Aan het begin denk ik o nee foute hiphop, maar gelukkig komen dan de gitaren
Humoristische psychobilly id met een stem die bij punk hoort, wel geinig, niet bijzonder.
De b side heb ik wat meer mee, beetje vroege Joy Division sfeer ofzo..

6,0

CRE007: Biff Bang Pow! - There Must Be a Better Life (1984)

En daar hebben we de tweede single van early Creation's huisband, de band van Mr McGee himself. Zoals Luigi al zei is dd band vernoemd naar een van de beste songs van The Creation (b-kant van hun beste single Painter Man) en elke keer als ik iets van de band opzet zit gelijk het refrein van Biff Bang Pow in mijn hoofd
Gelukkig kan de kwaliteit van de Biff Bang Pow!-singles ermee wedijveren. There Must Be A Better Place is een lekker stampende jangle-song, met ook de nodige neo-psychedelica. Het doet me daarmee ook een beetje denken aan Teardrop Explodes, Icicle World en Wild Swans.
B-kant The Chocolate Elephant Man vind ik echter nog mooier. Volgens mij werd dit soort jangle in de UK niet gemaakt in 1984. Het lijkt meer op vroege REM of Paisley-underground uit die periode.

7,8 voor de A-side

https://s-media-cache-ak0.pinimg.com/236x/69/6a/de/696aded607d9427201c74fbf20f9fcb1--biff-better-life.jpg

CRE008: Jasmine Minks - Where The Traffic Goes (1984)

En dan ook de tweede al van The Jasmine Minks uit Aberdeen. Het is duidelijk dat McGee in de beginjaren alleen zijn eigen singles uit wilde of kon brengen en die van bevriende, en dus ook vaak gelijkgezinde, bands. The Jasmine Minks lijken in veel op Biff Bang Pow! 60s inspired, energiek en jangle zijn de toverwoorden. Where the Traffic Goes doet weinig onder voor Think. Alleen klinkt het net als bij de Pow's tweede single wat psychedelischer. Ook hier moet ik denken aan tijdgenoten The Icicle Works, met net wat meer jangle. Het nummer kwam later in 1984 uit op hun debuut-EP The Jasmine Minks - One Two Three Four Five Six Seven, All Good Preachers Go to Heaven (1984). Manic Street Preachers schijnen hun naam van die EP te hebben.

B-side Mr Magic is ook een fraai nummer, en staat ook op die EP.

7,8 voor Traffic ook.

https://img.discogs.com/ERkfo5rTCVi6jgvUIsc8TNO5eA4=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-2522357-1351027085-2151.jpeg.jpg

Fijne psychedelische stamper id van Biff Bang Pow! Neigt id naar Amerikaanse invloeden.

De b side is nog een stuk lekkerder!

7,9

De Minkjes neigen zelfs nog meer naar Paisley. Fijne stevige song ook weer, net als Think! Ik vind m denk ik net een stukje minder.

Fijne theatrale b side ook, qua tempo ook meer passend bij Britse Indie. Fijne song, mooier dan de A side!

8,4

CRE009: The Loft - Why Does the Rain (1984)

Opgericht als The Living Room in 1980 met als frontman Peter Astor kwamen ze er achter dat een lokale muziekzaal ook zo heette en werd de bandnaam veranderd in The Loft. Die muziekzaal stond toevallig onder beheer van Alan McGee en zo kwam ook deze band met hem in contact. Ze speelden een aantal gigs in die zaal en tekenden bij Creation. Why Does the Rain was hun eerste single. Het jaar erop kwamen ze wat mij betreft met hun mooiste single, waarna ze op tour gingen met The Colourfield en door ruzies tijdens hun laatste gig gingen ze uit elkaar. Niet lang daarna gingen Astor en de drummer van The Loft verder als The Weather Prophets, ook een erg fijne band.

Ook een minor classic deze single van The Loft. Heerlijk die melancholische understatedness en verder jangle van de bovenste plank, zoals jangle hoort te klinken. Veel Britser ook dan de singles hiervoor. Een prachtige melodie ook en ook hier een heerlijke gitaarsolo, The Edge is er niks bij . Wat mij betreft de beste song tot nog toe.

B side Like is ook een fijne, net wat langzamere jangletrack, voor een b side een meer dan goede kwaliteit!

9,3

https://img.discogs.com/AmqpjgHTf9jqLZ-C_QnbIZ39xTU=/fit-in/550x550/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-1033815-1325624831.jpeg.jpg

Peter Astor wel een beetje een held van me. Geweldige songs gemaakt ook met Weather Prophets en solo.
En de twee Loft-singles zijn ook prachtig, ja.
Wat mij betreft ook de beste tot nu toe!

