Tijd om de briljante Desperate Journalist versie van Grinding Halt weer eens uit de kast te rukken!

Ik liep tijdens encore 1 weg(ik had alverwacht dat die nummers kwamen) om mijn jas op te halen en een trui te kopen. Misschien dat meer mensen dat deden??

Waren er soort van Additional Lyrics bij faith toegevoegd of hoorde ik dat verkeerd?

die uithaal ja, kippenvel!

Ach ja recensenten. Wie maakt zich daar in godsnaam nog druk over. Bij elke act heeft elke recensent wel weer dezelfde flauwe inkoppers of het nu gaat om Radiohead, Genesis, The Cure, Knopfler, Coldplay, Counting Crows, Peter Gabriel en noem maar op. Ik maak me er al jaren niet meer druk over en bepaal zelf wel of ik een leuke avond heb beleefd aan een concert.. Daar heb ik die azijnzeikerds echt niet voor nodig.

Helemaal mee eens ja

Mensen moeten altijd wat te zeuren hebben, ik kan er geen seconde mee zitten, weet zelf wel dat het geweldig was

Raar iets eigenlijk. Een recensie gaan lezen van iets waar je zelf bij was.

Net zo raar als reviews lezen van albums die je zelf ook hebt

*edit: Het blijft wel een vreemd gegeven dat mijn collega's vandaag de recensie van de NRC hebben gelezen en dat ik ze, als ik weer op kantoor ben, ga vertellen hoe geweldig het was geweest

JA!

Wat een raar diersoort eigenlijk, een mens. En dat noemt zich ontwikkeld. Wat zijn wij een stel zwakzinnigen.

Ik heb het stukje uit NRC gelezen en moest een beetje lachen. Wat was ook alweer de slogan van dat blad, slijpsteen voor de geest of zoiets? Het is altijd verleidelijk om de wat ouder wordende Cure bezetting en haar fans belachelijk te maken. Robert Smith pakken op zijn expressieve uiterlijk en lichaamstaal is in de eerste plaats een zinloze missie maar ook een signaal dat de beste kerel niet veel snapt van de filosofie achter The Cure. Speciaal voor deze slijpsteen een genezend inzicht: New Wave is een uitdrukking van volledige individuele vrijheid en onafhankelijk van welk geloof of politieke stroming dan ook. Noem het autonomen, anarchisten of zelfs liberalen al is het helemaal geen voorwaarde om van Cure-muziek te houden. Het is en was een voorzetting van Lennons visie op leven en muziek, zij het sterk beinvloed door de problemen van die tijd (niet te stuiten wapenwedloop met ogenschijnlijk onafwendbare wereldoorlog, hoge werkloosheid, econ.crisis). Zaken die veel jongeren toen bezighield, nu niet meer. Als jaren tachtig veteraan daarom een sympathieke middelvinger en veel sterkte toegewenst als het gaat om kritiek op uiterlijk, songteksten of kledij.

Over de kritiek op het muzikale vlak gisteravond wil ik wel een klein eindje meegaan. De eerste nummers werden door de dominerende percussies aan stukken geramd en het geluid werd door de gesloten hal behoorlijk vervormd. Dat laatste is de band natuurlijk niet aan te rekenen maar misschien zou men in Ahoy eens moeten experimenteren met een wat lager geluidsniveau. Specialisten genoeg bij TNO.
Smith zingt ongeloofelijk vast, hoog en goed, zeker als je bedenkt dat dit hun één na laatste optreden was in een reeks van circa 20 concerten. Porl Thompson speelde veel beter gitaar dan wat liveopnames op YouTube deden vermoeden, al koste het voor de afdeling geluid moeite om het hoorbaar te maken. Verder kan ik alleen maar herhalen wat anderen hier schreven: de synth.nummers pakte niet altijd goed uit met gitaar, andere juist weer wel maar de oudere nummers komen met deze samenstelling steengoed uit de verf. Dikke 9,5 voor The Cure.

Bij mij op kantoor waren de reacties vooral: WIE? De Kjoer? Nooit van gehoord. Ik ben twee weken geleden naar Chris Rea geweest, dat was goed. Jaja, dat heeft dan ongeveer mijn leeftijd.

Het is ernstig gesteld met de gemiddelde muzieksmaak van de hollander ja.. misschien dat ze over Chris Rea of Fransie Bauer wel positieve recensies schrijven

Ach Chris Rea heeft ook hele leuke dingen gedaan hoor,

Niet zelden blijken recensenten volkomen muslukte en over gefrustreerde muzikanten te zijn die een ander die wel succes heeft dit gewoon niet gunnen en dus de grond in boren.

Hmm, wel opvallend, ik heb zelden een positievere recensie gelezen in de Volkskrant dan die over The Cure. Die van de NRC is echt belachelijk, daar wordt alleen op de man gespeeld en wordt het concert zelf amper gerecenseerd. Dat zo iemand zichzelf überhaupt journalist durft te noemen...

