The Cranberries... lastig verhaal, Zombie was destijds absoluut mijn favoriete single en een nummer dat ik helemaal grijs heb gedraaid. Maar nu doet het me helemaal niets meer. Laatst in een bui van jeugdsentiment No Need To Argue weer eens gedraaid en daar stond toch wel betere nummers op dan Zombie, maar een 6,5 kan ik er nog altijd wel aan kwijt.

Ook Snap heeft betere gemaakt, op het album uit 1994, maar Rhythm is a Dancer heb ik altijd wel leuk gevonden (al hoort het voor mij zeker niet tot de top van de eurohouse). Cijfer: 8

0018. Slade - Cuz I Luv You (1971)



Nummer 1 in UK (4 weken).

Glamrock met viool en vooral met zelf geschreven nummers.
Foute muziek eigenlijk, met fout gespelde titels en heel foute broeken.

Artistiek moet je niet veel zoeken in de glamrockbands die tijd maar ze hadden tenminste gevoel voor humor en namen zichzelf niet serieus waar Slade een goed voorbeeld van was. En dit heeft ook een sterke melodie die blijft hangen en Noddy Holder was een prima zanger.
Cijfer: 8

houd deels wel van glam, maar deze niet echt:

Cijfer: 5

niet aan mij besteed

5

Ik hou van de grapjeskant van de muziek, maar dit nummer is wel erg zwak. Stamp, stamp, stamp.

5

Ik heb wel een zwak voor Glam rock al is Slade niet mij favoriet.

Wel een tof nummer

Cijfer: 8

Slade vind ik juist wel leuk, Noddy is idd ook een sterke zanger. Niet al te veel pretenties en dat is ook wel eens fijn om te horen. Dit betreffende nummer is niet de sterkste uit de catalogus maar ook zeker niet de zwakste.

Cijfer 7,5

In bovenstaande tekst van Vigil kan ik me aardig vinden (en dat maakte me knap schizofreen op het moment van schrijven ). Alleen lopen in kleding van de lommerd of Leger des Heils en dan het label glamrock op geplakt krijgen gaat mij wel heel ver. The Sweet liep nog tenminste in satijn. Glamrock denk ik écht aan Bowie, Mick Ronson, Mott the Hoople, Roxy, T-Rex - maar goed die discussie is al zo oud...

En die schrijfwijze - zie ook Kum feel the Noize - is ahw een fonetische van hun dialect/accent. Hoorde laatst op Duitsland - die zenden dat soort revival-concerten uit - een stukje Slade live anno nu; 't zag er niet uit - een stel aftandse kroegtijgers - maar Noddy Holder had nog niet veel zijn stemkracht verloren.

6,5

Ben er natuurlijk mee opgegroeid met deze glamrock, die natuurlijk in het geval van Slade gewoon hardrock is. Klonk wel altijd lekker op onze transistor-radiootjes.
Maar ik weet toch zeker dat ik Dave en Noddy ook in mooie zilveren pakjes heb zien optreden in Avro's Toppop. En natuurlijk inclusief plateauzolen van minstens 20 cm hoog .
Met deze tweede hit voor Slade (in Nederland nummer 3 in januari 1972), begon eigenlijk hun grote succes wat overigens maar een jaar of 4 zou duren.
Coz' I Luv You (wel leuk, die viool) is dan ook nog lang niet hun beste, maar zingt toch wel erg lekker mee. En Noddy was (is?) een echte brulboei .
Cijfer 7.

Merry Xmas Everybody vind ik nog een leuk nummer (FYI: in Engeland ook een nummer 1-hit), maar dit nummer kabbelt 3 minuten wat voort zonder enige vorm van interesse bij mij op te wekken.
Glamrock is dan ook meestal niet mijn kopje thee.

Verder nog Snap!
Minder opzwepende pompmuziek met iets meer harmonie en vooral door dat eerste niet meer dan een wel aardig nummer dat je eens in de zoveel tijd doet opveren, om na een minuut alweer de conclusie te trekken dat het nummer te eentonig en gedateerd klinkt.
Bij dergelijke muziek bekruipt mij toch altijd een "waarschijnlijk had ik er bij moeten zijn"-gevoel.

