Gemiste kans, als je hem had afgeluisterd kon je nu zeggen dat je post-Post was afgehaakt.

Nou, de singles van Homogenic deden me al een stuk minder dan die van Debut en Post. Het album vind ik dan ook een stuk minder, het blijft Björk maar toch... en daarna werd het steeds iets minder eigenlijk voor mij.

Ze heeft een paar erg goede albums en singles, ik heb ook een live dvd van haar die ik graag opzet en nummers van post bij gelegenheid. Zo gaaf ook om te zien hoe de muziek gemaakt wordt met bijzondere effecten en instrumenten.

Mooie lijst tot nu toe, verwacht nog een heel aantal alternatieve zangeressen.

Drie nummers die allemaal iets gestegen zijn...

028 My Bloody Valentine - Feed Me with Your Kiss (1988)




Als album staat Loveless meestal in m'n top 10 allertijden. Isn't Anything hoort ook gewoon bij de top 50, en als jet over losse nummers gaat dan kies ik toch voor Feed Me With Your Kiss. Het heeft de shoegaze van Loveless wel al maar is toch ook nog een hoop gewoon noise. Ook op een geweldige EP, ik wist overigens niet eens dat er een clip van was tot vandaag



027 Katrina & the Waves - Walking on Sunshine (1985)




Walking on Sunshine stond het grootste deel van de 80s op 2 in mijn allertijden lijst, toen ik een jaar of 10 daarna weer begon een lijst te maken was het nummer verdwenen maar dat bleek onterecht. Elke keer horen blijft gewoon een feest, het nummer is dan ook al jaren aan een gestage opmars bezig, nummer 2 zal het niet meer worden maar de top 25 is wel weer binnen handbereik. De clip zag ik volgens mij voor het eerst een paar jaar later op de tv zender Super Channel die veel clips uitzond, mtv hadden we toen nog niet maar die zender dus wel.


026 X-Mal Deutschland - Incubus Succubus II (1983)




Dit nummer van XMal Deutschland, overigens ook gewoon een 4AD band, hoorde ik voor het eerst op een gothic verzamelaar. Geweldig nummer natuurlijk, gelukkig kwam ik de 12" een keer tegen op een beurs aangezien het op geen origineel album staat. Dat eerste begin, dan de rest van de muziek er bij, gewoon geweldig. Overigens ook het hoogste niet-engelstalige nummer in m'n lijst.

Tijd voor de top 25, te beginnen met:

025 Kirsty MacColl - A New England (1984)




Een cover, uiteraard, maar daar heb ik sowieso niks op tegen al zijn we die in de lijst nog niet tegengekomen, het zal niet de laatste zijn. Via Tracey Ullman leerde ik Kirsty kennen, die blijkt haar nummers zelf ook prima te kunnen zingen en toch staat deze cover in m'n lijst. Ik weet nog goed toen ik las over de dood van Kirsty, ben echt een paar dagen van slag geweest. Zo zonde van zo'n artiest. En dan leer je later de manier waarop en de hele afhandeling... vreselijk. Gelukkig blijft haar muziek, dit nummer past eigenlijk best bij haar eigen teksten met leuke taalvondsten, een komische noot met een (iets) zwaardere of serieuzere ondertoon.

Kirsty ❤️

Ik heb of had trouwens de plaat met het origineel, heel bijzondere plaat! Alleen elektrische gitaar als instrument. Stuk beter dan het latere werk van BB.

Ik heb die ook, maar dat is ook het enige wat ik van hem ken eigenlijk

024 Ash - Burn Baby Burn (2001)




Ash is in tegenstelling tot wat sommige mensen denken nooit weggeweest. Ze hebben albums in 2004, 2007, 2015, 2018 en in 2023 komt te volgende. En altijd goed, ik heb naast uiteraard de 90s albums ook al deze albums in de kast staan en die vielen nooit tegen. M'n favoriete single komt van het album uit 2001, Free All Angels. Op dat album waren ze met z'n vieren, met Charlotte Heatherly er extra bij. Burn Baby Burn heeft gewoon alles wat ik geweldig vind, ondanks dat het door een man gezongen wordt. Overigens ga ik ze eind van het jaar voor het eerst live zien in een 'double bill' met The Subways.