Ik ben na wel het vorige Cure concert te hebben bijgewoond er(daarom) dit keer niet bij geweest, dus geen oordeel, maar het kan toch gewoon dat iemand het geen goed optreden vond....of hij nou recensists is of niet??

Ik heb nog niemand gehoord over het voorprogramma.
Ik sla dan maar af: een muur van teringherrie!

Kreeg een typerend smsje van onze Lin: een voorprogramma als deze heeft het grote voordeel dat je nog meer gaat verlangen naar de hoofdact.
Wat was ik het dáár mee eens zeg.

Mooi he? Echt een goed voorprogramma, maar ik had al verwacht dat het bij de oudere wavers niet zozeer in de smaak zou vallen. Wat ik persoonlijk jammer vond is dat 65daysofstatic alleen maar rock speelde en de electronische stukken had weggelaten. Bij een gewone liveshow zit dit er wel in. Ik kan me niet aan de indruk ontrekken dat ze dit vanwege het Cure-publiek (een laptop op het podium, dat KAN toch niet) eruitgelaten hebben.

Is dat toevallig: dat was precies wat ik tegen Lin zei!

Post-rock kan ik best wel eens leuk vinden, maar deze keer ervaarde ik het als een bak met herrie. Had 65daysofstatic al een hele tijd op mijn pc staan en misschien 2 keer gedraaid, maar nee, het is niet zo voor me weggelegd, helaas...

Heb maar twee nummertjes gehoord. Redelijke pokkeherrie inderdaad. Maar het laatste nummer was wel mooie pokkeherrie (Retreat! Retreat!). Het geluid was ook niet helemaal optimaal, maar op zijn minst was het interessant. Of ik het leuk vind weet ik nog niet.

Ik vind 65dos op plaat beter klinken dan dinsdag in Ahoy, zeker hun debuutplaat Fall of Math is de moeite waard. Ook vond ik het geluid klote afgemixt, waardoor het een brij van geluid was.

Tuurlijk, maar schrijf dat dan en begin niet over bierdrinkende dertigers, mascara en lippenstift of andere randzaken die niks met het concert an sich te maken hebben

Waarom vond je het vorige concert zo slecht dan, en welk was dat?

http://de.youtube.com/watch?v=RlQCsICMznI

God, wat hou ik van deze band!

Edit: en voor de Hollanders:

http://www.youtube.com/watch?v=gNrzgyeuL5k

Wat orbit zegt, het halve artikel gaat over het uiterlijk van Smith en het publiek, terwijl hij over het concert niet meer weet te melden dat het saai is en de drum en bas te hard staan. Dat vind toch vrij treurig voor een serieus muziekjournalist...

mijn gevoelens 2 dagen na het concert:

ten eerste zag porl er sexy uit in z'n see-through vest, lol.
ten tweede merkte ik dat ik de live-versie's van cure-nummers die niet tot mijn favorieten van de band behoren (denk aan hot , hot, hot en jumping someone else's train) live toch heel erg lekker klonken, en dat een aantal uitvoeringen van een paar favoriete nummers flink tegenvielen.

de grootse teleurstelling was eigenlijk pictures of you, die hebben ze totaal verpest.
ik herkende het niet eens totdat smith begon te zingen.

ook vond ik dat de trage nummers van the cure live gewoon niet werkten.
thuis lig je nog op bed met een koptelefoon op en dan kan je er helemaal in op gaan maar op het concert wou ik bewegen!
ik knikte ook van nee toen smith op een geven moment aan het publiek vroeg of ze liever 4 nummers van faith wouden horen of een aantal van hun poppy nummers.
ik was blij toen ze the lovecats begonnen te spelen, ik kon dan weer bewegen.

een aantal hoogtepunten:

plainsong (ging veels te snel voorbij)
lovesong
hot hot hot (ik besef nu eindelijk dat dat een geweldig nummer is, tijd om kiss me 3X met een halfje te verhogen)
jumping someone else's train
prayers for raaaaaaaaaaaaaaain (niet perse het nummer, maar dat ene moment)
boys don't cry
the lovecats (ik stond links vooraan en volgens mij was het tijdens dit nummer dat smith niet eens een meter van mij af stond, erg bizar was dat)
just like heaven
friday i'm in love (dit was het mooiste moment voor mij, ik keek naar een vriend van me die naast me stond en naar hoe hij helemaal uit z'n dak ging, rechts van me stond een dame heel wild te dansen, zij was een inpiratie, en op het scherm achter de band projecteerden ze rode hartjes, dit was het.)
aan het einde van a forest toen simon gallup z'n bas mishandelde, dat was ook een hoogtepunt.

never enough hadden ze weg kunnen laten en voor pictures of you moeten ze roger o' donnel terug smeken.

hoe dan ook, een avond om nooit meer te vergeten.

