Inderdaad, 'leuk', maar ik ben nog niet echt gevloerd ofzo, jij wel?

Is dit nu hoe de gedupeerden van Fyre Festival zich voelden?

De start van de lijst hangt af van één zeker persoon binnen PBH (ik noem geen namen maar het laat zich wellicht raden). We wachten het maar af...

Nee

GEERT GA JE STUKJES NOU EENS SCHRIJVEN MAN

Ik ben wel toe aan een stukje onnavolgbaarheid. Maar goed, ik wacht ook nog steeds op de slotetappes van Boedapest-Boekarest

Geert be like:

Na Geert

0-1

Wil iemand mijn punten meenemen?

Loten, teef.

Krijgen we nog bingokaarten Gretz?

Zal ik ondertussen vertellen wat ik vandaag allemaal gegeten heb?

1/7, wat een slechte uitslag zeg!

On-topic graag

Dat is in dit geval best lastig…

1-1

Eigen pulp eerst.

Ik ben benieuwd wat eerder gebeurt: Geert die zijn stukjes schrijft of dit topic dat gesloten wordt wegens een teveel aan offtopic spam...

Wat een ongelofelijke shitshow weer, volledig volgens verwachting.

Ergens nog een leuke WC-rave waar we heen kunnen? x

Ik heb niks betaald, maar toch wil ik mijn geld terug.

Puntenverdeling: 3-2-1 (dit laten staan!)

Voorspellingsladder 1:

3 Fuck Buttons - Surf Solar +3
2 Burial - Ashtray Wasp +2
1 Wolf Alice - Don `t Delete The Kisses +1

Nieuwe ladder vanaf: WAAR IS GRETZ MET ZIJN STUKJES DAN?

CHECK

Zijn we nog wakker lieve lezers? Zo nee, dan kunnen jullie goed slaaplezen. Anyways, here we goooooo…

https://i.imgur.com/Yva0lJP.jpg
500. The Beatles - Penny Lane
Engeland, 1967
#446 van Niek, #487 van Jordi

N: Bietels! Daar doen we Geert al direct een pleziertje mee, toch? Nu heeft ie trouwens wel de hele berekeningformule laten aanpassen puur en alleen om Penny Lane in de Gezamenlijke te krijgen. Dachten we, maar ondertussen probeerde ie stiekem ook nog twee Bietelliedjes weg te moffelen. Ha, maar dan heeft ie aan ons geen goeie want wij doorzien die shizzle. Waaa, er staan dus nog minstens twee andere Keverbeats in deze lijst, hebben jullie zomaar al de eerste scoop te pakken. Later dus nog meer daarover. Wel cute trouwens dat er meteen een gedeeld nummer de lijst hier opent, versterkt al direct mijn bromance met Jordi. Wanneer kom je eens je verjaardagscadeautjes ophalen? x
Moeten we over Penny Lane nog extra dingetjes schrijven? Neem aan dat het bandje wel iets van een belletje doet rinkelen en we zijn geen muziekhistorici dus laten we dat maar niet doen. Het is slowly uitgegroeid tot één van mijn favo Beatles en ook één van de twee die mijn persoonlijke V500 heeft gehaald. Al kan dat zo weer verkeren, ze hebben nou eenmaal zo veel sweets. En ook veel matigs trouwens, eigenlijk is The Magical Mystery Tour verder niet heel veel soeps naar mijn bescheiden mening.. Dat coupletje walst zo zalvend en het trompetje in het refreintje mag er ook wezen.

J: wat konden die mannen liedjes schrijven hè? Leuke lijst opener dit. Dat refrein man, heerlijk. Oh is het een couplet? Vaag.

N: Nee heur, mijn stukje ging om het couplet, heb het eventjes aangepast x

A: Ja ook bij mij kan The Beatles wel wat potten breken. Wat zijn we toch weer eensgezind! Behalve Geert dan, is net wat te oud voor hem geloof ik. Zelf heb ik dan weer net andere favorieten maar daar gaan we nog wel meer over horen. Toen ik Penny Lane echter luisterde als opening van deze lijst, was ie ook ineens een stuk meer in de roos. ‘Oh Niek en Jordi vinden deze fantastisch, toch maar wat beter luisteren dan’, en ja hoor, ze blijken dan toch weer gelijk te hebben.

