Ziggy played guitar...

he played it left hand...

Became the special man, then we were Ziggy's band

He took it all too far, but boy could he play guitar

Nee, ik weet ook echt niet wat voor persoon Ziggy is

Maar ik lees je stukjes nog steeds met veel plezier hoor Snoeperd! Op naar de laatste honderd!

Haha, ok, maar behalve dat vind ik het niet echt een samenhangende tekst. Al moet ik zeggen dat Engels niet mijn sterkste vak is.

Nou, nou, niet te enthousiast. Maar bedankt.

Gezien het feit dat ik nog 59 tientallen moet en mijn 3-maanden durende vakantie die vanaf morgen begint, neem ik aan dat ik het nog wel ga redden. Het enige jammere is dat, zodra Snoeperd klaar is, het hopelijk niet vast gaat lopen. Wellicht dat ik niet alleen ben, omdat LucM er nog is, maar toch..

Of wellicht dat Niels nog even aanhaakt voor het einde, immers:

Edit: Ik zie nu dat 6 van de laatste 7 updates van mij waren. Met dat gemiddelde ga ik Snoeperd inhalen.

Het antwoord daarop is: ja. Die van dit jaar staat hier. Met de opmerking dat ik mijn halfjaarlijkse update ergens in juni ga doen.

Ach, wij vermaken ons nog wel met jou hoor chevy. En anders verzin ik wel weer iets. Sowieso kom ik nog met de nodige stukjes, en sowieso heb ik nog een idee om stukjes te krijgen voor Onweerwolfs en ik nieuwe project.

Misschien een leuk idee om verder te gaan met de afvallers? Ik weet niet of ik daar zelf mee door wil gaan, maar wellicht vind jij het leuk.

590 ♫ [0562] Pixies - Velouria (1990)
Hier hoor dan ik weer wel die melodieën door de ‘herrie’ heen. Waardoor het nummer een stuk aangenamer wordt om naar te luisteren.

Cijfer: 6,4

589 ♫ [0827] The Animals - Don't Let Me Be Misunderstood (1965)
Ach, wat zou het dat hun bekendste nummers geen eigen nummers zijn. Hoewel het 60s-gehalte er iets te veel vanaf spat en het wellicht wat oubollig klinkt, is het een mooi nummer. De stem van Eric Burdon is dan ook een prima zanger.
Voor de liefhebbers: volgens mij komen ze dit jaar weer bij elkaar voor een tour.

En dan ik er toch niet omheen: Dire Straits speelde het thema van dit nummer begin jaren ’80 tijdens de opening van Tunnel of Love.

Cijfer: 6,5

588 ♫ [0256] Joe Jackson - Breaking Us In Two (1982)
Erg verrast door de populariteit van Joe Jackson hier. Best een aardige artiest met wat goede singles, maar ook zo geliefd qua albums? Dat had ik niet verwacht. Ik zal ook bekennen nog nooit een album van hem gehoord te hebben, maar vaak heb je toch wel wat sterke singles nodig om mij daartoe over te halen. En Breaking Us in Two is best een goed nummer, maar dan om in een playlist te stoppen als er tijdens een verjaardag wat mensen langskomen en je nou eenmaal geen Metallica, Muse of Pink Floyd op gaat zetten. Straalt veel rust uit en luistert prima weg, maar als je me één goed punt zou moeten laten noemen. Geen idee, ik ben het nummer nu alweer vergeten. En dat terwijl ik deze toch al wel een tijdje ken.

Cijfer: 6,3

587 ♫ [0624] Muse - Hysteria (2003)
Bij Muse heb ik de afgelopen tijd een soort oncontroleerbare tik gekregen om enorm mee te bewegen bij hun muziek. De pathos van Bellamy, zijn onnavolgbare gitaarspel en uiteraard de weergaloze baslijnen van Christopher Wolstenholme. Ik hou van de apocalyptische approach van Absolution. More bombast please!

Cijfer: 8,3

586 ♫ [0468] Pink Floyd - Time (1973)
Iedereen kent het. Dat moment waarop een artiest (of een specifiek album) waarvan je maandenlang dacht dat het voor altijd je favoriete album zal blijven je opeens niets tot weinig meer doet. Dark Side of the Moon was 20 speelbeurten lang weergaloos en om kippenvel van te krijgen. Ik wist zeker dat het voor altijd mijn favoriete album zou blijven, maar opeens deed het me niets tot weinig meer. Van 5 nummers bij mijn favoriete 100 nummers is er nu geen een meer over van Dark Side of the Moon. Het recept is dan gewoon een tijdje niet meer draaien en dan komt die spanning vanzelf wel weer. Een tijdje mocht Wish You Were Here in mijn top 10 prijken, maar vrij recent heb ik die ook wissel ook weer teruggedraaid. De klokken van Time doen me weer wat, de gitaarsolo is weer om kippenvel van te krijgen en de reprise van Breathe is er weer eentje om in te lijsten.

Cijfer: 9,1 (#132 in mijn Top 250, ooit #28)

585 ♫ [0251] Creedence Clearwater Revival - Who'll Stop The Rain (1970)
Dit is nou het perfecte voorbeeld van kort, maar krachtig.

Cijfer: 8,7

584 ♫ [0176] Crosby, Stills, Nash & Young - Almost Cut My Hair (1970)
Zelfde verhaal als Time. Mooie ontdekking van een even sterk album, maar verveelt toch wel op den duur. Tijdje niet draaien en nu dus weer die ouderwetse genieting. Behoorlijk sterk gezongen door David Crosby, iets wat hij live nimmer zou evenaren.

Cijfer: 8,8 (#201 in mijn Top 250, ooit #87)

583 ♫ [0433] Talk Talk - Eden (1988)
Eden is een drieluik dat zonder The Rainbow en Desire incompleet aanvoelt. Ik voel me eerlijk gezegd ook niet geroepen om een half nummer te bespreken, maar vooruit. Een geweldige combinatie tussen experimenteel en de melodie. De muzikale uitvoering van het aanvangen van de dag (opkomende zon, rustig opstaan etc.), zo omschreef iemand het en eigenlijk heb ik die associatie nooit losgelaten. Waarom ook? Het beschrijft deze muziek perfect!

