menu

Muziek / Toplijsten en favorieten / You sure make me feel like loving you-the 80's on the floor 2018YK, a list by pureshores

zoeken in:
avatar van Marzipaintree
pureshores schreef:
Voor het vergelijk heb ik ook hier het origineel van Kelly Charles, leuk om te horen hoe de boel verdraaid is
Liever een verhaal dat goed is met verdraaiingen dan een onverdraaid slecht verhaal. Dus je kan maar beter de boel goed verdraaien. Zo heb ik dat bij al die 14 voorgaande dansnummertjes ook gedaan.

pureshores schreef:
26: Hithouse-Jack to the sound of the underground
En zo doet pureshores dat ook verdraaid goed. Die Peter Slaghuis is een Hagenees en geen Rotterdammer. Je draait dus 070 i.p.v. 010.
Maar ik snap de verdraaiing. Den Haag en rockmuziek dat gaat nog. Maar Hagenezen en dansmuziek dat combineert natuurlijk niet. En eigenlijk komt Peter ook nog uit Rijswijk. Dus dat willen we al helemaal niet weten.
Het is dan wel weer leuk dat ze in het Hofstadje (dat eigenlijk een dorp is) de Rotterdammer Slaghuis jaarlijks herdenken.

En uiteraard haalde Hithouse de top 10 in de UK. Dat die in werkelijkheid op 12 bleef steken dat klopt ook maar dat willen we ook niet weten.

En dat huisje in Appeltern had hij net voor zijn dood gekocht. Maar dat weerhoudt hem er niet van om vast ook wel in de plaatselijke discotheek opgetreden te hebben. Sterker nog, we weten zeker dat hij daar opgetreden heeft.

En "early Italo house" klinkt ook veel beter dan "post Dutch disco". Want met "early house" kan je al vanaf het begin merken dat hij dat soort muziek altijd al in zich had. Het zat met hithouse zelfs al prenataal in zijn voorgeslacht.

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=tgUoLrS5tjc

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


Omdat pureshores "Turn up the bass" erbij haalt haal ik Tyree Cooper erbij. Let op het jacken en draaien in de videoclip.

Tyree is de grondlegger van hiphouse. Een variant van house met hip hop invloeden. En hithouse is weer een andere variant van house wat tot grote hits leidt. Minstens top 10. En wat ook waar is, is dat de familienaam Slaghuis leidde tot hithouse. Een vertaling naar het Engels zonder verdraaiingen.
Dat verklaart ook waarom ik herman hier regelmatig naar toe wil lokken. Hij is de man van newhouse. Hier zit wel een lichte verdraaiing in. Alleen dat vigil een verdraaiing is van Sander dat wist ik weer niet. Leuk om te weten.

Het is jammer dat Peter het niet meer kon meemaken dat Holy noise een househit kreeg. Want op het moment dat zij verklaarden dat James Brown niet dood is, was Peter het inmiddels wel.
Op het internet staat dat hij na een optreden in Amsterdam een auto-ongeluk heeft gekregen.

Maar moeder en zus Slaghuis bleven met een andere waarheid achter. Een onvolledige waarheid met veel vragen. Er was geen optreden in Amsterdam.
Hij had een relatie met iemand aldaar en is mogelijk na een ruzie overstuur en gedrogeerd naar huis gereden. Maar dat is niet zeker. Ze weten niet wat er de laatste uren in het leven van Peter heeft afgespeeld.

Dus meldden ze zich bij een TV programma "het zesde zintuig" met paragnosten. Mensen die contact kunnen leggen met "the real underground", de onderwereld waar Peter zich nu bevindt.
Het is ontluisterend om dan te zien hoe vier van die zogenaamde helderzienden proberen te achterhalen wat de waarheid is. Dat zijn dan de verdraaiingen waar ik niet op zit te wachten (klik). Dat het programma al na 1 seizoen van het eerste net is verdwenen, dat is geen gemis.

Maar als je niet achter de waarheid kan komen dan is een goede verdraaiing altijd beter dan rusteloos te blijven leven met al die vragen.

De waarheid is dat de muziek van Slaghuis vrolijk is. Het leven is een feest. Eigenlijk wil je dat er nooit een einde aan het feest komt.
Slaghuis is in Amsterdam geweest en daarna vrolijk keihard naar huis gereden op zijn eigen muziek. En tijdens het hoogtepunt tegen een vrachtauto opgereden. Daarna vier keer over de kop. Hij heeft helemaal niets van zijn einde gemerkt.

R.I.P?
Niets R.I.P.
Hij leeft en feest voor altijd door in de underground. En ooit gaan we er allemaal naar toe om mee te feesten.

avatar van herman
Ik ben van de newhouse, maar ook van de hithouse. Dit singletje heb ik nog liggen als 7", gekocht toen ik verder nog geen idee had wie Peter Slaghuis was. Blijft een leuk nummer. Hij kwam ergens vorig jaar bij de Tivoli Popquiz en het was wel gaaf om dit nummer over zo'n goede installatie te horen.

Verder wat bijgeluisterd:

(33) Elbow Bones vond ik wat saai. Normaal vind ik herhaling in een dansplaat niet zo erg, maar ik had hier het gevoel non-stop naar een refrein te luisteren.

