Ik had het over Ride, maar als je de Strokes een geluidsbrei gaat noemen krijg ik toch de neiging om Porcupine Tree een geluidsbrei te noemen. Wat nog waar is ook, de Strokes vind ik veel gecontroleerder en melodieuzer.

1180 ♫ [1255] Sonic Youth - Stones (2004)
Sonic Youth is duidelijk een band met lange adem. Dit nummer moet het vooral hebben van het inventieve en melodieuze gitaargeluid, vocaal weet het mij minder te boeien.
Cijfer: 7

1179 ♫ [0635] Crowded House - Four Seasons In One Day (1992)
Dit is weer zo'n pareltje van Crowded House, breekbaar en erg mooi gezongen. Crowded House is meester in ogenschijnlijk eenvoudige maar pakkende popsongs.
Cijfer: 9,5

1178 ♫ [1550] The Walkabouts - Train To Mercy (1991)
De Walkabouts heb ik nooit echt gevolgd. Ten onrechte want dit is een prachtsong met sfeer, emotie en afwisseling en het nummer verveelt ondanks de lengte geen seconde. Jammer dat hun albums moeilijk te vinden zijn, opmerkelijk dat ze destijds werden uitgegeven door Sub Pop, een label dat iedereen associeert met de grunge.
Cijfer: 9

1177 ♫ [0662] Death Cab For Cutie - Transatlanticism (2003)
Van Death Cab For Cutie heb ik onlangs nog een album beluisterd waar dit nummer opstaat. Vakkundig en afwisselend maar ook wat te uitgesponnen.
Cijfer: 7

1176 ♫ [1060] The Feelies - Moscow Nights (1980)
Komt uit hun debuut, ik merk dat deze band nu nog steeds actief is. Dit nummer klinkt fris vooral door die geweldige en afwisselende gitaarsolo's.
Cijfer: 8,5

1175 ♫ [0670] Buena Vista Social Club - Chan Chan (1997)
Deze Cubaanse band kwam dankzij Ry Cooder in de belangstelling. Dit klinkt zomers en vitaal en wordt met veel passie en vakmanschap gebracht.
Cijfer: 9

1174 ♫ [1198] The Sweet - Ballroom Blitz (1973)
Weliswaar jeugdsentiment maar nu klinkt dat nog steeds geweldig (anders zou ik het niet hebben genomineerd): die gitaar, bas en drums en het rockt enorm.
Cijfer: 9,5

1173 ♫ [1708] Kraftwerk - Tour de France (1983)
Deed lange tijd dienst als kenwijsje van de Ronde van Frankrijk. Zeer herkenbare elektronische sound, vlot nummer en ze kunnen zelfs een leuke tekst erbij verzinnen.
Cijfer: 8

1172 ♫ [1602] The Serenes - Back To Wonder (1993)
Dit heb ik lange tijd niet meer gehoord, ik vind het een erg sterk nummer van Nederlandse bodem met eigen scherp gitaargeluid. Ik vind het trouwens vreemd dat goede Nederlandse bands de laatste jaren in eigen land nauwelijks meer gehoor krijgen (in tegenstelling tot België).
Cijfer: 8,5

1171 ♫ [0852] The Feelies - The Boy With The Perpetual Nervousness (1980)
Nog een nummer van Feelies en weer uit hun debuut. Dit vind ik een stuk eentoniger dan hun vorige, het is teveel herhalen van datzelfde akkoord.
Cijfer: 5,5

1170 ♫ [0574] Neil Young - See The Sky About to Rain (1974)

Ik hoorde Rockin' In the Free World in groep 1. Mwah, daar ben ik niet weg van. Ik hoor Neil veel liever zo. Dit zijn topnummers. Gewoon Neil Young met de gitaar en wat drums ondersteuning. Dat is genoeg voor Neil Young om te overtuigen. Zeker als je komt met een mooi refrein die natuurlijk perfect wordt gezongen door zijn bijzondere stem.

Cijfer: 8

1169 ♫ [0942] George Harrison - My Sweet Lord (1970)

George Harrison heeft altijd een beetje in de schaduw gestaan van het duo Lennon/Mccartney. Op het briljante album All Things Must Pass laat hij zien dat dat misschien niet helemaal terecht was. Ook in George Harrison schuilde een fantastische songwriter. Wat hij bij de Beatles natuurlijk ook wel eens liet horen. Op dit album, en tevens dit nummer haalt hij het beste in zich naar boven. My Sweet Lord is op alle fronten een schitterend popnummer. Fantastisch gearrangeerd en een magisch refrein.

Cijfer: 9,3

1168 ♫ [-------] Hawkwind - Silver Machine (1971)

We gaan een jaartje verder naar Hawkwind. Dit is echt vuige rock. Het is misschien wat lawaaierig, maar toch vind ik het een leuk nummertje. Vooral de zang spreekt me wel aan. Toch heeft het nummer lang niet genoeg om handen om voor mij een goed nummer te zijn.

Cijfer: 6

1167 ♫ [0919] The Stooges - No Fun (1969)

Twee jaar terug in de tijd en we vinden de Stooges. Deze meesterlijke groep heb ik laatst ontdekt. Dit is samen met Black Sabbathde standaard voor de harde rock in de jaren '60. Het hele nummer bevalt, dat oude sfeertje dat erom heen hangt en dan ook nog eens die heerlijke swing en het toprefrein.

Cijfer: 9

1166 ♫ [0681] Sonic Youth - Sugar Kane (1992)

Dit is een van de eerste Sonic Youth nummers die ik echt heel erg vet vindt. Want dit is me toch een heerlijk nummer. In tegenstelling tot het vorige veel rauwer geproduceerd en er is ook nog ruimte voor luchtige riffjes en rustige stukken. Echter, wanneer het gas flink wordt ingedrukt is het pas echt lekker. Zeer fijn nummer.

Cijfer: 8,5

1165 ♫ [0658] Bob Dylan - Sad-Eyed Lady Of The Lowlands (1966)

Ik ken niks van Blonde on Blonde, dit is dus een beetje mijn eerste kennismaking met dat album. O nee, ik ken Most Likely You Go Your Own Way dus ook al. Ik was in ieder geval wel benieuwd naar dit nummer. Dit nummer blijkt geen overkill te zijn, ondanks 11 minuten Dylan. Hij zingt buitengewoon sterk en zet een schitterende compositie neer. Het onopvallende refrein blijkt op het einde zeer mooi te zijn en de coupletten zijn mede door de vele rijm ook zeer en zeer goed.

