Nou vooruit voor de ontdekking van die geweldige track van Teste (Enrico Sangiuliano heeft er inderdaad veel van weg) geef ik jullie bericht dan maar een like.

Dat komt waarschijnlijk omdat ie op de tweede plaat staat.

Playlistje voor wie er zin in heeft (Ik! Ik! Ik!):



spotify:playlist:3PUCcJ6bxN3vEHEoVlgQ6t

Heb meteen die track van The Shins opgezet dus mijn leven is alweer beïnvloed.

Ik werd blij toen Haley Heynderickx langskwam, dus mijn ochtend is ook wel redelijk beïnvloed.

- Haley Heynderickx, Arctic Monkeys, songs I like
- Sona Diabaté, Sevdaliza, intrigerend en mooie ontdekkingen

Ja die hele debuutplaat van The Shins is indieheerlijkheid ten top. Aanrader!

Die Diabate is werkelijk mooi, hoor! Daar ga ik eens achteraan.

Voornamelijk #teamGeert in het eerste blok. 505 en Jesus of Suburbia zijn ook in de J_M500 te vinden. Die stukjes/PBH praatsessies zijn leuk sws!

Penny Lane Tender ook mooi.
Benieuwd of jullie daar nog overheen gaan.

Leuk concept boys!

Nummer van hotelkamer waar Alex Turner met een liefje geweest was had ik eens gehoord. Al kom ik ook andere mogelijke verklaringen tegen als ik even google. Ach ja, ook wel leuk als zoiets een mysterie blijft en je het zelf wat kan invullen.

Albumtrackje van The Shins, dan doet de rest er al niet meer toe

The Wipe is al de eerste mooie ontdekking. Smaakt nu al naar meer deze lijst.
505 en Penny Lane als hoogtepunten

De likes vloeien rijkelijk. Het lijkt wel een topic van johan en luigi.

Het duurde even voor ik doorhad dat het mondkapjeskwartet kleurtjes bevat van degene(n) die het nummer in de lijst heeft. Ik hoop voor de maker dat dit proces enigszins gestandaardiseerd is.

Ja hoor, ik denk een minuutje additioneel werk per nummer ofzo? Thanks voor de zorgen tho x

Volgende update: zodra Geert klaar is

Dat is samen dan toch ruim zes uur werk.

Ik ga ook maar een gok op de top 5 doen.

1. Journey - Don't Stop Believin' .
2. Wolf Alice - Don't Delete the Kisses
3. Neil Young - Like a hurricane
4. Dire Straits - Why Worry
5. Jerry Williams - Let's Just Forget It 


En " Ik wil dansen " van Froukje natuurlijk ook top 10.

Ik hoop niet dat jullie voor de likes typische mume favorieten gaan kiezen want likes krijgen jullie elders in andere topics toch al genoeg

Leuke eerste lading, dito chat-achtige stukjes! Ik heb even selectief geluisterd (ga niet alle tracks doen, sorry boys), en meteen een paar (letterlijk) prachtontdekkingen gedaan:

- Tokkelmeisje Haley Heyndrickx
- Griotmeisje Sona Diabaté

Autotune/minimalist/triphopmeisje Sevdaliza kende ik al van dat mooie album van vorig jaar met de ietwat onthutsende hoes. Die staat dan ook meer dan terecht op 4* bij mij. Pareltje hoor, deze song, erg fraaie instrumentatie ook.

Kijk al uit naar de volgende post!

https://c.tenor.com/wE8ie6blvPYAAAAM/white-guy.gif

UPDATE 2

https://i.imgur.com/U6586bo.jpg
490. The Pharcyde - Oh Shit
Verenigde Staten, 1992
#103 van Arnout

Jordi: The Pharcyde, daar had ik mijn eerste ontmoeting met een Arnout. Ik kwam - dacht ik - helemaal uit Wolvega gesjeest om de op dat moment nog mysterieuze ex-Modfather te meeten. Ik zit nu ff onze privéberichten door te lezen voor die meeting, hahaha, hilarisch. Totdat je jouw 06 gaf in juli 2018, was het echt random shit. “Hoe heet je op songpop. Dan daag ik je uit”

Arnout: ja, mooi was dat! En aangezien ze hun debuutplaat integraal deden (minus het laatste nummer dan, wat de autist in mij zeer irriteerde) was dit het nummer waarmee ze dat concert openden. Heerlijke binnenkomer! Die openingslines zijn echt genieten. Plus hoe je de rest van de groep enthousiast mee hoort doen op de achtergrond, je kan horen dat dit gewoon een vriendengroep is die met veel plezier, wiet en onbezorgheid muziek maakt.