Op nu.nl stond het wat dat betreft beter weergegeven. Een avond waar jong en oud op afkwamen. Ik heb dan ook zat gasten van mijn leeftijd en twintigers gezien.

@ djef: Grappig, ik heb juist veel minder met de poppy (zoals de 1e encore) kant van The Cure en van mij hadden ze heel Faith wel mogen spelen, heerlijk zwaar en loom (en ik ben niet zo'n danser dus dat scheelt )
Gewoon heel faith, porno en disintegration spelen, prima avond dan

maar serieus, heb een topavond gehad, ook met de poppy nummers

Ik kan wel swingen op One Hundred Years of Strange Day, het is alleen zowel in trance zijn en bewegen tegelijk.. maar het voelt heerlijk. Stilstaan vind ik ook moeilijk.
Faith is een ander verhaal natuurlijk, daar is iedere levensvreugd uitgeperst, maar wel prachtig! Wat mij betreft hadden ze encore1 en wat andere nummers tijdens de reguliere sessie eerder mogen weglaten, en wat meer van Faith/Pornography en wat donkerder spul van The Top/Head en Kiss Me3x mogen spelen. In Between Days, Just Like Heaven en Friday vind ik dan weer prima poppy curenummers en die kwamen ook best goed uit de verf

Vervang Faith door Bloodflowers, en je kunt je inbeelden hoe goed het publiek zich tijdens de Trilogy shows voelde

oeh ja die dvd heb ik hier, helemaal fantastisch ook!!!

De laatste keer dat ze in Ahoy speelden...jaar of 8 terug ?

Vond het zeker niet superslecht ofzo maar destijds was ik nogal heftig Cure fan nog en had er meer van verwacht. Staat me bij dat ik het nogal statisch vond en de nummes weinig meerwaarde kregen tov de platen. Vind ik ook wel een beetje bij de dvd trilogy die ik natuurlijk wel gekocht heb. Was samen met mijn zus die, ook groot fan toen, er ronduit niets aan vond. Denk dat de Cure niet zo'n geweldig live band is...althans op basis wat ik er dus van gezien heb.

Kan ook een eenmalig dipje geweest zijn hoor, van mij of van de band, daar wil ik vanaf zijn. De platen koester ik nog steeds...althans de meeste.

AD was overigens ook niet zo juichend. 3/5. Kritiek: veels te lang, de videoschermen werden gemist, onderbelicht podium en kennelijk veel mensen voortijdig naar huis. Positief:band speelde uitstekend en das natuurlijk wel mooi meegenomen

Afgaande op de tracklist...daar lijkt me in ieder geval weinig mis mee.

Tja, weet je... Ik was erbij in Brussel, en op de moment zelf was het gewoon niet-te-beseffen geweldig. Nummers als The Figurhead, Siamese Twings, Pornography, Closedown, Last Dance, The Same Deep Water As You, Untitled en Where The Birds Always Sings om er maar enkele te noemen, dat kom je live niet zo vaak tegen, en bijgevolg vergeet je dat dan ook niet zo snel. Achteraf heb ik mij ook de DVD aangeschaft, en ik zet hem zelden of nooit op, gewoon omdat het effect er totaal niet meer is. Trilogy was echt zoiets waar je bij moest zijn. De sfeer was zodanig dens dat je hem bijna in stukjes kon snijden, en iedere aanwezige een stukje kon geven om als souvenir mee naar huis te nemen. Bovendien irriteer ik mij mateloos aan de vele close-ups op Trilogy, die mij steeds, bijna letterlijk, doen snakken naar adem. Ik heb van nature nogal last van claustrofobie (nu ook weer niet in extreme mate, maar als je me ergens in een ruimte zet zoek ik onbewust toch altijd nogal snel naar nooduitgangen), en het feit dat ze zo weinig overzicht shots geven doet mij bijna letterlijk snakken naar adem bij momenten. Ik vind persoonlijk dat (de film versie van) Show veel beter die live sfeer weet over te brengen, al was het maar omdat je daar wèl vaak overzicht shots van het podium èn van het publiek te zien krijgt. En Festival 2005 weiger ik te kopen. Ooit mischien eens als ik hem goedkoop op de kop kan tikken, maar wat ik ervan gezien heb, doet mij maar weinig. Leuk om eens een keertje te zien, maar verder dan dat maar weinig noemenswaardig, lijkt mij... Nochtans vond ik ze op Lokeren ook zeer strak en straf.

Voor geweldige live DVD's ben je een pak beter af met Depeche Mode, vrees ik (de clips die ik heb gezien van "Devotional" deden elk haar op m'n lijf rechtop staan)...


Daar zijn we het dus grondig over oneens