Ik ben (uiteraard) begonnen met Henry's Dream en die is meer dan uitstekend bevallen. Eerste keer wel op de luidsprekers en ik ben benieuwd wat dit album met de koptelefoon doet. Vooral de laatste 3 nummers waren erg goed. John Finn's Wife heb ik ook in mijn Spotify-playlist opgenomen.

Edit; En ook gelijk No More Shall We Part beluisterd. Een mooi album, maar waar ik vooraf al voor vreesede... het duurt wel te lang. Mooie nummers, maar tegelijkertijd ook weinig variatie en dan moet een album wel van hele goeie huizen komen bij mij. Misschien een kwestie van wennen. Tijdverspilling was het zeker niet! Ik heb er zelfs de aftrap voor Ajax voor gemist.

Daarnet 'Junkyard' van The Birthday Party geluisterd. Wat een geschifte plaat is me dat, zeg! Een gigantische hoek af, maar het klinkt wel allemaal verdomd lekker. Ik ben nog lang niet uitgewandeld op het griezelige knekelpad dat Cave heeft neergelegd.

Het je het album of alleen het nummer geluisterd?

Mooie inleiding! Ik ken naar mijn mening nog niet genoeg van Cave. Dus ik denk dat ik me van de week maar eens aan No more shall we part ga wagen om mee te beginnen.

Cave: een artiest die ik erg waardeer, maar toch heb ik geen enkele plaat hoger gewaardeerd dan 4*. Op elk van zijn platen staan altijd wel een paar nummers die ik minder waardeer. Ik zal de gelegenheid aangrijpen om weer een paar platen uit de harddisk te trekken. Vooral het Birthday Party-werk is op papier toch echt meer spekkie voor mijn bekkie dan hoe ik het nu waardeer.

Het hele album.

Vandaag 'No More Shall We Part'. Een heel ander geluid, toch wel.

Absoluut, ongelovelijk dat hier dezelfde artiest achter zit.

Misschien dat ik ook weer eens een album van hem probeer. Elke keer als ik iets van Cave luister bevalt het me wel, maar het maakt nooit zo'n diepe indruk dat ik er naar terug blijf grijpen. Een jaar of 15 terug was ik wel enorm onder de indruk van The Mercy Seat, daarna heb ik eigenlijk nooit meer zo'n moment gehad. Maar wie weet valt het kwartje wel weer eens. Kan ook zijn dat het komt door zijn stem, doorgaans heb ik weinig met zangers met een bariton.

Zojuist 'From Her to Eternity' beluisterd, en dan kom ik toch weer tot de conclusie dat ik de (oude) wat rauwere, duivelse Nick Cave veruit het vind. Ofwel: veel verjaardagsfeestjes, deze week.

Nu Your Funeral...My Trial.. Ook erg goed..

From Her To Eternity opend al geweldig met die coverversie van Leonards Cohens Avalanche.

Nu ook 'Prayers on Fire' beluisterd, en in de muziek van The Birthday Party hoor ik af en toe die wispelturige gekte van generatiegenoten Dead Kennedys terug. Toeval? Weet ik niet. Ik weet zelfs niet of deze vaststelling terecht is. Ik voel het zo aan, en vind Dead Kennedys geweldig. The Birthday Party moet de test nog doorstaan, maar alles helt in hun voordeel.

Edit: ook Beefheart en Waits komen wel 's om de hoek loeren..

Meer dan Dead Kennedys als je het mij vraagt, Birthday Party hangt toch meer in de swampblues als je het mij vraagt....

Ook eens luisteren naar The Scientists....

Nick Cave album top 5
No More Shall We Part
The Boatman's Call
From Her to Eternity
The Firstborn Is Dead (met prachtig optreden in de Effenaar van de tour die aan het album vast zat).
Henry's Dream
Het mooie crooner / cover album uit 1986, Kicking Against the Pricks is ook onmisbaar, net als nog een hele stapel fraais.

Heb ik misschien ook wel een beetje. Dat ik er weinig mee heb, gaat te ver, maar ik heb wel een enorme voorkeur voor een tenor.

Ik heb me vandaag wat meer verdiept in recentere Nick Cave, te weten 'Abattoir Blues / The Lyre of Orpheus' en 'Dig!!! Lazarus, Dig!!!'. Hiervan wist vooral het dubbelalbum me te charmeren, meer dan dat, erg sterk. Die meest recente plaat mist toch iets..

Ik heb vandaag dan weer Prayers On Fire beluisterd. Vind ik zelfs net iets beter dan Junkyard

Misschien iemand bereid tot een Nick Cave-CSL vanavond op SoulSeek?

Voor mij wordt 't iig een avondje 'Nick Caven'.

SoulSeek doe ik niet aan.

Vandaag maar eens de eerste platen met the Bad Seeds beluisterd. 'The Firstborn Is Dead' erg goed en duister, net als 'Your Funeral... My Trial'. 'Tender Prey' komt nog langs, al ken ik die plaat met het gevierde 'The Mercy Seat' al wel. 'Kicking Against the Pricks' en debuut 'From Her to Eternity' staan op een lager niveautje.

Awel, voor mij werd het een avondje Nick Cave, waarin twee platen voorbij zijn gekomen: the Firstborn Is Dead, die ik nog niet kende, en Tender Prey.