023 Madder Rose - Car Song (1994)




In de 90s kende ik Madder Rose en de eerste 2 albums zijn gewoon erg lekker, beetje noisy dreampop met shoegaze invloeden. Ik heb ook heel lang gedacht dat de band engels was maar nee, toch amerikaans, uit New York..
Daarna nam de dreampop het over op de volgende albums, wel goed gebleven maar die eerste 2 zijn ze niet meer bij in de buurt gekomen. Destijds waren Beautiful John en Swim de bekendste nummers maar de albums en met name het tweede ben ik blijven draaien en dan komt dit nummer toch wel echt als favoriet naar boven, een van de meest shoegazige nummers van ze. Ze brachten in 2019 een reunie album uit en dit jaar een tweede, die staat inmiddels in bestelling (bandcamp friday besteld)

Leuke lijst ranja. Net als in het 1998 forum kies je vaak net die nummers die ik niet gelijk op mijn netvlies heb. Vaak met een zangeres, niet gelijk mijn voorkeur. Maar leuk om te ontdekken. In mijn top 100 zullen ze meestal niet komen maar menig playlistje is er beter van geworden. En waar jij dan schrijft is het bij mij het omgekeerde, omdat het door een man wordt gezongen zou Ash zo maar wel in mijn Top 100 kunnen staan. Ik ga de rest met veel belangstelling volgen.

Ik ben altijd al meer van de zangeressen geweest, in de 80s toen ik de top 40 ging volgen nog niet zo maar toen eind 80s de bands als Transvision Vamp, Primitives, Darling Buds en zo opkwamen, daarna konden de heren het wel een beetje schudden
Al staan er in deze top 100 wel meer dan 20 nummers die door een man gezongen worden.

022 The Gathering - A Constant Run (2009)




Ik denk dat The Gathering wel op 1 staat als het gaat om meest live gezien bands. Daarbij tel ik dan wel fases op, de periode Anneke en die met Silje. Onderling is het denk ik ongeveer gelijk, misschien staat Silje inmiddels 1 of 2 voor.
Ik weet nog de eerste keer met Silje, zondagmiddagoptreden in W2, spannend natuurlijk. Nou, ik was eigenlijk meteen om. Volgens mij kwam het album daarna, dat begint met een instrumentaal nummer om de spanning nog wat op te bouwen maar dan, een stijlwisseling ten opzichte van de muziek van daarvoor, meer alt rock dan metal, invloeden van shoegaze en zeker op het daaropvolgende album ook post rock.
Het 1e album met Silje eindigt met dit nummer, het hoogtepunt en ook live geweldig, dan mag dat outro van mij best 10 minuten duren.
Ik heb eigenlijk vrijwel alleen singles in m'n lijst staan, paar uitzonderingen en dat is dit er een van.


021 Blood Red Shoes - You Bring Me Down (2008)




Over live gesproken, in de 10s heb ik denk geen band zo vaak gezien als Blood Red Shoes. In Ekko, Tivoli, festivals als Beschaving, Dauwpop, Metropolis en natuurlijk Lowlands en vast nog wel wat. De Lowlands van de clip was ik ook bij, ik ben zelfs nog een kwart tel in beeld Geweldige muziek met z'n tweeën, afwisselende zang en vaak die power zoals ook in dit nummer. Het 2e album vind ik het best maar deze single van de eerste stijgt er boven uit. En balen dat Ekko later dit jaar zo snel uitverkocht was dat ik te laat was Zeker toen ik zag dat Ciel het voorprogramma zal doen.Hun laatste album mag dan wel wat minder zijn, live zien blijft toch leuk.

020 The Bangles - Hero Takes a Fall (1985)




The Bangles zag ik eerst op tv met Going Down to Liverpool, intrigeerde wel dus toen Manic Monday airplay op de radio kreeg was de naam al genoeg on geïntresseerd te zijn, en wat vond ik dat toen meteen goed. Natuurlijk volgden de andere singles als Walik Like an Egyptian en Walking Down Your Street, allemaal gaan en dus wilde ik ook het album. Daar stond veel meer goeds op zoals Let It Go. Toen ik het debuut een keer luisterde had ik meteen het idee dat ik die kant van de band nog beter vond, lekkere jangle muziek, minder pop. Dat is eigenlijk wel zo gebleven, het debuut (en de ep daarvoor) maar ook de comeback albums later, hoe meer jangle gitaar hoe beter.
Ik heb ze live gezien tijdens hun 1e come back, met z'n vieren (op het 2e comeback album deed Michael Steel niet meer mee). Geweldig concert, die variatie in lead- en achtergrond zang eigenlijk onovertroffen. Hero Takes a Fall is dan toch m'n favoriet van ze met ik denk Walking Down Your Street als nummer 2.


