menu

Muziek / MusicMeter Live! / Primavera Sound (Barcelona)

zoeken in:
avatar van Onweerwolf
Bijzonder dat Watain op dit festival staat.

Beetje vreemde eend in de bijt ja, maar in het verleden heeft Primavera zich wel vaker aan de zwaardere muziek gewaagd, er was zelfs een jaar dat ze The Melvins, Godflesh, Napalm death, Harvey milk, Wolves in the throne room, Sleep en meer op de line-up hadden gezet (en ja dat zijn een boel genres bij elkaar).

avatar van Onweerwolf
Dat zijn wel allemaal acts waarvan het bekend is dat ze ook veel fans hebben buiten hun eigen genres. (Nou ja Harvey Milk zegt me niets maar voor de rest geldt het zeker.) Dat Watain zich in dat rijtje kan zetten is echt bijzonder. Tevens onterecht, want er zijn zoveel betere bands in dat genre. Maar goed.

Zoals toegezegd.

Na een jaar overgeslagen te hebben weer aanwezig al had ik enige reserveringen en het begon meteen al prettig op de woensdag; een enorme rij bij de ingang en een nog langere rij voor de Spiritualized reserveringen, op dat moment maar besloten om terug te gaan naar het centrum en wel te zien of ik ’s avonds nog terug zou komen.

Dag 0

Toch gedaan en geen spijt van gehad, want een venijnig Wolf parade met een set vol oude nummers, dat verzachtte de pijn van het missen van Spiritualized een beetje. Daarna een optreden van wat ik 12 jaar terug nog 1 van mijn favoriete bands zou noemen en ik de afgelopen jaren ook al weer zo vaak gezien heb dat de urgentie ontbrak, maar Judy and the dream of horses en Like Dylan in the movies vervelen nooit, alleen is het wel zo dat bij elk nieuw werk van Belle and Sebastian de setlists steeds magerder worden als is We were beautiful wel een live-aanwinst, maar komt het duo Perfect couples en Party line mijn neus uit en die heb ik nu de laatste 4 keer voor mijn kiezen gehad, dus ik ben er geloof ik wel een beetje klaar mee al blijft het ook wel een fijne band.

Dag 1

De eerste echte festivaldag begon vrij vroeg om te zien of F/E/A een gitaarmuur op kon trekken die het album Congo belooft. En dat ging ze vrij goed af, daarna bij het verkeerde podium op Vagabon staan wachten waardoor ik de pop van The Zephyr bones maar heb bekeken, niet iets dat ook maar enigszins bij is gebleven. Ezra Furman wel, ik vond hem meeslepend al is het ook wel erg theatraal en zakte het na een explosieve opening wat in.

Theatraal is ook James Graham van The twilight sad, maar ik geloof hem en elke keer als ik hem zie dan wil ik hem eigenlijk een hele dikke knuffel geven. Inderdaad een wat donkerdere setlist zonder Alphabet, Cold days from a birdhouse en That summer, at home I had become the invisble boy (mijn favoriet), maar dan wel weer met een heel emotionele Frightened rabbit cover die massaal werd meegezonden, elke keer raakt die band mij weer. Za! Was vooral een Spaans feestje met wat schizofrene electro met een drummer, soms moest ik aan Holy fuck denken maar dan een paar treedjes minder.

Toen de keuze of ik dan Björk zou gaan kijken, omdat het kon (en ik daarna Cave wilde zien op dat enorme deel bij de hoofdpodia) of ik iets zou gaan kijken waar ik wel wat mee heb. Toch Björk en dat was dus eens maar nooit meer, niets voor mij. Over Nick Cave is al veel gezegd en geschreven, maar die man is zo goed met een gelukkig een wat verassende setlist met aangevuld een mooi opgebouwd Mercy seat, het altijd fijne Jubilee street. Klein minpuntje; ik heb Stagger Lee beter gezien.

Nils Frahm is fascinerend en zijn rustige stukken bloedmooi. Of het nu 2 uur ’s nachts is of zoals op BKS een paar jaar terug om 5 uur ’s middags, hij levert.

Dag 2

Op voorhand de minst spannende dag, zonder echte must sees (eigenlijk alleen Idles) en veel keuze, toen ik net uit de metro Cygnus tegenkwam was het lekker makkelijk om dan maar samen de dag door te brengen. Eerst John Maus, met een mindere plaat op zak en als opener van de dag werkte het toch niet helemaal (LGW was fijner), maar de man is volledig gestoord en fascinerend om te zien al hoop ik ooit nog Hey moon live te horen. Yellow days kon de eerste drie liedjes niet bekoren, dus maar een plekje op het gras gezocht in afwachting van Mogwai, daar heb ik heel veel mensen de hand geschud en werd het duo daarna een euh…..drietal.

Mogwai was verrassend dynamisch met zelf soms zang en een bijna toegankelijk nummer. En uiteraard werd een paar keer vol de geluidsmuur opengetrokken en kwam het altijd indrukwekkende Mogwai fear Satan langs, maar een band die al een tijdje bestaat en toch nog lijkt te groeien, knap.
Omdat er voor de “Hidden” stage dit jaar geen kaartjes nodig waren toch Ride meegepakt, goede show, lekker intiem, maar ik ben vooral fan van Nowhere en dan kom je er een beetje karig vanaf. Het afsluitende Drive blind zat nog wel in de set, dat is sinds de reunie dan weer wel een favorietje geworden.

De twee uur daarna ging snel zonder echt iets gezien te hebben en voorbij vlogen. Maar toen Idles, lekker enthousiast op rij 5 staan zodat je binnen twee minuten tien rijen naar achteren wordt gebeukt. Bijna alleen maar pit en ik geloof niet dat ik eerder zo veel mensen omhoog heb geholpen voor het crowdsurfen. Dit is de live must see voor de komende jaren, hopelijk blijven ze nog een tijdje in de kleinere popzaaltjes spelen.

Toen nog een gokje genomen met Arca, op plaat niet helemaal voor mij. En in deze vorm live ook niet, naarmate het optreden vorderde werd het steeds platter en ontstond een soort Spaans carnaval, wel complimenten dat je het dan nog wel boeiend aan elkaar kunt praten.