N: hihi. Wat jij Geert? Geert…?

G: Helaas nog nooit in Liverpool geweest, maar al luisterend naar Penny Lane waan ik mezelf in een typische Engelse volkswijk met megagezellige pubs, waar de mensen vooral leven voor muziek, darts en ⚽️ (de drie belangrijkste bijzaken des levens). Een liedje dat me al snel een euforisch gevoel bezorgt, met name vanwege de übervrolijke zang en de heerlijke blazers in het refrein. Bijna net zo euforisch als de ontknoping van 🇳🇱 - 🇳🇴 eerder vanavond. Genieten

N: Sweet, ik wist wel dat dit stiekem gewoon je favoriete band is?

https://i.imgur.com/v9W4yDX.jpg
499. Harry Styles - Lights Up
Verenigde Staten, 2019
#107 van Arnout

N: Met name de onderkant van de lijst staat nog best wel vol met solonoteringen omdat we gewoon geen 500 konden volmaken met dingen die we gemeen hebben. Eigenlijk trekken we ons amper een zak aan van de rest, zo kun je wel stellen. Maar liefst 207 noteringen hebben slechts één adoptieouder hier en zijn supalonely. De cut bleek uiteindelijk te liggen op positie 107; elke notering hoger in een persoonlijke V500 haalt automatisch de eindlijst. Zo ook ome Harry, een liefje dat een speciaal plekje bij vrind Arrie Styles heeft gekregen.

J: Harry Styles. Oké dan. Ik weet dat Arnout fan is, en niet zo geheel onbegrijpelijk. Verfijnd popnummertje hoor, maar om het nou in mijn top 500 te kegelen?

A: Ja sorry Jordi, om onze lijst hiermee te vervuilen. Was nooit m’n intentie toen ik hem hoog in mijn top 100 zette. Maarja, dat is misschien ook wel de charme van onze gezamenlijke, het is een combinatie van gedeelde favorieten en ook wat persoonlijke favorieten. Ik heb hier eerder al wat overgeschreven in het Top 100 van-topic maar dit is dus best wel gekoppeld aan een bepaald persoon en een bepaalde periode in m’n leven. Geen fijne periode, en daarbij heb ik het toch ook lastig gemaakt voor m’n vrienden, vooral door haast te verdwijnen. Vooral gedurende 2020 was ik behoorlijk afwezig. Toch hebben ze me nooit laten vallen, en ben ik altijd deel uit blijven maken van de groep. Dus thanks daarvoor guys, wilde ik even gezegd hebben x
Hoe dan ook, inmiddels is Lights Up veel minder gekoppeld aan een persoon en staat het voor mij veel meer symbool voor vooruitgang in het leven, het negatieve achter je laten en niet meer achterom kijken. Er zit een bepaald optimisme in dat de muziek voor mij ook erg uitstraalt. En hoewel dat heel persoonlijk is, vind ik het dan stiekem wel wat hebben dat zoiets ook in onze gezamenlijke staat. Maar nogmaals mijn excuses, Jordi

N: Dit maakt een PBH-lijst voor mij, echt een nummer dat ik specifiek associeer met mijn makker, zoals ie hierboven ook al aangeeft. En hij is toch wel verdullemes lekker hoor. En Lights Up eigenlijk ook wel. Ofeuhm... hoe ging ie ook alweer?.

G: Een voor mij minder bekend deuntje van Harry, die ik dankzij Arnout nu voor de tweede + derde keer in m’n leven hoor. De titel begint alvast goed, want die doet me natuurlijk denken aan het onvolprezen Light Years. Maar verder kan ik helaas niet superenthousiast worden (al vind ik het wel prachtig welke betekenis Arrie nu koppelt aan het nummer).
Na de breek van One Direction ben ik altijd meer op de hand geweest van de solosingles van Niall Horan dan de platen van Styles. Lights Up glijdt helaas ook een beetje langs me heen. Het is dat de beste man een fantastische inspiratie is geweest voor TayTay’s beste album, anders had ik hem beneden voor deze dertien-in-een-dozijn pop.

https://i.imgur.com/MTQFzlI.jpg
498. Haley Heynderickx - The Bug Collector
Verenigde Staten, 2018
#107 van Niek

N: Ook voor Haley was het kantje boordje maar ze vingert zich toch maar naar een welverdiend plekje in onze PBH 500. Op haar gitaar jongens, op haar gitaar. Wat denken jullie wel niet?

