Heather Nova - London Rain (Nothing Heals Me Like You Do)

MTV ----> Heart and Shoulder ----> Wow! ----> Siren kopen ----> London Rain, schitterend nummer, haar mooiste ooit en dat zal altijd zo blijven wist ik meteen al. Zo is het ongeveer gegaan...en gebleven
En wat mij betreft is Siren haar mooiste en beste album ook, ook al is die hiervoor ook schitterend. Ik ken alleen de laatste paar van haar niet. Een album dat ik ook meenam naar Guadeloupe en daar veelvuldig draaide, evenals Bury the Hatchet van The Cranberries. Pasten allebei perfect bij de feel daar. Als we aan het werk waren op de site vlakbij het strand ging het ineens na uren een flinke bak hitte echt regenen als een moesson ofzo, heel veel heel kort. T was Mei en Juni, lente dus en London Rain voelt ook echt als een frisse lenteregen, heerlijk! Wat een song, heerlijk uptempo, wat een vrolijkheid! Die fijne kickstart al met de drums en die janglesound in de gitaar, zalig. Heather met haar zachte ijle stem uit duizenden, wat een gevoel! Gewoon een übergeweldige song!

https://i.pinimg.com/originals/53/d7/23/53d723b1f1a0d4d5cdf847e43c2deace.jpg

I'm coming, I'm coming home to you
I'm alive, I'm a mess
I can't wait to get home to you
To get warm and undressed

There've been changes beyond my dreams
Everybody wants me to sing
There've been changes beyond my grasp
Things I'm sinking in

So keep me, keep me in your bed all day, all day
Nothing heals me like you do
Nothing heals me like you do

And when somebody knows you well
Well, there's no comfort like that
And when somebody needs you
Well, there's no drug like that

So keep me, keep me in your bed all day, all day
Nothing heals me like you do
Nothing heals me like you do

And when I'm home, curled in your arms
And I'm safe again
I'll close my eyes and sleep, sleep
To the sound of London rain

So keep me, keep me in your bed all day, all day
Nothing heals me like you do
So keep me, keep me in your bed all day, all day
Nothing heals me like you do
Nothing heals me like you do

Nothing falls like London rain
Nothing heals me like you do
Nothing falls like London rain
Nothing heals me like you do
Nothing falls like London rain
Nothing heals me like you do
Nothing falls like London rain
Nothing heals me like you do

Everything Everything - No Reptiles

Ik heb in principe genoeg aan mijn eigen muziek en dat is veel, veel te veel zelfs. Dan nog wat je op bv MuMe of anderszins online ontdekt by chance. Of op Spotify bijvoorbeeld. En dan heb ik het niet eens over de meer dan 100 cds die hier nog liggen, gesealed en al, die ik afgelopen maanden/jaren her en der gekocht heb en gewoon nog niet aan toe gekomen ben. O wacht, ik heb het er wel over De hoofdmoot is voor mij in alles 80s/90s, maar ook recenter of ouder is prima als het maar goed is Maar zo af en toe vind ik het leuk om hier random een topic in te duiken qua recente muziek en er iets uit te pikken. Zo leerde ik Lost in the Dream van The War on Drugs ook pas kennen, omdat het hier album van het jaar was. Op 1 Januari het jaar erop was ik in een goede bui en besloot dat album te gaan luisteren en het was een winner. Zo heb je nog ns wat Hetzelfde gold eigenlijk voor de track hier, ik had weer eens zin in wat nieuws, iets niet 80s/90s en kwam uit bij deze track en besloot 'm te gaan luisteren. Ik vond 'm eigenlijk meteen heel bijzonder en apart en vooral ook heel geweldig. Wat een emotie, wat een opbouw, steeds verder. En wat ook meehelpt is die climax of het toewerken maar die climax met die heerlijke synths die doen denken aan Nolan's Interstellar, die sfeer, die vibe. Ja, dan heb je me Schitterend gewoon, kippenvel

https://img.discogs.com/ld903pBbB7lVUruUVkuhdC1sRMc=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-7771001-1448424136-2594.jpeg.jpg

Slip from the trees to the dirt to the menace
To the wild to the car, under snow, cut to ribbons
Like a coral to your shin, like a manacle to swing

Fresh from the breast, now a river running fat
To the manor born a rat, to the manor born a flea
To a flood to a drain, now a rubber, now a chain

I was in the war
You were in the war

Plump from the sugar-water pump
With the city at your back to the cannon with a match
From a milk into a mass grave
Never mind that, I can take that

Bones in a bowl like a toad-in-the-hole
Take the shape of the mould
Like a mummy on a pole and a merry little head
Bob around when you're dead

