Ik luister weer eens Wim de Craene's Tim en ik vraag me af: wat is jullie favoriete Nederlandstalige nummer aller tijden?

- herman: voor nu Wim de Craene - Tim
- Casartelli: Tim is erg mooi, maar het correcte antwoord is Boudewijn de Groot - Eva
- AOVV: Het Zesde Metaal - Ploegsteert
- Fathead: Gorki - Vaarwel Lieveling. Maar kan morgen weer anders zijn.
-dix: Ik ben de schaamte voorbij, Het Dorp natuurlijk.
- uffing: Het Goede Doel - Alles Geprobeerd en De Dijk - Niemand in de stad
- mjuman: Wim Sonneveld - Op de step (uit: Ja Zuster, Nee Zuster); Ramses Shaffy/Liesbeth List - De pastorale
- ZAP!: 'Hoeren neuken nooit meer werken', artiest ben ik vergeten.
- madmadder: Gorki - Mia
- Dungeon: Kadanz - In het Donker
- Spinvis - Bagagedrager
~Slowgaze: Opgezwolle - Gekkenhuis
- Rudi S : Lohues- Als de Liefde Mar Blef Winnen.
- André: ZZ & De Maskers - Ik heb genoeg van jou
- trebremmit: Bennie Jolink - Achter de Schuur
- Dim: Klein Orkest - Leuk Is Raar
- vigil: Alles Geprobeerd, Tim zal daar niet heel ver achter staan.
- Don Cappuccino: Turia - Aan den Golven der Aarde Geofferd.
-Thudd: Wim Sonneveld - Het Dorp.
- Boenga: The Scene - Iedereen Is van de Wereld.
- itchy: Drs. P. - Dodenrit
- Etta: De Zuiderzeeballade ( voor het sentiment)
- Edgar18: Verdronken Vlinder blijft mijn favoriete Nederlandstalige liedje, Tim staat ook bij de bovenste tien.
- Kronos: The Scene - Rivier
- Jordi: Tim niet, dan maar HoedenPlank
- Great Minds - Nog Een Keer
- Marty McFLy: Het Goede Doel - Hou van Mij
- Rufus: Frank Boeijen - Kronenburg park
- spoon: Voor nu Hans de Booy - Annabelle
- Mssr Renard: Zal ongetwijfeld iets van Frank Boeien zijn, maar gaat het om de tekst of de muziek? Tekst, denk ik dan. Misschien toch iets van Boudewijn de Groot anders? Testament of Verdronken Vlinder, denk ik. Tim ken ik niet.
- Lontanovicolo = Nederland: De Dijk - Niemand in de Stad / Belgie = Guido Belcanto - Ze heeft de Wolf gezien
- Jacoto: Aan het dorp waar ik vroeger woonde, in de jaren '70 (en na wat omzwervingen nu weer woon), is een kleine haven. Nadat we in die tijd van een uitwedstrijd voetbal met ons team thuiskwamen werd de 3e helft 'gespeeld' in het plaatselijke café .
Daar klonk toen vaak uit de jukebox Vader Abraham's, 'Daar in dat kleine café aan de haven'. Prachtig!
- perrospicados: Ramses - Tis stil in Amsterdam (ook vanwege actualiteit)
- deric raven: André Manuel - Kraaien
- jassn: Het Zesde Metaal - Ge Zwiegt
- Film Pegasus: Zjef Vanuytsel - De Zotte Morgen
- luigifort: Spinvis - Bagagedrager
- JoaMuse: Monza - Van God Los
- Koenr: Boudewijn de Groot - Naast Jou
- Graf: Wende - Voor Alles
- Dardan: wat ZAP! zegt en ook dat andere "helemaal naar de kl***n"-nummer (refrein, tevens het enige dat ik ken en hoef te kennen uit dat nummer) - kortom, het culturele hoogtepunt van de laatste 10 jaar afkomstig uit onze Lage Landen op vlak van muziek.

Ik luister weer eens Wim de Craene's Tim en ik vraag me af: wat is jullie favoriete Nederlandstalige nummer aller tijden?

- herman: voor nu Wim de Craene - Tim
- Casartelli: Tim is erg mooi, maar het correcte antwoord is Boudewijn de Groot - Eva
- AOVV: Het Zesde Metaal - Ploegsteert
- Fathead: Gorki - Vaarwel Lieveling. Maar kan morgen weer anders zijn.
-dix: Ik ben de schaamte voorbij, Het Dorp natuurlijk.
- uffing: Het Goede Doel - Alles Geprobeerd en De Dijk - Niemand in de stad
- mjuman: Wim Sonneveld - Op de step (uit: Ja Zuster, Nee Zuster); Ramses Shaffy/Liesbeth List - De pastorale
- ZAP!: 'Hoeren neuken nooit meer werken', artiest ben ik vergeten.
- madmadder: Gorki - Mia
- Dungeon: Kadanz - In het Donker
- Spinvis - Bagagedrager
~Slowgaze: Opgezwolle - Gekkenhuis
- Rudi S : Lohues- Als de Liefde Mar Blef Winnen.
- André: ZZ & De Maskers - Ik heb genoeg van jou
- trebremmit: Bennie Jolink - Achter de Schuur
- Dim: Klein Orkest - Leuk Is Raar
- vigil: Alles Geprobeerd, Tim zal daar niet heel ver achter staan.
- Don Cappuccino: Turia - Aan den Golven der Aarde Geofferd.
-Thudd: Wim Sonneveld - Het Dorp.
- Boenga: The Scene - Iedereen Is van de Wereld.
- itchy: Drs. P. - Dodenrit
- Etta: De Zuiderzeeballade ( voor het sentiment)
- Edgar18: Verdronken Vlinder blijft mijn favoriete Nederlandstalige liedje, Tim staat ook bij de bovenste tien.
- Kronos: The Scene - Rivier
- Jordi: Tim niet, dan maar HoedenPlank
- Great Minds - Nog Een Keer
- Marty McFLy: Het Goede Doel - Hou van Mij
- Rufus: Frank Boeijen - Kronenburg park
- spoon: Voor nu Hans de Booy - Annabelle
- Mssr Renard: Zal ongetwijfeld iets van Frank Boeien zijn, maar gaat het om de tekst of de muziek? Tekst, denk ik dan. Misschien toch iets van Boudewijn de Groot anders? Testament of Verdronken Vlinder, denk ik. Tim ken ik niet.
- Lontanovicolo = Nederland: De Dijk - Niemand in de Stad / Belgie = Guido Belcanto - Ze heeft de Wolf gezien
- Jacoto: Aan het dorp waar ik vroeger woonde, in de jaren '70 (en na wat omzwervingen nu weer woon), is een kleine haven. Nadat we in die tijd van een uitwedstrijd voetbal met ons team thuiskwamen werd de 3e helft 'gespeeld' in het plaatselijke café .
Daar klonk toen vaak uit de jukebox Vader Abraham's, 'Daar in dat kleine café aan de haven'. Prachtig!
- perrospicados: Ramses - Tis stil in Amsterdam (ook vanwege actualiteit)
- deric raven: André Manuel - Kraaien
- jassn: Het Zesde Metaal - Ge Zwiegt
- Film Pegasus: Zjef Vanuytsel - De Zotte Morgen
- luigifort: Spinvis - Bagagedrager
- JoaMuse: Monza - Van God Los
- Koenr: Boudewijn de Groot - Naast Jou
- Graf: Wende - Voor Alles
- Dardan: wat ZAP! zegt en ook dat andere "helemaal naar de kl***n"-nummer (refrein, tevens het enige dat ik ken en hoef te kennen uit dat nummer) - kortom, het culturele hoogtepunt van de laatste 10 jaar afkomstig uit onze Lage Landen op vlak van muziek.
- BrotherJohn: Kadanz - In het Donker (of toch Intimiteit?)

Nieuwe vraag; van welk album (dat voor 2010 uitkwam, oké vooruit, later mag ook) had je in het jaar van de release niet kunnen denken dat het anno nu zo'n tijdloos album zou zijn?

Nieuwe vraag; van welk album (dat voor 2010 uitkwam, oké vooruit, later mag ook) had je in het jaar van de release niet kunnen denken dat het anno nu zo'n tijdloos album zou zijn?

- Film Pegasus: Eddie Vedder - Into the Wild. Ik zag eerst de film en de muziek was best wel mooi. Maar nooit gedacht dat de soundtrack ook een eigen leven zou leiden en oa Society en Long Nights zo'n klassiekers zouden worden.

Nieuwe vraag; van welk album (dat voor 2010 uitkwam, oké vooruit, later mag ook) had je in het jaar van de release niet kunnen denken dat het anno nu zo'n tijdloos album zou zijn?

