Na vele topics van collega-users over hun favoriete artiest werd het nu tijd voor een eerbetoon aan mijn meest geliefde band aller tijden: Yes.

https://www.famouslogos.us/images/yes-logo.jpg

De band bestaat al bijna 50 jaar en kende talloze ledenwisselingen; zelfs de positie van zanger was niet safe. Alleen de bassist Chris Squire heeft in alle bezettingen deelgenomen, en sinds zijn dood in 2015 zou Yes nu echt moeten zijn afgelopen. Maar ik vermoed dat er over 50 jaar nog steeds een band met de naam Yes optreedt en albums uitbrengt...

De glorietijd lag in de jaren zeventig, het commerciële hoogtepunt in de jaren tachtig (Owner of a lonely heart). Maar ook op recentere albums zijn nog heel behoorlijke muziekstukken te vinden.

Ik wil graag mijn top 100 van Yes presenteren, waarbij ik de eerste vijftig er in snel tempo doorheen jaag. Welke songs kwamen precies in aanmerking? Alle songs op studio-albums van Yes, behalve de albums Open your eyes en Heaven & Earth (deze had ik nooit beluisterd en worden ook laag gewaardeerd). Verder: de studio-opnames van live-albums Keys to ascension en Keys to ascension 2. Ten slotte alle songs van het album van Anderson, Bruford, Wakeman & Howe.

Ik hoop dat er wat users zijn die dit een interessant topic vinden en dat zij ook hun bijdrage willen geven aan het gebodene. Ik wil vigil bedanken voor de inspiratie om dit topic, mijn eerste op MusicMeter, te starten.

Hier de nummers 100 t/m 76

100 Fist of Fire (3:32) ( Anderson, Bruford, Wakeman & Howe / 1989 )
99 Beyond and Before (4:57) ( Yes / 1969 )
98 The Messenger (5:13) ( The ladder / 1999 )
97 That, that is (19.14) ( Keys to ascension / 1996 )
96 Mind Drive (18:39) ( Keys to ascension 2 / 1997 )
95 Masquerade (2:17) ( Union / 1991 )
94 Let's Pretend (2:56) ( Anderson, Bruford, Wakeman & Howe / 1989 )
93 Into the Storm (6:54) ( Fly from here / 2011 )
92 Cinema (2:06) ( 90125 / 1983 )
91 Big Generator (4:33) ( Big generator / 1987 )
90 Time Is Time (2:08) ( Magnification / 2001 )
89 State of Play (5:00) ( Talk / 1994 )
88 Rhythm of Love (4:48) ( Big generator / 1987 )
87 Fly from Here - Pt. V - We Can Fly [Reprise] (1:44) ( Fly from here / 2011 )
86 Every Little Thing (5:45) ( Yes / 1969 )
85 The Meeting (4:23) ( Anderson, Bruford, Wakeman & Howe / 1989 )
84 Tempus Fugit (5:14) ( Drama / 1980 )
83 Mood for a Day (3:02) ( Fragile / 1971 )
82 I Am Waiting (7:25) ( Talk / 1994 )
81 Hold On (5:17) ( 90125 / 1983 )
80 Teakbois - the Life and Times of Bobby Dread (7:41) ( Anderson, Bruford, Wakeman & Howe / 1989 )
79 Survival (6:18) ( Yes / 1969 )
78 Real Love (8:49) ( Talk / 1994 )
77 Looking Around (4:02) ( Yes / 1969 )
76 I Would Have Waited Forever (6:32) ( Union / 1991 )

Uiteraard veel uit de latere jaren van Yes, aangezien de hoogtepunten nog moeten komen. Het geeft misschien al een indicatie van mijn smaak.

Mooi

Ook wel een band die wat positieve aandacht kan gebruiken op deze site. Ik ben benieuwd naar de lijst. Ik zie al wat dingetjes voorbij komen die ik wat laag vind staan (Cinema en Teakbois bv) en dat is jammer maar echt verdrietig wordt ik van I Am Waiting... Bij mij misschien wel in de Top 10.

Ja, het kan zijn dat die mij nooit zo speciaal is opgevallen, al staat hij nog relatief hoog (vergeleken met de andere albumtracks van Talk).
Maar goed, smaken verschillen en er volgen vast nog meer tegenvallers .

Ik kijk er al naar uit, je opmerking over Talk belooft wat dat betreft weinig goeds

Laat ik meteen 75 tot en met 51 erachteraan gooien.