Die zilveren pakjes en plateauzolen - een duidelijk voorbeeld van'"al draagt een aap ... " - was pas toen ze in Engeland het al goed deden en Noddy vaker zijn ruitjesjas uit het pandjehuis kon uitdoen.

Debuut Get down an Get with It lag mij beter iig.

Noddy 2012 live
aardigheidje

Beetje eentonig nummer. Stamp, stamp, stamp, inderdaad. De viool en zang zijn wel aardig.

Cijfer: 6

0019. Duran Duran - The Reflex (1984)



Nummer 1 in BE (4 weken), NL (6 weken), UK (4 weken) en US (2 weken).

Dé hit met dé clip van 1984.

Men sprak van de tweede Britse invasie. 20 jaar na The Beatles en The Stones
stonden er meer Britse groepen in de Amerikaanse top 10 dan Amerikaanse.

Ja, dat is beter (alhoewel, wat een kapsel op 0:50). Eén van mijn eerste muzikale herinneringen. Op de basisschool hadden we een playbackshow waarbij wat jongens uit de bovenbouw dit playbackten. Heb Duran Duran altijd leuk gevonden en dit is ook een heerlijk nummer, al hebben ze betere.

Waarom was dit trouwens dé clip van het jaar? Het is toch een liveclip zoals vele anderen? Of was dit in die tijd nog iets nieuws?

Cijfer: 9

Het was dé clip van het jaar omdat er veel over gesproken werd op de schoolbanken.

Duran Duran speelt deze studioversie natuurlijk niet echt live, ze doen vooral alsof.
Ook het publiek doet alsof. Het moment waarop de watergolf uit de videomuur komt
en de toeschouwers nat maakt bijvoorbeeld. Dat leverde heel wat discussiestof op.

Was het echt, een special effect of gewoon een opgezette truc?

De pseudo live clip had voor ons als tieners ook een behoorlijke coolness.
We namen die kapsels er probleemloos bij. Met onze tennisraket speelden we de clip na.
Want zo wilde je in het stoutste van je tienerdromen wel zijn natuurlijk: Duran Duran!

Slade: niet zo bijzonder, ik hoor er ook niet echt een nummer 1-hit in. Ik zie de mensen in de clip ook heel erg dansen terwijl ik hem zelf niet zo dansbaar vind. Beetje ene oor in andere oor uit-liedje eigenlijk. Cijfer: 5

Duran Duran: al heb ik niks met ze, de band heeft nog wel wat aardige tot zelfs goede dingen (Save a Prayer) gemaakt maar dit vind ik werkelijk een afschuwelijk nummer. Het staat me op een of andere manier ontzettend tegen en als LeBon dan ook nog eens heel zeikerig whyyhyyyhyyyhyy begint te zingen, dan gaat de radio altijd uit of op een andere zender. Ik vind het gewoon niet op een fijne manier geproduceerd, als het ware. Cijfer: 3

Snap 3/10

Slade 4/10

Duran Duran 3/10

Bij ons liepen destijds wavies, new romantics en nog 1,5 punker 0f zo in het centrum'smiddags en er waren wat jongens die erbij liepen als S le Bon en cs. (ze waren een jaar of 17/18 denk ik) en die hadden een radio bij zich, waarop ze cassertebandjes vol met Duran Duran e.d. hadden. The Reflex stond denk ik wel om de 4 nummers er op (ook veel New Moon On Monday)......ik ben er wat dat betreft wel klaar mee, maar toch denk ik door dat nummer vaak aan de zomer van '84 (het stond overigens wat eerder op nummer één volgens mij)

Cijfer: 6

Sterk nummer van Duran, het is misschien wat zeikerig gezongen maar ik vind het leuk

Cijfer: 8.4

Een van de grootste hits van de band maar lang niet het beste nummer van deze verder leuke band.