Cijfer: 9,5 (#62 in mijn Top 250, als drieluik)

582 ♫ [1177] Fleetwood Mac - Songbird (1977)
Toch een opmerkelijk hoge positive. Hoewel Songbird een prima nummer is, vind ik het toch altijd een beetje karig gezien de andere nummers op Rumours. Misschien komt dat, omdat de stem van Christine mij niet zo trekt als die van haar collega’s. Ik geloof dat het iets met haar vader te maken heeft, maar daar ben ik niet zeker van. Dan zou ik die docu weer eens moeten kijken.

Cijfer: 7,2

581 ♫ [0606] Orchestral Manoeuvres In The Dark - Souvenir (1981)
Grappig, het ene deel van de plaat is ontzettend toegankelijk (Maid of Orleans, Souvenir) terwijl het andere deel duister en moeilijk te doorgronden is (The New Stone Age, het titelnummer).

Eerlijk gezegd vind ik Souvenir maar een flauwe popsong. O.M.D. zou hun reputatie niet waar maken, mocht ze er op z’n minst nog wat aardige elementen in stoppen, maar juist van zo’n band verwacht ik dat beetje extra. Vooral omdat ik weet dat ze het kunnen.

Cijfer: 5,7

100 ♫ [0106] Depeche Mode - Blasphemous Rumours (1984)

We starten de top 100 met deze grote naam uit de jaren '80 en '90. Depeche Mode is een echte stadionband die als ze willen drie uur met hits vullen. Zelf vind ik het Enjoy the Silence het beste nummer van deze band. Maar Blasphemous Rumours ken ik nog niet en kan daar eens verandering in brengen. Dat is namelijk nog geen nummer gelukt uit de ladder.
Dit nummer is in de instrumentatie in ieder geval erg spannend en interessant. Op instrumentaal gebied is het een hoogstaand nummer. Het refrein is ook best goed. Dit nummer ga ik nog maar een paar keer opzetten de komende tijd.

Cijfer: 8

99 ♫ [0167] Killing Joke - Love Like Blood (1985)

Ik ken Killing Joke wel en dit liedje ook. Maar ik had niet ingeschat dat deze band en dit nummer het hier zo goed zouden doen.
Killing Joke is een typische jaren '80 rock band en heeft het geluid dat bijvoorbeeld lijkt op de Chameleons. Love Like Blood een fantastische riff die de hele tijd echoot. Verder ontpopt het nummer zich in de loop van het nummer tot een ijzersterke single. Refrein is namelijk zeer pakkend en fraai gezongen. Dit soort nummers hoor je altijd graag, al zullen ze bij niet veel mensen echt tot de favoriete nummers behoren. Maar toch, wel goed.

Nog maar twee getallen vanaf nu!

Cijfer: 8,3

98 ♫ [0056] Talk Talk - Such A Shame (1984)

Met Such a Shame had Talk Talk een grote wereldhit te pakken. Dit nummer is wat betreft een hitsingle bijna perfectie. Het is houdbaar zolang als je wilt. Luisteren kan zo vaak als je kan. Dat komt natuurlijk door het onsterfelijke deuntje, sowieso is de hele sound van het nummer geweldig. Het refrein heeft qua zang niet eens zoveel ondersteuning nodig, maar de ondersteuning die wordt geboden is heerlijk.

Cijfer: 9,3

97 ♫ [0072] Kraftwerk - The Model (1978)

Kraftwerk gooit hoge ogen met het nog altijd gewaardeerde The Model. The Model is waarschijnlijk een van de eerste electronic hits. Sinds die tijd is er veel veranderd en is de apparatuur om elektronische muziek te maken ook nog eens aanzienlijk verbeterd. Er kunnen nog talloze jaren over heen gaan, maar The Model blijft ondanks welke verandering overeind. Dit nummer zit vol met mooie pakkende melodieën. Na 1.50 wordt de melodie hemels, een soort kleine trip is het. Naast de melodieën kan je ook nog uitgebreid genieten van de simpele maar doeltreffende zang en tekst. Het geeft wel even dat beetje extra aan het nummer waardoor het zo tijdloos is.

Cijfer: 9

96 ♫ [0119] Blue Öyster Cult - (Don't Fear) The Reaper (1976)

Van deze band heb ik werkelijk nog nooit gehoord. Het staat dan ook maar 1 keertje in de lijst. En ook gelijk belachelijk hoog. Nou ja, belachelijk. Die woorden moet ik meteen inslikken bij dit begin. Dit nummer ken ik namelijk toch wel en is erg prettig. Het is een nummer dat uitermate geschikt is voor de radio. Ik zal 'm zelf nooit zo snel op zetten, maar als hij langs komt is ie leuk.

Cijfer: 7,8

95 ♫ [-------] Joy Division - Shadowplay (1979)

Als je ziet welke magistrale nummers van Joy Division al gepasseerd zijn verbaast het me een beetje dat deze hier zo hoog binnenkomt ineens. Deze is wel wat minder dan wereldnummers als Decades en The Eternal. Maar goed, Joy Division zal bij mij niet snel lagerals 8,5 scoren en deze gaat daar ook ruim niet onder. Er zit is namelijk genoegs prachtigs in dit nummer te vinden. De baslijn is indrukwekkend en geniaal. Nu ik Shadowplay zo zit te luisteren ben ik vergeten hoe magistraal dit nummer eigenlijk is. Heerlijk gejaagd en de meest emotionele vocalen van Ian Curtis.

Cijfer: 9,3

94 ♫ [0043] Pink Floyd - Wish You Were Here (1975)

Ik zal er geen geheim van maken dat ik Dark Side of the Moon een vele malen beter album vind dan het album van dit titelnummer. Het titelnummer is een van de grote klassiekers van Pink Floyd. Ik vind het intro van grote schoonheid. De eerste tonen op de gitaar doen je meteen weten dat je met dit nummer te maken hebt. Het gitaarspel blijft mooi, maar het volgende echt mooie is zoals zo vaak bij Pink Floyd als de zang invalt. Dat weten ze toch altijd geweldig te timen. Daarna blijft het goed maar niet meer zo goed als twee voorgenoemde fragmenten. De Pulse-versie vind ik trouwens nog een stuk mooier als de albumversie.