75 Dreamtime (10:45) ( Magnification / 2001 )
74 Does It Really Happen (6:34) ( Drama / 1980 )
73 City of Love (4:51) ( 90125 / 1983 )
72 Changes (6:19) ( 90125 / 1983 )
71 Birthright (6:04) ( Anderson, Bruford, Wakeman & Howe / 1989 )
70 Yesterday and Today (2:51) ( Yes / 1969 )
69 Where Will You Be (6:09) ( Talk / 1994 )
68 Sweet Dreams (3:51) ( Time and a Word / 1970 )
67 No Opportunity Necessary, No Experience Needed (4:53) ( Time and a Word / 1970 )
66 New Language (9:19) ( The ladder / 1999 )
65 Lift Me Up (6:30) ( Union / 1991 )
64 Fly from Here - Pt. II - Sad Night at the Airfield (6:41) ( Fly from here / 2011 )
63 Clear Days (2:09) ( Time and a Word / 1970 )
62 Astral Traveller (5:57) ( Time and a Word / 1970 )
61 Then (5:50) ( Time and a Word / 1970 )
60 The Prophet (6:39) ( Time and a Word / 1970 )
59 Sweetness (4:34) ( Yes / 1969 )
58 Shoot High Aim Low (7:02) ( Big generator / 1987 )
57 Machine Messiah (10:27) ( Drama / 1980 )
56 It Can Happen (5:28) ( 90125 / 1983 )
55 Be the one (9.50) ( Keys to ascension / 1996 )
54 We Have Heaven (1:28) ( Fragile / 1971 )
53 The Endless Dream (15:42) ( Talk / 1994 )
52 Hearts (7:35) ( 90125 / 1983 )
51 Everydays (6:12) ( Time and a Word / 1970 )

Maar liefst zeven keer Time and a word, en vier keer 90125. Dat zijn de albums die niet tot de zwakke broeders behoren, maar ook niet tot de top (wat mij betreft).

Van de albums Big generator, Union en Keys to ascension 1 en 2 komt er niets meer, van de andere nog wel...

Die "kleine" solo dingetjes van Fragile blijven natuurlijk niet altijd overeind als je ze uit de album context haalt.

Klopt natuurlijk, maar nummer 54 in de Yes-lijst is zeker geen slechte prestatie. Zeker niet voor zo'n kort nummer!
Ik vond het liedje altijd wel bijzonder, vanwege de vele zangmelodielijnen die over elkaar gelegd worden (een stuk of vijf, misschien wel zes).

Niet alleen op 58 Shoot High Aim Low had bij mij hoger gestaan, maar je mededeling dat van Big Generator geen andere meer komen vind ik jammer.
Love Will Find A Way ben je zeker vergeten, top 15 materiaal voor mij.
Ben benieuwd naar de rest.

Op basis van wat er nog allemaal over is vind ik 54 zelfs top.

Love will find a way stond op 103, sorry. Ik weet dat de jaren 80 Yes er bekaaid vanaf zal komen, nog meer zelfs dan de jaren 90 en later. Het Amerikaanse single-achtige geluid ligt mij wat minder.
Fijn dat je het blijft volgen!

Deze staat bij deze ook in mijn updates. Die eerste vijftig werden er even vlot doorheen gejaagd. Bij het merendeel daarvan laat ik niet meteen een traan om hun lage positie (of ik weet niet wat ik mis), maar de volgende nummers hadden bij mij waarschijnlijk wel hoger gestaan:en in het bijzonder deze

Wat is oorzaak en wat is gevolg? De 2 albums Keys to ascension, Drama, 90125 enz heb ik veel minder gedraaid dan de jaren 70-albums, dus hebben de tracks daarvan het moeilijker in deze lijst. Does it really happen is de op een na hoogst genoteerde van Drama, terwijl ik vóór het luisteren voor deze lijst ik niet wist wat dat voor nummer was (met andere woorden: ik vond hem meteen sterk).
Omgekeerd heb ik deze albums natuurlijk minder geluisterd, omdat ze mij ook minder goed bevielen.

Mind Drive is bij mij zelfs top3...

Ga dit topic zeker volgen!

Treurgevallen:
Endless Dream
It Can Happen (de ultieme popsong van Yes)
Does It Really Happen

Hopelijk duurt het nog even voordat Brother of Mine voorbij komt maar daar ben ik lang niet zeker van.

Er komen er nog vier van ABW&H, en Brother of mine komt als laatste van deze vier...

Dat is mooi, jammer dat deze klapper ook al geweest is

Yes - Birthright - YouTube

Grappig overigens dat dit op YouTube gewoon onder Yes te vinden is

Yes ! Één van de vele bands die bij mij, in mijn symfonische wereld, op een gedeelde tweede plaats staat. Ik hou van de stem van Anderson, de beukende bas van Squire, de gekte van Wakeman, het ongrijpbare gitaarspel van Howe en het gedrum van ik weet eigenlijk nooit wie de drummer van Yes is, was en zal zijn. Maar dat is mijn Yes !

Favoriet zijn bij mij de live albums uit de jaren 70 en 80. Puur vanwege het excelereren en het hoge prog gehalte. Favoriet blijven bij mij 'Awaken' en 'Starship Trooper'. Dat Yes niet mijn nr. 1 band is geworden komt door de, voor mij, onbegrijpelijke personeelswisselingen en daardoor soms zeer afwijkende muzikale stroming in het Yes Universum. Zet ik Yes op dan ben ik altijd ergens op een andere planeet, onaards. Want dat zijn ze ! Ik ga het volgen ranboy !

