0010. Abba - Dancing Queen (1976)



Nummer 1 in BE (7 weken), NL (5 weken), UK (6 weken) en US (1 week).

De allergrootste hit uit hun carrière.

Het nummer bevat volgens mij alle ingrediënten die ABBA uniek maakten.
Een zachte discobeat, een prachtige melodie met heerlijke piano accenten.
En bovenal die onweerstaanbare, vocale harmonieën van Agnetha en Frida.

Ik vind ABBA best goed eigenlijk, maar dan vooral meer de melancholische werkjes. Dit is dus eigenlijk iets te vrolijk voor mij (wat ABBA betreft), wel aanstekelijk natuurlijk.

cijfer 6,5

Volgens mij het bekendste nummer van Abba maar het beste nee dat niet, wel een uitstekend popnummer

Cijfer: 8.2

Zo'n nummer dat voor mij op het randje zit en meestal net erover gaat. Een deel van mij vindt het sentimentele kitsch, een ander deel hoort toch ook wel het vakmanschap en het goede liedje. Maar de kitschkant overheerst.

Als ik niet ooit Muriel's Wedding had gezien was mijn cijfer nog lager geweest, nu blijft het bij een 5.

Gemiddeld - misschien zelfs iets bovengemiddeld - nummer van een tamelijk vreselijke band.

Cijfer: 4,5

goed fout/fout goed:

5,5

Ja heerlijke kitsch!! Eens uit volle borst meegezongen tijdens een gay feest (als enige hetero); hatsee!

een 7,0 (meer hoeft het niet te zijn)

Vakkundige en onweerstaanbare popsong met een vleugje kitsch en vooral prima vocalen en arrangementen, in de categorie 'luchtige hitparadepop' is dit top.
Cijfer: 9,5

Tijdloos nummer. Die piano-intro!
Cijfer: 9

Hoewel waarschijnlijk hun grootste hit eerder een wat atypisch ABBA nummer vind ik. Net als Summer Night City is het meer gladde disco in de stijl van de Bee Gees. Maar wel onweerstaanbaar en tijdloos.

9/10

Eén van de weinige ABBA-liedjes waar ik eigenlijk nooit wat mee heb gehad, ondanks dat ik zeker hoor dat het ontzettend goed in elkaar zit. Ik hou ook echt wel van ABBA, maar op een of andere manier wil het populairste nummer bij mij niet zo. Cijfer: 5,5

Ghost Town is dan weer mijn favoriete Specialsnummer. Had geen idee dat het een nummer 1-hit in Engeland is geweest. Ik krijg er ook echt een spookstadgevoel bij, maar tegelijkertijd is het ook gewoon fijne vrolijke ska. Sfeervol, maar toch pretentieloos vrolijk dus. En verder gewoon een erg sterk liedje, op een nog sterkere manier gebracht. Cijfer: 9

Ik herinner me dit nummer van een clip van ABBA waarin ze, gekleed in Napoleontische kostuums, dit nummer opvoerden op Drottningholm voor de Zweedse koninklijke hoogheden, Carl Gustaf en Sylvia. CG was net zo'n notoire domoor als our K2B en ook hij had een aantrekkelijk dame gehaakt - tot verbazing van menig landgenoot (nog een parallel).

7,5

Ghost Town: vrolijke ska? Met veel plezier denk ik aan het podium van Paard dat doorzakte met The Specials erop en veel TwoToners (incl mjutone) - dus eerder:

YouTube - The Specials - A Message To You Rudy
YouTube - The Specials Guns of Navarone
YouTube - The Specials Do The Dog
YouTube - The Specials - Stupid Marriage


Blijf daar maar eens bij zitten

Inderdaad relatief een stuk minder vrolijk (maar wel mooier naar mijn mening), maar zo is alles natuurlijk relatief. Als je het vergelijkt met die nummers of One Step Beyond van Madness of Alright van Supergrass is het niet zo heel vrolijk. Als je het dan weer vergelijkt met nummers van Closer van Ian en co, dan is het weer extreem vrolijk. Ik heb echter niet gezegd dat het het vrolijkste nummers is van The Specials, mijn punt was vooral dat het zowel elementen van een spookstadsfeer als van vrolijke ska heeft.

Overigens had ik ook wel bij dat concert willen zijn. Dat moet een feest geweest zijn, zeg!

Yep, het mooie van het echte TwoTone was, dat daar een idee achterzat waarin je kon vinden en Madness debuteerde wél op TwoTone, maar haakte snel af. Madness is - 'scuse me - eigenlijk vrij platte pretmuziek die m.n. in de UK omarmd werd door vaut volk. Madness heeft nooit openlijk afstand genomen van het ultrarechtse gedachtegoed. Dat heeft voor mij achteraf wel wat plezier vergald, al waren de optredens in de begintijd echt wel ok.

Bij Specials, Selecter en The Beat was dat nooit een vraag. Bad Manners stond wat dat betreft ook vrij sterk aan de verkeerde kant van de streep.

8 voor Dancing Queen. Erg fijn popnummer.

9 voor Ghost Town. Beetje donkergetint nummer met een reggaevibe, maar toch weer intens vrolijkmakend.

Toen ik ze op Pinkpop zag vorig jaar, zat ik de hele tijd op dit nummer te wachten. Maar blijkbaar spelen ze dit niet live. Grote teleurstelling was dat toen.