I was on my knees
You were on your knees

And no reptiles, just soft boiled eggs in shirts and ties
Waiting for the flashing green man
Quivering and wobbling just like all the eggs you know

I'm going to kill a stranger
So don't you be a stranger

Oh baby, it's alright
It's alright to feel like a fat child in a pushchair
Old enough to run
Old enough to fire a gun

Oh baby, it's alright
It's alright to feel like a fat child in a pushchair
Old enough to run
Old enough to fire a gun

Oh baby, it's alright
It's alright to feel like a fat child in a pushchair
Old enough to run
Old enough to fire a gun

Oh baby, it's alright
It's alright to feel like a fat child in a pushchair
Old enough to run
Old enough to fire a gun

Just give me this one night
Just one night to feel like I might be on the right path
The path that takes me home
Wise enough to know myself

Just give me this one night
Just one night to feel like I might be on the right path
(Home)
Old enough to fire a gun

Just give me this one night
Just one night to feel like I might be on the right path
The path that takes me home
Wise enough to know myself

Just give me this one night
Just one night to feel

Paradise Lost - Enchantment

I want my MTV...

Yes, ook weer leren kennen via deze zender. Niet direct via Headbanger's Ball, want de singles van hun album One Second waren redelijk radio-friendly. Ze bevielen me wel. Op naar de Plato om dat album te luisteren, maar als album geheel vond ik 'm wat tegenvallen. Vervolgens de verzamelaar Paradise Lost - Reflection erbij gepakt en beluisterd, dat beviel al stukken beter. Vooral Hallowed Land, man man wat een song , wat een rush, die had hier net zo goed kunnen staan. Uiteraard gekocht en meegenomen, ik was in de beginjaren van mijn studie een erg ongelukkige jongen, kon mijn draai niet vinden, vandaar dat ik een beetje een 'metalhead' werd, het boze en harde in de muziek sprak me erg aan. Maar ik vind dit niet per se hardcore metal, dat is volgens mij veel harder. Ik noem het maar melodieuze powerrock.
Ook dit album ging mee naar Guadeloupe. Ik zie me nog liggen in de zon op het eiland La Désirade vlakbij, onder een palmboom voor wat schaduw, oortjes in van mijn discman en vooral Hallowed Land op repeatstand. Helaas viel ik een keer in slaap onder zo'n palmboom daar en was zowat mijn hele rug verworden tot oranje pulp en pus. Ernstig verbrand! Jaja, het zat weer eens niet mee Een week erge pijn gehad, op mijn buik moeten slapen en behandeld moeten worden met een zinkachtig poeder. Was blij toen ik er weer vanaf was
Eenmaal thuis op zoek naar het album waar Hallowed Land op stond, Draconian Times dus, het album van ze wat het beste in mijn straatje past, vooral Kant A is briljant. Sowieso doet dat album mee met de mooiste albumhoes ooit competitie Erg genoten van weer en dan vooral van de magistrale opener Enchantment, dat veel weg van een symphonie heeft met die piano en feeërieke sfeer, vooral het prachtintro en prachtoutro. Maar de song als geheel is erg fijn en heeft een mooie opbouw. Voor Paradise Lost puristen was dit de afhaakplaat volgens mij en hierna met One Second helemaal. Maar ik koester deze parel nog steeds, met zijn misschien wel wat grunge-y feel. Wat jullie Rudi S en Johnny Marr

https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3305.jpg?cb=1549859576

Like a fever, fever - inside of me
Like a fever, fever - inside of me

Stand fast, faithful one
See the moon and not the sun but I...
All I need is a simple reminder

Breakdown frail affairs
Turn from the elusive starts but I...
All I need is a simple reminder

Guilt is feeding, feeding, inside I'm cold

In depth grasp the chains
Struggle as the waters gain but I...
All I need is a simple reminder

Observe the formation fight until the battle's won
But I... All I need is a simple reminder

There's no rule to say you'll cry alone
Just find the strength to help you carry the load
Reverse the frown and let the power surge
But when alone you cannot resist the urge

Feel it, feel it, like the pain of dying
Feel it, feel it, like the pain of dying

Hold on face to face damaged by the
Sad disgrace but I...
All I need is a simple reminder

Twisting the knife in vain end the
Grief but who will gain but I...
All I need is a simple excuse

Omg toevallig deze CD gekocht, echt letterlijk vorige week Nice timing! Geweldig nummer ook.