Cijfer: 8

1164 ♫ [1300] Gorki - Mia (1992)

Gorki, ik ken het eigenlijk niet zo. Ik wist ook niet dat het Nederlandstalig was. Echt Belgisch klinkt het trouwens niet. Oerhollandse stem. Het nummer is er een van het Spinvis-kaliber. Het is heel anders gezongen dan Spinvis. Het is ook gewoon veel meer zingen. Vooral de melodieën zijn prachtig. En dan een tekst van hoge kwaliteit erover heen die ook nog eens met veel gevoel is gezongen. Dit is een pracht van een nummer. Dat album ga ik maar eens snel opzoeken.

Cijfer: 8,5

1163 ♫ [0697] Martha Reeves And The Vandellas - Dancing In The Street (1964)

Een jaren '60 meidengroepje neem ik aan. Het kan rekenen op mijn sympathie. Leuk refreintje dat goed ondersteunt wordt door achtergrondzangeresjes. Toch prefereer ik andere genres die in de jaren '60 groot waren. De pyschidelica, pop en mannensoul hoor ik toch een stuk liever.

Cijfer: 6,8

1162 ♫ [1253] Eels - Hey Man (Now You're Really Living) (2005)

Dit is toch een heel andere Eels dan die ik ken. Ik ken ze van de rauwe pop van het debuutalbum. Dit is toch een stuk anders. Maar het is alleraardigst. Ik hoor hier vooral een zeer vrolijk popnummer, het snijdt ook een vrij vrolijk onderwerp aan. De drums zijn erg leuk en ook Mr. E is goed bij stem, die schreeuw in de laatste minuut is heerlijk. Het had van mij wel iets minder polijst gemogen, nu klinkt het ietwat glad. Ach, dat is maar éen kritiekpuntje.

Cijfer: 7,8

1161 ♫ [-------] Michael Jackson - Don't Stop 'til You Get Enough (1979)

Michael Jackson, king of pop. Dat is een terechte benaming als je nummers van dit kaliber kan maken. In mijn vriendengroep wordt dit vrij vaak gedraaid. Dit is een standaard waar het nummer zo vals en hoog mogelijk wordt gezongen, de toonhoogte van Michael wordt toch nevernooit bereikt. Dit is gewoon een klasse nummer, elk stuk van het nummer is geweldig, de funky melodie, de coupletten, het magische refrein. Alles.

Cijfer: 9

Ik háát Don't Stop Till You Get Enough, om ook eens iets negatiefs te zeggen hier

Mia

Gepolijst ben ik met je eens, maar het is een hoop meer dan gewoon vrolijk...

Do you know what it's like to fall on the floor
And cry your guts out 'til you got no more
Hey man now you're really living

... er zitten ook wel vrolijke stukjes in, maar het nummer is toch een stuk breder

Een paar weken terug heb ik eindelijk voor het eerst Gorki live mogen zien, hier helemaal in het noorden van Nederland (Vera, Groningen). Geweldig optreden met een gezellig kletsende Luc en natuurlijk Mia als afsluiter.

Gorki is wat mij betreft extreem ondergewaardeerd. Er is geen enkele Nederlandstalige band die ook maar in de buurt komt voor mij. Spinvis een beetje, maar dan houdt het ook echt op.

Ten tijde van Mia was het trouwens nog Gorky i.p.v. Gorki. Het is pas Gorki geworden na hun eerste album, toen de groep splitste en Luc De Vos nog wou doorgaan.

1420 ♫ [1271] Ray Charles - I Got A Woman (1954)

Altijd leuk om te weten waar de originele versie van iets wat je al kent vandaan komt; noem me een holbewoner, maar ik heb altijd gedacht dat het erg aanstekelijke ‘She gives me money, when I’m in need’ ook echt van Kanye West kwam. Trouwens ook een jazz/soulnummer dat ik wél kan waarderen dit, waarschijnlijk gewoon door het feit dat dit catchier en opbeurender klinkt dan negentig procent van het genre, maar ook door de redelijk verrukkelijke blazers. De nogal seksistische tekst zal ik meneer Charles dan maar vergeven.
Cijfer: 7,3

1419 ♫ [1116] The Dream Academy - Life In A Northern Town (1985)

Steekwoorden: zeldzaam fout, kitscherig, over de top, zeikerig, extreem gedateerd, mierzoet en bovenal verschrikkelijk irritant. Geen zin om hier een goed lopend stukje van te maken.
Cijfer: 1,2

1418 ♫ [-------] Eminem & Dido - Stan (2001)

Ook al heet je Rop, er valt echt niet te ontkennen dat de tekst van dit nummer gewoon erg mooi is en de combinatie met het verzachtende refrein van Dido is ronduit rillingopwekkend. Jammer dat de flow van de beste man aan het begin en einde van het nummer dan nogal stroef verloopt en daarmee het eerste deel van het nummer niet helemaal overtuigend maakt, maar zijn wanhopige, geweldige flow in de een-na-laatste verse compenseert dit weer.
Cijfer: 8,4

1417 ♫ [-------] The National - England (2010)

Ligt weer in de mooie kant van deze band. Majesteus maar niet te pompeus, indrukwekkend maar niet te bombastisch en vooral erg mooi door de nu wel prachtige zang van Berninger en natuurlijk de blazers; nummers als dit doen me afvragen waarom ik The National ooit slecht kan vinden. Laat ik dan maar niet de betovering verbreken door een nummer als Lemonworld op te zoeken.
Cijfer: 8,8

1416 ♫ [0874] Snow Patrol - Chasing Cars (2006)

Ik kan hier eigenlijk redelijk veel minpunten opsommen (veel te makkelijke tekst, goedkope bombast) en ik vind dit nog steeds verre van het nummer van SP maar ja, herinneringen hè.. Ik kan hier dus nog steeds best door geraakt worden, hoe doodgedraaid ook. De opbouw, de prettig in het gehoor liggende stem van Gary Lightbody, de mooie melodieën, allemaal dingen die me ervan overtuigen dat ik me echt niet heel erg hoef te schamen om dit gewoon goed te vinden. Toch?
Cijfer: 7,5