Niek: Lief ^ En ook een heerlijk nummer met een laidback sfeertje. Ik ga echt goed op de verse van Imani door de wisselwerking met da crowd. Deden ze dat live ook zo? Eigenlijk heb ik niet heel erg veel oldskool hiphop in mijn lijst dus daar valt voor mij nog wel wat te leren. Dus neem mij de volgende keer ook maar mee, dan fix ik als tegenprestatie PBH-kaartjes voor Peggy in Antwerpen. Ik ben van een weekje terug trouwens nog in de Efteling geweest, zoooeeefff van de Python.

Geert: ik ken The Pharcyde vooral van de PBH-meetings, als we in de auto onderweg waren naar een concertje of samen chillden op een houseparty. Zonder Jordi en Arnout had ik deze hiphoppers waarschijnlijk nooit ontdekt. Dit is een fijn melodieus rapnummer, met een intelligente tekst en een (lekker) rustig sfeertje.

https://i.imgur.com/f7R5dRt.jpg
489. Róisín Murphy - All My Dreams

#102 van Arnout

Jordi: Weer eentje van Arrie! De onderste regionen is voorlopig nog zijn terrein. Weinig Geert nog (mooi zo). Dit is wel een lekkere klapper zeg!! Had ik niet verwacht op voorhand.

Niek: Maar waar de F is Forever More, Arrie? Je stelt me teleur, daar gingen we nog zo hard op op onze DTRH. Al is deze ook wel een fijne vervanger.

Arnout: ja ik kwam er dus ook achter dat ik die vergeten ben. Ik word oud.

Jordi: Inderdaad. En dan heb je nota bene ook nog een relatie met een Karen.

N: whahahaha. Maar srsly, ben eigenlijk wel blij dat je deze lekker hoog hebt gezet want ik zou m anders glad weer vergeten zijn. Dat basgitaartje! oooooeeehhhhh. Hier borrelt een hoop. En ondertussen jaagt ze ook nog eventjes Boggarts weg. Ridiculous! Oh en ik heb gister nog haar tweelingzus opgegeten… Raisin Murphy. Nee? Nee?

G: een fijne recente dansvloerkraker. Na het uiteengaan van Moloko maakte Murphy solo al een paar chille dancepopalbums, waaronder Overpowered en Hairless Toys. All My Dreams is een losse single die in 2018 een grote Afrekeningshit werd bij een aantal users wiens smaak ik behoorlijk hoog heb zitten, waaronder herman, Dance Lover en Arrie. Uiteindelijk kwam Róisín tot spot #10 in de jaarlijst, eervol genoeg om in de wikitabel te worden opgenomen. Hopelijk gaat het me lukken om haar volgend jaar eindelijk eens live te zien.
A: live is ze zeker de moeite waard! Heb haar in 2015 op Down the Rabbit Hole gezien en dat was me een feestje, heerlijk gedanst.

https://i.imgur.com/yZGo8Sw.jpg
488. Regina Spektor - Carbon Monoxide

#102 van Niek

Jordi: Met de muziek van Spektor kan ik maar niet die klik maken. Volgens mij vinden jullie alledrie haar leuk, maar er is weinig eensgezindheid w.b. een bepaalde track. Daardoor staat ze maar een paar keer in de top 500.

Arnout: nee hoor, ik ben #teamjordi, ook ik heb de klik met Regina nog altijd niet gevonden.