J: Poeh, deze was ik helemaal vergeten, totdat hij voorbijkwam in de top 100 van hoi123 niet zo heel lang geleden. Fijne herontdekking was dat, dom dat ik hem ben vergeten voor mijn lijst. Gelukkig blijft Niek altijd meelopen met de trends.

A: Ik kan me hier volledig bij aansluiten. Ook ik had hem herontdekt, ook ik was hem vergeten. Als we hem nou allebei in onze lijst gaan opnemen, kan ie volgend jaar flink stijgen! Doe je mee, Geert?

N: Jaaaa plz. En dit zal ook niet de laatste notering worden waarin ik schatplichtig ben aan Roeland. Dat was me een heerlijk tophonderdje, zeker voor mij als gitarist in de leer waren er flink wat kjoele pingelpartijtjes te bespeuren. Ik ben hem at the moment zelfs even aan het oefenen, we moeten toch nog wachten op één van ons drieën x. Mijn eigen lijst begint met het jaar meer tokkelfonkeltjes te krijgen en één van die nieuwe aanwinsten komt in de vorm van Haleys tuinalbumpje. Zij neemt hier de honneurs waar voor de folkdames met tuintjes in hun harten; zowel Julia Holter die ons graag in haar wildernis wil hebben, als Delv die dit jaar een errug tuinig conceptalbum neerplantte, hadden ook wel recht gehad op een spot in deze regionen maar komen nu net tekort. Dus noem ik ze nu even. Jupp. geen Julia Holter in de V500, Koen en Tim zeg er maar niks van. Wel Haley dus, want The Bug Collector is prachtig. Zo veel rust, die zware blazers, die dubbelstemmigheid. Ohh! Ohh!

G: De Filipijns-Amerikaanse Haley Heynderickx voert mij met haar moderne folkclassic vooral terug naar het méér dan fantastische End of the Road-festival in Engeland, waar ik deze muzikante in 2018 voor het eerst live zag (samen met o.a stardust_be). End of the Road vindt plaats in de prachtige landerijen/bossen van Larmer Tree Gardens in Wiltshire, een aanrader voor elke muziekliefhebber die ook zo geniet van de sfeer op bijvoorbeeld Best Kept Secret. Het festival focust zich op indie pop/folk/rock in een kleinschalige setting. De intelligente, traditionele folk van Haley paste dan ook perfect op The Garden Stage, een van de mooiste buitenpodia die ik ooit met eigen ogen heb gezien. Terugdenkend aan haar optreden heb ik vooral warme herinneringen. Ik weet nog altijd niet echt waar de tekst van The Bug Collector over gaat, maar ik vind het hoe dan ook schitterend dat ze zo lyrisch kan zingen over een insectenpopulatie.

https://i.imgur.com/frxeCqe.jpg
497. Teste - The Wipe (5AM Synaptic)
Canada, 1992
#106 van Niek

J: Deze kende ik niet. Lekkere beuker wel, doet me een beetje denken aan Enrico met die achternaam die ik nooit goed kan spellen.

A: zo, dat knalt er behoorlijk in! In de hogere regionen worden het natuurlijk onze gedeeld favorieten, maar hier in de lagere regionen zitten er ook nog nummers tussen die enkel (hoog) in één lijst staan. Het aardige is dat we met dit project ook zelf een hoop kunnen ontdekken. Zoals deze Teste. Jij vertelt ons ook nooit wat hè, Niek?