1415 ♫ [0632] Spinvis - Smalfilm (2002)

Ook hier herinneringen, hier echter bar weinig minpunten die ik kan opsommen. Het hele album is al stukken gegroeid bij me en onderhand is dit echt niet meer het enige nummer dat zo geniaal en prachtig klinkt. Toch zal dit altijd wel een favoriet blijven; de dwarsfluitsolo is geniaal (en niet alleen omdat het een dwarsfluitsolo is), de tekst hoewel redelijk onbegrijpelijk bij vlagen erg mooi en de ietwat valse zang van De Jong al helemaal. Bevalt het best wanneer heel hard meegeschreeuwd.
Cijfer: 9,6

1414 ♫ [1096] Patti Smith Group - Gloria (1975)

Wederom best meezingbaar, maar deze valt iets meer onder de zouteloze-hoewel-uptempo-klessikrok met de jengelende gitaar en de wat saaie compositie. Wel hebben de krakkemikkige en prettig gestoorde uithalen van Smith een bepaalde charme die me in ieder geval het nummer vrijwillig hebben laten uitluisteren. Ondanks de te lange speelduur.
Cijfer: 6,3

1413 ♫ [1861] Front 242 - Headhunter (1988)

(Er vanuitgaande dat het filmpje volgestampt met politieke standpunten niets met de muziek te maken heeft) Best een leuk dancenummer met vooral lekker spastische drums. Beetje jammer van de zang die zichzelf toch echt te serieus neemt voor zo’n compositie, dan weer fijn van dat het nummer niet al te melodieus wordt en de nadruk op de percussie ligt. Paar minuutjes minder was ook hier welkom geweest, voor de rest prettig, mechanisch, melodie- en gevoelloos gedram.
Cijfer: 6,7

1412 ♫ [-------] Frank Zappa - Willie The Pimp (1969)

Begint erg goed want lekker geflipt met een heerlijke vioolriff (toch?) en daarna geeft de gitaarsolo een mooi voorbeeld van hoe het moet. Althans, voor de eerste twee minuten. Na een tijdje begon ik toch weer te verlangen naar de vocale gefliptheid van meneer Zappa (of is het de Kap’tein?), maar na een tijdje je erbij neerleggen dat het nummer toch de hele tijd gesoleer wordt, helpt altijd. Het betere gitaargemasturbeer, al is het maar door het geweldige drumwerk.
Cijfer: 7,3

1411 ♫ [1267] Crowded House - Better Be Home Soon (1988)

…Honderdéén èèfèèèm! Nee, dit soort muziek maakt me eerder chagrijnig dan dat het me daadwerkelijk liefdevol moet laten voelen (ik neem aan dat de redelijk belabberde rijmelarij dat op me probeert over te brengen). Veel te zoetsappig, simpel en zielloos; bij dit soort bandjes vraag ik me echt af wat de gedachte achter de nummers was. Anders dan goedkoop scoren bij de vrouwkes – niet de bedoeling om de mannen die dit wel goed vinden te beledigen – kan ik bij dit soort gladde kerstmuziek niet voorstellen.
Cijfer: 3,3

Meezingbaar kan ik het eerlijk gezegd niet noemen maar die openingsregel is zo geweldig:

Jesus died for somebody's sins but not mine

Dan zit ik er echt gelijk in. En die opbouw van het nummer is echt geweldig. En het is helemaal niet erg om Chasing Cars goed te vinden, het is een prachtig nummer. Probeer het nieuwe album Fallen Empires eens, daar staan ook paar van die prachtige nummers op.

Ach, best wel toch? Niet echt stille luistermuziek vind ik.

Ja, was ik al van plan. Snow Patrol blijft een bandje dat ik altijd wel zal volgen; ze waren ook één van de bands die ik totaal adoreerde bij tijde van mijn inschrijven.

Het tweede album, dat van net voor de doorbraak is veruit het beste wat Snow Patrol ooit maakte. Ik was helemaal verslingerd aan dat album en dat kan ik niet zeggen van de albums erna.

Spinvis Smalfilm

De teksten van zijn eerste album zijn opvallend veel beter dan die van zijn tweede en derde album. Dat zijn absoluut prima albums en hebben bij vlagen prachtige teksten, maar die absolute genialiteit van dat eerste album, onder andere te horen op dit nummer, zou nooit meer terugkomen.

Ik vindt zijn teksten op het 1ste album het mooist maar ik vind die teksten op het 3de ook echt bizar mooi. Sowieso is zijn nieuwste album al wel een kleine klassieker te noemen. Oostende wordt volgend jaar sowieso door mij genomineerd

De teksten van Bagagedrager (1e plaat) en Lotus Europa (2e plaat) vond ik dan weer het mooiste. Al moeten de teksten van de 3e plaat nog wat meer tot me doordringen.

Helemaal mee eens dit. Heb ze in september voor het eerst live gezien in Doornroosje, naast gewoon goede muziek is Luc de Vos ontzettend grappig:

Bij de toegift:

"Allez, wij hoorden net dat R.E.M. gesplitst is, we gaan nu een nummer van hen spelen als tribute."
*zet Losing My Religion in*
"Nee, toch niet. We gaan een nummer van Gorki spelen!"

Tegen een jongen die iets te luidruchtig aant schreeuwen was om een nummer:
"Hey jij daar! Gaat ge nog naar school?"
"Ja"
"Dat dacht ik al he. Kom voor straf maar 'Jantje zag laatst pruimen' hangen reciteren hier op het podium."

Aan het einde:
"We spelen morgen in Breda, da's maar een kwartiertje hier vandaan!"

Daarnaast ben ik het eens met Marcel dat Gorki, zeker tekstueel, absolute buitenklasse is in het NL-talige segment. Jammer dat mijn nominatie We Zijn Zo Jong al uit de ladder is verdwenen...

Deze keer alle 10 prima!

