O hey kijk.

Paradise Circus
West Coast
JM
Retrograde
Push the Sky Away

30. Perfume Genius - Queen

Jaar: 2014
Genre: geluidenpop

Alweer een artiest waar ik in eerste instantie helemaal niet zo op aansla. De voordracht van de man doet het voor mij doorgaans niet zo, maar dit nummer is instrumentaal nogal onweerstaanbaar. Overweldigend melodietje, en dan die heerlijke noisy scheurstukjes...

29. PJ Harvey - The Glorious Land

Jaar: 2011
Genre: trompetjesrock

PJ Harvey vond ik vroeger altijd een beetje eng. Zo bleek en mager als ze op MTV kwam. Dan had ik toch liever een poster met Britney Spears. Maar uiteindelijk wint PJ natuurlijk.

28. Fresku - Maskerade

Jaar: 2012
Genre: emoties enzo

Zoals ik iets lager bij Nos Baranka al zei: Fresku is een held. En dit is volgens mij het enige nummer waar ik ooit bij gehuild heb. Dat luchtte op.

27. Arcade Fire - Reflektor

Jaar: 2013
Genre: Bowie 2013

Zeldzaam passend dat David Bowie hier meedoet, want het is precies het nummer dat Bowie in 2013 gemaakt zou hebben als hij nog werkelijk in zijn hoogtijdagen zou zitten. Dit moet over 30 jaar welhaast een van de absolute klassiekers van de jaren '10 zijn.

26. The Deep Dark Woods - Never Prove False

Jaar: 2011
Genre: wintermusik

Heerlijk Americanabandje voor bij het haardvuur. Niet te moeilijk, mooi, midtempo, melodieus en met een vleugje countrysmartlap. En nu ga ik een warme chocolademelk met slagroom halen.

25. Daft Punk - Instant Crush

Jaar: 2013
Genre: Alan Parsons 2013

Misschien een wat gewaagdere stelling dan bij Bowie. Maar als Alan Parsons nu nog jong was, dan zou hij ongeveer zo geklonken hebben. Dezelfde té perfecte en gelikte productie, dezelfde voorliefde voor gastartiesten. En dit heeft ergens nog wat weg van Don't Answer Me ook.

24. Dexys - Free

Jaar: 2012
Genre: Dexys Midnight Runners 2012

Zelden zo verbaasd geweest over de kwaliteit van een optreden als toen Dexys hun plotselinge comeback uit 2012 integraal uit kwamen voeren. Fantastische show van een band die nog niks aan kwaliteit heeft ingeboet. Free is een typisch Dexys nummer met een even pompeus als melodieus blue eyed soulorkest. Jammer toch dat dit gezelschap veel te vaak wordt gereduceerd tot dat ene onvermijdelijke nummer.

23. The Roots - Lighthouse

Jaar: 2011
Genre: met je rugzak op de Brandaris

Fijne plaat is dat toch, Undun. van The Roots. Passievol, muzikaal en tevens lekker compact. Bij het refreintje voel ik me gelukzalig en dan wil ik op vakantie naar een plek met een mooie vuurtoren.

22. Liars - Mess on a Mission

Jaar: 2014
Genre: synthpop zonder pop

Ik quote mezelf hier maar gewoon, want dit schreef ik vorig jaar: "Ik moet bekennen dat ik nooit zo veel op had met Liars. De experimentele klanken van Drum's Not Dead klonken soms wel spannend, maar waren me toch iets te abstract om echt te boeien. Daarna ben ik de band eigenlijk uit het oog verloren, tot ik het toch weer eens probeerde met hun nieuwe plaat Mess. En dat is voor mij wel een schot in de roos. De eerste helft bestaat uit vrij dansbare synthpunk, daarna gaat het tempo wat omlaag, maar ook daar kom ik zeker bij een toenemend aantal luisterbeurten behoorlijk in de groove. De single Mess on a Mission knalt er lekker in met de slagzin 'facts are facts and fiction's fiction'. Zo'n stukje dat de hele dag door je hoofd blijft spoken. Het daaropvolgende schreeuwrefreintje is vervolgens precies de onverwachte wending waar je op hoopt. Beste muziek van 2014 tot nu toe!"

21. Giles Corey - No One Is Ever Going to Want Me

Jaar: 2011
Genre: naargeestigheid

Tijd voor iets minder luchtigs, namelijk ruim acht minuten pure depressie. Mooi en lelijk tegelijk. Tot het dreigende onheil in de laatste anderhalve minuut in een prachtige climax culmineert.

