30. 16 Horsepower - Sackcloth 'N' Ashes (1996) (55 punten) 10x genoemd Nr. 1 van wibro, thelion
Had ik deze in mijn lijst? Jazeker. Vannacht gedraaid en toen kwam deze plaat zeer goed tot zijn recht. Hoe ik het moet omschrijven? Geen idee. Gewoon prachtige, af en toe zeer catchy composities.


29. Palace Music - Viva Last Blues (1995) - MusicMeter.nl (57 punten) 11x genoemd Nr. 1 van Lukk0
Bonnie 'Prince' Billy - I See a Darkness: 423 stemmen, 4,14* (237 in de top 250)
Palace Music - Viva Last Blues (1995): 133 stemmen, 4,18*.
Hoe komt het dat eerstgenoemde niet eens de top 100 haalt, maar tweede in de top 30 staat?

Ik ken helaas beide niet, dus heb ik net even New Partner opgezocht in de rust van Ajax - Twente. Ik kan alvast zeggen dat als de rest van het album ook zo is, dat het een prachtig album is. Wellicht is het roots-genre iets voor mij. Het klinkt erg goed!


28. Pixies - Bossanova (1990) - MusicMeter.nl (58 punten) 11x genoemd Nr. 1 van divart
Een plaat die er echt tussen geslopen is bij mij. Aangezien ik bij de Pixies aan de 80s denk, had ik er in de 90s niet op gerekend. Maar met 400 stemmen is dat natuurlijk stom, want de Pixies zijn evengoed de 90s.


27. Aphex Twin - Selected Ambient Works 85-92 (1992) - MusicMeter.nl (62 punten) 11x genoemd Hoogste Positie 3
Ook een album waar ik een aantal nummers van heb beluisterd tijdens de rust. Ook hier kan ik niet zeggen dat ik niet nieuwsgierig ben geworden. Het is rustiger dan ik gewend ben van electronic (is eerder mijn beperking) en het “overbodige bliepjes”-gehalte is er niet. Ben benieuwd of een heel album mij zal bevallen.


26. Live - Throwing Copper (1994) - MusicMeter.nl (62 punten) 13x genoemd Hoogste Positie 2
Een album dat ik in tegenstelling tot de 3 voorgangers wel geprobeerd heb. Het bleek één van de weinige missers. Ik kende, zoals de meesten van mijn leeftijd denk ik, alleen I Alone van dit album. Daarbuiten ken ik ook Overcome van Live en dus was het even raar om te horen dat dit gewoon een stevig rockalbum is. Het is niet helemaal mijn ding, maar wellicht dat ik dit album beter op waarde kan schatten met de koptelefoon.

Idem. 12e plek had ik geroepen, want het is toch best een populaire plaat onder een aantal users op MuMe.

Ik vind het eigenlijk ook wel jammer. Had veel hoger gemogen.

Kijk, Aphex Twin op 27, dat is alvast een plezierige verrassing!

25. A Tribe Called Quest - Midnight Marauders (1993) - MusicMeter.nl (63 punten) 11x genoemd Nr. 1 van: MAS, Osiris Apis
Ik vraag me af hoeveel maanden geleden het inmiddels is dat ik deze heb beluisterd. Eén van de weinige albums die ik echt met moeite afgeluisterd heb. Nee, geen album dat ik snel weer op zou zetten.


24. dEUS - The Ideal Crash (1999) - MusicMeter.nl (64 punten) 11x genoemd Nr. 1 van lebowski, Arrie
Een bekende band, maar waar ik eigenlijk nooit naar om heb gekeken. Het kwam simpelweg niet op mijn pad. Deze week was dus de perfecte gelegenheid om daar verandering in te brengen. Ik had verwacht dat het wat hardere rock zou zijn, maar er staan ook een behoorlijk aantal rustige nummers op. Een stuk beter dan ik had verwacht, maar ik heb nog wel een paar luisterbeurten nodig alvorens ik dit echt kan waarderen.


