Eens met dazzler, Alane vond ik ook een verademing tussen al die boybandmuziek in de hitlijsten van die tijd. Maar misschien horen sommige users dat liever.

Ik ook, ervan uitgaande dat iedereen hier wel een beetje de pest aan dat nummer zou hebben. Zulke liedjes zijn voor mij de reden om hitparades te mijden, maar hoe hard je ook probeert, je ontkomt er niet aan dat dit soort debiele deuntjes ongewild in je hersens geramd worden. Dat daar geen wet tegen bestaat.

Die Nederlandse vertaling.

Dat heeft wellicht wat te maken met de uiteenlopende muzieksmaken die er bestaan. Zo zou ik eerder voor een wet tegen Iron Maiden willen pleiten.

Dazzler en LucM zijn erge popliefhebbers en dat blijkt uit hun stem; ik en anderen vinden het niet zo bijzonder of hebben er zelfs een hekel aan.

8,0 muziek uit de zorgeloze jaren. Jeugdsentiment van de bovenste plank.

Ik beoordeel hitparadepop op aanstekelijheid, frisheid en meezingbaarheid.
Of om het wat meer trendy te zeggen: hoe catchy een nummer is.

Ook belangrijk is de vraag of het lied mij meteen weer meeneemt naar dat bepaalde jaar.

Er zijn maar weinig nummer 1 hits die ik echt slecht vind.
Die zal ik eerder niet plaatsen, tenzij het echte megahits waren.

Voorlopig plaats ik gewoon de nummers die toevallig in me opkomen.
Ik werk niet met een agenda al probeer ik wel voor afwisseling te zorgen.

Wat mod dat nou? Wees blij dat er van die hordes hardrockers/metalo's bestaan, kan je je tenminste hullen in de warmte van je eigen bescheiden indie/emokring. Alleen in mijn hoofd ben ik met velen bij een concert.

Een wet tegen Maiden - krijg zin om de PVVM (Partij voor vrije Maidenisti) op te richten en mijn afkeer van metaal is fameus alhier.

@Dazz gewoon plaatsen - 'k blijf benieuwd.

Ha, maar in één aspect steun ik de PVV wel, en dat is die laatste V. Op geen enkele muziek mag natuurlijk een verbod bestaan, al is het maar om inderdaad de goede (voor jou persoonlijk) muziek af te kunnen zetten tegen de slechte en zo de goede meer te kunnen waarderen. Ik ben trouwens niet zo van de emo hoor, doe mij maar een simpel popliedje.

De helft van de nr.1-hits in 1997 vind ik bagger (Frans Bauer & Marianne Weber, Jantje Smit bv.) maar die van Wes vind ik wel prima. Ik ben een liefhebber van rock, soul en ook klassiek maar hou ook van aanstekelijke en frisse en (liefst ook inventieve) hitparadepop.

Dat van Everly brothers wordt ook niet door iedereen gewaardeerd maar ik vind het een prachtig melancholiek en eerlijk akoestisch liedje waarbij de soberheid juist een kwaliteit is.

Maar geef toe, als je Iron Maiden niet wil horen dan hoor je het niet. Dat is wel even anders met die nummer 1 hits. Daar word je mee doodgemept.

Zelfs al zou je jezelf opsluiten in een geluidsdichte cel en potdichte oordoppen indoen, door het collectieve pophit-bewustzijn raak je toch geïnfecteerd door dat spul en voor je het weet zing je zonder het te willen uit volle borst: "Ik ga met sander naar mimi toe, bamikop!"

Ja, ik snap het wel hoor. Scheelt het nog dat de huidige nummer 1 helemaal niet meezingbaar is.

Maar ik kan goed begrijpen dat het lastig is als er zoveel mensen met wansmaak zijn, waar ik mezelf ook wel onder wil scharen. Daardoor heb ik er zelf ook geen last van natuurlijk.

