Ja, samen met je nummer 2, Liaisons Dangereuses van Los Niños del Parque. Die heeft er ook 42 gehaald.
Misschien is voor sommigen onder ons 'Op een onbewoond eiland' een betere suggestie met al die kou

En aan wie ligt dat nu? Eiszeit verliest bij jou 3 punten!

Je kunt vooraf natuurlijk nooit weten hoeveel punten er minimaal nodig zijn voor een notering. Twee weken geleden waren 42 punten genoeg geweest voor plek 18.
En je kunt maar één keer je punten geven, uiteraard.

Haha ja, achteraf had ik hem minder hard kunnen laten zakken. Maar na 8+ weken begint de rek er wel uit te raken.

Ja, die had ik eigenlijk ook al wel in de lijst verwacht. Voor mij een van de eerste 1982-nummers die ik leerde kennen al was dat pas in de jaren '90.

Vier jaar om precies te zijn.Tja, hij had na Book of Dreams (1977) al vier jaar geen album uitgebracht, dus het is niet onlogisch. Even afgezien van die Greatest Hits-verzamelaar 1974-1978.

Ik vertel jou, Hans, natuurlijk niets nieuws, maar Steve Miller maakte er in die jaren een gewoonte van om twee albums kort na elkaar op te nemen en vervolgens bij zijn platenmaatschappij een gigantisch voorschot te bedingen. Dat gebeurde met Fly like an eagle/Book of dreams en vier jaar later dus met Circle of love/Abracadabra. Waarbij moet worden aangetekend dat van die albums alleen Circle of love een tegenvallend verkoopresultaat haalde, met name ook in de VS. De leadsingle Heart like a wheel deed het relatief slecht (#24 in de VS) en de tweede single, de titeltrack, deed het nog slechter. Een jaar later kwam het overigens allemaal weer goed toen de titelsong van Abracadabra de eerste plek in Amerika bereikte en ook internationaal goed aansloeg.

Macho City werd alleen in de UK, Nederland (en België wellicht?) uitgebracht. Opmerkelijk eigenlijk, want alleen de eerste drie minuten verschenen op single, net voordat het nummer een enorme left-turn neemt en uitmondt in een funky space-jam van een kwartier. Waarmee dat nummer heel plaatkant 2 beslaat.
Ik heb dat altijd een manoeuvre gevonden die leek te duiden op een tekort aan inspiratie en songmateriaal, maar tegelijkertijd vind ik het ook wel een fascinerende trip. Eens in de zoveel tijd gaat-ie nog op de draaitafel en iedere keer constateer ik dat ik nog steeds graag naar luister.

Leuke bijzonderheden en achtergrondinfo over dat album en vooral over Macho City vond ik hier. Daar noemen ze het zelfs een 'underground disco classic'. Toegegeven, het nummer heeft een funkritme, maar zo heb ik er nog nooit tegenaan gekeken eigenlijk.