(32) BB & Q Band - On the beat
Deze kende ik wel, maar had geen idee van wie of wat. Blijkt dus gelieerd aan Change, waarvan ik een aantal nummers helemaal fantastisch vind. Dit is toch wel het soort disco waar ik erg blij van word. Intrigerende murder mystery ook... Fijne ontdekking!

(31) Dr. Robert/Kym Mazelle: Wait
Hoewel ik een liefhebber ben van house en techno ben ik dat misschien nog wel meer van nummers uit andere genres die wel die kant opgaan. Dit schurkt ergens tegen house aan, zonder dat het echt house is. Ook hier was ik overigens niet op de hoogte van het muzikale dwarsverband (in dit geval naar Blow Monkeys).

(30) Kurtis Blow-The breaks
Sowieso een bekende plaat natuurlijk, maar heb hem ooit wel eens gehoord op een hiphopfeestje waar veel begin jaren '90s hiphop werd gedraaid en daar viel ie erg goed. Sindsdien heeft dit nummer wel een extra dimensie voor mij.

(29) S'Express-Hey music lover
Theme From S-Express is geniaal. Dat zal ik over dit nummer niet meteen roepen, maar toch is het wel een erg aanstekelijk nummer dat leuk in elkaar zit. Ooit ontdekt via het hitlijstentopic dat nu in 1994 beland is.

(28) Diana Ross-Swept away
Diana Ross vond ik vroeger altijd maar uitermate suf, maar dat kwam vooral omdat ik haar alleen kende van haar ballads (Endless Love enzo). Maar de laatste jaren ben ik haar wel meer gaan waarderen, mn. vanwege de Supremes, maar ook haar discoplaatjes. Deze kende ik nog niet en overtuigde me ook nog niet direct, maar ik hoor wel dat er iets in zit. Gaat dus ook op de playlist. En sowieso wel een opvallende hoes. Diana goes punk!

avatar van pureshores
pureshores schreef:
26: Hithouse-Jack to the sound of the underground
En zo doet pureshores dat ook verdraaid goed. Die Peter Slaghuis is een Hagenees en geen Rotterdammer. Je draait dus 070 i.p.v. 010.
Maar ik snap de verdraaiing. Den Haag en rockmuziek dat gaat nog. Maar Hagenezen en dansmuziek dat combineert natuurlijk niet. En eigenlijk komt Peter ook nog uit Rijswijk. Dus dat willen we al helemaal niet weten.
Het is dan wel weer leuk dat ze in het Hofstadje (dat eigenlijk een dorp is) de Rotterdammer Slaghuis jaarlijks herdenken. [/quote]

Excuses voor deze fake news. In die VPRO doc van enkele maanden terug 30 years of Dutch dance meende ik ook op te tekenen dat ie uit Rotterdam kwam.

avatar van pureshores
herman schreef:


(31) Dr. Robert/Kym Mazelle: Wait
Hoewel ik een liefhebber ben van house en techno ben ik dat misschien nog wel meer van nummers uit andere genres die wel die kant opgaan. Dit schurkt ergens tegen house aan, zonder dat het echt house is. Ook hier was ik overigens niet op de hoogte van het muzikale dwarsverband (in dit geval naar Blow Monkeys).



weer 1 uit de categorie, zo leer je nog eens wat (zie ook 1994 Atlantic Ocean mini debat )

avatar van Marzipaintree
pureshores schreef:
Excuses voor deze fake news. In die VPRO doc van enkele maanden terug 30 years of Dutch dance meende ik ook op te tekenen dat ie uit Rotterdam kwam.
Fake news is het niet voor mij. Het klopt namelijk helemaal wat pureshores eerder geschreven heeft.
In de documentaire "Pionieren 30 jaar Dutch dance" (klik) wordt inderdaad na 9 minuten gesuggereerd dat Peter Slaghuis en Paul Elstak Rotterdammers zijn.
En dat is waar. Want iemand als Peter, die zo verbonden is met de Rotterdamse dansscene, is een Rotterdammer. En Paul ook, alhoewel die in Den Haag geboren schijnt te zijn.

Zo is Willem van Hanegem voor mij ook een Rotterdammer.
En Femke Halsema is voor mij weer een Amsterdamse. Hoewel ze in Haarlem geboren is en getogen in Enschede.

De Amsterdammer Eddy de Clercq van Roxy is ook weer een Belg.
Waar het om gaat in de documentaire is dat het Amsterdam (Roxy) is versus Rotterdam (Bluetiek inn). Dus zegt Eddy in de documentaire na ongeveer 11 minuten dat Peter helemaal geen house maakt. Om vervolgens te melden dat het sample house is.

