9. Sense of Doubt (Johan 7, Luigi 10)

Eén plekje hoger vinden we nog een nummer wat onderdeel is van deze trilogie van instrumentals op dit album van de Berlin-trilogie. Een trilogie van ambient nummers, meer Eno dan Bowie eigenlijk, mooie klanktapijten, mooie sferische nummers, maar wat mij betreft meer geschikt voor een filmsoundtrack dan voor een regulier album. En het zal dan ook geen toeval zijn dat dit nummer een paar jaar later een prominente plaats kreeg op de soundtrack van de film classic Christiane F. Wir Kinder Vom Bahnhof Zoo (1981) - MusicMeter.nl. Mooi ingetogen piano motiefje, fijne eerie horns, en een mooie desolate sfeer, die prima past bij de beelden uit de film.

8. Moss Garden (Luigi 6, Johan 9)

Vernoemd naar The Moss Garden, een plek in Kyoto, Japan, deze 3e instrumental van "Heroes", Tony Visconti's fave instrumental van het album. Een heerlijk ambient synthesizertapijt op de achtergrond en op de voorgrond David die de koto bespeelt, het nationale instrument van Japan. Ook voor mij is dit mijn fave instrumental van de 3.

Leuk dat jullie the silent age hebben afgesloten en de draad weer oppakken.

Deze drie tracks zouden bij mij niet onderaan eindigen, maar vind ze zo achter elkaar wel sterker dan allemaal los. Bovendien komt de afsluiter ook nog beter uit de verf na Neuköln.

Ik post later mijn cijfers nog wel

Ja, tis 2,5 jaar geleden Als je een jaar zou zeggen zou ik het ook geloven Kortom, waar blijft de tijd

7. V-2 Schneider (Johan 4, Luigi 9)

En nog een instrumental, de vierde al. Hoewel een totaal andere dan die andere drie. Veel meer een bandgevoel op deze ode aan Kraftwerks Florian Schneider. Het is een nummer dat wat mij betreft ook op kant 1 van Low niet had misstaan. Beetje Joy Division-drums in het begin, een heerlijk groovy baspartij en vooral lekkere frantic blazers met Bowie zelf op saxofoon maken dit een heerlijke trip. En het is niet helemaal instrumentaal natuurlijk want de titel wordt op een Vocoder-achtige wijze gezongen/uitgesproken, erg cool ook. Uitstekende albumtrack, hoewel hij ook al voor de album release werd uitgebracht als b-side van de single "Heroes".

6. Blackout (Luigi 5, Johan 8 )

"Heroes" sluit kant A af met deze psychedelische en ietwat industrial track. Geïnspireerd op een stroomstoring in New York, maar er zijn ook vermoedens richting een collapse van Bowie zelf in Berlijn ivm excessief drankgebruik. Hij kwam naar Berlijn met Iggy om samen van de coke af te komen, maar helaas verviel hij in een andere verslaving. Anyhow, zalige track, doet wel wat aan Stay denken ergens van Station to Station. Op sommige momenten denk ik de Red Hot Chili Peppers te horen (halverwege) en de Stones (tegen het eind). Deze frenzy-achtige track (heerlijk!) is al een foreshadowing naar de experimentele songs van Lodger.

Ik vind deze ook al heel erg een Scary Monsters-feel hebben.
Erg fijn nummer, ja!

Zoveel heerlijke albums te gaan nog

5. Sons of the Silent Age (Johan 4, Luigi 7)

Waar Blackout alvast Bowie's volgende platen foreshadowde, kijkt Sons of the Silent Age juist heel erg terug. Naar het The Man Who Sold the World-album en ook wel naar The Bewlay Brothers in de coupletten. Het was het enige nummer dat al geschreven was voordat de sessies voor het album plaatsvonden. Bowie wilde het album in eerste instantie ook Sons of the Silent Age noemen, maar koos uiteindelijk toch voor "Heroes". Het nummer verwijst terug naar Sons Of... van Brel, gecoverd door Scott Walker, waar Bowie fan van was en wiens My Death hij zo mooi coverde. Het heeft een fijne nostalgische feel en een mooie scheiding tussen de pratende coupletten en het uitgelaten, epische refrein. Op de Glass Spider-tour van 1987 liet Bowie dit refrein zingen door zijn gitarist Peter 'show me the way' Frampton. Heerlijk nagenietnummer op het album na de epische titeltrack.