Niek: Oeioei Teun, we hebben zo te zien nog flink wat werk voor de boeg hier. Wanneer zullen we? Maar Regina Ilyinichna Spektor is wat mij betreft echt wel een essential in deze lijst. Sterker nog, het wat de vaakst genoteerde artieste in mijn persoonlijke V500 met negen liedjes. Eén daarvan in het Russisch want zo’n bazin is ze wel. Sinds ze langskwam bij de Spektor Greatest Hits werd ik eigenlijk langzaam maar zeker verliefd op alles wat deze vrouw te bieden had. Geestige directe teksten, maffe geluidjes, en zo’n open, lieve en hilarische persoonlijkheid. Ik moet nog even wat superlatiefjes gaan bewaren want uiteraard komt ze nog vaker terug. En daar ga ik niet eens sorry voor zeggen want die heren hier boven me moeten potverdriepoetertjes maar wat meer gevoel in hun porem kweken. Soviet Kitsch heeft na lang wachten eindelijk de weg naar mijn toptien gevonden en daar koester ik haar nu ook. De fafjes op dit album wisselen om de zoveel tijd, maar dit is nu eventjes degene waar ik het beste op ga.

Geert: in een grijs verleden organiseerde ik op dit forum Regina’s Greatests Hits, maar ik kan me deze albumtrack van een van haar oudste albums niet zo goed meer voor de geest halen. Dankzij Nieks idolatie krijg ik opnieuw de kans om me open te stellen voor de mogelijke schoonheid van dit Anti-Folkliedje. De vage tekst over koolmonoxide (blijkbaar een referentie naar Sylvia Plath en haar vader) er zorgt niet direct voor dat ik meteen overtuigd ben. Nee, dan hoor ik liever Peter Silberman met zijn hartverscheurende schreeuw (‘SYLVIAAAA, get your head out of the oven’), als we het dan toch over literaire referenties hebben. Carbon Monoxide is een beetje maf nummer, dat het voor mij niet haalt bij een hoop andere favorieten van Spektor. Ze krijgt wel pluspunten voor de aandoenlijke zang,

https://i.imgur.com/Z5VrhHP.jpg
487. The Velvet Underground - Femme Fatale

#101 van Jordi

Jordi: oh joepie! Ik ben weer aan de beurt. De banaan is zo’n toffe plaat hè, ik heb er zelfs een t-shirt van. Twee zelfs. FF wordt nooit echt genoemd als één van de prijsbeesten op dat album, maar ik heb er een groot zwak voor.

N: Nico! Die Duitse wattaklahn-tongval doet het me telkens weer he? Niet mijn favo TVU noch mijn favo Nico (want These Days ) maar Femme Fatale valt hier zeker niet uit de toon hoor! Ook nog gecoverd door King Princess, en zij heeft er kijk op. Wordt weer tijd om het banaanshirt weer te mogen aanschouwen op een festival, wat jij? In de tussentijd mag je wel een keertje hier hem op vinyl komen luisteren. Alleen zo kut dat die banaan gewoon loslaat, ik heb hem nu een beetje hopeloos met plakband proberen vast te tapen aan de hoes x.

A: Mag ik dan zeggen dat ik hem ook op vinyl heb? Wil ik toch even cool doen. En cool, dat was The Velvet Underground ook wel echt. De soms zo nonchalante zang van Lou, die schurende, piepende viool van John. En dan daartussen ook nog wat cute, toegankelijk popliedes zetten. Femme Fatale is eigenlijk ook wel een fave van me maar de hele plaat is classic.

N: Supercool ja! Dan is TVU nu definitief PBH-approved: één t-shirt en twee vinyls. Wij zijn ook allemaal weer happy dat ze de Ladderfinale gehaald hebben whoopwhoop.

G: elke keer als ik een nummer van VU in welke toplijst dan ook voorbij hoor komen bedenk ik me nu dat hun albums meer luisterbeurten verdienen. Zeker wanneer Nico de leadzang voor haar rekening neemt ben ik verkocht. Het is waarschijnlijk vloeken in de kerk, maar deze single vind ik eigenlijk beter dan ValsenViolenVenus[. Ja, er zijn zeker nog genoeg 60s schatten te ontdekken.