John Martyn - Fisherman's Dream

De eerste keer dat ik iets hoorde van John Martyn was via dezelfde Chill Out verzamelaar als waar Who Knows Where the Time Goes van Fairport Convention op stond, mijn nr. 100 Daar stond de track Solid Air op, ik vond het meteen prachtig en definitely een chillout track Toch leuk die gratis cd's soms bij muziekbladen, anders had ik sommige artiesten misschien nooit ontdekt
Late 90's voor het eerst in Londen geweest, op excursie vanwege de studie en aldaar bij HMV op Piccadilly Circus (waar we veel te vinden waren) voor een zeer schappelijk prijsje een dubbel verzamel cd van hem gekocht. Erg van genoten, wat me vooral verbaasde was dat hij zoveel verschillende stijlen had, er zaten echt wat vernieuwende dingen bij. Clapton noemde hem ook groter dan hijzelf en verbaasde zich erover dat John niet veel groter en bekender was dan hij was. Een beetje een contrast na Paradise Lost, maar soit Ik ga ook helemaal lekker op zwijmelmuziek zoals deze, die typische 80s klank in de synths, dat zalige "belletje" alsof het van de andere kant van het leven komt. En ook John is in vorm met zijn soms binnensmondse zang (maar dat vind ik juist wel mooi), vol overgave, vol lieflijkheid. Aan het eind bij die gitaarsolo meen ik zelfs een beetje The War on Drugs vibe te ervaren, hoor ik nu pas eigenlijk. Mooi!

https://www.musicmeter.nl/images/cover/62000/62533.jpg?cb=1593935898

What happened to the fisherman's dream
When they rowed that last boat down
What happened to the fisherman's dream
When he cast his last net around.

What happened to the fisherman's love
When they drove him over the hill
What happened to the fisherman's dream
When they laid him in the ground.

Tell me, did it fade away?
Did it fade on down to the ocean
Did it fade away
Did it fade on down to the sea.

What happened to the fisherman's love
Was it nowhere to be found
What happened to the love of the fisherman
When they drove that last nail down.

Tell me, did it fade away?
Did it fade on down to the ocean
Did it fade away
Did it fade on down to the sea
The ocean and the sea.

Tell me, did it fade away?
Did it fade on down to the ocean
Did it fade away
Did it fade on down to the sea

Morrissey - The Never-Played Symphonies

And I don't much mind dying
When there is nothing left to care for anymore

Hierna nog 11 songs te gaan In mijn top 100 zagen we al het prachtig mistroostige Seasick, Yet Still Docked. En zie hier, even prachtig en mistroostig, deze glorieuze Moz track Daar nog springlevend, maar met pijn en overpeinzingen aan de kade, hier op zijn sterfbed. Wat een prachtige gelatenheid, en niemand anders dan Moz kan de muziek op die manier nog eens extra benadrukken met zijn stem. Die lange, op een zoele wind gedragen klanken van zijn stem. Ook mijn vriendin is er hartstikke verliefd op. In Forever Blowing Bubbles zullen we zeker meer Moz terugvinden Maar Mozzer toch, waarom niet op You Are The Quarry zelf, maar slechts als b side, waarom waarom? Misschien wel gewoon omdat het qua klank niet echt pas bij de rest. Klopt wel eigenlijk, ik zou hem goed vinden passen qua klank en zeker qua sfeer in de tonen bij de ballads achteraan Kill Uncle, een van mijn fave albums Moz als zogenaamde mensenhater heb ik me nooit in kunnen vinden, zoals wel eens beweerd wordt. Die hebben vast nooit een song als deze gehoord... De nooit gespeelde symphonieën, de onvervulde dromen, dat zijn wel gedachten voor een sterfbed ja, maar Moz is hier volledig in berusting. Ach, ik kan wel doorgaan, maar laat beter de song tot je hart doordringen

https://lastfm.freetls.fastly.net/i/u/500x500/53f8bff3b3fb4e9a9e6411a1eb2ad4c2.jpg

Reflecting from my deathbed
I'm balancing life's riches
Against the ditches
And the flat gray years in-between
All I can see are the never-laid
That's the never played symphonies

I can't see those who tried to love me
Or those who felt they understood me
And I can't see those who
Very patiently put up with me
All I can see are the never-laid
Or the never played symphonies

You were one, you meant to be one
And you jumped into my face
And laughed and kissed me on the cheek
And then were gone forever
Not quite

Black sky in the daytime
And I don't much mind dying
When there is nothing left to care for anymore
Just the never layed
The never played symphonies

You were one, you knew you were one
And you slid right through my fingers
No not literally
But metaphorically
And now you're all I see
As the light fades

Ja, had zeker op het album genieten, juweeltje

Mooi dat je de vergelijking met KU maakt. Dat heeft een vergelijkbaar prachtig nummer - I’ve Changed My Plea to Guilty - dat bizar genoeg ook niet op het originele album kwam.

