43. C.C.C.C. - Deeper Than Core
van: C.C.C.C. - Love & Noise (1996)

Japanse noise. Wie is er geen fan van? Waar de meesten helemaal gek zijn van Hijokaidan en Hanatarash, wat zeer begrijpelijk is, ben ik altijd meer fan van C.C.C.C geweest. Een warm bad vol psychedelische herrie. Love & Noise

42. The Exploited - Horror Epics

En alhoewel ik geen hele grote fan ben van The Exploited is Horror Epics toch wel echt magnifiek in zijn donkerheid, spannende percussie, spooky vibe en vocale uithalen.

41. Ramleh - Leavin' Here

Een nummer dat bijzonder veel op het vorige nummer lijkt, maar dan van een andere legendarische band. Zelfde soort vocalen uithalen als op Horror Epics, maar dan nog wilder, op het psychotische af.

Het blijft voor mij zoeken naar wat bekends, maar ik slaag daar niet bepaald in. Is natuurlijk niet erg, maar dan is snel reageren wat lastig. Hopelijk heb je niet het idee hier een beetje eenzaam bezig te zijn

40. Rachmaninoff - Piano Concerto no.2 op.18
Door:
Nordwestdeutsche Philharmonie led by Martin Panteleev
Anna Fedorova, piano

En we luiden met Russische romantiek de top-40 in. Wat een pracht. Toch apart om te bedenken dat in de gruwelijkheid van het Russische rijk, de revoluties die daarop volgden en later de USSR de mooiste klassiek is gecomponeerd, of zal het dan toch aan hun bijzondere gevoel voor dramatiek liggen?

Dat valt vast wel aan mijn korte berichten te zien. Maar ik ga 'm wel afmaken!

Ik lees ook nog steeds mee (en ken ook het merendeel niet).

En direct komt er een Rachmaninoff.

Prachtig.

Jullie kunnen ook gewoon de Youtubes beluisteren , of is dat te eng?

39. Consulate - Italian Grin

Onbekend maakt onbemind, en onbemind is deze cassette van Consulate zeker. Bezwerend, dat ook!

Dacht exact hetzelfde.

Neen, maar dan constateer ik toch ook te vaak dat mijn smaak simpelweg heel anders is

Die heb ik eerder gehoord over mijn (muziek-)smaak!

En dat verbaast me niks Denk ook wel de reden dat het hier wat stil is (wat niet wil zeggen dat mensen niet volgen: de stilte wordt wel door je muzieksmaak verbroken, dat dan weer wel).

Ik lees ook de stukjes, maar ken er niet een, prachtig.

Ahw thanks guys

38. Sink - Joy of Life

Geloof ik in god? Ik dacht van niet, maar luisteren naar The Holy Testament komt angstig dicht bij de heilige ervaring. Deze Finnen onderwerpen ons op pastorale wijze aan een processie van gruizige noise, chants, drones en zwart metaal om ons te overtuigen van het ware woord. Amen!

37. Survival Unit - Vedergällningen

Geen gezellig plaatje voor bij het haardvuur (of misschien wel? Wat jij exsxesven?), toch is het geweldig dat dit soort muziek bestaat. Zit even alles tegen? Is alles kut en mag iedereen even neervallen? Noodzaak aan vernietigend geweld? Dan is dit jouw plaat. Waar de meer casual luisteraar eerder voor One Man's War zal gaan vind ik Vedergällningen nog net iets overtuigender, nog chaotischer, nog meer een gut punch, alhoewel die eerste natuurlijk ook geweldig is.

Enige puntje is dat het nummer wel erg kort is, maar gelukkig staat het album op een dubbelaar samen naast andere geweldige nummers als Exile Chechenz, Fentanyl Martyrs!, Leader of The Fucking Assholes en Filtration Point Grozny. Ok, in alle eerlijkheid, het had geen dubbelaar hoeven zijn want er staan ook fillers op, maar hoe dan ook blijft het een geweldig monument aan noise.

Rachmaninovs 2e, prachtig.

Hah lekker bezig met die C.C.C.C , Ramleh en Survival Unit. De aangehaalde Exploited is er nou juist 1 die ik niet ken. Zal eens checken!

Ik lees ook nog steeds mee maar ken ook weinig. The Exploited dan weer wel, leuke throwback naar mijn punkfase:)

36. Opake - Kenosis

Right up my alley: donkere sferen gemixt met opzwepende percussie. Dreigende drones, diepe beats en donkere basslines. Zou zo van een soundtrack van een spannende game of oorlogsfilm geplukt kunnen wezen. Discogs zegt dat deze guy maar 1 cassette-release en op een aantal compilaties staat, maar iets zegt mij dat deze meneer ook andere projecten op het onder zijn vleugel heeft. Kan toch ook niet andere met zoveel kwaliteit?

35. Morton Feldman - Triadic Memories
Door: Jean-Luc Fafchamps

Consternatie over de juiste uitvoering van een klassiek stuk. Als pop, electronica of rockliefhebber onbekend terrein, maar voor de liefhebber van klassiek welhaast een noodzaak van leven of dood. Als je de juiste uitvoering van je favoriete klassieker niet kan weerleggen, wie ben je dan als liefhebber? Ben je wel een liefhebber, of eigenlijk een filthy casual die in zijn vrije tijd ook André Rieu en andere AVRO muziekplein meuk opzet?

