeilijk zelf één verzinnen
Geen uitslag, geen punten. Helemaal mee eens.

Een rit waarover ik tien A4'tje kan volkalken en dan geen uitslag. Spektakel had ik jullie beloofd, maar dit had ook weer niet bedacht. Ondanks het gebrek aan gebeurtenissen in onze Tourpool, wil ik jullie toch graag nog even (zo) kort (mogelijk) meenemen naar gisteren.

De etappe loste eigenlijk vanaf de start direct haar belofte in. Vanaf de eerste minuut was het dikke chaos. Misschien zelfs wat te veel, want op een bepaald moment was er geen chocolade meer van te maken. Het begon nog enigszins overzichtelijk met een heerlijk groepje van vier die een kleine voorsprong wist te pakken. Met Vincenzo Nibali, Pello Bilbao, Dan Martin en de jarige Jesús Herrada hadden we een leuk groepje, maar veel te klein voor een tevreden peloton. In voorgaande etappes ging er dan een tweede groep van een man of dertig achteraan, maar nu was de paniek en chaos een stuk groter. Het is voor mij nog steeds niet helemaal duidelijk hoe en wat, maar uiteindelijk ontstond er toch een grote kopgroep van een man of dertig.

De paniek bereikte een toppunt toen Thibaut Pinot zich af liet zakken voor een bezoekje aan de dokter. Het bleek geen wissewasje, maar wat het dan wel was bleef lang onduidelijk. Een wespensteek? Een wond? Een spierverrekking? Pinot verloor meer en meer terrein op het peloton en zijn ploeggenoten reden hem straal voorbij. Toen zijn allerlaatste ploeggenoot hem ook inhaalde en hem een troostende arm om de schouder bood, brak Pinot. Huilend stapte hij van de fiets. Ik hield het ook ternauwernood droog.

Toen de rust was wedergekeerd kregen we een vertrouwd beeld: de mannen van Brailsford op kop ter controle en een grote kopgroep met onder andere de vier oorspronkelijke vluchters alsook De Echte Yates, Rigoberto Urán, Alejandro Valverde en Warren Barguil. Die kopgroep kreeg even wat ruimte, maar vanaf de voet van de Col de l'Iseran schroefde Team INEOS het tempo flink op en werd het duidelijk dat het lastig ging worden voor de vluchters. Aan de andere kant, er zaten wat mannen tussen die met frissere benen bijna net zo snel moeten kunnen klimmen.

Het protocol van INEOS werd netjes gevolgd. Steeds een betere knecht op kop, steeds het tempo wat hoger. En zodra de laatste knecht, Wout Poels dit keer, zijn werk gedaan had, kwam daar de voorspelbare demarrage van Geraint Thomas. Maar Thomas heeft niet de wonderbenen van verleden jaar, dus was het een vrij magere poging. Zelfs de knecht van Emu Buchmann, Gregor Mühlberger, had er niet heel veel moeite mee en bracht de favorieten al gauw terug. Dat was hét moment voor Steven Kruijswijk om een counter te plaatsen. Een aanval met beduidend meer daadkracht en de favorietengroep werd grof uit elkaar gerukt. Thomas en Buchmann konden wel mee, maar Alaphilippe moest flink passen. Egan Bernal bleef uit tactisch oogpunt even in het wiel van Flip, maar had al gauw door hoe de kaarten geschud waren. Zodra hij de Fransman achter zit liet en per renner een sprongetje maakte, was het voor mij ook duidelijk. Bernal ging de Tour winnen. De Colombiaan had weinig zin om nog te pokeren en ging erop en erover. Niet met een versnelling, nee hij reed iedereen droog uit het wiel. Kruijswijk was de enige met een goede poging om het tempo bij te houden, maar moest de aankomend Tourwinnaar al snel laten gaan.

Het verschil liep niet veel uit, maar beetje bij beetje ging het gat richting de dertig seconden. Bernal haalde ook één voor één de mannen in de kopgroep in en liet ze meestal gauw achter. Warren Barguil kon nog even mee en deed zelfs wat kopwerk voor de sympathieke Colombiaan. En Simon Yates heeft de hele rit in het laatste wiel van de voorste groep gereden. Dus ook op het moment dat Egan Bernal de voorste man in koers was, zat Simon Yates te profiteren in zijn wiel. Ondertussen was vluchter Laurens de Plus - tevens ploeggenoot van Kruijswijk - bijgehaald door de groep Thomas/Kruijswijk en ging beulswerk verrichten voor de Nederlandse hoop. Het verschil met Bernal liep daardoor wel nog net iets harder op, maar Kruijswijk kon wel een klein beetje krachten sparen.

