http://exclaim.ca/images/creation1.jpg

Na Sarah Records stappen we over naar een ander label: Creation Records. We hebben erg genoten van Sarah, veel moois ontdekt wat we anders nooit ontdekt zouden hebben en dat smaakt dus naar meer

Creation Records was net als Sarah een independent label. Opgericht door Alan McGee (wie kent m nie ), samen met Dick Green en Joe Foster. Samen zaten ze ook in de band Biff Bang Pow! De naam van het label is afkomstig van de 60's band The Creation, een band die Alan erg bewonderde.
Het oprichten van Creation was een culminatie van veel dingen die Alan al in de muziek deed. Hij richtte het label op om like-minded en jonge artiesten de kans te geven om werk op vinyl uit te brengen.

Creation was 1 van de key labels in de mid 80's indie-beweging en had acts als The Jesus & Mary Chain (was hij ook de manager van) en Primal Scream onder hun hoede, maar ook Felt en The Weather Prophets bijvoorbeeld. Door zijn charisma en enthousiasme wist McGee veel artiesten voor zijn label te winnen.
Aan het eind van de 80s stortte McGee zich meer op de acid house en Shoegaze-scene met artiesten als Ed Ball, My Bloody Valentine, Ride etc.

Net toen Britpop begon door te breken had Creation de mazzel om Oasis onder contract te hebben. Hun debuutalbum sloeg in als een bom, dat was ongekend voor een indielabel. Het was nodig ook, want Creation stond op dat moment op het punt om failliet te gaan.
Door burnout en verschillende teleurstellingen van McGee hield het label er eind 1999 mee op. Hij richtte later nog wel een ander klein label op.

Te kort verhaaltje natuurlijk , maar iedereen kan vast elders meer lezen over McGee. Wij gaan in ieder geval alle singles van Creation bespreken, met hun b sides, dat zijn ongeveer 330 singles. Een aantal bands heb ik hier al opgenoemd, maar er is natuurlijk veel meer moois. Ook hier geven we beiden een cijfer en hopen zo tot een mooie top zoveel te komen.
We hopen dat anderen hier ook van deze muziek kunnen genieten

Juliie hebben het er maar druk mee

Creation is een tof label, ik denk dat ik deze wel ga volgen.

Hier nog een volger!

Hier houden we t bij voorlopig

Deze ga ik ook zeker volgen. Komen jullie naast deze 2 nieuwe topics nog wel aan andere dingen toe, of hebben jullie hiervoor een sabbatical genomen ?

We nemen er de tijd voor

CRE001: The Legend! - '73 in '83 (1983)

Het mooie van dit soort topics is dat je muziek leert kennen die je anders in je leven nooit zou opzoeken of horen (en je misschien in een popkwis kan gooien )
De eerste single van Creation is er meteen zo een. Een legendarische single, omdat het de eerste van het label is, maar ook omdat het van The Legend! afkomstig is

Jeremy Andrew Thackray is degene die schuil gaat achter The Legend!. In 1982 bezocht Thackray een gig van The Laughing Apple, waarvan McGee toen de leadsinger was. Ze leerden elkaar kennen na het concert en McGee gaf hem later een baan bij zijn Communication Blur club, waar hij al gauw de bijnaam The Legend kreeg. In 1983 bracht hij onder deze naam een single uit genaamd 73 in 83. Hierna bracht hij nog 1 single uit waarna zijn performing career in ieder geval stopte. Volgens hemzelf omdat hij elke song maar 1 keer wilde uitvoeren, concerten geven wordt dan lastig ja .

Vervolgens ging hij werken bij de NME waar hij in 1988 werd ontslagen. Daarna ging hij aan de slag bij Melody Maker onder de naam Everett True. Hij werd naar Seattle gestuurd en legde als eerste verslag van de upcoming Grunge scene. Hij stelde Kurt aan Courtney voor bij een Butthole Surfers/L7 concert en ze werden zelfs vrienden. Na de MM had hij nog veel andere banen in de muziekbusiness en schreef vele boeken over verschillende bands.