N: Jullie lagen gewoon allemaal te slapen maar Teste is niet voor de slapers. Teste is voor de wakkeren. Geert heeft ook speciaal gewacht met luisteren tot het nacht is. Onvervalste pioniers in de acid techno afkomstig uit ergens diep onder de grond in de Great Lake District, Toronto welteverstaan. Kjoele stad ook hoor, ben daar geweest op mijn eerste soloreis ooit. In de vijfde klas middelbaar mocht iedereen op buitenlandstage en viavia kon ik contact krijgen met families in Whitby en Uxbridge, plaatsjes in de periferie van Toronto. Ze konden fixen dat ik wat daagjes mocht meelopen op de basisschooltjes aldaar, dat een beetje bestond uit koffie rondbrengen, dingetjes opruimen en gewoon even rondneuzen in de lessen. Ik mocht zelfs nog een minicollege over Nederland geven aan negenjarigen én ze hadden speciaal een voetbalwedstrijd met de hele bovenbouw georganiseerd voor mij, hoe cool is dat? Ik voelde helemaal een held, een wereldreiziger, en die kindjes waren zoooo lief. Verder ook veel gezien en beleefd met de jonge brigade van mijn twee gastgezinnen, al was ik in zo’n overweldigend land als zestienjarige (en later die week die week zeventienjarige) eigenlijk nog iets te jong om echt goed zelfstandig. Wel had ik daar, ergens in de dockyard van Toronto, mijn allereerste concert ooit beleefd, van één of andere reppert uit de streek wiens naam ik helemaal vergeten ben maar het was in elk geval niet Drake. Of anders kan ik mezelf nu wel voor m'n kanis slaan. Heeft verder niks met Teste te maken, Teste doet niet aan melancholiek en gevoel. The Wipe is gewoon ontzettend vies, maar dan op zo’n sneaky manier. Het is zo’n klasgenootje dat een gekookt eitje achterin je la verstopt waar je dan drie weken later achterkomt en je eigenlijk al je papierwerk kan wegflikkeren. Bah bah bah. Oh Teste, you make my life a meste.

G: ik sluit me aan bij wat Jordi zegt. Tot een paar dagen geleden had ik nooit van de beste man en deze technokraker gehoord. Zo’n nummer dat ik zelf alleen in een Dance Top 100 / K.O. zou kunnen tegenkomen, maar gelukkig heeft Niek hem al eerder ontdekt. Lijkt me heerlijk om deze eens in de late uurtjes van een afterparty te horen.

https://i.imgur.com/JxK5KOA.jpg
496. Blur - Tender
Engeland, 1999
#106 van Arnout

J: #teamgorillaz hiero, maar Blur heeft ook veel toffe nummers gemaakt. Tender stond bij mij de twee jaar hiervoor in de top 500, dit jaar valt ‘ie er net buiten.

A: ja lekker dan. Zo stond ie in onze lijst van vorig jaar nog op 229, maar dan gooit Jordi hem uit z’n lijst en zijn we Blur bijna kwijt. Toegegeven, als ik moest kiezen tussen Gorillaz en Blur werd het ook die eerste. Neemt niet weg dat ik geniet van alles wat Damon doet.

N: Deze is wel sweet, echt zo’n inhaker om aan het einde van een festivalset op volle weide in te zetten. En dan lekker met z’n allen, armpjes in elkaar verwoven, beetje samen schuifelen met m’n PBH-homies. En ik ben ook #teamgorillaz, anders word ik hier geroyeerd als lid. Maar wist je dat zowel Venice Bitch als Beach House als Plastic Beach niet mijn V500 gehaald hebben? Wat doe ik hier eigenlijk?

G: een ultieme slowjam van Blur. Ik heb nooit zo heel goed kunnen kiezen tussen Blur en Gorillaz, al weet ik wel dat ze beiden beter zijn dan The Good, The Bad & The Queen en het solowerk van Damon. Ik kan bij dit nummer enorm genieten van de emotie die hij in zijn zang ligt, met van de epische ‘Come on, come ons’.

https://i.imgur.com/Llgf5P4.jpg
495. Arctic Monkeys - 505
Engeland, 2007
#106 van Geert

N: Kijk, en toen was ook Geert van de nul af, met de aapjes! Een nummer dat een jaar of zeven geleden mijn toptien wel eens had kunnen halen want met Aapjes (en EVEN) begon het wel voor mij. 505 behoorde ook direct tot mijn favorietjes van Alex Turner en fwendz, maar de tand des tijds is er wel een beetje in gaan hakken. Nu blijft ie fijn om heel af en toe op terug te komen, en zo’n plekje in onze lijst is daar een mooie gelegenheid toe. Maar als ie een paar plekjes lager had geëindigd had ik dat ook prima gevonden. Like, tien plekjes lager ofzo, om maar iets te zeggen. Heb trouwens nog altijd twee Aapjesliedjes in mijn lijst, maar die hebben hier de cut niet gehaald.