Op de top waren de verhoudingen wel vrij duidelijk. Kruijswijk, Thomas, Buchmann en Landa reden op een minuut van Bernal en de achterstand van Alaphilippe was al meer dan twee minuten. Een al epische koers zou nog een aardig slot krijgen met een snelle afdaling en nog een (relatief makkelijke) slotklim. Maar de Sporza-kijkers begonnen zich al zorgen te maken, want we kregen Twitterberichten, -foto's en -filmpjes van de voet van de afdaling te zien en dat zag er niet goed uit. Naar verluid had de NOS niks door, want die leven nog in de 19e eeuw. Vooral de beelden van de modderstromen zagen er heel benauwd uit en het duurde niet lang tot er bericht kwam van de ASO. Neutralisatie. En niet snel daarna, annulatie. Voor de kijkers was het nog enigszins duidelijk wat er gaande was, maar bij de renners was er - opnieuw - totale chaos en paniek. Rigoberto Urán kreeg last van PTSD en nadat hij Nibali even flink de huid had gescholden deed hij wat Quintana hem flikte in de Giro van 2014. Alleen is de Giro-organisatie een stuurloos schip en de ASO - buiten alle andere gebreken - een daadkrachtig orgaan. Dus moest Urán tot groot ongenoegen echt van zijn fiets stappen, net als iedereen zodra de top van de Iseran getrotseerd was en een ander transportmiddel werd gevonden.

Even was er de hoop dat we met de tijdsverschillen verder konden op de slotklim naar Tignes, maar ook dat werd snel ontkracht. De top van de Iseran was dus met terugwerkende kracht de finishlijn, maar er zou geen officiële rituitslag komen, enkel voor de klassementen ging deze rit meetellen. En dus geen verschuivingen in het klassement van de Tourpool.

Later op de avond kwam pas het echt slechte nieuws. De negentiende etappe is eigenlijk niet eens heel erg beïnvloed, want heel veel zou er echt niet meer gebeuren. Maar de twintigste etappe, die van vandaag werd in de avonduren onthoofd. Of eigenlijk bleef er alleen nog het hoofd over. Door aardverschuivingen en modderstromen op de Cormet de Roselend was die klim (+afdaling) ook niet te doen. En dus schrapte ze de hele openingsfase en gaat er vandaag vanaf de startplek, Albertville, in één rechte en vlakke streep naar de laatste berg van deze Tour gereden worden. Daardoor is de rit slechts 59 kilometer en dat is wel echt veel te weinig om een etappe genoemd te mogen worden. Gelukkig is de slotklim, de Val Thorens, een mythische klim van 34 kilometer.

Doordat Alaphilippe zijn podiumplek heeft kunnen behouden, mogen we gelukkig nog wat spektakel verwachten op de Val Thorens. Kruijswijk gaat zeker moeten aanvallen, of op zijn minst Alaphilippe moeten slopen. En Buchmann kan prima een alles of niet aanval wagen, want niets betekent in dit geval nog steeds een zo goed als zekere top-5 in het algemeen klassement. En wie weet doet de altijd onvoorspelbare Julian Alaphilippe zelf nog iets geks. Je zou voor minder.

De etappe is ondertussen al van start gegaan en er is een grote groep vluchters met meer dan twee minuten voorsprong. Gelukkig geen mannen in grootse vorm, dus het kan altijd nog voor de grote mannen worden. We beginnen over enkele ogenblikken aan de Val Thorens, dus schakel nu in!

Tsja, met een sisser loopt deze Tour de France af, maar laten we de waan van de dag niet de overhand laten nemen en gewoon concluderen dat het een fantastische Tour was. En de grandeur van Egan de Grote wordt bewaard voor volgend jaar in de enige echte grote ronde.