https://i.imgur.com/mQJk23B.jpg
486. Jessie Ware - 110%

#101 van Geert

G: Hoewel ik me al in 2006 inschreef op MusicMeter, werd ik pas medio 2012 echt serieus actief op het forum (dat had ik voorheen simpelweg niet ontdekt). Song van het Jaar (2012) was een van de eerste topics waar ik actief begon mee te spelen. De vroege ontdekkingen die ik daar toen deed herinner ik me nog maar al te goed, want het was me het muziekjaartje wel (het beste releasejaar ooit als ik nu moet kiezen!). Jessie Ware behoorde tot de ontdekkingen van de hors categorie, en flikte dat gewoon met meerdere singles op rij. Mijn eerste post (stem) was bij de maandfinale van oktober. Ik gaf het volle pond aan 110%, die daarmee met het kleinst mogelijke verschil GY!BE wist te kloppen. Een mooie herinnering die voor mij symbool staat voor de grote waarde die deze gemeenschap in de loop van de tijd (afgelopen 9 jaar) heeft gekregen in mijn leven, zowel qua vriendschappen/ontmoetingen/digitale contacten met vele users als het voortdurend ontdekken van een oneindig aantal muzikale schatten. Wat Last.fm was voor mij in de periode 2006-2012, werd MuMe in het era daarna.

Muzikaal gezien is 110% natuurlijk een heerlijke synthpop/alt-r&b crossover, waarbij de productie van Julio Bashmore absoluut de show steelt! Jessie’s songtekst bevat de prachtige universele boodschap dat als je iets héél graag wilt je altijd beter het heft in eigen hand kan nemen dan kan afwachten. Een beetje assertiviteit kan immers tot de mooiste wendingen leiden.

Fun fact: een klein jaar later is het nummer hernoemd naar 'If You’re Never Gonna Move', omdat de nabestaanden van wijlen rapper (Big Pun) die gesampled wordt (‘Carving my initials on your forehead’) geen toestemming gaven voor de clearance.

J: lekker zwoel nummer, maar ze heeft beteren.

N: Deze plaat van Jessie ken ik eigenlijk niet (buiten Wildest Moments), maar Geert vond het het waard om deze cd boven die van Avril te verkiezen dus dan moet ie wel goed zijn. Inderdaad een lekker zwoel, sensueel nummertje met een Dancing On My Own-referentie, prima heur! Fijn accent heeft ze ook. Vind de weg die ze later is ingeslagen artistiek wel ietsjes interessanter, maar ik snap zeker de appeal.

A: Fijn baslijntje ook! Daarop lijkt nooit bewegen me überhaupt geen optie, Jessie. Pakkend plaatje dat ik prima kan waarderen.

N: Maarrrr is ie beter dan Let Go?

https://i.imgur.com/IlPu81D.jpg
485. Taylor Swift - All Too Well

#100 van Geert
G: All Too Well is een epische ballade waarin al het talent dat onze popkoningin bezit samen lijkt te komen. De verhalende opbouw van dit nummer, talloze tekstuele parels die voorbij komen en uitmondend in een majestueuze climax is zo typisch Taylor dat ATW ook zeker mag doorgaan voor een van haar signature songs. Op dit nummer is Swift ook verantwoordelijk voor een van de mooiste bruggen uit de ganse muziekgeschiedenis:

Well maybe we got lost in translation
Maybe I asked for too much
But maybe this thing was a masterpiece
'Til you tore it all up
Running scared, I was there
I remember it all too well
And you call me up again
Just to break me like a promise
So casually cruel in the name of being honest
I'm a crumpled up piece of paper lying here
'Cause I remember it all, all, all
Too well

Gewoonweg briljant In artistiek opzicht is het toch maar mooi dat mr. Donnie Darko een van haar exen is geweest.

Dit schreef ik nog in 2018 bij haar GH-editie (helaas nog niet uitgekomen want All Too Well staat in 2021 wederom in de bubbling under) :


J: Ja ja! Geert is on point met deze. Natuurlijk hoort TayTay in onze lijst en deze is erg lekkur heur. Ik zie trouwens dat ik haar glad ben vergeten in mijn lijst, maar drie keer genoteerd en alledrie buiten de top 500.
N: pfffff ^ (oké, ik heb haar ook maar één keer dus ik mot niet miepen). All Too Well is één van de fijnere van Red (State of Grace is wel toffer), en een beetje sad. Tis die arme Taylor niet gegund. Maar gelukkig houden wij wel van haar. Hé, in Geerts top 100 is begonnen, kjoel he?