J: Weer zo’n anthem. Ik heb best wel wat AM in mijn lijst, maar deze dan weer niet.

A: mijn lijst hebben de apen niet gehaald, maar toch wel een fijne band hoor. Zeker één van hun beste.

G: 505 moet het hebben van haar magnifieke opbouw, waar de luisteraar haast tergend langzaam naar het hoogtepunt wordt gevoerd. Helaas spelen de Arctic Monkeys deze klassieker van het debuut nog maar sporadisch live. 505 start met het lome refrein en het eerste couplet en vervolgt in een spetterende climax tijdens het tweede couplet. Op het einde is er de hoofdrol voor een sublieme gitaarsolo die wel te boeken kan als een van de beste ooit (juist omdat hij zo lekker kort is gehouden ). Moeilijk om van deze genialiteit niet emotioneel van te worden! Had ik al gezegd dat Alex Turner een van m’n favoriete tekstschrijvers is? Ook in dit anthem is elke zin raak. Al weet ik nog steeds niet wat die five-o-five nu eigenlijk nu betekent.

https://i.imgur.com/b0A3ooy.jpg
494. The Shins - One by One All Day
Verenigde Staten, 2001
#105 van Arnout

J: Behalve New Slang ken ik bijna geen noot van The Shins. Volgens mij heb ik het album ooit wel eens gedraaid, nu ik OBOAD zo luister moet ik dat weer proberen. Smaakt wel naar meer.

A: voor mij juist één van m’n meeste gedraaide bands, vooral zo’n 10-15 jaar geleden. Lang niet alles uit die tijd is overeind gebleven voor me maar de muziek van The Shins zeker wel. Hebben aardig wat noteringen in mijn top 500, waaronder het frivole One by One All Day. Prachtige tekst ook!

N: Die Arrie pakt hier al even z’n derde solonotering en laat Jordi nog even op zijn honger zitten. Rustig maar J, niet huilen, volgende update kom je misschien meer aan je trekken. Of misschien ook niet, mwuhahahaaah. Shins dus, fijn bandje hoor, beetje een opgefriste versie van de Beach Boys of niet dan Geert? Heeft net genoeg lo-fikarakter om me prima te bekoren en inderdaad, het is toch nog een stukje frisser dan z’n bovenbuurman hiero. Dat kan Mercer wel, zoals we nog vaker zullen zien de komende weken. Dat intermezzootje is zo fijn opbeurend en dan dat invallend pianootje tegen het einde.

G: The Shins heb ik behoorlijk hoog zitten als band, zeker behorend tot de vaandeldragers van de 00s landfill indie. Met een beetje meer geluk hadden ze met hun magnum opus (die mogelijk later nog zal passeren) ook allang in de Top 2000 gestaan. Deze minder bekende albumtrack van het debuut is me echter vooralsnog nooit enorm opgevallen. Dankzij Arrie pak ik de tekst er nog eens bij en begint het me langzaam te dagen waar zijn enthousiasme vandaan komt. Een boeiende indieparel waar James Mercer patent op lijkt te hebben.

https://i.imgur.com/yLJf6Yr.jpg
493. Sona Diabaté - Koloman
Guinee, 1988
#105 van Niek

J: Voor dit soort ontdekkingen maak je de lijst. Heeft die Niek toch weer goed gezien.

A: een griotzangeres uit Guinea, die de balafon speelt, zo vertelt Wikipedia me. Goh. In ieder geval is dan meteen duidelijk dat het van Niek vandaan komt, die hier vast een hoop moois over te vertellen heeft. Ik geniet in ieder geval van deze relaxede maar tegelijkertijd bezielde muziek.