Dag 3

Ik was er net als op dag 1 vroeg bij en toen wist ik weer waarom het festival toch zo fantastisch is, bij het binnenlopen hoorde ik bekende klanken en voordat ik het wist stond ik op 5 meter van Steve Albini, Shellac gaf namelijk een optreden bij de ingang, beetje zoals The Wedding present regelmatig plots opdook op het festival. Beetje schel geluid (wat wil je met 1 box), maar het blijft gewoon een vette band en het publiek had er ook duidelijk zin in, want er stond redelijk wat volk.

Daarna Vulk, 1 van de bandjes die ik had aangevinkt bij het vullen van de gaten. Dat begon matig, maar naarmate het vorderde kwam het dikke geluid waarvoor ik kwam steeds beter uit de verf.

Peter Perrett bracht afgelopen jaar een mooie plaat uit, daar werd het meeste van gespeeld, maar het begon pas te leven bij het laatste (en oudste) nummer. Hierna kon de dag echt beginnen en was ik beniewd hoe Josh T Pearson (wat een droogkloot) het bij het opnieuw in leven gelazen Lift to experience er vanaf zou brengen. Uitstekend, wat een lekkere show, al had ik het eerste en tweede deel van de setlist omgedraaid.

Omdat ik als een halve manke was vertrokken (verstuikte enkel die weer op ging spelen en als mensen bij Idles op je al beurse teen gaan springen wordt dat er ook niet beter van) even de voetjes rust gegeven voor de eindsprint. Te beginnen met Slowdive, vier jaar terug viel alles op zijn plek en was ik diep ontroerd, dan hoop je dat het nog een keer gaat gebeuren. Dat net niet, maar wat een waanzinnig goede show toch weer, waar nieuwe nummers als Star roving goed uit de verf kwamen. Ook prettig dat het zwaartepunt van het oudere werk bij mijn favoriete Souvlaki lag en ik dan na 2 keer toch eindelijk de dubbel When the sun hits / Alison heb gehoord.

Grizzly bear trok een belachelijke hoeveelheid publiek (nog net een plekje op de tribune gevonden) ik vond het een beetje lastige set, waar een paar jaar terug Shields er voor zorgde dat het een soepel lopend geheel was, was dit toch meer het Veckatimest tijdperk en daar kon ik de aandacht niet voor opbrengen na zo’n geweldige Slowdiveshow. Dead cross mocht me nog even wakker rammen. Charmeur Patton met beest Anselmo. Ik vond het tof, doch niet memorabel, maar de grap om 12 seconden Raining blood te spelen en dan wederom te vertrekken kon ik wel waarderen.

Toen weer een plekje bij de Ray ban gevonden (en dit keer was het niet zo belachelijk druk) voor Deerhunter, de band die elke keer een gedaantewisseling ondergaat en soms fenomenaal is, soms ruk en vaak ok had er dit keer zin in. Strakke, mooie show met Desire lines en Helicopter als Hacyon digest favorieten. Blijft de moeite van het bezoeken waard.

En dan de ultieme afsluiter van het festival. Beach house lijkt nergens zo groot als op Primavera, ik heb ze een keer de omgeving van het oude ATP podium logistiek zien laten ontsporen, ik heb ze ’s nachts voor een vol hoofdpodium zien spelen (toen het festival nog niet zo massaal was als nu) en nu was het weer lekker druk. En ze waren in vorm, het nieuwe werk past feilloos in de set en geeft het weer net een extra randje. Blijft een bijzondere band en hebben ze de laatste jaren zo veel goed werk afgeleverd dat je altijd nummers mist, terwijl je geen misbaar nummer hebt gehoord.

Ontzettend fijn weekend gehad en de dalende lijn van de laatste jaren is niet doorgezet. Zo vet als de eerste jaren dat ik ging wordt het nooit meer, maar qua grote festivals is dit het beste wat er te vinden is) Ik vond het qua drukte meevallen, de spoeltoiletten bij het food court zijn een aanwinst (maar misschien stonden die er vorig jaar ook), het eten vond ik ook prima, mits het vers was en eigenlijk geen grote problemen gezien (en wel een beetje voor vreesde op woensdagmiddag).

Dus morgen toch maar weer een kaartje aanschaffen.

avatar van herman
Leuk om te lezen allemaal. Voor mij was het na een jaartje overslaan ook weer zeer de moeite waard. Misschien nergens zo omvergeblazen als in de eerste edities, maar de combinatie van heerlijk weer, goede muziek en fijn gezelschap maken Primavera toch wel een fantastische plek om te zijn. Volgend jaar weer hoop ik!

Op een rijtje wat ik helemaal heb gezien/gehoord:

Dinsdag:

* The Sea and Cake: bandjes halen, snel een paella naar binnenschuiven en dan op naar de Apollo voor het muzikale voorafje. Leuke band, maar eigenlijk ook wat saai al is These Falling Arms een mooi nummer en vond ik de bossanova-nummers wel leuk om te horen.

Woensdag:

* Starcrawler: ruige rock van een band rondom een piepjonge zangeres die geen gezonde indruk maakte. De Stooges-cover was leuk, maar ben wel blij dat ik dit vanuit het gras heb gadegeslagen. Geen hoogvlieger om van dichtbij te zien.

* Javiera Mena: deze Chileense electropopartiest vond ik dan wel weer erg leuk klinken vanuit het gras. Een soort Cut Copy, maar dan op zijn Spaans. Veel uptempo danspop met lekkere housepianootjes e.d.

* Wolf Parade had ik ooit wel eens beluisterd, maar was ver weggezakt. In eerste instantie greep het concert (inmiddels vanuit het publiek) me niet zo, maar na een lang nummer ergens halverwege was ik ineens om en zat ik er helemaal in.

* Belle and Sebastian vervolgens was een hoogtepuntje. Bijna opener Dog On Wheels gemist door drukte bij de bar (de logistiek daarvan mogen ze wel eens verbeteren), maar gelukkig niet helemaal. Fijn om een set te horen met oude favorieten en de paar nieuwe nummers die er voor mij bovenuit springen. Alleen het oersaaie Little Lou, Ugly Jack, Prophet John had van mij achterwege mogen blijven. Verder blijft Stuart Murdoch gewoon een leuke frontman.

