35. HELEN OF TROY

Helen of Troy is natuurlijk OMD's Joan of Arc van de 21ste eeuw.
Niet zozeer muzikaal, maar in de keuze en uitwerking van het onderwerp.
Opnieuw een mythische vrouw die de verbeelding van de zanger activeert.

Een oerdegelijke albumtrack van het oerdegelijke English Electric.

34. NEW BABIES: NEW TOYS

Een erge vette opener van het langverwachte comeback album. Vigil schreef al hoe en waarom.
Voor mij één van de beste songs van History of Modern (ik mis nog één favoriet in deze top 100).

Om de terechte opmerking van vigil aan te vullen. Uiteraard zat Andy zelf
in het wereldje van de hapklare prefab pop als songleverancier voor Atomic Kitten.
Een beetje zuur dat zijn enige UK nummer 1 hit dan ook Whole Again is en geen OMD song.

Toen Atomic Kitten wereldwijd doorbrak koos het management plots voor covers
en werden dingen die McCluskey (en zijn team) aanboden wat aan de kant geschoven.

Daar groeide de wrevel die Andy van zich afschudt in New Babies: New Toys.

Met een baslijn die wel heel erg lijkt op die van Joy Divisions Isolation.

33. TALKING LOUD AND CLEAR

De single in het behangpapieren hoesje zal ik altijd blijven koesteren.
Die vintage toets in het blazersarrangement maakt dat ook oma van OMD houdt.

Talking Loud and Clear zit perfect tussen kunst en kitsch in.
En deze Benelux top 10 hit is een mooi voorbeeld van de unieke popstempel van OMD.
Ergens lijkt deze single niet echt te passen tussen de hits van Frankie, Duran Duran en Wham!.
En toch kwamen de jongens uit Liverpool er mooi mee weg in Orwells jaar (zelfs met de videoclip).

32. DRESDEN

Ja, geweldige single hoor. De Enola Gay van de 21ste eeuw.
En op zijn prominente baslijn en grote dansbaarheidsfactor na, meer thematisch dan muzikaal.
Andermaal een liefdeslied met een verwoestend bombardement als decor (dat van Dresden dus).

En één van de redenen om toch maar eens het zo gevarieerde English Electric te leren kennen.

31. HISTORY OF MODERN I

Ik vraag me af wat deze single zou gedaan hebben in de jaren '80?
De synthesizermelodie is zo meeslepend en dat bleek inderdaad tijdens de live concerten.
Misschien ben ik te veel bevooroordeeld en is mijn analyse van dit nummer onvoldoende objectief.

Het is tijdens deze song dat Andy me vanop het podium groette.
Ik kende de man tot dan toe enkel virtueel (van chatsessies en pm's op het OMD forum).
Maar in levende lijve herkend worden door de man die je in de pop introduceerde blijft heerlijk.

Ik heb de song in de week na het optreden tientallen keren gedraaid.
En elke keer voelde ik weer die fantastische vibe van tijdens het concert.
Een ervaring die met andere woorden voor altijd met HOM I verbonden blijft.

Oeps... er is al afgetrapt in Griekenland - België.

30. New Holy Ground 




We trappen de Top 30 af met een albumtrack van History of Modern. Een hele mooie albumtrack van History of Modern zelfs! Een prachtig werkje welke je vastpakt en niet meer los laat. Voetstappen nemen je zo'n drie en halve minuut mee naar de meest mooie plekjes. De met haast klassieke muziek ingevulde track is van een ontroerende schoonheid vind ik. Het was gelijk al zo'n beetje mijn favoriete HoM lied.

29. Crush 




Tijdens de Junk Culture tour vertoefde de band een tijdje in Japan en daar sampelde Andy de nodige commercials van TV, omdat daar zulke leuke geluidjes inzaten, om deze uiteindelijk in te zetten tijdens dit nummer welke uiteraard het titelnummer van het album Crush is. Het is een van de meest depressiefste nummers van de band maar dat heeft op het muzikale geen enkele invloed, sterker nog ik vind het waanzinnig. De toon die Andy met zijn stem aanslaat, de prachtige blaaspartij, de regen en de tekst. Allemaal in de dienst van het nummer.