N: Jullie moeten beter opletten x, heb Sona zowel voor de Anderstalige als voor de Mumeladder genomineerd. Misschien zonder heel veel succes maar ik was al blij dat ze in elk geval door een enkeling werd opgepikt, zoals in het verleden ook al door Gretz gedaan werd. Even weer graven naar de story, eeuuhm hebbes! Bij deze, blijft een sweet verhaaltje he van ome Gretz? Over tokkelpartijtjes en dubbelstemmigheid gesproken, de ene melodie valt gewoon over de andere heen, zo blijft het een beetje voortkabbelen en alles ademt zo veel ruimte. Die ruimte weet Sona perfect in te vullen door middel van één van de mooiste, beetje huilerige, stemmen die ik ken. Ik heb werkelijk wara geen idee wara ze over zingt, en ik wil het eigenlijk ook niet eens meer weten want het raakt me zo al genoeg. Kankele-Ti is een meesterwerkje vol met ontroerend wonderschone composities, ik had om het even welk nummer daarop kunnen kiezen. Ze lijken ook wel een beetje op elkaar maar veertig minuten zulke mooie muziek luisteren is nooit een straf. Doet me nog maar realiseren hoeveel pareltjes er nog wle niet ergens diep verstopt liggen in alle contreien ter wereld. Mijn zoektocht gaat verder, met Gretz op expeditie door Oost-Duitsland. Met of zonder Nationalmeisjes.

G: Koloman doet me qua naam vooral denken aan een van mijn favoriete bordspellen of all time, dat wij in de familie altijd afkorten naar kolo (kolo). Het schijnt dat je tegenwoordig moet uitkijken met die term, maar dat terzijde. Dit liedje zal ook wel een link hebben met een minder florissant verleden, maar ik kan helaas weinig chocola maken van de tekst met mijn beperkte talenknobbel. Muzikaal gezien kan ik wel meegaan in de beschrijving van Niek, op het eerste gehoor klinkt dit als een bijzondere anderstalige parel die ik zeker vaker moet horen. Heerlijk gitaargetokkel, love it.

https://i.imgur.com/BPeCkuc.jpg
492. Green Day - Jesus of Suburbia
Verenigde Staten, 2004
#105 van Geert

N: Cute, Green Day, voor een keertje toch wel heel fijn en ergens mag het ook wel in zo’n lijst, net als Harry. Hoewel ik vroeger wel altijd zei veel naar Green Day te luisteren was dat eigenlijk nooit echt het geval, dat was vooral om indruk te maken. Red Hot Chili Peppers hetzelfde geval. Later kwam ik juist bekend te staan als die dude die veel naar Guus Meeuwis luisterde, en dat klopte dan weer wel. Een mens maakt boeiende ontwikkelingen mee. Anyways, Jesus of Suburbia, voor één keertje ging ik er toch wel goed op. Amerikaans Suburbia is gewoon een nare plek om te leven trouwens, daar zou ik ook spontaan powerpunkliedjes van gaan schrijven. Die Amerikanen hebben het niet getroffen met hun urban planning, toeme. Maar zoals ik al zei, best leuk voor een keertje, al weet ik niet of ik de lengte nou een sterk of zwak punt vind. Er zit een passage in waar ik Bryan Adamsasscociaties bij krijg tho, dan ben je wat mij betreft af als nummer.

J: Ik heb de onderste regionen van mijn lijst opgepimpt met wat Green Day (de hoogste op 1001, dus totaal kansloos voor deze lijst), maar dit nummer komt daar niet in voor. Misschien volgend jaar.

A: tsja, ook favorieten van mijn PBH-matties vallen weleens wat minder in de smaak. In elke relatie is er weleens strijd, alhoewel meestal over The National. Enorm veel naar Green Day geluisterd toen ik een jaar of 16 was maar heden ten dage is dit me gewoon te lomp. Sorry G x

N: Geert, doe eens stukjes schrijven, je gaat toch niet zomaar tolereren dat je fafje totalement à gauche à droite wordt afgefikt hier? x