1170 ♫ [0574] Neil Young - See The Sky About to Rain (1974)
Leunt sterk aan tegen country met natuurlijk de breekbare stem van Neil Young. Heeft een heerlijke landelijke en wat melancholieke sfeer.
Cijfer: 8,5

1169 ♫ [0942] George Harrison - My Sweet Lord (1970)
George Harrison bewijst hier dat hij compositorisch niet onder hoeft te doen voor John Lennon & Paul McCartney. Hij zingt bovendien met veel passie en die gitaar is schitterend.
Cijfer: 9

1168 ♫ [-------] Hawkwind - Silver Machine (1971)
Van deze band ken ik enkel dit nummer. Psychedelische hardrock hun je het noemen, vuig en wat noisy met veel echo maar wat mij betreft erg vermakelijk.
Cijfer: 8

1167 ♫ [0919] The Stooges - No Fun (1969)
Werd door zowat iedere punkband gecoverd wat toch hun impact aanduidt. Ook dit nummer vind ik in weerwil van de titel erg vermakelijk met lekker ruig gitaargeluid.
Cijfer: 9

1166 ♫ [0681] Sonic Youth - Sugar Kane (1992)
Het derde ruige rocknummer na mekaar hoewel dit nummer naar Sonic Youth-maatstaven vrij poppy is. Die gitaarriffs zijn weer om van te smullen.
Cijfer: 8,5

1165 ♫ [0658] Bob Dylan - Sad-Eyed Lady Of The Lowlands (1966)
De afsluiter van Blonde on Blonde, dit vind ik een buitengewoon mooi nummer: ontroerend, heel mooi gezongen (jawel), dit verveelt geen seconde.
Cijfer: 9,5

1164 ♫ [1300] Gorki - Mia (1992)
Gorki is beslist één van de beste Nederlandstalige bands en dit is vooral tekstueel nog een ijzersterk nummer, een parel in het Nederlandstalige genre.
Cijfer: 9,5

1163 ♫ [0697] Martha Reeves And The Vandellas - Dancing In The Street (1964)
Komt net als Supremes uit de Motown-stal maar is minder bekend buiten dit nummer dat nadien door David Bowie & Mick Jagger gecoverd wordt. Het meer soulvolle origineel vind ik toch iets beter.
Cijfer: 8

1162 ♫ [1253] Eels - Hey Man (Now You're Really Living) (2005)
Klinkt vrolijk en luchtig maar heeft toch een rauw randje en diepgang. Ritmisch vind ik het ook erg geslaagd.
Cijfer: 8

1161 ♫ [-------] Michael Jackson - Don't Stop 'til You Get Enough (1979)
Inderdaad een klassenummer van Michael Jackson (toen nog zwart), vooral ritmisch en vocaal en instrumentaal ook rijk.
Cijfer: 9

Inderdaad een schitterend tiental. Die van Neil Young en Hawkwind kan niet zo snel voor de geest halen, maar de rest scoort hier ook allemaal ruim voldoende.

De link van My Sweet Lord is in Nederland trouwens geblokkeerd door EMI. Deze doet het nog wel:

YouTube - George Harrison - My Sweet Lord

1410 ♫ [0747] Jacques Brel - Voir Un Ami Pleurer (1961)

Gelukkig heeft monsieur Brel er niet voor gekozen om weer een weliswaar gepassioneerde maar ook oerbombastische wending in het nummer te stoppen; ingetogen zoals hier mag ik hem eigenlijk het best. Over de tekst kan ik de komende tijd nog even niet oordelen, maar wel merk ik dat, zoals ik al zei, weinig zangers zo goed in hun nummer op kunnen gaan als Brel. Ook al zal ik dit nummer wel niet al te vaak herbeluisteren, zo tussendoor is dit zeker welkom.
Cijfer: 7,5

1409 ♫ [0979] Bonnie 'Prince' Billy - I See A Darkness (1999)

Ik geef toe: van wanhopige, emotionele of depressieve muziek krijg ik als het echt goed uitgevoerd wordt altijd wel een soort kick, een klein sprankje euforie tussen de hopeloosheid door, die het beleven van het nummer juist extra mooi maakt. Bij Oldham heb ik dat totaal niet. Een deel van zijn nummers (een ander deel vind ik nog altijd redelijk zwak) vervullen me met een soort lusteloosheid, een soort zin om niets te doen en I See A Darkness slaagt daar ook het best in. Ik moet wel toegeven dat het niet het fijnste gevoel wat ik ken is; het is niet bepaald mijn hobby of gewoonte om een tijdje gewoon niets te willen, maar als ik me vrijwillig opgeef voor een kort tripje Oldham gebeurt het meestal wel. Indrukwekkend is het zeker dat dit met zo weinig middelen kan gebeuren; de valse zang van Oldham, de redelijk aanwezige piano en ergens een gitaartje en wat percussie op de achtergrond zijn niet echt de grootste middelen. Mooi is het ook wel, op zijn hele eigen manier, maar genietbaar? Ik weet niet. Moeilijk om hier een cijfer aan te geven dus.
Cijfer: 8,2

1408 ♫ [-------] Yann Tiersen - Comptine D'un Autre Été: L'après-Midi (2001)

Waar Smoke On The Water de vertegenwoordiger van ‘Kijk, ik kan gitaar spelen!’ is dit nummer zijn broertje voor de piano. Deze keer is het echter niet slecht; iedere keer dat iemand zijn pianokunsten wil vertonen, geniet ik toch voor een klein minuutje (daarna wordt de magie wel verbroken door enkele schandalige speelfouten) van de prachtige compositie van dit nummer. Ondanks zijn ingetogenheid heeft het nummer wat allesomvattends (ik verbaas me er ook echt niet over dat deze juist is uitgekozen voor het filmpje dat Chevy heeft gepost. Die is dan weer echt een paar trappen te sentimenteel voor me, maar goed.), wat groots in zich dat dit een perfect nummer maakt om voor twee minuten niet uw leven, maar het leven en desnoods nog meer te overdenken. Prachtige, bijna hemelse pianoklanken.
Cijfer: 9,2

1407 ♫ [-------] 65daysofstatic - Drove Through Ghosts To Get Here (2005)