Cijfer: 8,5

93 ♫ [0044] U2 - New Year's Day (1983)

New Year's Day is misschien wel het beste nummer dat U2 ooit gemaakt heeft. New Year's Day heeft geen speciale betekenis of zo voor mij ondanks dat ik op nieuwjaarsdag jarig ben, maar toch. Ik vind het een wonderschoon nummer. De intro is erg gaaf. Die schreeuwtjes van Bono zijn erg goed geplaatst. Verder bevalt mij het relaxede van dit nummer me. Af en toe komen er van die vuige gitaarslides door heen maar over het algemeen is het een zeer relaxend nummer. U2 is zeker een band die niet bij iedereen geliefd is, maar zo'n nummer kan toch bij niet veel mensen fout vallen?

Cijfer: 9,3

92 ♫ [0152] The Doors - Break On Through (To The Other Side) (1967)

Kort maar krachtig gaat voor dit nummer op. Break on Through is de opener van een van de beste en beroemdste albums uit de jaren '60. Dit nummer heeft een uniek baslijntje. Net als de vocalen van Jim heel erg uniek zijn. Met zijn zware stem kan hij een nummer met een uniek baslijntje als deze uitstekend dragen. Verder moet ik zeker het rammelende orgel op de achtergrond nog noemen. Op dit album is dat een instrument dat de sound van The Doors reperesenteerd. Daarom ook uniek.

Cijfer: 9

91 ♫ [0096] Pearl Jam - Alive (1991)

Dit nummer zet ik soms op in mijn vriendengroep, met de gedachte van: Deze zullen de anderen ook wel leuk vinden. Wat me dan verbaasd is dat toch heel weinig jongeren deze klassieker kennen. Waar ik luidkeels meezing doet het de anderen niks. Gelukkig wordt hij op deze site wel gewaardeerd. Dit nummer bestaat namelijk niet alleen uit een 'luidkeels meezing'-refreintje. Nee, dit is op alle fronten geniaal. De coupletten steken fantastisch in elkaar. Geen enkele regel wordt op dezelfde manier gezongen. Technisch is dit echt fantastisch, timing moet je hier wel voor hebben. Eddie Vedder is een van mijn favoriete zangers (vooral door Into the Wild, maar goed) en dat bewijst hij hier met zijn timing en geweldige stem.

Cijfer: 9,3

Je bent de top 100 binnengekomen, besef je dat wel?

Ja

Wat te denken van de tekst! driewerf

Natuurlijk is Maid of een enorme nummer 1 hit maar om dit ontzettend toegankelijk te noemen gaat me veel te ver. Souvenir is inderdaad wel meer poppy

90 ♫ [0048] Massive Attack - Angel (1998)

Massive Attack staat maar liefst drie maal in de top 100. De laagstgenoteerde plaat uit de top 100 is de beste van de drie. Angel bezit een constante onderhuidse spanning die bijna kippevel oplevert. Dit nummer hypnotiseerd zo ongeveer. Op instrumentatie is dit buitenaards niveau. En de 'enge' zang ertussen door maakt het alleen maar nog spannender en spannender.

Cijfer: 9

89 ♫ [0088] Orchestral Manoeuvres In The Dark - Enola Gay (1980)

Enola Gay is niet zomaar een titel. Het is de naam een Amerikaanse bommenwerper uit de 2de wereldoorlog. Vanuit dit vliegtuig werd de eerste atoombom geworpen, een dodental van 140.000 mensen tot gevolg. Dit ijzersterke popnummer refereert aan dit vliegtuig. In het nummer wordt getwijfeld of die atoombom wel gegooid had moet worden en 8.15 is de tijd van het gooien van de atoombom. Enola Gay is niet alleen op lyricaal vlak goed, maar op instrumentaal vlak is het al helemaal geweldig met allemaal heerlijke melodieën.

Cijfer: 9

88 ♫ [0102] The Cult - She Sells Sanctuary (1986)

The Cult is altijd al zo'n band die ik nog wel eens wil gaan luisteren. Maar steeds komt het er maar niet van. She Sells Sanctuary is de grote klassieker van de grote klassieker Love. De eerste keren vond ik hier niet zoveel aan. Maar hoe vaker ik het ga luisteren hoe mooier ik de zang vooral ga vinden. De zanger van deze band heeft een erg goede stem. Deze zin bijv.: The world turns around komt er prachtig uit. De riff is ook heerlijk.

Cijfer: 8

87 ♫ [0007] Lou Reed - Perfect Day (1972)

Eenmaal in de finale deed Lou Reed het met zijn Perfect Day het geweldig. Dit jaar greep hij (jammer genoeg) naast een finaleplek en dat resulteert in slechts een 87ste plek. Smartlap wordt er wel eens genoemd bij dit nummer. Maar dan wel eentje van een veel hoger kaliber dan de meeste Nederlandse smartlappen!
Dit nummer heeft hemels pianospel. In de coupletten onstaat er een mooie rust, die in contrast staat met het grootstere refrein. Lou Reed zingt hier emotioneel wat deze perfecte dag voor hem betekend.
Dit nummer vind ik het beste solonummer van Lou Reed solo, al moet ik er wel bij zeggen dat ik Berlin nog niet ken. Wat zeker nog gaat gebeuren.

Cijfer: 9,3

86 ♫ [0267] Fleetwood Mac - Go Your Own Way (1977)

Ik zit zelf wel eens te denken: Welk nummer zou nou vrijwel de hele westere wereld kennen? Daarbij kwam ik erop uit dat deze wel een van de meest bekende en pakkende nummers ooit moet zijn. Fleetwood Mac zette op Rumours 12 hitnummers. Waarvan Go Your Own Way de aller-allergrootste is. Dit nummer is o zo simpel, maar zo doeltreffend als maar kan. Meezingen ten top, dat is dit zeker.