De waarheid heeft meerdere gezichten. En een dancetrack meerdere mixen. En mede dankzij Peter zijn die verdraaid goed.
Wat vind pureshores eigenlijk van Kelly?

avatar van pureshores
Oja dat zei Eddy de Clerq.
Maar volgens mij bedoeld hij wat ik ook zei dat al die bekende kreten uit die tijd zowat voorbij komen in het nummer

avatar van pureshores
geplaatst:
25: Five Star-All fall down

Het zogenaamde Britse equivalent van The Jacksons begon een zegetocht van 15 top 40 hits in de UK met dit swingende All fall down. Na een paar flopsingles mocht All fall down het spits afbijten met een 15e plaats uiteindelijk en was het naast System addict 1 van de grote hits van het debuutalbum Luxury of life uit 1985.
De groep bestaande uit de zussen Denise, Lorraine en Doris Pearson en hun broertjes Stedman en Delroy werd door hun vader gestimuleerd en gemanaged tot Britse superpopgroep en focuste heel erg op gelikte danspassen, kledingkeuze, make up en stijl. Ondanks de Jackson vergelijking was de muziek van de groep vooral pop met een inslag rnb, soul en disco en een frisse blik op stijlen die in de UK populair waren. Een hele rits hits volgde in de 2e helft van de jaren '80 zoals The slightest touch, Rain or shine, Can't wait another minute en 1 van mijn favorieten, Find the time.
Rond 1988 modelleerde de groep zich wel heel erg op de Bad periode van Michael Jackson, kijk naar het imago ten tijde van de single "Another weekend" Five Star - Another Weekend (Video) - YouTube
In Engeland was de groep ongekend populair en leefde daar ook naar. Bekend zijn de kooplust mbt auto's en het megalandhuis waar de familie zich vestigde en dat later bij hun faillisement weer allemaal de verkoop in kon.
Bij het aantreden van de jaren '90 was het hitsucces voor Five Star wel op. Compilatie en remix albums verschijnen regelmatig en opmerkelijk was de deelname van Denise Pearson aan het 1e seizoen van The Voice UK The Voice UK Blind Auditions 2 - YouTube

Misschien wel ondergewaardeerd deze groep maar zeker typisch en essentieel in de jaren '80


Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=tI58lEFaODE

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


avatar van Poeha
geplaatst:
Hele toffe band met puike singles. Geen enkele viel tegen. The Slightest Touch is mijn favoriete nummer van de groep. Behoort zeker tot mijn top 100 van de 80's.

avatar van pureshores
geplaatst:
even weer een warmhoudplaatje die niet in de lijst staat

Uit 1983 dit funky disco soulnummer, niet een super klassieker (zeker de tekst niet) maar wel leuk om even te beluisteren


Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=8210OoI1xvI

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


avatar van Marzipaintree
geplaatst:
pureshores schreef:
even weer een warmhoudplaatje die niet in de lijst staat
Warmhoudplaatje? Dat hadden we wel nodig na die ijskoude bijdrage op nr. 25.

avatar van Marzipaintree
geplaatst:
pureshores schreef:
25: Five Star-All fall down
Het is de vraag in hoeverre een groep die zich 5 star noemt onderschat kan worden. Meer sterren kun je niet geven op musicmeter. En meer sterren verdienen ze ook niet.
Toch is de zesde ster in deze Piersons familie net als bij de Jacksons de vader. Een overambitieuze pa om wie alles draait.

We kijken dan ook eigenlijk naar de met vijf sterren beladen TV-serie: the Game of Tops (ook wel GOT). Een serie waarin familieleden met elkaar en anderen strijden om de hoogste positie: de absolute nr. 1 van de top. Vooral de term ‘Winter is coming’ komt vaak voorbij in deze serie.
En er komt ook nog een leger Zombies voorbij.

Om deze serie goed te begrijpen moeten we rekening houden met allerlei zaken die refereren aan het verleden.
De opstelling van Five Star in de door pureshores gekozen aflevering met als titel “All fall down” refereert naar een beroemde Zombiedans uit het verleden. Ook de bewegingen van deze dodendans lijken ze overgenomen te hebben. Maar bij de Zombies zie je duidelijk dat er sprake is van lijkstijfheid. Five star laat zien hoe je dit soepel en levendig moet uitvoeren.
De aanvoerder van de zombies is trouwens de king of pop. En dan vraagt iedereen zich op internet nog af wie the night king is.
Weer een raadsel opgelost.

Verder zie je in de clip van Five Star tekeningen voorbij komen. De functie daarvan is eerst niet duidelijk. Maar ook deze tekeningen refereren aan een andere gebeurtenis uit het verleden die zich ergens in het hoge noorden afspeelt. Je ziet dat je door een witte muur heen moet om naar een andere wereld te komen. Daar wordt je dan wel door mannen met blinkend staal in hun handen achtervolgt.

https://pbs.twimg.com/profile_images/1108745277941387264/SYLsEwkd_400x400.png
GOT begint met wat ze op internet Winterfell noemen. De titel van de door Pureshores gekozen aflevering refereert ook aan deze soort van buiteling en de winter is overduidelijk aanwezig.
De kleding met schoudervullingen en dikke truien geven de indruk alsof de vijf sterren op het punt staan te beginnen aan een soort van ijshockeywedstrijd.
Het decor is wit, marmerachtig en ook hier zien we op de achtergrond de beroemde witte muur. Met daarin een ijzig glas en lood raam. Glas en lood wordt al eeuwen gebruikt om een soort van religieuze symboliek uit te stralen.