23. Nick Cave & The Bad Seeds - The Good Son (1990) - MusicMeter.nl (66 punten) 11x genoemd Hoogste Positie 2-3
Sinds ik The Mercy Seat voor de MuMe Ladder moest luisteren en even later Into My Arms ( ) heb ik een haat-relatie gekregen jegend Nick Cave. Toen ik laatst The Good Son moest luisteren voor het tipspel heb ik even een paar keer geknipperd. Maar het bleek eigenlijk best goed. Met een aantal mooie nummers. Af en toe iets te kitscherig voor mij, maar ik snap de waardering best wel.


22. Eels - Beautiful Freak (1996) - MusicMeter.nl (66 punten) 11x genoemd Hoogste Positie 2-2
Ik had hier nog nooit van gehoord en zou het niet in de top 250 hebben gestaan, had het me waarschijnlijk volledig langsgegaan. Desondanks had ik al een hoge positie voor dit album voorspeld. Vandaar dat ik dit album deze week tussen het 90s-geweld had gezet. Ook dit album heeft z’n charmes, maar wat hier zo geniaal aan is, snap ik daarentegen niet.

Opmerkelijk: Maar liefst 5x als nummer 2 geëindigd.


21. Oasis - (What's the Story) Morning Glory? (1995) - MusicMeter.nl (1995) (69 punten) 15x genoemd Hoogste Positie 3
De laatste van vandaag. Ik had gehoopt dat deze iets hoger zou staan, zodat ik vandaag of morgen het album nog een keer op zou kunnen zetten, maar helaas. Voor nu laat ik het dan maar bij “Wonderwall vind ik best een aardig nummer”. Doet het vooral goed na een paar drankjes.

Vaak genoemd, weinig punten. Misschien wel het laagste gemiddelde van de top 40.

The Good Son
Op Oasis haat ik dan weer ontzettend.

dEUS had ik wel in de top 20 verwacht. Of toch hoger dan Oasis, in ieder geval. Daar ben ik niet zo'n ontzettende fan van maar ach, ik kan het nog wel waarderen.

(overigens: hulde voor deze topics Chevy!)

Oasis is echt zo'n viersterren album band, vaak briljante nummers afgewisseld met vullers.

Zo, nu al The Ideal Crash. Die had ik eigenlijk veel hoger verwacht, misschien wel in de top 10. WCS zal het dan wel helemaal niet gehaald hebben, want die werd weinig genoemd.

Omdat ik mijn lijst van de grond af heb opgebouwd is er helaas één belangrijke notering bij ingeschoten. Jeff Buckley's Grace had eigenlijk in de lijst moeten staan... en maar liefst op de 7e plaats!

Super dat deze het gehaald heeft! Overigens, Darkness is de bekendere plaat, Blues evident de betere w.m.b., en een aardige schare Oldhamfans deelt die mening.

Net thuis,
Leuk de plaatsing van dEUS, Sparklehorse en Nick Cave (hoewel ik nog wel op 1 een ander album had).
Sparklehorse niet dus.

Ook de nummer 1 van Arrie, het is toch niet weer misgegaan bij mijn lijstje, he?

Nee, alleen vergeten dat te veranderen.

Grappig, ik vind A Tribe Called Quest juist behoorlijk toegankelijke hip-hop. Typisch hip-hop waar je als leek in het genre ook goed mee uit de voeten kan... althans, dat dacht ik dus. Valt tegen, blijkbaar.

Godver, Chevy, props voor het mooie werk dat je erin gestoken hebt en erin aan het steken bent!



Ik vind het ook niet zo toegankelijk als vaak beweerd wordt, hoor. Klinkt erg gedateerd (wat dan weer zijn charmes heeft) en is niet helemaal mijn stijl. Al krijg ik spontaan een glimlach van enkele nummers.

Maar uiteindelijk is geen enkel hip-hopalbum echt toegankelijk, imo. Je moet sowieso wennen aan de aparte stijl van dat genre.

Tja, zo gaat dat met elk genre dat je niet gewend bent natuurlijk. Als je alleen maar hip-hop luistert moet je juist weer wennen aan rock.

Je kunt het best beginnen met een plaat die je niet zozeer toegankelijk vindt, maar wel imposant. Die je blijt intrigeren. Dan heb je de motivatie om er wat verder in te duiken.