- Film Pegasus: Eddie Vedder - Into the Wild. Ik zag eerst de film en de muziek was best wel mooi. Maar nooit gedacht dat de soundtrack ook een eigen leven zou leiden en oa Society en Long Nights zo'n klassiekers zouden worden.
- herman: Arcade Fire - Funeral vond ik bij uitkomen niet gelijk overtuigend, gaandeweg wel wat meer. Maar pas een vol jaar later was ik echt helemaal om. Laat staan dat ik in 2004 al het idee had dat dit in 2020 een van de grote klassiekers van de afgelopen 25 jaar zou zijn.

Nieuwe vraag; van welk album (dat voor 2010 uitkwam, oké vooruit, later mag ook) had je in het jaar van de release niet kunnen denken dat het anno nu zo'n tijdloos album zou zijn?

- Film Pegasus: Eddie Vedder - Into the Wild. Ik zag eerst de film en de muziek was best wel mooi. Maar nooit gedacht dat de soundtrack ook een eigen leven zou leiden en oa Society en Long Nights zo'n klassiekers zouden worden.
- herman: Arcade Fire - Funeral vond ik bij uitkomen niet gelijk overtuigend, gaandeweg wel wat meer. Maar pas een vol jaar later was ik echt helemaal om. Laat staan dat ik in 2004 al het idee had dat dit in 2020 een van de grote klassiekers van de afgelopen 25 jaar zou zijn.
- ArthurDZ: toen Please Please Me uitkwam in '63 dacht ik, lekker plaatje, maar gitaarmuziek is zo onderhand wel een beetje uit de mode.

Nou ik neem mij te herinneren dat jij destijds behoorlijk enthousiasme was.

Nieuwe vraag; van welk album (dat voor 2010 uitkwam, oké vooruit, later mag ook) had je in het jaar van de release niet kunnen denken dat het anno nu zo'n tijdloos album zou zijn?

- Film Pegasus: Eddie Vedder - Into the Wild. Ik zag eerst de film en de muziek was best wel mooi. Maar nooit gedacht dat de soundtrack ook een eigen leven zou leiden en oa Society en Long Nights zo'n klassiekers zouden worden.
- herman: Arcade Fire - Funeral vond ik bij uitkomen niet gelijk overtuigend, gaandeweg wel wat meer. Maar pas een vol jaar later was ik echt helemaal om. Laat staan dat ik in 2004 al het idee had dat dit in 2020 een van de grote klassiekers van de afgelopen 25 jaar zou zijn.
- ArthurDZ: toen Please Please Me uitkwam in '63 dacht ik, lekker plaatje, maar gitaarmuziek is zo onderhand wel een beetje uit de mode.
- Rudi S : toen ik einde jaren '70 nog mooi en jong was kwamen er onder de punk en new wave paraplu aan de lopende band nieuwe albums uit, albums als 17 seconde en Unknow Pleasure werden met veel plezier beluisterd en in de kast bijgezet zonder toen de toekomstige impact re beseffen.

Nieuwe vraag; van welk album (dat voor 2010 uitkwam, oké vooruit, later mag ook) had je in het jaar van de release niet kunnen denken dat het anno nu zo'n tijdloos album zou zijn?

- Film Pegasus: Eddie Vedder - Into the Wild. Ik zag eerst de film en de muziek was best wel mooi. Maar nooit gedacht dat de soundtrack ook een eigen leven zou leiden en oa Society en Long Nights zo'n klassiekers zouden worden.
- herman: Arcade Fire - Funeral vond ik bij uitkomen niet gelijk overtuigend, gaandeweg wel wat meer. Maar pas een vol jaar later was ik echt helemaal om. Laat staan dat ik in 2004 al het idee had dat dit in 2020 een van de grote klassiekers van de afgelopen 25 jaar zou zijn.
- ArthurDZ: toen Please Please Me uitkwam in '63 dacht ik, lekker plaatje, maar gitaarmuziek is zo onderhand wel een beetje uit de mode.
- Rudi S : toen ik einde jaren '70 nog mooi en jong was kwamen er onder de punk en new wave paraplu aan de lopende band nieuwe albums uit, albums als 17 seconde en Unknow Pleasure werden met veel plezier beluisterd en in de kast bijgezet zonder toen de toekomstige impact re beseffen.
Mssr Renard: Uzva - Uoma (2006) en Maisha - There Is a Place (2018) (nu al tijdloos). En van de mainstream: Red Hot Chili Peppers - Blood Sugar Sex Magik (1991) en Faith No More - King for a Day, Fool for a Lifetime (1995)

Nieuwe vraag; van welk album (dat voor 2010 uitkwam, oké vooruit, later mag ook) had je in het jaar van de release niet kunnen denken dat het anno nu zo'n tijdloos album zou zijn?

- Film Pegasus: Eddie Vedder - Into the Wild. Ik zag eerst de film en de muziek was best wel mooi. Maar nooit gedacht dat de soundtrack ook een eigen leven zou leiden en oa Society en Long Nights zo'n klassiekers zouden worden.
- herman: Arcade Fire - Funeral vond ik bij uitkomen niet gelijk overtuigend, gaandeweg wel wat meer. Maar pas een vol jaar later was ik echt helemaal om. Laat staan dat ik in 2004 al het idee had dat dit in 2020 een van de grote klassiekers van de afgelopen 25 jaar zou zijn.
- ArthurDZ: toen Please Please Me uitkwam in '63 dacht ik, lekker plaatje, maar gitaarmuziek is zo onderhand wel een beetje uit de mode.
- Rudi S : toen ik einde jaren '70 nog mooi en jong was kwamen er onder de punk en new wave paraplu aan de lopende band nieuwe albums uit, albums als 17 seconde en Unknow Pleasure werden met veel plezier beluisterd en in de kast bijgezet zonder toen de toekomstige impact re beseffen.
Mssr Renard: Uzva - Uoma (2006) en Maisha - There Is a Place (2018) (nu al tijdloos). En van de mainstream: Red Hot Chili Peppers - Blood Sugar Sex Magik (1991) en Faith No More - King for a Day, Fool for a Lifetime (1995)
- dix: Slint - Spiderland

Nieuwe vraag; van welk album (dat voor 2010 uitkwam, oké vooruit, later mag ook) had je in het jaar van de release niet kunnen denken dat het anno nu zo'n tijdloos album zou zijn?

- Film Pegasus: Eddie Vedder - Into the Wild. Ik zag eerst de film en de muziek was best wel mooi. Maar nooit gedacht dat de soundtrack ook een eigen leven zou leiden en oa Society en Long Nights zo'n klassiekers zouden worden.
- herman: Arcade Fire - Funeral vond ik bij uitkomen niet gelijk overtuigend, gaandeweg wel wat meer. Maar pas een vol jaar later was ik echt helemaal om. Laat staan dat ik in 2004 al het idee had dat dit in 2020 een van de grote klassiekers van de afgelopen 25 jaar zou zijn.
- ArthurDZ: toen Please Please Me uitkwam in '63 dacht ik, lekker plaatje, maar gitaarmuziek is zo onderhand wel een beetje uit de mode.
- Rudi S : toen ik einde jaren '70 nog mooi en jong was kwamen er onder de punk en new wave paraplu aan de lopende band nieuwe albums uit, albums als 17 seconde en Unknow Pleasure werden met veel plezier beluisterd en in de kast bijgezet zonder toen de toekomstige impact re beseffen.
Mssr Renard: Uzva - Uoma (2006) en Maisha - There Is a Place (2018) (nu al tijdloos). En van de mainstream: Red Hot Chili Peppers - Blood Sugar Sex Magik (1991) en Faith No More - King for a Day, Fool for a Lifetime (1995)
- dix: Slint - Spiderland
- Barney Rubble: Toen The End Has A Start van de Editors halverwege de jaren 00 uit de speakers van mijn vader's autoradio kwam, kon ik nog niet vermoeden dat ik het gelijknamige album een goed decennium later tot mijn meest gedraaide platen zou rekenen.

Nieuwe vraag; van welk album (dat voor 2010 uitkwam, oké vooruit, later mag ook) had je in het jaar van de release niet kunnen denken dat het anno nu zo'n tijdloos album zou zijn?

- Film Pegasus: Eddie Vedder - Into the Wild. Ik zag eerst de film en de muziek was best wel mooi. Maar nooit gedacht dat de soundtrack ook een eigen leven zou leiden en oa Society en Long Nights zo'n klassiekers zouden worden.
- herman: Arcade Fire - Funeral vond ik bij uitkomen niet gelijk overtuigend, gaandeweg wel wat meer. Maar pas een vol jaar later was ik echt helemaal om. Laat staan dat ik in 2004 al het idee had dat dit in 2020 een van de grote klassiekers van de afgelopen 25 jaar zou zijn.
- ArthurDZ: toen Please Please Me uitkwam in '63 dacht ik, lekker plaatje, maar gitaarmuziek is zo onderhand wel een beetje uit de mode.
- Rudi S : toen ik einde jaren '70 nog mooi en jong was kwamen er onder de punk en new wave paraplu aan de lopende band nieuwe albums uit, albums als 17 seconde en Unknow Pleasure werden met veel plezier beluisterd en in de kast bijgezet zonder toen de toekomstige impact re beseffen.
Mssr Renard: Uzva - Uoma (2006) en Maisha - There Is a Place (2018) (nu al tijdloos). En van de mainstream: Red Hot Chili Peppers - Blood Sugar Sex Magik (1991) en Faith No More - King for a Day, Fool for a Lifetime (1995)
- dix: Slint - Spiderland
- Barney Rubble: Toen The End Has A Start van de Editors halverwege de jaren 00 uit de speakers van mijn vader's autoradio kwam, kon ik nog niet vermoeden dat ik het gelijknamige album een goed decennium later tot mijn meest gedraaide platen zou rekenen.
Etta - portishead Dummy

Nieuwe vraag; van welk album (dat voor 2010 uitkwam, oké vooruit, later mag ook) had je in het jaar van de release niet kunnen denken dat het anno nu zo'n tijdloos album zou zijn?