Manic Street Preachers - Motorcycle Emptiness

Ik zeg het maar meteen: DE LANGE VERSIE!!! Gewoon ff op je eerste album meteen je beste song ooit maken. En dan wel een jeugdanthem van jewelste! Eentje die zn eigen leven is gaan leiden. Weinig bands die er überhaupt zo eentje hebben, dus hulde! Ik was heel jong toen ik deze voor het eerst hoorde, iets te jong om het magistraal te vinden, maar dat kwam wel goed De titel vond ik heel apart, hoe verzin je zoiets? Maar dit is wel de eerste song van ze die ik leerde kennen. Ik heb ze gevolgd tot en met de singles van This Is My Truth... en ben toen gestopt. Waarom? Geen idee, gebeurt gewoon ofzo, maar de kwaliteit werd ws ook minder of er zijn sowieso weinig 90s bands die de 90s overleefd hebben en hebben kunnen continueren in het volgende decennium. Wat is er zo goed aan deze band of song? Heb je even? Ik ken geen enkele band met zulke lyrics. Totaal anders dan wat de meeste anderen doen. Het zijn een soort gedichten. Losse maatschappijkritische constructs die samen regels en zinnen vormen, zonder dat het zinnen zijn en een verhaal. Poëzie dus. Maar zo is de jeugd ook, alle kanten op en niet vastomlijnd. Dat komt later pas als je ouder en wijzer wordt. Of dat nou per se beter is is de vraag Wat heerlijk dat deze band er toen was, echt een band voor de jeugd James zingt het heel bevlogen. Ook de drums zijn hier heel sterk en kenmerkend, een geweldig ritme. Meestal zijn drums in een song een soort opvulling of je hoort niet echt een duidelijk iets, maar dat is hier wel anders. Schitterend piano -en synthwerk. En dan de gitaar...en dan de gitaar...oioi. Die mag zwieren, alle kanten op, heerlijk die distorted snerpende sound. Na een heerlijke bridge, plucking violins incluis gaan we naar de finale, waarna een ietwat verstilling het refrein nog 1 keer langskomt en vervolgens de gitaar het werk melancholisch mag afmaken in het outro, alle kanten op, en we over de straten van de betonnen stad in extase rennen, nee vliegen, zweven. Want de jeugd is vrij, niet te stuiten en wil vrij zijn

https://img.discogs.com/wrw7GJ7NR7XSzU5zp9uTF4DTFXc=/fit-in/600x523/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-4456286-1545300947-1098.jpeg.jpg

Culture sucks down words
Itemize loathing and feed yourself smiles
Organize your safe tribal war
Hurt, maim, kill and enslave the ghetto

Each day living out a lie
Life sold cheaply forever, ever, ever

Under neon loneliness motorcycle emptiness
Under neon loneliness motorcycle emptiness

Life lies a slow suicide
Orthodox dreams and symbolic myths
From feudal serf to spender
This wonderful world of purchase power

Just like lungs sucking on air
Survivals natural as sorrow, sorrow, sorrow

Under neon loneliness motorcycle emptiness
Under neon loneliness motorcycle emptiness

All we want from you are the kicks you've given us
All we want from you are the kicks you've given us

Under neon loneliness motorcycle emptiness

Drive away and it's the same
Everywhere death row, everyone's a victim
Your joys are counterfeit
This happiness corrupt political shit

Living life like a comatose
Ego loaded and swallow, swallow, swallow

Under neon loneliness motorcycle emptiness
Under neon loneliness everlasting nothingness

No Reptiles heb ik pas dit jaar echt ontdekt, kwam het tegen in een playlist, die ik al indommelend random beluisterde vlak voor het slapen gaan. Dat is pas echt een geweldige ervaring.