A: ook mijn lijst heeft ze niet gehaald, schande schande. Haar laatste twee platen vind ik vooral erg fraai dus ik zie haar in de toekomst zeker mijn lijst halen. Ten tijde van dit nummer digde ik haar nog wat minder, al vind ik State of Grace ook erg tof. Dit is echt zo’n nummer dat me vooral haar potentie laat horen.

N: En G, ga je volgend jaar hier de 10-minutenversie van droppen in je lijst? Denk het wel he? Jajaja.

G: jazeker, want tegen die tijd heeft TayTay haar grote doorbraak op MuMe gehad. Heeft ze de Song van het Jaar 2021 gepakt, plus een paar Jordy’s en is ze de hoogste nieuwe binnenkomer in zowel De Witte Trui als de MuMeLadder. Geef ik je op een briefje.

https://i.imgur.com/aY1g3nY.jpg
484. Perfume Genius - Dark Parts

#100 van Arnout

A: Perfume Genius ontdekte ik ergens in 2010 omdat ik nog veel te actief allerlei sites af aan het gaan was op zoek naar nieuwe muziek. Kwam twee liedje tegen, Mr. Peterson en Learning dacht ik. Klonk enorm simpel, op een zolderkamertje opgenomen, maar het raakte me diep. Verder was er helemaal niets over de artiest te vinden, maar ik was fan. De jaren erna enorm veel naar zijn muziek geluisterd en hem drie keer live gezien. Daar kwam de breekbaarheid van zijn muziek ook erg duidelijk naar voren, maar het mooie is dat je Mike (want zo heet ‘ie) zich echt zag ontwikkelen. Hij werd zekerder van zichzelf, zocht nieuwe richtingen op binnen zijn muziek, en is op die manier echt een favoriet artiest geworden. Maar die vroege nummers waar die kwetsbaarheid nog het meest te horen is, blijven me nog altijd het meest raken. Mike die de ‘dark parts’ van zijn moeder over wil nemen in zijn eigen hart, om haar te steunen in haar trauma, enorm aangrijpend. Wat een lieve knul is het toch ook.

N: Je bent zelf een lieve knul, Arrie! Mr. Peterson Je noemt hem gewoon hoor, jaja! Die is ook in mijn lijst te vinden. En niet alleen omdat ik Peters heet. Dark Parts is ook prachtig natuurlijk, die pianoriedel pfohh ik word er week van in de knietjes. Die goeie ouwe Mike heeft toch ook nog geen zwak album uitgebracht he? Kudos.

J: Jullie zijn allebei lieve knulletjes, maar Mr. Peterson is niet mijn ding vrees ik.

A: Arme meneer Peterson. Vind je ook nog iets van Dark Parts?

J: Wel ok. Gewoon niet zo mijn ding.

G: een van mijn favoriete nummers van Perfume Genius, een van de vele indie-artiesten die ik op het spoor kwam dankzij het deelnemen aan Song van het Jaar. Voor de editie van 2022 toch eens overwegen om Dark Parts hoger te zetten dan plek 1000. De ontwikkeling die Mike Hadreas heeft doorgemaakt, zowel persoonlijk als in zijn muzikale oeuvre, is heel bijzonder te noemen. Zo mooi dat het met een kunstvorm als muziek mogelijk is dat muurbloempjes een totale metamorfose kunnen doormaken. Ik herinner me nog wel dat ik hem een tweede keer live zag op Le Guess Who en dat er toen een heel zelfverzekerde live-artiest als headliner in de Grote Zaal stond. Ik vraag me af of de fans die hem al sinds 2010 volgen (zoals aERodynamIC) dat voor mogelijk hadden gehouden.

https://i.imgur.com/sFTYHdB.jpg
483: Marika Hackman - Before I Sleep
#100 van Niek

N: Marika Ik heb best wel een beetje een crush op haar. Nu heb ik dat volgens mij wel vaker hihi, maar op dit moment gooit Marika wel hoge ogen. En mooie ogen ook. En een mooie stem, ja vooral dat. beetje donker maar vooral super frèle en zacht. Er zit een goede kop op, zo dacht ik ook toen ik ten tijde van mijn herstel van een hersenschudding twee jaar geleden any human friend helemaal heb grijsgedraaid, die kwam echt heel onverwachts op het juiste moment op de juiste plaats in mijn leven. Dat is nog steeds één van mijn lievelingsalbums van 2019. Maar nu verkies ik toch een nummertje van de blauwe hoes, omdat je er zo fijn op kan wegdommelen. En ik kan hem tokkelen, en nummers die ik kan tokkelen doen het altijd goed bij mij. Geeft me zelfvertrouwen. Truste x

