All Too Well

Maar Never Tear Us Apart is ook erg fijn. Bluesrock of niet

Aha, mooi update zeg.
All Too Well natuurlijk veel te vroeg, de Velvets
en INXS zag ik dus helemaal niet aankomen.
En even een moment van orde, door die petten zijn jullie vrijwel onherkenbaar.

Bij mij duurde het ook even nl. tot ik jou bericht gelezen had
Wel leuk overigens.

Ah, de tweede update. Fijn. Vooral de tekstjes van Jordidj1 zijn herkenbaar. Ik zit nu zelf ook in de trein.

Naar verweggistan?

Leuke tweede update, met (weer selectief geluisterd) o.a. fijne old school hip-hop, een pittige Russin, een bananenpopliedje, een Tay-Tay-ballade, nog een tokkelmeisje en wat donker klinkende R&B.

Wat Perfume Genius betreft, ben ik meer voor het debuut, en INXS is nooit m'n ding geweest. Overwegend toffe nummers toch weer, en leuke stukjes! En verder wens ik Jordi ook de nodige rust toe natuurlijk, de arme stakkerd.

Eindelijk een liedje van Spektor gecheckt. Uit het leven gegrepen teksten over sokken. Soort dronken Joanna Newsom die op een feestje achter de piano is gaan zitten terwijl de rest denkt: ok dan Joanna, ga maar even dan...

Klonk best tof trouwens, vooral naar het einde toe als ze over haar daddy zingt, zo te horen heeft ze wel een goed oor voor zanglijnen. Niet meteen compleet verkocht maar dat zegt niet veel, moet toch maar eens een album checken.

Wachten we weer op Gretz?

Het begint hier een beetje op die Drake ko te lijken , wat jij Johnny Marr

1 update is een heel boekwerk, dus eentje per week lijkt me wel voldoende. Laat ze dit maar op hun gemak doen. Goed bezig bitches xxx

Inderdaad. Al is de week alweer bijna voorbij.

Geeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeert

Kunnen jullie Geert niet uit Plastic Bitch House gooien en bv vervangen door Luigi.

Fijne plaat van Róisín Murphy
Intrigerend nummer van Movement

Bedankt voor de zeer verrassende tag, heren, en bedankt voor dat nummer van Sevdaliza. Ik was er nog nooit aan toegekomen om haar muziek te beluisteren.

UPDATE DRIE (en dat werd ook wel tijd x)

__________PBH wachtend op G like (#1)___________

https://i.imgur.com/2X0ZcYl.jpg
____________________________________________

https://i.imgur.com/L7z9FuZ.jpg
480. Klein Orkest - Over De Muur
#099 van Geert

J: Nee nee nee. Pfff. Zonder grappen: ik vind dit misschien wel het meest overschatte Nederlandse nummer ooit, kan er echt he-le-maal niks mee. Goeie tekst, maar het klinkt allemaal zo oubollig en vervelend. Saai vooral.

A: wel mee eens dat dit nummer wel érg leunt op de tekst. Het feit dat de vogels wel vrij rond kunnen vliegen, vind ik wel een erg mooie vondst. En Harrie Jekkers is wel echt een toffe kerel. Maar muzikaal gezien vind ik het ook net wat te matig om hoog in m’n lijst te komen.

N: Barbaartjes ^. Harrie Klorkestein is een heerlijke Hagenees met een gouden pen. Eigenlijk is alles dat ie schrijft gewoon fijn of indrukwekkend. Heb nog goeie herinneringen als zesjarig kleutertje, een soort stoelendans met hoepels spelend op De Dromedaris van dat fijne Roltrap Naar De Maan. En ik won! Jaja eg wel. Over de Muur is een ander uiterste, een prachtig stukje beschouwing van al het menselijk drama tussen die Koude Muren. De creatieve armoe van communisme tegenover de sociale leegte van het kapitalisme. Blijft nog altijd een mooi en urgent liedje, een snak naar vrede en hereniging. En Berlijn, wat een stad Wil daar zo graag weer heen he. Wanneer gaan we?

J: Ja, inderdaad Geert, wanneer gaan we?

G:

J: Geert?

G:

J: ...


__________PBH wachtend op G like (#2)___________

https://i.imgur.com/yFZsMR7.jpg
____________________________________________

https://i.imgur.com/uQHxEyK.jpg
479. Karoline Wallace - Plis Rosalin
#099 van Niek

N: Een nummer uit 2021, ik ben er vroeg bijl. Hebben jullie al nummers uit 2021 in jullie tophonderd? x

G: Poet, mag ik dan Plis Rosalin skippen? Kan hier niet echt chocola van maken, ook niet na ettelijke luisterbeurten in Song van het Jaar #sorrynotsorry. Mij iets te avant-garde en iets te jazzy. Misschien moet ik Karoline Wallace eens zien op een hipsterfestival als Le Guess Who om het écht te kunnen begrijpen.

N: Lief dat je terwijl je het wil skippen toch nog een mooie passage aan weet te wijden x. Dan moet ik ook maar wat liefs bij de nummer 470 gaan schrijven zo, help.

J: Dit is enkel voor fijnproevers ja, maar wel een lekker nummer hoor. Ook dit jaar ontdekt tijdens de hipster Beatsense-sessies en je mot er eerst wel ff aan wennen. Na een paar keer luisteren komt het nummer steeds beter binnen.

A: begint dromerig en sprookjesachtig, maar ontspoort dan helemaal. Ik kan dan ook wel begrijpen dat Geert hier afhaakt, zelf vermaak ik me er zeker mee. Dat moment dat de sax erin komt is heerlijk. Leuk om zulke eigenwijze plaatjes in onze lijst te hebben.

N: Ik vind dit zo ontiegelijk vet he. En vraag me niet om uit te leggen waarom want hoe meer woorden ik gebruik, hoe minder ik ervan ga begrijpen. Een Gaar Scandinavisch avant-gardisch vocal jazzalbum over de tuin van Karolines oma, wat een liefde. Ik kan eerlijk gezegd niet eens zeggen dat ik het echt mooi vind, want dat is het eigenlijk niet. Het is allemaal schots en scheef en wazig, maar ik ben dan ook geen kunstschoolmeisje. Havermelk en falafel ga ik dan wel weer goed op, en ik heb een racefiets, platenspeler en speciaalbiertjescollectie op mijn kamer dus de hipstercreds heb ik in huis en dat helpt. Maar dunno, Plis Rosalin heeft iets totaal ongrijpbaars en dat intrigeert me enorm.


__________PBH wachtend op G like (#3)___________

https://i.imgur.com/uVmRJKd.jpg
_____________________________________________

https://i.imgur.com/bwAed9T.jpg
478. Dolly Parton - Jolene
#438 van Niek, #455 van Jordi

J: High five Niek! Mooi dat Dolly op deze manier toch de lijst heeft gehaald. Ja, wat moet je nog schrijven over dit nummer? Oh, ik heb wel een anekdote. Altijd leuk, nou, hier komt ‘ie: toen ik nog in de kroeg werkte, leerde ik een chick kennen die helemaal verzot was op dit nummer, maar ik kon het nummer niet uitstaan. Elke keer als ‘ie werd aangevraagd en langs kwam verstopte ik me in het keukentje, of zat flink geïrriteerd te kijken naar haar en de mensen die mee zongen. Mij bleef ze altijd lief aankijken, maar ik wilde geen relatie dus uiteindelijk is het contact doodgebloed. Paar jaar later kwam Jolene weer eens voorbij en prompt was ik om, maar de liefde voor haar zal nooit komen.