Donderdag:

* Sparks was de eerste stop en dat bleek een goede keuze. Russell Mael is al bijna 70, maar haalt nog alle hoge noten en koppelt dat aan een energieke voordracht. Broer Ron is op een ludiek dansje na zijn stoicijnse zelf, een gimmick die ook alweer 45 jaar meegaat. Verder gewoon veel hele goede nummers gehoord. Met name heel tof om When Do I Get To Sing "My Way" eens live te horen.

* Björk: na een kleine maaltijd en een klein stukje War on Drugs dan de show waar ik het meest benieuwd naar was. Björk had ik ooit wel gezien, maar al 15 jaar geleden dus het werd wel weer eens tijd... Helaas zegde ze een paar jaar terug af voor Primavera vanwege stemproblemen en tot overmaat overleed ook nog eens rechterhand Mark Bell. Dus de show die ik eigenlijk had willen zien zat er nooit meer in. Maar dit was ook heel erg de moeite waard. De nieuwe plaat vind ik geweldig en de show was navenant, al werkt de muziek op de koptelefoon eigenlijk beter en werd mijn topfavoriet Body Memory niet gespeeld. Maar verder waanzinnige visuals en decors. Qua muziek waren de wat stevigere nummers Wanderlust en Notget mijn favoriet en was het ook leuk de oudjes Human Behaviour en Isobel te horen.

* Daarna door naar Nick Cave, waar we niet een heel goede plek hadden door een barprobleem en de grote menigte. Dat scheelde wel in de beleving, want wat er werd er een hoop afgekletst. Blijkbaar was dit voor veel mensen een show waar je moest bij zijn, zonder dat ze echt interesse hadden in de muziek. Ons uiteindelijk een stukje naar voren gewurmd en daar was het wel beter en konden we nog volop genieten van het laatste deel met o.a. het geweldige Stagger Lee (al was dat op Primavera 2014 zelfs nog beter) en Push The Sky Away. Zelfs een iets mindere Cave-show is nog altijd van een zeer hoog niveau.

* Client Liaison was vervolgens een leuke tussenstop op een klein zijpodium: Australische synthpop met een uitzinnig enthousiaste podiumpresentatie. Veel meer fout 80's werd het niet afgelopen week.

* Nils Frahm zag ik voor het eerst als voorprogramma in de kleine zaal van het Paard en nu dan in een groot veld. Knap wat hij allemaal in zijn eentje klaarspeelt met piano's en synthesizers, al sloeg de vermoeidheid wat toe en miste ik een beetje ontwikkeling in de lange stukken die hij liet horen.

Vrijdag:

* Oumou Sangaré had ik vorig jaar als eens gezien in Lantaren/Venster en beviel nu op een groter podium weer goed, al was de setlist nagenoeg hetzelfde en de verrassing er wel wat vanaf. Toch leuke Malipop.

* Metá Metá was daarna wel een dikke verrassing: geweldige mix tussen Braziliaanse genres en dwarse gitaarherrie met zelfs wat freejazz-elementen. Dan weer zwoel en zacht, dan weer flink uit de bocht vliegend. Voor mij de ontdekking van het festival. Jammer dat de plaat (inmiddels beluisterd) wat minder overtuigd, maar een volgende keer ga ik ze zeker weer zien.

* Sevdaliza uit Rotterdam was de volgende stop. De laatste plaat/ep en dan vooral Human Nature vind ik erg mooi, dus was wel benieuwd hoe ze het er live af zou brengen. En dat was erg goed. Geluid stond wel erg hard, waardoor het sensuele wat verloren ging, maar dat werd ruimschoots goed gemaakt door de bewegingen van Sevda en haar danser, met intense syncopatische bewegingen. En dan ook een strijkkwartet erbij, prachtig. Ze maakt pas een paar jaar muziek, maar ben wel benieuwd waar dit gaat eindigen.

* Ride viel me vervolgens wat tegen. Ik weet niet zo goed wat het is; de sound is prima en de songkeuze evenzo (mijn favorieten Lannoy Point en Leave Them All Behind zaten al vroeg in de setlist), maar live komt het gewoon minder op me over. Ik vond het minder dan hun een reünieshow een paar jaar terug in ieder geval.

* Charlotte Gainsbourg had me daarna wel te pakken met haar knappe verschijning, sterke liedjes als Sylvia Says en vooral absolute klapper Deadly Valentine. Al speelde ze ook wel iets teveel het mooie fluistermeisje op het podium.

* Cigarettes After Sex vervolgens was oersaai. Typische one-trick-pony-band wat mij betreft.

* Chromeo was de band waar de vermoeidheid toch wel toesloeg. Ze hebben leuke liedjes zoals Fancy Footwork en Tenderoni, maar het kwam niet meer helemaal binnen. Welicht helpt het ook niet mee dat ik de nieuwe nummers niet meer zo boeiend vind. Overigens wel bizar druk nog op het Primavera Bits gedeelte. Het duurde nog wel even om daar af te komen; uiteindelijk braken mensen maar door de hekken heen om meer loopruimte te creëren.

Zaterdag:

* Jane Birkin was één van mijn must-see's, al was ik ook wat huiverig. Ze ging met symfonieorkest nummers spelen van haar vroegere man Serge Gainsbourg, met wie zij dochter Charlotte kreeg. Op voorhand had ik gelezen dat de nieuwe arrangementen de nummers niet echt pasten, maar daar had ik totaal geen last van. Het werd een fantastisch optreden in alle opzichten. De muziek was schitterend en er was een prachtige wisselwerking tussen het devote en doodstille publiek (zelfs de jonge Lorde-fans die al uren aan het postten waren) en de dankbare en ontroerde Jane Birkin. Mooiste moment was dat waarop zij het publiek vertelde wat Serge had betekend in haar leven en hoe mooi hij het zou hebben gevonden hier aan de zee op te hebben kunnen treden. Ineens schakelde ze over op het Frans en werd ze emotioneel. Erg bijzonder om mee te maken. En tja, de muziek, ongelooflijk mooi. Dit was echt volop genieten.