Hierin tot de conclusie gekomen dat ik Tender Prey tóch niet zo goed vind als ik dacht dat ik 'm vond, omdat 'ie niet een constant niveau haalt. Er staan een paar van zijn beste songs op (The Mercy Seat, City of Refuge, Up Jumped the Devil) maar zakt ook wel een paar keer in. Desondanks nog steeds een prima album, maar moet dan toch 'From Her To Eternity' voor zich dulden in mijn favoriete Cave-lijst.

Op 'The Firstborn is Dead' vond ik 'Tupelo' en 'Wanted Man' twee fantastische songs, de rest konden me nog niet volledig overtuigen. Maar dit was dan ook mijn eerste luisterbeurt, in hoeverre dat iets zeggen kan.

Vandaag staat spul van Birthday Party op het programma, en misschien neem ik nog een werkje uit de 'latere' jaren van Cave mee.

Ik sluit vandaag af met herbeluistering van enkele platen (hoeveel, dat zien we nog wel). Ik heb in ieder geval geleerd dat Cave een oeuvre heeft dat verschillende kanten opgaat, en dat ie nauwelijks zwakke platen heeft gemaakt. Nu is 'Nocturama' de enige plaat die ik nog niet heb gehoord van Nick Cave & The Bad Seeds.

Vanavond maar even een lijstje posten, wie weet ook eentje van songs.

Die Haut & Nick Cave - Burning the Ice ga ik ook proberen

Uiteraard moet iedereen, in teken van dit topic, the Mercy Seat een hoge notering geven in zijn/haar MuMeladderlijstje.

Bij mij staat hij ook op 1.

Toplijstje albums:

1. Nick Cave and The Bad Seeds - Henry's Dream (1992)
2. Nick Cave and The Bad Seeds - No More Shall We Part (2001)
3. Nick Cave and The Bad Seeds - Abattoir Blues / The Lyre of Orpheus (2004)
4. Nick Cave and The Bad Seeds - Let Love In (1996)
5. The Birthday Party - Junkyard (1982)
6. Nick Cave and The Bad Seeds - The Boatman's Call (1997)
7. Nick Cave and The Bad Seeds - Tender Prey (1988)
8. Nick Cave and The Bad Seeds - The Firstborn Is Dead (1985)
9. The Birthday Party - Prayers on Fire (1981)
10. Nick Cave and The Bad Seeds - Your Funeral... My Trial (1986)

Geen The Good Son?

Niet op 1, maar mijn nummers 32 van drie jaar geleden is nu gestegen naar een derde plaats.

Heb zelf in teken van deze week The Boatman's Call en No More Shall We Part weer eens opgelegd. Nick Cave is een interessante artiest met een ongekende discografie

Cave behoort tot mijn grootste muzikale helden

Mijn album top 10:

01. Henry's Dream
02. The Good Son
03. Abattoir Blues / The Lyre of Orpheus
04. Let Love In
05. Dig, Lazarus, Dig!!!
06. Tender Prey
07. The Boatman's Call
08. Murder Ballads
09. No More Shall We Part
10. Your Funeral...My Trial

En bijna niet te doen, een song top 10:

1. The Mercy Seat
2. There She Goes My Beautiful World
3. Nature Boy
4. Straight to You
5. The Weeping Song
6. Papa Won't Leave You, Henry
7. Into My Arms
8. I Let Love In
9. Nobody's Baby Now
10. I Had a Dream, Joe

Nou zeg, dat is ook toevallig! Heb ik net een Nick Cave luisterweek achter de rug. Had ik zin in omdat er begin volgend jaar een nieuw album uitkomt. Maar goed, kom ik er dus net achter dat jullie het hier de hele week hebben gehad over zijn oeuvre. Ik ga geen uitgebreide reactie meer geven. Wil toch ook een beetje op tijd naar bed

Nu heb de afgelopen week vooral naar oudere albums geluisterd, omdat ik die nog beter wil leren kennen. Ik ben pas echt in aanraking gekomen met Cave met het tweeluik 'Abattoir Blues / The Lyre of Orpheus' (2004) wat ik echt geweldig vind. Met name deel 2; 'The Lyre of Orpheus'. Ik vind het dan ook enigszins merkwaardig dat deze niet wordt genoemd. Wellicht omdat het voor Caves' begrippen redelijk 'vrolijke' nummers betreft? Deel 1 'Abattoir Blues' is duidelijk harder. Ook kan ik erg genieten van het meer ingetogen, maar zeker niet depressief klinkende 'The Boatman's Call'. Maar ook 'Murder Ballads vind ik geweldig. Vandaag ondermeer genoten van de bijna 15 minuten durende moordscene 'O'Malley's Bar'. En uiteraard 'Tender Prey' met het meeslepende en bijna 'hypnotiserende' Mercy Seat'.

Top 10 vind ik lastig. Daar moet ik zijn werk beter voor kennen voordat ik wellicht bepaalde werken tekort doe. Maar wilde er toch iets over komen schrijven. En dus; bij deze


[edit] Zie je wel. Daar ga ik al. Vergeet ik gewoon 'Henry's Dream' en 'Dig, Lazarus, Dig!!!' te vermelden. Shame on me [/edit]

Ik heb 3 albums van Nick Cave beluister, hetgeen mijn eerste albumervaring was van deze grootheid, deze week en dit is mijn top-3:

1. No More Shall We Part
2. The Good Son
3. The Boatman's Call

Neen, vind ik niet zo geweldig, eigenlijk. Geen idee hoe dat komt, maar zeker geen slechte plaat natuurlijk. Alleen zijn er een aantal gewoon beter. Volgens mij dan.