A: Ik hou enorm van folkzangeressen, en al helemaal als er een dromerige inslag is. Gek dus dat ik nooit zoveel naar Marika heb geluisterd. Ik kende dit nummer eigenlijk helemaal nog niet. Het grijpt me ook niet meteen, het blijft wel allemaal erg understated dus denk dat het tijd nodig heeft om te groeien. Ik hoor de pracht namelijk wel, maar de echte klik blijft nog uit. Misschien moet ik hem in de tokkelversie van Niek horen.

G: Marika’s muziek werd me in 2013 in de schoot geworpen toen ze in Vredenburg Leidsche Rijn het voorprogramma deed van fellow folkie Laura Marling (stiekem vond ik de support show toen leuker dan het hoofdprogramma dat ons alleen maar lastig nieuw werk bracht). Sindsdien volg ik Hackmans releases met de nodige belangstelling en zag ik haar nog twee keer vaker live, beide keren als afsluiting van een emotionele periode. Ze heeft een zalige stem, bulkt van het gitaartalent en heeft de gave om simpele, pakkende songs te schrijven: precies de ingrediënten die een singer-songwriter nodig heeft om op te vallen binnen de meute. Before I Sleep is een melancholische albumtrack van haar debuut. Van die zwierige folk waar je jezelf helemaal in kunt verliezen, maar die het ook perfect doet op de achtergrond.

J: (red. Jordi is atm in Bruxelles, kneiterlam, niet bereikbaar en heeft dus maar besloten om ons Marika te skippen.)

https://i.imgur.com/PdaNO68.jpg
482: INXS - Never Tear Us Apart
#100 van Jordi

N: Kijk al onze nummers 100 eens gebroederlijk onder elkaar staan. Betekent het dat ze allemaal lone wolfs zijn. En van deze verbaast dat me ook niet zo veel. Pfoeh, ik weet dat Arrie en J-boy allebei wel fan zijn van In Excess. Ik wat minder maar de boodschap van deze song deel ik wel met liefde met jullie hoor. Kom hier voor die knuffel, darlings.

J: Ik had wel verwacht dat Arnout deze hoog in zijn lijst zou duwen, of hij is voor Suicide Blonde gegaan ofzo. Ook keigoed, maar deze is pure bliss, één van de zovele redenen waarom ik de 80’s nooit zou afserveren, ook al is dat het decennium waar ik het minste mee heb qua muziek.

A: Ik ben niet zozeer een fan van INXS, maar vooral een fan van Suicide Blonde. Die staat inderdaad hoog in lijst, nét niet hoog genoeg om onze lijst te halen. Andere uptempo nummers van de band zijn ook erg fijn, maar deze is me te theatraal en pathetisch. Maar hey, nu is Luigi in ieder geval ook fan van onze lijst want stiekem leest ie natuurlijk gewoon mee.

G: een oude radiohit die ik eigenlijk pas echt goed heb leren kennen in februari 2020, toen een zeker Amerikaanse bandje besloot om het nummer te coveren. Die cover kwam terecht op Songs for Australia, een door geïnitieerd Julia Stone compilatiealbum waarvan de opbrengsten werden gebruikt om de schade van de allesverwoestende bosbranden te herstellen. Stiekem best een fijne bluesrockknaller, met een heerlijke 80s touch.