Five star danst door dit poollandschap op een ijsvloer vol met scheuren. Het zijn de jaren uit een ijzig verleden. Een tijd waarin we nog twee elfstedentochtjaren achter elkaar hadden.
De ijzeren beugellach van de aanvoerder van Five star, Lorainne, laat een ijskoude indruk achter. Maar het meest opvallend zijn de handschoentjes van de voorste linie.

De night king of pop had soms één handschoen. Maar de dames lijken hier dubbel goed op de kou voorbereid.
Lijken, want dit soort handschoentjes kunnen symbool staan voor iets anders. Het zijn niet zulke dikke wanten. Het zijn van die handschoentjes die schrijver Boudewijn Buch droeg om zijn sterke verhalen kracht bij te zetten als hij een dodo botje uit zijn verzameling liet zien.
Als je dit soort witte handschoentjes ziet moet je afvragen of het wel echt is wat je ziet.
De handschoentjes kennen we ook van de Amerikaanse blackfaces. Zwarte mannen maar niet echt. Zwarte Disney figuren als Mickey Mouse of Goofy droegen ook van die witte handschoentjes. De witte handschoentjes van Five Star zijn pure symboliek voor alles wat tussen echt en onecht zit.

Five star leek de top echt te gaan halen. Maar iedere keer als dat het geval was vielen ze terug.
In de aflevering “Rain op shine” hadden ze bijna de Britse top te pakken. Maar eerst moesten ze een stelletje smalltown boys van de troon stoten. Dat lukte nog wel maar toen werden ze vervolgens door een blonde vrouw van de top weerhouden met één of ander blauw wapen.

In één van de afleveringen daarna, de " The Slightest Touch", de favoriet van Poeha, probeerde ze die zelfde blonde vrouw opnieuw van haar troon te stoten maar dit keer verleidde ze ons met een prachtig eiland.
De witte handschoentjes mogen hier weer aan want volgens deze beroemde GOT-site stonden ze op 1 positie van de ultieme top. In werkelijkheid waren dat er drie.

In de aflevering “let me be the one” hadden ze bijna de Amerikaanse R&B top te pakken. Maar toen ze Dionne en haar vriendjes van de top hadden gestoten pakte een of andere onbekende donkere dame onverwachts de top. Maar zij heulde dan ook samen met misschien wel de grootste uit het 80’s tijdperk, de Prins.
Ook hier kunnen de witte handschoentjes weer aan. Want eigenlijk hadden ze van het kopend publiek duidelijk de top gekregen. Het was het radiovolk dat ze uiteindelijk de das omdeden.

En dan die, ik weet niet meer hoe die aflevering heette? Volgens mij With Every Heartbeat. Daarin moesten ze het kasteel wat ze eerder veroverd hadden weer verlaten toen morbide legers van schuldeisers aan de poorten stonden om binnen te dringen.

En zo ging de serie maar door. En het bleef altijd spannend. De dames waren dan weer de grootste vriendinnen en alles leek koek en ei. Maar daarna kregen ze het weer met elkaar aan de stok. Als vuurspuwende draken maakten ze elkaar dan zwart.

En dan was er weer zo’n scene uit de reeks die je niet verzinnen kunt. Zo moest een van de sterren, Stedman, ooit een leger politieagenten inschakelen omdat zijn eigen vader, die eigenlijk zijn naamgenoot is, hem bedreigde.

Een beroemde latere aflevering werd uitgezonden in 2012 met als titel the Voice. Opnieuw wordt voor de zoveelste keer een poging gedaan de top te bereiken. Maar dan als one star met zus Denise.
Hoewel, het broertje Stedman is er ook weer bij. We vermoeden al jaren dat hij eigenlijk ook een zusje is. Of een eunuch. Maar dan zien we een flashback uit het verleden en er wordt weer een raadsel opgelost. Stedman was het die in 1990 al deed wat ze later "pulling a George Michael" noemen.
Maar hij was George wel 8 jaar vooruit. En hij liet er toen geen twijfel over bestaan dat hij geen zusje of eunuch was door dat publiekelijk te bewijzen. Daarbij toonde hij ook nog waar zijn deel van de groepsnaam aan ontleend was.

Opnieuw zien we in deze aflevering dat loyaliteit een belangrijk begrip is in GOT. Maar ook dat loyaliteit weer ten koste kan gaan van anderen. Voordat Denise optrad op TV gaf Stedman duidelijk aan dat zij zijn favoriete zus is.
Nou doe ik dat ook bij mijn zus. Maar in mijn geval loop ik geen enkel risico. Zij is mijn enige zus.

Sindsdien blijft het ijzig koud in de familie. En als Five Star nog optreedt dan weet je zeker, die zijn geen familie van elkaar. Ook al weet je dat, in Game of Tops, nooit echt zeker.

Wanneer het ooit echt eindigt is nog niet bekend. Je hoopt op een goede afloop. Maar je hebt al teveel afleveringen gezien. En je weet dat een mooi einde niet past bij deze serie.