The Specials: Gaaf nummer met griezelige orgeltjes.

8

ABBA: Niks voor mij. Het zit inderdaad goed in elkaar, maar het doet niks met me.

4,5

Niet mijn favoriet van ABBA, maar wel aardig. Het is een beetje halfcatchy, maar wel meezingbaar.

6,5

ABBA is tof, maar dit vind ik altijd één van hun zwakste nummers...

5,5

ABBA - Dancing Queen:

Tijdloze popsong en terechte nummer-1 hit uit de long hot summer van 1976.
Het enigszins afwijkende ritme in dit nummer, de toetsenpartijtjes, de onvergetelijke melodie en de op hun best kwelende dametjes maakten dit nummer tot een evergreen.
Cijfer 9.

0011. Del Shannon - Runaway (1961)



Nummer 1 in UK (3 weken) en US (4 weken).

Dat orgelsolootje natuurlijk: ongeëvenaard.
Een nummer dat ook iets rauwer klonk dan menig college rocker uit die tijd.

Leuk rock 'n roll nummertje en heel vaak gehoord.

Cijfer: 6.5

Vreemd, net zo min als Ghost Town ska was, is Runaway rock 'n roll. Daar is het a. te laat voor en b. te lief. Het zit in de richting van de surf-'rock' van Jan & Dean en Beach Boys. Het is een all-time fave, die de relevantie van US popular music onderschrijft. Verveelt nog steeds niet ook na N+1 * horen.

8,25

Geweldige song, erg meeslepend en de wha-wha-hook. Dan maakt het niet uit welke tijd het is of hoe geproduceerd.

7,5

Het leuke aan dit topic is dat ik deze hits wel altijd ken maar nog niet altijd wist van wie ze zijn.

Aardig en vooral onvergetelijk nummertje weer, maar een beetje te lichte muziek voor mijn smaak.

6/10

Ook een mooie versie:

Bonnie Raitt - Runaway

Jeugdsentiment dit nummer. Hoorde het als kind vaak voorbij komen in Crime Story, de serie die Michael Mann maakte na Miami Vice en waarvan dit de theme song was. Heeft wel een tijdje geduurd voordat ik ontdekte dat het van oorsprong een nummer uit de 60's was.

Heb dit altijd een geweldig nummer met veel gevoel gevonden. Eigenlijk vind ik het intro en het eerste couplet nog het beste door de dramatische ondertoon, het nummer verliest wel iets van zijn spanning als het refrein eenmaal komt.
Cijfer: 9

Cijfer: 8

Dit is voor mij een echte evergreen, mijn vader had het singeltje (en nu heb ik het) en o wat heb ik het in mijn jeugd vaak gehoord, maar het verveelde mij nooit later toen ik zelf plaatjes ging draaien op mijn kamer heb ik deze ook vaak gedraaid, en nog steeds leg ik met enige regelmaat dit kleine zwarte schijfje nog op.

Het nummer heeft een erg sterk intro en dan de eerste paar regels ( As i walk along i wonder........) van Del met zijn aparte stem en de instrumentatie met piano en blazers en natuurlijk dat orgel......
Geweldig nummer.

10

Abba - Dancing Queen
8.25 een hele goede "foute" plaat.

Ik vraag me toch stilletjes af hoe lang het nog leuk gaat blijven.
Want ik verbaas me eerlijk gezegd over het voorlopige succes van dit topic.

Het valt op dat een aantal mensen die geregeld reageren niet al te gul zijn met de punten.
Die spelen vast niet mee omdat ze de muziek goed vinden, denk ik dan. Misschien komen ze
uit nieuwsgierigheid of om toch de juiste naam op dat hele bekende liedje te kleven ...

Het zijn allemaal redenen natuurlijk. En voor mijn part allemaal goede redenen.
Ik ben al heel mijn leven met hitparades bezig en heb geleerd om de grootste hits
met de nodige reserves te waarderen. Het gaat om de sprankeling, het suikergehalte.

Ik vergelijk hitparades met frisdrankautomaten.
Ieder zijn smaak (al is die in essentie steevast zoet) en ieder zijn kleur.
Sommigen houden van meer prik dan anderen, maar het moet vooral fris zijn.

Daarnaast bezit ik ook een wijnkelder waarin de betere albums rijpen.
Muziek die je na al die jaren weer eens kan ontkurken en die misschien zelfs
beter wordt na een tijdje rusten. Dat is een heel andere muziekbeleving natuurlijk.

Nog een vaststelling is dat persoonlijke herinneringen
je houding tegenover zo'n nummer 1 hit kleuren. We zijn milder voor de song
waar we positieve herinneringen aan bewaren. Muziek als soundtrack van je leven.

Ik denk dat in die laatste opmerking heel wat waarheid zit.
Sommige liedjes zijn gewoon goed omdat ze je vrolijk stemmen.
Af en toe kan een blik cola of een ice tea je een opkikker geven.

Snap ik niet zo goed. Er zijn(vaste) users die dit soort games gewoon leuk vinden, maar verschillende smaak en hitparadebeleving hebben. Waarschijnlijk kies jij nummers uit, waar anderen niet direct de 'charme' van inzien. Sowieso zit jij vaak aan de' popkant', waar niet iedereen direkt van onder de indruk is(denk ik).