Ik kan me vinden in dit lijstje.

Enkel Time Zones zou bij mij kans hebben gemaakt op de top 100.
En voor All Wrapped Up ben ik wat milder op basis van oerversie Wrappup.

Time Zones lijkt niet veel meer dan een verzameling sprekende klokken in zeven talen.
Maar als je goed luistert, merk je dat de stemmen als ware het instrumenten naaste elkaar lopen.
Ik ontwaar er dus wel degelijk een compositie in.

Ik moet nog een schaduw top 10 plaatsen van de nummers 41 tot 50.

41. Stay with Me
42. Almost
43. Silent Running
44. Never Turn Away
45. Bunker Soldiers
46. Women III
47. The Avenue
48. Hard Day
49. Every Time
50. Stay

Ik probeer in de loop van de namiddag mijn commentaren te plaatsen.

50. STAY

Ai. Tandpijn. Oorpijn. Maagpijn.
Laat ons zeggen dat ik niet van het heppie de peppie in dit liedje hou.
Op zich geen slechte song, op dat verschrikkelijke patsen van de drums na.
Maar vocaal is dit er zowel lead als backing totaal over.

49. EVERY TIME

Voor mij de minste van de vier Liberator B-kanten.
Het mooiste aan Every Time is de basis van het nummer.

Beats en orkestratie lopen lekker samen, maar het lied zelf wil niet van de grond komen.
Ik hou er niet zo van als Andy met zijn smachtende zang mijn slaapkamer binnensluipt.

48. HARD DAY

Een nummer dat ik eerlijk gezegd niet meer verwacht had.
Het is inderdaad zo vals als een kat. Een beetje een dronkenmansong.
Vroeger kon ik me wel helemaal laten gaan door de tekst mee te janken.

OMD goes reggae met een calypso lik.
Nu ik het terug hoor, kan ik er wel weer om lachen.

47. THE AVENUE

Vigil verwoordt het correct. The Avenue is het eerste nummer dat na Dazzle Ships werd opgenomen.
Het zit dus nog helemaal in de oude OMD jas en heeft een voor de band sterk biografisch karakter.
De treingeluiden in The Avenue zijn niet toevallig, maar gebonden aan de locatie uit hun jeugd.

Niet veel later gooit OMD het roer om en besluit toe te treden tot de Junk Culture.
Weg met de pretenties, wij zijn als hitmakers gewoon een onderdeel van de wegwerpcultuur.

Als extra 12" b-kant zit het nummer een beetje raar naast Locomotion en Her Body in My Soul.
Al zou OMD tijdens de JC sessies nog een wat meer experimentele en instrumentale track inblikken.
Maar ik denk niet dat vigil die nog gaat plaatsen. Dan zou ie wel heel hoog moeten staan.

46. WOMEN III

Deze ben ik de laatste jaren wat meer gaan waarderen, mede door vigils voorkeur.
Ik heb het altijd een te lui nummer gevonden. Een te gemakkelijk huppeldepup ritme.
Maar schoonheid schuilt niet zelden in de eenvoud.

Voor mij is Women III een song die goed de leegte die in Edward Hoppers schilderijen zit weergeeft.
De hoes van Crush is op twee werken van Hopper gebaseerd. OMD keek in 1985 naar Amerika.

Het refrein zou later terugkeren in wat ik de verbeterde versie van Women III zou durven noemen.
En dat liedje gaat bij vigil nog wel voorbijkomen. Het is alvast mij favoriete Sugar Tax nummer.

45. BUNKER SOLDIERS

Een song met een intro die eigenlijk alleen maar aan het begin van een plaat past.
De manier waarop de naald die synthetische percussielijn oppikt bezorgt me kippenvel.
Er zit een kwakkel in het arrangement die samen met het puffen van de percussie de indruk wekt
dat je platenspeler een beetje mank loopt. Alsof je de grammofoon wat moet aanzwengelen.

OMD doet dat kunstje nog eens en veel nadrukkelijker op Dancing.
Dat is één van de liedjes die in mijn op 10 met "missing tracks" zou kunnen komen.
Want ik denk niet dat vigil die nog gaat plaatsen.

Bunker Soldiers is een kind van zijn tijd. We zitten in de jaren van de koude oorlog.
Heel wat postpunk artiesten waren bezig met het leger, soldaten en bommenwerpers.