A: Dolly Parton ben ik door de loop der jaren wel echt meer gaan waarderen, erg prettige stem. schrijft erg fraaie liedjes. Dat gitaar-riedeltje is heerlijk. Mooie anekdote ook, J.

N: Dollyyyyyyy Een totale klassieker natuurlijk, jazeker! Hoe sweet is deze? De angst om je lief te verliezen aan een more handsome persoon, tja het is van alle tijden. Ook een archetypisch kampvuurliedje dit maar ik heb dus nooit de moeite gedaan om de tekst uit m’n hoofd te leren dus als ik hem nu tokkel (of vooral nog strum want tis een verdomd verraderlijke tokkel) dan gaat ie like “En nu speel ik het volgende lied, ik ken alleen de tekst nog niet, maar één ding heb ik wel verstaan: Jolene” Enz. enz. Klinkt als een inhaker, niet? Misschien had ik hem destijds ook op die manier in bar Kloris moeten spelen, dan was Jordi vast eerder overstag gegaan. Of ik had gewoon lekker Wonderwall gehouden om Koen een pleziertje te doen natuurlijk, dat kan ook.

Geert werd direct gevloerd door het gitaarriedeltje en is voor verder commentaar onbereikbaar.

__________PBH wachtend op G like (#4)___________

https://i.imgur.com/xCG85H0.jpg
_____________________________________________

https://i.imgur.com/0kVVJDj.jpg
477. Radiohead - Videotape
#408 van Geert, #489 van Jordi

N: Ayeeeee ik zit momenteel echt een beetje in een Radioheadfase dus het doet me deugt om te zien dat mn matties dit bandje ook blijken te kennen. Nee seriously, zie ons maar even mainstreamen hier. Voor je het weet komen we The National misschien ook nog wel tegen, is maar een gokje hoor. Eigenlijk zijn we toch ook maar een product van de goegemeente hier, bang voor verstoting van muziekfora. Radiohead is en blijft gewoon een nogal boeiende band, jaaa daar zeg ik iets gewaagds huh?

J: Weer een gedeelde notering met mij, wat een sletje ben ik toch. Zeven keer Radiohead in mijn top 500, geen groot fan maar In Rainbows en OK Computer zijn toch wel te goed om te negeren. Prachtige afsluiter van eerstgenoemde album, mag zo op mijn begrafenis.

A: Nou, dan ben ik erbij op je begrafenis hoor. Radiohead is voor mij ook zo’n band die te goed is om te negeren, al staan ze in mijn lijst slechts twee keer. Videotape heeft echt zo’n unheimisch gevoel in zich. Word er haast ongemakkelijk van.

N: Kid A > In Rainbows >> de rest. Duidelijk toch? Een notering van In Rainbows geeft me dus een grote blij, al is Videotape niet echt een nummer om lallend op te touwtjespringen ofzo. Een nummer zo donker en (quotequote Arriemans) unheimisch dat zelfs mister Droevenstein Yorke er geen raad mee weet als ie m live moet vertolken. Tis dan ook een ultiem verraderlijk offbeat ritme, en het is super effective. Ik zou er mijn Alakazam niet tegen durven inzetten, zo spooky.

Geert voelt zich wél ongemakkelijk bij het nummer en durft verder ook niet te reageren.

__________PBH wachtend op G like (#5)___________

https://i.imgur.com/i6Tu2Ls.jpg
_____________________________________________

https://i.imgur.com/RIQVPqW.jpg
476. Moderat - Bad Kingdom
#098 van Geert

J: Verdimme!!! Deze is zó PBH-certified, waarom heb ik deze niet in mijn lijst. Oh. Ik heb Running op #345, maar daar hebben we niets aan. Bad Kingdom niet eens in de lijst. Schande.

A: sjeezus, wat knalt die beat er toch lekker in! En dan dat heerlijk melancholische refrein. Ik heb weer een andere Moderat in mijn lijst, schiet niet op…

N: Ik heb die ook, dus onze lijstjes tezamen nemend schiet dat weldegelijk op want die gaan we later gewoon terugzien (whoa, spoileeuuuhrr). Absoluut killeralbum dat II, ik heb hem hier in de kast staan maar dan met een iets trippier hoes dan de officiële. Ikke like dat, heel erg. Bad Kingdom is de meer certified banger op de langspeler, de vriendelijke propere huisoudste die het gedrag van zijn infantiele dagdromende broertjes probeert te verstoppen voor Grote Boze Oma, zo’n vrouwtje van het soort dat stinkt naar 60 jaar oude eau de Cologne. Maar ook Bad Kingdom mag af en toe, beleefd doch sneaky, een grommetje wagen. Fijn nummertje voor in een lijst als deze. En iiieeeee ze staan op DTRH volgend jaar!

J: Oeh, dan moeten we misschien toch kaartjes fixen voor DTHR, wat jij Geert?

G:

J: Geert?

G:

J: ...

__________PBH wachtend op G like (#6)___________

https://i.imgur.com/YEvUGm1.jpg
_____________________________________________

https://i.imgur.com/VSmjSbh.jpg
475. Missy Elliott - Get Ur Freak On
#098 van Arnout

N: Hollaaaaaaaa

J: Oef, dit is wel echt een klapper van jewelste. In mijn lijst, maar niet zo hoog. Heerlijke partybeuker maar qua Timba-faves staan er nog flink wat nummers boven deze. Eindigde wel dik top 3 bij de Greatest Hits-editie, geloof ik. Blij dat je deze flink hebt gepusht Arnout, want hoort er absoluut in.

A: voor mij wel een absolute Timba-fave! Missy en Timba zijn gewoon een gouden duo. Ik ken weinig nummers die zo opzwepend zijn als deze maar ik hou ook van de speelsheid. Maarja, wat een beat hè en wat gaat Missy los.

N: Oef, zeg dat wel. En ook fijn hoe ze toch direct aankondigt dat t een headbangertje wordt, zijn we alvast prepared. Missy M, dat is nooit mis en dit is ook wel de klassieker onder haar klassiekers. Denk dat ik deze stiekem best wel vaak heb gehoord toen ik klein was, en als dat zo is dat moet het zelfs één van mijn eerste muziekherinneringen zijn want ik was, like, 5 jaar oud toen dit een ding was. Timba gaat ook nog wel iets in de melk te brokkelen hebben deze V500. Sojamelk uiteraard, want das altijd goeie. Kunnen we G ook enthousiast mee houden, anders schrijft ie were geen drommel op. Jeez. Oeh en Arrie, ga je K (IS DAT YO CHICK) na de Nellylectures ook direct doorsturen naar Timbaland? Klinkt als een mooie logische vervolgstap. Zie dat ze me inmiddels ook volgt op Last.fm, cuuuute. En, volgt ze jou ook al Geert?

N: Dat dacht ik al!

__________PBH wachtend op G like (#7)___________

https://i.imgur.com/av0bdbY.jpg
_____________________________________________

Agalloch en Missy Misdemeanor ook goed, Wolfje? x
https://i.imgur.com/bUyYJSs.jpg
474. Agalloch - In The Shadow of Our Pale Companion
#098 van Jordi

A: zo, krijgen we ineens 15 minuten aan folk/black-metal. Dat valt zwaar op de maag na Missy. Er gaat meer metal langskomen en dat komt echt van Jordi, onze metaalambassadeur. Het is een sfeervol stuk muziek dat opbouwt, afbouwt, weer opbouwt en verschillende kanten opgaat. Mij wel wat aan de kitscherige kant, maar ik vind het wel tof om af en toe wat langdradig gegorgel in de lijst te hebben.