Cijfer: 8,8

85 ♫ [0100] Manic Street Preachers - Motorcycle Emptiness (1992)

Manic Street Preachers had vorig jaar de grote eer om op plek 100 terecht te komen. Dit jaar stijgen ze helaas 15 plekken. Motorcycle Emptiness is een schot in de roos. Het is een briljant popnummer dat alle kwaliteiten van een goed popnummer bezit. Vooral het refrein is van ongelooflijke schoonheid. De rest is ook genieten, maar je leeft toch elke keer weer toe naar het refrein. En als die dan weer komt wordt je elke keer weer omver geblazen.

Cijfer: 9

84 ♫ [0257] Arcade Fire - Intervention (2006)

Arcade Fire is een van mijn lievelingsbands en ze kunnen ook weinig fout doen. Maar dit nummer, nee, dat ligt mij niet helemaal, ik heb nooit zo begrepen waarom juist deze nou zo geweldig is. Op zich is het orgel op de achtergrond erg mooi. Dat is een van de grote pluspunten op het nummer. Maar het probleem is dat ik verder niks moois hoor. De zang waardoor ik normaal altijd geraakt wordt gaat nu compleet langs me heen. Ik moet zelf bekennen dat ik dit het minste nummer vind op Neon Bible dat ik zelf toch een erg mooi album vind. Doe mij liever een Ocean of Noise, dat is pas echt schitterend.

Cijfer: 6,8

83 ♫ [0077] R.E.M. - The One I Love (1987)

Ik moet erg lang wachten voordat mijn torenhoge favoriet van R.E.M. langskomt. Na dit nummer is het zover. The One I Love komt in ieder geval nog enigszins ergens in de buurt van Drive, dat ongetwijfeld het magnum opus van deze band is. The One I Love is een mooi poprocknummer dat uitblinkt als de titel wordt gezongen. Verder is het nummer dat echt volgens de standaard structuurregels is gemaakt. Couplet-refrein- Couplet-refrein- bridge-refrein in een climax -afgelopen. Maar dat is geen verwijt hoor, zo'n standaard popnummer kan heel mooi zijn bewijzen ze hier wel.

Cijfer: 9

82 ♫ [0131] The Waterboys - The Whole Of The Moon (1985)

Dit rijtje is weer absoluut hoog niveau. Maar het niveau kwam nog niet zo hoog als hier. De Waterboys maken geweldige popmuziek en deze klassieker is een van hun mooiste. Dit nummer heeft prachtige melodieën gespeeld op de juiste instrumenten. Daarnaast zijn de zang, de refreinen, de tekst, ja alles is briljant!

Cijfer: 9,5

81 ♫ [0111] Bruce Springsteen - Born To Run (1975)

Vorige week Pinkpop. Daar zag ik hem in levende lijve. En vooraf had ik helemaal geen verwachtingen. Bij het voorbeluisteren kon ik maar enkele leuke nummers vinden, vooral uit zijn succesperiode vond ik de meeste albums en nummers maar matig. Ik moet eerlijk zeggen dat ik zijn nieuwe album misschien wel het leukste vind van allemaal.
Maar goed, het concert begon. En man, wat heeft hij me verrast. Live is het allemaal veel beter. Zijn geweldige E-Street Band helpt daar natuurlijk erg aan mee. Live kwam het in tegenstelling tot op plaat wel tot zijn recht en het ene na het andere fantastische nummer kwam voorbij.
Thuis heb ik behoorlijk wat nabeluisterd en het bevalt me ineens een stuk beter. Gek is dat hè? Een liveoptreden verandert je volledige opinion van een artiest.
Born to Run was een van de weinige nummers die ik voor het optreden ook al leuk vond, het nummer heeft een zeer fijn melodietje en het refrein is aanstekelijk en tijdloos.

Cijfer: 8,5

Opvallende mening over het belachelijk mooie Intervention. Inderdaad, dat vind ik hét mooiste nummer van Neon Bible. Overigens ook een schitterende tekst, al is dat zeker niet waar dit nummer op steunt. Júist die zang, dat orgel, de briljante opbouw

EDIT: Nog maar eens opgezet, hij is nog mooier dan ik me kon herinneren: kippenvel. Overigens vind ik Neon Bible als geheel niet eens zo bijster sterk als de meesten. Maar Intervention zeker niet

Leuk dat de Bruce-fan in je naar buiten is gekomen, Snoeperd

Om hier nog even op in te gaan Waar het nummer nou exact over gaat, daar is heel wat discussie over. Duidelijk is wel dat dat hij die dag 'perfect' noemt bijtend ironisch bedoeld is. Veel mensen denken dat het over heroïne gaat, en niet over het leuke deel ervan, en als ik de tekst zo bekijk lijkt mij dat het meest logische dat ik gehoord heb.

"Just a perfect day,
You made me forget myself.
I thought I was someone else,
Someone good."

Nog een diepere buiging dan voor Intervention

Overigens ga ik denk ik inderdaad aanhaken, als jullie dat goed vinden (goed idee, Chevy ). Dan bespreek ik de top 100.

Ja leuk Niels, doe dat!

Maar ik had zelf ook al zo'n idee dat Perfect Day niet een echte perfecte dag was. Daarvoor klinkt het nummer veel te triest. Vooral in het refrein klinkt Lou Reed zowat wanhopig.

@ArthurDZ: Inderdaad erg leuk vind ik zelf ook, ben deze week ook helemaal in een Bruce-bui.

Maar sommige nummers vind ik live wel een stuk beter, neem nou een Spirit In the Night, op plaat een best leuk maar beetje slapjes nummer. Maar live is dat echt een beest van een nummer en zou deze live-versie zo bij m'n favorieten kunnen horen, kijk maar:

Snoeperd, je zou de eerste en zeker de laatste niet zijn die helemaal om is door de waanzinnige live-optredens van The Boss. Hij is live onovertroffen.

Terwijl Snoeperd op de Stairway to Heaven zit, blijf ik nog even in de Rock and Roll-regio. De onsterfelijken zullen spoedig ook in mijn lijstje terugkomen, hoop ik.

580 ♫ [0973] Nick Drake - At The Chime Of A City Clock (1970)
Hoe je het ook wendt of keert, de nummers die me echt bevallen, komen dus niet van Five Leaves Left. Des te meer reden om de andere albums zeker een kans te geven. De coole saxofoon, de rustige strijkers en het effectieve gitaarspel leggen de basis. En de relaxte stem van Nick Drake maakt het nummer dan helemaal af. Ja, hier ging het volume bij omhoog!