Zozootjes, wat een ongelooflijk verschil met het vorige nummer. Radio Protector was een ver over de top, overdramatisch postrocknummer dat aan alle clichés voldeed, dit is een heerlijk spastische ervaring. Het rustige pianoloopje en ietwat vervreemdende achtergrondgeluiden die dan weer in verhouding staan met de soms ronduit aritmische en spastische percussie en natuurlijk de heerlijk aparte versnellingen; u mag alles zeggen behalve dat dit onorigineel is. En heel erg goed klinkt het ook nog eens. Als het ook nog eens ritmisch was zou dit het perfecte hardloopnummer zijn. Anders wel de perfecte soundtrack om op een hoog gebouw of wat dan ook te staan en je even lekker groots te voelen.
Cijfer: 9,5

1406 ♫ [1744] Low - (That's How You Sing) Amazing Grace (2002)

Wat kan ik zeggen. Low weet je in een roes te toveren, hier nog wat erger dan op andere nummers die we gehad hebben. Betoverende gitaartonen, zalvende stemmen, rustige ondersteunende percussie oftewel voor in een stemming zoals ik nu ben perfecte muziek. O ja, minpunten ook nog. Duurt iets te lang, zodat de roes een klein beetje verzwakt. Maar maakt niet uit, maakt niet uit, deze muziek is een heerlijke betovering op vrijdagavond en minpunten opsommen bevestigt dit nu even niet.
Cijfer: 8,6

1405 ♫ [1278] Kyteman - Sorry (2009)

En nog even wat recente zwartwitmuziek om de sfeer nog te versterken en ik kan niet anders zeggen dan dat ik hier ook erg blij van raak. Ontspannend motiefje, een bugel (edit, danku Lukk0) die ik erg mag, invallende percussie op het eind die de nodige spanning erinbrengt, allemaal dingen die het nummer een erg mooie hiphop/jazz crossover maken. Erg fijn.
Cijfer: 7,8

1404 ♫ [1979] Sonic Youth - Shadow Of A Doubt (1986)

Niet één van hun melodieuzere stukken, wel één van hun spannendere. Het gefluister van Gordon en de ingehouden gitaren overtuigen iedere keer weer dat een knetterharde uitbarsting nu echt binnen een paar seconden zal komen, maar iedere keer weer blijft het in de dreigende stilte. Op één keer na althans; de nog steeds ingehouden climax is niet echt bevredigend, als wel heerlijk onheilspellend en bijna wanhopig. Veel van hun muziek blijft steken in de middelmoot, deze weet daar professioneel bovenuit te stijgen.
Cijfer: 8

1403 ♫ [1890] Gavin Friday & The Man Seezer - You Take Away The Sun (1989)

Compositorisch is deze meer dan behoorlijk en zonder de redelijk kitschy viooltjes zou dit nummer dan ook echt net zoals de vorige nummers een hoge voldoende krijgen. Jammer genoeg heeft de zanger, Gavin Friday neem ik aan, een stem die me helemaal niet ligt; ik wil niet zeggen dat hij verschrikkelijk vals of zeikerig is, maar om de een of andere reden krijg ik bij verschillende uithalen hele negatieve rillingen. Daardoor niet echt een prettige luisterervaring en dus geen voldoende.
Cijfer: 4,7

1402 ♫ [-------] Howlin' Wolf - Smoke Stack Lightning (1956)

Ik weet dat het heel flauw is om over de X-factor bij nummers te beginnen, maar mag ik dat bij bluesmuziek alstublieft doen? Ik kan hier niet veel minpunten aan opnoemen (compositie is redelijk en al helemaal voor bluesmaatstaven, Howlin’ Wolf heeft een goede stem, luchtig sfeertje is ook al aanwezig), maar het doet me allemaal helemaal maar dan ook echt helemaal niets. Ik ben dit over tien seconden vergeten, maar het was geen onprettige luisterervaring; net een voldoende volstaat denk ik wel.
Cijfer: 5,8

1401 ♫ [1148] Hooverphonic - Vinegar & Salt (2000)

Nee hoor, gigantische uitschieters over de top komen ook in het laatste decennium voor en ze worden nu ook nog eens vergezeld met gezichtsloze zangeresjes.
Cijfer: 4,3

Mijn reactie toen LucM bij deze tien nummers was:

Zie het topic van Lukas bijvoorbeeld, op de laatste pagina staat een filmpje van Sorry. Anders is YouTube je beste vriend natuurlijk

Onbegrijpelijk inderdaad, want ook dat is een fantastisch nummer. Eindelijk Vakantie! is sowieso een meesterlijk album, misschien stiekem wel het allerbeste van Gorki.

Een paar jaar terug nomineerde ik Beste Bill, mijn persoonlijke favoriet, maar ook die was kansloos. Wellicht een iets te confronterend nummer.

Ik ga deze keer 'Soms Vraagt Een Mens Zich Af' eens nomineren, één van m'n absolute Gorki/y-favorieten!

Ik denk dat ik maar eens wat van Gorki moet gaan beluisteren...

Zoe, dan nu de verplichte statistiekjens.

Dit is, om te beginnen, zeker het beste honderdtal dat ik tot nu toe ben tegengekomen met een algemeen gemiddelde van 6,88 en verschillende tientallen met gemiddeldes die een tijdje geleden recordhoogte zouden zijn. Hoogste daarvan is die van 1490 tot en met 1481 met een gemiddelde van 7,7 (niet per sé veel hoge cijfers; maar één 9,8; vooral doordat er maar één onvoldoende in zit) en het laagste tiental scoort geen onvoldoende; 1450 tot en met 1441 moet het doen met een 5,8 gemiddeld. Volgens mij ben ik niet minder kritisch geworden, de rijtjes zijn gewoon (gelukkig) stukken beter geworden. Al denk ik dat dat ook weer op zijn retour gaat..

Lijst van gemiddeldes tot nu toe:

Vorige gemiddeldes:
2000 t/m 1901: 6,62
1900 t/m 1801: 6,06
1800 t/m 1701: 6,23
1700 t/m 1601: 6,05
1600 t/m 1501: 6,30
1500 t/m 1401: 6,88

Gemiddelde van ieder nummer tot nu toe: 6,36.