Echt een nachttrack ja

The Orchids - Bemused, Confused and Bedraggled

This is my song
it ain't very hard
and it ain't very long

Well put! Laten we maar bij de Indie blijven Van de bombastindie naar toch wel wat traditioneler indie, wat meer lo-fi, alhoewel als je deze track hoort Wat een uitgelatenheid! Early Orchids track An Ill Wind that Blows was de eerste song die ik hoorde uit de jaarlijstentopics. Een sferische prachttrack is dat, wel totaal anders dan we hier voorgeschoteld krijgen. De echte kennismakingsshow met deze Glasgowse band kwam in het Sarah Records topic. Single na single, EP na EP kwam voorbij met briljante leadtracks en evenzo geweldige of zelfs nog betere b sides. En dit is zo'n betere, veel betere, niet eens leadtrack De perfecte popsong in feite! Ultiem vrolijk vanaf de start en we knallen al vrij snel in het zalige refrein. De zang is een beetje timide, maar dat vind ik wel mooi, dat hoorde ook wel een beetje bij het verlegene van Sarah. Hoe moet je een perfect liedje verder uitleggen. Geweldige vibe, geweldig gitaarwerk dat er bij tijd en wijle bovenuit jubelt. Erg fijn bijna jazzy drumwerk, helemaal op het einde wanneer het bijna overrompelt met ook weer een glansrol voor de uitzinnige gitaar. Een heerlijk zalige instrumentale bridge. Koortjes en al, the works

Make me happy
make me smile

https://img.discogs.com/W_Zm8KNRvuqejI1jm9WZUJ-9BUE=/fit-in/600x615/filters:strip_icc():format(webp):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-1471622-1596806875-9074.jpeg.jpg

Fantastische ontdekking destijds.
En zeker een van de leukste songtitels ook

Kate Bush - Prologue

Running Up That Hill was Kaatje's eerste song die ik ooit hoorde, of het moet Wuthering Heights geweest zijn in de Zeg 'ns Aaa tijd op televisie, kun je nagaan. Zoiets staat me ook nog vaag bij. Het zal wel Wuthering zijn geweest, toch. Maar Running had ik als eerste op een cassettebandje. Maar ook hier laat mijn geheugen me een beetje in de steek. Of ik had dat bandje van een van mijn broers, of ik had 'm zelf opgenomen. Als jonge tiener wachtte ik altijd tot de Veronica Gids binnen kwam, en naast het mooie vrouwen kijken ging ik als eerste naar de laatste pagina's van de gids: de radioprogrammering om precies te zijn. Op naar de Arbeidsvitaminen van elke werkdag. Omcirkelen welke fab nummers die dag langs zouden komen en in de aanslag zitten met mijn wijsvinger op de recordknop om deze pareltjes op te nemen en te ownen, zodat ik ze naar believen zo vaak kon draaien als ik dat wilde. Volgens mij deed ik dat met Running ook. Aan het eind van het jaar was het natuurlijk Walhalla met de top 100 allertijden
Maar dit verhaal is alweer lang genoeg Kaatje heeft zoveel ongelooflijk mooi werk gemaakt. Waarom staat hier geen Running, Cloudbusting, Sensual World, This Woman's Work etc etc? Allemaal even mooi, maar je kunt er maar 1 of 2 kiezen en dat is in dit geval Prologue geworden van het dubbelalbum Aerial, het album dat ik het vaakst draai van haar, gevolgd door Hounds of Love. Als er 1 album bij uitstek een herfstalbum is dan is het Aerial wel en in dat seizoen draai ik 'm dus ook vrij vaak. En dan niet de herfst met al die slagregens vanaf November. Nee, de herfst van eind September/Oktober, met zijn verstilling, een beetje Indian Summer nog, dat zachte nog een beetje in de lucht en nog genoeg bladeren aan de bomen Maar wel het moment dat je voelt dat de zomer afscheid aan het nemen is, altijd pijnlijk Maar misschien wel mijn meest fave periode van het jaar, een periode van bezinning, stilte, de magische luchten, de spirituele maanden zeg maar Nou, dat wordt allemaal prachtig muzikaal verwoord in Prologue

https://www.musicmeter.nl/images/cover/31000/31396.jpg

We're gonna be laughing about this
We're gonna be dancing around
It's gonna be so good now
It's gonna be so good

Oh, so exciting, go on and on
Every time you leave us
So summer will be gone
So you'll never grow old to us

It's gonna be so good now
It's gonna be so good
Can you see the lark ascending?

Oh, so romantic, swept me off my feet
Like some kind of magic
Like the light in Italy
Lost its way across the sea

Roma Roma mia
Tesoro mio, bella
Cielo mio pieno di sole e luce
Balli così bene, bene

Pianissimo, pianissimo
What a lovely afternoon
What a lovely afternoon
Oh, will you come with us
To find the song of the oil and brush?

Wuthering Heights in de Zeg 'ns Aaa tijd. Welke connecties leg jij allemaal?

ik denk dat ik die video op tv zag in de 80s. Toen keken we zaterdagavond altijd Zeg 'ns Aaa met het hele gezin
En ja, ook ik had een dikke crush op Wiep

Lloyd Cole and the Commotions - Are You Ready to Be Heartbroken?