https://i.imgur.com/b7cZXxk.jpg
481. MOVEMENT - Ivory

#099 van Arnout

A: MOVEMENT, jazeker, er is inderdaad beweging in de lijst. Wij maken ook weleens foutjes en zo kwamen we erachter dat een bepaald nummer een stuk hoger hoorde te staan en deze een plekje naar beneden zakt. Snel nog even een stukje over schrijven voor de tweede update dus! Het gaat om een Australisch trio dat in 2011 samenkwam en twee jaar later hun eerste singletje uitbrachten: Us. Ze maakten al snel naam met hun spannende R&B in een tijd dat dat soort muziek het ook erg goed deed. FKA twigs kwam ook net op bijvoorbeeld, en Jamie Woon en The Weeknd waren net doorgebroken. Dus al snel kwam er een fantastisch EP’tje uit. Deed het goed, ze gingen touren met namen als Darkside, Solange en Banks. Er kwam nog één singletje achteraan en toen was het ineens over. En eigenlijk past dat erg mooi bij de ongrijpbare sfeer van de muziek. Maar ook sensueel en zwoel, met een donker randje. Een persoonlijke klassieker die nooit echt bekendheid heeft gekregen omdat de mannen van Movement in no time weer verdwenen waren.

Jordi is momenteel aan het treinen dus die is niet beschikbaar voor commentaar, maar het schijnt dat hij er niks aan vindt. Kan echt niet. Hij mag zich er later in het topic wel over verantwoorden.

N: Pfoeh moet ik hier nog even lastminute over schrijven, halsoverdekop van werk komend, omdat we even een dubbele notering over het hoofd hebben gezien. Het wordt me ook niet simpel gemaakt hoor, wat een lijdensweg gaat dit worden. Hebben mijn PBH-vrinden even mazzel met dat Covidbeleid waardoor ik vroeger klaar ben, anders had deze update pas om 4 uur ‘s nachts geplaatst kunnen worden ofzo. Anyway, dit nummer zelf kan daar niks aan doen en is best wel aangenaam. Ik hoor hier naast de al door Arrie genoemde namen ook wel ook wel wat laatste-albums-Perfume Genius in (heuj hoe zal ik daaaar nou bij komen he?). In dat licht snap ik wel de appeal die deze track voor mijn makker heeft. Zo ontdek je nog eens iets. Ook heb ik vandaag nog ontdekt dat de brouwerij van Corona nu ook zijn eigen tripels is gaan maken, lekker hoor. Nuttig dagje x.

G: Ivory, dat is een poos geleden. Ik heb hier toch vooral naar geluisterd in het kader van SvhJ, waar eindbaas kemm deze track ooit nomineerde. Daar wist het nauwelijks potten te breken en na 2014 raakte de artiest bij mij ook in de vergetelheid. Maar altijd leuk om op deze manier weer terug te gaan in de tijd, dankzij Arrie’s #100. Deze single had imo zeker meer waardering verdiend van het grote publiek. Het is een lekker gevoelige PR&B slowjam die me bij vlagen wat doet denken aan Rhye.

STAND:
https://i.imgur.com/VUeH4lc.jpg

Jordi die niks bij Marika schrijft... hier ontstaan scheurtjes in het PBH-bolwerk

Geert die Never Tear Us Apart een bluesrockknaller noemt is mijn nieuwe favoriete moment in dit topic

Nee opnieuw fijne schrijfseltjes boys, ik ben al bijna bang om te gehecht te raken aan dit topic, stel dat jullie een Johan-en-Lugi'tje doen en het hier nooit afmaken brrr, zou ik maar moeilijk aankunnen

Wikipedia said it first

Lol zo niet mee eens, maar goed.

Deze onderwerpen hebben trouwens wel een lemma op Wikipedia, steekt wel hé? https://www.kakhiel.nl/posts/47022-de-10-meest-overbodige-wikipedia-pagina-s-ooit

Het klopt ook niet want de bron spreekt ook echt niet van een bluesrockknaller ( ) maar noemt het album een mix van een hele reeks stijlen, waaronder blues en het nummer zelf was in zijn eerste versie 'bluesy' maar in de uiteindelijk versie bepaald niet natuurlijk.

Mooi dit.

Oké dan ga ik de schuld toeschuiven aan die domme Wikipediaan die de tag gebruikt heeft. Ik geef het toe, was zelf gewoon een beetje luit

Anyway, prima nummertje van voor mijn tijd

Had Wikipedia maar een TheBanner die dat soort dingen corrigeerde.. oh wacht.

All My Dreams
Roisin maakt sinds haar comeback betere muziek dan ze ooit eerder maakte, maar 'Overpowered' blijft haar meesterwerk. Komt ook door vele mooie herinneringen aan mijn eerste jaar op kamers en haar concert in de Oosterpoort in 2008.