- Film Pegasus: Eddie Vedder - Into the Wild. Ik zag eerst de film en de muziek was best wel mooi. Maar nooit gedacht dat de soundtrack ook een eigen leven zou leiden en oa Society en Long Nights zo'n klassiekers zouden worden.
- herman: Arcade Fire - Funeral vond ik bij uitkomen niet gelijk overtuigend, gaandeweg wel wat meer. Maar pas een vol jaar later was ik echt helemaal om. Laat staan dat ik in 2004 al het idee had dat dit in 2020 een van de grote klassiekers van de afgelopen 25 jaar zou zijn.
- ArthurDZ: toen Please Please Me uitkwam in '63 dacht ik, lekker plaatje, maar gitaarmuziek is zo onderhand wel een beetje uit de mode.
- Rudi S : toen ik einde jaren '70 nog mooi en jong was kwamen er onder de punk en new wave paraplu aan de lopende band nieuwe albums uit, albums als 17 seconde en Unknow Pleasure werden met veel plezier beluisterd en in de kast bijgezet zonder toen de toekomstige impact re beseffen.
Mssr Renard: Uzva - Uoma (2006) en Maisha - There Is a Place (2018) (nu al tijdloos). En van de mainstream: Red Hot Chili Peppers - Blood Sugar Sex Magik (1991) en Faith No More - King for a Day, Fool for a Lifetime (1995)
- dix: Slint - Spiderland
- Barney Rubble: Toen The End Has A Start van de Editors halverwege de jaren 00 uit de speakers van mijn vader's autoradio kwam, kon ik nog niet vermoeden dat ik het gelijknamige album een goed decennium later tot mijn meest gedraaide platen zou rekenen.
Etta - portishead Dummy
mjuman: pfoe, heb je even: Joy Division - Unknown Pleasures (1979); Cocteau Twins - Head over Heels (1983), Dead Can Dance - Within the Realm of a Dying Sun (1987), Talk Talk - Spirit of Eden (1988), Slowdive - Souvlaki (1993), Bark Psychosis - Hex (1994), Nils Petter Molvaer - Khmer (1997), Burial - Untrue (2007) - allemaal albums die ik voor geen goud zou willen missen, op een enkeling na ook alle op lp

Nieuwe vraag; van welk album (dat voor 2010 uitkwam, oké vooruit, later mag ook) had je in het jaar van de release niet kunnen denken dat het anno nu zo'n tijdloos album zou zijn?

- Film Pegasus: Eddie Vedder - Into the Wild. Ik zag eerst de film en de muziek was best wel mooi. Maar nooit gedacht dat de soundtrack ook een eigen leven zou leiden en oa Society en Long Nights zo'n klassiekers zouden worden.
- herman: Arcade Fire - Funeral vond ik bij uitkomen niet gelijk overtuigend, gaandeweg wel wat meer. Maar pas een vol jaar later was ik echt helemaal om. Laat staan dat ik in 2004 al het idee had dat dit in 2020 een van de grote klassiekers van de afgelopen 25 jaar zou zijn.
- ArthurDZ: toen Please Please Me uitkwam in '63 dacht ik, lekker plaatje, maar gitaarmuziek is zo onderhand wel een beetje uit de mode.
- Rudi S : toen ik einde jaren '70 nog mooi en jong was kwamen er onder de punk en new wave paraplu aan de lopende band nieuwe albums uit, albums als 17 seconde en Unknow Pleasure werden met veel plezier beluisterd en in de kast bijgezet zonder toen de toekomstige impact re beseffen.
Mssr Renard: Uzva - Uoma (2006) en Maisha - There Is a Place (2018) (nu al tijdloos). En van de mainstream: Red Hot Chili Peppers - Blood Sugar Sex Magik (1991) en Faith No More - King for a Day, Fool for a Lifetime (1995)
- dix: Slint - Spiderland
- Barney Rubble: Toen The End Has A Start van de Editors halverwege de jaren 00 uit de speakers van mijn vader's autoradio kwam, kon ik nog niet vermoeden dat ik het gelijknamige album een goed decennium later tot mijn meest gedraaide platen zou rekenen.
Etta - portishead Dummy
mjuman: pfoe, heb je even: Joy Division - Unknown Pleasures (1979); Cocteau Twins - Head over Heels (1983), Dead Can Dance - Within the Realm of a Dying Sun (1987), Talk Talk - Spirit of Eden (1988), Slowdive - Souvlaki (1993), Bark Psychosis - Hex (1994), Nils Petter Molvaer - Khmer (1997), Burial - Untrue (2007) - allemaal albums die ik voor geen goud zou willen missen, op een enkeling na ook alle op lp
- Lontanovicolo - Buena Vista Social Club - Buena Vista Social Club

Nieuwe vraag; van welk album (dat voor 2010 uitkwam, oké vooruit, later mag ook) had je in het jaar van de release niet kunnen denken dat het anno nu zo'n tijdloos album zou zijn?

- Film Pegasus: Eddie Vedder - Into the Wild. Ik zag eerst de film en de muziek was best wel mooi. Maar nooit gedacht dat de soundtrack ook een eigen leven zou leiden en oa Society en Long Nights zo'n klassiekers zouden worden.
- herman: Arcade Fire - Funeral vond ik bij uitkomen niet gelijk overtuigend, gaandeweg wel wat meer. Maar pas een vol jaar later was ik echt helemaal om. Laat staan dat ik in 2004 al het idee had dat dit in 2020 een van de grote klassiekers van de afgelopen 25 jaar zou zijn.
- ArthurDZ: toen Please Please Me uitkwam in '63 dacht ik, lekker plaatje, maar gitaarmuziek is zo onderhand wel een beetje uit de mode.
- Rudi S : toen ik einde jaren '70 nog mooi en jong was kwamen er onder de punk en new wave paraplu aan de lopende band nieuwe albums uit, albums als 17 seconde en Unknow Pleasure werden met veel plezier beluisterd en in de kast bijgezet zonder toen de toekomstige impact re beseffen.
Mssr Renard: Uzva - Uoma (2006) en Maisha - There Is a Place (2018) (nu al tijdloos). En van de mainstream: Red Hot Chili Peppers - Blood Sugar Sex Magik (1991) en Faith No More - King for a Day, Fool for a Lifetime (1995)
- dix: Slint - Spiderland
- Barney Rubble: Toen The End Has A Start van de Editors halverwege de jaren 00 uit de speakers van mijn vader's autoradio kwam, kon ik nog niet vermoeden dat ik het gelijknamige album een goed decennium later tot mijn meest gedraaide platen zou rekenen.
Etta - portishead Dummy
mjuman: pfoe, heb je even: Joy Division - Unknown Pleasures (1979); Cocteau Twins - Head over Heels (1983), Dead Can Dance - Within the Realm of a Dying Sun (1987), Talk Talk - Spirit of Eden (1988), Slowdive - Souvlaki (1993), Bark Psychosis - Hex (1994), Nils Petter Molvaer - Khmer (1997), Burial - Untrue (2007) - allemaal albums die ik voor geen goud zou willen missen, op een enkeling na ook alle op lp
- Lontanovicolo - Buena Vista Social Club - Buena Vista Social Club
- Don Cappuccino: Rick Astley - Whenever You Need Somebody (1987)

Ik heb het niet zo helemaal met die kerel, en dat maakt het net iets moeilijker om hem in de sterren te zetten. Maar: Naast Jou vind ik fantastisch, wat mij betreft ook z'n beste nummer.

Don Cappuccino schreef:
Nieuwe vraag; van welk album (dat voor 2010 uitkwam, oké vooruit, later mag ook) had je in het jaar van de release niet kunnen denken dat het anno nu zo'n tijdloos album zou zijn?