De beste aflevering van GOT vind ik persoonlijk een hele vroege aflevering: Soul Train. Daarin kwamen ze plotseling op vijandelijk gebied. Want eigenlijk mogen in deze donkere trein alleen sterren komen die een positieve invloed hebben op de Afro-Amerikaanse cultuur. Maar Five Star drong binnen en zette de Afro-Britse cultuur eens lekker stevig op de kaart. Er kwam niet snel daarna een UK Soul train.
De Britten hadden Amerika weer veroverd al was het maar voor heel even.

De dames van Five Star hadden voor dit Amerikaanse optreden hun handschoentjes thuis gelaten. En met hun broertjes dansten ze echt de sterren van de hemel. Een soort dans waarbij je lijkt te lopen maar niet echt vooruit komt. Grotendeels in het wit en synchroon. Perfecte white walkers.

avatar van Poeha
geplaatst:
Heerlijk nummer dat Love Game van Pure Energy. Kende het niet eerlijk gezegd, maar past precies in het geluid van die tijd, waar ik zo van kon (en nog steeds kan) genieten.

avatar van pureshores
geplaatst:
24: Lil Louis-French kiss


Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=sx_lBt-O2gE

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.



De jaren 80 lopen op zijn eind en in 1989 worden vele deuren geopend naar wat de jaren '90 sounds gaan worden. Met house als aanvoerder en controversie als marketing kun je heel ver komen, al was dat blijkbaar niet de originele intentie van Lil Louis met French kiss. Deze Chicago producer die al een tijdje bezig was met het organiseren van houseparties en produceren met oa Marshall Jefferson kwam in 1987 met het origineel van het nummer, dat in Chicago's underground al meteen erg populair was.
De definitieve "kreun en kerm" mix stormde in de zomer van 1989 de charts in, zoals zo vaak dus een instrumentaal waar later een zangpartij of complete song van wordt gemaakt. Het werd snel door de platenmaatschappij Epic gebruikt om Louis een album deal te geven. Het debuutalbum van Lil Louis 'From the mind of Lil Louis" kwam in 1989 uit en bevatte ook de clubhit "I called U".

French kiss is wel een gimmick track. Er wordt slim gespeeld met de vertraging tot het hoogtepunt om dan weer de versnelling in te zetten. En het gekreun maakt het uitermate opvallend, zeker in 1989. Toen het nummer in de UK uitkwam werd er een kreunvrije edit gedraaid overdag, bijna ongelooflijk dat er zo'n ophef kan zijn om zoiets. De video met zijn onschuldige speelgoed en kinderen werd wel op MTV Europe gedraaid maar dan gauw gefade zodra Pasquale (het meisje dat los gaat) begon met haar "act". Er is weinig te vinden over hoe dit opnemen tot stand kwam. Blijkbaar is in de US versie dance diva Shawn Christopher (Another sleepless night) ingehuurd voor dit vertoon.
In 2000 kwam er een soort remake door Josh Wink, "How's your evening so far? " dat ook een clubhit werd.

Lil Louis zelf had in 1992 met Club lonely nog een keer een dikke clubhit en ook Blackout uit 1999 is redelijk bekend.

Voor een plaat van dik 30 jaar oud (!!) heeft het buiten het gimmick gehalte weinig aan kracht ingeboet, de repeterende loop en de stevige claps klinken anno 2019 nog steeds zeer aangenaam en er zullen weinig mensen zich storen aan het "kusje"er doorheen


Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=CgOsg5vhwFY

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


avatar van Poeha
geplaatst:
Nog steeds een dijk van een track. Kan niet anders zeggen. Heb de cd-single nog ergens liggen.

avatar van Marzipaintree
geplaatst:
Het heeft even geduurd voordat ik hier op kon reageren. Ten eerste was ik de laatste tijd druk met albums beoordelen. Ten tweede twijfelde ik of ik een persoonlijk verhaal zal vertellen of meer een algemeen muzikale tekst opstellen?

Beiden dan maar.

In 1989 toen dit nummer uitkwam ging ik vaak met vrienden naar allerlei discotheken. Zij gingen om vrouwen te scoren maar dat was niet mijn hoofddoel. Ik was al tevreden als er goede muziek gedraaid werd. Maar uiteraard kon ik een goede bijvangst heel erg waarderen.

We gingen toen ook een week naar Frankrijk omdat het vrouwen scoren daar nog makkelijker zou gaan. Althans volgens de informatie van één van mijn vrienden. Hij had er al goede ervaring mee in een stadje in midden Frankrijk. Als vrachtwagenchauffeur wist hij de juiste plekken. En hij beloofde ons daar een wellustig weekje.

In Orleans gingen we aldus op zoek naar een leuke meid. Dat werd geen succes. Want onze reisgids kwam er diverse "exen" tegen. “I should have known better then to give you my heart”. riep er eentje hem toe, met een Franse tongval. Ik moest aan een fraai koppeltje van singles denken dat vigil zeker ook kent. Heet ze toevallig Jeanne? vroeg ik nog.
Uiteindelijk zijn we naar een andere stad gevlucht. Die bleek één discotheek te hebben. Maar de vrouwen waar wij op hoopten bleken er niet te zijn. Het kwam die week niet tot French kissing.