Maar goed, deze single dus Eigenlijk een niemendalletje, maar tegelijk ook een mooi manifesto of sorts. Het duurt nauwelijks meer dan een minuut en is spoken word over een wel geinige drumloop en een eerie klinkende synthsound af en toe. Met lyrics als all our bands are dead now...what's the difference? Ten Years! .

De b sides waren nauwelijks te vinden, maar uiteindelijk kunnen de diehards ze hier opzoeken en beluisteren, ze zijn zeker de moeite waard!
You (Chunka Chunka) Were Glamorous heeft een beetje een "eerie" Swans sfeertje met The Cure's Seventeen Seconds Gitaren, fijne track wel. Dit geldt eveneens voor Melt the Guns, hier is het early jangly R.E.M. geluid erg fijn. Allebei ook weer met spoken word.

7,0 voor '73 in '83

https://img.discogs.com/MyTRkW7WjmAxshsBU5VBHDt82dg=/fit-in/600x595/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-1385504-1282386488.jpeg.jpg

Leuk!

Nee, dit is niet veel, zowel letterlijk als figuurlijk.
Je hebt niet het gevoel dat het veel langer dan 68 seconden had moeten duren
Gelukkig zou er nog veel moois volgen.

5,3

CRE002: The Revolving Paint Dream - Flowers In The Sky (1984)

Missie geslaagd! Ik hield mezelf voor dat als ik 1 single of b side zou ontdekken die meer dan de moeite waard zou zijn het topic ook geslaagd zou zijn. Ziehier bij de 2e single al . De 2e single op Creation en meteen eentje die een stuk beter is. De band kende ik slechts van naam, ik had verder nog nooit een song van hen gehoord, of in ieder geval niet bewust.

The Revolving Paint Dream is een band die in 1983 werd opgericht in Londen door Andrew Innes, die eerder gitaar speelde bij McGee's The Laughing Apple. Innes speelde ook mee bij Biff Bang Pow! Verder bestond de band ook uit Innes' vriendin Christine Wanless op vocals, Ken Popple (ook Biff Bang Pow!) op drums en op part-time basis ook McGee zelf die gitaarduties op zich nam. Zo hielpen ze elkaars bands een beetje

Flowers in the Sky is hun debuutsingle, hierna brachten ze nog 1 single en 2 albums uit.
Een heerlijke psychedelische single met Jefferson Airplane invloeden en vleugjes uit de Paisley Underground afkomstige bands Rain Parade en The Dream Syndicate. Echt een track voor EttaJamesBrown dus . Heerlijk om die 60's aandoende psychedelica in de mid 80s te horen

Erg fijne distorted, meanderend en shimmering gitaarwerk en heerlijk ook het drum and bass werk en die zalige koortjes maken het helemaal af natuurlijk. Een vrij simpele tekst, maar meer heb je niet nodig bij zo'n psychedelic trip Perfecte song ook, net als White Rabbit ongeveer 2,5 minuut, maar dat zijn de beste songs. Alles wordt erin gezegd wat er gezegd moet worden en dat soort songs lijken in werkelijkheid zelfs langer te duren. Erg fijn om naar te luisteren!

B side In the Afternoon is zo mogelijk nog mooier, wat mij betreft dan. Zalig, wat donkerder meanderend en geheimzinnig gitaarwerk, zalig . Prachtige zang van Christine, heerlijk ook dat Doors-orgeltje. Superdrumwerk ook hier, echt een standout en het baswerk is ook fab! Wereldtrack!

Voor Flowers in the Sky een 8,7. In the Afternoon nog wat hoger!

https://img.discogs.com/A51zg4qTfvCDZoNvgiIXv0z7lKQ=/fit-in/300x293/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-1387175-1215665717.jpeg.jpg

De eerste voltreffer al inderdaad!
Ik kende ze beide al. Flowers in the Sky van deze mooie comp: Children of Nuggets: Original Artyfacts from the Second Psychedelic Era 1976-1996 (2005)
Dat zegt al genoeg over waar ze de inspiratie vandaan haalden.