- Film Pegasus: Eddie Vedder - Into the Wild. Ik zag eerst de film en de muziek was best wel mooi. Maar nooit gedacht dat de soundtrack ook een eigen leven zou leiden en oa Society en Long Nights zo'n klassiekers zouden worden.
- herman: Arcade Fire - Funeral vond ik bij uitkomen niet gelijk overtuigend, gaandeweg wel wat meer. Maar pas een vol jaar later was ik echt helemaal om. Laat staan dat ik in 2004 al het idee had dat dit in 2020 een van de grote klassiekers van de afgelopen 25 jaar zou zijn.
- ArthurDZ: toen Please Please Me uitkwam in '63 dacht ik, lekker plaatje, maar gitaarmuziek is zo onderhand wel een beetje uit de mode.
- Rudi S : toen ik einde jaren '70 nog mooi en jong was kwamen er onder de punk en new wave paraplu aan de lopende band nieuwe albums uit, albums als 17 seconde en Unknow Pleasure werden met veel plezier beluisterd en in de kast bijgezet zonder toen de toekomstige impact re beseffen.
Mssr Renard: Uzva - Uoma (2006) en Maisha - There Is a Place (2018) (nu al tijdloos). En van de mainstream: Red Hot Chili Peppers - Blood Sugar Sex Magik (1991) en Faith No More - King for a Day, Fool for a Lifetime (1995)
- dix: Slint - Spiderland
- Barney Rubble: Toen The End Has A Start van de Editors halverwege de jaren 00 uit de speakers van mijn vader's autoradio kwam, kon ik nog niet vermoeden dat ik het gelijknamige album een goed decennium later tot mijn meest gedraaide platen zou rekenen.
Etta - portishead Dummy
mjuman: pfoe, heb je even: Joy Division - Unknown Pleasures (1979); Cocteau Twins - Head over Heels (1983), Dead Can Dance - Within the Realm of a Dying Sun (1987), Talk Talk - Spirit of Eden (1988), Slowdive - Souvlaki (1993), Bark Psychosis - Hex (1994), Nils Petter Molvaer - Khmer (1997), Burial - Untrue (2007) - allemaal albums die ik voor geen goud zou willen missen, op een enkeling na ook alle op lp
- Lontanovicolo - Buena Vista Social Club - Buena Vista Social Club
- Don Cappuccino: Rick Astley - Whenever You Need Somebody (1987)
- ohmusica: Amy Winehouse - back to black is voor mijn gevoel nu al een redelijk tijdloos album verder heb ik het meer met losse nummers bv blue monday, born slippy, of autobahn, maar tijdsloos heeft geen eeuwigheidswaarde, soms is het ineens voorbij.
- In de punk/HC-scene: D.R.I - Dirty Rotten EP. Verscheen als 7" (met 22 nummers), maar werd al snel op 12" uitgegeven, en heette dan Dirty Rotten LP. Op korte tijd behoorlijk succesvol; voldoende om het nummer 'Money Stinks' achter zich te laten en te tekenen bij een major.

Don Cappuccino schreef:
Nieuwe vraag; van welk album (dat voor 2010 uitkwam, oké vooruit, later mag ook) had je in het jaar van de release niet kunnen denken dat het anno nu zo'n tijdloos album zou zijn?

- Film Pegasus: Eddie Vedder - Into the Wild. Ik zag eerst de film en de muziek was best wel mooi. Maar nooit gedacht dat de soundtrack ook een eigen leven zou leiden en oa Society en Long Nights zo'n klassiekers zouden worden.
- herman: Arcade Fire - Funeral vond ik bij uitkomen niet gelijk overtuigend, gaandeweg wel wat meer. Maar pas een vol jaar later was ik echt helemaal om. Laat staan dat ik in 2004 al het idee had dat dit in 2020 een van de grote klassiekers van de afgelopen 25 jaar zou zijn.
- ArthurDZ: toen Please Please Me uitkwam in '63 dacht ik, lekker plaatje, maar gitaarmuziek is zo onderhand wel een beetje uit de mode.
- Rudi S : toen ik einde jaren '70 nog mooi en jong was kwamen er onder de punk en new wave paraplu aan de lopende band nieuwe albums uit, albums als 17 seconde en Unknow Pleasure werden met veel plezier beluisterd en in de kast bijgezet zonder toen de toekomstige impact re beseffen.
Mssr Renard: Uzva - Uoma (2006) en Maisha - There Is a Place (2018) (nu al tijdloos). En van de mainstream: Red Hot Chili Peppers - Blood Sugar Sex Magik (1991) en Faith No More - King for a Day, Fool for a Lifetime (1995)
- dix: Slint - Spiderland
- Barney Rubble: Toen The End Has A Start van de Editors halverwege de jaren 00 uit de speakers van mijn vader's autoradio kwam, kon ik nog niet vermoeden dat ik het gelijknamige album een goed decennium later tot mijn meest gedraaide platen zou rekenen.
Etta - portishead Dummy
mjuman: pfoe, heb je even: Joy Division - Unknown Pleasures (1979); Cocteau Twins - Head over Heels (1983), Dead Can Dance - Within the Realm of a Dying Sun (1987), Talk Talk - Spirit of Eden (1988), Slowdive - Souvlaki (1993), Bark Psychosis - Hex (1994), Nils Petter Molvaer - Khmer (1997), Burial - Untrue (2007) - allemaal albums die ik voor geen goud zou willen missen, op een enkeling na ook alle op lp
- Lontanovicolo - Buena Vista Social Club - Buena Vista Social Club
- Don Cappuccino: Rick Astley - Whenever You Need Somebody (1987)
- ohmusica: Amy Winehouse - back to black is voor mijn gevoel nu al een redelijk tijdloos album verder heb ik het meer met losse nummers bv blue monday, born slippy, of autobahn, maar tijdsloos heeft geen eeuwigheidswaarde, soms is het ineens voorbij.
- In de punk/HC-scene: D.R.I - Dirty Rotten EP. Verscheen als 7" (met 22 nummers), maar werd al snel op 12" uitgegeven, en heette dan Dirty Rotten LP. Op korte tijd behoorlijk succesvol; voldoende om het nummer 'Money Stinks' achter zich te laten en te tekenen bij een major.
- ForWhomThePeteTolls: Ik had natuurlijk voor de grap Endtroducing kunnen noemen, maar dat klinkt behoorlijk gedateerd imho... Ik ga voor Third van Portishead, het zou uit de 80's kunnen komen maar ook zomaar gisteren gereleased kunnen zijn.

Nieuwe vraag; van welk album (dat voor 2010 uitkwam, oké vooruit, later mag ook) had je in het jaar van de release niet kunnen denken dat het anno nu zo'n tijdloos album zou zijn?

- Film Pegasus: Eddie Vedder - Into the Wild. Ik zag eerst de film en de muziek was best wel mooi. Maar nooit gedacht dat de soundtrack ook een eigen leven zou leiden en oa Society en Long Nights zo'n klassiekers zouden worden.
- herman: Arcade Fire - Funeral vond ik bij uitkomen niet gelijk overtuigend, gaandeweg wel wat meer. Maar pas een vol jaar later was ik echt helemaal om. Laat staan dat ik in 2004 al het idee had dat dit in 2020 een van de grote klassiekers van de afgelopen 25 jaar zou zijn.
- ArthurDZ: toen Please Please Me uitkwam in '63 dacht ik, lekker plaatje, maar gitaarmuziek is zo onderhand wel een beetje uit de mode.
- Rudi S : toen ik einde jaren '70 nog mooi en jong was kwamen er onder de punk en new wave paraplu aan de lopende band nieuwe albums uit, albums als 17 seconde en Unknow Pleasure werden met veel plezier beluisterd en in de kast bijgezet zonder toen de toekomstige impact re beseffen.
- Mssr Renard: Uzva - Uoma (2006) en Maisha - There Is a Place (2018) (nu al tijdloos). En van de mainstream: Red Hot Chili Peppers - Blood Sugar Sex Magik (1991) en Faith No More - King for a Day, Fool for a Lifetime (1995)
- dix: Slint - Spiderland
- Barney Rubble: Toen The End Has A Start van de Editors halverwege de jaren 00 uit de speakers van mijn vader's autoradio kwam, kon ik nog niet vermoeden dat ik het gelijknamige album een goed decennium later tot mijn meest gedraaide platen zou rekenen.
- Etta - portishead Dummy
- mjuman: pfoe, heb je even: Joy Division - Unknown Pleasures (1979); Cocteau Twins - Head over Heels (1983), Dead Can Dance - Within the Realm of a Dying Sun (1987), Talk Talk - Spirit of Eden (1988), Slowdive - Souvlaki (1993), Bark Psychosis - Hex (1994), Nils Petter Molvaer - Khmer (1997), Burial - Untrue (2007) - allemaal albums die ik voor geen goud zou willen missen, op een enkeling na ook alle op lp
- Lontanovicolo - Buena Vista Social Club - Buena Vista Social Club
- Don Cappuccino: Rick Astley - Whenever You Need Somebody (1987)
- ohmusica: Amy Winehouse - back to black is voor mijn gevoel nu al een redelijk tijdloos album verder heb ik het meer met losse nummers bv blue monday, born slippy, of autobahn, maar tijdsloos heeft geen eeuwigheidswaarde, soms is het ineens voorbij.
- Boenga: In de punk/HC-scene: D.R.I - Dirty Rotten EP. Verscheen als 7" (met 22 nummers), maar werd al snel op 12" uitgegeven, en heette dan Dirty Rotten LP. Op korte tijd behoorlijk succesvol; voldoende om het nummer 'Money Stinks' achter zich te laten en te tekenen bij een major.
- ForWhomThePeteTolls: Ik had natuurlijk voor de grap Endtroducing kunnen noemen, maar dat klinkt behoorlijk gedateerd imho... Ik ga voor Third van Portishead, het zou uit de 80's kunnen komen maar ook zomaar gisteren gereleased kunnen zijn.
- BrotherJohn: The Prodigy - The Fat of the Land klinkt nog altijd alsof het onlangs is uitgebracht

Nieuwe vraag; van welk album (dat voor 2010 uitkwam, oké vooruit, later mag ook) had je in het jaar van de release niet kunnen denken dat het anno nu zo'n tijdloos album zou zijn?