* Slowdive was eigenlijk het enige wat ik daarna nog heb gezien, verder geloofde ik het wel. Ik had ook wel een beetje de pech dat al mijn favorieten tegelijk stonden geprogrammeerd en de wekker de volgende ochtend alweer vroeg ging. Slowdive was desalniettemin een fraaie afsluiter met veel nummers van Souvlaki en ook hoogwaardige nieuwe nummers. Maar ik miste de magie van het reünie-optreden van een paar jaar eerder.

UIteindelijk top 5:

1. Jane Birkin sings Birkin Gainsbourg Symphonic
2. Björk
3. Metá Metá
4. Nick Cave
5. Sevdaliza

Eervolle vermeldingen:
Charlotte Gainsbourg, Javiera Mena, Sparks

avatar van Ataloona
Dit jaar was voor mij vooral een weerzien met oude bekenden en daarnaast één grote ontmoeting met nieuwe vrienden; elke dag leek de cirkel groter te worden. Primavera Sound blijft daar een schitterend fijne locatie voor. Of het ergens in een barretje in Barcelona is (Manchester bar!) of op het Parc del Forum; alleen ben je haast nooit. Dit, terwijl er zat festivals in Nederland zijn waar ik zo nu en dan in mijn eentje van concert naar concert hop. Dat maakt dit weekje in Barcelona toch altijd weer een enorme rush voor mij. Je leeft er maanden naar toe en twee keer knipperen met je ogen en het is alweer voorbij.

Ik kan wel enorm veel verhalen gaan vertellen over mijn persoonlijke hoogtepunten, maar dat zijn er teveel om op te noemen en die herinneringen zijn tijdens het festival vaak zat opgehaald. Blijven mijn muzikale hoogtepunten over:

1) Nick Cave & the Bad Seeds. Ik ben groot fan, maar heb vaak verstek moeten laten gaan voor zijn concerten en dus zou dit mijn eerste keer worden. Ik besloot daarom met Cygnus zo'n 1,5 tot 2 uur voor aanvang van het concert te wachten en dat leverde ons schitterende plekken vooraan op. Beter zicht op het podium kon haast niet. Moesten wel 1,5 uur lang dat kattengejank van Björk aanhoren (sorry, ik kan het op albums goed hebben, maar op zo'n afstand had ik er echt helemaal niets mee), maar die tijd wisten we wel te overleven met rum (noodzaak om niet te hoeven toiletteren) en Big Lebowski referenties (een combinatie waar ik in ieder geval het hele festival van heb genoten). Nick Cave begon gelukkig 5 minuten eerder en dat kwam, zo deed mij voor, omdat hij er gewoon zin in had. Hij was vrij vroeg in Barcelona aangekomen en het leek erop dat dat ook hem tot anticipatie voor het concert heeft gebracht. Fuck, wat was dat goed en bij vlagen zeer emotioneel. Vooraf was ik geen liefhebber van Skeleton Tree, maar wat kwamen die nummers binnen live. Vanaf de eerste tonen van Jesus Alone was ik een marionet in Cave's handen. Van From Her to Eternity tot Jubilee Street (bij beiden de longen uit mijn lijf staan schreeuwen), van het zeldzame Come into my Sleep, tot aan ware crowd favorite Loverman (voor het eerst in 20 jaar gespeeld!), van het gigantisch emotionele Distant Sky en The Ship Song (mijn Cave-favoriet) tot aan Stagger Lee... wat een hoogtepunten. Ik had het na het concert echt niet meer (de halve liter rum werkte dan ook goed mee) en heb de rest van de nacht op een roes geleefd en extreem weinig meegekregen van de overige acts gedurende de nacht (kennelijk waren dat niet de minste namen: Nils Frahm, Four Tet en DJ Koze). Kan het nog steeds niet helemaal bevatten. Wachtend op mijn vlucht Skeleton Tree opgezet en dat kwam toen even zwaar binnen. Prachtige concertervaring.

2) IDLES. Well Done. Dit concert is wat moeilijk te beschrijven als je of 1) niet bij dit concert bent geweest of 2) nog niet eerder IDLES hebt gezien. Wel kan ik aanraden om ze heel snel te gaan opzoeken, want dit loopt vuur op het moment. Ik stond ergens rechts vooraan met (willie) en Cygnus, maar aan moshpits ontkomen was er niet bij. Overal waar ik keek zag ik ze: van die springende lui, met continu mensen die op hun hoofden- schouders- en rug lagen, er vanaf vielen en vervolgens wederom een poging deden om te crowdsurfen. Mensen die met blessures van PS18 zijn thuisgekomen moeten kunnen traceren waar dat is gebeurd. Heftig concert, maar genieten. Een van de weinige concerten waar waarschijnlijk gedurende het gehele concert iedere bezoeker vol met energie zat. En dat voelde de band ook. Volgens mij ging die gitarist ook nog een tijdje het publiek in. Wild. De nieuwe songs kwamen live ook goed uit de verf en de songs van vorig jaar zoals Mother zijn ware anthems geworden. Well Done.

3) Oblivians. Deze oude rotten treden voor mijn gevoel niet vaak genoeg op in Europa. Nu traden ze tweemaal op op Primavera Sound, dus moest ik ze ook twee keer gaan zien. En dat heb ik geweten ook. De eerste avond was ietwat rommelig. Zo wisselden ze van instrumentarium in het midden van het concert en dat duurde op de eerste avond tamelijk lang. Redelijk wat publiek verliet hun plekken ook al vroeg in de overtuiging dat het all good and well done was (pun intended!). Toch kwam ik uiteindelijk wel in een goede vibe nadat Jos (een Nederlander uit de groep) aangaf dat ik maar gewoon de moshpit in moest duiken. Dat tot twee keer toe gedaan en dat kwam mijn gemoedstoestand voor de rest van de avond ten goede. De tweede avond op het CCCB vond ik toch wat beter. De setlist was wat losser (favoriet Vietnam War Blues werd gespeeld) en de eerder beschreven wissel was nu in 2 minuten klaar. Zo kwamen ze wel aan de 30 gespeelde nummers (in de traditie van de Oblivians is een nummer van 2 minuten al aan de lange kant). Dat levert zeer puntige, straight-to-the-point noise rock'n roll op. I love it. Ook erg blij met het spelen van Guitar Shop Asshole, She's a Hole en No Reason to Live. Helaas geen Oblivians t-shirt weten te vangen zondag, maar ach, who cares?