Cijfer: 8,3

579 ♫ [1706] Jackson Browne - The Load-Out / Stay (1977)
De Top 2000 is nog altijd mijn grootste inspiratiebron. The Load-Out/Stay greep me vanaf het eerste moment. Destijds kon ik al aardig Engels en het scheelt dat hij goed te verstaan is en vrij makkelijke woorden gebruikt. Een schitterende ode aan eigenlijk iedereen om hem heen.

Cijfer: 8,8 (#152 in mijn Top 520)

YouTube-link

578 ♫ [0378] The Stranglers - Always The Sun (1986)
Een zeer aangenaam popliedje dat het vooral moet hebben van een rijke productie. Het melancholieke achtergrondkoor, het schone geluid van de synths en eigenlijk nog meer dingen die eigenlijk alleen opvallen als je er op let.

Cijfer: 7,4

577 ♫ [-------] The Shirts - Laugh And Walk Away (1979)
Blondie-achtig popnummer van een band waar ik nog nooit van gehoord heb. Dit jaar ook voor het eerst zo te zien. Er zit een mooi tempo in. Enige echte minpunt dat ik kan vinden is dat sommige instrumenten er niet goed uitkomen (bv. te zacht). Voor de rest een prima nummertje dat op een gegeven moment toch wel afgelopen mag zijn.

Cijfer: 6,3

576 ♫ [0691] Porcupine Tree - Blackest Eyes (2002)
De opener van In Absentia. Tevens het enige nummer dat ooit in mijn top 250 stond om er bij de volgende ‘officiële’ meting weer uit te verdwijnen (met andere woorden, heeft er officieel nooit ingestaan, maar officieus toch ook weer wel ). Het refrein is zo enorm catchy, Wilsons stem is zo geweldig ingebakken in het nummer en de uitbarstingen zijn precies goed. Dit is echt zo’n Porcupine Tree-nummer waar alles aan klopt.
Swim with me into your blackest eyes!

Cijfer: 8,5

575 ♫ [1322] The Chameleons - Thursday's Child (1983)
Het blijft toch een rare eend in de bijt. Een wave-band die ik moeilijk kan plaatsen in een hokje (wat ik eigenlijk niet eens zou moeten proberen) en die ik moeilijk op waarde kan schatten. Ik hoor hypnotiserend gitaarspel, maar tegelijkertijd ook een wat minder interessante zanger, maar soms is dat gevoel juist weer precies andersom. Ik laat de waarheid nog maar even in ’t midden.

Cijfer: 6,8

574 ♫ [0914] dEUS - Sister Dew (1999)
Een uitstekend nummer, door het hele nummer die sterke, diepe baslijn en eigenlijk steunt het nummer daar volledig op. De drums klinken wat (te) hol en er zitten best wat stukjes in die me wat minder doen, maar over het algemeen een prima nummer.

Cijfer: 6,6

573 ♫ [0425] Ride - Leave Them All Behind (1992)
Een opener van 8 minuten. Hoewel de nummers op Nowhere zeker niet van Beatles-lengte zijn, is Ride toch allesbehalve de eerste band die ik zou noemen als het gaat om lange nummers. Jammer is een beetje dat er geen rustpunt in zit. Iets wat bij shoegaze toch wel gewenst is en al helemaal bij nummers van 8 minuten. Het is wel echte muziek waar mijn hoofd naar moet staan en dat is in dit geval toch bijzonder weinig, vrees ik.

Cijfer: 5,6

572 ♫ [0682] Matia Bazar - Ti Sento (1985)
Wie zegt u? Ah die! Jammer van de kinderachtige productie. Als een beginneling die toevallig wat leuke geluidjes ontdekt en die er maar instopt. Maar haar stem vind ik ook niet echt boeiend en Italiaans is sowieso niet echt mijn taal. Achterhaald door de tijd en sowieso niet zo straf.

Cijfer: 5,1

571 ♫ [0319] Oasis - Wonderwall (1995)
Wonderwall, een moderne klassieker, die zelfs de grootste muziekhater nog mee zal kunnen zingen. Een concertklassieker, maar toch ook een nummer dat het goed doet tijdens feesten. Ietwat zeurderig en het feit dat iedereen dit nummer kent, zegt ook veel over de mate waarin het gedraaid is de afgelopen jaren. Maar zo op z’n tijd is het best een leuk nummer waar weinig op aan te merken is.

Cijfer: 7,0

Linkjes Antenna & Load-out gefixed

Laat ik dan maar meteen daad bij het woord voegen. Here we go:

100 ♫ [0106] Depeche Mode - Blasphemous Rumours (1984)
Ik had en heb niet bijster veel met Depeche Mode, al vind ik het aardige muziek. Enjoy the Silence (die nog voorbij moet komen) vind ik bijvoorbeeld best leuk, maar vind ik ook niet zo briljant als velen op deze site. Met dit nummer was ik nog niet bekend. Lekker duistere beat die nogal aan Massive Attack doet denken. De subtiele manier waarop de blazers erin zijn verwerkt bevalt mij ook. Jammer van de zang, ik vind dit toch klinken als een mindere Ian Curtis. Verder doet het me dus ook niet al teveel. Maar het is dus zeker heel aardig. Beetje een vreemd intermezzo achtig stukje ook aan het einde, maar dat zal in de albumcontext wel beter overkomen.

6,5

99 ♫ [0167] Killing Joke - Love Like Blood (1985)

Killing Joke, die naam heb ik, o.a. in dit spel, al vaak voorbij zien komen, maar volgens mij heb ik er nog nooit een nummer van gehoord. Love Like Blood zegt mij dan ook niets, dus ook dit is een volslagen nieuw nummer voor me. Sterke postpunk met een bevlogen zanger, die lekker moeilijk kijkt in de clip, zoals het hoort natuurlijk Ergens is het een donker nummer, maar aan de andere kant is het toch ook weer dansbaar. Verder moet ik zeggen dat ik ook niet direct hoor waar hij een top 100 notering aan te danken heeft, maar leuk is het zeker.