- Film Pegasus: Eddie Vedder - Into the Wild. Ik zag eerst de film en de muziek was best wel mooi. Maar nooit gedacht dat de soundtrack ook een eigen leven zou leiden en oa Society en Long Nights zo'n klassiekers zouden worden.
- herman: Arcade Fire - Funeral vond ik bij uitkomen niet gelijk overtuigend, gaandeweg wel wat meer. Maar pas een vol jaar later was ik echt helemaal om. Laat staan dat ik in 2004 al het idee had dat dit in 2020 een van de grote klassiekers van de afgelopen 25 jaar zou zijn.
- ArthurDZ: toen Please Please Me uitkwam in '63 dacht ik, lekker plaatje, maar gitaarmuziek is zo onderhand wel een beetje uit de mode.
- Rudi S : toen ik einde jaren '70 nog mooi en jong was kwamen er onder de punk en new wave paraplu aan de lopende band nieuwe albums uit, albums als 17 seconde en Unknow Pleasure werden met veel plezier beluisterd en in de kast bijgezet zonder toen de toekomstige impact re beseffen.
- Mssr Renard: Uzva - Uoma (2006) en Maisha - There Is a Place (2018) (nu al tijdloos). En van de mainstream: Red Hot Chili Peppers - Blood Sugar Sex Magik (1991) en Faith No More - King for a Day, Fool for a Lifetime (1995)
- dix: Slint - Spiderland
- Barney Rubble: Toen The End Has A Start van de Editors halverwege de jaren 00 uit de speakers van mijn vader's autoradio kwam, kon ik nog niet vermoeden dat ik het gelijknamige album een goed decennium later tot mijn meest gedraaide platen zou rekenen.
- Etta - portishead Dummy
- mjuman: pfoe, heb je even: Joy Division - Unknown Pleasures (1979); Cocteau Twins - Head over Heels (1983), Dead Can Dance - Within the Realm of a Dying Sun (1987), Talk Talk - Spirit of Eden (1988), Slowdive - Souvlaki (1993), Bark Psychosis - Hex (1994), Nils Petter Molvaer - Khmer (1997), Burial - Untrue (2007) - allemaal albums die ik voor geen goud zou willen missen, op een enkeling na ook alle op lp
- Lontanovicolo - Buena Vista Social Club - Buena Vista Social Club
- Don Cappuccino: Rick Astley - Whenever You Need Somebody (1987)
- ohmusica: Amy Winehouse - back to black is voor mijn gevoel nu al een redelijk tijdloos album verder heb ik het meer met losse nummers bv blue monday, born slippy, of autobahn, maar tijdsloos heeft geen eeuwigheidswaarde, soms is het ineens voorbij.
- Boenga: In de punk/HC-scene: D.R.I - Dirty Rotten EP. Verscheen als 7" (met 22 nummers), maar werd al snel op 12" uitgegeven, en heette dan Dirty Rotten LP. Op korte tijd behoorlijk succesvol; voldoende om het nummer 'Money Stinks' achter zich te laten en te tekenen bij een major.
- ForWhomThePeteTolls: Ik had natuurlijk voor de grap Endtroducing kunnen noemen, maar dat klinkt behoorlijk gedateerd imho... Ik ga voor Third van Portishead, het zou uit de 80's kunnen komen maar ook zomaar gisteren gereleased kunnen zijn.
- BrotherJohn: The Prodigy - The Fat of the Land klinkt nog altijd alsof het onlangs is uitgebracht
- OWW: Dat heb ik echt nog nooit meegemaakt. Ik vraag me sowieso nooit af of iets over jaren tijdloos zou kunnen zijn. (??) Zoiets stel je pas achteraf vast. Bijzonder dat er zoveel mensen zijn bij wie dat zogenaamd tegenovergesteld werkt.

Nieuwe vraag; van welk album (dat voor 2010 uitkwam, oké vooruit, later mag ook) had je in het jaar van de release niet kunnen denken dat het anno nu zo'n tijdloos album zou zijn?

- Film Pegasus: Eddie Vedder - Into the Wild. Ik zag eerst de film en de muziek was best wel mooi. Maar nooit gedacht dat de soundtrack ook een eigen leven zou leiden en oa Society en Long Nights zo'n klassiekers zouden worden.
- herman: Arcade Fire - Funeral vond ik bij uitkomen niet gelijk overtuigend, gaandeweg wel wat meer. Maar pas een vol jaar later was ik echt helemaal om. Laat staan dat ik in 2004 al het idee had dat dit in 2020 een van de grote klassiekers van de afgelopen 25 jaar zou zijn.
- ArthurDZ: toen Please Please Me uitkwam in '63 dacht ik, lekker plaatje, maar gitaarmuziek is zo onderhand wel een beetje uit de mode.
- Rudi S : toen ik einde jaren '70 nog mooi en jong was kwamen er onder de punk en new wave paraplu aan de lopende band nieuwe albums uit, albums als 17 seconde en Unknow Pleasure werden met veel plezier beluisterd en in de kast bijgezet zonder toen de toekomstige impact re beseffen.
- Mssr Renard: Uzva - Uoma (2006) en Maisha - There Is a Place (2018) (nu al tijdloos). En van de mainstream: Red Hot Chili Peppers - Blood Sugar Sex Magik (1991) en Faith No More - King for a Day, Fool for a Lifetime (1995)
- dix: Slint - Spiderland
- Barney Rubble: Toen The End Has A Start van de Editors halverwege de jaren 00 uit de speakers van mijn vader's autoradio kwam, kon ik nog niet vermoeden dat ik het gelijknamige album een goed decennium later tot mijn meest gedraaide platen zou rekenen.
- Etta - portishead Dummy
- mjuman: pfoe, heb je even: Joy Division - Unknown Pleasures (1979); Cocteau Twins - Head over Heels (1983), Dead Can Dance - Within the Realm of a Dying Sun (1987), Talk Talk - Spirit of Eden (1988), Slowdive - Souvlaki (1993), Bark Psychosis - Hex (1994), Nils Petter Molvaer - Khmer (1997), Burial - Untrue (2007) - allemaal albums die ik voor geen goud zou willen missen, op een enkeling na ook alle op lp
- Lontanovicolo - Buena Vista Social Club - Buena Vista Social Club
- Don Cappuccino: Rick Astley - Whenever You Need Somebody (1987)
- ohmusica: Amy Winehouse - back to black is voor mijn gevoel nu al een redelijk tijdloos album verder heb ik het meer met losse nummers bv blue monday, born slippy, of autobahn, maar tijdsloos heeft geen eeuwigheidswaarde, soms is het ineens voorbij.
- Boenga: In de punk/HC-scene: D.R.I - Dirty Rotten EP. Verscheen als 7" (met 22 nummers), maar werd al snel op 12" uitgegeven, en heette dan Dirty Rotten LP. Op korte tijd behoorlijk succesvol; voldoende om het nummer 'Money Stinks' achter zich te laten en te tekenen bij een major.
- ForWhomThePeteTolls: Ik had natuurlijk voor de grap Endtroducing kunnen noemen, maar dat klinkt behoorlijk gedateerd imho... Ik ga voor Third van Portishead, het zou uit de 80's kunnen komen maar ook zomaar gisteren gereleased kunnen zijn.
- BrotherJohn: The Prodigy - The Fat of the Land klinkt nog altijd alsof het onlangs is uitgebracht
- OWW: Dat heb ik echt nog nooit meegemaakt. Ik vraag me sowieso nooit af of iets over jaren tijdloos zou kunnen zijn. (??) Zoiets stel je pas achteraf vast. Bijzonder dat er zoveel mensen zijn bij wie dat zogenaamd tegenovergesteld werkt.
- Casartelli: laat ik Marbles eens noemen. Marillion had toen al enkele magere albums op rij uitgebracht en de crowdfunding die eraan voorafging hielp het beeld ook niet echt mee. En dan dat geteut met een 1cd-retaileditie en een 2cd-faneditie... dat het een van de grootste progklassiekers van de 21e eeuw tot dusverre zou worden was niet meteen evident.