Top-10 (* betekent ontdekking):

1. Slint – Good Morning, Captain (10+)
2. Slint – Washer (10+)
3. Neutral Milk Hotel – Oh, Comely (10)
4. Fuck Buttons – Surf Scholar (10)*
5. Jackson C. Frank – Here Come the Blues (9,8)
6. Songs: Ohia – Didn’t It Rain (9,8)
7. Venetian Snares – Hajnal (9,8)*
8. Spinvis – Smalfilm (9,7)
9. Motorpsycho – Vortex Surfer (9,5)*
10. Ochre – Infotain Me (9,5)*

Flop-10:

1. The Dream Academy – Life in a Northern Town (1,2)
2. Tom Tom Club – Wordy Rappinghood (1,3)
3. John Cougar Mellencamp – Jack and Diane (1,8)
4. Antony and the Johnsons – Spiralling (2,8)
5. White Lies – Unfinished Business (2,8)
6. Donny Hathaway – He Ain’t Heavy, He’s My Brother (3)
7. Crowded House – Better Be Home Soon (3,3)
8. The Velvet Underground – Sister Ray (3,5)
9. Tom Waits – Time (3,8)
10. Joni Mitchell – California (3,8)

Alvast een verdediging voor de mensen die heel boos gaan worden om vooral de onderste helft van mijn flop-10: zoals u ziet heb ik in dit honderdtal ook veel minder lage onvoldoendes uitgedeeld en zodoende komen ook de minder lage onvoldoendes in de lijst. Had u eigenlijk ook zelf wel kunnen bedenken.

Excuseer, ik bewerk.

Had jij een 3,8 gegeven voor Time? Nouja, je moet het zelf weten hoor... maar ik ben wel heel erg boos inderdaad



Blijft een leuk topic om in te lezen dit, jullie doen het allen erg goed

Niet doen alsof je van niets weet.

Ja, ik wist het nog wel inderdaad, maar ik wist niet meer dat het een 3,8 was

1160 ♫ [1104] XTC - Ball And Chain (1982)

XTC is van het prachtige Dear God, maar ze hebben zoveel meer te bieden. Het album dat ik van ze op heb gezocht is Skylarking en dat is er een vol met poppareltjes. Dit nummer kende ik voorheen nog niet, maar al voor ik bij nummer 1160 aan was gekomen had ik dit al opgezet uit nieuwsgierigheid. Dit nummer is vrij hitgericht, maar XTC weet dit gelukkig op een goede manier uit te voeren. Gewoon een vrolijk en herkenbaar refrein en het klinkt zeer fris. Toch hebben ze wel betere hoor.

Cijfer: 7,8

1159 ♫ [1765] Suzanne Vega - In Liverpool (1992)

Luka hoorde ik laatst voor het eerst. Dat deed me nog niet zoveel na 1 luisterbeurtje. Dit des te meer. Het heeft een leuk pianoloopje en de stem van Suzanne doet me soms wel wat. Niet altijd nog. Het refrein is goed en vindt ik het leukste gedeelte van het nummer. Alleen zullen de nummers nog wel wat beter moeten worden om mij te overtuigen.

Cijfer: 7,5

1158 ♫ [1357] Aphex Twin - Windowlicker (1999)

Dat dit binnen de electronic een klassieker zal zijn weet ik. Maar ik hoor er niet veel goeds in. Aphex Twin kan mij daarentegen echt wel boeien. Op zijn Selected Ambient Works heeft hij vele nummers staan die ik prachtig vindt. Uiteindelijk valt het nog wel mee. Het heeft een aardig melodietje. Maar op zijn SAW is het allemaal stukken beter.

Cijfer: 5,8

1157 ♫ [1295] Otis Redding - Love Man (1969)

Onbewust heb ik al kennisgemaakt met dit nummer met Waylon bij Holland's Got Talent. Toen echter geen idee wie Otis was. Nu weet ik dat wel en is het een van mijn favoriete soulartiesten. De energieke versie van Waylon was geweldig als ik hem nu zo terugkijk. Hij weet er een leuke versie van te maken. Toch is Otis Redding heer en meester op deze song. De grooves, de stem, de timing, de instrumentatie, alles is perfect. Soulklassieker natuurlijk. Als Waylon nou ook 'ns van dit soort nummers schreef. Helaas, dat doet hij niet. (zijn single is trouwens wel heerlijk)

Cijfer: 9

Omdat ik hem jullie niet wil onthouden:




1156 ♫ [0570] Love - 7 And 7 Is (1967)

Je had de Rolling Stones, Beatles, Velvet Underground, Kinks. Maar daar tussendoor in 1967 kwam Love om de hoek kijken met een monumentaal album. Met hun eigenzinnige geluid leek op één nummer na alles in 1967 in goud te veranderen. Da Capo, met daarop dit sterke nummer erop is zeer goed, alleen het 18 minuten lange laatste nummer is zeer jammer. Het had een tweede klassieker kunnen worden. Wat je overhoudt is na Forever Changes een aantal sterke nummers. Dit is dan ook wel de bekendste. 7 and 7 heeft vooral een topriff en de zang eroverheen is om te wennen, maar toch wel leuk.

Cijfer: 8

1155 ♫ [1029] The Raconteurs - Steady, As She Goes (2006)

Jack White is een van mijn favoriete artiesten. White Blood Cells stond in mijn top 10 en zijn hele discografie is verukkelijk. Hier laat hij van zich horen met zijn sideproject Raconteurs. Een bandje dat al even vuig is als de White Stripes, alleen is het wel meer een bandje. Met dit bandje maakt hij prachtige nummers. En dit is zijn beste daarvan. Vanaf de eerste luisterbeurt was ik verkocht. Even lijkt het op een rustig nummer, maar dan komt dat refrein met een hard geluid er geniaal in vliegen en gaat het vol op de pedaal. Het refrein is fantastisch, lekker scherp gezongen. Ik hou van dit nummer, bij vlagen ook zeer verslavend.

Cijfer: 9,5

1154 ♫ [0718] Aretha Franklin - Chain Of Fools (1967)

Aretha Franklin, samen met Dusty Springfield toch wel de queen of soul in de jaren '60. Ieder nummer dat ik hoor van haar is betoverend. Ze kan alles met haar stem. Het ene moment zingt ze lieflijk, maar anderzijds zingt ze energiek of met heel veel passie. Chain of Fools is mede door een fijn refreintje een klassieker in haar oeuvre en in de soul.

Cijfer: 8,3

1153 ♫ [0739] Tears For Fears - Sowing The Seeds Of Love (1989)

Vorige nummers vond ik wel leuk. Dit bevalt een stuk minder. Het is veel te veel aangekleed en je ziet door de bomen het bos niet meer. Het lijkt wel alsof ze teveel willen in een nummer. Op mij klopt het chaotisch en overgeproduceerd over. Niet mijn ding, geef mij maar Shout.