019 Joan Jett - I Love Rock'n'roll (1982)




Waarschijnlijk kende ik dit altijd wel, maar het zal ergens in de late 80s geweest zijn dat het echt als goed cq geweldig nummer op m'n netvlies (trommelvlies?) kwam, vlak voor of misschien wel door haar comeback in de top 40 met I Hate Myself for Loving You. Al 40 jaar maakt Joan muziek en je weet altijd precies wat je krijgt; ze staat ook in m'n huidige weeklijst met een nummer dat ook zo uit 1982 had kunnen komen. I Love Rock'n'roll is natuurlijk een cover maar toen ik het origineel eens opzocht bleek dat best een slappe hap, wat een powersong is daar van gemaakt door Joan.

018 Primitives - Crash (1988)




Zoals ik al eerder zei was ik eind 80s helemaal gek van bands als Transvision Vamp, Darling Buds, Voice of the Beehive, Skingames en natuurlijk Primitives. Later met oudere singles en album bleek dat ze muzikaal meer passen bij Jesus and Mary Chain en Shop Assistants dan Transvision Vamp. Ze staan ook op de C86 compilatie, niet de originele cassette maar wel later toegevoegd aan de cd versie. Hoe dan ook, Crash is zo'n beetje de blauwdruk van wat ik goed vind, precies tussen de pop/rock en de alt rock , gewoon een perfect nummer dat bijna altijd wel in m'n top 20-25 staat.


017 The Breeders - Cannonball (1993)




Muziek als van the Breeders was ik in 1988 vast nog niet aan toe, maar ligt eigenlijk wel wat in het verlengde. In 1990/91 leerde ik Pixies en Throwing Muses kennen, vond beide geweldig maar om een of andere reden heb ik Pod heel lang geen aandacht gegeven. Geen idee waarom, als er in die tijd youtube of spotify was geweest was dat wel anders gegaan. Misschien bang voor véél te hoge verwachtingen? Maar toen kwam de Safari EP met radio single Do You Love Me Now en wow dat was goed. En daarna natuurlijk Cannonball, net als Alive en Smells Like Teen Spirit (en Not an Addict) een nummer dat ik vanaf uitkomen zo ontzettend vaak gehoord heb, bij het uitgaan natuurlijk een vaste waarde. Voor deze lijst heb ik nog een poosje Do You Love Me Now volgehouden maar op een bepaald moment 1 op 1 gewisseld met Cannonball, toch wel de klassieker. En Pod? Die staat nu in m'n album top 10 allertijden...

Geweldig nummer van The Primitives. Van The Breeders vind ik de nummers van Pod en Safari beter.

Als album vind ik Pod hun beste, hoe kort ook. Maar tja Cannonball... als single onverwoestbaar, ook na 30 jaar

016 The White Stripes - Seven Nation Army (2003)




Eind 90s/begin 2000's was niet echt heel inspirerend qua nieuwe muziek - dacht ik, tot ik in een tijdschrift wat las over the White Stripes. Iets deed me bedenken dat ik dat wel goed moest vinden; ik ging naar een platenzaak en keek wat die hadden staan. Dat bleek toen alleen De Stijl te zijn, op dat moment was het 3e album net zo'n beetje uit. Thuisgekomen en draaien en wow. Wat een sensatie. Niet lang daarna een kaart gekocht voor concert in Nighttown, dat duurde nog even en was tegen die tijd stijf uitverkocht. Helaas de enige keer dat ik ze gezien heb, na afloop het 1e en 3e album gekocht. Ik heb ze ook nog steeds hoog staan in m'n favoriete bands lijst. Qua single, ja dan toch gewoon deze.


015 2:54 - Creeping (2012)




Ik weet niet meer hoe ik in 2011 de band 2:54 ontdekte maar vond het goed genoeg om de EP Scarlet t e bestellen en een jaar later kwam het debuutalbum. Een heerlijk album waarvan ik ook het idee had dat dit soort muziek al een poos niet meer of niet meer zo goed gemaakt werd. 2:54 dus wel en baanden de weg ook wel een beetje voor bands als Desperate Journalist en zeker ook The Jezabels die niet in deze lijst staan maar dicht in de buurt staan in m'n albumlijst. Creeping is het slotnummer van 2:54's debuut, wat een manier om het album af te sluiten, dat blijft dan nog wel even hangen. Heerlijk nummer dat lekker doordreunt.