Die users hebben de vraag gewoon beter begrepen.

Nieuwe vraag; van welk album (dat voor 2010 uitkwam, oké vooruit, later mag ook) had je in het jaar van de release niet kunnen denken dat het anno nu zo'n tijdloos album zou zijn?

- Film Pegasus: Eddie Vedder - Into the Wild. Ik zag eerst de film en de muziek was best wel mooi. Maar nooit gedacht dat de soundtrack ook een eigen leven zou leiden en oa Society en Long Nights zo'n klassiekers zouden worden.
- herman: Arcade Fire - Funeral vond ik bij uitkomen niet gelijk overtuigend, gaandeweg wel wat meer. Maar pas een vol jaar later was ik echt helemaal om. Laat staan dat ik in 2004 al het idee had dat dit in 2020 een van de grote klassiekers van de afgelopen 25 jaar zou zijn.
- ArthurDZ: toen Please Please Me uitkwam in '63 dacht ik, lekker plaatje, maar gitaarmuziek is zo onderhand wel een beetje uit de mode.
- Rudi S : toen ik einde jaren '70 nog mooi en jong was kwamen er onder de punk en new wave paraplu aan de lopende band nieuwe albums uit, albums als 17 seconde en Unknow Pleasure werden met veel plezier beluisterd en in de kast bijgezet zonder toen de toekomstige impact re beseffen.
- Mssr Renard: Uzva - Uoma (2006) en Maisha - There Is a Place (2018) (nu al tijdloos). En van de mainstream: Red Hot Chili Peppers - Blood Sugar Sex Magik (1991) en Faith No More - King for a Day, Fool for a Lifetime (1995)
- dix: Slint - Spiderland
- Barney Rubble: Toen The End Has A Start van de Editors halverwege de jaren 00 uit de speakers van mijn vader's autoradio kwam, kon ik nog niet vermoeden dat ik het gelijknamige album een goed decennium later tot mijn meest gedraaide platen zou rekenen.
- Etta - portishead Dummy
- mjuman: pfoe, heb je even: Joy Division - Unknown Pleasures (1979); Cocteau Twins - Head over Heels (1983), Dead Can Dance - Within the Realm of a Dying Sun (1987), Talk Talk - Spirit of Eden (1988), Slowdive - Souvlaki (1993), Bark Psychosis - Hex (1994), Nils Petter Molvaer - Khmer (1997), Burial - Untrue (2007) - allemaal albums die ik voor geen goud zou willen missen, op een enkeling na ook alle op lp
- Lontanovicolo - Buena Vista Social Club - Buena Vista Social Club
- Don Cappuccino: Rick Astley - Whenever You Need Somebody (1987)
- ohmusica: Amy Winehouse - back to black is voor mijn gevoel nu al een redelijk tijdloos album verder heb ik het meer met losse nummers bv blue monday, born slippy, of autobahn, maar tijdsloos heeft geen eeuwigheidswaarde, soms is het ineens voorbij.
- Boenga: In de punk/HC-scene: D.R.I - Dirty Rotten EP. Verscheen als 7" (met 22 nummers), maar werd al snel op 12" uitgegeven, en heette dan Dirty Rotten LP. Op korte tijd behoorlijk succesvol; voldoende om het nummer 'Money Stinks' achter zich te laten en te tekenen bij een major.
- ForWhomThePeteTolls: Ik had natuurlijk voor de grap Endtroducing kunnen noemen, maar dat klinkt behoorlijk gedateerd imho... Ik ga voor Third van Portishead, het zou uit de 80's kunnen komen maar ook zomaar gisteren gereleased kunnen zijn.
- BrotherJohn: The Prodigy - The Fat of the Land klinkt nog altijd alsof het onlangs is uitgebracht
- OWW: Dat heb ik echt nog nooit meegemaakt. Ik vraag me sowieso nooit af of iets over jaren tijdloos zou kunnen zijn. (??) Zoiets stel je pas achteraf vast. Bijzonder dat er zoveel mensen zijn bij wie dat zogenaamd tegenovergesteld werkt.
- Casartelli: laat ik Marbles eens noemen. Marillion had toen al enkele magere albums op rij uitgebracht en de crowdfunding die eraan voorafging hielp het beeld ook niet echt mee. En dan dat geteut met een 1cd-retaileditie en een 2cd-faneditie... dat het een van de grootste progklassiekers van de 21e eeuw tot dusverre zou worden was niet meteen evident.
- aerobag: Ik ben misschien nog wat te jong hiervoor, dus ik gebruik de na-2010 helplijn. Ik had in 2012 toen ik voor het eerst Good Kid, M.A.A.D City hoorde niet voor kunnen stellen dat Kendrick ook door niet-hiphop liefhebbers in de armen gesloten zou worden

Nieuwe vraag; van welk album (dat voor 2010 uitkwam, oké vooruit, later mag ook) had je in het jaar van de release niet kunnen denken dat het anno nu zo'n tijdloos album zou zijn?

- Film Pegasus: Eddie Vedder - Into the Wild. Ik zag eerst de film en de muziek was best wel mooi. Maar nooit gedacht dat de soundtrack ook een eigen leven zou leiden en oa Society en Long Nights zo'n klassiekers zouden worden.
- herman: Arcade Fire - Funeral vond ik bij uitkomen niet gelijk overtuigend, gaandeweg wel wat meer. Maar pas een vol jaar later was ik echt helemaal om. Laat staan dat ik in 2004 al het idee had dat dit in 2020 een van de grote klassiekers van de afgelopen 25 jaar zou zijn.
- ArthurDZ: toen Please Please Me uitkwam in '63 dacht ik, lekker plaatje, maar gitaarmuziek is zo onderhand wel een beetje uit de mode.
- Rudi S : toen ik einde jaren '70 nog mooi en jong was kwamen er onder de punk en new wave paraplu aan de lopende band nieuwe albums uit, albums als 17 seconde en Unknow Pleasure werden met veel plezier beluisterd en in de kast bijgezet zonder toen de toekomstige impact re beseffen.
- Mssr Renard: Uzva - Uoma (2006) en Maisha - There Is a Place (2018) (nu al tijdloos). En van de mainstream: Red Hot Chili Peppers - Blood Sugar Sex Magik (1991) en Faith No More - King for a Day, Fool for a Lifetime (1995)
- dix: Slint - Spiderland
- Barney Rubble: Toen The End Has A Start van de Editors halverwege de jaren 00 uit de speakers van mijn vader's autoradio kwam, kon ik nog niet vermoeden dat ik het gelijknamige album een goed decennium later tot mijn meest gedraaide platen zou rekenen.
- Etta - portishead Dummy
- mjuman: pfoe, heb je even: Joy Division - Unknown Pleasures (1979); Cocteau Twins - Head over Heels (1983), Dead Can Dance - Within the Realm of a Dying Sun (1987), Talk Talk - Spirit of Eden (1988), Slowdive - Souvlaki (1993), Bark Psychosis - Hex (1994), Nils Petter Molvaer - Khmer (1997), Burial - Untrue (2007) - allemaal albums die ik voor geen goud zou willen missen, op een enkeling na ook alle op lp
- Lontanovicolo - Buena Vista Social Club - Buena Vista Social Club
- Don Cappuccino: Rick Astley - Whenever You Need Somebody (1987)
- ohmusica: Amy Winehouse - back to black is voor mijn gevoel nu al een redelijk tijdloos album verder heb ik het meer met losse nummers bv blue monday, born slippy, of autobahn, maar tijdsloos heeft geen eeuwigheidswaarde, soms is het ineens voorbij.
- Boenga: In de punk/HC-scene: D.R.I - Dirty Rotten EP. Verscheen als 7" (met 22 nummers), maar werd al snel op 12" uitgegeven, en heette dan Dirty Rotten LP. Op korte tijd behoorlijk succesvol; voldoende om het nummer 'Money Stinks' achter zich te laten en te tekenen bij een major.
- ForWhomThePeteTolls: Ik had natuurlijk voor de grap Endtroducing kunnen noemen, maar dat klinkt behoorlijk gedateerd imho... Ik ga voor Third van Portishead, het zou uit de 80's kunnen komen maar ook zomaar gisteren gereleased kunnen zijn.
- BrotherJohn: The Prodigy - The Fat of the Land klinkt nog altijd alsof het onlangs is uitgebracht
- OWW: Dat heb ik echt nog nooit meegemaakt. Ik vraag me sowieso nooit af of iets over jaren tijdloos zou kunnen zijn. (??) Zoiets stel je pas achteraf vast. Bijzonder dat er zoveel mensen zijn bij wie dat zogenaamd tegenovergesteld werkt.
- Casartelli: laat ik Marbles eens noemen. Marillion had toen al enkele magere albums op rij uitgebracht en de crowdfunding die eraan voorafging hielp het beeld ook niet echt mee. En dan dat geteut met een 1cd-retaileditie en een 2cd-faneditie... dat het een van de grootste progklassiekers van de 21e eeuw tot dusverre zou worden was niet meteen evident.
- aerobag: Ik ben misschien nog wat te jong hiervoor, dus ik gebruik de na-2010 helplijn. Ik had in 2012 toen ik voor het eerst Good Kid, M.A.A.D City hoorde niet voor kunnen stellen dat Kendrick ook door niet-hiphop liefhebbers in de armen gesloten zou worden.
- Fathead: ik vind albums (en kunst in het algemeen) juist leuk in hun context qua tijd en plaats, dat maakt het juist boeiend. Tijdloosheid betekent toch ook een beetje saai in mijn ogen. Unknown Pleasures is fantastisch, maar totaal niet tijdloos. Oke, tijdloos en niet saai: doe mij ook maar Portishead dan...