J: Ik had vorig jaar veel gezamenlijke album luistersessies samen met o.a. Koen, met wie ik The Mantle had uitgekozen voor een draaibeurt. Ik was veel aan shoppen in RYM subgenres toplijsten, deze kwam uit de bus puur omdat de albumhoes mij intrigeerde. Het heeft wat mysterieus, net zoals de sfeer die dit nummer ook bijna vijftien minuten lang uitstraalt. Alsof je in een verlaten en besneeuwd bos staat, wanneer plots iets het landschap overschaduwt. Maar je weet niet wat.

N:Jordi staat alleen in de metalen, althans de eerste vijf metalen, bij degene daarna haakt Geert ook wel aan. Betekent wel dat er in de lagere regionen nog wel teen en tander gaat passeren, ik vind dat wel cool! . Ook een goede manier om Don Cappucchino een beetje warm te krijgen voor de lijst, wat bedienen we toch een breed publiek. Te beginnen met Agalloch en ik ga hier oprecht wel goed op. Verveelt ondanks de speelduur niet en die bliepeffectjes op acht minuten zijn best wel heerlijk. De krijsvocalen kan ik nog steeds niet echt serieus nemen, ik krijg altijd Karbonkelvibes hiervan. Nu was Karbonkel wel een baas, zeker als vis met zijn fokking laseroog hoe krijg je het gevonden? Naar het einde toe worden de vocalen meer La Dispute-achtig en kan ik het al veel beter handelen, zelfs cool vinden. Wat metal betreft heb ik sowieso nog een boel te ontdekken. Ik ga sowieso al op een goede manier bad op de letterlijk naarmakende sound van een Oranssi Pazuzu dus begin maar met tipjes in die richting. Hier zie je mijn kennis, haal er even een totaal andere stroming bij lol.

Geert is naar het schijnt nog steeds aan het luisteren naar deze track./

__________PBH wachtend op G like (#8)___________

https://i.imgur.com/unHBxFf.jpg
_____________________________________________

https://i.imgur.com/cRlm6Mo.jpg
473. Balthazar - Fever
#405 van Geert, #489 van Arnout

N: OOOOOOOOOOOOOOOOOOOEEEEEEEEEEEEEEEEEHOOOOOOOOOOOOOOEEEEEEEEEHOOOOOOOOOOOOOOOEEEHOOOOOOOOOOOOOEHOOO
A: net aan mijn lijst gehaald maar toch nog in de gezamenlijke lijst, mooi zo! Voelt toch wel als een certified PBH-classic ondanks dat ik er niet bij was op het Balthazar-optreden. Maar bovenal is dit voor mij een enorm verslavend nummer gebleven: heerlijke groove, opzwepend, lekker meezingbaar. Oooeeeeehhhoeeeeehhhoeeeeeehhhh!

N: OOOOOEEEEEEEEEEEOOOOOOOOOOEEEEEEHHOEOOOEEEEEHOOOOEOEEEEEHHHHOOOEOEEE

J: Nou, ik was ook niet bij het optreden hoor. Ja, de eerste paar minuten volgens mij, maar toen het ging regen werd het echt te koud voor de korte mouwen, dus ben naar de tent gerend. Onderweg hoorde ik de tonen van Fever en die nestelden zich in mijn hoofd, dus toen ik terug ging keren naar het festivalveld (ik wilde The Roots niet missen natuurlijk) ging ik de oeehhhhhooeeeehhh’s luidkeels zingen. Toch Niek?

N: Euhm zei je wat? Er was even een lamme gingerchick met Geerts Belgische vlag tegen me aan het zwaaien. Maar ja, dat was best wel epic. Jullie allemaal (l)aftaaien bij de eerste paar druppels en mij moederziel alleen achterlaten. Maar ik lach hier het laatst. Wilde altijd al een concert in de regen meemaken en het was een prima waterdoop. Fever was het klapstuk, licht verlengde versie en lekker allemaal bunnybouncen op de zompige grond die steeds meer weg begon te hebben van Vlaams asfalt met al z’n groeven en opspattende shizzle. De walk na afloop had iets bijna meditatiefs, echt een processie.
Mijn fellow masterstudenten zijn trouwens echt helemaal into Balthazar, dat gaat nog bekant onze huisband worden joh. Blaast weer nieuw leven in de brouwerij. En wat is het heeeerlijk om eindelijk een studie te doen waarin ik at last gelijkgestemden tegenkom, van die lekker linkse cultuurverslindende duurzaamheidshippies met voorliefde voor muziek. Het leven is goed. OOOOEEEHOOOOEEEHOOOOOOEEHOOOOEOEEE. Zing mee Geert!

__________PBH wachtend op G like (#9)___________

https://i.imgur.com/yc7O5mn.jpg
_____________________________________________


https://i.imgur.com/oSByxTy.jpg
472. Yeah Yeah Yeahs - Heads Will Roll (A-Trak Remix)
#438 van Geert, #448 van Jordi

A: Volgens mij zijn G en J er niet helemaal over uit wat nou de ultieme versie is: het origineel of de A-Trak remix. Dus we mogen zelf kiezen. En wat denk je? Ik kan ook niet kiezen. Nog maar eens beiden opgezet, en ik denk dat ik lichtjes naar de A-Trak remix neig. Zeker op de dansvloer zou ik daar erg lekker op gaan. Misschien eens een feestje van DJ Kloris bezoeken, die draait hem vast.

J: Voor mij is de remix dé versie van Heads Will Roll, ik denk niet dat ik het origineel ooit eens gehoord heb.

tien minuten later

J: Oké, het origineel is ook wel vet, maar het mist de schwung en de aanstekelijke van de remix. Maar ik heb de remix dan ook honderden keren gehoord, altijd vaste prik geweest in mijn DJ Kloris-setlist geweest natuurlijk, haha. Op de leukste feestjes kwam deze standaard voorbij, à la Project X, waar dit nummer uiteraard ook mee geassocieerd wordt.

N: Project X Wolvega, ik ben voor! En dan inderdaad het liefst met da mixxzzzz, al heeft het origineels ook wel iets epics. En iets nostalgisch want tevens onderdeel van mijn Eerste Golf in het zog van Franz Ferdinand, Kasabian, Arctic Monkeys en The Hives. Hoe cool vond ik mezelf dat ik ook rockchickbandjes begon te luisteren? Kweenie, ik was vooral een heel introverte onzekere tiener. Nu ben ik in elk geval een introverte onzekere twintiger en zet ik valse Noorse jazz in mijn lijst, er is hoop kinders! Maar hé, die standaardversie glijdt zo lekker smooth hè, als een ei waar je zo lekker in kan knijpen.

J: Wat vind jij hiervan eigenlijk, Geert?

tien dagen later

J: Zucht

__________PBH wachtend op G like (#10)___________

https://i.imgur.com/PQ05ChX.jpg
_____________________________________________

https://i.imgur.com/aggGUuS.jpg
471. Steven Wilson - Routine
#097 van Jordi

J: Prachtig blokje dit, echt wel namen die PBH-certified zijn. Agalloch en Steven Wilson, poah, schitterend. Groot fan zijn mijn makkers ook. Nee, zonder dollen, ik merk dat mijn solo-noteringen flink afwijken van de rest, maar dat maakt het juist zo tof.