Twee bands met een connectie op 14 en 13, nee ik deed het er niet om.

014 Le Tigre - Deceptacon (1999)




Heel raar dat dit eigenlijk nooit een single is geweest. Toch wel hét nummer van Le Tigre. Ik wam er op een bepaald moment achter dat Kathleen Hanna met een nieuwe band een album had gemaakt. Nou, interessant, maar waar kun je zoiets luisteren. In dit tijd rond 200o. Gewoon blind (doof) bestellen dan maar. Album komt binnen, aanzetten en dan begint-ie hier mee... wat een opener, wat geweldig. Ik heb Le Tigre ook nog een keer gezien, in Waterfront. Dat was wel gaaf en vooral ook indrukwekkend om Kathleen, zo'n grote favoriet, een keer in het echt te zien.


013 Sonic Youth - Kool Thing (1990)




In 1990 liep ik stage en op het werk waar ik was stond altijd de radio aan. Op radio 3, behalve op woensdag, dan gingen we naar radio 2. r de jongste meelezers, toen had elke omroep een eigen dag en op woensdag de 2e kleinsten gecombineerd, EO op de ochtend en VPRO de middag en avond. Dat ging weken zo tot m'n collega en ik geen 'veronic komt naar je toe' meer konden horen en op woensdagmiddag toch eens terug gingen naar radio 3. Zo, dat bleek een openbaring. Wat een bijzondere en vreemde en heel anders dan gewend toch ook vaak goede muziek was daar te horen. Na nog geen maand volgens mij hoorde ik daar al de nieuwe van Pixies, Velouria, en Sonic Youth... Kool Thing. Dat zette aan tot verder onderzoek. Daydream Nation van de bieb geleend, zo dat was iets bijzonders... op een bandje heb ik er een uur mee volgemaakt, waarbij de Trilogy 2x, deel 1 en 3 als losse nummers geknipt en ook nog als geheel. Ook redelijk wat weggelaten dus. Toen ik een cd speler kocht was Goo als nieuw album een van de allereersten die ik kocht en daarna een inhaalslag gemaakt met de oudere albums en ook met Daydream Nation is het helemaal goed gekomen aangezien die in m'n top 3 allertijden staat. Ik heb ze ook een keer of 5-7 gezien, op festivals maar vaker in een zaal. Altijd gaaf en ook heel bijzonder om te zien hoe ze die geluiden weten te creëeren.Qua lijst hou ik het toch op die eerste kennismaking.

Decaptacon is tof. En nog veel toffer in de DFA remix

Daar was ik ook bij, in 2002! Kathleen Hanna kende ik niet zo goed, maar ik ging er naartoe met een vriendin die helemaal wild van riot grrrls was. Het concert maakte veel indruk: knotsgekke danspasjes, bijzondere verschijningen (vrouw met snor) en natuurlijk die waanzinnige muziek. Een optreden dat nog altijd op mijn netvlies staat. Na afloop was ik gelijk fan! Verder helemaal eens: Deceptacon is voor mij ook hét definitieve Le Tigre-lied, niet stuk te krijgen.

Sowieso weer een prachtige update, met persoonlijke favorieten van Sonic Youth, Blood Red Shoes (heb ik ook vaak live gezien) en het geweldige Creeping van 2:54 (ooit eens bij iemand in een interessant Spotifylijstje zien staan en nooit meer losgelaten).

Primitives gaaf, 4 maal 12 inch en 2 albums hier.

Gaaf, 2002 is wel iets te lang geleden om nog echt details van het optreden te weten voor mij. 2002 was dus blijkbaar nog voor het 2e album uitkwam.
Ik kwam in die tijd wel veel in Waterfront, veel goede bands gezien en ook ontdekt.

Nice Ik heb wel 'iets' meer, ook van de comeback in de 10s wat muziek maar het beste is toch wel van de 80s.

De nummers 1 en 2 van m;n top 10 artiesten zoals die op deze site is ingevuld Alweer puur toeval.