In datzelfde jaar dat wij naar Frankrijk gingen kwam Lil Louis met zijn nummer dat de tongen los maakten. Het was een ontuchtige tijd.

Natuurlijk zijn er meer jaren met opgewonden nummertjes. Je t’aime moi non plus is zo’n zuchtnummer, verschenen in 1969. Eveneens uit Frankrijk waar wel meer kreunnummers vandaan kwamen. Zo zijn er ooit meerdere delen van CD’s verschenen met Franse zuchtmeisjes. Filles Fragiles. Samengesteld door hijgmeisjesliefhebber Guuz Hoogaerts die onregelmatig ook zijn begeermuziek blogt en tegenwoordig in de redactie zit bij het tv-programma Pauw. Over die Jeroen Pauw straks meer.

Donna Summer hijgde halverwege de jaren 70 met “Love To love you baby”. Toen French Kiss uitkwam was men er van overtuigd dat zij de hijgvrouw was op die plaat. Op Internet wordt ook de indruk gewekt dat er verschillende vrouwen bij dit nummer betrokken waren: Pasquale, Donna, Shawn. Ik heb de indruk dat (ook) hier het aantal betrokken vrouwen schromelijk overschat wordt. Uiteindelijk bleef alleen hijgster Shawn Christopher over.

Toch is 1989 wel een jaar waar het allemaal nog even heftiger leek dan al die jaren ervoor. In de discotheken kwamen seksueel expliciete nummers voorbij als "Feeling Sleazy" van Fingers Inc. , "When You Hold Me" van Master C&J en "What You Make Me Feel" met Liz Torres.

En in 1989 kwam Joost Zwagerman met Gimmick. Niet voor niets laat Pureshores dat woord een paar keer vallen. Joost schreef een boek dat goed de tijdgeest rond 1989 wist te vatten: veel seks.

Ook Jeroen Pauw komt uit en past helemaal in dit tijdsbeeld van veel sekspartners. Het was een tijd waarin hij moeite had om te kiezen zo stelde hij later vast.
Een ideale gesprekspartner voor het TV-programma een kwestie van kiezen dus.
Uiteindelijk heeft Jeroen naar eigen zeggen minimaal 200 vrouwen versleten, nee dat is een ongepaste keuze. Gehad, nee dat is ook een ongepaste keuze.
Hij heeft zijn leven met minimaal 200 vrouwen gedeeld. Dat is in ieder geval meer dan ik albums op musicmeter beoordeeld heb. Pauw hoop ik dit jaar nog in te halen

Jeroen is daarom stoer. En aldus reageert Rick Nieman in dit interview met één woord: respect.
Heleen van Royen vroeg zich jaren later af toen ze beide heren ontmoette: stel dat als zij dat zou hebben gedaan? Dan is zij niet stoer maar een hoer. Het tegenovergestelde van respect.

Lil Louis is ook een groot liefhebber van vrouwen slijten. Ik bedoel dat hij ook zijn leven met honderden vrouwen gedeeld heeft. Hij heeft er een boek over geschreven. Een soort women-meter. Elke vrouw krijgt daarin een review en een beoordeling.
http://d1marr3m5x4iac.cloudfront.net/images/edpborder500/I0-001/004/393/139-9.jpeg_/lil-louis-39.jpeg
Nou ja, vrouw. De 11-jarige Dolores komt voorbij die Louis ontmaagde op zijn negende. Die kennen wij van zijn voorleesavonden (klik). Of Lynn die stelt dat elke vrouw impliciet bisexueel en expliciet bicurious is. En zo komt er nog meer voorbij waar je je vraagtekens bij kunt zetten.

Er hangt rond French Kiss veel wat niet lijkt te kloppen. Volgens de Nederlandse Wikipedia heet Lil Louis in het echt Louis Burns maar volgens de Engelse Wikipedia Marvin Burns. Dat gaat niet echt samen.
En verder is volgens de Engelse Wikipedia het nummer geschreven in natural F. Volgens mij klopt dat ook niet echt. De akkoorden bewegen zich voort rond de toonsoort F mineur. Dat wordt bevestigd door de uitstekende site chordify.
De klassieke musicus Johannes Matheson heeft ooit over F mineur gezegd dat het de toonsoort is van tederheid met een mogelijke uitbouw naar onrust en wanhopige melancholie.

Daarbij weet Louis het aantal witte en zwarte toetsen op een toetsenbord volledig gelijk met elkaar in overeenstemming te brengen. Vier witte en vier zwarte toetsen delen hun harmonieën als ideale koppeltjes met elkaar. Louis heeft hier precies de juiste keuzes gemaakt.
En dat weet hij zo spannend op te bouwen dat ik maar één reactie hierop heb in twee woorden: diepe respect.

avatar van pureshores
geplaatst:
23: Siedah Garrett-Do you want it right now


De sessie-zangeres/studio muzikante/achtergrondzangeres.
Een beetje minzame beschrijving van veel dames die toch zelf ook een cruciale rol spelen in bekende dance hits, bijvoorbeeld Sylvia Mason-James, Juliet Roberts, de hierboven al genoemde Shawn Christopher.
Maar ook de Amerikaanse Siedah Garrett spendeerde een groot deel van haar lange nog steeds lopende carriere aan de zijkant. Volgens wiki zong zij o.a. mee op de vraag "Who's that girl?" van Madonna en True blue.
Toch kent de massa haar van haar duet met de King of Pop, in 1987 was het een grote hitsingle van Bad, het welbekende "I just can't stop loving you". Tevens pende ze mee aan Man in the mirror.