Meh, viel mij ook tegen (dat album dan, hè ). Was tevens ook mijn allereerste hiphop-album (niet dat het er nu zo veel zijn, maar toch). Diezelfde dag heb ik ook Illmatic beluisterd. Een album dat een stuk beter beviel, maar nog steeds niet echt mijn cup of tea was. Laatstgenoemde staat nu ook op een 2,0*, maar zou best wel eens omhoog kunnen. Bij Illmatic heb ik ook geen naar gevoel als ik eraan terugdenk. Sterker nog, ik zie dat ik destijds 2 favorieten heb kunnen kiezen.

Ik hoop niet dat je bedoelt dat het één het ander uitsluit, bennerd?
Niet toegankelijk zijn en gedateerd klinken roepen bij mij althans niet hetzelfde gevoel op. Persoonlijk ben ik ook niet zo kapot van dat album, maar er staan wel een paar prachtige nummers op en die glimlach, of zelfs meer dan dat, komt er bij mij ook wel tevoorschijn.


Die van De La Soul vind ik toch niet bepaald ontoegankelijk, om maar eens een ander "hip-hop" bandje te noemen. Maar ja als een genre je niet ligt, is dat vast wel lastiger. Ik heb dat dan weer bij bands (nog niet meteen het genre) als Genesis (begin periode), Pink Floyd en Yes bijvoorbeeld.

Het één sluit het ander zeker niet uit. LL Cool J's Radio leg ik nog met veel plezier op, en die plaat klinkt zo gedateerd dat de meeste museumbewakers het ding niet meer aanvaarden.

Mwa, als je er een tijdje naar hebt geluisterd is hiphop toch echt een walk-in-the-park.. redelijk toegankelijke beats n cuts met een overdreven driftig ventje wat erdoorheen lult alsof er iets aan de hand is. Er zijn goede varianten van en teveel barslechte, maar ontoegankelijk is het slechts voor mensen die niets anders accepteren dan een bas, gitaar en drummer

[ongeduldige modus]Het is al de volgende dag. Hoe ziet de top 20 eruit?[/ongeduldige modus]
Dank je Chevy voor het organiseren!

Oasis is denk ik een beetje zo'n band waarvoor je "erbij moet zijn geweest" om het echt te waarderen. Voor mij geldt in elk geval wel het omgekeerde: (WTS)MG is de enige plaat in mijn top-20 die ik rond het moment van uitkomen meegekregen heb (Pulp zit er ook niet te ver vanaf). Belichaamde indertijd perfect het "eindelijk weer eens fatsoenlijke rock in de top-40"-gevoel. Wat Robbie Keane heeft met Roll with It, heb ik dan met Some Might Say.

Ook tot nu toe de enige plaat uit mijn top-20 die de lijst gehaald heeft. Tenzij daar in de bovenste helft nog een forse omslag in komt, is dit wel mijn minste score tot nu toe.

Viva Last Blues staat al een tijdje op mijn "nog te luisteren" lijstje. Moet ik nu echt eens snel aan gaan beginnen.

Jammer dat de eerste van Oasis er waarschijnlijk niet instaat

Viva Last Blues Die had mijn lijstje net niet gehaald.

Wat betreft Oasis had ik ook liever het debuut gezien... Grappig trouwens dat je dat zegt, Casartelli, want ik weet dat Robbie Keane het heel erg waardeert maar het niet heeft meegemaakt, en er staat net een quote van hem bij.

Als ik Selected Ambient Works 85-92 beter had gekend, had ie mijn lijstje wellicht wel kunnen halen. Heb hem nog maar een keer beluisterd, maar beviel me erg goed, dus blij dat ie erin staat. Zelfde geldt overigens voor The Good Son.

En als Nas er niet in staat, is A Tribe Called Quest nog een mooie vertegenwoordiger van de hip-hop in de lijst.

Nah, toch niet

Ik denk trouwens hetzelfde over Selected Ambient Works 85-92. Ik ken de plaat intussen al een beetje, maar moet het nog veel meer beluisteren.