Cijfer: 5

1152 ♫ [1323] Alice In Chains - Rooster (1992)

Rooster is tot nu toe mijn favoriet van deze band. Het begint allemaal nog wel rustig en dat rustige stuk is prachtig. Dan komen ineens de elektrische gitaren invallen, dat is meesterlijk gedaan. Hoe dat er in knalt, ongelooflijk. Het refrein is ook nog eens super. Dit is een fantastisch nummer en ik moet deze band echt meer gaan luisteren.

Cijfer: 9,3

Rooster

1151 ♫ [1665] Eddie Vedder - Long Nights (2007)

Na Alice In Chains blijk je toch baas boven baas te hebben. Eddie Vedder levert hier namelijk een nog geweldiger nummer af. Na het zien van Into the Wild een maand geleden ben ik helemaal verslingerd geraakt aan de soundtrack. Dit nummer is met recht een van de meest gevoelige tracks die ik ken. Eddie Vedder lijkt zijn hele ziel in het nummer te leggen. Gitaarspel is niet normaal mooi en bij het refrein heb ik altijd kippevel. En zo zijn er nog meer nummers van dit kaliber op die soundtrack.

Long nights allow me to feel
I'm falling
I am falling
The lights go out
Let me feel
T'm falling
I am falling safely to the ground
Ah...

Cijfer: 9,8

1160 ♫ [1104] XTC - Ball And Chain (1982)
Vrolijk en fris nummer met enige Beatles-invloeden, het refrein blijft in het hoofd hangen. Jammer genoeg is XTC nooit echt populair geweest.
Cijfer: 8

1159 ♫ [1765] Suzanne Vega - In Liverpool (1992)
Suzanna Vega heeft een aangename stem en dat pianoriedeltje en het refrein vind ik leuk. Wel is het nummer net niet opvallend genoeg om bij te blijven.
Cijfer: 7,5

1158 ♫ [1357] Aphex Twin - Windowlicker (1999)
Van Aphex Twin heb ik interessante dingen beluisterd maar dit is een tegenvaller. Wel heel wat ideeën maar geen degelijke song, ik mis vooral sfeer.
Cijfer: 4

1157 ♫ [1295] Otis Redding - Love Man (1969)
Otis Redding vind ik samen met Sam Cooke en Marvin Gaye de beste soulzanger ooit. Dit nummer swingt heerlijk met veel energie en vette blazers en zijn soul is onnavolgbaar.
Cijfer: 9

1156 ♫ [0570] Love - 7 And 7 Is (1967)
Love is bekend als psychedelische hippiegroep maar dit is een stuk ruiger, je kunt het zelfs protopunk noemen. De gitaarriff en percussie vind ik geweldig en ook dit nummer is erg energiek.
Cijfer: 9

1155 ♫ [1029] The Raconteurs - Steady, As She Goes (2006)
Ook Jack White kan erg energiek overkomen, zowel bij White Stripes als bij The Raconteurs. Iets meer poppy dan zijn werk bij White Stripes maar met zeer sterk refrein en ruige gitaarsound.
Cijfer: 8,5

1154 ♫ [0718] Aretha Franklin - Chain Of Fools (1967)
1967 was een geweldig muziekjaar, niet alleen de psychedelica maar ook de soul kende toen haar hoogtepunt en daar droeg Aretha Franklin ongetwijfeld veel bij. Geweldige zang met gospelkoor en sterk ritme dat wat funky is.
Cijfer: 8,5

1153 ♫ [0739] Tears For Fears - Sowing The Seeds Of Love (1989)
Duidelijk werd de mosterd gehaald bij I'm the Walrus van The Beatles, niet alleen het ritme maar ook de geluidstrucs. Toch wel een prima nummer maar iets te uitgesponnen.
Cijfer: 7,5

1152 ♫ [1323] Alice In Chains - Rooster (1992)
Waar dat ik weinig heb met de postgrunge, de grunge van de pioniers vind ik nog steeds fris klinken. Log rocknummer dat erg donker en dreigend klinkt, zelfs depressief maar geweldige song.
Cijfer: 9

1151 ♫ [1665] Eddie Vedder - Long Nights (2007)
Met Eddie Vedder krijgen wij één van de hoofdrolspelers van de grunge. Ook solo weet hij sterk te overtuigen, hij zingt hier met nog meer gevoel dan anders en die akoestische gitaar en tekst vind ik even prachtig.
Cijfer: 9

1570 ♫ [-------] Supertramp - A Soapbox Opera (1975)

Supertramp is een typische hate-it-or-love-it-band. Eerlijk gezegd zit ik er zelf ergens tussenin. Een aantal dingen van de band is wel erg goed, en hoop ook bijzonder weinig aan, maar over het algemeen laat de band me vooral koud. Zo ook dit nummer. Ik hoor er niks bijzonders aan, gewoon een pianoliedje, met de kenmerkende zang van Roger Hodgson. Het is een liedje dat het ene oor in gaat en meteen het andere oor weer uit, er zit niks in waarin het zich weet te onderscheiden o.i.d. Verder veel drama (strijkers, dat vrouwenkoortje), maar weinig inhoud.
Cijfer: 5

1569 ♫ [0870] TC Matic - O La La La (1981)

België heeft tegenwoordig veel leuke bands als dEUS, Zita Swoon, etc. Maar België is altijd al een land van goede muziek geweest. Vroeger Jacques Brel, maar ook bijv. TC Matic. Dit is hun bekendste nummer, waarbij meteen de ietwat aparte zang van Arno opvalt. Verder is het een erg lekker up-tempo nummer, met een fijn repeterend gitaartje dat het nummer voortstuwt. De zang van Arno heeft ook wel wat, hoewel het in eerste instantie niet zo lekker klinkt. Een erg fijn nummer dus.
Cijfer: 7,5

1568 ♫ [1583] The The - The Sinking Feeling (1983)