1997 was ook niet zo'n goed jaar voor nummer 1 hits zie ik. Zelf vind ik Alane wel tot de minste behoren. Aleen de twee die je opnoemt en Tell Him van Streisand/Dion zijn nog minder wat mij betreft.

Vanaf 1995 lopen de charts in de verschillende landen opvallend uit elkaar.
Vroeger trof je de helft van de nummer 1 hits ook in Engeland of Amerika aan.
En België en Nederland liepen zelf voor drie kwart van de hitparade gelijk.

Vanaf 1995 verandert het dus. Hitparades werden vooral nationalistischer van aard.
Eigen bands traden meer op de voorgrond. Amerika loopt zelfs bijna een volledig eigen koers.

Streisand/Dion en Bauer/Weber bleven in Vlaanderen ver verwijderd van de top.
Jantje Smit veroverde wel de harten van duizenden oma's en vind ik als smartlap best okee.

0009. The Specials - Ghost Town (1981)



Nummer 1 in UK (3 weken).

Sommige nummer 1 hits gingen de geschiedenis in als tijdsdocument.
Net als Madness en The Jam vaak net te Brits voor de Benelux, maar zo mooi.

Een 10.

Heb enorm genoten van de Britse ska-inval begin jaren '80.
Was al een reggae-fanaat (...en nog wel) toendertijd.
Al vind ik Ghost Town net een wat minder plaatje van The Specials.

Cijfer: 7.5

Grappig vind dit net hun beste nummer

Cijfer: 9

Beetje achterhaald, maar heeft nog wel charme.

Cijfer: 7

Een gaspit heeft 2 uiterste standen: vol - Message to you Rudy/Guns of Navarone/Do the Dog; en de spaarbrander (om te sudderen) - Ghosttown; hierna ging de gaskraan nog eenmaal iets verder open: Free Nelson Mandela (The Special A.K.A.)

6

Eén van de beste nummers ten tijde van de Britse ska/reggae-golf. Sfeervol (klinkt inderdaad spookachtig) en ook grappig. Geweldige baslijn.
Cijfer: 9

Zo is dat, zodra ik Wes een dikke onvoldoende geef vind ik automatisch Boyzone, Backstreet Boys, ect, ect wel goed

Leuke band!

Cijfer: 8,0

The Specials - Ghost Town:

Geweldig nummer met een enigszins naargeestige en spookachtige sfeer. Komt door dat trompetje. Nummer week nogal af van hun meestentijds positieve en snelle ska-nummers.
De lange 12"-versie is helemaal top.
Nummer 8 in Nederland in augustus 1981.
Cijfer 9.

Wes - Alane:

Eens met de stelling dat dit een verfrissing was in het treurige popjaar 1997.
Maar eens in de zoveel tijd iets exotisch deed het altijd wel goed.
Hoewel dit terecht geen evergreen is geworden, had ik er destijds nou ook weer niet echt een hekel aan.
En nog steeds niet.
Cijfer 6,5.

Vandaag nog Rat Race gedraaid van The Specials. Daarbij vergeleken steekt Ghost Town toch wat schril af, al vind ik dat nog wel een leuk nummer. Origineel ook wel, maar zeker geen favoriet van de Specials van mij.
Cijfer: 6,5

Dit is nog een redelijk nummer. Als tijdsdocument interessant maar eigenlijk wel straf dat het 3 weken op 1 heeft gestaan, want behalve een paar aanstekelijke elementen zit er weinig in.

5/10

Ghosttown speel ik met mijn No Doubt tribute band als eindstuk in Move On.

Ik vind het wel een leuke song.

Vind ik net éen van hun mindere singles: ik ga vooral voor de high energy nummers

6

niet erg bijzonder.

6.25

Niet echt aan mij besteed, maar dit nummer heeft wel een zekere aanstekelijkheid. Ken deze band eerlijk gezegd enkel van de ladder waar ze met een paar nummers in staan en die andere vind ik allemaal minder. Voor deze nog

Cijfer: 6,0

Plaatje uit de tijd van de schoolfeestjes; om sentimentele redenen een

7