6,8

98 ♫ [0056] Talk Talk - Such A Shame (1984)

En dan een nummer dat ik natúúrlijk wel ken Een typisch Talk Talk nummer van voordat ze een andere muzikale afslag namen. Het is vrij glad, wellicht wat overgeproduceerd, maar de kwaliteit is dusdanig hoog dat dat absoluut niet stoort. Dat heerlijk gezongen refrein, de melodieën, de stuwende bas en drumcomputer: lekker hoor! Zo'n nummer waar je stilletjes op je kamer van kan genieten, maar ook op zou kunnen dansen. Een terechte klassieker.

7,5

97 ♫ [0072] Kraftwerk - The Model (1978)

Gedateerde electronica die niet gedateerd klinkt. Natuurlijk ben ik mezelf dan aan het tegenspreken, maar om de één of andere reden lijkt het op dit nummer van toepassing te zijn. Want natuurlijk klinkt dit ergens gedateerd: je hoort dat het oud is, daarnaast is het geheel niet bepaald organisch en klinkt eigenlijk net zo stijf als de optredens van deze mannen. En toch blijft het instrumentaal gezien een tamelijk briljant nummer, die synthmelodieën zijn echt heerlijk. Het geeft het talent van deze mannen aan, die met de toen naar verhouding redelijk beperkte middelen al zo'n nummer konden maken. Alleen zal ik nooit fan worden van de Engelse 'zang', met dat zware accent. Wellicht is het daarom dat ik Autobahn nog steeds hun beste nummer en album vind.

7,8

96 ♫ [0119] Blue Öyster Cult - (Don't Fear) The Reaper (1976)

Misschien ben ik er ooit weleens langs gescrolled, maar de naam Blue Öyster Cult is voor mijn gevoel nieuw voor me. Wederom een nieuwe ervaring dit dus. En ééntje die me is bevallen! Mooi nummer hoor, zeer fijn bas- en gitaarspel, die dit nummer als een warm bad doen aanvoelen. De zang is wat standaard, maar haalt het niveau ook niet naar beneden. Blijft hangen. Leuke ontdekking dit.

7,8

95 ♫ [-------] Joy Division - Shadowplay (1979)

En dan naar een bekende voor mij. Ook bij mij moest deze band flink groeien, maar sinds dat eenmaal gebeurd is, is het ook genieten geblazen. Ik blijf erbij dat deze muziek veel minder depressief op me overkomt dan een boel andere muziek die ik ken. Deze muziek heeft dan ook veel minder invloed op me. Wat dus niet wegneemt dat het briljante muziek is. Vooral het basspel blijft ongeëvenaard. Voor mij blijft deze band toch moeiteloos de koning van alles wat met postpunk te maken heeft. Ook dit nummer is prachtig. De stuwende bas, de kille drums en het fijne gitaarspel, die hier een vrij grote rol heeft voor een Unknown Pleasures nummer, en niet te vergeten de briljante zang van Ian Curtis. Overigens is dit ook niet mijn favoriet van het album.

8,5

94 ♫ [0043] Pink Floyd - Wish You Were Here (1975)

Verkeerde link.

Ik weet nog de eerste keer dat ik dit album hoorde. Direct pakte het me beter dan The Dark Side of the Moon, die toen misschien wel even in mijn top 10 stond (het ware roerige tijden in mijn top 10 toen ik net op MuMe kwam ). Dat lag aan de twee Shine On-nummers, maar zeker ook aan deze. Sterker nog, indertijd was dit één van mijn absolute favorieten aller tijden. Dat is het nu misschien niet meer zo, maar in een top 250 is hij denk ik nog wel ergens te vinden. De zang is hier mooier dan op enig ander Floydnummer. "I wish you were hehehere..."

9

93 ♫ [0044] U2 - New Year's Day (1983)

Verkeerde link.

Deze band leerde ik kennen dankzij mijn moeder, die hier nog altijd groot fan van is. Ik kende toen maar een paar nummers en New Year's Day was daar niet één van. Sterker nog, ik zou niet weten hoe dit nummer gaat en herken het ook niet zo 1, 2, 3, al vermoed ik dat ik het vast wel eens gehoord heb. Klinkt als een typisch U2 nummer zoals ik ze graag heb. Gewoon muziek die lekker wegluistert, een volle instrumentatie en een pakkend refrein.

7

92 ♫ [0152] The Doors - Break On Through (To The Other Side) (1967)

Hier komen Jim's talenten volledig naar buiten. Briljant hoe hij zijn stem compleet los kan laten slaan en toch volledig onder controle heeft. De structuur van dit album, rustig, harder, rustig, harder, is werkelijk briljant. Verder kan ik elk instrument opnoemen en zeggen hoe sterk het wel niet is, maar dat hoeft niet. Zeer terechte klassieker.

8,8

91 ♫ [0096] Pearl Jam - Alive (1991)

De slechts meezingbare meezinger. Want dat refrein rolt er natuurlijk bij iedereen moeiteloos uit. De coupletten zijn echter geen doen. Het laat inderdaad zien wat een goed gevoel voor timing Eddie Vedder heeft. Verder gewoon één van de lekkerste grungenummers die ik ken. 'Lekker' is sowieso het beste woord voor dit nummer, dat overigens schijnt te gaan over iemand die ontdekt dat zijn vader niet zijn echte vader is.

8,5

Killing Joke verwijst dus naar de single-versie, hier een link naar de volledige versie:
Love Like Blood

En gelijk bij de top 100 beginnen. Wat heb ik daar nou aan?

Het is de afsluiter van het album, vandaar.

Kraftwerk - Radio-Aktivität (1975)
Kraftwerk - Trans Europa Express (1977)
Kraftwerk - Die Mensch-Maschine (1978)
Kraftwerk - Computerwelt (1981)

Ik weet het, niet ik nog altijd eens proberen

fixed

Waar begint Niels nu nadat je het gefixed hebt?