In the Afternoon vind ik ook nog een stuk beter. Die ken ik van deze fraaie 80s indiecomp: Scared to Get Happy (2013)

8,1 (In the Afternoon een vol punt hoger)

Ha,ha, dat duo nog een beetje volgen is een dagtaak.
Ik ga maandag even met mijn manager overleggen

CRE003: Biff Bang Pow! - Fifty Years Of Fun (1984)

De eerste keer dat we McGee's eigen band tegen komen, met ook hun eerste single. Zoals eerder vermeld noemde hij zijn label naar een van zijn favoriete bands The Creation. De adoratie moet wel heel groot zijn geweest, want hij vernoemde zijn band ook nog naar deze fijne track van de beroemde 60's band.

Nadat McGee's andere band The Laughing Apple opgeheven was trok hij naar Londen en richtte Biff Bang Pow! op. De eerste line-up bestond uit McGee op gitaar en zang, Dick Green op gitaar, Joe Foster op bas en Ken Popple op drums. Deze incarnatie bracht 2 singles uit. Later volgden er verschillende personeelswisselingen (daarover misschien later nog meer) en bracht de band nog vele singles en albums uit. Waar na de mid 80s de focus bij Creation Records oa meer naar de Shoegaze ging, bleef Biff Bang Pow! gitaarpop maken, wel steeds meer met een melancholischer inslag. In 1991 hield de band op te bestaan.

Fifty Years of Fun is hun eerste single. Best een fijne single moet ik zeggen. Een Byrds-y achtige jangly track over het einde van een 50 jaar durend werkend leven. Heerlijke jangly gitaren, altijd erg fijn. Marching drums. Fijne zachte stem heeft Alan ook, ik had m nog nooit eerder horen zingen Erg fijne drive ook in deze track die een beetje punky/powerpop sfeertje heeft. You don't wanna stand up in this crowd is de lyric die het meeste opvalt in deze song. De hoofdpersoon krijgt allerlei matige gifts mee na een dienstverband met bloed zweet en tranen, maar wil niet opstaan "in the bloody crowd" bij zijn afscheid. Een korte, maar to the point song, erg fijn!

B side Then When I Scream luister ik nog liever naar eigenlijk. Heerlijk die Farfisa organ die een ook weer Doors-y sfeertje geeft. Uiteraard weer erg fijn en jangly gitaarwerk. Een fijne voordracht ook van Alan eigenlijk, vooral mooi gedragen in het refrein. De orgel en gitaar gaan halverwege nog samen een fijn solo'tje aan, waarna Alan nog eenmaal het refrein inzet en het orgel het laatste woord nog even krijgt. Een fijne track met een romantische en bluesy inslag.

8,4 voor Fifty Years of Fun.

https://img.discogs.com/fgjWc-VlZAKJXKebvJDrWPP00MA=/fit-in/522x528/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-917634-1172612730.jpeg.jpg

Biff Bang Pow! ken ik ook al een aantal jaren, ook vooral door eerder genoemde comps. De band maakt leuke muziek, maar je begrijpt wel waarom zij niet doorbraken en andere bands op Creation later wel. En waarom Alan uiteindelijk vooral labelbaas werd en zijn bandje er steeds meer als hobby bij ging doen.
Aan de andere kant werden ze misschien ook niet op waarde geschat juist omdat McGee de zanger was. De muziek verdiende zeker meer.

7,5

Ik zit even the checken welke bandjes nog meer bij Creation ondergebracht zijn en in Huize Etta met veel liefde gedraaid worden. Welaan, daar zit fijn spul tussen!

The Teenage Fanclub bijvoorbeeld. En The House of Love. Koesterbandjes van de bovenste plank.