8,6

CRE010: The Legend! - Destroys the Blues (1984)

Bij nummer 10 keren we weer terug bij de 'band' die we ook op 1 tegenkwamen. Maar The Legend! was dus geen band, maar een eenmansproject van Jeremy Andrew Thackray, die later als journalist furore zou maken bij de NME en Melody Maker als Everett True. Hij was in elk geval een veel betere journalist dan muzikant of zanger, want dit is zo mogelijk nog bedroevender dan zijn eerste poging. Die duurde ook maar een minuutje, deze duurt drie keer zo lang, en dat is wel echt zonde van je tijd.
Jeremy Andrew Thackray was een zeer goede vriend van McGee en dat lijkt ook de enige reden waarom dit nummer en '73 in '83 het daglicht ooit zagen. Het lag in elk geval zeker niet aan zijn zangkwaliteiten
Zelden was een artiestennaam slechter gekozen

4

https://img.discogs.com/5xYZu69iiZv8e7AQxxt-N2Yuw2Q=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-1519353-1351024330-5070.jpeg.jpg

Drama
Hij destroyed mijn trommelvliezen met die hoge piep...
De b side is een papierversnipperaar on speed...

3

CRE011: The Pastels - Million Tears (1984)

En als we er al twee gehad hebben van Jasmine Minks, Biff Bang Pow! en zelfs The Legend! mogen The Pastels natuurlijk niet achterblijven Million Tears is hun tweede single voor Creation en je zou kunnen zeggen de laatste uit de vroege periode van Creation, want bij CRE012 kwam de grote doorbraak van Creation Records.
Million Tears is een supersingle, nog net wat beter dan Something Going On. Heerlijk euforische, zomerse song, een ultieme meezinger, met een verrukkelijke gitaar en ritmesectie. In een ander universum zou dit een wereldwijde hit zijn. If I can't have you, I'd be eternally depressed, break down the walls of pain and fall into the heartache scene
De andere A-side Surprise Me is een ballad, ook mooi, met fraaie backing vocals en weer die heerlijke uitwaaigitaren. Een beetje dreampop avant la lettre wel.
B-side Baby Honey is een indie-anthem of in elk geval een Pastels-anthem van jewelste. Het nummer duurt ruim zes minuten, maar verveelt geen seconde. Heerlijk hoe ze hier naar een crescendo toewerken, en prachtig hoe de gitaren, horns en keyboard steeds strakker samen gaan spelen. Het nummer zou lang meegaan, en ook nog deel uitmaken van hun debuutalbum uit 1987.
Maar goed, Million Tears is dus de single, en wat mij betreft tot nu toe de beste single van The Pastels.

8,7


https://img.discogs.com/wcesqXpSICx_MEf6uVamFMYwYHo=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-1384226-1346686971-9188.jpeg.jpg

Erg fijne single van The Pastels weer. Vooral in het refrein een onweerstaanbare groove
Van de b sides is vooral Baby Honey errug lekker, een soort shoegaze-y VU

Net als de vorige 8,8!

Deze ga ik ook volgen! Leuk al die verhalen.

CRE012: The Jesus and Mary Chain - Upside Down (1984)

Hier is dan die landmark single en ook meteen de doorbraak van Creation Records: The Jesus and Mary Chain's Upside Down. Begin jaren 80 vormden de Reid broertjes een band, vanaf 1983 maakten ze demo's en vanaf 1984 probeerden ze op te treden waar ze maar konden. Doorbreken wilde niet lukken, de labels zagen er niks in. Bobby Gillespie (of Primal Scream fame) was wel een groot fan en gaf een demo aan Alan McGee, maar die was ook niet overtuigd (vreemd eigenlijk als je ook The Legend! in je stal hebt ). Maar Alan nodigde ze uit voor een gig in zijn The Living Room zaal en na de soundcheck wist hij genoeg. Hij contracteerde ze voor een one-off single en werd prompt ook hun manager. Eind 1984 kwam Upside Down uit en kwam begin 1985 op nummer 1 in de indiecharts, waarin de single bijna anderhalf jaar bleef staan. Met meer dan 35000 verkochte singles werd het een van de best verkochte indiesingles van de 80s. Ook de muziekpers was razend enthousiast en termen als beste band ter wereld werden gebezigd. Na deze single tekenden ze bij Blanco y Negro Records waar de meeste van hun classic singles uitkwamen (volgend topic? ).