Cijfer: 7,0

Eerdere video's van Duran Duran (oa Girls on Film) vind ik veel meer de moeite waard, om de doodeenvoudige reden dat die de naam van de band als multimedia act vestigde - visuals waren vanaf het begin af aan zeer belangrijk voor Duran Duran (niets voor niets een naam met SF-achtergrond). Vergeleken bij de visual effects in Avatar en 2012 zijn die in deze clip op zijn zachtst gezegd nogal flauw - maar goed: 1984.

Mijn hart ging daarentegen sneller kloppen na ruim 30 seconden toen Nick Rhodes met zijn kit in beeld kwam: een Roland (Jupiter8 - what else voor die tijd), maar vooral: de Fairlight CMI - daaruit komt dat geluid van de steeldrum, heftig gemanipuleerd en gemixt (ik meen) met een sample van een xylofoon (we hebben er destijds heel lang naar geluisterd - ik had de lp en een maat had alle 12"s). Dit album was - imo - destijds de laatste goede worp van de band en dan tel ik de laatste (bewust?) niet mee.

Dit nummer krijgt van mij een 8.

Hitpadepop heeft vrijwel altijd een zekere kitschgehalte en zo ook dit nummer. Maar het is erg amusant en aanstekelijk en ook slim in elkaar gestoken met veel vaart (veel beter gemixt dan de albumversie).
Cijfer: 8,5

Prefereer de periode voor The Reflex. Girls on Film en Rio zijn voor mij de uitschieters.
Alhoewel ik New Moon on Monday wel een gaaf nummer vind. The Reflex zelf iets te kitscherig maar paste wel in die tijd. Mijn broertje had de maxi-single ervan en dat heb ik geweten.

Cijfer: 5.5

Wie net zoals ik redelijk vaak naar Radio Veronica (ge)luistert (heeft) ontkomt niet aan dit nummer. Een opzwepend en aanstekelijk dat op den duur inderdaad wel wat gaat vervelen. Niettemin is dit, indien in beperkte mate toegediend, meer dan goed.

Ik heb ook geen voorkeur voor een periode, latere singles als Notorious en Ordinary World kunnen wmb makkelijk meegaan met de meer MuMe-fähige nummers als Save a Prayer en Girls On Film.

Hm, altijd een vervelend nummer gevonden. Ik heb al niet veel met Duran Duran en dit is ook nog hun minste single (voor zover ik die ken...).

4,5

Duran Duran - The Reflex: redelijk nummer, niet zo barslecht en über Eighties als Notorious, maar ook zeker niet zo goed als Save a Prayer en Girls on Film. 6

Duran Duran - zo heerlijk jaren 80. Besides gewoon erg goeie muzikanten. Reflex: een 8

Slade moet ik even beluisteren. Wat de andere drie betreft:

0016. The Cranberries - Zombie (1994)

Atypisch rocknummer van een - vooral - balladband, tot daar dan toch althans. Op een of andere manier toch geloofwaardig, zeker ook in muzikale zin.

8,0

0017. Snap! - Rhythm Is a Dancer (1992)

Iconische eurodance. Nog nét van voor mijn tijd, anders was het cijfer wellicht nog wat hoger uitgevallen.

7,0

0019. Duran Duran - The Reflex (1984)

Ik denk wel het eerste Duran Duran-nummer dat ik leerde kennen, via een Top 100 Allertijden cd of zoiets. Catchy ende leuk. Albumversie is overigens minder.

7,0

0020. Peter & Zijn Rockets - Kom van Dat Dak Af (1960)



Nummer 1 in BE & NL (toen er nog niet met wekelijkse lijsten gewerkt werd).

Ik heb voor de eerste 20 nummer 1 hits bewust alle hoeken en kanten opgezocht
van wat je hier de volgende 980 songs (als het echt zo ver gaat komen) mag verwachten.
Een Nederlandstalige nummer 1 ontbrak dus nog. Bij deze werd aan de plicht voldaan.

Oerkreet van de Nederlandstalige rockmuziek door een man
wiens verdienste voor de nederpop in geen enkele eenheid valt uit te drukken.