Zware kost ja, die laatste. Wel het beste nummer van het album

Maskerade

20. Waka Flocka Flame - Hard in da Paint

Jaar: 2010
Genre: schietgeluidjes

Absolute moderne klassieker. Ik ging ooit naar een optreden van Waka Flocka Flame. Vooral om dit nummer te horen, want meer is niet nodig. Hij was onder invloed. Het was kut. Toen kwamen er allemaal mensen op het podium staan en greep de beveiliging in. Het meest vermakelijke was nog dat er iemand echt heel teleurgesteld was. Die had er blijkbaar erg veel van verwacht. Dat is op zijn zachtst gezecht naïef, natuurlijk.

19. Trust - Rescue, Mister

Jaar: 2014
Genre: synth-overdaad

Zo'n band die soms langs je heen gaat, maar die er ook altijd van die nummers bij heeft zitten die verslavend zijn. Zoals hier. Extatische synthesizers en een perfecte afwisseling van mannelijke en vrouwelijke vocalen. Heerlijk plaatje voor op de dansvloer.

18. Kendrick Lamar - Backseat Freestyle

Jaar: 2012
Genre: hiphop met industrialbeat

Kendrick is voor mij samen met Big K.R.I.T. toch wel dé rapper van de laatste vijf jaar. Good Kid, m.A.A.d. City is voor mij een van de beste hiphopalbums. En zijn optreden op Primavera Sound van vorig jaar was om meerdere redenen speciaal, maar bovenal ook erg goed en feestelijk. Opvallend - uit de categorie wist-je-datjes - is trouwens is dat Kendrick hier de enorme lengte van zijn geslacht bezingt, maar dat hij zelf maar 1.67 meet.

17. MØ ft. Diplo - XXX 88

Jaar: 2013
Genre: synth-R&B-meisjes

Volgende maand treedt zij op in de Melkweg. Dat is wel zoiets waar ik eigenlijk niet heen durf omdat ik me dan waarschijnlijk ineens heel oud en ongepast aanwezig voel. MØ is vooral muziek voor keurige meisjes, maar ik vind haar plaat echt ver boven die van de meeste soortgelijke zangeresjes uitsteken. Nummers die Diplo met een zangeres maakt zijn toch al niet te versmaden, want dit is niet eens de hoogst genoteerde.

16. Big K.R.I.T. - See Me on Top

Jaar: 2010
Genre: beuk- en springhiphop

Daar is Big K.R.I.T. weer, ditmaal met een van zijn meest lompe en harde tracks. Als ik ook zo fantastisch en charismatisch zou kunnen rappen, dan durfde ik dit vast regelmatig onder de douche in te zetten.

15. Daft Punk - Giorgio By Moroder

Jaar: 2013
Genre: Italo natuurlijk

Hoewel ik precies ben opgegroeid tijdens de hoogtijdagen van Daft Punk, hebben de Franse dancegrootheden nooit zo mijn interesse kunnen wekken. Dat deden ze pas echt toen ze twee jaar geleden terugkwamen met een geluid waarin Italo disco een hoofdrol speelt. Een genre dat ik net op dat moment ook in mijn hart aan het sluiten was. Zo werd Random Access Memories een moderne favoriet en dit nummer natuurlijk een logische klassieker in mijn smaakbeleving.

14. B. Dolan - Marvin

Jaar: 2010
Genre: dikkeblankemannenhiphop

Monumentaal underground hiphopnummer dat een veel groter publiek verdient. B. Dolan brengt vol bezieling het verhaal hoe Marvin Gaye door zijn vader om het leven werd gebracht. De prachtige beat doet de rest. Pas tussen het beste werk van El-P, Sage Francis en aanverwanten.

13. Röyksopp & Susanne Sundfør - Running to the Sea

Jaar: 2012
Genre: fjordendance

Voor Röyksopp geldt bijna hetzelfde als voor Daft Punk. Vroeger nooit zo opgepikt, maar de laatste jaren verwennen ze ons met een aantal geweldige nummers. Terugkerende ergernis bij het Scandinavische gehalte van dit lijstje is wel dat ik steeds de ø moet knippen en plakken omdat hij niet standaard op mijn toetsenbord zit.