'k heb al een lijstje met potentiële bijleskandidaten/nablijvers; zet jezelf er maar bij. Slowdive - door niemand nog genoemd, door velen aan het hart gesloten. Swervedriver, Ride en ook nog "the new Sandy Denny to2B", Heidi Berry.

Hoe kun je daar ver naast zitten, Mju.
Natuurlijk heb ik Just for a Day ook in de platenkast staan. In de inleiding werd door Luigi al aangegeven dat Creation aan Shoegaze deed. Ik vind het dan obligaat om Slowdive te noemen.

Overigens lijkt me nablijven met meester Mjuman me geen straf; een goede muzikale assertiviteitscursus kan ik prima gebruiken.

CRE004: The Jasmine Minks - Think! (1984)

Dat zijn zeker heel fijne bands, maar we gaan eerst kijken waar zij de mosterd vandaan hebben
The Jasmine Minks, afkomstig uit het Schotse Aberdeen is een in beginsel 4 koppige band die hun hele carrière Creation trouw bleven, dat kan van weinig bands gezegd worden. Ze stuurden een demo naar de Melody Maker en werden vervolgens door McGee opgepikt voor zijn label Creation.

Ze kregen 50 pond om hun eerste single Think! op te nemen in de later beroemd geworden Alaska Studios te Waterloo. Ze gebruikten dezelfde plastic electronische orgel als Orange Juice had gedaan voor hun track Blueboy. Think! werd single van de week samen met de volgende single die we hier bespreken . Hierna brachten ze nog meer dan een handvol singles en handvol albums uit voor ze uit elkaar gingen. Later kwamen ze weer samen en inmiddels zijn ze dit jaar ook weer terug met een single. Ze waren ook onderdeel van het legendarische en beruchte tripelconcert in de mid 80s tesamen met Meat Whiplash en Jesus & Mary Chain. Eerstgenoemde band werd volledig weggejaagd, de Minks werden met rust gelaten en toen de broertjes Reid optraden werd de tent helemaal afgebroken.

Door velen bestempeld als een van de meest talentvolle bands uit de Creation stal zijn ze echter nooit echt doorgebroken naar een groter publiek. Daarvoor bevatte hun muziek teveel verschillende stijlen en hadden ze ook wat pech.
Soms lijkend op Echo & the Bunnymen zonder de grandeur en de Go-Betweens (die ook Minks-concerten bezochten evenals Morrissey), maar vaker een combi van muziek met de fierceness van punk en soulvolle indiepop.

Al deze elementen kun je denk ik wel horen in hun eerste single en volgens mij ook wel zo'n beetje hun bekendste track Think!. Ik kende m ook al evenals een paar andere singles van ze.
Heerlijk die soulvolle gitaar en dito groovy baswerk. Fijn ook dat beetje gruizige orgeltje en een heerlijk tempo ook, zoals ook een echte korte indiesingle betaamt. De zang doet me ook een beetje 60s en Paisley-achtig aan, helemaal in het refrein. Heerlijk ook als die gitaar lekker doorrammelt. Een erg fijne track!

B side Work for Nothing is een stuk rustiger, me dunkt. Ook wel een fijne track, maar minder memorabel.

Think! verdient niets minder dan een 9,2!

https://img.discogs.com/epu-bWllslsznDpjHyUSoCQGRUU=/fit-in/320x310/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-1091616-1288345813.jpeg.jpg

Klinkt zeker erg bevlogen. Orange Juice hoor ik er zeker in terug, maar ook Josef K en Haircut 100.
Maar ze zouden nog betere singles maken dan deze.

8,0

Heerlijk topic weer... bij de updates ermee.

