0013. Dinah Shore - Buttons and Bows (1948)



Nummer 1 in US (10 weken).

Ik las een paar liedjes geleden iets over muziek voor bij de afwas.
Het is alsof je de fluitketel hoort mee tuiten in deze musical-achtige hit.

Tijdens de eerste helft van de jaren 40 stonden de big bands nog stevig in hun schoenen.
Na het einde van WO II mocht muziek weer wat sprankelen en bracht zo het zonnetje in huis.
Heel wat vocalisten die debuteerden in een big band (zoals Dinah Shore) gingen solo.

Ach, nu we er toch zijn.

Muzikaal andermaal duidelijk iets uit vervlogen tijden. Op een of andere manier spreekt de zangeres me wel aan, het is net niet dat überbrave. De vocale hulptroepen op het eind helpen dan weer niet echt mee, maar goed, een nummer is 65 jaar oud of niet...

Cijfer: 6,0

aardig

6.5

Dit liedje heb ik nog nooit gehoord en de naam Dinah Shore doet ook geen belletje rinkelen. Ik zou nog gaan denken dat ik wat de hitparade betreft in het verkeerde decennium geboren ben maar dit Buttons and Bows neigt toch ook wat teveel naar een kinderdeuntje.

4/10

Wel een beetje handjes-boven-de-dekens muziek. Maar ach, dat waren de jaren 50 natuurlijk ook. Ik vind het ook nog steeds geweldig om rond de kerst naar 'dreaming of a white christmas' te kijken.
Maar dan is het ook wel weer genoeg geweest.
Een 6.0

Het doet me inderdaad ook wat aan een kinderdeuntje denken.

Cijfer: 4

In gedachten zie ik Monty Python - I'm all yours in buttons and bows - een XXX-rated versie ervan maken; da's John Cleese en Eric Idle wel toevertrouwd. Liedje heeft een hoog 'nudge, nudge, wink-wink-gehalte.

6

Heb je deze al gehoord?

The Bryan Ferry Orchestra - The Jazz Age (2012)


kan je nog altijd je mening bijstellen....


Overigens zijn zowel Artie Shaw en Dinah Shore ruim voldoende.

Als ik deze nummer tijdens het autorijden zou horen op de radio zou ik niet naar een andere zender skippen en dan kom je bij mij op een voldoende.

Veel van de vorige nummers zouden het einde niet hebben gehaald, maar deze twee wel!

Ach lang niet slecht ofzo maar het is niet de muziek waar ik warm van wordt

Cijfer: 5.7

0014. The Temptations - My Girl (1965)



Nummer 1 in US (1week).

Smokey Robinson heeft heel wat Motown klassiekers op zijn naam.
En bij het eerste priemen van de lente vandaag, vond ik My Girl wel passen.

In de UK twee weken op 2 dankzij een rerelease in 1992.

Artie Shaw - Frenesi: aardig deuntje, wat natuurlijk heden ten dage gedateerd klinkt, maar je moet het in zijn tijd kunnen plaatsen. Dat gegeven geeft het ook meteen een hoop charme en nostalgische waarde mee. Zelf ben ik erg geïnteresseerd in de muziek van nog voor de rock & roll, dus ik vind het erg leuk om te horen. Het liedje zelf vind ik prima, maar niet denderend. Prima melodie, vrolijk, maar niet meer dan dat.
Cijfer: 6,6

Dinah Shore - Buttons and Bows: Iemand noemde het een kinderlijk deuntje. Kan ik inkomen, maar het klinkt wel erg sympathiek. Ik vind het een fijne zangeres, het liedje wat simpel, maar wel aanstekelijk. Heeft niet veel om het lijf, maar ik mag er graag naar luisteren.
CIjfer: 7

Temptations - My Girl: megaklassieker natuurlijk, zoals Smokey er inderdaad nog wel wat heeft geschreven. Toch heb ik er nooit heel veel mee gehad. Ik mag hier ook graag naar luisteren, maar meer is het voor mij, ondanks de status, nooit geweest. Al hoor ik wel dat het ontzettend goed is: die baslijn, die melodieën, die zang, haast perfectie. Wellicht zit het hem daar ook in. Cijfer: 7

Prachtige soul klassieker, een van de mooiste nummers van The Temptations

Cijfer: 9

Cijfer: 7,5

Het is niet hun beste (imo Papa Was a Rolling Stone, zeker met de choreografie die daarbij hoort) en het is niet de puurste soul - denk Stax, Okeh, Veejay of Atlantic; die waren veel minder gepolijst, soms ruwer. Klassiek Motown begin: altijd via de drum, veelal de snare; 'klassiek' zonder hoofdletter dat wel; "Papa was ..." verdient die K wel - dit is eigenlijk maar een beetje een slijmliedje.