570 ♫ [0553] Echo & The Bunnymen - Villiers Terrace (1980)
Afkomstig van het debuut van een vrij unieke band. Een moeilijk te omschrijven die je gewoon ligt of niet. Zo simpel is het ten minste voor mij. Het ene nummer nog mooier dan het andere, het andere nummer nog meer voortkabbelend dan het ander. Leuk tussendoortje op het album, maar als los nummer is het toch iets te kort om te imponeren.

Cijfer: 6,4

569 ♫ [0780] The Cure - Push (1985)
Op het album The Head on the Door staan toch aardig wat sterke nummers. Waarbij Push, maar toch vooral Sinking de beste zijn. Opmerkelijk genoeg wist Sinking niet door de voorrondes te komen, maar Push staat er dit jaar dus wel in. De show wordt eens niet gestolen door Simon Gallup, maar meer door geweldig drumwerk van Boris Williams en nog meer door het gitaarwerk van mr. Smith himself (hoewel, speelt alleen hij gitaar?).

Cijfer: 7,2

568 ♫ [0866] The Chameleons - Second Skin (1983)
Hebben we ze weer. Ze staan toch best vaak in de lijst, zeker voor een band die niet zo heel bekend is buiten de wavekringen (en helemaal Script of the Bridge buiten beschouwing gelaten). Nevertheless is het weer een prima waveklassieker met dromerige synths op de achtergrond, hypnotiserend drumwerk en ook het gitaarspel is mooi verwerkt.

Cijfer: 7,4

567 ♫ [1101] King Crimson - Starless (1974)
Het was me een stelletje muzikanten. Het mierzoete gitaarspel van Fripp, het intro met mellotron (wederom Fripp) en een ongeïdentificeerde cello-speler van pure schoonheid. De mythische tekst van Richard Palmer-James. En opeens verdwijnt dat alles!
Het wordt zwart (“bible black”), de gitaren klinken zwaarder, als een tikkende klok wordt er geslagen op een ...? Het tempo wordt opgevoerd en langzaam word je gezogen in een zwart gat. En net wanneer je helemaal klaar bent van die zwartgallige muziek komen ze erin met een weergaloze saxofoonsolo. En toch, toch hadden er best twee minuutjes afgekund.

Cijfer: 8,3

566 ♫ [-------] Mumford & Sons - Little Lion Man (2009)
Geen The Cave in onze lijst, dat is toch wel een verrassing. En ook dit jaar komt er dit jaar pas in. Een ware hype was het een paar jaar geleden. Wie dit album gehoord had, telde niet mee. Het is inmiddels ook al ruim een jaar geleden dat ik dit album voor het laatst gehoord heb. Misschien toch nog eens proberen, want dit klinkt toch wel als erg aangename folkpop. Of anders wacht ik wel tot 24 september, wanneer hun nieuwe album uitkomt.

Cijfer: 7,4

565 ♫ [0350] Stevie Wonder - I Wish (1976)
Deze doet me dan wat minder. Erg druk en ik mis een beetje de echte funk. Beetje te chaotisch om echt goed te zijn.

Cijfer: 6,0

564 ♫ [0445] Led Zeppelin - Since I've Been Loving You (1970)
Niet zomaar een gitaarnummer, één van de mooiste. Jimmy Page en Plant allebei op hun best. Het drumwerk van Bonham is uiteraard weer verzorgd en degelijk. Evenals het werk van John Paul Jones. Led Zeppelin is één van de weinige bands waarvan je met recht kan zeggen dat alle leden topklasse zijn.

Cijfer: 8,8 (#189 in mijn Top 250)

563 ♫ [0642] The Smiths - A Rush And A Push And The Land Is Ours (1987)
De meesters van de korte popsongs zijn The Beatles, maar The Smiths deden ook een zeer aardige poging in de 80s. Niet alles is altijd even sterk, zo vind ik dit niet meer dan aardig, maar dat is vaak relatief, want als je één ding niet van The Smiths kan zeggen, is dat hun albums niet van een mooi constant niveau zijn.

Cijfer: 6,6

562 ♫ [-------] Guns N' Roses - Paradise City (1987)
De meest gehate rockband of niet, je moet ze nageven een aantal sterke nummers te hebben gemaakt. En dat beperkt zich zeker niet tot Paradise City. Ik vind het toch opmerkelijk dat dit de hoogst genoteerde is en een nummer als November Rain niet eens in de lijst verschijnt. Paradise City zou bij mij waarschijnlijk niet eens top 10 best GnR-nummers scoren als ik alle albums goed zou kennen, want zo bijster sterk is het nummer nou ook weer niet. Uiteraard een mooi rock zonder fratsen-gehalte, maar ook wel erg simpel.

Cijfer: 6,7

561 ♫ [0784] The Rolling Stones - Wild Horses (1971)
Noem het een slijmnummer, maar ik vind het een prachtig nummer. De manier waarop Mick Waaaild Waaaaild Horses zingt, vind ik echt geweldig! En de combinatie akoestische en elektrische gitaar werkt gewoon perfect.

Cijfer: 9,0 (#149 in mijn Top 250)

Niels begint bij 2000 onder de voorwaarde dat Chevy dat ook doet.

80 ♫ [0140] Simple Minds - Theme For Great Cities (1981)

Al vanaf de eerste keer dat ik dit hoorde vond ik dit een erg gaaf nummer. Dit instrumentaaltje is fantastisch. Simple Minds bewijst hier dat je ook zonder vocalen tot een uitstekend popnummer kan komen. In plaats van verhalende vocale coupletten weet deze band alleen door de instrumentatie een spanning op te bouwen. Een spanning die uiteindelijk leidt naar een uitstekend refrein waarbij een catchy geweldig maar ook spannend deuntje tevoorschijn komt. Ik werd omver geblazen bij mijn eerste luisterbeurt en dat is nu eigenlijk nog steeds zo. Dit is een erg knap nummer waar ik altijd van kan genieten.

Cijfer: 9,3

79 ♫ [0049] Lloyd Cole And The Commotions - Rattlesnakes (1984)

Rattlesnakes is klein maar o zo leuk popliedje. Rattlesnakes is, toepasselijk, gebouwd op een fijn ratelend riffje. Het nummer zal je de eerste keer niet meteen inpakken. Maar bij meerdere luisterbeurten ontluikt een erg fijn en verslavend refreintje, waardoor je een nummer als deze toch verbazend vaak opzet. Door de verslavende werking van dit nummer vind ik dit een terechte positie voor dit popbriljantje.