De rest van mijn top 10:
4) Texxcoco (mij vrijwel onbekend, maar wat was dit goed, energiek en enthousiasmerend ondanks het feit dat mijn voeten mij bijna niet meer konden dragen)

5) Slowdive. wat is Golden Hair toch een fenomenaal outro, ondanks dat Frank mijn buzz iets heeft verminderd na het delen van zijn ervaring met Slowdive op het Austin Psych Fest.

6) Mogwai. Verrassend ritmisch en dynamisch geworden, maar ik vind juist dat in combinatie met de vertrouwde - zo nu en dan - opduikende gitaarbrij erg verfrissend!

7) The Twilight Sad. De users voor mij hebben dit al prima omschreven. Ik was mij pas bewust van de lading van het concert bij het inkomen van de Frightened Rabbit cover en toen werd natuurlijk een hoop duidelijk. Passievol en betrokken persoon die zanger en ik mocht die maniertjes evengoed wel. Brengt een zekere aandachtsboog met zich mee gedurende het concert. Ik was onder de indruk.

8. Kedr Livanskiy. Op deze site is Ariadna natuurlijk in het SvhJ-topic al veelvuldig langsgekomen, maar live wordt daar met twee ietwat verschillende versies wel een geweldige twist aan gegeven. Deze dame heeft een super-aandoenlijke podium presentatie en weet zo het hele publiek met zich mee te krijgen. Heerlijk dansbaar, maar overduidelijk zeer gelaagde muziek. Mooi talent.

9) Rolling Blackouts Coastal Fever. Gewoon hele fijne psychedelische zomerse rock muziek met garage, fuzz en surf invloeden. En wél toffe opzwepende gitaarsolo's. I'm looking at you, Adam Granduciel!

10) Skepta. Als invaller last minute komen, om drie uur 's nachts op een main stage moeten spelen en dan zo'n goede show neerzetten. Respect. Voor iedereen die er was werd dit een keihard feestje met ruimtelijk vrij-dansen en een afsluitende moshpit tijdens de Skepta/A$ap Rocky collab. Fijn moment. Jammer dat DJ Coco daarna weer vrij kut was. Waarom gaan we daar nog steeds ieder jaar naartoe? Lindstrom speelde nu zelfs gelijktijdig en nog gingen we naar Coco als ware ramptoeristen...

Verder wat korte shoutouts naar de geweldige oudjes van Sparks (wat een show!), 20 fantastische minuten Ty Segall (zoals altijd) , Beach House, Breeders, Omni, de lekkere tropische muziek van DJ Python en natuurlijk instant classic Za! En laat ik Car Seat Headrest niet vergeten. Dat zou mijn nummer 11 zijn geworden. Die zijn live echt ontzettend gegroeid. Van stil, awkward en saai in 2016, naar opgewekte Talking Heads-manie in 2018. Heerlijke show. Stop Smoking (We Love You).

avatar van Ataloona
Kaartjes voor komend jaar zijn overigens alweer enkele uren in de pocket

thrm
Same here. Mooi verhaal Ataloona Ik geef het een ZA! op de schaal van Kurws tot ZA!

avatar van Ataloona
Aanstaande woensdag komt de line-up reveal voor Primavera Sound 2019.

avatar van herman
De hele line-up? Of alleen een van de headliners?

avatar van Ataloona
Hele line-up. Al heb je natuurlijk altijd late toevoegingen in het kader van al die bij-programmeringen.

Trouwens, en dit is de trieste waarheid, géén DJ Coco als afsluiter, maar waarschijnlijk een reggaetonfeest (Gabi had het over J. Balvin, maar bevestigde die vervolgens nog niet). Shellac is de eerste confirmed act. Verder meer urban en reggaeton op het festival, maar er komen ook verschillende indie reünies aan zoals de voorbijgaande jaren.

avatar van herman
Dan zijn ze er vroeg bij. DJ Coco geloofde ik de laatste keren ook wel, maar een reggaefeest hoeft van mij al helemaal niet.

avatar van herman
Stereolab lijkt toch wel erg waarschijnlijk nu.

avatar van Ataloona
Zeker. Ben sowieso wel in mijn nopjes met wat reunie-bandjes waarmee geteased wordt. Oa. Built To Spill, Stereolab en Hot Snakes. Lekker hoor

avatar van Dance Lover
Als Stereolab naar Barcelona komt, kan het haast niet missen dat ik in 2019 ook een keer naar Primavera ga.

avatar van Arrie
Built to Spill is niet uit elkaar geweest, toch?

avatar van Ataloona
Arrie schreef:
Built to Spill is niet uit elkaar geweest, toch?


Inderdaad. Ik had even die tour van 2015 gemist.

Edit: de lineup wordt overigens momenteel op de radio bekend gemaakt, dus vanavond laat zal er pas meer over de lineup te zeggen vallen.

avatar van Ataloona
Ik heb op het moment alleen screenshots van de announcement, maar wat een lineup!

Oa. Built to Spill, Stereolab, Low, SOPHIE, Charli XCX, Fka Twigs, Carly Rae Jepsen, Janelle Monae, June of 44, Jawbreaker, Neneh Cherry, Sons of Kemet, Liz Phair, Jon Hassell, Danny Brown, Beak, Courtney Barnett, Yaeji, Julien Baker, Lucy Dacus, Peggy Gou, JPEGMAFIA, Nas, Pusha T, Necks, Marie Davidson, Interpol, Primal Scream, Midori Takada, Julia Holter, Kali Uchs, Kurt Vile, Guided By Voices, Hatchie, Fucked Up, Future, Drab Majesty, Demdike Stare, Cupcakke, Bliss Signal, Big Red Machine, Cardi B, Cate le Bon, Aldous Harding, Shonen Knife (!), Yves Tumor met band. Tirzah, Tim Hecker, Solange, Stephen Malkmus, Soccer Mommy, snail Mail, Rosalia, Apparat, Richie Hawtin, Robyn, Roisin Murphy, Stiff Little Fingers, Objekt en jawel Shellac.