De twintigste etappe was voorspelbaar voorspelbaar. Tevens het definitieve bewijs dat ultrakorte etappes niet de heilige graal is. De etappe zou waarschijnlijk beginnen met een grote kopgroep, zonder lui die nog enigszins voor het klassement meedoen - het risico is daarvoor te groot. Die kopgroep zou dan een minuut of twee krijgen. Een De Gendt/Wellens-gimmick is tevens onvermijdelijk. Daarna zou Team Jumbo-Visma en/of BORA - hansgrohe het tempo erop leggen om Alaphilippe te lossen en op achterstand te rijden. De favorieten kijken naar elkaar, maar doen niks. Misschien een wanhoopspoging van Buchmann. En in de laatste paar honderd meter zou Thomas of desnoods zelfs Valverde wegsprinten om de etappezege te pakken.

Die laatste twee zinnen gingen net wat anders, maar vanwege het relatief snel lossen van Alaphilippe werd de Val Thorens voornamelijk met een strak en gelijkmatig tempo opgereden. Het waren de sterke knechten van Team Jumbo-Visma die het grootste gedeelte van het peloton eraf reed. Alleen overgeblevenen uit de top-10, een drietal ijzersterke knechten en wat avonturiers als Simon Yates konden het tempo bijbenen. Wanneer Alaphilippe op ruime afstand was gereden en de knechten van Jumbo leeggereden waren, namen de andere knechten het over, maar het tempo stagneerde. En geen van de klassementsmannen leek overdreven veel zin te hebben in een etappezege. Bernal wilde Thomas zijn tweede plek beschermen, Kruijswijk zijn podium en de rest zat waarschijnlijk al behoorlijk af te zien. Hierdoor kwam er een kans voor de sterkste renner uit de kopgroep. Dat was dit keer niemand minder dan Vincenzo Nibali, die (vrij gemakkelijk) wegreed van onder meer Michael Woods en Ilnur "De Tataar" Zakarin. En zo kreeg een onthoofde etappe een veel te mooie naam als overwinnaar. En ook werden er twee renners beloond die eigenlijk een zeer zwakke Tour hebben gereden. Nibali de etappezege en daardoor behield Romain Bardet zijn sneaky bemachtigde bolletjestrui.

Er waren met twee teams met Nibali, waarbij ik de enige was met twee renners op het podium. Maar L_T_B scoorde veel en veel beter in de breedte en verdiend daarmee de dagwinst.

Uitslag etappe 20:

1. L_T_B (296)
2. Paap_Floyd (246)
3. Teunnis (236)
4. johannesA (211)
5. jeroentjuhh (201)
6. Mb. (196)
7. zaaf (182)
8. El Ninjo (173)
9. johan de witt (166)
10. Poles Apart (161)
11. DjFrankie (157)
12. Justus18 (156)
13. Poek (153)
14. Edgar18 (143)
14. Nicolage Rico (143)
14. yeahyeahyeah (143)
17. Joshua68 (135)
18. gigage (116)


De top-4 blijft intact. De strijd om een plek in de top-5 is wel hevig. Voor de eindzege gaat er gesprint worden tussen johan de witt en Justus18.

Klassement na etappe 20:

1. johan de witt (4215)
2. Justus18 (4140)
3. El Ninjo (4103)
4. jeroentjuhh (4055)
5. johannesA (4016)
6. Joshua68 (3966)
7. gigage (3937)
7. Nicolage Rico (3937)
7. yeahyeahyeah (3937)
10. Mb. (3806)
11. Paap_Floyd (3796)
12. zaaf (3768)
13. DjFrankie (3744)
13. L_T_B (3744)
15. Poek (3715)
16. Teunnis (3653)
17. Edgar18 (3556)
18. Poles Apart (3024)

De Tour werd traditioneel afgesloten met een wandeling naar Parijs, om daar vervolgens een aantal rondjes op en rondom de Champs-Élysées te fietsen. Misschien laat mijn geheugen me in de steek, maar ik kan me niet herinneren dat er zó passief werd gekoerst in Parijs. Ik heb twee serieuze pogingen om te ontsnappen geteld. Eerst reed er al vroeg in Parijs vrij gemakkelijk een groepje van vier weg, en die werd veel tijd gegund om vooraan in beeld te rijden. Nooit werd deze groep gevaarlijk. Op twaalf kilometer van de streep werden ze ingerekend en een ronde lang gebeurde er niks. Op zes kilometer van de streep was er de getelefoneerde aanval van Van Avermaet, maar hij krijg niemand mee, dus was dat ook alles behalve gevaarlijk voor de sprinters.