A: Haha, ja, volgens mij gaat niemand in de groep echt goed op Steven Wilson, behalve Jordi dus. Maar ik moet zeggen: ik kon dit nummer nog redelijk hebben. Het onderwerp is enorm ontroerend: een vrouw die haar man en kinderen verliest en vervolgens vast blijft houden aan haar routines als huisvrouw zodat ze niet volledig hoeft los te laten. De eerste helft van het nummer vind ik echt nog best aardig, melancholisch maar hoopvol. In de tweede helft wordt het vervolgens te groot gemaakt, te dramatisch, naar mijn smaak, en dan haak ik af. Ik snap niet goed waar dat nodig is. Alsnog, viel niet tegen.

J: Eén van mijn eerste ontdekkingen op MuMe was Steven Wilson, al heeft de Verrukkelijke 500 daar ook invloed op gehad geloof ik. Weet nog wel dat ik het album voor de eerste keer luisterde, ik was volkomen flabbergasted. Gaf gelijk de volle mep, ik was helemaal verkocht en dacht ik nooit wat mooiers had gehoord. Nu is de liefde vier jaar later wel wat bekoeld, Steven Wilson luister ik sowieso niet zo veel meer, maar dit blijft een topnummer. Mooie song als onderdeel van een concept, wellicht wat theatraal, maar jongens, als Ninet Tayeb helemaal los gaat na die uitbarsting dan is het genieten man.

N: Wel lekker divers blokje inderdaad, misschien wel het meest diverse blokje dat we gaan tegenkomen. Lijkt wel een SvhJ-maandfinale. Al is Steven Wilson bij uitstek een artiest die het niet ver zou schoppen. Behoor zelf ook tot het driekwart van PBH dat geen fan is, tis me allemaal een beetje te gelikt en pathos-heavy. Al was het voor zo’n losse luisterbeurt in de context van deze lijst, en al lopend door Eindhoven centrum op weg naar mijn trein die me bij Ichiko zou afleveren, wel tof. Jordi noemt al terecht Nina Tayeb, vind Paper Parachute toch zo’n vet nummer. Wow wat weet ik het stiekem positief nog positief te houden he, nou da’s bij de #470 toch wel anders mwuhahahaaaaa.

J: Denken jullie nou echt dat Geert iets over Steven Wilson gaat schrijven?

N: Stiekem slaapt ie in een Porcupine Tree-pyjama, of niet dan Geert? Zwijgen is toestemmen.

__________PBH wachtend op... och, laat ook maar x___________

https://i.imgur.com/aG9aYld.jpg
_____________________________________________

STAND:
https://i.imgur.com/u8sGOAu.jpg

En ook weer bijgewerkt:

spotify:playlist:3PUCcJ6bxN3vEHEoVlgQ6t

Agalloch!

Machtige band die blackmetal, postrock & neofolk op toch wel vrij unieke wijze wist te smeden.

Destijds nog de eerste 3 concerten ooit in Nederland meegemaakt (2006 in Helmond en Hengelo en 2009 in Den Bosch) voordat ze sell-outs werden en dat sneue Roadburn festival gingen bezoeken.

The Mantle & Ashes Against The Grain zijn echt schitterende platen, het oudere werk is ook tof maar het latere werk was wat minder. En helaas was John Haughm geen fantastische live zanger. De rest van de band is echter steengoed! Met name gitarist Don Anderson, die ik later ook nog met kvlt-neofolk act Sol Invictus heb zien spelen.

Gretz de homies niet in de steek laten hé! Jullie moeten nog 47 blokjes

Die linkjes... :'-)

Matt moet er trouwens voor aanstaande zondag ook nog zo'n 1000 MuMeLadder updates uitpersen. Ik ben benieuwd..

Ik kon me dat tokkeltje van Jolene niet meer voor de geest halen, ik zoeken, zet mijn Spotify-algoritmetje een cover van Lingua Ignota bovenaan. Dat bestaat dus gewoon, doe met die info wat je wil.

O, en lekker gitaarstukkie inderdaad

Verder: Plis Rosalin

Oh jeee jordi, een Jolene meisje laten lopen is dat wel verstandig?
Maar goed jij ben nog jong of heet jij alleen maar zo.
Oh en Routine , wat is die clip die erbij hoort toch mooi.

Weer een fijne update; vorige update was ik nog met de trein op weg naar Beilen. Dat lijkt ook weer een eeuwigheid geleden.

Leuke update weer, van de jeugd (Gretz was nu even afwezig, dus mag ik die term wel bezigen).

Fever is een toppertje, Videotape herinnert me eraan dat ik nodig In Rainbows nog 'ns moet opleggen, en van Karoline Wallace ben ik het gehele album nog maar 'ns aan het luisteren, want dat is gewoon een heel toffe plaat!

De Don proberen lokken met metal is inventief, maar ik denk dat Agalloch eerder als repel goed werkt.

Ach, als ome Chuck Schuldiner, Neige en Mikael Akerfeldt nog langskomen in deze lijst (toch?) is dat vergeven.

Als het om metal gaat, kunnen de heren van de PBH trouwens nog steeds in dit fabelachtige topic naar hartenlust ontdekkingen doen!

Nou dat was een fraaie en stevige update, die 3 gasten hebben wel wat rust verdiend, nou vooruit Geert ook dan

Hahahahaha, Geert

https://i.imgur.com/dqEt7FY.jpg
470. Kacey Musgraves - Follow Your Arrow

#097 van Geert

J: Best een lekker nummer eigenlijk, kabbelt een beetje voort, maar wel een op een fijne manier. Krijg er A&J-vibes bij, met die achtergrond synths. Denk ik dat nog best verliefd kan worden op haar muziek.

N: Ik niet, dit is gewoon kut. Hahahahahahhahahahahaha savage AF

A: tsja, Kacey, in principe vind ik haar wel sympathiek. Follow your arrow is namelijk exact wat ze deed en die schoot bij countryconservatievelingen best wel het verkeerde keelgat in. Zingt ze nou over homoseksualiteit, bekritiseert ze het huwelijk, etc etc? Kan èg nie! En zo saboteerde ze haar eigen carrière want op de countrystations werd ze nauwelijks gedraaid. Maar goed, ook al had ze wellicht een grote countryster kunnen zijn, nu kan ze tenminste echt haar ding doen, met alsnog genoeg achterban, en de onderwerpen aansnijden die ertoe doen.

Dat gezegd hebbende is dit natuurlijk wel een enorm suf deuntje. Kan ik best zeggen, Geert leest dit toch niet. Misschien dat we hem kunnen oproepen door driemaal te roepen dat The National kut is.

G: Follow Your Arrow is een van de vele liedjse waarop Kacey Musgraves haar fenomenale songwritingklasse etaleert. Ze inspireert hier de luisteraar met spitsvondige woordspelingen om gewoon een eigen overtuiging te volgen, ondanks wat andere mensen zeggen of denken. Mensen vinden namelijk altijd wat en eigenlijk is alles wat je doet wel op meerdere manieren uit te leggen. Daarom kun je (meestal) maar beter gewoon trouw blijven aan je eigen idealen. Follow Your Arrow is daarnaast een geestige aanklacht tegen de bekrompenheid van een bepaald soort volk dat maar moeilijk kan accepteren dat er überhaupt mensen bestaan die anders zijn / anders denken dan henzelf.

