Samen met One of Us Cannot Be Wrong het mooiste van Cohen.


Nummers als Comfortably Numb of Another Brick in the Wall het beste van PF noemen, dat is pas een belediging.

Inderdaad zeg!

Ik zie mezelf wel als PF-fan, maar die twee nummers vind ik maar weinig aan.

En inderdaad een heel erg mooi nummer van Cohen. Heeft wel een speciaal plaatsje hier.

Mijn favoriete Cohen-nummer is Take This Longing, maar Suzanne is altijd goed natuurlijk: 'The sun pours down like honey/ on our lady of the harbor/ and she shows you where to look/ among the garbage and the flowers'

One of Us Cannot Be Wrong, So Long Marianne, Sisters Of Mercy... Ik denk dat Cohens debuutplaat in mijn top 10 had gestaan als hij beter kon zingen.

Zowaar op de valreep toch nog wat belangstellende blikken! Wie had dát voor mogelijk gehouden..

11. RES - Golden Boys

Ook RES stamt uit de tijd dat ik het Soulgenre aan het doorspitten was. Dat heb ik overigens nooit echt weten door te zetten, geen idee waarom. Maar ik ben nog jong, ik heb nog tijd. Althans, daar ga ik voor het behoud van mijn gemoedsrust maar van uit. Ik denk graag terug aan die tijd en dit nummer maakt het herinneren een stuk eenvoudiger. Heb het destijds urenlang achter elkaar gedraaid. Toen kon dat nog.

RES. Ze kan vrij aardig, en ook wat betreft emoties, gevarieerd zingen. En om het plaatje compleet te maken heeft ze ook de beschikking tot 'strakke' beats. Zij die mij niet geloven willen, zie hier het bewijs!

Wel redelijk leuk nummer op zich (als achtergrondmuziek), maar niet memorabel genoeg om- meer van de artiest- vaker te beluisteren.

Res vond ik destijds ook erg fijn. Heb toen ook haar album gekocht, maar dat speel ik nog zelden. Enkel de track Sittin' Back komt hier nog weleens voorbij, lekker stoer!

Leonard Cohen is ook erg aangenaam. Daar komt vast nog eens een album van op m'n platenspeler. Mooi!

10. Sam Cooke - A Change is gonna Come

Ja, Sam Cooke met A change is gonna come. Wat valt daarover te zeggen? Ik denk niet zoveel . En ergens denk ik dat dat ook niet echt gepast zou zijn..




Draai het nummer overigens niet zo vaak. Ik word er zo droevig van altijd. En een mistroostig iemand als ik moet je zo’n mogelijkheid niet geven!

Dit kan je bij vele nummers uit je lijst zetten, maar bij A Change Is Gonna Come? Zelden zo'n hoopgevend nummers gehoord!

En we zijn weer bij Sam Cooke

Het komt door de manier waarop hij het zingt. Dat vind ik toch behoorlijk intens. Daarnaast druipt er, naast het hoopvolle, ook wel degelijk somberheid van af. Want 'a change is gonna come' impliceert dat die er nog niet is, terwijl men zo enorm graag wil dat die 'change' komt. Dat is toch om droevig van te worden?

Overigens was de ' ' aan het eind van dat bericht er niet voor de sier..

9. Soul Coughing - Bus to Beelzebub

Zelden heb ik zo enorm kunnen genieten van drukte. Want ik moet toegeven, ik houd er niet van. Als ik na een kroegbezoek in een beschonken toestand door de verlate straten van Amsterdam loop, dan is de stilte die ik ervaar een verademing. En zelden ben ik dan zo teleurgesteld als ik een medemens tegenkom. En toch!

Soul Goughing is een vrij aparte band. Althans, ik ken verder geen muziek die ik er mee zou kunnen vergelijken. Maar aangezien mijn kennis beperkt is zegt dat niet zoveel. Hoe dan ook, de muziek die ze maken is enorm speels, origineel en, niet te vergeten, ijzersterk. Werkelijk een niet te vergeten ervaring voor mij geweest. Het is moeilijk om de muziek te definiëren om eerlijk te zijn. Dat komt omdat het zo veelzijdig is. Ik zou dan ook zeggen: luister zelf maar.

Nee nee, hiermee ben je niet van me af. Ik begrijp dat je het bij momenten droevig vindt klinken, maar de boodschap ligt toch wat anders. Het gaat niet over het uitblijven van verandering, maar over het geloof (of zelfs wetendheid) dat die verandering er sowieso zal komen. Zo zingt hij het ook, zonder twijfels, er vast van overtuigd dat alles goed komt. Da's toch een positief iets?

Soul Coughing is als hiphop, maar het is geen hiphop. Echt leuk!

Vind dit niet echt iets, beetje lame en het word nergens echt mooi.

Soul Coughing is tof, nummer duurt me een beetje te lang.

Volgens mij zit er zowel hoop als mistroostigheid in het nummer van Sam Cooke. Buiten wat Kemm noemt, de min of meer religieuze zekerheid dat er verandering komt, zit de ik-figuur nu in een situatie die zo verrot is, dat hij die verandering nodig heeft. Oftewel: mistroostigheid en hoop gaan vaak hand in hand, zie ook veel spirituele muziek e.d.
Dat is althans mijn lezing.