Ik mis alleen een échte wow-naam, zoals Nick Cave verleden jaar. Ik ben verder zeer content. Een en ander al van gezien dit jaar, maar met BTS, Stereolab, Jon Hassell, Liz Phair, Guided By Voices, Necks, Janelle Monae en Jawbreaker kan ik eindelijk wat persoonlijke favorieten van mijn to see-lijstje afvinken

avatar van Gretz
WAT EEN LINE-UP http://www.musicmeter.nl/images/smilies/icon_worship.gif

Waarom gaat Primavera net zoveel (goede) vrouwelijke headliners programmeren in het jaar dat ze precies tegenover BKS staan? Ik hoop maar dat een groot deel van m'n favoriete vrouwen ook naar Hilvarenbeek komt.

Waaronder:

Carly Rae Jepsen
Cate le Bon
Charli XCX
Courtney Barnett
Empress Of
FKA twigs
Hatchie
Janelle Monaé
Julia Holter
Julien Baker
Kali Uchis
Kate Tempest
Lucy Dacus
Marie Davidson
Neneh Cherry
Peggy Gou
Robyn
Roisin Murphy
Rosalia
Sigrid
Snail Mail
Soccer Mommy
Solange
SOPHIE
Tomberlin
Yaeji

avatar van herman
Ik zat me de laatste weken af te vragen wanneer we weer iets van Agoria zouden horen en jawel

Maar ik word vooral blij van Stereolab en JARV IS.

Ook wel opvallend dat Modeselektor en Apparat optreden, maar niet met elkaar. En Cybotron. Ik wist niet eens dat die de afgelopen 20 jaar nog actief waren geweest (al is het vooral Juan Atkins).

De complete line up

070 Shake (US)
Agoria live (FR)
Agost (ES)
Aïsha Devi (CH)
Albany (ES)
Aldous Harding (NZ)
Aleesha (ES)
Alice Phoebe Lou (ZA)
Alondra Bentley (ES)
Ama Lou (UK)
Amyl and The Sniffers (AU)
Anastasia Kristensen live (RU)
Anthony Naples live (US)
Apparat live & dj (DE)
Avalon Emerson (US)
Bakar (UK)
Batu (UK)
Bea Pelea (ES)
Beak> (UK)
The Beths (NZ)
BFlecha (ES)
Big Red Machine (US)
Big Thief (US)
Bliss Signal (UK)
Boy Pablo (NO)
Brat Star (CA)
Bridget St. John (UK)
Built To Spill (US)
Carcass (UK)
Cardi B (US)
Cariño (ES)
Carly Rae Jepsen (CA)
Cate Le Bon (UK)
Caterina Barbieri (IT)
CHAI (JP)
Channel Tres (US)
Charli XCX (UK)
Christina Rosenvinge (ES)
Christine and The Queens (FR)
Clairo (US)
Clara! (ES)
Dj Coco (ES)
Coucou Chloe (UK)
Courtesy (DK)
Courtney Barnett (AU)
Cuco (US)
CupcakKe (US)
Cupido (ES)
Cybotron (US)
Dâm-Funk (US)
Danny Brown (US)
Danny L Harle live (UK)
David August (DE)
Daymé Arocena (CU)
Deerhunter (US)
Demdike Stare (UK)
Denis Sulta (UK)
Derby Motoreta's Burrito Cachimba (ES)
Dirty Projectors (US)
Djrum (UK)
Dr. Rubinstein (RU)
Drab Majesty (US)
Dream Wife (UK)
Ecran Total (FR)
Efrim Manuel Menuck (CA)
Elena Setién (ES)
Empress Of (US)
Epsilove (FR)
Erykah Badu (US)
Fantastic Man b2b Tornado Wallace (AU)
Filthy Friends (US)
FKA twigs (UK)
Flaca (AR)
Flohio (UK)
Forest Drive West (UK)
Frank Carter & The Rattlesnakes (UK)
Frinda Di Lanco (DE)
Fucked Up (CA)
Future (US)
Gangsta Boo (US)
Georgia Anne Muldrow (US)
Goa (ES)
Goth Boi Clique (US)
Guided By Voices (US)
Haru Nemuri (JP)
Hatchie (AU)
Helena Hauff (DE)
Hieroglyphic Being (US)
Homeshake (CA)
Hurricane G feat Tony Touch (PR-US)
Ian Isiah (US)
Iglooghost (UK)
IM (ES)
Interpol (US)
Isa-bel (ES)
Ivy Queen (PR)
Izabel (NL)
J Balvin (CO)
James Blake (UK)
Janelle Monáe (US)
Japanese (PA)
Jarvis Cocker introducing JARV IS (UK)
JASSS (ES)
Jawbreaker (US)
Jayda G (CA)
Job Jobse (NL)
Jon Hassell (US)
Joy Orbison (UK)
JPEGMAFIA (US)
Julia Holter (US)
Julien Baker (US)
June of 44 (US)
Jungle (UK)
Kali Uchis (CO-US)
Kate Tempest (UK)
Kelly Kapøwsky (ES)
Kodie Shane (US)
Krystal Klear (IE)
Kurt Vile & The Violators (US)
La Goony Chonga (US)
La Zowi (ES)
Las Odio (ES)
Laurel Halo dj set (US)
Lidia Damunt (ES)
Lil Moss (ES)
Linn Da Quebrada (BR)
Lisabö (ES)
Liz Phair
Lizzo (US)
Lndfk (TN)
Lolina (UK)
Low (US)
Loyle Carner (UK)
Lucy Dacus (US)
Mac DeMarco (CA)
Mad Miran (NL)
Mafalda (PT)
The Mani-las (ES)
Dj Marcelle (NL)
María José Llergo (ES)
Maribou State (UK)
Marie Davidson (CA)
Mark Luva (ES)
Melenas (ES)
The Messthetics (US)
Midori Takada (JP)
Mina (UK)
Miya Folick (US)
Modeselektor (DE)
Mow (ES)
Mozhgan (IR)
Mumdance (UK)
Mura Masa (UK)
Museless (ES)
Mykki Blanco (US)
Myrkur (DK)
The Mystery of the Bulgarian Voices featuring Lisa Gerrard (BU-AU)
Nas (US)
Nathy Peluso (AR)
The Necks
Neneh Cherry (SE)
Nilüfer Yanya (UK)
Nina Kraviz (RU)
Nitzer Ebb (UK)
Nosedrip (BE)
Object Blue (CN)
Objekt live & dj (JP)
Octo Octa b2b Eris Drew (EU)
Odina (ES)
Overmono live & dj (UK)
Pavvla (ES)
Peach (CA)
Peggy Gou (KR)
Dj Playero (PR)
Pond (AU)
Primal Scream (UK)
Princess Nokia (US)
Pusha T (US)
Putochinomaricón (ES)
r.e.a.l. (ES)
Retirada! (EU)
Richie Hawtin Close (CA)
Rico Nasty (EU)
Robyn (SE)
Róisín Murphy (IE)
Rosa Pistola (CO)
Rosalía (ES)
Dj Rosario & Sama Yax (ES)
Roza Terenzi (AU)
Rrucculla (ES)
Shakti Alliance (Ivy Barkakati, Modet, Vir) (ES)
Shellac (US)
Shonen Knife (JP)
Sigrid (NO)
slowthai (UK)
Snail Mail (US)
Soccer Mommy (US)
Solange (UK)
Somadamantina (ES)
Sons Of Kemet XL (UK)
SOPHIE (UK)
Steffi (NL)
Stephen Malkmus & The Jicks (US)
Stereolab (UK)
Sticky M.A. (ES)
Stiff Little Fingers (IE)
Suede (UK)
Dj Supermarkt (DE)
Suzanne Ciani (US)
Tame Impala (AU)
Tierra Whack (US)
Tim Hecker & Konoyo Ensemble (CA)
Tirzah (UK)
Tomberlin (US)
Tony Touch & Friends (Don Chezina + Soni WithanEYE) (US)
upsammy (NL)
Uzielito Mix (MX)
Veronica Vasicka live (US)
Vicky Groovy (ES)
Voiski live (FR)
Wednesday Campanella (JP)
Xols (ES)
Yaeji (US-KR)
Ylia (ES)
Yung Beef dj set (ES)
Yves Tumor full band (US)