Lloyd Cole kwam tot mij via Tori Amos - Rattlesnakes van haar coveralbum Strange Little Girls dat mijn vriendin in de kast had staan. Een schitterende cover wat mij betreft, een van haar beste. Heel onderhuids en gevoelig. Ik was wel eens benieuwd naar het origineel, zoals naar meerdere van dat coversalbum. Zo geschiedde... toen ik het origineel hoorde was ik totaal geschokt, het was zo anders, bijna schizofreen vrolijk. Ik moest er heel erg aan wennen, maar dat kwam wel allemaal goed. Rattlesnakes heeft wel een beetje de vibe van een Seven Seas van Echo & the Bunnymen, toevallig ook uit 1984 Vervolgens meer liedjes van het album beluisterd via YT, die waren eigenlijk veel mooier en zodoende het album gebrand en van genoten. Afsluiter Heartbroken vond ik het mooiste bij eerste beluistering. Het heeft een beetje een Prefab Sprout vibe, ook een beetje dat melancholisch droevige zoals bij When Love Breaks Down en daar val ik dus altijd als een blok voor. Wat ik verder leuk vind zijn zijn teksten, vaak over popular culture, kunstverwijzen etc. Krijg er ook een beetje Brat Pack gevoel bij (ook rond die tijd). Eigenlijk heeft het Rattlesnakes album ook wel die Indian Summer feel vibe, zoals bij Kate Bush hiervoor. Ook het debuutalbum van Counting Crows heeft dat wel. Camera Obcura - Lloyd, I'm Ready to Be Heartbroken hebben Lloyd nog eens mooi geantwoord, ook een heel fijne band

https://www.musicmeter.nl/images/cover/6000/6054.jpg?cb=1570525194

Looking like a Born Again, living like a heretic
Listening to Arthur Lee records
Making all your friends feel so guilty about their cynicism
And the rest of their generation
Not even the government are gonna stop you now

But are you ready to be heartbroken?
Are you ready to be heartbroken?

Pumped up full of vitamins
On account of all the seriousness
You say you're so happy now
You can hardly stand

Lean over on the bookcase
If you really wanna get straight
Read Norman Mailer
Or get a new tailor

Are you ready to be heartbroken?
Are you ready to be heartbroken?
Are you ready to bleed?

What would it take, what would it take to wipe
That smile off of your face?
Are you ready to be?
Are you ready to bleed?

Are you ready to be heartbroken?
Are you ready to be heartbroken?
Well, you better get ready now, baby
Ready to bleed
(Ready to bleed)
Ready to bleed

Billy Idol - Eyes Without A Face

Les yeux sans visage

Disclaimer: Forever Blowing Bubbles zal loaded met 80s tracks zijn Dit is precies zo'n track waarom de 80s geweldig waren . Maar dit is ook precies zo'n track waarom mensen de 80s absoluut verafschuwen. But I don't give a f**k about them . Ik kende eerst de rock-a-Billy kant van hem. Rebel Yell, Hot in the City, White Wedding etc. Allemaal fijne songs natuurlijk. Ik had nooit gedacht dat Billy ballad-style zou gaan, maar dat maakt het ook zo leuk en hij brengt het er meer dan goed van af, wat heet. Wat een song! Die typische 80s productie, die klanken, dat diepe en warme, bij tijd en wijle yearning gevoel, yes! Beste decennium ooit! Billy die een beetje als met tranen in de ogen zingt, de emotie schittert erdoorheen, fabelhaft, zoveel gevoel en emotie. Dan Perri Lister die Les yeux sans visage erdoorheen zingt op de achtergrond, naar de gelijknamige Franse film, heavenly bliss...poeltjes Luigi

https://img.discogs.com/QMlCd1eAoH89pHWT6BIIcWdxOvs=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-574675-1262639233.jpeg.jpg