CRE005: The Pastels - Something Going On (1984)

Na The Jasmine Minks uit Aberdeen nu weer een bandje uit Schotland dat zijn debuut maakt op Creation. The Pastels zijn de bekendste band die we tot nu toe zijn tegengekomen. Een band die ik leerde kennen omdat ze op de NME C86-tape stonden. Ik dacht altijd dat daar alleen nieuwe veelbelovende bands op stonden, maar The Pastels waren dus al een aantal jaren bezig. Ze kwamen ook met het beste liedje van die comp.
Een mooie link ook naar het andere topic dat op dit moment loopt, want zanger Stephen Pastel was het die fan Stuart Murdoch in het Glasgow van de jaren 90 inspireerde om toch ook vooral zelf een band te starten.
Het gevoel dat je bij The Pastels altijd krijgt is ook heel erg DIY. Ze hebben het amateurisme in de popmuziek tot standaard gemaakt. Het zijn natuurlijk absoluut geen perfecte muzikanten of vocalisten, maar dat vergroot juist de charme. Daardoor klinken ze wel altijd ongedwongen en fris. Tegelijkertijd vind ik hun muziek ook qua melodie best vernuftig in elkaar zitten, het is zeker niet zo makkelijk als het allemaal lijkt.
Something Going On is een mooi voorbeeld wat dat aangaat. Het is hun derde single en hun eerste voor Creation. Het begint gewoon, zonder intro. Het heeft eigenlijk alleen refreinen, wat je dan ook meteen meeneuriet. De backing vocals doen ook lekker mee. Na een keer of vier het refrein gehoord te hebben komt er een van de meest glorieuze gitaarsolo's uit de indie jaren 80. Echt heerlijk ongekunsteld en charming! Daarna nog een aantal keer het refrein en we zijn klaar. Meer is er niet nodig voor toch een minor classic!
De b-side Stay With Me Till Morning mag er ook zeker zijn. Een ballad, een beetje in de stijl van The Only Ones. Erg fijn ook.
Mijn favoriet tot nu toe wel.

8,5

https://img.discogs.com/E0aPmPBsSxP6iQZ4fWQmjvalBHY=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-1384282-1215146038.jpeg.jpg

Erg charmante track, mede door de zang die net niet tegen vals aan zit. Heerlijk ook die ringelende gitaar erdoor heen, maar ook de percussie is perfect bv. Fijne gitaarsolo ook, de hele track is heerlijk zorgeloos.
Aardige b side ook wel, maar wel een pak minder.
Onbegrijpelijk dat deze niet op Spotify staat...

8,8

Top 5 na 5 releases:

1. The Pastels - Something Going On 8,65
2. The Jasmine Minks - Think 8,60
3. The Revolving Paint Dream - Flowers in the Sky 8,40
4. Biff Bang Pow! - 50 Years of Fun 7,95
5. The Legend! - '73 in '83 6,15

De cd-box "Artifact - The Dawn of Creation Records" past helemaal bij dit topic. Het bevat o.a. alle tot nu toe hier genoemde singles!

www.discogs.com/Various-Creation-Artifact-The-Dawn-Of-Creation-Records-1983-1985/release/7595483

Een super-comp. ja...had m al gezien

Wauw Ga ik eens achteraan!
Of op Spotify ermee!

35 euro ongeveer

CRE006: The X-Men - Do The Ghost (1984)

And now for something completely different.
De vorige vier singles konden we allemaal wel scharen onder de noemer '80s jangle-indie', maar met The X-Men komt Creation met heel wat anders op de proppen. Psychobilly a la The Cramps is waar het het dichtst bij in de buurt komt. In deze track hoor ik ook wel The B52's en The Dead Kennedys doorklinken trouwens. Leuk nummer wel, een echt novelty-song. Over de band heb ik verder weinig kunnen vinden. Ze brachten in 1985 nog een single uit, ook op Creation, en in 1986 een album waarna het voorbij was. De gitarist zou een kleine 10 jaar wel opnieuw opduiken in Th' Faith Healers, een shoegazeband, niet op Creation.
B-side Talk klinkt net wat minder springerig, wat meer als The Gun Club eigenlijk. Zeker geen slecht nummer ook.

7,1

https://img.discogs.com/oWlwKt-jsewWJIkNUT_0l7ESGpw=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-1944808-1350897302-1247.jpeg.jpg