Dit is de groep die het hanteren van de dubbele moraal als een lijflied heeft omarmt. Andere mensen tot in het oneindige de maat blijven nemen om hun persoonlijke keuzes (zoals wel in Biscuits ook al zagen). Het blind staren op de 'foute' beslissingen van een ander, sommige mensen lijken er een sport van te hebben gemaakt. Maar dat zijn vaak dezelfde types die zelf eigenlijk nooit in de spiegel kijken. Want dan zouden ze (hopelijk) beseffen dat ze de rest bekritiseren om gedrag waar ze zelf ook een handje van hebben.

In het conservatieve Amerikaanse countrywereldje waar de LGBTQ+-emancipatie feitelijk nog moet beginnen deed het refrein van het nummer nogal wat stof opwaaien. De regels 'So make lots of noise / Kiss lots of boys / Or kiss lots of girls / If that’s something you’re into' klonken voor de preutse plattelandsbevolking niet bepaald als muziek in de oren. Musgraves' platenmaatschappij was in eerste instantie niet van plan om Follow Your Arrow als single uit te brengen omdat men bang was voor mogelijke negatieve reacties. Uiteindelijk werd ie in oktober 2013 alsnog als derde single uitgebracht en groeide het nummer met het kenmerkende fluitje binnen mum van tijd uit tot een van haar landmark songs. Een vrolijk en extreem pakkend deuntje dat bijna iedere Kacey-fan van A tot Z mee kan zingen.

Bij de live-concerten gaat aan Follow Your Arrow vaak een anekdote vooraf waarmee ze het publiek op het hart drukt altijd tolerant te zijn naar anderen. Niet alleen op het gebied van seksuele voorkeur, maar eigenlijk bij alle andere sociale kwesties. En zo is het maar net


N: hihi oké Geert leest en schrijft dit keer zowaar voor plaatsing nog stukjes dus ik moet wel even lief doen, of in elk geval wat nuance erin poeren. Sorry G, Kacey is niet mijn ding, I guess. Gaat ze nooit worden ook, maar ik schekt haar graag aan jou. Nummers als Slow Burn zijn nog behapbaar maar FYA is echt voorbij mijn irritatiezone helaas, beetje te heppiegosleppie ofzo. Wel goeie titeldrop net nu ik weer mijn tweejaarlijkse Avatarkijkfase onderga, serietje hoor . En LGBTQ+thema’s krijgen altijd een dikke plus uiteraard. Check nummertje 467 maar x

https://i.imgur.com/9z44PT5.jpg
469. Gorillaz - El Mañana

#095 van Arnout

J: Oeh, best een verrassende notering deze. Tenminste, ik had ‘m niet verwacht. Demon Days wel een fantastisch album natuurlijk, staat vol met pareltjes en deze El Mañana hoort daar uiteraard ook bij. Ik wil eigenlijk een lap tekst schrijven, maar eigenlijk volstaan twee woorden voor deze track: FACKING. CHILL.

A: Ik weet niet meer of ik ooit mee heb gedaan in ‘Essentiele Albums voor je Eigen Muzikale Reis’ maar Demon Days is zo’n album voor mij. Ik was een jaar of 14 en kwam Clint Eastwood tegen op een Hitzone. Destijds keek ik vooral veel TMF en had ik net Good Charlotte ontdekt via een vriend. Hoe dan ook, ik vroeg m’n ma om daar eens een cd’tje van te branden, en vervolgens werd Demon Days één van m’n meestgedraaide cd’s ooit, en ik denk een belangrijke catalysator in het meer verdiepen in muziek en de verbreding van m’n smaak. Ik kan die hele cd wel dromen en elk nummer is raak maar dit is op de lange termijn mijn favoriet gebleven vanwege de prachtige melancholie in het nummer, en de fraaie vocals van Damon Albarn.

N: Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik nooit écht naar Gorillaz geluisterd heb. Wat ik van ze ken is erg tof en ik heb best een paar goede makkers die helemaal fan van 2-D, Noodle, Russel Hobbs en Murdoc Niccals zijn (hierboven twee voorbeeldjes), maar toch heeft het me nooit echt getriggerd om ze een keer echt een dedicated spin te geven. Als ik El Mañana dan weer hoor dan kan ik mezelf eigenlijk wel voor mijn kop slaan want ook deze is weer heel lekker. En ze headlinen Down The Rabbit Hole, als het doorgaat hihi. Toch weer wat extra redenen te over. Ik kom er nog op terug. Zeker en vast. Mañana.

G: toen ik 14-15 was ontdekte ik net als Arnout wel Good Charlotte (en werd ik best wel fan), maar het debuut en de tweede plaat van Gorillaz zijn in mijn tienerjeugd grotendeels aan me voorbij gegaan. De clip van Feel Good Inc. zag ik wel eens voorbij komen, maar de andere hitsingles heb ik pas veel later ontdekt via MuMe. El Mañana is best een chill zomers niets-aan-de-hand deuntje. De bekende Spaanse uitspraak waar de songtitel me aan doet denken vertelt mij dat ik maar eens wat meer vooruit moet schrijven, om m’n PBH-homies niet nog eens teleur te stellen. Met een mañana mañana-mentaliteit krijg je immers bar weinig voor elkaar.

https://i.imgur.com/bcqWWh8.jpg
468. Bright Eyes - Bowl Of Oranges

#94 van Arnout

A: En we vervolgens mijn muzikale reis, lijkt het wel. Bright Eyes kwam net een paar jaar na Gorillaz, en de aanstellerige zang en lyrics deden het erg goed bij de angsty teen die ik toen was. Het waren de tijden dat ik hele middagen op Songmeanings.com vertoefde om de teksten van Bright Eyes en The Shins beter te begrijpen.

Maar anno 2021, haast 15 jaar later, is het net een heel positief liedje van Conor en co dat me het meest dierbaar is. Het gaat juist niet over de negatieve gevoelens zelf maar meer het omzetten van deze gevoelens in iets positiefs. Dat dit nu mijn favoriet geworden is, is denk ik veelzeggend voor de ontwikkeling die ik zelf heb doorgemaakt. Met daarbij veel liefde naar de afsluitende regels:

“But if the world could remain within a frame
Like a painting on a wall
Then I think we'd see the beauty then
We'd stand staring in awe
At our still lives posed
Like a bowl of oranges
Like a story told
By the fault-lines and the soil”

We zien de schoonheid van onze wereld vaak over het hoofd en zouden er eens van een afstand naar moeten kijken, als ware het een stilleven. Zoals de zonnebloemen van Van Gogh ofzo. Die heb ik laatst trouwens in het echt gezien in de National Gallery in Londen en mijn vriendin vond het een afschuwelijk schilderij. Tsja, het kan verkeren…

N: Lol, die gf van jou is altijd zo heerlijk subtiel he, ze stuurt mij nu ook lekker savage berichtjes op Musicmeter haha. IK WIL HAAR ONTMOETEEEEN.

J: Voordat de lijst officieel rond was, stond Bright Eyes nog binnen de top 500 geparkeerd met een ander nummer, dankzij een hoge notering van Geert was dat. First Day Of My Life was dat. Bright Eyes is echt zo’n band die ik vaker moet horen om echt binnen te komen bij mij, want voor nu vind ik het nog te knuffelbaar.