En dus gingen we sprinten. Deceuninck - Quick Step plaatste weer eens een perfecte voorbereiding en Elia Viviani bracht het weer eens vakkundig om zeep. Groenewegen werd niet helemaal lekker gebracht, maar zat uiteindelijk nog aardig in vijfde positie in de laatste bocht, maar Caleb Ewan had het als individuele sprinter het best voor elkaar door pal in het wiel van de Nederlander te zitten. Ewan schoot weg en maakte definitief duidelijk dat hij de rapste man van de Tour was. Achter de voorspelbare top-2 was het wel chaos en gekte, met een hoop verrassende namen (zo behaalde André Greipel op de valreep nog een top-10-notering in vermoedelijk zijn laatste Touretappe). Benieuwd of dat nog beslissend gaat blijken in onze Tourpool.

In ieder geval hebben we in de slotetappe één extra juichend team, want in de spurt kwamen er twee exact tegelijk over de finish. Mb. en zaaf hadden, buiten de vier gebruikelijke sprintnamen, ook nog Edvald Boasson Hagen in hun team. Dat leverde vijftig punten extra op.

Uitslag etappe 21:

1. Mb. (248)
1. zaaf (248)
3. johan de witt (228)
3. Joshua68 (228)
5. Justus18 (223)
6. gigage (208)
7. DjFrankie (202)
7. johannesA (202)
9. Edgar18 (198)
9. El Ninjo (198)
9. jeroentjuhh (198)
9. L_T_B (198)
9. Nicolage Rico (198)
9. Poek (198)
9. Teunnis (198)
9. yeahyeahyeah (198)
17. Paap_Floyd (127)
18. Poles Apart (95)


Dankzij de oplettende kijkers, moet ik even iets rechtzetten. Het klassement zoals na de uitslag hierboven, is niet het definitieve klassement. Er komen namelijk nog punten voor de renners op het podium, in de bollentrui en in de witte trui. Die punten voeg ik in de volgende post toe. Hier eerst de stand zonder die extra punten.

Klassement na etappe 21:

1. johan de witt (4443)
2. Justus18 (4363)
3. El Ninjo (4301)
4. jeroentjuhh (4253)
5. johannesA (4218)
6. Joshua68 (4194)
7. gigage (4145)
8. Nicolage Rico (4135)
8. yeahyeahyeah (4135)
10. Mb. (4054)
11. zaaf (4016)
12. DjFrankie (3946)
13. L_T_B (3942)
14. Paap_Floyd (3923)
15. Poek (3913)
16. Teunnis (3851)
17. Edgar18 (3754)
18. Poles Apart (3119)

En dan... wie gaat er naar huis met de gele trui in deze Tourpool? De extra punten hebben nog het hele klassement op de schop gegooid! Egan Bernal pakt 400 punten (winst + wit), Geraint Thomas 200 punten (tweede plek), Steven Kruijswijk 100 punten (derde plek) en Romain Bardet 100 punten (bollentrui).

En daarmee is de winnaar geworden... Justus18! De enige echte originele MusicMeter Tourpoolorganisator is ook de winnaar van de MusicMeter Tourpool 2019!

Eindklassement:

1. Justus18 (5063)
2. El Ninjo (5001)
3. Joshua68 (4994)
4. Nicolage Rico (4935)
4. yeahyeahyeah (4935)
6. jeroentjuhh (4853)
7. gigage (4845)
8. johan de witt (4843)
9. johannesA (4818)
10. zaaf (4716)
11. Poek (4713)
12. Mb. (4654)
13. L_T_B (4642)
14. Paap_Floyd (4623)
15. Edgar18 (4554)
16. DjFrankie (4446)
17. Teunnis (4251)
18. Poles Apart (3719)

Het winnende team van Justus18:

Adam Yates (19)
Alexander Kristoff (142)
Caleb Ewan (590)
Dylan Groenewegen (380)
Egan Bernal (638)
Elia Viviani (393)
Geraint Thomas (485)
Jakob Fuglsang (58)
Jasper Stuyven (273)
Julian Alaphilippe (437)
Michael Matthews (350)
Peter Sagan (595)
Rigoberto Urán (150)
Romain Bardet (189)
Thibaut Pinot (364)

Zoals je kunt zien, maakt zelfs de winnende ploegleider niet alleen maar juiste keuzes. Wel zijn al zijn renners in de punten gekomen, maar Adam Yates en Jakob Fuglsang presteerden niet naar verwachting. Welke keuzes gaven de doorslag? Voornamelijk Geraint Thomas en Jasper Stuyven waren puntenpakkers die lang niet in ieders team zaten, maar ook subtoppers als Alexander Kristoff, Rigoberto Urán en Romain Bardet leverden toch nog aardig wat punten op.