28. Was It Something I Said 




Weer eens een liedje uit de categorie electro smartlappen (copyright dazzler) en dan moet dit toch wel de beste zijn uit dat genre. Was It Something I Said vind ik prachtig. Andy geeft zich weer eens helemaal. Uiteraard niet alles even zuiver en hij begint zelf te grommen bij bepaalde gedeeltes maar man man wat mooi. De muzikale begeleiding is minimaal maar smetteloos met een lekker klein beatje. Het is afkomstig van het onvolprezen Sugar Tax

27. Red Frame / White Light 




We gaan een hele tijd terug in de tijd met Red Frame / White Light. Echt de begin tijd maar op zich is het lied sinds een paar weken weer helemaal actueel. De telefooncel waar dit liedje over gaat is onlangs weggehaald en allerlei mensen zijn er mensen er mee bezig dmv petities e.d. om die box terug te krijgen.
Outrage as red phone box made famous by OMD single 'Red Frame White Light' is removed (From Wirral Globe) - wirralglobe.co.uk

Maar goed het liedje, hoe electronisch wil je het hebben. De ingeslagen weg was duidelijk en klonk prachtig. Het was de 2de single van de band en na het redelijke succes van Electricity deed de single verrassend weinig. Een flop kan je zelfs wel zeggen. Een nummer wat ook vrijwel nooit live voorbij komt of welke je op verzamel albums tegen komt.

Waanzinnige clip overigens waarin alle instrumenten zeer goed in beeld zijn

Ik vind dat de stiekeme volgers die zich naar eigen zeggen vooral in de hoogste regionen van deze top 100 zouden herkennen, nu stilaan mogen gaan spreken.

26. Very Close to Far Away 

De meest vage B kant van OMD kan je binnen een paar klikken terug vinden op youtube maar deze albumtrack is (door mij in ieder geval) niet te vinden

Het is een prachtig werkje van het album Universal. Een meeslepende opbouw met mooie zanglijnen en een zeer fraaie muzikale omlijsting. Een perfecte single maar dat mocht niet zo zijn. De singlekoek op Universal was na twee stuks op. Opvallend genoeg schreef op dit Paulloze album Paul wel mee aan deze track.

25. The Messerschmitt Twins 




De Top 25 starten we met The Messerschmitt Twins van het debuutalbum. Gelukkig hebben we weer gewoon beeld en dat is maar goed ook. Je krijgt namelijk een zeer fraaie fotocollage te zien met allerlei live foto's uit de begin periode. The Messerschmitt Twins  van Orchestral Manoeuvres in the Dark zijn genoeg letters om snel af te haken maar dat zou ik niet doen. Een prachtig werkje vol met gedetailleerd electronisch werk. Een hoog krautgehalte maakt het helemaal af. Een mooie start van de beste 25 wat mij betreft.

24. Georgia




Well... Here we are again

Op 24 het meest uptempo lied van het zeer succesvolle album Architecture & Morality. Alles wat een legendarische OMD track maakt is van de partij. Een lekkere synthriedel, heerlijke op de voorgrond liggende basloopjes, radiogeluiden, drumslagen als dieptebommen en een zanger die tot het gaatje gaat. Een welkome afwisseling in de electronische melancholie die Architecture & Morality heet.

23. Walking on the Milky Way 




We gaan verder met deze single van het Universal album. Samen met Sailing on the Seven Seas zo'n beetje het enige nummer welke vanuit het Paul-loze tijdperk nog steeds op de setlist staat. Een prachtig melancholisch popliedje waarin Andy mijmert over zijn goede jeugd en dat die tijd toch echt niet meer terug komt. Een lied wat mij direct aansprak en dat tot de dag van vandaag nog steeds doet. Met Walking on the Milky Way scoorde Andy/de band in Engeland zijn laatste Top 20 hit (nr 17) tot nu toe.

22. Universal




Een plekje hoger vinden we opvallend genoeg (of niet) de andere single en tevens titeltrack van het Universal album. Ik plaats de album versie en niet de 2 minuut korter durende single versie want het fantastische intro hoort hier wel bij en heeft is een belangrijk onderdeel van het liedje door de spanningsopbouw, de explossie en de kracht van de eerste twee minuten. Man man wat heb ik dit nummer veel voorbij laten komen in die periode. Dat de single niet verder kwam een schandalige 50ste plek in de single Top 100 en daardoor matige album verkopen was voor Andy een grote reden om de band OMD op te heffen.


singleversie: Orchestral Manoeuvres In The Dark - Universal - YouTube

21. The Misunderstanding


 

Please please please...