Cijfer: 8,8

78 ♫ [0150] Supertramp - School (1974)

Supertramp weet wel hoe je een mooie opbouw moet maken. Je begint met een spannend zacht mondharmonica-intro. Om na die opbouw er flink in te beuken met een lekkere beat en een paar minuten later te eindigen met een kippevelgevend mooi deuntje. Een klassieker van jewelste, maar een hele terechte.

Cijfer: 8,8

77 ♫ [0075] Talk Talk - Living In Another World (1986)

Talk Talk is een grote leverancier van nummers in de lijst. Dit nummer is van het album dat ik als enige nog ken van Talk Talk, namelijk The Colour of Spring. Een erg mooi dromerig popalbum met een paar onvervalste klassiekers erop. Zoals deze dus. Met nummer 77 nu boven de megahit Such a Shame. Weliswaar is Living In Another World minder pakkend dan Such a Shame, dit nummer heeft wel meer inhoud dan voorgenoemde. Vooral het refrein is van grotere kwaliteit en schoonheid. Onder ander door het refrein is het een geweldig nummer, en tijdloos is het ook.

Cijfer: 8,8

76 ♫ [0090] King Crimson - The Court Of The Crimson King (1969)

Tijdenlang was dit voor mij samen met Epitaph het beste nummer van King Crimson. Totdat ik Starless hoorde, deze stevende beide nummers voorbij. Dat doet echter niets af van de kwaliteit van Ephitaph en deze, dat zegt meer iets over de buitenaardsheid van Starless.
In the Court of the Crimson King is op proggebied een van de beste nummers ooit. Er heerst een grote spanning in het nummer en voor een prognummer is het bovendien eigenlijk heel catchy. Het pakte mij destijds na één luisterbeurt al in en heeft vooral een refreintje die de hele tijd in je hoofd blijft zitten.
Wat ik nog meer gaaf vind aan dit nummer is de productie. Door de vele lagen klinkt de muziek erg overweldigend.
Dit is een nummer dat door het leuke refreintje en de vele lagen heel lang blijft boeien, 8 minuten lang en een toegift van een minuut.

Cijfer: 9,5

75 ♫ [0103] Tubeway Army - Are 'Friends' Electric (1979)

Tubeway Army is een band geleid door Gary Numan. Gary Numan had vooral en bijna alleen succes met deze single. Dit bandje maakte eerst punk, totdat de synthesizer werd ontdekt. Een instrument dat een grote rol speelt op deze hit. De syntesizermelodie van dit nummer is erg fraai gemaakt. Het nummer heeft erg sterke vocalen, met als hoogtepunt deze regel: So i open the door! Dat is echt zo'n zin waar ik in volgende luisterbeurten het hele nummer naar uitkijk.

Cijfer: 8

74 ♫ [0059] Neil Young - Heart Of Gold (1972)

Neil Young's Heart of Gold is voor mij een van de mooiste Neil Young-nummers. Waarschijnlijk denken er meerdere zo over, anders wat het niet het hoogstgenoteerde Neil Young-nummer. Dit nummer bestaat enkel en alleen uit emoties. Instrumentaal is dat door de bloedmooie mondharmonica en door de lekkere en ook spannende riff.
Het grote emotionele gedoe maakt Neil Young zelf. En wel met zijn stem. Het mag dan niet zo zuiver zijn als de zang van de meeste andere artiesten, Neil Young weet met die valse stem wel een stuk meer emotie te creëren dan menig artiest kan, en daar gaat het om.

Cijfer: 9,3

73 ♫ [-------] U2 - Bad (1984)

U2's album The Unforgettable Fire heeft dit jaar de twee hoogste U2-notaties binnen. Het titelnummer zien we wat rijtjes verder pas terug en Bad komt dit jaar als vierde Unforgettable Fire-nummer binnen. Daarmee mag dit album zich wel tot koning van de U2-albums kronen in deze top 2000.
Bad vind ik een beetje van hetzelfde laken een pak met het titelnummer. Het is een nummer dat je niet direct pakt de eerste luisterbeurten, maar rustig onder je huid kruipt. Dit nummer gaat niet snel vervelen en dat is te danken aan de mooie productie, de veelzijdigheid van het nummer en de mooie melodieën.

Cijfer: 8,5

72 ♫ [0137] Tim Hardin - How Can We Hang On To A Dream? (1966)

Ik weet nog dat ik zei bij Reason to Believe: Zijn volgende nummer vinden we pas over een hele lange tijd terug. En daar ben ik nu dus: op nummer 72 staat deze ruim in de ladder gestegen Tim Hardin. How Can We Hang On to a Dream is een klein liefdevol nummer. De eerste regels slaan meteen al als een bom in:
What can I say, she's walking away
From what we've seen
What can I do, still loving you
It's all a dream
Na luisterbeurt 1 leek het niet zo bijzonder, maar door de korte speelduur zette ik het nog een keer op en werd meteen omver geblazen. En dus de hele tijd door variaties op zinnen die hierboven staan. Een klein liedje met verschrikkelijk veel kracht.

Cijfer: 9,3

71 ♫ [0032] Simple Minds - New Gold Dream (81-82-83-84) (1982)

Een rijtje met twee keer Simple Minds. En dan ook nog eens Simple Minds op (bijna) zijn stop, het beste nummer moet toch echt nog komen.
New Gold Dream werd vorig jaar laatste in de finale, dus van alle finalisten lag het voor deze het meeste voor de hand dat dit jaar de finale niet zou halen. Dat gebeurde dus ook en dit jaar staat het niet eens boven Someone, Somewhere in Summertime.
Voor mij is New Gold Dream een net wat minder geniale versie van voorgenoemde. Dat komt omdat die een van mijn lievelingsnummers is, New Gold Dream is zeker ook heel erg goed. Bij mij doet vooral het refrein het fantastisch, geweldig vind ik dat en dan vooral de zin: And When you dream, you dream in a dream with me. Prachtig!

Cijfer: 9

Tijdloze klassieker.