N: Hé ik hoor een Reginamelodietje (On The Radio!) maar deze is ouder dus Regina is gewoon een vieze sneaky dief. Conor hangt de laatste jaren steeds een beetje in de periferie van mijn interesse: fijne liedjes, doen we verder helemaal niks mee. Al hoor ik wel zijn assets: fijne stem, gewoon goeie melodieën en als ik Arrie hoor zijn de teksten ook priem. Misschien een keertje wat liedjes van hem gaan proberen te gitaren, dan groeit mijn respect altijd wel. Die interlude die aan dit nummer vastgeplakt zit doet het trouwens wel voor me, lekker duister. Sinaasappels zijn kjoel.

G: Conor Oberst vind ik nu echt een ondergewaarde artiest in het indiewereldje. Hij weet bijna altijd treffende feel-good melodieën te koppelen aan de meest opbeurende songteksten. Ik heb genoeg albums van hem volledig beluisterd, maar vooral vanaf zijn bekendste werk I'm Wide Awake, It's Morning. Bowl of Oranges kon ik daarom niet meer voor de geest halen. Het blijkt een prachtige oude parel te zijn met een schitterende boodschap. Inderdaad berejammer dat First Day Of My Life het niet gered heeft tot onze eindlijst. Ik weet nog wel dat in 2015 die NS-reclame daar opeens was waar Bright Eyes’ bekendste een hoofdrol in heeft. Riep toen gekscherend dat zijn hitje over een paar jaar ook wel in de Top 2000 zou staan, want daar is het echt het lieve, toegankelijke indiepopliedje voor.

Nou ja, dat viel dus ook wel mee 3FM.

https://i.imgur.com/7A6kJcq.jpg
467. LIONSTORM - Vies

#093 van Niek

J: Vies dit
N: jaman
A: lekker hoor
J: ik weet oprecht niet wat ik over dit nummer moet schrijven
N: oei.
N: …
N: Oké, dan moet ik het maar doen hè? Je vraagt je af: staat ie niet wat hoog? Wil ik hier een statement mee maken ofwa? Neh, denk het niet, ik vind hem gewoon echt heel tof. Vuige Muis en Skerrie Sterrie zijn ultieme bazinnen die voor zichzelf het rolmodel gecreëerd hebben dat ze zelf graag hadden willen hebben toen zij zelf jong waren. Het idee dat nummers als dit nu gewoon geschreven kunnen worden én zoooo ontieglijk hard zijn maakt me echt heel blij en ik denk echt dat we hiermee een kjoele generatie gaan kweken. Klinkt een beetje counterintuïtief ofzo om je eigen ranzigheid promoten vooruitgang te noemen maar een beetje body positivity én lesbiennepromotie kan veel betekenen, zeker als het de taboesferen doorbreekt op zo’n blatant manier als deze. Mijn beste vriendin vindt ze ook helemaal geweldig dus zodra LIONSTORM een keer een optreden plant zijn we game en gay. Eerst nog samen naar Froukje tho, die had deze lijst eigenlijk ook wel mogen halen. Wat een fijne nieuwe lichting aan artiesten hebben we hier toch rondlopen. Oh en check die clip en trek die clit.
G: VIESSSSSS, nu al een ultieme Witte Trui-afterpartyklassieker. En een PBH-anthem natuurlijk, met dank aan Niek. Ik lig elke keer weer in een deuk als ik aandachtig naar de tekst probeer te luisteren. Waarom is dit eigenlijk geen kneiter van een streaminghit geworden? Slechts een schamel aantal van 15k streams op Spotify voor zo’n keihard anthem.
P.s. het zal niet aan mij liggen dat Froukje deze lijst niet heeft gehaald.

N: Ja lol, en Ard die hem na een minuut gewoon afzette whahaha
G: Haha, komend weekend maar weer even bij Ard of Almost in de inbox droppen. Bij Santorini viel het kwartje ook niet direct.

https://i.imgur.com/dxpjqSA.jpg
466. Kanye West - No More Parties In LA

#093 van Jordi

J: Debuteerde in 2018 in de top 50 bij mij, sindsdien nooit de top 100 uit geweest.

N: Misschien heeeel stiekempjes wel de beste ye. Zeg ik nu. Niet doorvertellen he, anders moet ik me nog gaan verantwoorden waarom deze niet mijn top 500 gehaald heeft. Wel mijn top-1000 trouwens, zo ver ben ik inderdaad al. Ja, die beat pompt gewoon. The National is kut trouwens.

A: Beste Kanye? Nee, zo ver ben ik dan toch niet. We hebben trouwens wat te veel verdeeldheid in onze lijsten wat betreft ye, ik had juist Ultralight Beam, All Falls Down, Ni**as in Paris en Fade. Maar de twee grote K’s over een beat van Madlib, ja dat kan niet misgaan. En dat gaat het ook niet #moderneklassieker (let je op, Geert?)

J: Deze beat van Madlib is zó meesterlijk he, het nummer heeft daardoor zo een lekkere flow. Het voelt net alsof je bij Ye en Kenny in de auto springt en full speed over de zonovergoten Californische highway rijdt, volle bak in de zon en genieten, hoppa. Samen met een ye die maar niet kan stoppen met praten (lees: rappen).

N: Oké, ik wilde eventjes de sample opzoeken om eventjes te benadrukken hoe fokking ik die vibe van Junie Morrissons vocalen vind maar daaamn hij leunt wel heeel erg op het originele Suzie Thundertussy. Madlib is absoluut een genius uiteraard, daar gaan we het later in deze lijst nog wel uitgebreid over hebben, maar hier was ie wel een beetje lui x. Gelukkig komen ye en Kenny ook wel echt hard.

G: zeker niet de beste Kanye ever, maar wel een van zijn fijnere recente singles. Ik was half vergeten dat Kenny - ondanks dat ie niet gecredit - is ook een aanzienlijke bijdrage heeft. Met de begeleiding van een überchille beat (ik leer nu dat ie van Madlib is) steken de hiphopgrootheden de draak met de (fake lifestyles of the) rich and famous in de City of Angels. Zoals wel vaker maakt ye op mij vooral indruk met zijn songwriter kwaliteiten, waarin de ene referentie nog mooier gevonden is dan de andere.

https://i.imgur.com/1J3Vio6.jpg
465. Ann Peebles - I'm Gonna Tear Your Playhouse Down

#092 van Jordi

J: Back to back Jordi-noteringen, bam! Net als de voorgaande track nooit de top 100 ontvlucht, wel voor het derde jaar op rij rond plek 90.

N: Ik had If We Can’t Trust Each Other redelijk hoog in mijn lijst, niet hoog genoeg voor punten tho. We zijn hier ook nooit eensgezind over welk nummer te kiezen he? Maar Playhouse heeft dezelfde heerlijke vibe dus uiteraard ben ik hier heel erg in mijn nopjes mee. Mijn Top 2000-lijstje heeft ie gehaald hoor!

A: Ik zou dan zelf weer voor Trouble, Heartache & Sadness gaan maargoed, hoger in de lijst gaan we het nog genoeg met elkaar eens zijn. Gewoon een fijn 70s soulplaatje, dat doet het altijd wel goed bij mij, met een zangeres die lekker van zich af bijt en een vervelende man op z’n plek zet. Zo doen we dat, Ann!

J: Die Arnout noemt (sorry Niek) vind ik ook fantastisch, dus grote kans dat die volgend jaar gaat stijgen in onze lijst. Voor mij blijft het speelhuis nog de meest dierbare, ik draaide hem altijd in Amsterdam voordat de dinner service los ging. Mensen lekker aan de cocktail, sfeertje bouwen, daarna knallen met de gangenmenu’s.

