... een fotootje

en nog eentje

nog eentje om het af te leren. de rest gebruik ik ergens anders

Waar

http://www.floydstuff.com

Bij Pink Floyd - The Wall (1979):

Ik mag zaterdag 9 april naar Arnhem. Roger Waters die met 8 gast muzikanten The Wall live ten gehore gaat brengen....... Ik hoop dat ik na het concert net zo gelukkig zal zijn als in 1979 toen ik "The Wall (1979)" van mijn zuur verdiende "zaterdagbaantje" geld had aangeschaft.

Ik ga 11 April . Sta te popelen . Waters zelf is er erg mee in zijn nopjes. Met de huidige tijd van nu schijnt het visueel nog mooier te zijn .
8 musici . Ik hoop dat ze de intentie muzikaal kunnen waarmaken . Ik vermoed van wel , alleen Gilmour's spel zal bij tijd en wijle wel gemist worden . En wat wordt er allemaal live gespeeld ?

Dan kunnen we mekaar zomaar tegen het vege lijf lopen Hans. Ben je te herkennen aan je Invisible Touch T-shirt?

Wat er live gespeeld wordt? Het album uiteraard. Geen toegiften voor zover ik weet.

8 april hiero. Ik heb de allereerste show gedownload, en je kan met een gerust hart gaan slapen bikkel. Waarschijnlijk zijn ze nu zelfs nog beter ingespeeld.

Enkel The Wall wordt gespeeld, met die twee extra nummers die het album niet gehaald hebben, maar in 1980/1981 wel live gespeeld werden.

Bedankt Stijn , ik kijk er naar uit . Het blijft mijn fav. Floyd Album en ben erg in mijn nopjes om het nu eindelijk eens te aanschouwen .
Jullie allemaal , veel plezier . Ik lees jullie ervaringen wel .

Ik ben bang dat mijn Invisible Touch shirt wat aan de krappe kant is. Te heet gewassen of wellicht ben ik inmiddels een paar kilo zwaarder . Lang, kaal, brildragend..... een doorsnee 52 jarige man dus eigenlijk. Ik kijk er ongeloofelijk naar uit: The Wall live. Een lang gekoesterde wens die 9 april in vervulling lijkt te gaan. Ik ben er heilig van overtuigd dat Roger Waters een geweldige show gaat neerzetten.

Met de heren van Venice als achtergrond vocalisten tijdens de Waters Concerten in Arnhem.

Nee he? Is Snowy White trouwens nog van de partij?

Snowy White weet ik niet zeker, maar ik denk het wel gezien eerdere concerten van waters.

Snowy White is er bij .

Als je de Wall concerten bedoelt zou het haast wel moeten ja. De andere leadgitarist is dacht ik vervangen. (nee, ik bedoel niet Gilmour )

En als het Gilmour was.... So what!
Zaterdag 2 april was er in een groot landelijk dagblad een interview te lezen met Roger Waters. Als ik het artikel mag geloven staat Roger Waters niet onwelwillend tegenover een hernieuwde samenwerking met David.... Het zou wat zijn: The Wall live in Arnhem met David Gilmour als lead gitarist.... Keep on dreaming Hans.

Gilmour heeft wel toegezegd een paar shows mee te zullen doen als gast . Maar ik vermoed dat het alleen gaat om Comfortably Numb . Maar dit meer als tegenprestatie . Waters heeft vorig jaar juli met Gilmour meegedaan op een benfiet .
Gilmour's bijdrage zat tot het laatst geheim worden gehouden .

Gilmour is nooit zo gek geweest op het concept The Wall , daar heeft hij nooit geen doekjes om gewonden .
Verder zou ik niet meer in een hernieuwde samenwerking geloven . In een intervieuw in het blad ''Lust For Life " geeft Waters aan het liefst de touwtjes zelf in handen te houden .
Hij geeft daarbij aan dat hij zich tijdens de reunie van Live8 inhield , omdat Gilmour het de laatste jaren voor het zeggen had bij Floyd .
Gilmour werkt nu ook zelfstandig en het zal vermoedelijk niet gaan werken als de 2 heren weer pertinent zouden gaan samenwerken .

Maar het klopt dat Waters er niet onwillend tegenover staat .

De sukkel!

Ik snap hem wel. Het is een concept dat vooral leeft voor Waters. Bovendien als Gilmours' latere werk hoort, hoor je dat die het vooral moet hebben van gelikte nummers (en dat hoor ik ook terug in Young Lust en Comfortably Numb)

Ik ook . Alleen niet "on stage" .

Toen de band rond 1978 bijelkaar kwam bij Waters thuis , had hij 2 concepten The Wall en The Prons Or Cons Of Hitchhiking .
Met name Gilmour en Wright stonden niet bepaald te juichen , maar er werd uiteindelijk gekozen voor The Wall .
Gilmour vond het eigenlijk te zwaar en te fragmentarisch , Wright vond het helemaal niets en dat had zijn uitwerking op de opnames . Uiteindelijk heeft Waters(!) hem ontslagen en besloot hem uiteindelijk alleen mee te nemen voor de tour (als een soort van sessiemuzikant . )
Micheal Kamen heeft uiteindelijk het meeste ingespeeld .

Waters heeft The Wall altijd verdedigd , en waar hij gelijk in heeft is dat de overige 3 met geen enkel idee kwam in die periode. Of zij daar ook de kans voor hebben gehad is natuurlijk de vraag , maar Waters was duidelijk de man die het allemaal bedacht . Feitelijk al vanaf Dark Side Of The Moon .
Volgens Waters ging de samenwerking vanaf Wish You Were Here verkeerd .