Een extra troef van het debuutalbum is dat Andy en Paul nog echt samen zingen.
Dat hoor je bijzonder goed in Bunker Soldiers. Later zal Andy met zijn gedubde zelf zingen.

44. NEVER TURN AWAY

Geen Souvenir in de top 50, maar toch twee nummers van Paul in dit setje van 10.

Never Turn Away behoort ongetwijfeld tot de songs die in de loop der jaren het meest zijn gestegen
in mijn eigen OMD top 100. En dat omwille van wat vigil beschrijft als het losbarsten van het nummer.
Alsof er plots veelkleurig licht door de glasramen van de kathedraal naar binnen buitelt.
En dat contrasteert heel mooi met het voor de rest erg donker gehouden lied.

Ik moet nog wat kwijt over de titel die voor mij als fan behoorlijk wat emotionele waarde bezit.

"Never Turn Away" betekent vrij vertaald "Op mij zal je altijd kunnen rekenen".

Als Andy en Paul in 1989 uit elkaar gaan, zal Andy die breuk in meerdere songs
van het Sugar Tax (1991) album verwerken. Het veelzeggende Then You Turn Away is er één van.

In 2007 is er het reünieconcert dat uitmondt in nieuw plaatwerk.
Is History of Modern nog een samenraapsel van oude, nieuwe leven ingeblazen demo's
en een paar eerste, nieuwe samenwerkingsverbanden, dan is English Electric de langspeler
die Andy en Paul ook compositorisch weer helemaal bij elkaar brengt.

En daar staat nu net dat liedje op dat ik hier op 41 zal zetten.

43. SILENT RUNNING

Wat als het dansbare Telegraph de eerste single was geweest van Dazzle Ships (1983)?
Genetic Engineering de opvolger en omdat men daarna meestal voor een rustiger nummer kiest,
was Silent Running misschien wel een kandidaat (naast het al vermelde en meer snedige Radio Waves).

Silent Running is één van de volstrekt nieuwe songs die OMD in 1982 voor Dazzle Ships schrijft.
De andere drie zijn Genetic Engineering, International en 4-Neu.
De overig tracks zijn bewerkingen van ouder materiaal of experimentele collages.

Ik hou ontzettend van de productie van Dazzle Ships.
De synthesizerbogen in Silent Running genieten daar ten volle van.
Producer is Rhett Davies die eerder zijn sporen verdiende bij Roxy Music (Avalon).
En net die groep was één van de oudste inspiratiebronnen voor Andy en Paul.

66 and Fading (de B-kant van Telegraph) keert de akkoorden van Silent Running om
en speelt ze vertraagd af. Het zou de perfecte B-kant van Silent Running geweest kunnen zijn.

42. ALMOST

De perfecte single is een single waarbij A- en B-kant het volledige gelaat van een artiest tonen.

Electricity / Almost, het debuut van OMD op Factory Records, is zo'n single.

Hitgevoelige elektro pop versus weemoedige synthesizer compositie.

Die eerste helft van OMD kan je heel hun carrière terugvinden op de singles.
Voor die tweede helft van het OMD repertoire moet je vooral op de albums zijn.

Almost met zijn haast breekbare orgelpartij, puffende percussie en korrelige bas
is dan ook één van de absolute smaakmakers van hun debuut dat ik zelf liever kort
Orchestral Manoeuvres noem (omdat "in the dark" in kleine letters op de hoes staat.

41. STAY WITH ME

Never Turn Away... een titel die Andy Paul in 1984 influisterde.

Then You Turn Away... het relaas van een breuk tussen twee muzikale vrienden in 1991.

Stay with Me... een song waar Andy aan begon, maar die door Paul werd overgenomen en afgewerkt.

Paul zingt eindelijk nog eens lead op een OMD plaat.
Het was geleden van de hit (Forever) Live and Die (1986).

Ik ben blij met de extra achtergrondinfo van vigil (wist ik dus nog niet).

Voor mij is Stay with Me de song van de definitieve comeback.
Paul is terug en niet enkel als sidekick zoals op History of Modern.

Wat het album English Electric zo sterk maakt is de balans in de arrangementen.
Het echte OMD geluid en dat is soms zelfs mooier dan de sterkte van de eigenlijke songs.