Het ABW&H Project is songmatig niet eens zo slecht, al komt het zelden in de buurt van hun beste 70's periode.
De produktie en vooral dan de vreselijke electronische drumsound van Bill Bruford, kan ik al heel lang niet meer verdragen.

Yes heeft maar twee drummers gebruikt meneer.
Bill Bruford tot 1972 en vanaf die tijd alleen Allan White.
Met name toetsenisten waren zorgenkindjes binnen de band.
Yes is nu met een vierde zanger aan de gang.
Ja, bandwisseliingen en Yes is van aller tijden.

Ik weet het maar de drummers van Yes maakten nooit zo'n indruk op mij. Collins fan, weet je..

Jouw favorieten gaan het bij mij heel ver schoppen .

Ik ben van plan voortaan elke dag vijf nieuwe songs uit mijn top 50 te plaatsen, met wat persoonlijk commentaar.

Iedereen bedankt voor het commentaar en de bemoedigingen!

Leuk initatief Ik ga het volgen en ben benieuwd naar je vervolg.

Ga ik ook volgen. Ik heb (nog) weinig met Yes, maar ik laat me graag verrassen.

Wel beter dan Big Generator uit dezelfde tijd

In de breedte wel beter songmateriaal, maar (nogmaals) geen fijne klanken en produktie.
Het klinkt nu behoorlijk gedateerd.
Iets waar BG ook wel last van heeft trouwens.
Maar die kan ik ( met wat skipmomenten) beter aanhoren.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik verreweg de meeste van de eerste 50 songs helemaal niet ken...

Hier dan de aftrap van mijn top 50: het eerste vijftal:

50 The Clap (3:16) ( The Yes Album / 1971 )

Een instrumentaal nummer (op de aankondiging na) van The Yes Album, live solo ingespeeld door meestergitarist Steve Howe. Een vrolijk deuntje dat gaandeweg steeds verder uitwaaiert, maar uiteindelijk toch weer op het thema terugkomt. Ik mocht dit zo'n twee jaar geleden in Tilburg nog live meemaken; Steve draait er nog steeds zijn hand niet voor om.

49 Leave It (4:12) ( 90125 / 1983 )

Een opvallende song in de Yes-catalogus, met wat doo-wop-harmonie-invloeden, maar tegelijk een erg stevige groove en die heerlijke samenzang waar Yes zo goed in is (vooral met dank aan Chris Squire). Het was de single volgend op monsterhit Owner of a lonely heart, en al swingt het aan alle kanten, het was wellicht een te afwijkend geluid om opnieuw een hit te worden; het bleef in de tipparade steken...

48 Themes (5:57) ( Anderson, Bruford, Wakeman & Howe / 1989 ).

Openingsnummer van het sterke Anderson, Bruford, Wakeman & Howe-album. Het begint eerst nog voorzichtig met een vlotte pianomelodie, maar dan knalt ineens de hele band los (volume niet te hoog zetten) en ontwikkelt zich een enthousiast en zelfs bozig nummer. Volkomen onverwacht volgt er op 4.15 een flinke melodiebreuk, waardoor je kan stellen dat de song (inderdaad) drie muzikale thema's kent. Hoofdrol is wel weggelegd voor Rick Wakeman.

47 The Calling (6:56) ( Talk / 1994 )

Single en laatste song in deze lijst van het album Talk uit 1994 (er komen nog maar vier songs die later zijn dan 1994). Goede singlekeuze vanwege compacte song, sterk refrein, overtuigende samenzang, maar in de jaren 90 kan zo'n geluid de hitlijsten niet meer halen. Toch een duidelijk bewijs dat Yes nog niet afgeschreven kan worden.

46 Our Song (4:18) ( 90125 / 1983 )

Nog een track van 90125. Our song was op de 12'' dance remix die wij van Owner of a lonely heart in huis hadden, de song na de gewone singleversie; op de achterkant stond een uiterst merkwaardige maar toch wel amusant lange danceversie van de hit. Daardoor ken ik Our song langer/beter dan de andere albumtracks. Weer een erg krachtig geluid, vooral het refrein. Yes stond in deze jaren garant voor stevige compacte tracks; het lange albumwerk leek wel afgezworen (maar zou wat later deels terugkeren).

Ik hoop dat ik niemand zwaar teleurgesteld heb .

Ik wist het niet, maar Yes is op 7 april 2017 (veel te laat) in de Rock n Roll Hall of Fame opgenomen. Een video hiervan is nota bene gisteren op Youtube geplaatst, toevalligerwijze: Rush Inducts Yes into Rock & Roll Hall of Fame 2017 - YouTube

Ook zijn er enkele songs op Youtube te vinden die Yes toen live speelde.