Eerst deze single, heerlijk natuurlijk. Uiteraard de overkende JM Chain sound met die distorted en overstuurde gitaren. Hier nog met een echte drummer die voor een stamper van een track zorgt samen met de bassist, vanaf hun 2e album nam een drumcomputer die taak over.
Het overbekende "stofzuiger"-geluid van de gitaren, heerlijk toch? Hier helemaal doorgeslagen zelfs zodat je moet denken aan krassende scheermessen, echt super. En tegelijkertijd zo melodieus als de pest deze knaller.

De b side is een cover van een Syd Barrett song genaamd Vegetable Man, opgenomen voor Pink Floyd's Saucerful of Secrets, maar helaas nooit uitgebracht, omdat Waters en Gilmour het te "indecent" vonden. Jarenlang vond de song zijn weg in de bootlegcultuur tot vorig jaar eindelijk een studioversie uitgebracht werd op een nieuwe Floyd comp. van oud materiaal.
Een geslaagde cover wel al is het origineel nog fijner omdat daar de leipheid van Syd echt goed overkomt.

9,4 voor Upside Down


https://img.discogs.com/Dkb9CwBpVFV5pVVknadz2mRbpu4=/fit-in/500x497/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-1098394-1191873443.jpeg.jpg

Iconische debuutsingle natuurlijk, dat moet in die tijd echt zijn ingeslagen als een bom. Een waar nieuw geluid. Zonder deze single zou Creation waarschijnlijk nooit bekend zijn geworden.
De Mary Chain zouden later nóg betere singles opnemen, maar dit noem ik met recht debuteren met een bang.

9,5

Leuk topic dit, goed bezig! Heb een Spotify-lijstje in elkaar gedraaid met alles wat er tot nu toe langs is gekomen (in ieder geval alles wat er op Spotify is te vinden =p)

Upside Down: Johan & Luigi talk Creation Records Singles on Spotify

Maar wij doen alleen de b sides die super zijn...

Haha, las ik daar even volledig overheen =p Nog beter bezig dus!

Helaas tot nu toe veel niet op Spotify.
Maar alles wel op YouTube in elk geval.

CRE013: The X-Men - Spiral Girl (1985)

De eerste single van 1985 is voor The X-Men en ook voor hen is dat de 2e single op Creation. Dan verwacht je hierna waarschijnlijk weer de Mary Chain, maar die duiken hier in 1998 pas weer op. De eerste single kon mij maar weinig bekoren, maar deze vind ik een stuk beter. Na de eerste single mochten ze zelfs een Peel Session opnemen.

Leadtrack Spiral Girl is een soort jangle rockabilly met fijn en stevig gitaarwerk. De song heeft een lekkere groove wel, af en toe flink stevig percussiewerk, maar dat past hier wel en de backing vocals zijn ook wel mooi in deze song. Zo verkeerd nog niet dus
B side Bad Girl is weer oldschool psychobilly zoals hun eerste single was, deze is van niet onaardige kwaliteit.
Na deze single brachten ze nog een mini-album uit op Creation genaamd Lillies for My Pussy met covers, dit vanwege contractuele verplichtingen. Hierna hielden ze er zelf ook mee op.

Voor deze best goede track een 7,9!

https://img.discogs.com/_iWidFLFHpD-TWMki3fDBScKnZY=/fit-in/333x344/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-943827-1175671579.jpeg.jpg

CRE014: Les Zarjaz - One Charmyng Nyte (1985)

Waar McGee toch allemaal mee aan komt zetten Ziro Baby is degene die schuil gaat achter Les Zarjaz. Zarjaz is een woord dat "excellent" betekent en gebruikt wordt in een comic die 2000 A.D. heet en al sinds de eind 70s tot nu loopt.
Hiervoor zat Ziro Baby in een band genaamd Tronics, een trash band, sinds eind jaren 70. Maar begin jaren 80 begon hij zijn interesse te verleggen van Rock naar Klassiek oa. Lees hier over de tik van de molen

Zarjaz announced that rock n roll began in Ancient Rome, that his brother, the Roman Emperor Nero, was the first and greatest rock n roll star and that baroque music was rock n roll in its purest form. The world began to hear from Zarjaz that he had been informed through somnambulistic ritual that he was the thirteenth Caesar and Emperor of the Roman World. Zarjaz claimed that he was being directed by the afterlife to work on ancient music. The idea was to produce something emphasizing music from antiquity, as pop music for modern or future audiences, in ways that contemporary classical music productions failed to do. The music would have an electro / techno / garage / drum n bass sound, played by robots and demented concrete crazed, somehow reflecting the 18th Century chaotic London engravings of William Hogarth

Zarjaz was ook gefascineerd door A Clockwork Orange. Hij kleedde zichzelf ook zo. In 1985 kwam deze single uit op Creation. McGee zou Zarjaz dankbaar zijn geweest voor wat hij in de popmuziek gedaan had en mocht een single uitbrengen. Echter McGee kwam niet met enige equipment op de proppen en dus brouwde hij deze single in elkaar op slechts een keyboard. Na deze single vertrok Zarjaz naar een ander label en sindsdien schijnt McGee hem alleen maar zwart te maken. Tja wat moet je daarvan geloven. Hij bracht sindsdien nog meer van dergelijke muziek uit als deze single.