Zo is Stay with Me eigenlijk niet veel meer dan een 80's retro synthipop niemendalletje.
Ik zou bijna zeggen dat het nummer moeiteloos aansluit bij het werk van Modern Talking.

Maar er is die goudeerlijke tekst en stem van Paul en er is dat meesterlijke arrangement.
Waarin alles gewoon klopt. Alle plooien worden gladgestreken en dan is glad gewoon mooi.
Er zit zelfs een geluidje in dat even aan Secret (nog een single van Paul uit 1985) doet denken.

Tot tranenstoe kan Stay with Me ontroeren.
Kan ik het helpen dat deze song me recht in het fanhart treft?

40. Then You Turn Away




Ik trap de beste 40 af met de derde single van Sugar Tax. Een heel mooi liedje maar niet echt voorzien van een flinke dosis hitpotentie dus daarom niet heel vreemd dat deze single geen grote potten kon breken in de charts. Then You Turn Away is een gedragen werkje waar de band speelt met moderne ritmes onder een redelijk rustig liedje. Het is gewoon een heel mooi liedje met een enorm sterke bridge.

39. We Love You




De best of die verscheen in 1988 kon uitstekende verkoopcijfers overleggen. Het op 39 staande We Love You stond er op als een soort bonus in een extended remix. De single die afkomstig is van The Pacific Age had niet veel gedaan in de hitlijsten maar deze remix moest toch blijkbaar een grotere groep luisteraars krijgen was het idee en zo geschiede. Het is wellicht een aparte denkwijze maar zeker geen onlogische want de ruim zes minuten durende mix is gewoon een heel lekkere met een enorme drive en een hoog feelgood gehalte en daarom plaats ik die hier ook.

38. New Babies: New Toys 




one two...

De albumopener van het comeback album History of Modern is muzikaal gezien een soort The New Stone Age part 2 enkel dan een heel stuk moderner. Agressieve muziek (felle drums, de McCluskey basloopjes en flitsend synthwerk) en Andy die het iedereen eens zal vertellen. Tekstueel een aanklacht tegen de Idols/X-factor achtige programma's om zo nieuwe sterren te creeeren voor zolang het duurt en die dan weer in te ruilen voor een nieuwe ster.

Dat Andy eigenlijk hetzelfde deed als samensteller en songwriter van Atomic Kitten lag waarschijnlijk net even iets anders

They don't want you, they don't need you
They just use you, they just bleed you

37. History of Modern (Part I) 




We zitten zo langzamerhand wel in de regionen waar nu klapper na klapper voorbij gaat komen. Dit is het eerste deel van het gelijknamige album uit 2010. Heerlijke synthpartijen die met elkaar lijken te spelen en de zang van Andy die een live feel mee krijgt. Dit vertaald zich ook het concertpodium want daar komt het nummer uitstekend uit de verf met alle energie die er in zit. Let ook even op de waanzinnige tegendraadse synthriedel op 3:55. Het zijn 3 eneverende seconde Ook het outro is erg fijn gedaan, het lijkt of het nummer langzaam en subtiel wordt afgebroken.

36. That Was Then 




Wellicht een verrassende keuze op nummer 36. We gaan terug naar 1996 met deze albumtrack van Universal. That Was Then maakt weer gebruik van Andy zijn gave om fantastische zanglijnen te schrijven. De heldere drumslagen vullen vooral in het begin het muzikale gedeelte in. Het nummer heeft een enorm fijne spanningsboog welke met de seconde meer opgerekt te worden. Andy gaat steeds passievoller zingen en zelfs de gitaren komen weer eens tevoorschijn. Na de uitbarsting loopt het nummer langzaam weer naar het hoe het begon.

Fraai fraai fraai

35. Gravity Never Failed 




Een tijdje geleden in dit o zo fraaie topic had ik het bij het nummer Dreaming over dat er een B kant uit de A&M periode kwam. Nou hier is hij dan! Het had wat mij betreft makkelijk op het album gepast want qua sfeer en kwaliteit valt Gravity Never Failed geen enkel moment uit de toon. Drums als donderslagen en subtiel synthwerk vormen de basis. Andy zet zijn donkere stem op en er is geen ontkomen meer aan. Op de geremasterde versie van A&M staat dit lied ook bij de bonustracks dus dan heeft het nog de erkenning gekregen die het ook verdiend.