Nieuwe vraag; van welk album (dat voor 2010 uitkwam, oké vooruit, later mag ook) had je in het jaar van de release niet kunnen denken dat het anno nu zo'n tijdloos album zou zijn?

- Film Pegasus: Eddie Vedder - Into the Wild. Ik zag eerst de film en de muziek was best wel mooi. Maar nooit gedacht dat de soundtrack ook een eigen leven zou leiden en oa Society en Long Nights zo'n klassiekers zouden worden.
- herman: Arcade Fire - Funeral vond ik bij uitkomen niet gelijk overtuigend, gaandeweg wel wat meer. Maar pas een vol jaar later was ik echt helemaal om. Laat staan dat ik in 2004 al het idee had dat dit in 2020 een van de grote klassiekers van de afgelopen 25 jaar zou zijn.
- ArthurDZ: toen Please Please Me uitkwam in '63 dacht ik, lekker plaatje, maar gitaarmuziek is zo onderhand wel een beetje uit de mode.
- Rudi S : toen ik einde jaren '70 nog mooi en jong was kwamen er onder de punk en new wave paraplu aan de lopende band nieuwe albums uit, albums als 17 seconde en Unknow Pleasure werden met veel plezier beluisterd en in de kast bijgezet zonder toen de toekomstige impact re beseffen.
- Mssr Renard: Uzva - Uoma (2006) en Maisha - There Is a Place (2018) (nu al tijdloos). En van de mainstream: Red Hot Chili Peppers - Blood Sugar Sex Magik (1991) en Faith No More - King for a Day, Fool for a Lifetime (1995)
- dix: Slint - Spiderland
- Barney Rubble: Toen The End Has A Start van de Editors halverwege de jaren 00 uit de speakers van mijn vader's autoradio kwam, kon ik nog niet vermoeden dat ik het gelijknamige album een goed decennium later tot mijn meest gedraaide platen zou rekenen.
- Etta - portishead Dummy
- mjuman: pfoe, heb je even: Joy Division - Unknown Pleasures (1979); Cocteau Twins - Head over Heels (1983), Dead Can Dance - Within the Realm of a Dying Sun (1987), Talk Talk - Spirit of Eden (1988), Slowdive - Souvlaki (1993), Bark Psychosis - Hex (1994), Nils Petter Molvaer - Khmer (1997), Burial - Untrue (2007) - allemaal albums die ik voor geen goud zou willen missen, op een enkeling na ook alle op lp
- Lontanovicolo - Buena Vista Social Club - Buena Vista Social Club
- Don Cappuccino: Rick Astley - Whenever You Need Somebody (1987)
- ohmusica: Amy Winehouse - back to black is voor mijn gevoel nu al een redelijk tijdloos album verder heb ik het meer met losse nummers bv blue monday, born slippy, of autobahn, maar tijdsloos heeft geen eeuwigheidswaarde, soms is het ineens voorbij.
- Boenga: In de punk/HC-scene: D.R.I - Dirty Rotten EP. Verscheen als 7" (met 22 nummers), maar werd al snel op 12" uitgegeven, en heette dan Dirty Rotten LP. Op korte tijd behoorlijk succesvol; voldoende om het nummer 'Money Stinks' achter zich te laten en te tekenen bij een major.
- ForWhomThePeteTolls: Ik had natuurlijk voor de grap Endtroducing kunnen noemen, maar dat klinkt behoorlijk gedateerd imho... Ik ga voor Third van Portishead, het zou uit de 80's kunnen komen maar ook zomaar gisteren gereleased kunnen zijn.
- BrotherJohn: The Prodigy - The Fat of the Land klinkt nog altijd alsof het onlangs is uitgebracht
- OWW: Dat heb ik echt nog nooit meegemaakt. Ik vraag me sowieso nooit af of iets over jaren tijdloos zou kunnen zijn. (??) Zoiets stel je pas achteraf vast. Bijzonder dat er zoveel mensen zijn bij wie dat zogenaamd tegenovergesteld werkt.
- Casartelli: laat ik Marbles eens noemen. Marillion had toen al enkele magere albums op rij uitgebracht en de crowdfunding die eraan voorafging hielp het beeld ook niet echt mee. En dan dat geteut met een 1cd-retaileditie en een 2cd-faneditie... dat het een van de grootste progklassiekers van de 21e eeuw tot dusverre zou worden was niet meteen evident.
- aerobag: Ik ben misschien nog wat te jong hiervoor, dus ik gebruik de na-2010 helplijn. Ik had in 2012 toen ik voor het eerst Good Kid, M.A.A.D City hoorde niet voor kunnen stellen dat Kendrick ook door niet-hiphop liefhebbers in de armen gesloten zou worden.
- Fathead: ik vind albums (en kunst in het algemeen) juist leuk in hun context qua tijd en plaats, dat maakt het juist boeiend. Tijdloosheid betekent toch ook een beetje saai in mijn ogen. Unknown Pleasures is fantastisch, maar totaal niet tijdloos. Oke, tijdloos en niet saai: doe mij ook maar Portishead dan...
- deric raven: Jeff Buckley - Grace. Nooit verwacht, al zal het dramatische einde van de zanger en zijn Leonard Cohen cover zeker een bijdrage geleverd hebben in de mythische waarde van de plaat. Bij OK Computer van Radiohead verwachtte ik het ook niet, toch een behoorlijke afknapper na de perfecte singeltjesplaat The Bends.

Nieuwe vraag; van welk album (dat voor 2010 uitkwam, oké vooruit, later mag ook) had je in het jaar van de release niet kunnen denken dat het anno nu zo'n tijdloos album zou zijn?