Deze track is gebaseerd op werk van Purcell, waarop Zarjaz minimaal keyboard speelt op een barokke manier en evenzo zingt hij hier ook. Echt wel muziek die in A Clockwork Orange zou passen, bij een lekker beetje ultraviolence bijvoorbeeld . De b side is eigenlijk net zo iets.

Apart dat dit op Creation zit, ik moest er eerst om lachen, maar ach ik kan het wel waarderen.

6,5

https://img.discogs.com/ApJ0qVJ7q4zYRL_Gy9mZzv4mTtQ=/fit-in/596x600/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-1586097-1291286557.jpeg.jpg

Spiral Girl vind ik ook wel een lekker nummer, nog wat beter dan hun vorige.
Dat stop and go werkt ook goed!

7,4

Les Zarjaz moet wel de meest originele en tegelijk de meest lowkey release op Creation zijn. In elk geval tot nu toe.
'Recorded on a keyboard in a bedsit flat in Earls Court' staat erbij. Ik hou hier wel van, de krochten van de pophistorie.
B-side My Lade Owns A Falle Out Zone mag er ook zeker zijn

7,9

CRE015: The Loft - Up The Hill And Down The Slope (1985)

En eindelijk weer eens een single die ook op Spotify te vinden is
Pete Astor's The Loft komen ook met hun tweede single voor Creation. Het was ook hun laatste single voor het label, en hun laatste single tout court, want Astor ging verder als The Weather Prophets, ook op Creation.
Up the Hill and Down the Slope is wel The Loft's beroemdste. Te vinden op vele jaren 80 indie-comps, en volgens MSP's zanger James Dean Bradfield zelfs een van de beste indie-singles van dat decennium. Misschien iets te veel eer, maar een lekker nummer is het zeker. Een stuk funkier dan Why Does the Rain, maar een echte knaller van een single, met een heerlijk refrein en fijne gitaren.
Met de nodige panache gezongen ook door Peter. Mooi!
B-side Lonely Street is ook een geweldig nummer. Wat meer in de lijn van de melancholische debuutsingle Why Does the Rain. Allen te vinden op hun compilatie van de Creation Years: The Loft - Magpie Eyes 1982-1985 (2005) Een aanrader!

8,7

http://images.eil.com/large_image/THE_LOFT_UP%2BTHE%2BHILL%2BAND%2BDOWN%2BTHE%2BSLOPE-292039.jpg

Klassiekerrrrrr...maar wat wil je ook met zo'n intro alleen al...heerlijk!
Your Door Shines Like Gold en Time staan ook op de 12", vooral de eerste is echt super!
Lonely Street ook zalig ja.

9,4

Ha ha, die draai ik net. Ook op die compilatie van ze.
Your Door Shines Like Gold had ook zo een single kunnen zijn, met Time als prachtige b-side.
Heel hoog niveau ook

Die comp. kwam 20 jaar uit nadat ze uit elkaar waren gegaan. Ze deden toen een paar gigs om m te promoten en ze zouden ook wat nieuws uitbrengen. Dat laatste is geloof ik nooit gebeurd...

Deze dan, maar die ken ik nog niet:
The Loft - Model Village - YouTube

EDIT: Klinkt ook niet verkeerd.

Ben benieuwd..later vanaaf beluisteren

Tussenstand na 15 singles:

1. The Jesus and Mary Chain - Upside Down 9,45
2. The Loft - Up The Hill And Down The Slope 9,05
3. The Loft - Why Does the Rain 8,95
4. The Pastels - Million Tears 8,75
5. The Pastels - Something Going On 8,65
6. The Jasmine Minks - Think 8,60
7. The Revolving Paint Dream - Flowers in the Sky 8,40
8. Jasmine Minks - Where The Traffic Goes 8,10
9. Biff Bang Pow! - 50 Years of Fun 7,95
10. Biff Bang Pow! - There Must Be a Better Life 7,85

11. The X-Men - Spiral Girl 7,75
12. Les Zarjaz - One Charmyng Nyte 7,20
13. The X-Men - Do The Ghost 6,55
14. The Legend! - '73 in '83 6,15
15. The Legend! - Destroys the Blues 3,50

Duidelijk The Loft, maar dan volwassener, niet verkeerd id!