The The is een geinig bandje dat ik echter nooit helemaal weet te plaatsen. Ik ken meerdere nummers van ze die ik allemaal weer net wat anders vind klinken. Ze hebben wel allemaal mooie teksten, dus daar zit een overeenkomst in (en de zang natuurlijk). Je hoort wel dat dit nummer uit de jaren '80 komt, maar toch is het mooi geproduceerd, vooral een vol geluid waar ook nog eens sfeer in zit.. Verder is het gewoon een interessant popnummer dat van rustig naar up-tempo gaat. Leuk, niet meer, niet minder.
Cijfer: 7,5

1567 ♫ [1794] Nick Cave And The Bad Seeds - From Her To Eternity (1984)

Nick Cave heeft een imposant oeuvre vol met geweldige nummers, en dit is er één van. Dit is nog uit Cave's rauwe periode. Dit zit vol met spanning, vol met sfeer. Leunt op een herhalend pianootje, dat voor een spannend sfeertje zorgt, waarover Nick zelf zich helemaal laat gaan. Daarnaast gebeuren er instrumentaal allerlei interessante dingen, die wat aan de sfeer van het nummer toevoegen, "enge" geluidjes en degelijke. De combinatie van dit alles zorgt voor een geweldig nummer, dat me altijd weet te pakken.
Cijfer: 9

1566 ♫ [-------] Novastar - The Best Is Yet To Come (2000)

Van Novastar heb ik weleens een album geprobeerd, maar dat vond ik maar een erg saaie bedoening. Ook het nummer Wrong weet me nauwelijks te boeien. Saaie inhoudsloze popmuziek, er zit werkelijk gewoon helemaal niks in. Geen emotie, gewoon wat simpele melodietjes, en verder gebeurt er weinig opzienbarends in het nummer. Oh is ie alweer afgelopen? Oh nee, ik was eventjes in slaap gevallen.
Cijfer: 4

1565 ♫ [-------] Earth And Fire - Song Of The Marching Children (1971)

Geweldige muziek van eigen bodem, hier kunnen we trotsen op zijn. Toen Jerney er nog goed uitzag, en daarbij ook nog goed zong. Daarbij was Earth & Fire één van de beste symfobands van Nederland. Dit nummer is bijna twintig minuten lang. Het nummer begint heel ingetogen, en barst dan ineens los. Interessante instrumentatie (fijn orgeltje), gepassioneerde zang van Jerney, en sterke opbouw. Er zitten genoeg wendingen in om het nummer boeiend te houden. Op een gegeven moment valt het helemaal stil om dan met alleen een akoestisch gitaartje en mannelijke zang (van één van de broeders met baard?) weer verder te gaan en weer weg te vagen, erg mooi gedaan. Uiteindelijk eindigt het erg mooi met roffelende drums, als van een fanfareband, maar dan zonder die negatieve associatie van een fanfareband. Zeer sterk gedaan, en dit zou een ware Nederpopklassieker moeten zijn.
Cijfer: 8

1564 ♫ [-------] Suede - The Asphalt World (1994)

Suede is zo'n band waar ik me altijd al in wil verdiepen. Ik ken een aantal nummers, en heb het album Dog Man Star een keer beluisterd, waar dit nummer opstaat. Dat beviel zeer goed, dus die komt nog wel vaker langs. Vind vooral de teksten zeer veel toegevoegde waarde hebben. Zo ook bij dit nummer. Het gaat over de toenmalige vriendin van de zanger die vreemd ging met een vrouw. Ook instrumentaal zit het dik in orde, en natuurlijk de theatrale stem van zanger Brett Anderson, waar ie wel veel emotie in weet te leggen. Halverwege het nummer denk je dat het is afgelopen, maar dan krijg je nog een heel instrumentaal stuk om mee te eindigen (oké, er komt ook nog een stukje zang), vol met interessant gitaarspel. Een sfeervol en gepassioneerd nummer.
Cijfer: 8,5

1563 ♫ [-------] The Irrepressibles - In this Shirt (2010)

The Irrepressibles is een prachtige ontdekking dankzij user aERodynamIC. Doet wat denken aan Antony and the Johnsons, ook theatrale muziek. Deze zanger weet me wel meer te raken, en als dat dan ook nog eens gepaard gaat met zó'n mooi nummer, en zúlke mooie instrumentale begeleiding (die strijkers zijn prachtig!). Het nummer bouwt zich ontzettend mooi op, en zit vol met emotie en sfeer. De strijkers wervelen prachtig door het nummer heen, om de stem van de zanger heen, en het nummer wordt naar het einde toe steeds intenser. Kippenvelnummer!
Cijfer: 10

1562 ♫ [0615] Bow Wow Wow - Do You Wanna Hold Me (1983)

En een leuk vrolijk popliedje van Bow Wow Wow, zoals ze er wel meer hebben. Denk aan I Want Candy. Dit liedje valt op door de leuke percussie, en het bijzonder aanstekelijke refrein. En wat maakt dit zo leuk? Het plezier en enthousiasme spat ervan af. De jonge zangeres zingt heel aardig, en je merkt gewoon dat de band heerlijk zit te swingen tijdens de opname van dit nummer. Dat spelplezier werkt aanstekelijk, en omdat het ook nog eens zo'n opgewekt nummer is, ga je dit al heel snel vrolijk meeneuriën.
Cijfer: 8

1561 ♫ [1281] Muse - Citizen Erased (2001)

Tja, Muse, wat moet ik met die band? Een groot deel van hun muziek kan ik niks mee, maar ze hebben ook zeker goede dingen gemaakt. De band spreekt me niet heel erg aan, maar ik vind Origin of Symmetry en Black Holes and Revelations toch wel prima albums. Showbiz en Absolution daarentegen kan ik erg weinig mee, en The Resistance ook niet veel voor zover ik die ken. Deze komt echter van het wel goede Origin of Symmetry, en is daarop volgens velen een hoogtepunt. Dit begrijp ik wel, het heeft meerdere Muse-aspecten in zich, namelijk de rockende kant, maar ook de rustige emotionele kant. Dit wisselt zich mooi af en Bellamy zingt ook erg sterk op de rustige stukken. Toch zal het nummer nooit een favoriet worden, vooral doordat de rockende stukken me op dit nummer niet pakken. Ik vind die stukken zelfs lichtjes vervelend, maar de rustige stukken zijn wel weer erg mooi. Een nummer met twee kanten dus.
Cijfer: 6,5