Van een muzikaal geheel andere orde is de nummer 21. The Misunderstanding is OMD's postpunknummer. Koud, puntig, in your face en mysterieus. Het komt van het 2de album Organisation af en dat is ook het enige album waar dit nummer op had kunnen staan. Het laat de rauwe kant van de band horen en dat is zoals je kunt horen ook gewoon een hele fijne kant

Ik heb het gevoel dat er nog een stuk of 30 favorieten van mij moeten langskomen.
En er zijn nog maar 20 plaatsen vrij. Maar mijn gevoel heeft wellicht geen wiskundeknobbel.

Er zit opvallend veel nostalgie in dit lijstje van 10. Heel moeilijk te ordenen.
Daarom laat ik mijn emotionele band met de songs doorwegen.

21. Walking on the Milky Way
22. New Holy Ground
23. Was It Something I Said
24. Very Close to Far Away
25. Crush
26. The Messerschmitt Twins
27. Georgia
28. The Misunderstanding
29. Red Frame / White Light
30. Universal

30. UNIVERSAL

Titelsong, tweede en meteen laatste single van Universal (1996).
De albumversie is met zijn bombastische intro inderdaad de beste van de twee.

Een song die in zijn arrangement druipt van de OMD-saus.
Maar het lied zelf is voor mij bijna het archetype van de Andy-song die ik niet zo graag hoor.
Te commercieel en de link met het Atomic Kitten verhaal is hoorbaar niet veraf meer.

Thema is het atheïsme: Universal is Andy's levensbeschouwelijke testament.

29. RED FRAME / WHITE LIGHT

Leuke song uit de begindagen, maar ook een wat gedateerd liedje.
Dansen op de chip. Toen Virgin RF/WL als tweede single na Electricity uitbracht,
had iedereen het op optredens immens populaire Messages verwacht (de derde single).

Red Frame / White Light doet mij wat denken aan het eerste Depeche Mode album.
Erg fijne, bijna jeugdige synthipop waar de jeugdpuistjes van de band nog ziet op zitten.

Niks mis mee, maar weegt toch wat licht tegenover de andere stukken in deze lijst van tien.
Let op het orgeltje dat het basisakkoord laat klinken: heel lekker, dat analoge geluid.

28. THE MISUNDERSTANDING

Samen met Statues het oudste nummer van Organisation.
Beide songs duiken al op in live sets anno 1979, maar in een meer primitieve versie.

Zo vermoed ik dat het erg rijke arrangement (die intro en outro) nieuw zijn.
De song zelf is één van de meest neurotisch nummers uit het OMD repertoire
en zet zich netjes in het postpunk rijtje na Julia's Song en voor The New Stone Age.

Security lies at the heart of our lives
Attaching ourselves to ourselves
We're extinguished but we're still alive

Het sombere Organisation (1980) wordt wel eens als OMD's Joy Division album beschouwd.
In de schaduw van Ian Curtis' dood krijgen de verzen hierboven een wel heel geladen betekenis.

Voor mij was het in de jaren '80 één van die songs waarmee ik mijn klasgenoten
probeerde te overtuigen dat OMD meer was dan de band van Locomotion en Souvenir.
Mettertijd ben ik meer als een intrigerend sfeerstuk dan als een echte song gaan beschouwen.

27. GEORGIA

Gravity Never Failed heette oorspronkelijk Georgia.
Toen duidelijk was dat de band het nummer niet zou selecteren voor het album,
werd de titel bewaard voor deze vrolijke nonsens track. Andy en Paul houden van gekke titels.

Ook hier ontwaar ik een zekere lijn in het werk van OMD: de maffe danstrack.
Dancing, Motion and Heart en Georgia doen me alle drie aan een oud radiotoestel
of een slingergrammofoon denken waaruit oude stemmen of een retro melodie klinken.

Zo'n nummer als Georgia zorgt dan ook voor de juiste balans
op de anders nogal zwaar weemoedige klassieker Architecture & Morality (1981).

26. THE MESSERSCHMITT TWINS

Samen met Pretending to See the Future een track die tijdens de opnames
van het debuutalbum tot stand kwam en je hoort die "made in the studio" stempel wel.

Het verbaast me niet dat dit soort van langere, meer experimentele nummers het goed doen
in de top 100 lijst van vigil die meer dan ik vertrouwd is met krautrock of progrock.