12. Tyler, the Creator - Yonkers

Jaar: 2011
Genre: minimal hiphop

Zo'n nummer dat ik eerst wat te kaal vond om het echt te waarderen. Maar de ingehouden agressie van Tyler en de uiteindelijk toch wel erg substiele beat maken dat ik er toch wel van ben gaan halen. Tyler live op Best Kept Secret vond ik trouwens ook een waar feestje.

11. Veronica Falls - Shooting Star

Jaar: 2013
Genre: lieve liedjes

Onbekend en onbemind, maar daarom niet minder mooi. Dit is werkelijk een subliem gitaarpopliedje in de geest van de C86-stroming uit het Engeland van de jaren tachtig. Het kalme en relaxte sfeertje heeft trouwens ook wel wat van Pinback weg. Fijne meezinger ook nog.

Hier mist de titel.


Mooi rijtje met XXX 88, Running to the Sea, Yonkers en Shooting Star.

XXX 88

Kendrick, XXX 88, Running to the Sea en Yonkers Het niveau wordt zo tegen het einde steeds hoger.

Onder de link van Trust zit Waka trouwens. Erg toffe lijst btw

Oeps. Nu niet meer.

Kan je ook geen ø tevoorschijn toveren met alt+o? Al is dat geloof ik de combinatie op een Apple, maar het zou heel goed kunnen dat je er wel een toetsencombinatie voor hebt.

Ik google altijd op Blof en dan kopieer ik de ø .

ALT + 0 2 4 8 (linker-alt en de cijfertjes op je num pad dan he)

Ctrl + Alt + L werkt ook op windows. Mac is nog simpeler met Alt + O.

ØøøøøøØØøøøøøØ!

Hiep høi, weer wat geleerd!

Het blijft inderdaad een geweldig nummer.

Aardige top, Lukas! Ik ben benieuwd naar de laatste 10. Nog meer Battles?

10. Big K.R.I.T. - Mt. Olympus

Jaar: 2014
Genre: goddelijk

Dit schudde K.R.I.T. vorig jaar uit zijn mouw. Heerlijke single met een keiharde beat. Maar toen begon er toch weer ergens iemand over plagiaat te zeuren en kwam de track niet op het album. Althans, niet in de gewenste versie. De reprise-versie heeft ook wel wat, maar kan toch niet tippen aan het echte werk.

9. Oathbreaker - The Abyss Looks into Me

Jaar: 2013
Genre: muziek met schreeuwbuien

Duidelijk de allervreemdste eend in deze door hiphop en synthesizers gedomineerde top 10. Want dit is een negen minuten durende afwisseling van ingehouden, melodieuze gitaarrock met furieuze screamovocalen. Ik zou er nooit op gestuit zijn als ik me niet had gewaagd aan wat Soundropsessies. Met MuMe-users met een godsonmogelijke smaak die me eigenlijk helemaal niet ligt. Zoals Don Capuccino, die dit nummer door mijn strot duwde. Waarvoor dank.

8. Caribou - Odessa

Jaar: 2010
Genre: psych dance

Dit nummer gaat over eten, waarschijnlijk aan de kust van de Zwarte Zee. En vooral over dilemma's welk gerecht te kiezen. Chicken/steak, chicken/steak, chicken/steak, chicken/steak, who knows what she's gonna take?

7. Major Lazer - Get Free

Jaar: 2012
Genre: Diplo met een meisje

Diplo is op zijn best met een leuk indiezangeresje aan zijn zijde, dat zagen we al bij MØ (dat ging goed met ctrl + alt + shift + L, dank!). De haast naïeve dubmelodieën maken dit tot een tamelijk unieke hit. En hoewel ik het zelf weer hopeloos laat afweten in de ladder, heeft dit het zowaar eens wél tot ronde twee geschopt. Op naar de finale!

6. Big K.R.I.T. - Money on the Floor

Jaar: 2012
Genre: GOUT = MONNIE = BITCHEZ

De laatste van zeven keer Big K.R.I.T. voor de top 5 zijn jullie echt van hem af. Fantastisch G-funkrefreintje, heerlijke rustige beat en met de voordracht is op K.R.I.T.-nummers nooit wat mis. Bovendien is hier sprake van echt zo'n traditionele hiphopclip waar heel veel ouders weinig begrip voor kunnen opbrengen, maar die ooit nog eens een hogere kunstvorm uit de periode rond 2000 zal worden.