avatar van Arrie
Ik vind het een leuke line-up. Tof ook dat ze hebben gekozen voor een 50/50-verdeling qua gender.

avatar van Teunnis
Ataloona schreef:
Ik heb op het moment alleen screenshots van de announcement, maar wat een lineup!

Oa. Built to Spill, Stereolab, Low, SOPHIE, Charli XCX, Fka Twigs, Carly Rae Jepsen, Janelle Monae, June of 44, Jawbreaker, Neneh Cherry, Sons of Kemet, Liz Phair, Jon Hassell, Danny Brown, Beak, Courtney Barnett, Yaeji, Julien Baker, Lucy Dacus, Peggy Gou, JPEGMAFIA, Nas, Pusha T, Necks, Marie Davidson, Interpol, Primal Scream, Midori Takada, Julia Holter, Kali Uchs, Kurt Vile, Guided By Voices, Hatchie, Fucked Up, Future, Drab Majesty, Demdike Stare, Cupcakke, Bliss Signal, Big Red Machine, Cardi B, Cate le Bon, Aldous Harding, Shonen Knife (!), Yves Tumor met band. Tirzah, Tim Hecker, Solange, Stephen Malkmus, Soccer Mommy, snail Mail, Rosalia, Apparat, Richie Hawtin, Robyn, Roisin Murphy, Stiff Little Fingers, Objekt en jawel Shellac.

Ik mis alleen een échte wow-naam.

Ik heb zo'n twintig keer wow geroepen bij het lezen van het rijtje. Wil al jaren naar Primavera, misschien dit jaar eindelijk eens écht doen.

avatar van Ataloona
Teunnis schreef:
(quote)

Ik heb zo'n twintig keer wow geroepen bij het lezen van het rijtje. Wil al jaren naar Primavera, misschien dit jaar eindelijk eens écht doen.


Hèhè, we worden al jaren verwend, dus dat zal het wel wezen

Het festival is hier het jaarlijkse hoogtepunt, dus ik kan het aanbevelen. Wat ik ook aan kan bevelen is om alvast te zoeken naar een kamer/hostel/Airbnb. Dat wil nog weleens rap gaan na de line-up reveal.

thrm
Dramatische line-up. Zou zomaar eens mijn laatste editie kunnen worden. Helaas.

Ataloona schreef:


Wat ik ook aan kan bevelen is om alvast te zoeken naar een kamer/hostel/Airbnb. Dat wil nog weleens rap gaan na de line-up reveal.


Ik vond het in augustus al karig qua aanbod (al weiger ik Airbnb, dus misschien is dat nog wel te doen), het is hemelvaart weekend dat helpt ook niet echt mee.