G: Hoewel ik lang niet meer zoveel naar Green Day luister als in mijn tienerjaren, blijft Jesus of Suburbia het ultieme gevoel van episch jeugdsentiment houden. Opmerkelijk genoeg kwam hét magnum opus niet in de poppunk/skatepunk Greatest Hits die onlangs plaatsvond, maar ik acht de kans groot dat we dit anthem van 9:08 binnen enkele jaren wel in de Ladder mogen verwachten. Ik vind het heerlijk hoe het nummer alle kanten op explodeert en hoeveel (verborgen) boodschappen er in de vijf delen te ontdekken zijn. Een waar hoogtepunt op m'n favoriete rockopera (over de post 9/11 jaren), met een Billie Joe in absolute topvorm. Terug in 2004/05 luisterde ik in de begintijden van mijn muzikale hobby vooral naar popzangeressen, maar het album American Idiot opende voor mij de deuren naar hardere gitaarmuziek. Ik denk dat ik ze in eerste instantie op het spoor kwam dankzij het clipje van Boulevard of Broken Dreams op TMF, maar dat weet ik niet meer zeker. Samen met drie andere grote bands die toen succesvol waren in de Top 40 zijn ze behoorlijk bepalend geweest voor mijn vroege muzikale ontwikkeling (daarover misschien later meer in Essentiële Albums Voor je Eigen Muzikale Reis.

https://i.imgur.com/AsOySWM.jpg
491. Sevdaliza - Human Nature
Nederland, 2018
#104 van Arnout

J: Ik vond Sevdaliza oprecht kut, maar toen een nummer van haar langskwam in f*king
_______MocroMaffia, kwam ‘ie toch wel binnen. Dat was niet deze, maar kut vind ik Sevda niet meer hoor.

A: Sevda in MocroMafia?? Wow, toch maar eens kijken dan. Prachtig intrigerend en intens nummer. Zoveel autotune dat de menselijkheid haast verdwijnt, en dat in een nummer over menselijkheid!

J: er komt ook een nieuw seizoen! Zit je er gelijk lekker in.

N: Ik vind Sevda dus echt fantastisch. Die fonkelnieuwe versie van Oh My God bijvoorbeeld, jongens? Wtf, dat kan gewoon echt niet, die kwam ook direct straight m’n V500 in, in plaats van Joanna. Maar stiekem is Human Nature eigenlijk ook wel beter dan Joanna, absoluut. Oh my god. Hoe ze haar stem uitsmeert over de minimalistische triphopbeats, een paar van de beste triphopbeats in de scene. Autotune kan toch een heerlijk instrument zijn he? Charli snapt die shizzle bijvoorbeeld, en Sevda dus ook, honderd procent. Heb haar langspeler Shabraaaaaaaang op de dag van release blind op vinyl besteld bij m’n lokale zaakje een straatje van mijn huis, Jordi weet x. En nog altijd is het één van m’n fijnste LP-bezitten, wat is ie toch heerlijk afgemixt en dat vinyl is fokking grijs. Grijs! Hoe cool is dat? En die hoes zelf, brrrrrrr komt wel even binnen hoor. Confronterend en juist daarom geef ik hem regelmatig een prominent plekje in mijn kamer. Kan ik in elk geval iets de schuld geven van het feit dat ik nog steeds single ben…

G: om eerlijk te zijn, toen ik Sevdaliza ooit op Le Guess Who? 2017 zag vond ik er nog niet zoveel aan. Het optreden kwam niet uit de verf en ze was best wel zoekende. Maar in 2019 en 2020 kwam ze in Song van het Jaar acte de présence geven met sterke singles als Darkest Hour en [i]Joanna en raakte ik wel overtuigd van haar talent. Human Nature vind ik van hetzelfde hoge niveau; artpop van internationale klasse die ook prima hoge ogen zou kunnen gooien op een RYM of P4K. Het wordt tijd dat ik weer eens Shabrang ga beluisteren, want volgens mij is dat echt een awesome album.

Tussenstand:
https://i.imgur.com/obLe7vj.jpg

De tering, waar zijn we in 's hemelsnaam aan begonnen? x

Tender en 505 zijn hier topfavorieten , een beetje vroeg wat mij betreft.
Maar beter vroeg dan nooit zeg ik altijd maar.

Tja en je kan niet meer terug, zelfs niet met een geldige QR code en.

tl;dr

Fijn wakker worden hoor, heb het heerlijk kunnen slaaplezen.

Al twee Asian ladies!