Had zo op The Man Who Sold the World gepast ja. Alhoewel de manier van zingen aan 'Hours...' doet denken. "Heroes" ---> 'Hours...' anyone?

4. Joe the Lion (Luigi 3, Johan 5)

Een door critici bewierookte Bowie song en terecht lijkt me Geïnspireerd door performance artist Chris Burden die zich liet vastnagelen aan een Volkswagen en zich liet beschieten in zijn arm, art for art's sake Op leadgitaar horen we hier Robert Fripp van King Crimson, die voor 1 dag werd ingevlogen en op 6 tracks van het album te horen is. De instructie was om bluesy te spelen, dat is aardig gelukt. Zodra ik het intro hoor moet ik ook aan Magazine denken. En dat zalige 3 akkoorden rifje eroverheen, heerlijk! En David, met zijn geïmproviseerde vocal delivery, alle kanten op zoals niemand anders kan. De vibe van de song heeft ook wel wat weg van TVC15, dancy. Toptrack!

Heerlijke stomper idd! Top-3 bewaren we voor morgen

Can't say no

De grote vraag: Wie van ons is de beauty en wie is de beast?

And you, you can be mean

3. Beauty and the Beast (Johan 2, Luigi 4)

My my! We kicken de top-3 af met de openingssong. Wat een blast van een song. Heerlijk tempo, heerlijk all over the place met de instrumenten, beetje een verkorte versie van Station to Station. Fripp's gitaar doet heel erg denken aan zijn werk op Sky Saw van Brian Eno. Maar Carlos Alamar maakt het een stuk funkier dan dat nummer. Bowie steelt hier de show met een geweldig gezongen nummer en een heerlijke non-sensical (cut-up?) tekst. Someone fetch a priest. Het nummer had de ondankbare eer de opvolger te zijn van Heroes als tweede single van het album. Het flopte overal (oké, in de UK haalde het nog nummer 39...), maar het is dan ook bepaald geen conventioneel nummer en tekst. Wel een geweldige albumtrack en openingstrack.

2. The Secret Life of Arabia (Luigi 2, Johan 3)

Van opener naar closer Met deze afsluiter doet Bowie echt een tip van sluier over hoe het volgende album zou gaan klinken (Lodger), veel meer buitenlands georiënteerd, in dit geval het Midden-Oosten. Neuköln zou je als afsluiter van "Heroes" kunnen zien aangezien alles ervoor wel een donkere "brooding" sfeer heeft en met Arabia gaan we voor het eerst op het album naar een echt luchtiger sfeer, meer doen denkend aan Young Americans en Station to Station. Dit dankzij het funky gitaarwerk van gitarist Carlos Alomar die dan ook een writing credit kreeg voor deze song. Dit is een zelfde soort funkiness als die we vaak horen van Johnny Marr van The Smiths. Dat maakt zulke songs zo ontzettend catchy en dansbaar. Nog gecoverd door Nina Hagen en Billy Mackenzie van The Associates.

1. Heroes (Luigi 1, Johan 1)

De enige song van dit album die Luigi en ik op dezelfde plek hebben staan. Het mag geen verrassing zijn dat dit het titelnummer is. Wat een magistrale trip, ook na bijna 40 jaar nog. Een kathedraal van een song, een epic der epics, een monument, je kunt erop plakken wat je wil. Zijn signature song ook wel, hoewel het die eer wellicht moet delen met Starman. Op Spotify de enige solo-songs die de 500 miljoen inmiddels gepasseerd zijn. Opvallend genoeg was het helemaal geen grote hit destijds. In Nederland nog wel nipt top-10, als ook in Frankrijk en Australie, maar in de UK bijvoorbeeld kwam het niet verder dan 24... In de US haalde het zelfs niet eens de Billboard Top 100. Blijft bizar, maar gelukkig is die schade in de loop der tijd ruimschoots ingehaald. In de Top 2000 steevast bij de beste 30 (hoogste positie nummer 7 in 2016) en bij ons in de Ladder ook een vaste klant in de top 5/6. Davids Lichtje zullen we maar zeggen
Oh-oh-oh-ohh, oh-oh-oh-ohh, just for... forever