Kan me nog goed herinneren dat tijdens de solo van CF in Lichtenvoorde er iemand van de stage werd afgesleept die voor Roger op zijn knieën ging liggen en aanbiddende bewegingen maakte. Niet meer doen deze keer Hans.

Nee Hans , pas maar op, Waters is net een lama , spuugt je zo in je gezicht . (Montreal 1977)

Filmpje!

Is er niet van helaas . Je kunt wel op You Tube vinden( in audio) dat Waters voor hij een song begint , sommige bezoekers begint af te zeiken . Het is hetzelfde concert waar het spuugincident plaatsvind . Montreal 1977 .

Waters was boos omdat hij het gevoel had dat er niet werd geluistert , maar alleen maar herrie werd getrapt . In het kort komt het er op neer dat hij de herrieschoppers eigenlijk verzoekt om op te rotten als zij niet willen luisteren en het verzieken voor de mensen die wel graag van het concert willen genieten .

Eigenlijk was dit voorval een opzetje naar The Wall . Waters was gedeprimeerd geraakt van al die sporthalconcerten waar in zijn optiek men eigenlijk alleen maar kwam om te zuipen en schreeuwen .

In een autorit met Bob Ernzin (producer /scheidsrechter van The Wall ) vroeg hij zich af hoe het zou zijn als de band zich zou afzonderen van het publiek. Optreden maar dan met een muur eromheen .

De rest is geschiedenis . Al is Waters zijn mening tegenwoordig bijgesteld . Hij vind overigens nog wel dat sporthallen zijn gemaakt voor sport . Beetje Cruyffiaans .

Ach, bij een Gilmour concert moet je ook oppassen dat je geen Roger Waters shirt aanhebt. Tenzij je een foto van z'n middelste vingertje wil maken.

doen dus!

naja, als ik gratis kaartjes voor gilmour zou krijgen,dan zou'k gaan, anders niet

Ik denk dat beide punten waar zijn, Bikkel. Waters was de enige die met ideeën kwam, maar ik denk ook niet dat de rest nog de ruimte kreeg van Waters. Hij domineerde steeds meer. Gilmour heeft in die periode wel een solo cd uitgebracht (waar hij een nummer niet op kwijt kon, wat uiteindelijk in samenwerking met Waters Comfortably Numb ging heten). Dus de vraag of er geen inspiratie was van Gilmours kant, is ook van twee kanten te belichten.

Ik heb zelf het gevoel dat het bij Dark Side nog wel een echt groepsalbum was. Waters was al wel de dominantste en belangrijkste songwriter, maar Gilmour en Wright konden daar toch nog wel hun ei in kwijt.
Gilmour heeft trouwens geloof ik ook beaamd dat de samenwerking op WYWH wat scheuren begon te vertonen. Opvallend daarbij is dat Roy Harper werd ingehuurd omdat Waters zijn stem niet meer vertrouwde bij Have A Cigar. Op zich niet zo vreemd, maar voordat Harper werd ingehuurd, weigerde Gilmour het verzoek van Waters om de vocalen op dit nummer voor zijn rekening te nemen. Waarom zou hij dat weigeren? Kan toch alleen maar omdat hij dan al wat gebrouilleerd is, lijkt mij.

Gilmour heeft later ook aangegeven dat Comfortably Numb de laatste keer was dat hij echt heeft samengewerkt met Waters. Toch treurig dat er zoveel spanning tussen de bandleden ontstond. Maar misschien maar goed ook, omdat ze te veel van elkaar verwijderd raakten wat betreft hun visie op muziek.

Wat betreft dit album. Ik merk in alles dat ik vooral een Gilmour fan ben. De klasse druipt wat mij betreft van dit album af, maar het is niet een album dat ik vaak draai. Ik vind het ook te fragmentarisch, te langdradig op sommige moment en te 'drammerig'. Ik begrijp heel goed dat mensen dit fantastisch vinden en het beste wat PF heeft laten zien, maar dat geldt voor mij niet. Blijft goed, maar ik moet er echt voor in de mood zijn. Comfortably Numb bijvoorbeeld vind ik het mooist zoals Gilmour het graag live speelt, dus wat minder ingetogen zeg maar.

Dark Side Of The Moon is nog een geheel en in een democratische sfeer gemaakt . Waters bedacht het , maar was natuurlijk wel afhankelijk van de rest om het muzikaal in te vullen . Je hoort hier duidelijk eenheid . Die hoor ik op Wish You Were Here overigens ook . Rick Wright is voor mij hier muzikaal de uitblinker .

Vanaf Animals merk je duidelijk een verandering . Waters neemt meer dan ooit veel vocalen voor zijn rekening en zijn teksten zijn duidelijk meer op de voorgrond . De '' coup'' van Waters is dan een feit .

En hoewel ik The Wall erg hoog heb zitten , is het ok. dat Gilmour wat tegenwicht geeft met songs als Hey You en Comfortably Numb . Meer echt songs en melodieus , terwijl Waters meer voor een soort van hoorspel gaat .
Maar Waters mag denk ik beschouwd worden als het kloppend hart vanaf Dark Side . Gilmour als side-kick . Maar deze twee mensen verschillen in alles . Waters is een bedenker en Gilmour is toch duidelijk meer de muzikant .