Maar hoe langer ik kijk naar de line-up, hoe contenter is ik er mee ben. Gewoon een hele dikke uitgebalanceerde line-up.

avatar van Ataloona
geplaatst:
Nog wat nieuwe toevoegingen aan de lineup. Een nieuwe extra hiphopstage (aan het strand - volgens mij dat tentje waar vorig jaar die dj sets waren) en de gebruikelijke Heineken Hidden Stage met als altijd een groot aantal namen uit de oude hoed.

https://s3-eu-west-1.amazonaws.com/assets.primaverasound.com/psb/redactor/noticias/728-Seat_Village_Stage_dias_20190430124507.jpg

https://s3-eu-west-1.amazonaws.com/assets.primaverasound.com/psb/redactor/noticias/720-Your_Heineken_Stage_20190508121214.jpg

Erg in mijn sas met de Hidden Stage. Ondanks de beperkte capaciteit (2000 man) wel hele fijne namen. Pylon, Severed Heads, Chandra, Bush Tetras, Bevis Frond, Swervedriver en een extra show van Shabaka. Erg lekker. Wel jammer dat de grootste must-see's op de toch al zo volle donderdag en zaterdag staan, terwijl vrijdag enorm achterblijft m.i.

avatar van Ataloona
geplaatst:
Schema: https://assets.primaverasound.com/2019/horarios_10mayo.pdf

Aangezien Bush Tetras clashed met Stereolab, Chandra met Danny Brown en Bevis Frond met June of 44, toch niet helemaal in mijn sas

Eerste opzet van mijn route(s)
28 mei
Lonker See (erg in mijn nopjes met deze late toevoeging)
Homeshake

29 mei
Hatchie
Big Red Machine
Fucked Up
Apparat

30 mei (in het begin van deze dag wel hele vervelende clashes)
17:00-17:40 Elena Setien / Julien Baker
18:10-19:10 The Necks
19:35-20:25 Big Thief / Terry Riley
20:05-21:05 Danny Brown / Chandra (lastig)
21:50-23:05 Courtney Barnett / Stiff Little Fingers
22:20-23:20 Nas
23:30-00:20 Pylon (clashed met Interpol en Guided by Voices, maar een bijzondere kans om ze te zien)
00:50-01:50 SOPHIE
02:05-03:00 The Comet is Coming / Future / Charli XCX
02:50-03:50 fka Twigs / Severed Heads

31 mei
16:45-17:30 Lucy Dacus
18:25-19:25 Sons of Kemet XL
19:30-20:20 Beak> (helaas geen Piroshka)
21:10-22:25 Jawbreaker / of de Liz Phair/CHAI combo (pijnlijke clash, omdat ik hierdoor ook nog eens Janelle Monae mis)
22:40-23:25 Aldous Harding
23:50-00:50 Low
01:20-02:05 Swervedriver
02:20-03:00 Robyn (misschien)
03:10-03:55 Bliss Signal
04:00-04:45 Iglooghost

1 juni
16:00-16:55 Caterina Barbieri
16:55-19:15 nog geen idee
19:15-20:20 Built to Spill
20:30-21:00 Frank Carter and the Rattlesnakes
21:10-22:00 Tim Hecker
22:05-22:55 Drab Majesty (sorry Pusha)
23:55-00:40 June of 44 / Bevis Frond
01:30-02:30 Stereolab
03:20-04:05 JPEGMAFIA
04:05-05:00 Journey - Don't Stop Believing

2 juni
Dagprogramma bij het CCCM
The Beths
Amyl & the Sniffers
Cupcakke

avatar van Ataloona
geplaatst:
Inmiddels een dagje terug vanuit Spanje. Niet echt zin om lange stukjes te schrijven, maar even een korte algemene impressie.

Op een mindere donderdag na (ik was die dag ook gewoon niet zo goed in mijn doen met een beginnende buikloop) gewoon weer een topeditie meegemaakt. Mijzelf dit keer wat meer laten meenemen door vrienden, maar toch genoeg dingen gezien die ik vooraf had opgeschreven. Op wat tegenvallers na (de Bowie coverband met oa. Ken Stringfellow, het hele matige Big Red Machine, Courtney Barnett, Slowthai) eigenlijk alleen maar goede dingen gezien. Wel heb ik een absolute memorabele uitschieter gemist, zoals bijvoorbeeld Nick Cave verleden jaar. De topfavorieten waren:

1. Stereolab (9,0)
2. Aldous Harding (8,7)
3. June of 44 (8,5)
4. Shellac (8,5) -> beste show die ik van ze gezien heb
5. Amyl and the Sniffers (8,3)
6. Built to Spill (8,3)
7. Lisabö (8,3)
8. Miya Folick (8,2)
9. Low (8,2)
10. JPEGMAFIA (8,0)
11. Beak> (8,0)

En om de top 15 te completeren: Guided by Voices, Jawbreaker, Fucked Up en Ego-Sex.

Toch weer een sterke editie dus, maar de echte magie van het festival begint wat minder te worden. Een tikkeltje been there, done that. Misschien volgend jaar maar eens opteren voor Porto of de nieuwe editie in Los Angeles. Al zou het mij niet verbazen als ik gewoon weer in Barcelona terecht kom. Het gaat immers toch de 20ste editie worden van het festival. Met Pavement!

avatar van Ploppesteksel
geplaatst:
Ataloona schreef:
Op wat tegenvallers na (de Bowie coverband met oa. Ken Stringfellow, het hele matige Big Red Machine, Courtney Barnett, Slowthai) eigenlijk alleen maar goede dingen gezien.
Jammer om te lezen dat Slowthai een tegenvaller was. Ik kijk erg uit naar zijn optreden op Pukkelpop binnenkort. Wat liep er mis?

avatar van Ataloona
geplaatst:
De grootste hiphopliefhebber in onze groep vond het wel een topconcert, maar het merendeel kon er weinig mee. Te chaotisch, wat té enthousiast gespring en gehijg, continu het publiek in terwijl zijn stem dat moeilijk aan kon (zodat je weinig raps meer hoorde)...Kon er heel weinig mee. Zelfs "Nothing Great About Britain" was het 'm niet. Jammer, want we waren eigenlijk allemaal vooraf in de stemming. Rond 4 uur s nachts Slowthai. Dat had een feestje móeten zijn. Dat was het helaas niet voor iedereen.

Moet wel gezegd worden dat JPEG 50m verderop net voor Slowthai optrad en die deed al het bovenstaande wel op een duidelijke coherente manier. Geslaagd de moshpit inspringen; rappen met fans; bezeten het gehele podium over kruipen etc. Het leek erop alsof Slowthai daar z'n inspiratie en enthousiasme vandaan had, maar het maakte van zijn eigen concert een groot rommeltje.

Overigens leek JPEG het wel een chill concert te vinden. Die stond volgens de hiphopliefhebber in onze groep later flink te grijnzen naast het podium.


Gast
geplaatst: vandaag om 12:20 uur

geplaatst: vandaag om 12:20 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.