Wat een geneuzel. Elitaire pietpraat om je beter te voelen over je eigen muziek. Eigenpijperij voor gevorderden Een gemiddelde internet nerd is er niets bij. Althans, dat dacht ik. Totdat ik Triadic Memories ontdekte. Verstilde minimalisme. Prachtig. Maar welke versie is eigelijk de juiste? De uitvoeringen van Takahashi en Woodward die hey stuk sneller spelen, de versie van Fafchamps die hem een stuk langzamer en op een bijna lethargisch niveau speelt de versie van John Snijder met een lichtere aanslag, of toch de wat bevreemde uitvoering van Sabine Liebner, die eveneens romantisch klinkt maar er totaal een eigen versie van maakt?

Volgens Feldman zouden de versies van Takahashi of Woodward dichter bij de juiste interpretatie liggen (althans, als ik deze blog mag geloven), maar helaas moet ik hem ongelijk geven.

Voor mij staat de versie van Fafchamps op één. De piano mag dan wel wat hard klinken, maar prachtig om te horen hoe de noten in het stuk vallen, hoeveel ruimte er wordt gegeven aan de echo, de echo die een integraal rol speelt, de stilte tussen bepaalde noten. Het gevoel voor dramatiek is in deze versie ongeëvenaard

De versie van John Snijders vind ik ook zeer goed te pruimen. Een wat lichtere aanslag op de piano maakt voor een behapbaarder, liefelijker stuk muziek, en ik noem het dan ook de zondagsversie. Minder dramatiek, meer romantiek bij de zacht gebakken eitjes bij het ontbijt.

Ook de versie van Liebner is erg tof, maar door de eigen interpretatie bijna een geheel ander stuk. Zeker niet slecht en ik luister er graag naar, maar voor mij is dit geen Triadic Memories zoals die geschreven is.

Maar nu de prangende vraag die boven het stuk hangt: ben ik nu elitair geworden? Gaat het met mij de verkeerde kant op? Staat mij straks een woedende menigte aan MuMers op te wachten die het oneens met mij is? Of was ik al onredbaar, allang verloren door de verdoemenis van de vreselijke muziek?

Getekend,
WVTRVE
muzieksnob der lage landen

34. Santino - Dark Chantings Temple Occult Music - TEMPLE

Voor de meesten vast een cliché, maar ik mag er graag naar luisteren. Donkere drones die tegelijkertijd ook rustgevend en meditatief zijn. Goede shit.

33. Meer - Talashat Azzuhur Al Bayda'e Fi Naysan

Nee, dit is geen traditioneel Arabische muziek maar een indrukwekkende techno knaller! Jammer dat het label niet zoveel meer doet, want de compilatie waar deze op staat is echt legendarisch goed.

32. Noform - 9 Humans

Volgens mij begin ik in herhaling te vallen met mijn beschrijvingen. Donkere sound, opzwepende percussie, dreigende drones met een ernstig cinematische sound. Prachtig.

31. Vü - Cruda

Volgens mij begin ik in herhaling te vallen met mijn beschrijvingen. Donkere sound, opzwepende percussie, dreigende drones met een ernstig cinematische sound. Prachtig.

30. Machismo - Seized Property

Deze is iets te zacht op Youtube gezet dus moet even wat harder gezet worden thuis. Begint op ongeveer 05:05.

FUCK YOU! YOU MISERABLE FUCK! I YOU TAKE IT FROM ME...AND NOW....I TAKE IT FROM YOU!

ahhhhhhh

29. Concrete Mascara - Area Trinity

Het is dat Utopian Nightmare niet op Youtube staat, maar gelukkig is Area Trinity eveneens een geweldige track van het al even geweldige Concrete Mascara. Feedback, feedback en nog meer feedback. Voor degene die nog niet afgehaakt zijn......geweldenaar Frank en zijn band verblijden ons met feedback, feedback en nog meer feedback. Hard, scherp en tot het emotioneel tot op het vlees.

Tevens een van de weinige mensen waarmee ik heb samengewerkt. Wordt maar eens tijd dat ik dat album uit ga brengen om de wereld te verblijden (maar dat zeg ik al jaren lol. Noisers zijn slackers, dat kunnen noisers-in-crime exsxesven en ThirdEyedCitizen wel beamen).

28. The Diplomats - Crunk Muzik

Wie kent ze nog? 20 Jaar oud alweer. Toen was ik 12, toen al geen gangster, en nog even weinig gangster als toen. Toch ga ik er nog even hard op, dikke synths en boze gangsters. Toen stiekem, nu gewoon hier op het forum.

Jammer dat de meeste 'Crunk' helemaal niet zo vet klonk als ik destijds had gehoopt, of gerealiseerd, want toen impotente schreeuwers als Lil John en Lil Wayne zich ermee gingen bemoeien was de lol voor mij er wel af. Ondanks de Crunk in de titel zit dit dichter bij de G-Funk dan wat de lil's produceren.

27. Ustad Amir Khan - The Last Concert of Ustad Amir Khan

Volgens mijn buren klinkt het als kattengejank, en volgens ThirdEyedCitizen ben ik naar sietsemuziek (™ Sietse) aan het luisteren, maar ik vind het een zeer emotionele muziek. Een klassieke raag, beter bekend als ragas, maar vooral niet te verwarren met ragga of reggae. Eigenlijk ben ik een beetje aan het cheaten want het zijn er meerdere, maar omdat het één opname is vind ik het prima.