Ja mooi, dit is zijn Lichtje id

1. Heroes 10
2. The Secret Life of Arabia 8,75
3. Beauty and the Beast 8,70
4. Joe the Lion 8,45
5. Sons of the Silent Age 8,00
6. Blackout 7,78
7. V-2 Schneider 7,65
8. Moss Garden 7,15
9. Sense of Doubt 7,13
10. Neuköln 7,00

Nieuwe stand bij de nummers:

1. Heroes 10,00
2. Rebel Rebel 9,70
3. Wild Is the Wind 9,35
4. The Man Who Sold the World 9,30
5. Golden Years 9,05
6. Diamond Dogs 9,00
7. Where Are We Now? 8,95
8. Thursday's Child 8,95
9. China Girl 8,95
10. Modern Love 8,95

11. Word on a Wing 8,90
12. Sweet Thing 8,85
13. Rock 'N' Roll with Me 8,75
14. The Secret Life of Arabia 8,75
15. Beauty and the Beast 8,70
16. Seven 8,65
17. Big Brother 8,65
18. 1984 8,60
19. Survive 8,55
20. Criminal World 8,50

21. Station to Station 8,50
22. Joe the Lion 8,45
23. Candidate 8,45
24. You Feel So Lonely You Could Die 8,45
25. All the Madmen 8,30
26. Let's Dance 8,25
27. Stay 8,25
28. TVC 15 8,20
29. Running Gun Blues 8,20
30. After All 8,20

31. If I'm Dreaming My Life 8,15
32. Ricochet 8,15
33. We Are the Dead 8,15
34. The Pretty Things Are Going to Hell 8,10
35. The Width of a Circle 8,10
36. Without You 8,05
37. Sons of the Silent Age 8,00
38. Heat 8,00
39. Love Is Lost 7,90
40. I'd Rather Be High 7,90

41. Cat People (Putting Out Fire) 7,85
42. Valentine's Day 7,85
43. The Stars (Are Out Tonight) 7,80
44. Blackout 7,78 (L5 J8)
45. Black Country Rock 7,75
46. What's Really Happening? 7,65
47. V-2 Schneider 7,65 (J4 L9)
48. The Dreamers 7,65
49. The Supermen 7,65
50. Something in the Air 7,55

51. The Next Day 7,55
52. (You Will) Set the World on Fire 7,50
53. Saviour Machine 7,50
54. Sweet Thing (Reprise) 7,35
55. Future Legend 7,35
56. Dirty Boys 7,25
57. New Angels of Promise 7,15
58. Moss Garden 7,15
59. Sense of Doubt 7,13
60. Boss of Me 7,10

61. Neuköln 7,00
62. Chant of the Ever Circling Skeletal Family 6,95
63. Dancing Out in Space 6,75
64. Brilliant Adventure 6,65
65. Shake It 6,65
66. How Does the Grass Grow? 6,65
67. If You Can See Me 6,60
68. She Shook Me Cold 6,10

Nog geen enkele onvoldoende

Daar kan gauw verandering in komen

Het duizelt me nu al

1. Station to Station 8,71
2. Diamond Dogs 8,35
3. Let's Dance 8,17
4. "Heroes" 8,07
5. 'Hours...' 7,91
6. The Man Who Sold the World 7,90
7. The Next Day 7,58

Denk dat "Heroes" wat te lijden heeft onder de instrumentals...

Wie staat er op 4?

"Heroes"

Wel een dik 4**** album dus.
Daar heb ik hem ook op staan

Hopelijk stelt het volgende album niet teleur