- Film Pegasus: Eddie Vedder - Into the Wild. Ik zag eerst de film en de muziek was best wel mooi. Maar nooit gedacht dat de soundtrack ook een eigen leven zou leiden en oa Society en Long Nights zo'n klassiekers zouden worden.
- herman: Arcade Fire - Funeral vond ik bij uitkomen niet gelijk overtuigend, gaandeweg wel wat meer. Maar pas een vol jaar later was ik echt helemaal om. Laat staan dat ik in 2004 al het idee had dat dit in 2020 een van de grote klassiekers van de afgelopen 25 jaar zou zijn.
- ArthurDZ: toen Please Please Me uitkwam in '63 dacht ik, lekker plaatje, maar gitaarmuziek is zo onderhand wel een beetje uit de mode.
- Rudi S : toen ik einde jaren '70 nog mooi en jong was kwamen er onder de punk en new wave paraplu aan de lopende band nieuwe albums uit, albums als 17 seconde en Unknow Pleasure werden met veel plezier beluisterd en in de kast bijgezet zonder toen de toekomstige impact re beseffen.
- Mssr Renard: Uzva - Uoma (2006) en Maisha - There Is a Place (2018) (nu al tijdloos). En van de mainstream: Red Hot Chili Peppers - Blood Sugar Sex Magik (1991) en Faith No More - King for a Day, Fool for a Lifetime (1995)
- dix: Slint - Spiderland
- Barney Rubble: Toen The End Has A Start van de Editors halverwege de jaren 00 uit de speakers van mijn vader's autoradio kwam, kon ik nog niet vermoeden dat ik het gelijknamige album een goed decennium later tot mijn meest gedraaide platen zou rekenen.
- Etta - portishead Dummy
- mjuman: pfoe, heb je even: Joy Division - Unknown Pleasures (1979); Cocteau Twins - Head over Heels (1983), Dead Can Dance - Within the Realm of a Dying Sun (1987), Talk Talk - Spirit of Eden (1988), Slowdive - Souvlaki (1993), Bark Psychosis - Hex (1994), Nils Petter Molvaer - Khmer (1997), Burial - Untrue (2007) - allemaal albums die ik voor geen goud zou willen missen, op een enkeling na ook alle op lp
- Lontanovicolo - Buena Vista Social Club - Buena Vista Social Club
- Don Cappuccino: Rick Astley - Whenever You Need Somebody (1987)
- ohmusica: Amy Winehouse - back to black is voor mijn gevoel nu al een redelijk tijdloos album verder heb ik het meer met losse nummers bv blue monday, born slippy, of autobahn, maar tijdsloos heeft geen eeuwigheidswaarde, soms is het ineens voorbij.
- Boenga: In de punk/HC-scene: D.R.I - Dirty Rotten EP. Verscheen als 7" (met 22 nummers), maar werd al snel op 12" uitgegeven, en heette dan Dirty Rotten LP. Op korte tijd behoorlijk succesvol; voldoende om het nummer 'Money Stinks' achter zich te laten en te tekenen bij een major.
- ForWhomThePeteTolls: Ik had natuurlijk voor de grap Endtroducing kunnen noemen, maar dat klinkt behoorlijk gedateerd imho... Ik ga voor Third van Portishead, het zou uit de 80's kunnen komen maar ook zomaar gisteren gereleased kunnen zijn.
- BrotherJohn: The Prodigy - The Fat of the Land klinkt nog altijd alsof het onlangs is uitgebracht
- OWW: Dat heb ik echt nog nooit meegemaakt. Ik vraag me sowieso nooit af of iets over jaren tijdloos zou kunnen zijn. (??) Zoiets stel je pas achteraf vast. Bijzonder dat er zoveel mensen zijn bij wie dat zogenaamd tegenovergesteld werkt.
- Casartelli: laat ik Marbles eens noemen. Marillion had toen al enkele magere albums op rij uitgebracht en de crowdfunding die eraan voorafging hielp het beeld ook niet echt mee. En dan dat geteut met een 1cd-retaileditie en een 2cd-faneditie... dat het een van de grootste progklassiekers van de 21e eeuw tot dusverre zou worden was niet meteen evident.
- aerobag: Ik ben misschien nog wat te jong hiervoor, dus ik gebruik de na-2010 helplijn. Ik had in 2012 toen ik voor het eerst Good Kid, M.A.A.D City hoorde niet voor kunnen stellen dat Kendrick ook door niet-hiphop liefhebbers in de armen gesloten zou worden.
- Fathead: ik vind albums (en kunst in het algemeen) juist leuk in hun context qua tijd en plaats, dat maakt het juist boeiend. Tijdloosheid betekent toch ook een beetje saai in mijn ogen. Unknown Pleasures is fantastisch, maar totaal niet tijdloos. Oke, tijdloos en niet saai: doe mij ook maar Portishead dan...
- deric raven: Jeff Buckley - Grace. Nooit verwacht, al zal het dramatische einde van de zanger en zijn Leonard Cohen cover zeker een bijdrage geleverd hebben in de mythische waarde van de plaat. Bij OK Computer van Radiohead verwachtte ik het ook niet, toch een behoorlijke afknapper na de perfecte singeltjesplaat The Bends.
-Thudd: Iron Maiden - Killers (1981).

Nieuwe vraag; van welk album (dat voor 2010 uitkwam, oké vooruit, later mag ook) had je in het jaar van de release niet kunnen denken dat het anno nu zo'n tijdloos album zou zijn?

- Film Pegasus: Eddie Vedder - Into the Wild. Ik zag eerst de film en de muziek was best wel mooi. Maar nooit gedacht dat de soundtrack ook een eigen leven zou leiden en oa Society en Long Nights zo'n klassiekers zouden worden.
- herman: Arcade Fire - Funeral vond ik bij uitkomen niet gelijk overtuigend, gaandeweg wel wat meer. Maar pas een vol jaar later was ik echt helemaal om. Laat staan dat ik in 2004 al het idee had dat dit in 2020 een van de grote klassiekers van de afgelopen 25 jaar zou zijn.
- ArthurDZ: toen Please Please Me uitkwam in '63 dacht ik, lekker plaatje, maar gitaarmuziek is zo onderhand wel een beetje uit de mode.
- Rudi S : toen ik einde jaren '70 nog mooi en jong was kwamen er onder de punk en new wave paraplu aan de lopende band nieuwe albums uit, albums als 17 seconde en Unknow Pleasure werden met veel plezier beluisterd en in de kast bijgezet zonder toen de toekomstige impact re beseffen.
- Mssr Renard: Uzva - Uoma (2006) en Maisha - There Is a Place (2018) (nu al tijdloos). En van de mainstream: Red Hot Chili Peppers - Blood Sugar Sex Magik (1991) en Faith No More - King for a Day, Fool for a Lifetime (1995)
- dix: Slint - Spiderland
- Barney Rubble: Toen The End Has A Start van de Editors halverwege de jaren 00 uit de speakers van mijn vader's autoradio kwam, kon ik nog niet vermoeden dat ik het gelijknamige album een goed decennium later tot mijn meest gedraaide platen zou rekenen.
- Etta - portishead Dummy
- mjuman: pfoe, heb je even: Joy Division - Unknown Pleasures (1979); Cocteau Twins - Head over Heels (1983), Dead Can Dance - Within the Realm of a Dying Sun (1987), Talk Talk - Spirit of Eden (1988), Slowdive - Souvlaki (1993), Bark Psychosis - Hex (1994), Nils Petter Molvaer - Khmer (1997), Burial - Untrue (2007) - allemaal albums die ik voor geen goud zou willen missen, op een enkeling na ook alle op lp
- Lontanovicolo - Buena Vista Social Club - Buena Vista Social Club
- Don Cappuccino: Rick Astley - Whenever You Need Somebody (1987)
- ohmusica: Amy Winehouse - back to black is voor mijn gevoel nu al een redelijk tijdloos album verder heb ik het meer met losse nummers bv blue monday, born slippy, of autobahn, maar tijdsloos heeft geen eeuwigheidswaarde, soms is het ineens voorbij.
- Boenga: In de punk/HC-scene: D.R.I - Dirty Rotten EP. Verscheen als 7" (met 22 nummers), maar werd al snel op 12" uitgegeven, en heette dan Dirty Rotten LP. Op korte tijd behoorlijk succesvol; voldoende om het nummer 'Money Stinks' achter zich te laten en te tekenen bij een major.
- ForWhomThePeteTolls: Ik had natuurlijk voor de grap Endtroducing kunnen noemen, maar dat klinkt behoorlijk gedateerd imho... Ik ga voor Third van Portishead, het zou uit de 80's kunnen komen maar ook zomaar gisteren gereleased kunnen zijn.
- BrotherJohn: The Prodigy - The Fat of the Land klinkt nog altijd alsof het onlangs is uitgebracht
- OWW: Dat heb ik echt nog nooit meegemaakt. Ik vraag me sowieso nooit af of iets over jaren tijdloos zou kunnen zijn. (??) Zoiets stel je pas achteraf vast. Bijzonder dat er zoveel mensen zijn bij wie dat zogenaamd tegenovergesteld werkt.
- Casartelli: laat ik Marbles eens noemen. Marillion had toen al enkele magere albums op rij uitgebracht en de crowdfunding die eraan voorafging hielp het beeld ook niet echt mee. En dan dat geteut met een 1cd-retaileditie en een 2cd-faneditie... dat het een van de grootste progklassiekers van de 21e eeuw tot dusverre zou worden was niet meteen evident.
- aerobag: Ik ben misschien nog wat te jong hiervoor, dus ik gebruik de na-2010 helplijn. Ik had in 2012 toen ik voor het eerst Good Kid, M.A.A.D City hoorde niet voor kunnen stellen dat Kendrick ook door niet-hiphop liefhebbers in de armen gesloten zou worden.
- Fathead: ik vind albums (en kunst in het algemeen) juist leuk in hun context qua tijd en plaats, dat maakt het juist boeiend. Tijdloosheid betekent toch ook een beetje saai in mijn ogen. Unknown Pleasures is fantastisch, maar totaal niet tijdloos. Oke, tijdloos en niet saai: doe mij ook maar Portishead dan...
- deric raven: Jeff Buckley - Grace. Nooit verwacht, al zal het dramatische einde van de zanger en zijn Leonard Cohen cover zeker een bijdrage geleverd hebben in de mythische waarde van de plaat. Bij OK Computer van Radiohead verwachtte ik het ook niet, toch een behoorlijke afknapper na de perfecte singeltjesplaat The Bends.
-Thudd: Iron Maiden - Killers (1981).

Nieuwe vraag; YouTube staat vol met ASMR video's, wat vind je van deze hype? Ben je zelf gevoelig voor het geluid van een haarborstel, gefluister, knisperend plastic of crunchy gesmak? Zitten er wellicht ASMR elementen in je favoriete muziek?

Nieuwe vraag; YouTube staat vol met ASMR video's, wat vind je van deze hype? Ben je zelf gevoelig voor het geluid van een haarborstel, gefluister, knisperend plastic of crunchy gesmak? Zitten er wellicht ASMR elementen in je favoriete muziek?

- Arrie: niet mijn ding. Maar het is mooi dat het voor heel veel mensen enorm ontspannend werkt.