34. Helen of Troy




Weer een dame uit vervlogen tijden die de hoofdrol speelt in een fijn liedje van OMD. Het lied is afkomstig van English Electric. De synths verwarmen je oren tijdens deze electropopballade, Ruim vier minuten pure popmuziek maar dan wel pure popmuziek van de hoogste plank.

33. Talking Loud and Clear




Op 33 vinden we een van de grotere hits van de mannen. In Nederland wist deze haast lome lentesong als beste prestatie twee weken de vijfde plek in bezit te houden in 1984. De hit komt van het album Junk Culture en was de album afsluiter. De bijna knullige niets aan de hand clip past perfect bij het liedje en ondanks dat het niet de standaard ingredienten heeft van een standaard Top 40 hit was het toch niet lastig voorspellen dat deze single het goed zou gaan doen in de hitlijsten.

Ik blijf dat een heerlijk nummer vinden. Hoe pop ook.

32. History of Modern (Part II) 




Het broertje van nummer 37 staat dus iets hoger en wel op 32. Het nummer is dus ook iets beter als zit er echt niet heel veel verschil in. Het zijn gewoon twee erg fijne nummers. Het dansgehalte van deel II heeft mij doen besluiten om deze iets hoger te plaatsen. De uitbundige beat die met regelmaat opduikt in het nummer is gewoon te fijn om te negeren en dat doe ik dan ook maar niet.

31. Dresden




Voor sommige misschien een verrassend hoge klassering voor Dresden maar mijn God wat was ik blij met deze track. Ik hoorde daar eindelijk weer eens een enorm dansbaar electropopnummer waar de bas van Andy prominent in te horen was. Tja een kinderhand is snel gevuld blijkbaar . De enorm blije synthriff maakt het nummer helemaal af ondanks dat OMD natuurlijk al een aantal keer dit soort liedjes had geschreven. Het is niet heel verwonderlijk dat dit een single werd. Om precies te zijn de tweede van English Electric.

Een top 10 dringt zich andermaal op.

31. History of Modern I
32. Dresden
33. Talking Loud and Clear
34. New Babies: New Toys
35. Helen of Troy
36. History of Modern II
37. Then You Turn Away
38. That Was Then
39. Gravity Never Failed
40. We Love You

Commentaren vermoedelijk na het interland voetbal van vanavond.

40. WE LOVE YOU

Een knaller van een single, maar voor mij ook een knal die heel vlug is uitgewerkt.
De tweede single van The Pacific Age heeft de tand des tijds maar moeilijk doorstaan.
Ik moet ook altijd even aan de vuist van Stand Above me denken.

Bij Stand Above Me moet ik eigenlijk alleen maar aan Sailing on the Seven Seas denken, wel een veel mindere versie dan (helaas)

39. GRAVITY NEVER FAILED

Deze had ik eigenlijk niet meer verwacht. Ik vind dat ie erg hoog staat.
En ik ben het niet zo eens met de opmerking dat hij zo in het A&M album zou passen.
Daarvoor zit het erg poppy ritme volgens mij iets te nadrukkelijk vooraan in de mix.

Er zijn nog wel wat b-kanten die ik interessanter vind en hoger plaats.
Vraag is of vigil nog wel genoeg plaats heeft om ze aan bod te laten komen.

38. THAT WAS THEN

Deze moest ik nog eens terughoren. En hij viel me erg goed mee.
Ik kan me vinden in de beschrijving van vigil. Zeker één van de betere 90s songs.

Van Universal verwacht ik bij de 30 laatste nog de beide singles
en dan vraag ik me af of hij een nog ontbrekende favoriet van me zal plaatsen?

37. THEN YOU TURN AWAY

Ik had het eerder al even over dit nummer en zijn betekenis in de geschiedenis van OMD.
Inderdaad een wat gevleide derde single van Sugar Tax, maar misschien wel begrijpelijk
in de context van het toenmalige hit klimaat. Daar heeft de song het juiste ritme voor.

36. HISTORY OF MODERN II

Hier was ik aanvankelijk heel enthousiast over en wel omdat dit het eerste teken
van nieuw leven was na de aankondiging van een nieuw album in de originele line-up.

Ongeveer de helft van de songs op History of Modern is echt nieuw materiaal.
En het is in die songs dat de tandem McCluskey / Humphreys weer helemaal terug is.
Het refrein bestaat uit een sterke melodie, maar de song erom heen mocht harder gekruid.