I'm All Out Of Hope
One More Bad Dream Could Bring A Fall
When I'm Far From Home
Don't Call Me On The Phone
To Tell Me You're Alone
It's Easy To Deceive
It's Easy To Tease
But Hard To Get Release
Les Yeux Sans Visageeyes Without A Face
Les Yeux Sans Visageeyes Without A Face
Les Yeux Sans Visageeyes Without A Face
Got No Human Grace Your Eyes Without A Face
I Spend So Much Time
Believing All The Lies
To Keep The Dream Alive
Now It Makes Me Sad
It Makes Me Mad At Truth
For Loving What Was You
Les Yeux Sans Visage Eyes Without A Face
Les Yeux Sans Visage Eyes Without A Face
Les Yeux Sans Visage Eyes Without A Face
Got No Human Grace Your Eyes Without A Face
When You Hear The Music You Make A Dip
Into Someone Else's Pocket Then Make A Slip
Steal A Car And Go To Las Vegas Oh The Gigolo Pool
I'm On A Bus On A Psychedelic Trip
Reading Murder Books Tryin' To Stay Hip
I'm Thinkin' Of You You're Out There So
Say Your Prayers
Say Your Prayers
Say Your Prayers
Now I Close My Eyes
And I Wonder Why
I Don't Despise
Now All I Can Do
Is Love What Was Once
So Alive And New
But It's Gone From Your Eyes
I'd Better Realise
Les Yeux Sans Visage Eyes Without A Face
Les Yeux Sans Visage Eyes Without A Face
Les Yeux Sans Visage Eyes Without A Face
Got No Human Grace Your Eyes Without A Face
Such A Human Waste Your Eyes Without A Face
And Now It's Getting Worse

Pearl Jam - Off He Goes

Toen ik 13/14 was was Alive groot, heel groot, de eerste song die ik van ze kende. Ik vond het bizar dat rond die tijd de track toen al zo hoog stond in de Top 100 Allertijden. Ik vond dat je zoiets moest verdienen over tijd zoals de top 3 dat die jaren steevast Bohrap, dat hotelletje en Child in Time was (die ik toen alle 3 geweldig vond), rijpen tot het een klassieker was geworden door de jaren heen. Dit was voor ik wist had van het concept moderne klassieker Gretz . Maar eigenlijk deerde dat niet zo heel veel, ik vond het een geweldig nummer en nam het dus op op een cassettebandje met een shitload aan U2 nummers, mijn fave band. En ook Jeremy vond ik wel cool op MTV. Het duurde wel tot mijn eind teens/begin 20's dat ik een album van ze kocht. Ik was eens thuis bij een vriend die ik had leren kennen op de gezinsvakanties naar Zuid-Frankrijk. Die liet Vs. horen. Toen ik opener Go hoorde wist ik dat ik het album moest kopen en Vs. vind ik nog steeds hun beste en fijnste album, op de voet gevolgd door No Code, waar deze track op staat. Nog Vitalogy gekocht (matig) en Yield en Riot Act (kan ik soms nog wel van genieten). Uiteraard ook Ten gekocht en ook die vond ik ook erg goed. Nu draai ik die eigenlijk helemaal niet meer, ik vind het een van de meest overschatte albums allertijden of Pearl Jam een van de meest overschatte bands, hoor je dat Johnny Marr . Dan zie je dus hoe je smaak kan veranderen of hoe je tot inzicht komt Ik vind ze nu niet heel slecht, maar gewoon way overschat. Dat zie je ook wel aan de laatste zoveel albums, veel van hetzelfde.
Maar ze hebben natuurlijk ook nog wel genoeg moois, zoals deze parel vol bezinning, gevoel, vol Americana, beetje Jack Kerouac's On the Road feel. Eddie's stem past daar ook prima bij. Cowboysong, akoestisch gitaartje, kampvuurtje erbij, ja van die sfeer hou ik wel. Met een weemoedig onderwerp over een man/vriend die weggaat, terug komt en ziet dat er weinig veranderd is, behalve de bullshit om hem heen, die is alleen maar groter geworden en dus vertrekt ie weer. Eddie's stem is perfect voor dat soort thema's, hij weet dat prachtig en melancholisch te brengen en zo klinkt de song verder ook... Daar gaat ie weer

https://img.discogs.com/grCD41dU5T-xM3nmN9_TwcwNjSI=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-546190-1575587711-2133.jpeg.jpg

One, two, one, two

Know a man his face seemed pulled and tense
Like he's riding on a motorbike in the strongest winds
So I approach with tact
Suggest that he should relax
But he's always movin' much too fast
Said he'll see me on the flip side
On this trip he's taken for a ride

He's been takin' too much on
There he goes with his perfectly unkept clothes
There he goes

He's yet to come back
But I've seen his picture
It doesn't look the same up on the racks
We go way back
I wonder 'bout his insides
It's like his thoughts are too big for his size

He's been taken where, I don't know?
Off he goes with his perfectly unkept hope
There he goes

And now I rub my eyes for he has returned
Seems my preconceptions are what should have been burned
For he still smiles and he's still strong
Nothing's changed, but the surrounding bullshit, that has grown

And now he's home, and we're laughing, like we always did
My same old, same old friend
Until a quarter-to-ten

I saw the strain creep in
He seems distracted and I know just what is gonna happen next
Before his first step, he is off again

Een mooi stukje zelfreflectie van Eddie.
Die heeft hij ook op mijn fav Present Tense van datzelfde album.