5. Kendrick Lamar - m.A.A.d. City

Jaar: 2012
Genre: Kende Rick? Nee? La maar...

Tijd voor de man die momenteel volop in de belangstelling staat, nu zijn nieuwe plaat uit is en met veel gejubel wordt ontvangen. Ik heb zelf nog niet onmiddellijk het gevoel dat die plaat zijn voorganger naar de kroon steekt. Ik vind hem vooral wat moeilijker, meer jazz, meer concentratie vergen. Op m.A.A.d. City staan wat meer poppy en trapbeats, dat maakt het wat makkelijker behapbaar. Dit tweeluik is daar meteen ook een goed voorbeeld van. Want je kunt er goed op springen in een moshpit.

4. Midlake - Acts of Man

Jaar: 2010
Genre: retrofolk

Voor het betere haardvuurgevoel doen we nog even een stapje weg van hiphop en synthesizer. Naar de traditioneel klinkende folk van Midlake namelijk. Het openingsnummer van The Courage of Others klinkt even plechtig als ontroerend. Mooiere melodieën zijn er nauwelijks te bedenken. Bijna te perfect om waar te zijn. Dat maakt dat het verzadigingspunt vrij snel bereikt is. Maar mits met mate geconsumeerd kan Acts of Man niet kapot.

Dan kunt u nu inzetten op de nummers 1, 2 en 3.

3 keer K.R.I.T.!

Ik verwacht wel minstens een Runaway.

Nu iedereen heeft ingezet is het dan toch tijd voor de top 3.

3. Röyksopp & Robyn - Monument

Jaar: 2014
Genre: nordic dancing

Wikipedia is soms fijn. Want dat zegt: "Röyksopp, dat letterlijk stuifzwam betekent, is de Noorse naam (als Røyksopp) voor het geslacht Lycoperdaceae uit het fungirijk: een type paddenstoel dat een rokerige wolk uitstoot als deze wordt aangeraakt. De naam Röyksopp kan ook doelen op de paddenstoelwolk die tevoorschijn komt na de ontploffing van een atoombom." Dat weten we dan ook weer. Belangrijker is dat het Noorse downtempoduo de laatste af en toe vol in de roos schiet met een aantal geweldige singles. Zet er een zangeres bij en er ontstaat vaak een, inderdaad, monumentaal nummer. Running to the Sea stond al hoog, deze wint het wegens nog net iets ontroerender en sfeervoller. Tussen de albumversie en de EP-versie kan ik niet echt kiezen. Op het album iets dansbaarder, op de EP iets spannender met een heerlijke klarinet.

2. Kanye West - Runaway

Jaar: 2010
Genre: proghop

hoi123 zou een carrière als weerman moeten overwegen, want hij is goed in het voorspellen wat er komen gaat. Of ik ben gewoon voorspelbaar, dat kan natuurlijk ook. In elk geval, er is weinig fijnere muziek dan de beat rond deze even simpele als geniale pianosample. Daaromheen kan eindeloos gevarieerd worden met halve orkesten, orgeltjes en rare geluiden. En dat blijft dagen in je hoofd hangen. Daarom Kanye deze dus in de top 3 verwachten.

1. Goldfrapp - Drew

Jaar: 2013
Genre: leve de cello

Röyksopp moet dan toch nog net zijn meerdere erkennen in een nog wat mooiere sfeerplaat met zangeres. Want wat een fantastische spanningsboog horen we hier. De ingehouden fluisterzang, de instrumentatie die af en toe subtiel aanzet met strijkers, om uiteindelijk sprookjesachtig en orkestraal te eindigen. Een van de weinige nummers die me echt kippenvel kan bezorgen, en daarmee dus ook officieel het beste nummer van de jaren '10 tot nu toe. Wij feliciteren Alison Goldfrapp met dit bewonderenswaardige resultaat.

Een machtige finale, en dan ook vanzelfsprekend de mooiste top 3 tot nu toe! En een leuke presentatie Lukas. Ik was Goldfrapp even kwijtgeraakt, maar ik krijg nu direct zin om Tales of Us weer eens op te zetten.

Mijn beurt!

Mijn lijst heet: het korte lijstje.

Vanavond ga ik van start.

En vanavond ben je ook al weer klaar zeker?

Briljante plaat vind ik dit. Ik hoop dat 'ie in De Witte Trui kan gaan stunten dit jaar.

Nog even een portie compliment richting Lukas.