menu

Mijn Updates +
Muziek / Toplijsten en favorieten / De top 100 van...

zoeken in:
avatar van luigifort
geplaatst:
Waterboys
Keb weinig met Queen, maar als ik er 1 zou opzetten is t deze...

avatar van catchup
geplaatst:
Loudon Wainwright III kom je hier veel te weinig tegen

avatar van motel matches
geplaatst:
77. Nada Surf - Blizzard of '77 (2002)

Wederom een nummer dat de 3 minuten niet haalt, sterker nog, het tikt maar net de 2 minuten aan. Maar soms is dat ook gewoon genoeg. Een mooie melodieus nummers over o.a. het extreme winterweer van 1977 in het oosten van de VS. Die blizzard is zo berucht dat het een eigen wikipedia-pagina heeft. Zeg maar, zoals onze winter van 1963 maar dan 100 keer heftiger (zoals alles in de VS). Nada Surf is natuurlijk vooral bekend van hun novelty song Popular. Toen heb ik ze nog wel eens op een festival gezien, maar na dat succes waren ze volledig van mijn radar verdwenen. Een typische eendagsvlieg dacht ik (zeg maar in de categorie Macy’s Playgrond, The Verve Pipe etc). Maar het bleek dat ze daarna een paar schitterende powerpop platen hebben gemaakt. Ze treden ook nog best vaak op in Nederland en elke keer ben ik van plan te gaan, maar er komt altijd iets tussen. Leuk detail, het nummer is geschreven in een badkamer in Amsterdam.

Er komt later trouwens een nog korter nummer.

76. The Stone Roses – Made of Stone (1989)

De nadeel van een geweldige debuutplaat is dat het wel heel moeilijk wordt om die te overtreffen. Geen enkele band heeft daar zoveel moeite mee gehad als de Stone Roses. De tweede plaat was een zware bevalling en viel uiteindelijk tegen. In mijn herinnering zat er ongelofelijk veel tijd tussen hun eerste en tweede plaat, maar ik zie nu dat het maar 5 jaar was. Dat is tegenwoordig helemaal niet meer zo lang. Tussen de laatste en voorlaatste plaat van Vampire Weekend zit 6 jaar en voor mijn gevoel was die nog maar kort geleden verschenen. Tja, de tijd gaat sneller als je ouder wordt. Maar om terug te komen op The Stone Roses, als je zo’n debuutplaat aflevert, dan is alles wat je daarna doet alleen maar mooi meegenomen. Er staan zo veel goede nummers op die plaat maar deze springt er voor mij net boven uit vanwege dat heerlijke euforische refrein.

75. Slobberbone - Lumberlung (2000)

Fijn als je aan de bandnaam al kunt horen wat voor muziek ze maken. In het geval van Slobberbone is dat lekker rafelig klinkende (country) rock in het zelfde straatje als The Drive-By Truckers. Zo’n 20 jaar geleden hadden ze veel succes in het Nederlandse clubcircuit en volgens mij waren wij ook het enige land waar ze enig succes hadden. Stephen King was ook een grote fan maar daar vul je geen zalen mee. Voor Slobberband geldt ook de algemene regel ’hoe ruiger de band, des te fijner de ballads. Ik weet nog steeds niet wat een Lumberlung is. Ik denk een aandoening die je oploopt bij het houthakken of zoiets. Maakt ook niet uit. De tekst is beeldend genoeg. Een man ligt ziek op bed ergens in een eenzame hut midden in een bos. Hij wordt verzorgd door z’n vriendin maar hij merkt al dat ze daar zo langzamerhand wel genoeg van heeft en dat ze niet lang meer zal blijven.

And she brings me water and it always tastes so good
She brings me flowers from the woods
Stays here in this house with me when I know she'd rather leave
Stays with me as I sleep
And she helps me nurse my lumberlung
But it's no longer fun
For her

avatar van luigifort
geplaatst:
Qua lezen een heerlijke top 100 alleen al

avatar van vigil
geplaatst:
Nadasurf

Erg onderschatte band!

avatar van motel matches
geplaatst:
74. Geneva - Tranquillizer (1997)

Geneva is een band die een tijdje meedraaide in de subtop van de Britpop (meer aan de kant van Suede dan aan die van Oasis), maar nooit echt groot doorbrak. Toch hebben ze 2 nummers die ik bij de top van de Britpop vind horen. Heerlijke meeslepende nummer waarin het goed zwelgen is. Je moet tegen de hoge stem van de zanger kunnen in het refrein (zit bij mij net aan de goede kant van de pijngrens) maar dan is het ook meteen geweldig. Het andere nummer is trouwens No One Speaks, het was moeilijk kiezen.