Ik vind het een uitstekend nummer, omdat het zo mooi dat primitieve geluid laat horen.
Hier hoor je waarom OMD terecht als een pionier van de synthesizer pop mag gezien worden.
Paul en Andrew gebruiken de elektronica als een medium om hun gevoelens te verklanken.

The Messerschmitt Twins is nog op geen enkele manier bezorgd om enige hitpotentie.
Het nummer hoeft geen verantwoording af te leggen: een oprecht en eerlijke stukje muziek.
Mooi zijn ook die haast mistige vocalen... OMD doemt voorzichtig op uit de new wave nevelen.

25. CRUSH

Titeltrack van OMDs best verkochte album.
Dat komt omdat Crush (1985) de doorbraak in de States forceerde
en dan stijgt je platenverkoop meteen met een paar miljoen exemplaren.

De track die kant 1 van de plaat afsluit wil de link met het oudere, meer experimentele werk bewaren.
Door onze OMD gids vigil werd al deskundig uitgelegd hoe het halfdronken nummer is opgebouwd.

Maar ook hier zitten blazers (de Schotse gebroeders Weir) in het arrangement.
En dat was het uitgangspunt op Crush: OMD wilde als een doorsnee popgroep klinken.
Dus met gitaar, bas, drums en blazers en als een collectief, niet langer dat duo uit Liverpool.

Nog meer van die Japanse reclamestemmetjes zijn te horen op de b-kanten
uit de Crush periode en op het volgende album The Pacific Age (1986), hoewel ik denk
dat die voorbeelden de top 20 van vigil niet meer gaan halen. Ik kom er later wel op terug.

24. VERY CLOSE TO FAR AWAY

Toen ik zag dat Paul hier aan had meegewerkt, kreeg deze albumtrack een diepere betekenis.
De fan in mij was ervan overtuigd dat dit nummer een mogelijke comeback in de toekomst voorvoelde.

Heel dicht en toch veraf. Een muzikale vriendschap doorstaat uiteindelijk de storm wel.
Omdat Andy bij het verschijnen van OMDs tweede verzamelaar The Singles (1998) meedeelde
dat het OMD hoofdstuk definitief afgesloten was, deed Very Close to far Away mij toch verlangen
naar en dromen van een artistieke wedergeboorte met Paul. Het was gewoon een kwestie van tijd.

Of Paul en Andy in de jaren '90 echt samenwerkten aan het nummer weet ik niet precies.
Het zou kunnen dat het om een oud idee van Paul ging dat Andy in zijn eentje heeft uitgewerkt.
Ook een andere albumtrack van Universal (1996) draagt de stempel van beide songwriters.
De toepasselijke titel van dit wat mindere nummer is If You're Still in Love with Me.

23. WAS IT SOMETHING I SAID

Als je een album voor het eerste beluistert, zijn er altijd nummers die meteen opvallen.
Was It Something I Said bezorgde me van bij de eerste draaibeurt het zo heerlijke kippenvelmoment.

Sugar Tax (1991) was het eerste van de drie albums die Andy zonder Paul maakte.
Dit nummer klonk als een schuldbekentenis. Waar liep het fout tussen beide vrienden?

Het is geweten dat spraakwaterval Andy een grote mond heeft en Paul de bescheidenheid zelve is.
De psychologie van hun vriendschaps zit mooi verweven in dit nietsvermoedende gebroken hart lied.
Op Sugar Tax gingen de meeste lovesongs tussen de regels over de breuk tussen Andy en Paul.

Andy in 1991: Ik ben nooit getrouwd geweest, maar de breuk met Paul voelt als een echtscheiding.
Als je meer dan de helft van je leven samen muziek maakt en beleeft, kruipt zo'n breuk in je kleren.
Ik denk dat die breuk traceerbaar is in de verzen van de lovesongs op het nieuwe album.

De pompeuze orkestratie staat in mooi contrast met de korte, kale beats.
Ik stoor me nu niet aan de pathos in Andy's stem omdat de woorden oprechte doorleefd klinken.

22. NEW HOLY GROUND

History of Modern (2010) luidde de comeback in van Andy en Paul op compact disc en vinyl.
Zoals gezegd mag slechts de ruime helft van de plaat beschouwd worden als echt nieuw werk.
Het aantal nieuwe songs waarvoor Andy en Paul echt samen gingen zitten is nog wat schaarser.