7

Mooie zanglijnen, mooi gezongen, mooie muziek maar het mist een beetje een rauw randje.

cijfer:7

Lekker nummer, de versie van Otis Redding is wel beter.

7,5

The Temptations vind ik voor soulmuziek over het algemeen wat te weinig bezield klinken. Geldt ook voor dit nummer. Maar het is wel gewoon een beetje mooi en dus genietbaar voor mij.

6/10

Ik heb er nooit van gehouden, te zoetjes ofzo. In het hokje 'soul' vind ik dat er wel betere muziek is.

3.5

0013. Dinah Shore - Buttons and Bows (1948)
Simpel en frivool niets-aan-de-hand-liedje uit de oude doos, erg veel doet het mij niet (en je zult het begrijpelijk niet meer horen op de radio) maar het heeft beslist zijn charme.
Cijfer: 6

0014. The Temptations - My Girl (1965)
Ik heb dan weer een enorme zwak voor de 60's-soul waar dit nummer een voorbeeld van is. Die heerlijke close-harmoniezang in combinatie met effectieve baslijn, violen en blazers ... helaas wordt zoiets niet meer gebracht. Inderdaad wat zoet maar dan de zoetigheid van chocolade (en daar hou ik van).
Cijfer: 9,5

Ach is dat dit nummer. Toch ook wel een oude bekende (en volgens mij ook weer uit een reclamespot van weleer). Wel een gezellig deuntje.

6,5

0015. Tavares - Heaven Must Be Missing an Angel (1976)



Nummer 1 in BE (2 weken) en NL (2 weken).

Gek genoeg minder potten gebroken in de UK en de US.
Volbloed discosingle met gezwollen violen en glinsterende high-hats.

Moet ik nou weer iets over de Jiskefetversie zeggen, of krijgt die opmerking inmiddels ook een baard? Afijn, volbloed disco, volbloed fout... en toch ook wel weer vermakelijk.

6,0

Een nummer dat mij weinig doet. Niet zo slecht dus want veel hits irriteren mij.

5/10

Soul met een disco-tintje (neigt sterk naar Philly-soul) en dus wat gladder dan de jaren '60-soul (maar zeker niet gelikt). Maar de vocalen zijn uitstekend, het swingt als een trein en de melodie en tekst blijven ongetwijfeld hangen alsook de lange intro. Toch één van de beste hits van 1976.
Cijfer: 9

Dinah Shore: wat braaf, maar wel gezellig liedje. Heb er alleen niet echt een gevoel bij, dus een hoog cijfer zit er dan automatisch niet in. Cijfer: 6

The Temptation: geweldige soulklassieker, het perfecte popliedje ook bijna. Cijfer: 9,5

Tavares: hier vind ik dan weer niets aan. Muziek voor op het TROS-muziekfeest, dit zou ik nooit voor mijn plezier opzetten. Cijfer: 4

Ten tijde van het nummer kon ik het niet uitstaan (en die irritante synchroon-pasjes) maar later wel iets meer gaan waarderen.

Cijfer: 6

Dit zou toch ook zo uit een Tarantino film kunnen komen?
Heerlijke edel kitsch. Zouden vrouwen daar nou echt voor gevallen zijn??
Voor de muziek een 3. De act een 10

Dit is gewoon niet zo mijn ding, alhoewel ik ook leuke disconummers ken. Ik erger me eigenlijk aan precies hetzelfde als bij het vorige nummer. Die slijmerige liefdesliedjes zijn denk ik niet aan mij besteed. Dit nummer is alleen iets sneller.

4