Maar al eerder in de 80's had ze een andere flinke duet hit. "Don't look any further" samen met Dennis Edwards was in 1984 een kneiter van een hit en heeft ook een classic status vergaard.

Tussen al die duetten en klusjes door nam Garrett zelf ook singles op die in meer en mindere mate succesvol bleken.
"Do you want it right now?" is een clubplaat uit 1985 met de typische blikkerige drumcomputer produktie uit die tijd.
Het is een populair nummer dat ook door anderen gebruikt is, Degrees of Motion had er in 1994 een dance cover mee en in 1996 werd het nummer weer een hit door het als vocal te plaatsen op Gat Decor's Passion uit 1992.
Gat Decor - Passion (Do You Want It Right Now) (Official Video) - YouTube

Garrett nam in 1997 het Brand New Heavies stokje over van zangeres N'Dea Davenport en was de lead voor het album Shelter met o.a. de singles Sometimes en You've got a friend.
Recenter had ze in de 00's nog een hitje met de Freemasons "Rain down love"



Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=l4dTB3X30UQ

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


avatar van pureshores
geplaatst:
22: Kool & The Gang-Steppin' out

De Amerikaanse funksters van Kool & The Gang mogen eigenlijk ook niet ontbreken in de lijst.
Zij hebben zoveel genres verenigd in hun eigen muziek dat ze een schatkist aan inspiratie voor de hiphop en dance van 80's, 90's tot nu aanleveren. De groep heeft in de succesjaren rnb, soul, disco, funk, pop en rock in een blender gegooid en zorgde voor een dampende feestelijke mix waar blazers vaak een grote rol in speelden.
Het debuutalbum Kool & The Gang werd uitgebracht in 1970 waarna met een moordend tempo nog 10 albums in de jaren '70 werden uitgebracht, een erg arbeidsintensieve act. Waar het debuut nog instrumentaal was werd gaandeweg de 70's zang toegevoegd. Hits volgden snel zoals Hollywood swinging en Jungle boogie. Ook de disco deed zijn intrede in de muziek van KooL & The Gang.

In 1981 verscheen het album Something special waar Steppin' out van afkomstig is. Naar mijn mening een wat minder bekende track en daarom mag hij hier wel uitgelicht worden.
Het nummer zit ook weer vol met blazers, een hoog meezing gehalte en disco geluidjes. Zanger James Taylor was inmiddels ook tot Kool & The Gang toegetreden en schreef mee aan dit nummer.

Wie door een best of van Kool & The Gang gaat zal allerlei herkenning vinden en in de discografie nummers van DJ Kool, TLC, Coolio, Snoop Dogg, Madonna, DJ Jazzy Jeff & The Fresh Prince en vele anderen terughoren.

De groep bestaat nog steeds met de zoveelste line up, maar recent plaatwerk is er niet sinds 2013.


Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=rgzXzhuJuZM

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


avatar van pureshores
Poeha schreef:
Iets mindere dan de eerdere 2 singles, maar voor mij nog zeker een 9 scorend. Gewoon alledrie vette tracks, nog steeds.
Ook dat nummer van Eric & the Good Good Feeling is nog goed te pruimen, maar wel beduidend minder sterk dan die van S'Express.


Bij benadering nu is deze inderdaad veel minder dan de eerste twee, Superfly guy is bij mij nu op naar het voorbijstreven van Theme (overplayed). Ik kan mij ook totaal niet herinneren dat SG veel op de radio werd gedraaid, de BBC waar ik toen heilig naar luisterde gaf de early house overdag weinig airplay, zeker de plaatjes die de top 20 niet haalden

avatar van Poeha
Superfly Guy is toen toch regelmatig voorbij gekomen op de radio. En ik luisterde toen vrijwel alleen maar Top 40

avatar van pureshores
Ik luister nu naar Mantra for a state of mind van album 2, die is ook erg leuk

avatar van pureshores
21: Thompson Twins-Love on your side

Terwijl de dance top 100 en andere lijsten op MM snel in behandeling gaan, zitten we hier qua tempo ook in de 80's
Maar bijna halverwege nu en we gaan Sheffield maar even aandoen.
Daar kennen we uiteraard als koploper The Human League en daarna ABC.
The Thompson Twins komen ook uit Sheffield en passen naadloos in de scenery van de early 80's: synthpop met hoge dansbaarheid en uiterlijk in de lijn van de Kajagoogoo's en Duran Duran's van die tijd.
In 1983 is het tijd voor het derde album na debuut A Product of...(Participation) uit 1981 en Set uit 1982.
Quick step and side kick wordt bepaald door de synthesizer en op dat moment bestaat de groep die veel formatiewisselingen heeft gehad uit zanger Tom Bailey, percussion/drums/zangeres Allannah Currie en keyboarder Joe Leeway.
De single Love on your side haalde de 9e plaats in januari 1983 in de UK en swingt de pan uit met synth geluidjes, strakke drum en blazers. En in deze samenstelling blijft de groep tot 1986 opereren, in dat jaar vertrekt Joe Leeway en zijn de Thompson Twins "echt twins" totdat de groep er in 1993 de brui aan geeft. Zoals zoveel synthpop acts nemen de Thompsons richting de 90's ook steeds meer invloeden mee van de opkomende house en hiphop, maar hun latere werk slaat een stuk minder aan.
Prive waren Tom Bailey en Allannah Currie ook een tijd een stel, maar ze scheidden in 2003.




Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=N66cGvR5yvU

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


avatar van Marzipaintree
pureshores schreef:
23: Siedah Garrett-Do you want it right now

Do you want it right now? vroeg ik nog aan pureshores vlak nadat hij dit nummer plaatste.
Nu reageer ik eindelijk op nummer 23.
Waarom zo laat? Omdat ik niet het vuur uit de sloffen gelopen heb? Het tegendeel is waar. Ik kende dit nummer niet. Sterker nog, ik kende de zangeres niet.

Who's that girl? Dat dacht ik bij Siedah Garett. Pureshores heeft deze zangeres een uitgebreide CV gegeven. Dus wat valt er dan meer over te zeggen dan je eigen ervaringen te uiten bij het voor het eerst horen van dit nummer?
Wat ik ervan vind? Een klap op de vuurpijl, heel verrassend.

Don't look any further? Ik ben meteen op internet het oeuvre van deze zangeres gaan uitzoeken. Ook niet slecht. Ze heeft meerdere ijzers in het vuur. Ze blijkt diverse relaties te hebben met diverse beroemdheden (van Micheal tot Quincy tot Shakakan). Ze is bij diverse projecten betrokken waaronder dansfilms.

Fast forward? Die ontbreekt nog in haar Pureshores-CV.
De jaren 80 kent enorm veel dansfilms. Meestal beginnen ze met een f. Want in de jaren 80 hadden we nog de gulden en de f. staat voor florijnen, het teken waarmee we destijds nog de gulden representeerden. In de jaren 80 stond de f gelijk aan geld verdienen. En dat deden die films dan ook.
Fame the movie uit 1980, Fame de TV-serie uit 1982, Flashdance uit 1983, Footloose uit 1984 . Allemaal f-jes.
En "Do you want it right now" komt dan weer uit Fast Forward uit 1985, dubbel ff.
Helaas vielen de opbrengsten wel wat tegen. De film ook. Ik heb vorige week de hele film bekeken. Dat viel niet mee.

I don't go for that? Het is net als met die andere f-jes. Meestal zijn de films qua muziek en dans nog wel de moeite waard maar de verhaallijnen zijn meestal niet om door te gluren. Vaak zijn ze ook nog hetzelfde.
Er is meestal in die films een soort wedstrijd gaande. Een survival of the fittest. De afloop is voorspelbaar. De winnaar is bekend.
Net als met sommige sprookjes. Ze dansten nog lang en gelukkig. En waar in sprookjes draken voorkomen zijn dit soort films zelf draken. Zeker wat de verhaallijnen betreft.
Fast forward is zo'n uitgebluste draak waar ze blijkbaar veel geld aan probeerden te verdienen. Siedah weet die draak nog een beetje vuur te geven.
Siedah verdient het daarom om soms meer als zangeres op de voorgrond te komen.

Sometimes? Ze blijkt niet alleen zangeres op veel nummers maar is ook heel vaak de componiste. Met die Brand New Heavies bijvoorbeeld.
Maar als ze het helemaal alleen probeert dan valt het succes tegen. Daarom heeft ze meestal iemand naast zich. Ze probeert het soms alleen maar is toch op haar best in combinatie met anderen. Dan doorstaat ze de vuurproef ruimschoots. Mede dankzij haar diverse talenten.

K.I.S.S.I.N.G? Het lijkt een acroniem. En dat is het ook. Alleen moet de K een C zijn. Dan krijg je: Composing, Implementing, Singing, Scribing, Improving, Naming, Gaining. De componist staat vooraan. Ik wil sowieso een lans breken voor componisten. In de klassieke muziek is dat vaak het startpunt om muziek te leren kennen maar in de populaire muziekscene zijn composers diep weggestopt.
De dollars, euri's en florijnen staan dan hier weer achteraan.
Maar ik ga niet lopen beweren dat het onbelangrijk is. De schoorsteen moet wel blijven roken.

avatar van pureshores
K. I. S. S. I. N. G. kende ik niet, die zag ik bij het 1988 topic paar keer voorbij komen.

Bij Brand New Heavies uiteraard een ondankbare taak om na Davenport de leadzangeres (en uithangbord) te zijn al was dat album toch erg succesvol.

avatar van Poeha
Maar met Sometimes wel meteen de beste BNH track voortgebracht
K.I.S.S.I.N.G. ben ik ook absoluut een liefhebber van.

En Don't Look Any Further...niet verder ouwehoeren... ook gewoon weer een fraaie song.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:25 uur

geplaatst: vandaag om 18:25 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.