New Holy Ground is er ongetwijfeld één van.
Hier steek de oude glorie in ware Maid of Orleans traditie weer de kop op.
De kleur van de synthesizers is bewust dicht bij het classic A&M album gekozen.

De heilige grond is een metafoor voor het podium waarop Andy en Paul
bijna twintig jaar na de split voorzichtig hun nieuwe, muzikale stappen zetten.

En zo komen wij bij die voetstappen waarover beide vrienden
heel euforisch doen in het "making of" filmpje. Een geweldige vondst.
Maar ik ben wat kritischer als ik terugdenk aan mijn favoriete Kraftwerk album:
Kraftwerk The Hall of Mirrors - YouTube

21. WALKING ON THE MILKY WAY

Ik schreef al dat ik het knap lastig vond om een rangschikking te maken.
En nu verbaas ik mezelf door Walking on the Milky Way helemaal bovenaan te zetten.

Ik denk dat deze en New Holy Ground de enige nummers zouden zijn
uit de 10 van vigil die ook in mijn top 30 een plaats zouden kunnen veroveren.

De single die een top 10 plaats had verdiend in de UK,
doet Andy metaforisch terugkijken op zijn leven tussen de popsterren.

Man you should have seen us
On the way to Venus
Walking on the Milky Way
It was quite a day hey hey...

Het feit dat hij in de eerste persoon meervoud zingt,
doet opnieuw verlangen naar een reünie met Paul, Martin en Malcolm.
Die zou er uiteindelijk pas tien jaar later officieel worden gemaakt.

Ik hou van het (kerk)orgel in de intro en outro.
En het refrein trekt een heerlijke boog in de sterrenlucht.

O ja, nu vergat ik nog bijna te vertellen waarom ik deze op 21 zette.
De single verscheen in de zomer van 1996 toen ik op vakantie in Engeland was.
Ik kocht hem dus vers van de pers in een platenwinkel in (het) Bath van Tears for Fears.
Aangezien onze auto geen CD-speler had, was het wachten tot thuis, voor ik hem kon horen.
Ik moest het doen met de fragmenten die ik in de winkel zelf hoorde. Mooie herinneringen dus.

Ondanks dat je met de 2de zin de stelling weer weghaalt is het toch een interessante opmerking.

De band heeft ca. 170 liedjes (nogmaals zonder de nieuwe plaat) en van die 170 zijn er nu 80 voorbij gekomen en zijn er dus logischerwijs nog 90 over. Van die 90 gaat dus 22,5% nog voorbij komen en de rest helaas niet. Daar zitten uiteraard de nodige usual suspects bij en misschien nog maar bitter weinig verrassingen.

Op het gevaar af dat er maar 1 antwoord komt, want de vraag is voor iedere meelezende, welke track waar je lang op hoopte verwacht je nu niet meer te zien?

Laat ik mijn huiswerk eens grondig maken en een paar gokjes wagen.
De nummers met een uitroepteken zijn de songs die ik in vigils top 20 verwacht.

* Orchestral Manoeuvres

Electricity !
Messages !
Julia's Song !

* Organisation

Enola Gay !
Statues !
Stanlow !

* Architecture & Morality

The New Stone Age !
She's Leaving !
Joan of Arc !
Maid of Orleans !
The Beginning and the End ?

* Dazzle Ships

Genetic Engineering !
Telegraph !
The Romance of the Teleschope !

* Junk Culture

Locomotion ?
Tesla Girls !
Love and Violence !

* Crush

Secret
The Native Daughters of the Golden West !
If You Leave ?

* The Pacific Age

Shame

* Sugar Tax

Sailing on the Seven Seas !
Pandora's Box !

* Liberator

Stand above Me
Dream of Me (Based on Love's Theme)
Christine !

* Universal

Dit album is volgens mij uitverkocht.

* History of Modern

RFWK !

* English Electric

Kissing the Machine !
Final song ?

Ik heb alle ontbrekende singles erbij gezet omdat het er nogal wat zijn.
Ik plaats vraagtekens bij songs die ik verwacht had, maar vrees niet te zullen terugvinden.

Vreemd genoeg verwacht ik nu geen b-kantjes meer, al zitten er toch nog een paar parels tussen.
Annex of Firegun zijn er twee die ik toch wel had durven voorspellen. Of Sacred Heart...

The New Stone Age op 1 gok ik (hoop ik)....