73. Noordkaap - Druk in Leuven (1994)

Niets zo moeilijk als het schrijven van een Nederlandstalige rocksong. Hoe zorg je ervoor dat de tekst niet te onnozel dan wel onbegrijpelijk is, maar juist de muziek versterkt? Stijn Meuris van Noordkaap/Monza kan dat wat mij betreft het beste. In Druk in Leuven beschrijft hij perfect hoe de stad zindert van opwinding

het is weer druk in Leuven
duizend fietsen gestald
de meisjes, jongens, ze keuren
de borsten bol en de vuisten gebald


en hoe hij daar als buitenstaander niet deel aan kan nemen:

ik ben op zoek naar liefde
ik ben op zoek als verliezer
de dood in haar armen
naar ocharme, ocharme...


Vooral hoe hij die laatste zinnen uitschreeuwt en daarna het gefrustreerde ocharme, orcharme… prachtig.

72. Dire Straits - Lady Writer (1979)

Weer een staaltje jeugdsentiment. Dit keer zit ik begin jaren 80 op de achterbank op weg naar Frankrijk en een cassette met de eerste 2 platen van Dire Straits staat op. Het is misschien vloeken in de MuMe-kerk maar wat klinkt dat gitaarspel van Mark Knopfler toch sprankelend en wat zingt hij de regel Then I recall my fall from..... grace toch heerlijk. Later werd het allemaal minder, maar als dit nummer op de radio wordt gedraaid, gaat hij zeker niet uit, sterker nog, ik zet hem harder.

avatar van johan de witt
geplaatst:
Tranquillizer
Beste nummer tot nu toe.
Zeker in mijn Britpop top-10.

O nee wacht, Made of Stone is de beste tot nu toe.
Dan Geneva, Marion en Saint Etienne.

avatar van Johnny Marr
geplaatst:
johan de witt schreef:

O nee wacht, Made of Stone is de beste tot nu toe.
Dan Geneva, Marion en Saint Etienne.

Niet Lady Writer? luigifort zeg er wat van.

avatar van luigifort
geplaatst:
Nou, da's niet zo mijn ding Dire Straits. Veel vind ik vreselijk, soms vind ik het nog wel "aardig" om een paar songs van te horen, maar dan meer de latere. Als ik al een fave van ze heb dan is het You and Your Friend. Maar dit is zeker een diverse lijst kun je wel zeggen

avatar van johan de witt
geplaatst:
Geef mij maar You and Your Sister

Mijn fave van DS is Skateaway.

avatar van luigifort
geplaatst:
Dat is aardig, maar mn zus kan een krengetje zijn hoor

avatar van johan de witt
geplaatst:
Don’t you worry they can't hear

avatar van luigifort
geplaatst:
johan de witt schreef:
Mijn fave van DS is Skateaway.


Skateaway far van hun muziek vandaan?

avatar van vigil
geplaatst:
Noordkaap is natuurlijk prachtig, ze hebben nog wel mooiere is mijn mening. Meurs is en blijft mijn favoriete NL-talige tekstschrijver.

DS, ze hebben zeker erg mooie nummers, deze vind ik wat saai.

avatar van johan de witt
geplaatst:
luigifort schreef:
(quote)


Skateaway far van hun muziek vandaan?

Oh, I wish I had a river I could skate away on

avatar van luigifort
geplaatst:
johan de witt schreef:
(quote)

Oh, I wish I had a river I could skate away on


Top 100 materiaal

avatar van chevy93
geplaatst:
motel matches schreef:
Het is misschien vloeken in de MuMe-kerk maar wat klinkt dat gitaarspel van Mark Knopfler toch sprankelend
Dat is geen vloeken hoor, dat heet gewoon een goed gehoor.

avatar van motel matches
71. Tom Waits – Strange Weather (1988)

125 gulden kostte een kaartje, maar ja, het ging wel om Tom Waits. Dus toch maar gegaan en geen spijt van gehad, maar ik wist wel zeker dat er nooit een duurder concert zou komen (het was 1999). Tegenwoordig moet je 170 euro betalen om 4 Koreaanse meisjes te zien die in totaal 9 nummers hebben gemaakt. The Times They Are a-Changin' zong Bob Dylan al met vooruitziende blijk. Terug naar Tom. Dit nummer ken ik van zijn geweldige live-plaat Big Time en het staat ook alleen op die plaat. Ik zie net dat hij het geschreven heeft voor het gelijknamige album van Marianne Faithfull. Kijk, zo leer je nog eens wat. Ik vond het al vreemd dat zo’n goed nummer niet op een van zijn studio-albums stond. De live-uitvoering van Tom bevalt mij wel veel beter dan die van Marianne, die vind ik maar saai. Hij speelde het nummer gelukkig ook in 1999.