G: ontdekt via de Soulladder en later nog eens herontdekt via de Grote Ladder (waar Jordi deze Peebles succesvol genomineerde) en de BeatSense CSL (waar ik meen Chocojazz erg enthousiast was). Een fijne laidback oldie, perfect om de afwas op te doen.

https://i.imgur.com/fBHenD4.jpg
464. Neil Young - Heart of Gold

#91 van Jordi

A: echt een Jordi-rijtje dit en die zorgt ervoor dat we toch nog genoeg seventies in de lijst hebben. Laxus zou trots op hem zijn! Het bekendste Neil Young nummer maar ook wat mij betreft wel één van zijn mooiste. De ellenlang solerende Neil kan me gestolen worden maar dit is juist een kleingehouden maar wonderschoon liedje, melancholisch mijmerend over dat ie zo oud wordt (oh kom op Neil, je was een jaar of 25 toen je dit opnam), en hoopvol blijft zoeken naar iemand met een gouden hart. Ja, hoopvol en melancholisch tegelijk, da’s bij mij een schot in de roos.

J: Dit is echt een nummer die ik ben waarderen door mijn andere vriendengroep, samen met mijn maat had ik een playlist gemaakt voor tijdens het zuipen en Neil Young was goed vertegenwoordigd in het lijstje. Sowieso was de beste man populair bij mij, echt veel gedraaid afgelopen jaar. Heart of Gold was nooit mijn favoriet, maar opeens werd ik helemaal overrompeld door de eenvoud en pracht van het nummer, daardoor is het keer op keer genieten als ‘ie voorbij komt.

N: Een luisterbeurt van Neil klinkt een beetje alsof ie je mee kamperen neemt. En hij neemt het serieus, uitgerust met zo’n jolige afritsbroek en een knapzak gevuld met marshmellows en een zakmes, zo eentje dat wel tachtigduizend functies heeft waar je er misschien drie ooit van gebruikt. Samen met Ome Neil ploeg je door het bos en met zijn speurige speudersneus speurt hij het beste overlevingsplekje uit voor de komende nachten. Dit allemaal wel voorzichtig, de wildernis moet immers gerespecteerd respecteren anders smijt die allemaal kutmuggen en giftige planten in je aura. Tent eenmaal opgezet is het tijd om wat sprokkelhout bij elkaar te verzamelen en op jacht te gaan om een konijn te vangen o.i.d. Ik zal ome Neil maar niet vertellen dat ik inmiddels vegetariër ben, dan kijkt ie me vast beteuterd aan dat deze bondingvorm hem ontnomen wordt. Al heeft ie ook wel weer genoeg hippie-attitude om het me te vergeven I guess, leven en laten leven. Dat mag ik wel. Ben nu ik dit schrijf weer een keertje voor het weekend bij m’n ouders en de hoes van Harvest loert hier stiekem de kamer vanachter z’n stoflaag. Ja, mijn ouders zijn toch wel echt fan, vooral mama. Ze hebben dat niet echt overgedragen op hun zoons, de hippies van toen zijn toch een beetje geëvolueerd tot de boomers van nu, maar ik heb wel zeker respect voor ome Neil. En Heart of Gold is gewoon een fijn nummer.

G: deze bijzonder lekkere melancholische ballade van Ome Nelis hoor ik elk jaar toch minstens een keer of vier: in de V500, de MuMeLadder CSL, de Top 2000 en de Tijdloze. Nu kan ik daar waarschijnlijk ook de jaarlijkse PBH 500 bijvoegen. Heart of Gold is sowieso mijn favoriete Young, met dank aan het magistrale mondharmonica-intro (+bridges), het sobere gitaarspel en Neils woorden die zo schitterend over zijn tong rollen. Een simpele tekst, maar oh zo knap hoe elke strofe raak is en mijn hart langzaam doet smelten. Komend jaar i.h.k.v. de albumspellen van chevy93, de Song Top 20 per jaar van zaaf en de Jordy’s van ArthurDZ maar eens dieper in het oeuvre van Neil duiken, dat verdient de man. Vroegah dacht ik nog wel eens dat ik vrij weinig hebben van muziek die van ver voor mijn geboorte was, maar intussen kan ik beamen dat ik de oude Neil Young als legendarische muzikant vrij hoog heb zitten. Ik hoop dat laxus11 nu ook trots op mij is.

https://i.imgur.com/Yzv3WZy.jpg
463. Jorge Ben Jor & Trio Mocoto - Oba, Lá Vem Ela

#091 van Niek

N: even een sidenote: deze hele update geen enkele dubbele notering, allemaal solofafjes. En daar sta ik dan eenzaam op mijn eiland Braziliaanse shizzle te droppen zonder navolging. Ach ja, later deze PBH 500 doe ik daar nog meerdere pogingen toe. Maar dat zal wel even duren want die updates worden nog steeds niet heel snel geschreven he kkkkkkkkkk.

J: Deze ben ik écht vergeten in mijn lijst, potverdikkie. Echt goed op gegaan dit jaar, nadat ik hem vorig jaar met de anderstalige deuntjes competitie ontdekte. De lijn van het ontdekken trekt zich meestal door tot een plekje in mijn lijst, maar op de één op of andere manier is dat niet gebeurd dus. Volgend jaar maar compenseren dus.

A: relaxede Braziliaanse vibes. Muziek die ik via Koen en Niek een stuk meer heb gehoord de laatste jaren, maar nooit het niveau van ‘fijn’ overstijgt en dus maar niet mijn eigen top 500 weet te halen. Gelukkig doet Niek het dus.

G: dit is gewoon kutmuziek in een taal waar ik geen donder van versta whahahahahhaaha muhahahahahaha
just kidding. Ik vind het Portugees een prachtige dromerige taal. In het Beatsense-era heb ik dankzij o.a. Niek en Koen iets meer kennis mogen maken met Braziliaanse artiesten (grootheden) zoals Jorge Ben Jor. Volgens RateYourMusic valt dit onder Samba Soul, maar het komt op mij ook best wel folky over. Ik wil hier zeker meer van horen.

N: hihi. Jorge Ben is in da feelz. Een liefdesliedje, wel een beetje op de stalky manier maar dan op een cute ‘ik volg je, want jij bent lief en ik wil je zien’-manier. We zijn hier allemaal wel eens geweest. Mooi beginpunt van een reis door den positieven, levensch omarmende Braziliaanschen liedt.
G: oh, dat klinkt dan echt als een tekst waarvan ik zou willen dat ik hem geschreven heb Mooi die romantische vibe die de Braziliaanse bevolking vaak heeeft.

https://i.imgur.com/7vlcwfb.jpg
462. Arctic Monkeys - A Certain Romance

#091 van Geert

G: Een Zekere Romance heeft een van de beste instrumentale openingen die ik ken, zo niet de allerbeste. Maar het middenstuk en het intense outro zijn ook fenomenaal. Alleen op grond van het instrumentale gedeelte zou dit nummer al een verplichte rockklassieker moeten zijn. Zo'n classic waar je als een bezetene op kan mee blijven stuiteren, zonder dat je ook maar iets van energie verliest. Alex' zang is messcherp en zijn tekst is wederom van ingenieuze klasse. En dan te bedenken dat hij dit allemaal schreef voor zijn 20e levensjaar.