5 to go...

1x 60s
2x 80s
2x 90

1 x NL

Als 1x NL maar niet Marco B/Rene F/Racoon of Kane is
Anders wordt het Luigi's throw up zakje

Nee daarvan bubblet de drek zo omhoog mijn keel uit

Liesbeth List & Ramses Shaffy - Pastorale

Geen leven dat ik niet begon

Wat een zin, zou willen dat ik 'm geschreven had, ware poëzie! Pastorale heb ik leren kennen via mijn vriendin, ze zette 'm wel eens op, ik vond het meteen prachtig! Ik zal even zeggen dat ze lid moet worden op MuMe, dan maakt die zogenaamde vervelende zeikindie wat meer kans in de Ladder
Pastorale...zo'n nummer dat grootser dan groots is. De Nederlandse Northern Sky, maar dan anders Misschien was er geen ander dan Ramses met zo'n zeggingskracht en expressie in zijn stem, zeker als je hoort hoe hij dit lied hier brengt. Hij is dan gewoon de Zon. Ben benieuwd of hij tot de groten der aarde behoord zou hebben als hij in het Engels opgegroeid zou zijn, waarschijnlijk wel. Een gesprek tussen de Zon en de Aarde, gesymboliseerd als een kind op het strand. Tekst geweldig, muziek geweldig. Lieflijke Liesbeth en bombastische (Land van Maas en Waal-achtig, niet zo gek want Pastorale is ook van de hand van Boudewijn en Lennart) Ramses, zonder dat het waar dan ook teveel kitsch of sentimenteel wordt. Simpelweg prachtig en ontroerend, brengt me terug naar mijn kindertijd, de tijd van madeliefjes plukken en kettingen van maken in opa en oma's tuin. De onbezorgdheid van een kind Liesbeth en Ramses, op aarde een twee- eenheid en sinds vorig jaar zijn het kind en de Zon weer samen

https://img.discogs.com/K3yaCcDzmgVXT4Gc6qf38VDBfHw=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-995606-1321642637.jpeg.jpg

Mijn hemel blauw met gouden harp
Mijn wolkentorens, ijskristallen
Kometen, manen en planeten, aah alles draait om mij
En door de witte wolkenpoort tot diep onder de golven
Boort mijn vuur, mijn liefde, zich in de aarde
En bij het water speelt een kind
En alle schelpen die het vindt gaan blinken als ik lach

'k Hou van je warmte op mijn gezicht
Ik hou van de koperen kleur van je licht
Ik geef je water in mijn hand
En schelpen uit het zoute zand
Ik heb je lief, zo lief

Ik scheur de rotsen met mijn stralen
Verhoog de meren in de dalen en
Onweersluchten doe ik vluchten, aah als de regen valt
Verberg je ogen in een hand
Voordat m'n glimlach ze verbrandt
M'n vuur, m'n liefde, mijn gouden ogen
't Is beter als je nog wat wacht
Want even later komt de nacht en schijnt de koele maan

De nacht is te koud, de maan te grijs
Toe neem me toch mee naar je hemelpaleis
Daar wil ik zijn alleen met jou
En stralen in het hemelblauw
Ik heb je lief, zo lief

Als ik de aarde ga verwarmen
Laat ik haar leven in m'n armen
Van sterren weefde ik het verre, aah het noorderlicht
Maar soms ben ik als kolkend lood
Ik ben het leven en de dude
In vuur, in liefde, in alle tijden
M'n kind ik troost je, kijk omhoog
Vandaag span ik mijn regenboog
Die is alleen voor jou

Nee nooit sta ik een seconde stil
'k Wil liever branden neem me mee
Geen mens kan mij dwingen wanneer ik niet wil
Wanneer je vanavond gaat slapen in zee
Geen leven dat ik niet begon
En vliegen langs jouw hemelbaan
Je kunt niet houden van de zon
Ik wil niet meer bij jou vandaan

Ik heb je lief, zo lief
Ik heb je lief, zo lief
Ik heb je lief, zo lief
Ik heb je lief, zo lief

Een monument nog altijd! Gaat het vast goed doen in de Nederlandstalige ladder

Moet t wel concurreren met De Jeugd, Extince etc

Eitje

Zeker als je jouw Charlotte hebt overtuigd

Ineeee he

Is die inmiddels samen met Geert, ja?

Ja, Ineeee was roadie bij Eefje, daar hebben ze elkaar ontmoet