70. The Eastern Dark - Over Now (1986)

Tragisch geval 1: Net nadat ze hun eerste EP hadden opgenomen, kreeg deze Australische band op weg naar een optreden een auto-ongeluk waarbij de zanger om het leven kwam en de andere bandleden gewond raakten. De EP werd postuum uitgebracht en daarop staat dit geweldige nummer met de achteraf gezien wel erg wrange titel. Ik heb het nummer zelf pas een paar jaar geleden ontdekt toen ik het in een oude song van het jaar-lijst van de VPRO tegenkwam en sindsdien heb ik het vaak gedraaid. Mijn nominatie voor de MuMe 2000 bleek te hoog gegrepen voor dit nummer, maar mijn lijst haalt hij wel met glans.

69. Gin Blossoms - Hey Jealousy (1993)

Tragisch geval 2: Een week nadat Doug Hopkins in America een gouden plaat kreeg voor dit door hem geschreven nummer pleegde hij zelfmoord. Hij leed aan depressies en had een drankprobleem en was daardoor ook al uit de band gezet. Aan de ene kant is dit een heerlijke jangelende rocksong die er om schreeuwt luid te worden meegezongen terwijl je met open ramen in je Cadillac over de highway rijdt (ik schuw vandaag geen enkel cliché), maar het heeft ook een melancholieke ondertoon die het extra gewicht geeft. Ik word er zowel vrolijk als triest van en dan moet het wel een goed nummer zijn.

avatar van Poek
Hey Jealousy was ik half vergeten, maar echt een mooi janglenummer! En melancholisch inderdaad. Tragisch dat iemand die zoiets moois kan maken het niet lukte op een andere manier zijn problemen op te lossen.

The Eastern Dark kende ik niet, maar klinkt best goed. Het doet me ergens aan denken: ik weet alleen niet waaraan

avatar van motel matches
68. Fink - Shakespeare (2014)

De afgelopen 10 jaar zijn we overspoeld door singer-songwriters. Vaak heten ze Gavin, James of Tom en ik haal ze dan ook allemaal door elkaar. Meerdere malen heb ik gepleit voor een quotum maar dat schijnt moeilijk te liggen (iets met vrijheid van expressie). Hoe dan ook, het valt niet mee om je in de massa te onderscheiden. Fink lukt dat echter prima. Het duurt vaak even voordat de nummers je pakken, maar dan laten ze ook niet meer los. Er broeit altijd iets onder het oppervlak en je hebt het gevoel dan het elk moment kan ontbranden. Spannende muziek kortom. Dit nummer bouwt zich langzaam op en ontbrandt pas na 5 minuten.

And yet I Learn Nothing

67. Aimee Mann - Stupid Thing (1993)

Soms weet ik nog precies wanneer een artiest mijn leven binnenkwam, Bij Aimee was dat bij een uitzending van Jools Holland waarschijnlijk in 1993 (bestaat dat programma al zolang?). Bij de aankondiging vertelde Jools dat Elvis Costello een groot fan was, dus mijn belangstelling was meteen gewekt. En het viel niet tegen wat ik hoorde en toen ik meteen daarna haar debuutplaat kocht, bleek die vol te staan met geweldige nummers. Een aantal jaren later brak ze terecht door met de soundtrack van Magnolia maar haar eerste plaat is mij toch het meest dierbaar. Ook vanwege dit prachtige nummer. Jammer genoeg staat de plaat niet op spotify.

avatar van johan de witt
The Eastern Dark, leuk!
Hun beste vind ik Johnny and Dee Dee.

avatar van herman
Mooie lijst tot nu toe!

Ik heb het album van Marion geloof ik dubbel, dus als je die nog op CD wilt kan ik hem wel eens meenemen naar een quiz. Leuk iig om ze eens tegen te komen, net als Geneva. Voor mij is Temporary Wings hun beste nummer, maar dat was lang ook de enige die ik kende (via een verzamelaar).

Nada Surf live was trouwens best leuk, maar hoor toch liever de platen. En The The zag ik in 2000 in de Melkweg. Ik kende toen alleen Dusk. Weet eigenlijk alleen nog dat het concert heel laat begon en het publiek fluitte en joelde, optreden zelf was verder niet echt memorabel. Ik had niet het idee dat Matt Johnson zo groot op het podium stond...