J: Alweer de aapjes, verdimme! Ach, elke track afkomstig van het debuut is geniaal, fantastisch album. Ik zou voor andere knallers gaan voor w.b. mijn eigen toplijst, maar A Certain Romance is toch wel een kleine klassieker dus zo gek is het ook weer niet.
A: Ik was destijds vooral fan van het tweede album maar de aapjes hebben gewoon een hoop ijzersterke platen op ons afgevuurd. Heel leuk, dat ska-ritme in de gitaren, begeleid door een heerlijk basloopje.

N: De Aapjes zijn zich bij mij dus langzaam maar zeker naar de uitgang aan het manoeuvreren want mensen zijn nou eenmaal fokking ondankbare wezens en in het verleden bewezen diensten maken geen zak meer uit voor de toekomst. Turner en matties hebben mij echt wel gevormd een jaar op zeven, acht geleden. Mijn last.fm liegt er ook niet om: Toentertijd was die band zó prominent dat ik twijfel of ze ooit mijn topdrie meest afgespeelde artiesten gaan verlaten. Een En nog steeds is een nummer als A Certain Romance nog uiterst genietbaar.

https://i.imgur.com/uD6f9T6.jpg
461. LAKSHMI - Ahaa (Live)

#090 van Niek

J: LAKSHMI, daar moet ik nog steeds aan wennen man. Prachtige dame wel, wat dat betreft heeft die gozer van Kensington toch wel ergens verstand van, maar ik raak wel een te snel verveeld als ik haar muziek luister. Al is dit AhaaAAAaaaaAAAaa toch wel lekker catchy.

A: de Ahaa-erlebnis van Lakshmi. Sinds ik haar live heb gezien met Geert en Niek in Zeist of all places, ben ik toch best wel liefhebber. Niet alleen de muziek zelf is fijn, ze is zelf een enorme sympathieke verschijning die oprecht overkomt. We zijn trouwens nog met d’r op de foto geweest, misschien kunnen we hier nog even dat fotootje tevoorschijn toveren?

N: FOTOOOO https://scontent-amt2-1.xx.fbcdn.net/v/t1.6435-9/52810436_10157339717518598_7169055266116206592_n.jpg?_nc_cat=111&ccb=1-5&_nc_sid=0debeb&_nc_ohc=dI_SPLVyOSkAX9XDtz6&_nc_ht=scontent-amt2-1.xx&oh=41d8372fc4ba425c7075fc5d025a713a&oe=61D0DE99Met Noel Gallagher als special guest x

A: Dit soort elektronische popmuziek is overigens echt precies in m’n straatje, wat dat betreft kan ze sowieso al niet veel verkeerd doen bij me. Ik zit overigens in een Lakshmi-fangroep op Discord, waarin ik verder niet actief ben, maar Lakshmi zelf wel, en van de week zag ik haar posten dat ze tips en tricks aan het verzamelen is om met anxiety om te gaan in deze moeiijke periode (want winter en corona). Ze doet ook zoom calls met fans. Mooi om te zien hoe betrokken ze is bij haar fans.

G: Een nummer van LAKSHMI in onze lijst is voor mij een automatisch flashback naar 21 februari 2019, toen m’n eigen auto in de kreukels lag en ik op donderdagavond naar Zeist pendelde met een huurauto. Om daar Niek en Arnout van station op te halen om samen naar het wonderlijke theaterconcert van Lakshmi te gaan. Volgens mij het eerste optreden waar we met minstens ¾ van de groep bij waren, nadat het concert van Jezza in Keulen niet doorging en Arrie onze groep had gejoind. Lakshmi deed in de winter 2018/19 met haar nieuwe (tweede) plaat een vet uitgebreide theatertour door heel Nederland, waardoor ze ook in nederzettingen als Zeist of all places te bewonderen was. Google zegt dat er in de theaterzaal van Hotel Theater Figi maar liefst 572 personen passen, maar die avond waren we me niet meer dan 30 (!) mensen publiek. Het was nog voordat LAKSHMI grotere bekendheid kreeg door haar deelname aan WIe is de Mol? en als liefje van de populairste Nederlandse frontman, maar wel nadat ze Ronald Molendijk alle hoeken van het veld had laten zijn. Ik krijg wel eens een gevoel van medelijden als een toffe artiest voor een vrijwel lege zaal/veld moet spelen, want dat gun je hen gewoon niet en het heeft nog wel eens z’n weerslag op de kwaliteit van het optreden. Gelukkig was dat bij LAKSHMI allerminst en gaf ze die avond een show die meer had thuis gehoord in een uitverkocht Carré. Bijzondere liedjes van een buitengewoon talentvolle dame. Ahaa van het debuut behoort tot de absolute hoogtepunten.

N: Wacht, jij haalde ons niet op toch? In mijn geheugen waren A en ik al een uur door Zeist of all places aan het zwerven op een duistere, natte februaridag toen jij lastminute nog aan kwam tuffen. Lelijke stad dat het toch is en buiten een cafetaria ook volledig uitgestorven. Ook Zeist lag toen te slapen op Lakshmi. Bijna iedereen lag te slapen op Lakshmi. Wij niet. Absoluut niet, maar wij van PBH zetten die trend. Ik weet nog dat we rond dat cute fotomomentje nog een flinke poos met haar gebabbeld hebben. Ze was ambitieus en had eigenlijk als droom om ooit Ziggo Dome uit te verkopen. En deze ambitie brengt haar places hoor, zo komt haar gave snoetje shinen waarever ze in Hilversum een camera hebben draaien en steelt ze daar ook echt de show door haar ontwapenende en ongefilterde Lakshmiheid. En nu wordt ze zelfs serieus genoemd om NL te vertegenwoordigen op het modderfokking Songfestival. Songfestival! Arrie, wist je dat al? x En sinds ze met die dude die dude van Kensington datet heeft ie direct besloten uit de band te stappen. Hallelujah wat een goeie influencer blijkt ze te zijn, ik hou echt van haar. Wij allemaal, Jordi lult poep. Ik heb hier op MuMe al meermaals meerdere woorden aan Lakshmi schoongemaakt. Zoals hier. En hier. Maar ik wil deze kans toch ook wederom aangrijpen om iets snoezigs over haar te schrijven dus ik vat die beide stukjes eventjes kort samen. Lakshmi is nog altijd verantwoordelijk voor het meest jawdropping optreden dat ik ooit gezien heb, daar in Hotel Figi (echt een verrassend mooie zaal btw), en ik denk daar nog steeds graag aan terug. En aan Lakshmi zelf natuurlijk. Alles aan haar leeft gewoon muziek. En liefde en talent, dat ook, maar da’s een prima combi met muziek. Van alle officiële studioversies is deze versie van Ahaa het nummer dat me dichtst bij de beleving van toen terugbrengt, hoe ze het hele podium benutte om overheen te zwieren, zielsgelukkig. En er zit een gitaarsolo in, en zoals jullie weten ben ik helemaal verzot op gitaarsolo’s. Wanneer gaan we weer een keertje naar haar toe, jongens? x

G: inderdaad ja, ik herinner me nu eindelijk weer dat jullie (classic) al een tijdje op mij aan het wachten waren in downtown Zeist. Dan zal ik Niek wel na afloop bij het station gedropt hebben en vervolgens Arrie nog hebben thuisgebracht. Sowieso een avond waar nog lang over nagepraat werd.

Neil Young

Trots op jullie!