012 Letters to Cleo - Here and Now (1994)




M'n broer kwam ergens tussen 1994 en 1997 met een cd thuis, die had hij in een 2ehands winkel gekocht en dacht bij beluisteren: dat is echt wat voor Arjan. Die heb ik overgekocht en was Wholesale, Meats and Fish van Letters to Cleo. Geweldig album met helemaal mijn muziek. Toen de opvolger Go! uitkwam kocht ik die dan ook meteen. Ze bleken ook al oudere albums te hebben, Sister en Aurora Glory Alice. Op laatstgenoemde staat de single Here and Now die door het opnemen op de soundtrack van Melrose Place in de US het bekendst en zelfs een mini hitje werd. In 2000 stopte de band, niet nadat ze nog op de soundtrack van 10 Things I Hate About You een geweldige cover van I Want You to Want Me hadden opgenomen wat hun grootste succes werd. Maar ja, ze waren al gestopt. Zangeres Kay Hanley bracht wat soloalbums uit en zong op de soundtrack van Josie and the Pussycats die muzikaal niet zover van LtC zaten, deels ook al omdat er minstens 1 LtC nummer van de plank was gehaald en alsnog opgenomen en de muziek geschreven werd door een team met oa Anna Waronker van genregenoten That Dog. In 2016 kwam de band nog met een comeback EP die klinkt alsof er niks gebeurd was. Al met al een heerlijke band die ook meestal wel met meer dan 1 nummer in m'n lijst staam. Veda Very Shining met name al is Awake ook geweldig en top 100 waardig.


011 Juliana Hatfield - My Sister (1993)




Ik vertelde al eerder dat ik op woensdagmiddag altijd VPRO luisterede of opnam en terugluisterde, en op een bepaald moment hoorde ik daar Juliana Hatfield met het nummer Rider. Dat sprak me wel aan maar daarna hoorde ik een poosje niks meer van haar.
In 1993 werd de eerste Lowlands in Biddinghuizen gehouden, dat vond ik best interessant maar ook wel een beetje veel, zo veel concertervaring had ik toen nog niet en festivals helemaal niet (op een bevrijdingsfestival in Leeuwarden na). Het programma bekijken besloot ik 1 dag te gaan en te kijken hoe dat was. Op die dag speelden onder andere Breeders, Magnapop en... inderdaad Juliana. Ik was wel benieuwd, ze kwam op met haar band en begon te spelen en ik was meteen helemaal fan. Niet lang na Lowlands kocht ik meteen het JH3 album en kwam er al snel achter dat ze ook nog een ouder album had, en een poosje daarna ook dat ze eerder in een band gezeten had, Blake Babies, overigens net als Letters to Cleo uit Boston, van de universiteit daar.
Ik had dus nog een inhaalslag te maken en werd alleen maar meer fan. Juliana kreeg steeds minder aandacht in de media maar is behoorlijk constant gebleven en zeker in de 00s maakte ze geweldige albums. Ik heb haar na die eerste Lowlands nog 2x weer gezien, een keer helemaal in haar eentje in W2 en een keer als helft van het duo Minor Alps. Best weinig maar ja, zo vaak maakt ze de oversteek naar Europa niet.

ha, vandaar die username!

Van de meeste concerten uit die tijd kan ik me ook geen details meer herinneren, maar dit optreden is me wél bijgebleven. Zoiets had ik tot dan toe nog nooit gezien! Overigens denk ik dat ze hun tweede album Feminist Sweepstakes al wel hadden uitgebracht en dat dit de promotietour was.

Oja, je hebt gelijk, die had ik even over het hoofd gezien

010 The Cranberries - Zombie (1994)




Zombie of Linger? Voor mij is het duidelijk Zombie, al vind ik Linger ook wel erg goed. Maar Zombie, vanaf dat die in de top 40 kwam vond ik die al geweldig. Net wat minder regelmatig gehoord dan de eerder genoemde Cannonball, Not an Addict of Alive maar hoort toch wel bij een 90s alt rock feest eigenlijk. Het nummer staat al tijden in m'n lijst en is gestaag gaan stijgen richting top 25 en top 10 .

My Sister

Ik kende haar daarvoor al, o.a. omdat ze in The Lemonheads zat, maar vooral omdat ik wel eens chatte met een meisje dat de nick Hatfield gebruikte.

en geen metallica fan
Ik kende Lemonheads wel met It's a shame about ray maar kwam er pas later achter dat Juliana ook op dat album meespeelde.