Verder mooie early 90s met een geweldig Aimee Mann-nummer en Gin Blossoms, waarvan ik dat tragische verhaal niet kende.

avatar van motel matches
66. Fred Eaglesmith – Carmelita

Gevalletje ruwe bolster blanke pit, deze Canadees met Friese roots. Ik heb een zwak voor dit soort melancholische nummers. Bijna 20 jaar geleden zag ik hem voor het eerste live in de kleine zaal van 013. Ik kende vooraf vrijwel geen nummers van hem, maar ik weet nog dat ik zwaar onder de indruk was. Het ene na het andere geweldige nummer kwam voorbij en hij was tussendoor ook nog erg onderhoudend. Dit nummer is gecoverd door the Cowboy Junkies en dat meldt hij er altijd trots bij

65. Bright Eyes - Lua (2005)

Conan Oberts is de artiest die ik de afgelopen jaren het vaakst live heb gezien. En dat is een klein wonder gezien het eerste concert. Bright Eyes had toen net gelijktijdig 2 platen uitgebracht, het schitterende I'm Wide Awake, It's Morning en het veel mindere Digital Ash in a Digital Urn. Heel Paradiso zat te wachten op nummers van die eerste plaat, maar Conor koos voor de tweede plaat. Pas op het einde speelde hij een prachtige versie van First Day of My Life, maar daardoor realiseerde iedereen zich juist hoe het concert ook had kunnen zijn. Daarna gaf ik hem nog een kans en dat concert (Cassadaga tour) was fantastisch en alle concerten daarna ook. De laatste keren dat ik hem live zag was kort na de verkiezing van Trump en een half jaar daarna. Conor is erg politiek betrokken en dat gaf de concerten extra lading. In eerste instantie was er enerzijds de schok maar toch ook de hoop dat het wel goed zou komen en de tweede keer was het vooral wanhoop en woede dat dit niet het geval was en dat het juist nog veel erger was dan verwacht. Dat leidde tijdens het concert tot een erg emotionele en daardoor indrukwekkende scheldkanonnade richting Trump. Mijn favoriete nummer is Lua dat hij gelukkig ook bijna altijd speelt. De mooiste uitvoering die ik zag was samen met First Aid Kitt op het Haldern Pop festival op een zwoele zomeravond.

64. Wire - I Should Have Known Better (1979)

Wire is een band die ik vroeger alleen maar van papier kende (en dan komt muziek meestal toch minder tot z’n recht). In muziektijdschriften en de krant werd er regelmatig aan de band gerefereerd, maar ik hoor het nooit op de radio. Dus uiteindelijk toch maar een CD gekocht (154 uiteraard) en vol verwachting drukte ik op PLAY. Dit nummer begon te spelen en na 30 seconden wist ik dat ik een nieuwe liefde had. De nummers die daarna kwamen waren ook allemaal geweldig en 154 cirkelt al jaren rond mijn top 10 favoriete platen.

avatar van motel matches
63. The Beatles - A Day in the Life (1967)

Tja, wat moet je hier nog over zeggen. Ik ben opgegroeid met The Beatles en dit vind ik toch wel hun hoogtepunt. Het is misschien wat fragmentarisch opgebouwd maar elke stuk is prachtig dus dan geeft het niets. Ongelofelijk dat ze in 4 jaar van Love Me Do tot dit kwamen en onderweg ook nog tientallen klassiekers schreven. Dan ga je toch denken wat heb ik de laatste 4 jaar eigenlijk uitgevoerd?

62. Quiet Hollers - Mont Blanc (2015)

Een paar jaar geleden stond er een stuk van 2 pagina’s in de krant dat eigenlijk alleen maar ging over wat voor geweldig nummer dit was. Als iemand zo enthousiast is over een nummer dan kan het alleen maar tegenvallen. Maar ja, je gaat toch luisteren en verrek de man had groot gelijk. Wat een nummer. Fascinerende tekst over (ik denk) het begin van de derde wereldoorlog (of een andere catastrofe) en het besef dat alles waar je je ooit druk over maakte en de plannen die je had er niet meer toe doen. Nummer lijkt me uitermate geschikt om een NETFLIX serie om heen te bouwen. Krijgt de band ook eindelijk z’n verdiende doorbraak. Het nummer dat ik de afgelopen jaren het meest heb gedraaid.

61. U2 -Running to Stand Still (1987)

Mijn eerste LP was The Joshua Tree. Ik kreeg hem cadeau van mijn vader die denk ik vond dat het tijd werd dat ik mijn zakgeld niet meer alleen aan Lego ging uitgeven. Nou, dat heeft hij geweten. In de twintig jaar die volgden ging vrijwel al mijn geld op aan muziek. De eerste jaren bestond mijn heilige muzikale vijfeenheid wat het LP’s kopen betreft uit U2, Simple Minds, Toto, de Nits en Foreigner (in die volgorde). Alleen de Nits en U2 hebben mijn top 100 gehaald. Dit was eigenlijk vanaf het begin mijn favoriete nummer van The Joshua Tree. Nu vooral jeugdsentiment, want ik draai nog U2 zelden en dan eigenlijk ook alleen maar Achtung Baby.

avatar van luigifort
Ik had als tiener een heilige 4 eenheid. U2, INXS, Depeche Mode en Simple Minds, dat werden er later 5 met Duran Duran en pas eind tiener/begin 20s ben ik echt serieuze muziek gaan leren kennen

Gast
geplaatst: vandaag om 19:14 uur

geplaatst: vandaag om 19:14 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.