En ook de mijne. Dat is precies wat ik bedoelde. Het droevige waar ik over sprak zit hem niet zozeer in de boodschap, maar meer dat er reden toe is om diezelfde boodschap te vertolken.

8.Stan Getz & Jao Gilberto - The Girl From Ipanema

Een nummer waar je de term 'klassieker' aan toe schrijft. Het heeft ook zo’n heerlijke lekker-niks-aan-de-hand feeling. Eigen volksmuziek uit Brazilië gecombineerd met relaxte jazz uit de VS . En het werkt voor mij. Het nummer is overigens ontzettend melancholisch. Het onbereikbare meisje dat haar beminnaar niet opmerkt. Ik heb het te doen met de gozert.

Stan Getz & Jao Gilberto -The Girl From Ipanema

Ik heb wel een zwak voor die stem van Astrud Gilberto moet ik bekennen. Al is het gezicht dat ze trekt in de video lachwekkend, dus daar moet men ook maar niet naar kijken is mijn advies. Met gesloten ogen de muziek op je laten inwerken. Dat is wat ik u aanraad. In het bijzonder wanneer ze op een zeer vertederende manier het geluid 'aahh' weet voort te brengen. Zucht dan met haar mee, zoals ik ook dat doe.

[Beetje zoals in dat nummer van Black Star: Brown Skin Lady]

Heerlijk nummer! Toevallig, maar je kan er nu op stemmen in deze leuke KO. (wel in de oorspronkelijke versie)
En ze trekt inderdaad maar een onwennig kopje...

Och, ik dat is ook de versie die ik wilde laten horen, maar kon het maar niet vinden (al moet ik zeggen dat ik ook niet zo hard heb gezocht)!

Dit is hem dus:

7. The Doors - Five to One

Toen ik 'The Doors' voor het eerste hoorde was ik direct verkocht. En zo goedkoop ben ik niet, kan ik u melden. Ik herinner het me nog vrij goed. Ik liep door mijn woonkamer, op weg naar de keuken en toen begon 'Break on Through' .. Tot mijn schrik begon mijn lichaam tegen mijn wil in op en neer te bewegen. Geen idee waarom, maar ik was in de ban van dat nummer. Als ik er niet bij was geweest, had ik het niet geloofd. Zelden ben ik in zo'n toestand geweest bij het horen van een stukje muziek. Ik had niet kunnen weten dat ik de komende weken enkel mij zou 'geven' aan The Doors.

Naar mijn mening is The Doors de perfecte band. Hoe de nummers zijn opgebouwd, de energie die wordt overgebracht op de luisteraar en boven alles: de perfecte leadzanger, Jim Morrison. Zijn stem heeft iets mytisch, net als zijn teksten. Het is zo enorm meeslepend dat ik het soms zelf amper kan geloven. Geen wonder dat de man uitgegroeid is tot een cultheld.




De reden dat ik voor dit nummer heb gekozen ligt hem in de opbouw. Dit is naar mijn mening het perfecte voorbeeld van waarom ik de nummers aan de hand van The Doors zo interessant vind. Het brengt je namelijk op de verkeerde been. Daar waar je een climax komt, of denkt dat Morrison de longen uit z'n lijf zal schreeuwen.. gebeurt er niets. Het zit zo fenomenaal in elkaar.

De Doors grepen mij ook onmiddelijk bij de lurven. De perfecte band is moeilijk samen te stellen maar deze band blijkt toch redelijk dicht bij de perfectie aan te leunen

Klinkt helemaal niet fout ofzo. Ik ben eigenlijk meer van de Jazzy nummers als het om The Doors gaat, maar ik vind deze ook wel lekker.

6. The Shins - Those to Come

Oh, Inverted World!

Anders dan de muziek van The Shins doet vermoeden is het niet afkomstig uit de jaren 60. Wel doet het die tijd herleven. En nog vrij goed ook, kan ik zeggen. Beetje jammer dat ze op hun laatste plaat daar van afweken. Maar goed, de eerste twee albums zijn parels.




Een schitterend nummer, in al haar somberheid. Op eerste gehoor lijkt het een simpel lofdicht, maar als men nader luistert, verandert het liefelijke in een confrontatie met het vergankelijke van het leven. Een wending dat onverwachts komt, maar met hetzelfde gevoel wordt weergeven. Namelijk die van berusting. Een beetje als de gedichten van J.C. Bloem.

Wat was het ook alweer?

Elk wezen is zwanger van de dood

En ik moet u zeggen, zo neerslachtig ben ook ik ingesteld.

The Shins
Inderdaad erg mooi nummer, en ik vind altijd dat er over het algemeen veel te weinig naar de teksten van deze band wordt geluisterd. Die zijn vaak namelijk erg mooi. Mijn persoonlijke favoriet is The Past and Pending.

Klinkt niet slecht. Ik maak vooralsnog geen onderdeel uit van de immer groeiende groep Shinsliefhebbers, maar wie weet valt het kwartje ooit nog wel.

Wanneer mogen we hier de top5 aanschouwen?

Ik zie dat Social_Mask zich uitgeschreven heeft. Dus dit zal helaas niet vervolmaakt worden

Hij kon de druk niet aan.

Gelukkig heb ik een top 500, met minimaal even poëtische berichtjes bij de nummers.

Even reclame maken?

Ik kijk wel uit, dadelijk riskeer ik een ban.