Het podium wordt gecomplementeerd door El Ninjo op de tweede plek en Joshua68 op de derde plek. De rode lantaarn bleef vanaf de eerste etappe tot en met de laatste etappe in handen van Poles Apart.

En ook een shout-out naar johan de witt, die tot en met de laatste etappe op weg leek naar de eindzege. Het gebrek aan renners bij de podiumceremonie brak hem uiteindelijk op. Ook nog van mijn kant oprechte excuses dat ik die punten over het hoofd heb gezien en Johan onterecht als winnaar had uitgeroepen. Ik hoop dat hij deze klap een beetje te boven komt.


Tot slot, welke renners brachten de meeste punten op en wat was het perfecte team geweest?

Egan Bernal (638)
Peter Sagan (595)
Caleb Ewan (590)
Geraint Thomas (485)
Julian Alaphilippe (437)
Matteo Trentin (415)
Elia Viviani (393)
Dylan Groenewegen (380)
Thibaut Pinot (364)
Michael Matthews (350)
Steven Kruijswijk (285)
Sonny Colbrelli (291)
Jasper Stuyven (273)
Greg Van Avermaet (242)
Wout van Aert (205) / Simon Yates (205)

Opvallend is dat Julian Alaphilippe slechts tot een vijfde plaats komt, maar na de Tourmalet heeft hij dan ook voornamelijk verdedigd en in de overgangsetappes had hij zonder de gele trui waarschijnlijk vaker aangevallen. Matteo Trentin is wat betreft het puntentotaal dé verrassing van deze Tour. Enkel johan de witt en Joshua68 hadden de rappe Italiaan in hun teams. En de enige naam in dit team die door niemand werd gekozen is Simon Yates. Voor beide renners geldt dat het teleurstellende optreden van Adam Yates meehielp voor hun eigen kansen.

Wie stelde er nog meer teleur? Daniel Martin werd zeven keer gekozen, maar kwam tot niet meer dan tien punten. Zijn ploeggenoot Fabio Aru deed het nog slechter met drie punten, maar werd ook slechts twee keer gekozen. De eerder genoemde Adam Yates zat in bijna ieders team en behaalde 19 punten. Behoorlijk toevallig is dat elk team zonder Adam Yates wel beschikte over Christophe Laporte en dat zij daarin de enigen waren. Oftewel, je had óf Adam Yates óf Laporte in je team. Die renners hebben op de weg zeer weinig overeenkomsten, maar in de pool wordt het nóg gekker: Ook Laporte stelde teleur met een totaal van, jawel, 19 punten! Dit waren daadwerkelijk de enige twee renners in het gehele peloton met dit puntentotaal. Vrij krankzinnig toeval, als je het mij vraagt. Ook de veelgenoemde Jakob Fuglsang deed het niet al te best (58 punten). Twee (terecht niet gekozen) opvallende nulpunters: Rohan Dennis en Tim Wellens.

Dan sluit ik bij deze de Tourpool af en feliciteer ik winnaar Justus18 nog een laatste maal. Het was me een genoegen en een leuk extraatje bij een zinderende Tour de France. Hopelijk kan Justus volgend jaar het stokje weer overnemen en gaan we een epische strijd tussen Team INEOS en Team Jumbo-Visma tegemoet. En blijf vooral veel wielrennen kijken, want het stopt niet bij de Tour de France, integendeel!

Au revoir!

Dank. Goeie organisatie, leuke stukjes.

Van Schachmann en Fuglsang had ik inderdaad meer verwacht, maar ze hadden ook zeker meer gescoord zonder hun valpartij. Adam Yates is de enige echte miskleun in mijn team. Wat was er in hemelsnaam met hem aan de hand.

Stuyven en Colbrelli pakten ook verrassend veel punten. 10 van de 15 meeste punten-pakkers zijn sprinters/puncheurs, ook opvallend.

Op naar de Vuelta!